အခန်း ၂၄၅

အခန်း (၂၄၅) နောက်ဆက်တွဲ

ယွီဝမ်ချန်၊ အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့သည် တောင်ထွတ်ငါးခုအနီးရှိ တောင်တစ်လုံးပေါ်တွင် ရှိနေကြ၏။

"မင်းသမီး... ကျောက်လင်က နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို တကယ်ကြီး လုယူနိုင်ပါ့မလား..."

ထိုအခိုက်တွင် အာချင်းက ဝူလျန်တောင်တန်းဆီမှ ပေါက်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး အလွန်အမင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"တောင်ထွတ်ငါးခုဆီက ပေါက်ကွဲသံ ကြားလိုက်ရတယ်... ရတနာနေရာမှာ ချထားတဲ့ ထောင်ချောက်တွေကို အသက်သွင်းလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်..."

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အဲ့ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကိုဖြစ်စေဖို့ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့ ယန္တရားမျိုးတွေများ ချထားခဲ့လဲ မသိဘူး..."

အာချောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ယွီဝမ်ချန်က သူမ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်ထားလိုက်သည်။ သူမက နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို အသည်းအသန် လိုချင်နေသော်လည်း ကျောက်လင်၏ လုံခြုံရေးအတွက်လည်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူတို့သုံးယောက်စလုံးက သူတို့၏ စွမ်းအားမှာ ထူးခြားမှုမရှိကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိထားကြပြီး ကျောက်စိမ်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုက ရတနာသိုက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်နှင့် အသတ်ခံရမည်ကို သိနေကြသည်။

သူတို့သုံးယောက်စလုံး စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော်လည်း စောင့်ဆိုင်းရန်သာ တတ်နိုင်လေ၏။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက်သည် တောင်ထွတ်ငါးခု၏ အရပ်ဆီမှ အားကောင်းပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်သော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ကြရသည်။

ညအမှောင်ထုထဲတွင် ထိုသို့ အားကောင်းပြီး ကမ္ဘာမြေကိုပင် တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ဓားအလင်းတန်းက အလွန်ကို သိသာထင်ရှားလွန်းနေ၏။

ဓားအလင်းတန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ တိုးညှင်းပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုက တောင်တန်းများတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။

"အဲ့တာ ကြောက်စရာကြီးပဲ..."

"အဲ့ဒီက တိုက်ပွဲက ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ..."

"ခုနက ဓားအလင်းတန်းက တောင်တစ်လုံးကိုတောင် ပြဿနာမရှိဘဲ ဖြိုချပစ်နိုင်တယ်... အဲ့တာက အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းတယ်..."

အမျိုးသမီးသက်တော်စောင့်နှစ်ဦးဖြစ်သော အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

မကြာမီမှာပင် တောင်ထွတ်ငါးခု အထက်ရှိ ကောင်းကင်ယံက ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်စလုံးသည် ရင်းနှီးနေသော အငွေ့အသက်တစ်ခု သူတို့ဆီသို့ ပျံသန်းလာနေသည်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။

"ကျောက်လင်..."

အမျိုးသမီးကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးဖြစ်သော အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"ခင်ပွန်း..."

ယွီဝမ်ချန်မှာ ပို၍ပင် ဝမ်းသာအားရ အံ့သြသွားခဲ့၏။

ကျောက်လင်က သူတို့သုံးယောက်၏ အရှေ့သို့ ဆင်းသက်လာလေသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် ဖုံးကွယ်ထားရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို ယွီဝမ်ချန်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်၏။

"ဇနီးလေး... ကိုယ်က အဲ့ဒီနိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်စုရဲ့ လက်ထဲကနေ လုယူနိုင်ခဲ့တယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

တောင်ထွတ်ငါးခု၏ အစစ်အမှန် အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ အခြားသူများက ရတနာခိုးယူမှုနှင့် သူ့ကို ဆက်စပ်တွေးတောမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ကျောက်လင်က သေချာပေါက် ဖွင့်ဟပြောပြမည် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်လင် ရတနာမြေသို့ သွားခဲ့ကြောင်းကို သိရှိသူများမှာ စံအိမ်သခင်၊ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသော ယန်ဟုန်နျန်နှင့် ကျန်ရှိနေသည့် သူတို့သုံးယောက်သာလျှင်ဖြစ်၏။

