အခန်း ၂၄၉

အခန်း (၂၄၉) အဏုမြူဗုံး ရှင်းလင်းမှုနှင့် မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ် လုပ်ဆောင်ခြင်း။

"ဟင်..."

ဝိညာဉ်ကြွက်လေးက အဏုမြူဗုံးဖောက်ခွဲရေးခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် အလယ်ရှိ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြက ၎င်း၏ စိတ်စွမ်းအားဖြင့် အာရုံခံမိသွားပြီး သံသယဝင်သော အသံတစ်ခု ပြုလိုက်၏။

သို့သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဏုမြူဗုံး ပေါက်ကွဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့် နှောင့်နှေးမှုမျှမရှိဘဲ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်၏။

ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြ သုံးယောက်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီမှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ငါးယောက်ဖြစ်သည့် ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ချိုက်လျန်တို့ကလည်း အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။

သို့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။

ဝုန်းခနဲ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

နားကွဲမတတ် ကျယ်လောင်လှသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးဖြစ်သည်။

မှိုပွင့်ပုံသဏ္ဍာန် မီးခိုးတိမ်တိုက်ကြီးက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွား၏။

ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်က မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

အဖျက်စွမ်းအားကြီးမားလှသော တုန်ခါမှုလှိုင်းက နေရာအနှံ့သို့ တိုက်ခတ်သွား၏။

ထို့နောက် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဖြစ်ပေါ်လာသော ပူပြင်းလှသည့် အပူရှိန်က လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ဘာကြီးလဲ..."

ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြတစ်ယောက်၏ သေခါနီး အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေလား..."

အလယ်ရှိ ခေါင်းဆောင်နည်းပြက ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏ အပြင်းထန်ဆုံး စွမ်းအားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း တစ်စက္ကန့်မျှပင် မတောင့်ခံနိုင်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာကျသွားခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ မသေဆုံးမီ နောက်ဆုံး တွေးတောခဲ့မိသော အရာပင်ဖြစ်၏။

ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြ သုံးယောက်ပင်လျှင် ထိုအရာကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးသော ဝူရှီးဟယ်၊ ဖန်းမင်၊ ယန်ချွမ်း၊ ကျိုရှင်းနှင့် ချိုက်လျန်တို့ဆိုလျှင် တားဆီးနိုင်ရန် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာလည်း အပူလှိုင်းကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီက ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တောင်တန်းတစ်ဝိုက်၌ စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို ထိန်းသိမ်းရန် တာဝန်ယူထားသော ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်မှ ကျောင်းသားများမှာလည်း တောင်ခြေတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုအရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဤတစ်ကြိမ် ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ လာခဲ့သော ချီလင်အကယ်ဒမီမှ လူတိုင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အဏုမြူဗုံး ပေါက်ကွဲသံ၊ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော အလင်းတန်းများနှင့် နေရာအနှံ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသော အပူလှိုင်းတို့က ယွီချီတောင်ထွတ်ကို ကြီးမားစွာ ပျက်စီးစေခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တောင်တန်းများ၏ အကာအကွယ်ကြောင့် သိပ်မဝေးလှသော ဟယ်ချီခရိုင်မြို့လေးမှာ ကြီးကြီးမားမား ပျက်စီးမှု မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း နျူကလီးယား ဓာတ်ကြွင်းများက လေနှင့်အတူ လွင့်ပါသွားပြီး ယွီချီတောင်ထွတ်၏ နေရာအများစုသို့ ကျရောက်သွားကာ တောင်တစ်တောင်လုံးကို ပြာကျနေသော မြေပြင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာသူ မည်သူမဆို ထူးဆန်းသော ရောဂါများဖြင့် ကူးစက်ခံရမည် ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်က လျန်ရှီးခရိုင်မြို့တော်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ မြင်းလှည်းတစ်စီးကို ငှားရမ်းထားပြီး ထိုမြင်းလှည်းထဲ၌ ထိုင်ရင်း ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်ကြွက်လေး၏ ပုံရိပ်ယောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"မင်းတို့က ယွီချီခရိုင်က ချီလင်အကယ်ဒမီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို သတ်ချင်နေမှတော့ မင်းတို့ကိုလည်း ချမ်းသာပေးလို့ မရတော့ဘူးပေါ့..."

"အဏုမြူဗုံးက တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ... ဆဋ္ဌမအဆင့် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူတောင် အဲ့ဒါကို မခုခံနိုင်ဘူး..."

"သတ္တမအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတောင်မှ အမှုန့်ကြိတ်ခံရမယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

ကျောက်လင်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်၏။

မကြာမီမှာပင် မြင်းလှည်းက စီရင်စုအစိုးရရုံးတော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤနေရာက အဝင်လေးပေါက်နှင့် အထွက်လေးပေါက်ရှိသော ခြံဝင်းကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး တော်တော်လေး ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။

၎င်းက လျန်ရှီးခရိုင်၏ စီရင်စုမြို့တော်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် အမှန်တကယ် လိုက်ဖက်လှ၏။

မြင်းလှည်းပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ကျောက်လင်က စီရင်စုအစိုးရရုံးတော်၏ ပင်မဂိတ်တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အစောင့်တစ်ယောက်စီ ရပ်နေကြ၏။

"အစ်ကိုကြီးက ဒီရုံးတော်ကို ဘာကိစ္စများ ရှိလို့ပါလဲ..."

