အခန်း ၂၄၇

အခန်း (၂၄၇) စနစ်အမှတ် ဘီလီယံနှစ်ဆယ်၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများစေလွှတ်ခြင်း

လျန်ရှီးခရိုင်သည် ဟယ်ချီခရိုင်နှင့် မဝေးလှပေ။

မိုင်နှစ်ရာခန့်သာ ကွာဝေး၏။

ကျောက်လင်သည် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ပေါ်တွင် ထိုင်ကာ နာရီဝက်အတွင်း လျန်ရှီးခရိုင် တောင်ဘက်တံခါး၏ ဆင်ခြေဖုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

မိုးလင်းစပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ဖက်တီး... မင်း ပဉ္စမအဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ လင်းလုံသစ်သီး ဘယ်နှစ်လုံးလောက် လိုမယ်လို့ ခန့်မှန်းရလဲ..."

ကျောက်လင်က ရုတ်တရက် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။

ကြွက်လေးသည် လတ်တလောတွင် ပဉ္စမအဆင့် အစောပိုင်းအဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲသာဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ မလုံလောက်သေးပေ။

ကျောက်လင်၏ အားထားရဆုံးအရာများထဲမှ တစ်ခုအနေဖြင့် ကြွက်လေးသည် ယွီချီတောင်ထွတ်တွင် ယန်ချန်ဖုန်းနှင့် ယန်ဟုန်နျန်တို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး အတုအယောင် ရတနာသိုက်နှစ်ခုကို ဖော်ထုတ်ရာတွင်လည်း ကူညီပေးခဲ့၏။

ဤမျှသစ္စာရှိသော လက်ရုံးတစ်ဦးရှိနေသဖြင့် ကျောက်လင်သည် ကြွက်လေး၏ စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် တိုးတက်လာစေရန် သဘာဝကျကျ ကူညီပေးချင်ခဲ့သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကြွက်လေး၏ နှုတ်ခမ်းမွေးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထောင်မတ်သွား၏။

ထို့နောက် ကြွက်လေးသည် ၎င်း၏ ရှေ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ချောင်းလေးများကို တစ်ချောင်းချင်းစီ ခေါက်ချိုးရေတွက်လိုက်သည်။

ထိုလက်ချောင်းလေးများမှာ ခေါက်ချိုးလိုက် ပြန်ထောင်လာလိုက် ဖြစ်နေ၏။

"ကောင်းပြီ... ဆက်မရေနဲ့တော့... ဒီမှာ နောက်ထပ် လင်းလုံသစ်သီး အလုံးနှစ်ဆယ်... လောက်ပြီလား..."

ကြွက်လေး၏ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်သည် ၎င်းက ရေတွက်တတ်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် ဂဏန်းတစ်ခုကို ဦးဆောင်ပြောလိုက်၏။

[လင်းလုံသစ်သီး - စနစ်အမှတ် ၁,၈၀၀,၀၀၀]

၁၀၀ ဝယ်မည်။

စနစ်အမှတ် - ၅၅၃,၀၉၈,၀၀၀

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က လင်းလုံသစ်သီး အလုံးနှစ်ဆယ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကြွက်လေးက ပါးစပ်ကိုဟကာ လင်းလုံသစ်သီး အလုံးနှစ်ဆယ်လုံးကို ၎င်း၏ ကိုယ်တွင်းနေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။

"ဖက်တီး... ဟိုဘက်မှာ သွားနားနေ... ငါ အခု ရလာတဲ့ပစ္စည်းတွေကို စာရင်းပြုစုရဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာများအားလုံးသည် စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် ရှိနေ၏။ ယွီချီတောင်ထွတ်တွင် ၎င်းတို့ကို စာရင်းပြုစုရန် အချိန်မရခဲ့သော်လည်း ယခု ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိတော့သဖြင့် လုံခြုံစိတ်ချစွာ ရှင်းလင်းနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"စုစုပေါင်း သစ်သားသေတ္တာ ၁,၀၂၄ လုံး ရှိပြီး အဲ့ဒီထဲမှာ ငွေတုံးတွေချည်းပဲ အပြည့်ပဲ..."