ယန်ဟုန်နျန်အား ကျောက်လင်က ကြွက်လေးများကို စေလွှတ်၍ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် စီစဉ်ပြီးဖြစ်လေသည်။

ယွီဝမ်ချန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်က ကျောက်လင် ရတနာဆီသို့ သွားခဲ့သည်ဟူသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်မည် မဟုတ်သလို နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို သူတို့ ရရှိထားကြောင်းကိုလည်း မည်သူ့ကိုမျှ မသိစေလိုကြပေ။

ထို့ကြောင့် မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာများနှင့် ပတ်သက်သည့် အစစ်အမှန် တည်နေရာမှာ ပဟေဠိတစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက် တည်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

လူအများစုက မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာများသည် ထိုပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုများကြောင့် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည် သို့မဟုတ် မြေမြှုပ်ခံလိုက်ရသည်ဟုသာ ယူဆကြပေလိမ့်မည်။

"နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံး... တကယ်ကြီး နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးပဲ..."

ယွီဝမ်ချန်သည် နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ထားပြီး အထက်အောက် စစ်ဆေးကြည့်ရှုကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေလေ၏။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် မင်းသမီး..."

အာချင်းနှင့် အာချောင်တို့မှာ မျက်လုံးများ တောက်ပလျက် ပျော်ရွှင်စွာ ခုန်ပေါက်နေကြသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် သူတို့၏ သခင်အပေါ် သစ္စာရှိပြီး ယွီဝမ်ချန် အခြေအနေကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု အမြဲတမ်း ယုံကြည်ထားကြ၏။ ယခုအခါ နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ယွီဝမ်ချန်အနေဖြင့် မင်းသားသုံးပါးထံမှ စစ်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခင်ပွန်း..."

ယွီဝမ်ချန်သည် ရုတ်တရက် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ပြီး ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရင်း မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းလာခဲ့၏။

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်ကို တွဲထူပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်တို့က ဇနီးမောင်နှံတွေ ဖြစ်နေပြီပဲ... မင်းရဲ့ကိစ္စက ကိုယ့်ရဲ့ကိစ္စပါပဲ..."

"မင်း နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို ရထားပေမဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ စစ်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ အနည်းငယ်တော့ ခက်ခဲနေဦးမှာပဲ..."

"မင်းက နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်ကို သွားဖို့ တကယ် စီစဉ်နေတာလား..."

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ယွီဝမ်ချန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါက ဒီဘဝမှာ မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ဖို့ အဖေ့ဆီကနေ တာဝန်ပေးအပ်ခံထားရတာ..."

"ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ဒုတိယအစ်ကိုနဲ့ တတိယအစ်ကိုတို့ အားလုံးက စစ်အာဏာကို ကိုင်စွဲပြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာမှာ သက်တောင့်သက်သာ ဘဝနဲ့ နေချင်ကြတာ... သူတို့မှာ မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိကြဘူး..."

"သူတို့က အဲ့ဒီလောက် ကြီးလေးတဲ့ တာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်မှတော့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ ဒါကို လုပ်နိုင်မှာပေါ့..."

ယွီဝမ်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ သူမသည် အရှေ့ဆက်ရမည့်လမ်းက အန္တရာယ်များကြောင်းကို သိထားသော်လည်း သူမကိုယ်ပိုင် ယုံကြည်ချက်များလည်း ရှိထားပြီး သေချာပေါက် သေရမည်ဆိုလျှင်တောင် အရှေ့သို့ ဆက်လှမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေခဲ့သော်လည်း ဤအချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ထင်မြင်ချက်ကို ပြောကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ရမည်တဲ့လား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် မဟာချင်မင်းဆက်နှင့် စစ်ပွဲသစ်တစ်ခုကို စတင်ရမည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်၏။

