အခန်း ၃၁

အခန်း (၃၁) သေနတ်စမ်းသပ်ခြင်း

ဖန်းဟန်သည် ငှားရမ်းထားသော အိမ်သို့ တန်းမပြန်ခဲ့ဘဲ နယ်စပ်မြို့လေးတစ်မြို့ဖြစ်သော လန်ကျိုးတွင် သာ ဆက်လက် နေထိုင်ခဲ့လေ၏။

သူသည် သတိထားမိရန် ခက်ခဲသော ဟိုတယ်ငယ်တစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေ၍ တည်းခိုခဲ့လေသည်။

ညနက်ပိုင်းအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာမှသာ မည်သူမျှ နောက်ယောင်ခံမလိုက်ကြောင်း သေချာအောင် စစ်ဆေး ပြီးနောက် ရေနှင့် အစားအစာအချို့ ထည့်ထားသော ကျောပိုးအိတ်ကို လွယ်လိုက်လေ၏။

ထို့နောက် မြို့ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး လိုင်စင်မဲ့ အငှားယာဉ်တစ်စီးကို တားကာ မြေပုံပေါ်တွင် မှတ်သားထားသော လူသူအရောက်အပေါက်နည်းပါးသည့် နယ်စပ်သစ်တောဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့လေ တော့သည်။

သူသည် ဤအရာကြီး၏ အရည်အသွေးကို စမ်းသပ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင် ဖြစ်ချေသည်။

ကြမ်းတမ်းသော တောင်တက်လမ်း၏ အဆုံးတွင် ကားလေးသည် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့လေ၏။ ဖန်းဟန် သည် ယာဉ်စီးခပေးချေလိုက်ပြီးနောက် မှောင်မည်းနေသော တောအုပ်ကြီးထဲသို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးဝင်သွားခဲ့ လေသည်။

ညအချိန်၌ တောင်ပေါ်တောအုပ်ကြီးမှာ ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပေသည်။

သစ်ပင်ထိပ်ဖျားများကြားမှ ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသော လေတိုးသံများနှင့် အဝေးမှ ရံဖန်ရံခါ ထွက်ပေါ်လာ တတ်သည့် အမည်မသိ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တစ်ချို့၏ အူသံသဲ့သဲ့ကိုသာ ကြားနေရလေ၏။

ဤအရာများက ရှေးဟောင်းတောအုပ်ကြီး၏ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာကောင်းမှုနှင့် အန္တရာယ်ကြီးမားမှုကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေလျက် ရှိနေပေသည်။

သို့သော် ဖန်းဟန်မှာမူ မည်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ ခံစားရခြင်း မရှိချေ။

ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်နေသော ဤခံစားချက်ကိုပင် သူက အနည်းငယ် နှစ်သက်နေမိလေ

၏။

သူ၏ လက်ကိုင်ဖုန်းလိုင်းများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ တောအုပ်ထဲသို့ တစ်နာရီကျော်ခန့်ကြာသည် အထိ တော၏ အနက်ပိုင်းထဲထိရောက်အောင် သွားခဲ့လေသည်။

မိုးထိမတတ် မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးများနှင့် ရှုပ်ထွေးစွာ ရစ်ပတ်နေသော နွယ်ပင်များမှလွဲ၍ လူသူသွားလာလှုပ်ရှားထားသည့် မည်သည့် အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မမြင်တွေ့ရပေ။

သူသည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်ကာ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သော ပြီးပြည့်စုံသည့် ပစ်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားခဲ့လေ၏။

ထိုအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်တွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ချလိုက်နိုင်ပြီး သူ၏ ရင်ထဲတွင် အချိန် ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများက ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ပေါက်ကွဲ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ လေတော့သည်။

ပြုပြင်ရေးဆိုင်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။

သူ၏ သိုလှောင်နေရာထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားခဲ့သော ဧရာမ အနက်ရောင် သတ္တုသေတ္တာကြီးမှာ သူ၏ ခြေရင်းရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များအပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ထိုဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ အဆင့်အမြင့်ဆုံး မျက်လှည့်ပြကွက်တစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ကာ ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး စက်မှုလုပ်ငန်းသုံးပစ္စည်းအသွင်ရှိသော သတ္တုသေတ္တာကြီးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နှလုံးသားမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်လာခဲ့လေသည်။