"သေတ္တာတစ်လုံးကို ငွေပြား နှစ်သောင်းတန်တယ်ဆိုတော့ စုစုပေါင်း ငွေပြား သန်း ၂၀.၄၈ တောင်ပဲ..."

"မဟာလီမင်းဆက်က ဒီငွေတုံးတွေကို မဟာချင်မင်းဆက်မှာ သုံးလို့မရဘူး... အဲ့တာတွေကို စနစ်အမှတ်တွေအဖြစ်ပဲ လဲလှယ်လို့ရမယ်..."

ကျောက်လင်သည် စနစ်နေရာလွတ်ထဲရှိ သစ်သားသေတ္တာများကို အမြန် စာရင်းပြုစုလိုက်ပြီးနောက် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ရေရွတ်လိုက်၏။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် မဟာလီမင်းဆက်၏ စစ်တပ်များ ရှုံးနိမ့်ချိန်၌ ဤမျှများပြားသော သစ်သားသေတ္တာများကို ရွှေ့ပြောင်းရန် အချိန်မရှိခဲ့ကြောင်းကိုလည်း ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် မဟာလီမင်းဆက်၏ စစ်တပ်သည် အဖိုးတန်ဆုံးသော ရတနာများကိုသာ ယူဆောင်သွားနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ကြီးမားလေးလံလှသော ဤငွေတုံးသေတ္တာများအားလုံးကို နောက်မှ သယ်ဆောင်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ရတနာသိုက်ထဲတွင် ချန်ထားခဲ့ကြသည်။

ယခုအခါ ဤငွေတုံးများအားလုံးသည် ကျောက်လင်အတွက် အကျိုးအမြတ်များ ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်၏။

"စနစ်... ငွေတုံးတွေအားလုံးကို စနစ်အမှတ်တွေနဲ့ လဲလှယ်လိုက်..."

ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်ထဲမှနေ၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

စနစ်မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ပြသလာ၏။

စနစ်အမှတ် - ၂၁,၀၃၃,၀၉၈,၀၀၀

ဤသည်မှာ တော်တော်လေး ထိတ်လန့်စရာကောင်းသော ကိန်းဂဏန်းပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် စနစ်အမှတ် ဘီလီယံနှစ်ဆယ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်၏။

အဏုမြူဗုံးတစ်လုံးလျှင် စနစ်အမှတ် သန်းတစ်ရာ ကုန်ကျမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းက အဏုမြူဗုံး ၂၁၀ လုံး ဝယ်ယူရန် လုံလောက်နေသည်။

ကျောက်လင်သည် နျူကလီးယားလက်နက်တိုက်တစ်ခုကိုပင် တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် လက်ဝတ်ရတနာ သေတ္တာ အလုံးတစ်ရာခန့်လည်း ရှိသေး၏။

ဤလက်ဝတ်ရတနာများကို နောက်ပိုင်းတွင် ချင်းပေါင်စံအိမ်သို့ ရောင်းချရပေမည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ အာရုံသည် ဧရာမကျောက်စိမ်းကျောက်စာပြားကြီး ငါးခုအပေါ်တွင် စူးစိုက်သွားသည်။

စနစ်ဈေးဆိုင်၏ စကင်ဖတ်စစ်ဆေးခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို အသုံးပြုကာ ကျောက်လင်သည် ကျောက်စိမ်းကျောက်စာပြား ငါးခု၏ အမည်မှန်နှင့် အသုံးဝင်ပုံများကို ချက်ချင်း သိရှိသွားခဲ့၏။

[လမ်းစဉ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင် - ကောင်းကင်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ ဖြစ်သည်။ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသိစိတ်သည် လမ်းစဉ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသောအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စည်းမျဉ်းများကို နားလည်သဘောပေါက်လာပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။]

ထိုအချိန်မှာပင် ကျောက်လင်သည် အချက်အလက်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။ ဝိညာဉ်ရတနာများကိုလည်း အဆင့်များ ခွဲခြားထားကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့်ငါးဆင့်ရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ သေမျိုးအဆင့်၊ မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ ကောင်းကင်အဆင့်၊ ဘုရင်အဆင့်နှင့် နတ်ဘုရားအဆင့်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