သာမန်ပြည်သူများသည် ယခုမှ တည်ငြိမ်သော ဘဝကို စတင် ဖြတ်သန်းနေရုံသာ ရှိသေးသည်။ စစ်ပွဲနှင့် ပရမ်းပတာကာလများကို ရှင်သန်ဖြတ်သန်းရန်ပင် လုံလောက်အောင် ခက်ခဲနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါတွင် သူတို့သည် လှည့်လည်သွားလာရကာ နေရပ်စွန့်ခွာရမည့် ဘဝကို စတင်ကြရတော့မည် ဖြစ်၏။

မဟာလီမင်းဆက်၏ မင်းသားသုံးပါး စစ်ရေးအင်အားနှင့် လက်ကျန် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်ဖြင့် မဟာချင်မင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချနိုင်မည်လော။

ကျောက်လင်က ယွီဝမ်ချန်နှင့် လက်ထပ်ခဲ့လျှင်ပင် မရေမတွက်နိုင်သော အရပ်သားများကို ဒုက္ခရောက်စေပြီး တိုင်းပြည်ကို ပြိုကွဲစေမည့် ယွီဝမ်ချန်၏ စစ်ရေးလှုပ်ရှားမှုများကို သူက အပြင်းအထန် ထောက်ခံမည် မဟုတ်ချေ။

ကျောက်လင်သည် ယွီဝမ်ချန်ကို သူမ၏ ဆန္ဒများအတိုင်း နေထိုင်ခွင့်ပြုနိုင်ပြီး အရေးပေါ် အခြေအနေများတွင်သာ ယွီဝမ်ချန်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ယွီဝမ်ချန်ကို မဟာချင်မင်းဆက်အား တိုက်ခိုက်ရန် ကူညီခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းက ကျောက်လင်၏ အစီအစဉ်များနှင့် ကိုက်ညီမှုမရှိပေ။

"ဇနီးလေး... မင်းက ယောက္ခမကြီးရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ဖြည့်ဆည်းချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်တားမှာမဟုတ်ဘူး..."

"မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သား တစ်ယောက်အနေနဲ့ မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ စစ်တပ်ကို မဟာချင်မင်းဆက်ရဲ့ ပိုင်နက်ထဲ မင်း ဦးဆောင်ခေါ်လာတာကို ကိုယ် သဘာဝကျကျပဲ မလိုလားဘူး..."

"ကိုယ်တို့ စစ်မြေပြင်မှာ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးကို မကြုံချင်ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအကြောင်းတွေကို ပြောဖို့က စောလွန်းနေသေးတယ်..."

"မင်းအနေနဲ့ မင်းသားသုံးပါးဆီကနေ စစ်အာဏာကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲနေပြီပဲ... မဟာချင်မင်းဆက်ကို ကျူးကျော်ဖို့အတွက် စစ်တပ်သုံးရပ်ကို စုစည်းချင်တယ်ဆိုရင် အဲ့တာက ဘယ်အချိန် ဖြစ်လာမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ..."

"အနာဂတ်အကြောင်းတွေကို နောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က သူ၏ အတွေးများကို တည်ငြိမ်စွာ ပြောပြလိုက်၏။

ယွီဝမ်ချန်က ကျောက်လင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်လေသည်။

"ငါ မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်မယ့် အစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်သွားမယ်..."

"ငါ အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ အဲ့ဒီအကြောင်းကို တွေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါ ဆက်ပြီး ကြိုးစားသွားမှာပဲ..."

မဟာလီမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ရာတွင် ခက်ခဲကြောင်းကို ယွီဝမ်ချန် ကောင်းစွာ သိရှိထားသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ ဘယ်တော့မှ ယိမ်းယိုင်မသွားခဲ့ပေ။

"ကောင်းပြီ... အဲ့ဒီလောက် နက်နဲတဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

"ရတနာသိုက်ထဲမှာ အကယ်ဒမီက စံအိမ်သခင် သေဆုံးသွားတာက ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဖွယ်ရှိပြီး သူတို့က စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို မကြာခင် စေလွှတ်လာလိမ့်မယ်..."