သူသည် လက်ကိုလှမ်းလိုက်ကာ သေတ္တာ၏ အေးစက်နေသော သတ္တုအပြင်ခွံကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ထိုအေးစိမ့်သော အထိအတွေ့ကို ခံစားလိုက်လေသည်။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သေတ္တာ၏ သော့ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်လေ၏။

“ဂျောက်... ဂျောက်...။”

ထိုပြတ်သားသော အသံမှာ ခြောက်ခြားစွာ တိတ်ဆိတ်နေသော တောအုပ်ကြီးထဲတွင် သိသာထင်ရှားစွာ ထွက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သေတ္တာ၏ အဖုံးမှာ ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကြမ်းတမ်းသော အလှတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ဧရာမ လက်နက်ဆန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

အနက်ရောင် တုန်ခါမှုကာကွယ်ရေး ရေမြှုပ်ပြားများကြားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသော ထိုအရာမှာ တွင်းနက်ကြီးထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် သံမဏိဘီလူးကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှပေသည်။

၎င်း၏ ပြောင်းဝမှာ ဖန်းဟန် ယခင်က အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော လက်ကိုင်သေနတ်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ရှည်လျားလေ၏။

ထို့ပြင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ တုတ်ခိုင်လာခဲ့ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်တစ်ခုလုံးကို အေးစက်ကာ တောက်ပမှုမရှိ သော အနက်ရောင်ဆေးသား တစ်ထပ် ဖုံးအုပ်ထားလေသည်။

သစ်ပင်များကြားမှ တိုးဝင်လာသော ကျဲပါးသည့် လရောင်အောက်တွင် အေးစက်ပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အရောင် အဝါတစ်ခုကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေလျက် ရှိပေတော့သည်။

သေနတ်တွင် တုတ်ခိုင်ရှည်လျားသော ပြောင်းဝနှင့် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ထိပ်ပိုင်းတို့ ပါရှိပြီး ကြောက်မက် ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နေသည့်အလား ခံစားရစေပေသည်။

လေးလံသော ကိုယ်ထည်ပိုင်း၊ ဧရာမ မောင်းတံနှင့် တည်ငြိမ်စွာ ထောက်ခံပေးနိုင်သော ခြေထောက်နှစ်ချောင်း တို့လည်း ပါဝင်လေ၏။

အစိတ်အပိုင်းတိုင်းနှင့် အသေးစိတ်ကျသော နေရာတိုင်းက ၎င်း၏ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖော်ပြနေကြလေသည်။

ဤသည်မှာ နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ဤအရာက အဖျက်စွမ်းအားပြင်း သေနတ်ကြီးတစ်လက် ဖြစ်ချေ သည်။

ဤသည်မှာ ဘားရက်ရိုင်ဖယ်သေနတ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ စစ်တပ်ကသာ အသုံးပြုလေ့ရှိသော အလွန်လေးလံသည့် စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကြီး ဖြစ်လေ၏။ တကယ့် အမြောက်စစ်စစ်ကြီး တစ်လက်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

ဖန်းဟန်၏ လည်စေ့မှာ ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်လောက်အောင် လှုပ်ရှားသွားခဲ့လေသည်။

သူသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော လက်များဖြင့် လှမ်းကာ သံမဏိဘီလူးကြီးကို သေတ္တာထဲမှ ဆွဲထုတ် လိုက်လေ၏။

အံ့မခန်းဖွယ် လေးလံမှုကြီးတစ်ခုက သူ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ချက်ချင်းပင် ဖိချလာခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ လေးလံလှပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းမရှိသော လုံခြုံမှုခံစားချက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေစေပေသည်။

အေးစက်မာကျောသော သတ္တုအထိအတွေ့မှာ သူ၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ သွေးများမှာ မီးလောင်ကျွမ်းကာ ဆူပွက်လာတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရလေ သည်။

ဤသည်မှာ အမျိုးသားများ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်သော အလုပ်မျိုးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်မှာ အစစ်အမှန် လုံခြုံရေးပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