လမ်းစဉ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်သည် ကောင်းကင်အဆင့်ဖြစ်၏။

ဓားအဆောင်မှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းသည် နတ်ဘုရားအဆင့်တွင် ရှိ၏။

"စံအိမ်သခင်က ချီလင်အကယ်ဒမီကြီးဆယ်ခုရဲ့ ပြိုင်ပွဲတွေကို ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ရတနာတွေကို ရှာဖွေပြီး အဲ့ဒီနောက် လမ်းစဉ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင်ကို သိမ်းပိုက်ချင်လို့ဆိုတာ ငါ အခု သေချာသွားပြီ..."

"ဒီလမ်းစဉ်မေးမြန်းခြင်း ကျောက်စာတိုင် ငါးခုတည်းကသာ စံအိမ်သခင်ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အသုံးဝင်တာပဲ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် ထောင်သောင်းချီသော အဂ္ဂိရတ်လှံများလည်း ရှိနေသေးပြီး အားလုံးမှာ အရည်အသွေး အလွန်ကောင်းမွန်ကြ၏။

ထို့အပြင် ရှရွှယ်ချန်တောင်ရှိ ဓားပြများကို နှိမ်နင်းစဉ်ကလည်း ကျောက်လင်သည် စစ်သူကြီးသုံးပါးတောင်ကြား၏ ရတနာသိုက်ထဲမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော စစ်သုံးဓားရှည်များကို ရရှိခဲ့သေးသည်။ ယခုအခါ စနစ်နေရာလွတ်ထဲရှိ စံသတ်မှတ်ချက်ဝင် လက်နက်များသည် အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်တစ်တပ်ကို တပ်ဆင်ပေးရန်ပင် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ရတနာသိုက်နှစ်ခုကို ဓားပြတိုက်ခဲ့သည်ဟူသော သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါက်ကြားသွားမည်ကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန် ကျောက်လင်သည် ဤစံသတ်မှတ်ချက်ဝင် လက်နက်များကို အလွယ်တကူ ရောင်းချ၍ မရနိုင်ပေ။

ကျောက်လင်သည် အနာဂတ်တွင် ကိုယ်ပိုင်အင်အားစုတစ်ခုကို တည်ထောင်ဖြစ်မှသာ ဤလက်နက်များကို သူ၏ စစ်သားများအား တပ်ဆင်ပေးရန် အသုံးပြုမည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်များ ပြီးစီးသွားချိန်တွင် မိုးလင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ခရိုင်မြို့၏ တောင်ဘက်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

"လူသုံးရာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် ဆုလာဘ်တွေထဲကတစ်ခုက ခရိုင်မြို့ထဲမှာ မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်တစ်ခု ရတာပဲ..."

"အရင်ဆုံး မြေပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်ကို သွားဖြေရှင်းပြီးမှ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ပြန်ကြတာပေါ့..."

ကျောက်လင်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ မြို့တံခါးကို လှမ်းကြည့်ကာ တိုးညင်းသော အသံဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

မိုးသောက်ယံအချိန်။

တောင်ထွတ်ငါးခု၌ ဧရာမ သစ်သားသင်္ဘောကြီးတစ်စင်း ကောင်းကင်ထက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ နဂါးပျံသင်္ဘောပင်ဖြစ်၏။

အချို့သော အင်အားကြီးမားသည့် အဂ္ဂိရတ်ပညာရှင်များသည် သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် စာလုံးများကို ရေးထွင်းကာ ပျံသန်းခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ နဂါးသင်္ဘောကို ပျံသန်းနိုင်စေရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။

နဂါးပျံသင်္ဘောများကို လည်ပတ်ရန်အတွက် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပြီး အချိန်မရွေး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထည့်သွင်းပေးရန်အတွက် အနည်းဆုံး ကျောက်စိမ်းဗိမာန်နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် သင်္ဘောပေါ်တွင် ပါရှိရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့ကို ယေဘုယျအားဖြင့် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများကသာ ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။