"ယွီချီတောင်ထွတ်က အတော်လေး မလုံခြုံတော့ဘူး... မင်းတို့သုံးယောက် ဒီည ယွီချီတောင်ထွတ်ကနေ ထွက်သွားသင့်တယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီဝမ်ချန်၏ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ဖြူဖျော့သွားခဲ့ပြီး သူမက အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ စံအိမ်သခင်က သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးလှသည်။

အဆင့်မြင့်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုအနေဖြင့် ချီလင်အကယ်ဒမီက စုံစမ်းစစ်ဆေးရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှောင်လွှဲ၍မရဘဲ စေလွှတ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

"ကောင်းပါပြီ... ဒီည ယွီချီတောင်ထွတ်ကနေ ငါ ထွက်သွားပါ့မယ်..."

ယခုအခါ နိုင်ငံတော်တံဆိပ်တုံးကို ရရှိထားပြီဖြစ်ရာ ယွီဝမ်ချန်တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ရမည့် အကြောင်းပြချက် မရှိတော့ချေ။ သူမက ထိုသို့သော အန္တရာယ်များသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် မရှိချင်ခဲ့ပေ။

ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်က အလျင်စလို ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ကျောက်လင်သည် သူတို့သုံးယောက် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ သတိအာရုံက ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းနှင့် ချိတ်ဆက်သွားကာ ယန်ဟုန်နျန်နှင့် ကြွက်လေးတို့၏ ပေါလောပေါ်နေသော ပုံရိပ်ယောင်နှစ်ခုကို သော့ခတ်ထားလိုက်၏။

ယန်ဟုန်နျန်သည် ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်ငါးယောက်၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူက ယခုအခါ သဘာဝဂူတစ်ခု ရှိနေသည့် တောင်ငယ်တစ်လုံး၏ ခြေရင်းတွင် ပုန်းအောင်းနေလေ၏။

"ငါက ဘာလို့ စံအိမ်သခင်ကို တိုက်ခိုက်ရမှာလဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်သည် ဂူ၏ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်နေဆဲဖြစ်၏။

"အဲ့တာ ကျောက်လင်ဖြစ်ရမယ်..."

"ငါ စတုတ္ထနဲ့ ပဉ္စမမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်တွေကို တွေ့ခဲ့ပြီးနောက် ရတနာသိုက်ရှိတဲ့ နေရာကို လမ်းညွှန်ခံခဲ့ရတယ်... အဲ့ဒီနောက်မှာ စံအိမ်သခင်ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ခိုက်တာကို ရုတ်တရက် ခံလိုက်ရတယ်... အဲ့ဒါက မြင်ရခြင်းမရှိတဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုက ငါ့ကို ညွှန်ကြားနေသလိုပဲ..."

"ယွီချီတောင်ထွတ်ကို ရောက်လာကြတဲ့ လူတွေထဲမှာ ကျောက်လင် တစ်ယောက်တည်းကသာ ငါ့အပေါ် ရန်ငြိုးရှိပြီး သူ့ရဲ့ နောက်ခံက အလျှို့ဝှက်ဆုံးပဲ..."

"ကျောက်လင်ဆီမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ မှော်လက်နက်တစ်ခု ရှိနေရမယ်..."

ရုတ်တရက်ဆိုသလို ယန်ဟုန်နျန်က အရာများစွာကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူက သေချာပေါက် ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်တွင် သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးတစ်ခုသည် ဂူထဲသို့ ရုတ်တရက် နေရာပြောင်းရွှေ့လာပြီး ယန်ဟုန်နျန်၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်နေလေ၏။

"ဘယ်သူလဲ..."

ယန်ဟုန်နျန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်းလုံသစ်သီး ဆယ်လုံးကို စားပြီးနောက် ကြွက်လေးသည် ပဉ္စမအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲအဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

၎င်း၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပင် ရူးသွပ်လောက်စရာ ကောင်းလာပြီး တည်နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း၏ ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

ယန်ဟုန်နျန် တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ကြွက်လေးက ဆူးချွန်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ယန်ဟုန်နျန်၏ ခေါင်းထဲသို့ စိုက်သွင်းလိုက်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဆူးချွန်မှတစ်ဆင့် ယန်ဟုန်နျန်၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး အရိုင်းအစိုင်းဆန်စွာ လှီးဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။

ဦးနှောက်များမှာ အနှစ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ယန်ဟုန်နျန်ကား သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။