ထိုလူများထဲမှ တစ်ယောက်က ကျောက်လင် လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထုံးစံအတိုင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က တစ္ဆေမျက်နှာ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤအရာက သူ၏ သုံးရာ့သတ်သမားဟူသော အဆင့်အတန်းကို ဖော်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"အာ..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး ဝင်ပါခင်ဗျာ..."

တစ္ဆေမျက်နှာ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အစောင့်နှစ်ယောက်က ကျောက်လင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ချက်ချင်း သိရှိသွားကြပြီး လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်သွားကြ၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူက စစ်ဘက်ဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည် သုံးရာရှိသည့် ရက်စက်သောလူတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်ကာ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအစောင့်များက သူ့ကို နှလုံးသားထဲမှ အမှန်တကယ် လေးစားသွားကြသည်။

"ငါ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ် လုပ်ချင်လို့ပါ... ဘယ်ကို သွားရမလဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

"အိုး... အထဲကို ဝင်သွားပြီးရင် ညာဘက်စင်္ကြံအတိုင်း သွားလိုက်ပါ... အဲ့ဒီမှာ မြေယာစီမံခန့်ခွဲရေးရုံး ရှိပါတယ်... အဲ့ဒါက မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်တွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့ ဌာနပါပဲ..."

ညာဘက်ရှိ အစောင့်က အလေးအနက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်ကာ ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး နှစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့ တစ်ယောက်စီကို တစ်လုံးစီ ပေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အလုပ်ကြိုးစားပါတယ်... ဒါက ဝိညာဉ်သစ်သီးတွေပါ... အခု အဲ့ဒါကို စားလိုက်ရင် မင်းတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာတွေက သံမဏိအရိုးနယ်ပယ်အထိ ရောက်သွားနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်ပြီး စီရင်စုအစိုးရရုံးတော်အတွင်းသို့ ယုံကြည်မှုရှိစွာ လျှောက်လှမ်းသွား၏။

မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာများကို ရရှိပြီးနောက် ကျောက်လင်၏ စနစ်အမှတ်များက သန်းနှစ်သောင်းကျော် သွားခဲ့လေပြီ။

သူက အမှတ်တစ်သောင်းကျော်သာ ကျသင့်သော ဤဝိညာဉ်သစ်သီးများကို သူ လိုချင်သလောက် ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။

အဆက်အသွယ်ကောင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ရန်အတွက်မျှသာ ဖြစ်သော်ငြား ကျောက်လင်က အစောင့်နှစ်ယောက်ကို ဗာမီလီယံကြယ်သစ်သီး ပေးရန် ဦးဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဘာ..."

"ဝိညာဉ်သစ်သီးတဲ့လား..."

အစောင့်နှစ်ယောက်က ထွက်ခွာသွားသော ကျောက်လင်၏ ကျောပြင်ကို အံ့သြတကြီး ငေးကြည့်နေကြသည်။

ကျောက်လင်အပေါ် လေးစားမှု အနည်းငယ် ပြသလိုက်ရုံဖြင့် အခြားသူများ အိပ်မက်သာ မက်နိုင်သည့် ဝိညာဉ်သစ်သီးကို ရရှိမည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုနှစ်ယောက်က ကျောက်လင်အပေါ် ပြင်းထန်သော လေးစားမှုမျိုးကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျောက်လင်က ဒေသန္တရအစိုးရရုံးဝင်းကို လျင်မြန်စွာ ရှာတွေ့သွားသည်။

ကျောက်လင်က ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်ကာ ဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် ပြတင်းပေါက်တစ်ခုဆီသို့ သွားပြီး သူ၏ တစ္ဆေမျက်နှာ ခါးဆွဲတံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဝိုး... တကယ့်ကို သုံးရာ့သတ်သမားပဲ..."

"စည်းမျဉ်းတွေအရ ခင်ဗျားက အခမဲ့ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်စာချုပ်ရဖို့ အမှန်တကယ် ခံစားခွင့် ရှိပါတယ်..."

"အဲ့ဒါက ခရိုင်မြို့တော်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းခံထားရတဲ့ မြေကွက်တွေရဲ့ စာရင်းပါ... ခင်ဗျားအတွက် တစ်ခု ရွေးလိုက်ပါ..."

အရာရှိက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ကျောက်လင်၏ အရှေ့သို့ ပစ်ချပေးလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ၎င်းကို ကောက်ကိုင်၍ ကြည့်လိုက်ရာ ဤစာရင်းထဲရှိ မြေကွက်များအားလုံးက ရှီးချန်ဒေသတွင် ရှိနေပုံပေါ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားက မြေယာစီမံခန့်ခွဲရေးရုံးဝင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အနီးနားရှိ နားနေခန်းထဲမှ အရာရှိနှစ်ယောက်၏ စကားပြောသံကို သူ ချက်ချင်း ကြားလိုက်ရ၏။

"ရွမ်ဖေးက လူတွေ ရွေးချယ်ဖို့ အဆိုးဆုံး မြေကွက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်ပြီပေါ့..."