နဂါးသင်္ဘောပေါ်တွင် ရင်ဘတ်၌ ချီလင်ပုံစံများ ထိုးချုပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူလတ်ပိုင်း သုံးဦး ရှိနေသည်။

၎င်းတို့နှင့် ရင်းနှီးသူများက ထိုဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် ဤသုံးဦးမှာ ချီလင်အကယ်ဒမီမှဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်ကို မှတ်မိကြပေမည်။

စံအိမ်သခင် ဖန်းတောက်လင်း၏ သေဆုံးမှုမှာ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ချီလင်အကယ်ဒမီသည် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြ သုံးဦးကို ညတွင်းချင်း စေလွှတ်ခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို နဂါးပျံသင်္ဘောဖြင့် ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန်ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် တောင်ထွတ်ငါးခု အစီအရင်၏ အလယ်တောင်ထွတ်၌ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ နည်းပြငါးဦးဖြစ်သော ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ချိုက်လျန်တို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤလူငါးဦးမှာ အကယ်ဒမီသခင် သေဆုံးမှု၏ မျက်မြင်သက်သေများ ဖြစ်ကြသည်။ ချီလင်အကယ်ဒမီသို့ သတင်းပို့ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် ချီလင်အကယ်ဒမီမှ ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် ကျောင်းသားများကို ဦးဆောင်ကာ ယွီချီတောင်ထွတ်ကို အလုံးစုံ ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ထွက်ခွာခွင့် မပြုခဲ့ပေ။

နည်းပြချုပ် ကိုးဦးဖြစ်သော ရှီခွေ၊ ရှကောင်းလီ၊ ဝူချုံးရှောင်၊ လွီဝေ့မို၊ ကျန်းဖေးချောင်၊ ချန်ကျန်းမင်၊ ကုရှင်းယွဲ့၊ ပါရှန်းလီနှင့် ရှန်ချင်းပေါ်တို့အပြင် ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ် ကျွမ်းကျင်သူ ငါးဦးဖြစ်သော မုန့်ဟူ၊ ကောသိုက်၊ ဖုန်းယွမ်ရီ၊ တီတုံနှင့် လုချင်းဖုန်းတို့အားလုံးသည် စတုတ္ထမြောက် အတုအယောင် ရတနာသိုက်နေရာမှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရကာ တောင်ထွတ်ငါးခု၏ တောင်ခြေရှိ ဂူတစ်ခုထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်နေပြီး ဤလူများအားလုံးမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းတို့ကို သေချာပေါက် လျစ်လျူရှုထား၍ မရနိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများသည် ယွီရွှေခရိုင်ရှိ ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူများကို သွားရောက်ဖမ်းဆီးသောအခါ တစ်ယောက်ကိုမျှ မဖမ်းမိခဲ့ကြပေ။

"သူတို့ ရောက်လာကြပြီ..."

"ချီလင်အကယ်ဒမီကအရာရှိ ရောက်လာပြီ..."

နဂါးပျံသင်္ဘောလေထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ ဝူရှီးဟယ်နှင့် သူ၏ အဖော်လေးယောက်တို့သည် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ကြိုဆိုရန် ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ပေါ်သို့ ပျံတက်သွားကြ၏။

"ဒါက မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသိုက်လား..."

လေထဲတွင် ပိတ်ဆို့နေသော လူငါးဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နဂါးပျံသင်္ဘောမှာ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြ သုံးဦးအနက် အလယ်မှလူက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်... ရှန်ကွမ်း..."

ဝူရှီးဟယ်မှာ အလွန် ရိုသေလေးစားလျက် ရှိသည်။

"ကောင်းပြီ... အောက်ဆင်းပြီး သွားကြည့်ကြတာပေါ့..."

အလယ်မှ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် နဂါးပျံသင်္ဘော အောက်ဆင်းလာခဲ့ပြီး ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြ သုံးဦးသည် ဓားအလင်းတန်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီး၏ အစွန်းသို့ ခုန်ဆင်းလိုက်ကြသည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်ရတနာက ထုတ်လွှတ်လိုက်တဲ့ စွမ်းအားပဲ..."

အလယ်မှ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြက ၎င်းကို ခေတ္တမျှ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အတည်ပြုသည့် စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်၏။