သူသည် ရုပ်ရှင်များနှင့် ဂိမ်းများထဲမှ သင်ယူထားခဲ့သော အခြေခံအသိပညာများကို အသုံးပြုကာ မောင်းကို ဆွဲရန်အတွက် အချိုးမကျစွာဖြင့် စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်လေ၏။

“ချွမ်...။”

လေးလံပြတ်သားသော သတ္တုပွတ်တိုက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧရာမ ကျည်ခွံထွက်ပေါက်တစ်ခု ပွင့် လာခဲ့လေသည်။

သူသည် သေတ္တာထဲမှ နောက်ထပ် ကျည်ဆန်တစ်တောင့်ကို ကောက်ယူလိုက်လေ၏။

ထိုကျည်ဆန်မှာ သူ၏ လက်ခလယ်နီးပါးခန့် ရှည်လျားပြီး သူ၏ အတုတ်ဆုံး လက်မထက်ပင် ပို၍ တုတ်ခိုင်နေခဲ့ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ထိုဧရာမ ကျည်ဆန်ကြီးကို သေနတ်ပြောင်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သွင်းလိုက်လေ၏။

“ဂျောက်...။”

သူသည် မောင်းတံကို တွန်းလိုက်ရာ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ဝင်သွားခဲ့လေသည်။

ပြတ်သားသော လော့ချသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဖန်းဟန်သည် သေနတ်ကို မြေကြီးပေါ်တွင် ချထားလိုက်ပြီး ခြေထောက်ကို ဖြန့်ကာ ထူထပ်သော သစ်ရွက် ခြောက်များအပေါ်တွင် ဝမ်းလျားမှောက်လိုက်လေသည်။

သူသည် ရုပ်ရှင်များထဲတွင် မြင်ဖူးသည့်အတိုင်း အတုခိုးကာ သေနတ်ဒင်ကို ပခုံးဖြင့် ထောက်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများကို မှန်ပြောင်းနှင့် နီးကပ်စွာ တေ့ထားလိုက်လေ၏။

မှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် မြင်တွေ့ရသော လောကကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် နီးကပ်လာခဲ့ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှင်းလင်းပြတ်သားသွားခဲ့ပေသည်။

သူသည် ချိန်မှတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် မီတာတစ်ရာအကွာရှိ လူနှစ်ဦးဖက်စာခန့်ရှိသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

ထိုသစ်ပင်ကြီးမှာ မည်မျှကြာအောင် ပေါက်ရောက်နေခဲ့သည်ကို မသိရသော်လည်း အချိန်ကာလ၏ အမှတ် အသားများ ဖုံးလွှမ်းနေသော တုတ်ခိုင်သည့် ပင်စည်ကြီးတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ဖန်းဟန်၏ အသက်ရှူနှုန်းများမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာခဲ့လေသည်။

သူ၏ နှလုံးသားက ရူးသွပ်စွာ ခုန်ပေါက်နေသံကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပေသည်။

တင်းမာမှု၊ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ ရောနှောနေသည့် သွေးများက သူ၏ သွေး ကြောများထဲတွင် ဆူပွက်နေခဲ့လေ၏။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်စေရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။

ချိန်ရွယ်လိုက်၏။

အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်၏။

ထို့နောက် သေနတ်မောင်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်လေတော့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန်များ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရလေ၏။

သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်လေးများက သေနတ်မောင်း၏ အေးစက်ပြီး နောက်ဆုံးတွန်းအားကို ခံစားလိုက်ရပေ သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်။

“ဒိုင်း...။”

ကောင်းကင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက ထွက် ပေါ်လာခဲ့လေတော့သည်။

နားကွဲမတတ် ပေါက်ကွဲသံကြီးက တိတ်ဆိတ်နေသော တောင်ပေါ်တောအုပ်ကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့လေ တော့၏။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည့် တစ်ခဏမှာပင် တားဆီး၍မရနိုင်သော ကြောက်မက် ဖွယ် နောက်ကန်အားကြီးတစ်ခုက မြေပြိုခြင်း သို့မဟုတ် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာခဲ့ လေသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ပခုံးကို ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်သွားခဲ့လေ၏။