အနည်းငယ် ဝဖြိုးနေသော အရာရှိက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအနောက်ဘက်ဒေသက စစ်ပွဲတွေကြောင့် ပျက်စီးသွားပြီး မီးလောင်ပြာကျသွားတာ ကြာလှပြီ... မြေကွက်ရရင်တောင်မှ အဲ့ဒါကို ပြန်ဆောက်ဖို့ ငွေအမြောက်အမြား သုံးရဦးမှာပဲ... ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က အထောက်အကူပြု အဆောက်အအုံတွေကလည်း အရမ်းကို ဆိုးရွားတာ..."

တြိဂံပုံ မျက်လုံးများရှိသော အခြား အရာရှိတစ်ယောက်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"အဆင့်မြင့် မြေကွက်ဆယ်ကွက်နဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် မြေကွက်တစ်ရာက စီရင်စုဝန်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိတာလေ... စီရင်စုဝန်ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲနဲ့ အဲ့ဒီ အဆင့်မြင့်မြေကွက်တွေနဲ့ အလယ်အလတ်အဆင့် မြေကွက်တွေကို ရဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"နှမြောစရာပဲ... ဒီစစ်သည်က သုံးရာ့သတ်သမားဆိုတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရထားပေမဲ့ အဓိက မြေကွက်ကောင်းတစ်ခု ရဖို့ဆိုတာ သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

အနည်းငယ် ဝဖြိုးနေသော အရာရှိက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က အခြေအနေကို နားလည်သွား၏။

ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့သော အတွင်းရေး ဇာတ်လမ်းရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

မဟာချင်မင်းဆက်၏ စစ်တပ်က မဟာလီမင်းဆက်၏ စစ်တပ်ကို မောင်းထုတ်ပြီး လျန်ရှီးခရိုင်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးနောက် ခရိုင်အစိုးရက အခွင့်အရေးယူကာ မဟာလီမင်းဆက် အရာရှိများ၏ စံအိမ်များကို သိမ်းဆည်းခဲ့လေသည်။

သိမ်းဆည်းခံထားရသော ဤစံအိမ်များကို ၎င်းတို့၏ မတူညီသော တည်နေရာများအပေါ် အခြေခံ၍ အထက်၊ အလယ်နှင့် အောက်ဟူ၍ အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထား၏။

သံသယဝင်စရာ မလိုဘဲ အနောက်ဘက်ဒေသသည် မင်းဆက်နှစ်ခု၏ စစ်တပ်များ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည့် အဓိက စစ်တလင်းဖြစ်ပြီး စစ်ပွဲကြောင့် မီးလောင်ပြာကျသွားကာ ယခုအခါတွင် အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်နေလေပြီ။

အကယ်၍ ကျောက်လင်က အနောက်ဘက်ဒေသရှိ မြေကို ရရှိမည်ဆိုပါက သူ ကိုယ်တိုင် စံအိမ်တစ်ဆောင် တည်ဆောက်လျှင်တောင်မှ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အထောက်အကူပြု အဆောက်အအုံများ မရှိသဖြင့် နေထိုင်ရန် လုံးဝ မသင့်တော်ပေ။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်က နစ်နာသူတစ်ယောက် မဖြစ်ချင်ခဲ့ချေ။

"အရာရှိမင်း... ပိုကောင်းတဲ့ မြေကွက်တွေ မရှိတော့ဘူးလား..."

ဤအခိုက်တွင် ကျောက်လင်က သူ၏ ညာဘက်လက်ဖြင့် ဝတ်ရုံထဲသို့ နှိုက်ကာ ငွေတုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မှတ်တမ်းစာအုပ်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ အရာရှိ ရွမ်ဖေးထံသို့ ပြန်တွန်းပို့လိုက်၏။

ရွမ်ဖေးက ငွေတုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ကောက်ယူ၍ သူ၏ အင်္ကျီလက်ဝအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက... နည်းနည်းတော့ ခက်တယ်နော်..."

ရွမ်ဖေးက အခက်တွေ့နေသည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

"ဘယ်အချိန် ရပ်ရမလဲဆိုတာသိပါ... အရမ်း လောဘမကြီးပါနဲ့..."

ရွမ်ဖေးက ငွေပိုလိုချင်နေကြောင်း အရိပ်အမြွက် ပြနေဆဲဖြစ်သည်ကို သိလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ရွမ်ဖေးက ချက်ချင်း မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသည့်ပုံ ပေါ်လာ၏။

ထိုစဉ် စီရင်စုအစိုးရရုံးတော်၏ စင်္ကြံထဲတွင် လူတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆိုးရွားတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ... သခင်လေးရဲ့ရောဂါက ပြန်ထလာပြန်ပြီ စီရင်စုဝန်မင်း..."