“ဒိုင်း...။”

ဖန်းဟန်မှာ သူ၏ ညာဘက်ပခုံးကို လျင်မြန်စွာ လွှဲရိုက်လိုက်သော သံတူရွင်းကြီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ထုချခံလိုက်ရ သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ထိုအင်အားကြီးမားသော တွန်းကန်မှုကြောင့် သူမှာ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး ပြင်းထန်စွာ လျှောတိုက်လွင့်စင် သွားခဲ့လေတော့၏။

မြေကြီးပေါ်တွင် ဝမ်းလျားမှောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပြင်မှ လက်မဝက်ခန့်ပင် မြောက်တက်သွားခဲ့ရ လေသည်။

သူ၏ ပခုံးထဲမှ ပူလောင်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး သူ၏ အရိုးများပင် ကျိုးကြေသွား ပြီဟု ထင်မှတ်လိုက်ရပေသည်။

သူ၏ နားထဲတွင် တစီစီ အသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လောကကြီးရှိ အခြားအသံများအားလုံး ပျောက်ကွယ် သွားကာ ထိုစူးရှပြီး အဆက်မပြတ် မြည်ဟည်းနေသော နားအူသံကိုသာ ကြားနေရတော့၏။

သူ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားခဲ့ပြီး သူ၏ စိတ်များ လွတ်သွားကာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်လာရန် စက္ကန့်အနည်းငယ်ခန့် အချိန်ယူလိုက်ရလေသည်။

သူသည် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ မူးဝေနေမှုမှ ယခုမှပင် ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ပခုံးမှ စူးရှသော နာကျင်မှုနှင့် နားအူနေမှုတို့ကို ကြိတ်မှိတ်သည်းခံရင်း မူးဝေနေသော ခေါင်းကို ခါယမ်း လိုက်ကာ သူ ခုနက ချိန်ရွယ်ထားခဲ့သော ဦးတည်ရာသို့ မသိစိတ်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်လေ၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်အကြာတွင်။

သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များမှာ သိသိသာသာ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် သူ ချိန်ရွယ်ထားခဲ့သော လူနှစ်ဦးဖက်စာခန့်ရှိသည့် ရာစုနှစ်ချီ သက်တမ်းရှိ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်ကြီးမှာ ပြီးပြည့်စုံသော သစ်ပင်တစ်ပင်အဖြစ် သတ်မှတ်၍ မရနိုင်တော့ချေ။

၎င်း၏ တုတ်ခိုင်သော ပင်စည်အလယ်တည့်တည့်တွင် မျက်နှာသစ်ဇလုံအရွယ်အစားခန့်ရှိသော ဧရာမ အပေါက် ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့လေသည်။

ထိုအပေါက်ကြီးမှာ ဖောက်ထွင်းခံထားရခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ စိတ်ကူး၍ပင်မရနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကြီးတစ်ခုဖြင့် အတင်းအဓမ္မ ကိုက်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည့်အလား ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းကြီးတစ်ခု ပဲ့ထွက်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

အပေါက်ကြီး၏ အစွန်းများတွင် ကြမ်းတမ်းစွာ ဆွဲဖြဲခံထားရသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သစ်သားစများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိနေလေ၏။

မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသကဲ့သို့ မြောက်မြားလှစွာသော သစ်သားမှုန့်များနှင့် အပျက်အစီးများမှာ ကောင်း ကင်ပေါ်မှ ကျဆင်းနေဆဲပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုဧရာမ အပေါက်ကြီးမှတစ်ဆင့် သစ်ပင်နောက်ကွယ်ရှိ မှောင်မည်းနေသော တောအုပ်ကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

ဧရာမ သစ်ပင်ကြီးမှာ ဤဖျက်ဆီးမှုဒဏ်ကို ဆက်လက်၍ မခံနိုင်တော့ဘဲ ကျွီကျွီမြည်ကာ ယိမ်းယိုင်လာခဲ့ လေတော့၏။

အော့အန်ချင်ဖွယ်ကောင်းသော ညည်းညူသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧရာမ သစ်ကိုင်းကြီးများမှာ ပြင်းထန် စွာ လှုပ်ရှားလာကာ ထက်ပိုင်းကျိုးလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ဖန်းဟန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြက်သေသေလျက် စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူ၏ ပါးစပ်မှာ မသိစိတ်မှ ပွင့်ဟသွား ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြန်မပိတ်နိုင်တော့ချေ။

သူ၏ လောကအမြင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် အသစ်ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်သွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ဤအရာသည် အစွမ်းထက်မှန်း သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးပေ။

ဤအရာနှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက လက်ကိုင်သေနတ်ဆိုသည်မှာ ရေပြွတ်သေနတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားတော့၏။

ဤသည်မှာ သံမဏိပြားတစ်ခုကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရုံမျှမက ကားငယ်တစ်စီးကိုပင် သံတိုသံစများအဖြစ် ပြောင်းလဲ ပစ်ရန် လုံလောက်လှပေသည်။

ဤသည်မှာ သယ်ဆောင်သွား၍ရသော အသေးစား အမြောက်စစ်စစ်ကြီး တစ်လက်ပင် ဖြစ်ချေတော့သည်။

အလွန်တစ်ရာပင် တုန်လှုပ်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြက်သေသေကာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်သော မီးတောင် ပေါက်ကွဲမှုကြီးကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်မှုများက နောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့လေ၏။

၎င်းက သူ၏ အသိစိတ်အားလုံးကို ချက်ချင်း လွှမ်းမိုးသွားခဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အာရုံကြောတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ လေတော့သည်။

*မိုက်လိုက်တာ...။*

*တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ...။*

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော လက်နက်နှင့် အချိန်မရွေး နေရာမရွေး အသုံးပြုနိုင်သော သိုလှောင်နေရာတို့ ပေါင်းစပ်ထားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

အစိုးရတပ်မတော်ဆိုသည်ကို ထားလိုက်ပါတော့၊ သိုင်းပညာရှင်ဆိုသူများမှာ သူ၏ရှေ့တွင် မည်သို့မျှ အရေး ပါမည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ချက်ပစ်လိုက်ရုံဖြင့် အားလုံး တန်းတူဖြစ်သွားမည် ဖြစ်ချေ၏။

မည်သည့် ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သို့မဟုတ် လှည့်စားမှုမျိုးမဆို၊ မည်မျှပင် များပြားသော လူဦးရေ သို့မဟုတ် အားသာချက်မျိုးမဆို ဤပကတိ စွမ်းအားကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျက်စီးလွယ်ကာ အားနည်းသွားမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

မဟာကျင်းမင်းဆက်တွင် မည်သည့်နေရာကိုများ သွား၍မရပဲ ရှိနိုင်ပါတော့မည်နည်း။

ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ နောက်ဖေးခြံဝင်းပင် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ဖန်းဟန်သည် သူ၏ ရင်တွင်းမှ ဝမ်းသာပီတိများကို ထပ်မံ၍ မဖိနှိပ်ထားနိုင်တော့ဘဲ အားပါးတရ ရယ်မော လိုက်မိလေတော့၏။

ရယ်မောသံများက တိတ်စိတ်ငြိမ်သက်လျှက်ရှိသော တောင်ပေါ်တောအုပ်ကြီးထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့ရာ အိပ်တန်းတက်နေသော ငှက်အုပ်ကိုပင် လန့်နိုးသွားစေခဲ့လေသည်။

သူသည် အဖိုးတန်ဆုံး ရတနာတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်နေရသကဲ့သို့ သဘောထားကာ သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်လေ၏။

သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော အဝတ်စကို အသုံးပြု၍ သေနတ်၏ နေရာလပ်မကျန် လက်တစ်လုံးစာတိုင်းကို ဂရုတစိုက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသေးသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကျည်ဆန်များနှင့်အတူ ၎င်းကို သတ္တုသေတ္တာထဲသို့ ဂရု တစိုက် ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်နေရာထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်လေတော့၏။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ပေါ်မှ ဖုန်များကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး ညအမှောင်ထုထဲသို့ ဖြည်းညင်းစွာ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေတော့သည်။