အခန်း ၅၈

အခန်း (၅၈) - လှည့်စားသူ

“သေစမ်း”

ထန်ရွေ့က ဟိုမင်ကို ဓားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

ထန်ရွေ့ အံ့ဩသွားရသည်မှာ ဟိုမင်က ညာလက်ရှိဓားဖြင့် ရှေ့သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး ဘယ်လက်ရှိဓားကိုမူ ထန်ရွေ့၏ဓားကို ခုခံရန် ပင့်မြှောက်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် လင်းဖန်နှင့်အတူ ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိသည့် အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို ကြိုတင်တွက်ချက် လေ့ကျင့်ထားခဲ့ရာ ဤတိုက်ကွက်မှာ ထန်ရွေ့ အသုံးပြုလာနိုင်ခြေ အရှိဆုံး တိုက်ကွက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

“အား”

ဓားဦးဖျားမှာ တုံးနေသော်လည်း ထန်ရွေ့အတွက်မူ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ အတွင်းစည်းတပည့်များမှာ အံကြိတ်မိလိုက်ကြပြီး ဟိုမင်အား လိမ်လည်သူအဖြစ် အော်ဟစ်စွပ်စွဲချင်စိတ်များ ပေါက်သွားကြတော့သည်။

ဟိုမင်က ထန်ရွေ့ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးချေ။

သူသည် လေပွေတိုက်ကွက်ဖြင့် တစ်ဖန် ထိုးသွင်းလိုက်ပြန်ရာ ထန်ရွေ့မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ထွက်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဟိုမင်က အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး မြွေကဲ့သို့ရွေ့လျားခြင်းတိုက်ကွက်ကို ထန်ရွေ့အပေါ် အသုံးပြုလိုက်ပြန်သည်။

ထန်ရွေ့က ကိုယ်တစ်ဝက်လှည့်ကာ လက်ပြန်ဓားချက်ဖြင့် ဟိုမင်၏ ဦးခေါင်းတည့်တည့်သို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်လေသည်။

ဟိုမင်က နောက်သို့ နောက်ဆုတ်ခုန်လိုက်သဖြင့် ထိုဓားချက်မှာ လွဲချော်သွားခဲ့လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြား အနည်းငယ် ကွာဝေးသွားသော်လည်း ဟိုမင်က လေပွေဝဲတိုက်ကွက်ဖြင့် ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထန်ရွေ့မှာ ရှောင်တိမ်းရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ ဓားကို ကြက်ခြေခတ်ပုံစံ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ လေဓားသွားသည် ဟိုမင်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

ဟိုမင်က ဘေးသို့ ခုန်ရှောင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ခြေထောက်မှာ လေဓားသွား၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲသွားပြီး ခြေထောက်တွင်လည်း ပြတ်ရှရာတစ်ခု ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူက ဒဏ်ရာကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မြွေကဲ့သို့ရွေ့လျားခြင်းတိုက်ကွက်ဖြင့် ထန်ရွေ့ဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုးဝင်သွားပြန်သည်။

ထန်ရွေ့က ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် တစ်ဖန် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ဟိုမင်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ဟိုမင်၏ နောက်ဆုတ်ခုန်မှုက မမြန်ဆန်ခဲ့သဖြင့် ဓားချက်က ဟိုမင်၏ ပုခုံးကို ထိမှန်သွားလေသည်။

အတွင်းစည်းတပည့်များအားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

‘တကယ့် လူအပဲ’

‘ဒီအရာကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်နေတာလား’

‘ဟိုအစေခံတပည့်က သင်ပေးလိုက်တာ ဒါပဲလား’

‘နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ဦးမလို့လား’

ဟိုမင်က လေပွေတိုက်ကွက်ဖြင့် ဓားကို ထပ်မံထိုးသွင်းလိုက်ပြန်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် အောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်ကြလေတော့သည်။

‘တကယ့် အရူးပဲ’

ထန်ရွေ့က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကာ ဟိုမင်၏ နောက်ထပ် မြွေလျားတိုက်ကွက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

ဘုန်း…

သူ့ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ဟိုမင်က ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြီး ဦးခေါင်းဖြင့် တိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

ပြင်းထန်သော အရှိန်ကြောင့် ထန်ရွေ့ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး မတ်တတ်ရပ်နိုင်ရန် ရုန်းကန်ရင်း ယိမ်းထိုးသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဟိုမင်က သူ၏ဘယ်လက်ရှိဓားကို ထန်ရွေ့ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်တော့သည်။

အခြားရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် ထန်ရွေ့က မိမိဓားဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ဟိုမင်မှာ သူ၏ဘေးနားသို့ ခုန်ဝင်လာပြီးဖြစ်ကာ ထန်ရွေ့၏ ခါးဆီသို့ လေပွေတိုက်ကွက်ဖြင့် အနီးကပ် ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

“အား”

လေပွေတိုက်ကွက်က သူ၏အသားထဲသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ဒဏ်ရာရရှိစေသဖြင့် ထန်ရွေ့မှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ထန်ရွေ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ နိမ့်ကျမနေသဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်မှာ ထို့ထက်ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးမဝင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဟိုမင်က ဒဏ်ရာထဲသို့ ဓားကို ထပ်မံထိုးစိုက်ရန် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်သော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားရသေးမီမှာပင် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရပ်လိုက်စမ်း။ ငါက ဟိုမင်ကို အနိုင်ရရှိသူအဖြစ် ကြေညာတယ်”

“ဘာ။ ကျွန်တော် တိုက်နိုင်သေးတယ်။ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးရမှာလဲ”

ထန်ရွေ့က ဒဏ်ရာကို လက်ဖြင့် ဖိထားရင်း ဆုံးဖြတ်သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် အလွန်မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ကန့်ကွက်လိုက်လေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ဟိုမင်ကို အနိုင်ပေးလိုက်ရတာလဲ”

“ထန်ရွေ့က ဆက်တိုက်နိုင်သေးတာ ထင်ရှားနေတာပဲ”

“သူတို့ကို ဆက်တိုက်ခွင့်ပေးလိုက်စမ်းပါ”

အတွင်းစည်းတပည့်များမှာ ဤရလဒ်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်ကြပြီး ကန့်ကွက်မှုတွင် ပူးပေါင်းပါဝင်လာကြလေသည်။

လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံနေရသည့် ဟိုမင်မှာမူ ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လင်းဖန်ကိုသာ ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

ဟိုမင်မှာ လက်မထောင်ပြခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သော်လည်း ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်မည်မှာ သေချာပေသည်။

“တိတ်စမ်း။ ငါသာ မတားခဲ့ရင် ဟိုမင့်ရဲ့ နောက်ထပ်တိုက်ကွက်က ဒဏ်ရာဟောင်းထဲကို စိုက်ဝင်သွားပြီး ထန်ရွေ့ သေသွားနိုင်လို့ ဟိုမင်နိုင်တယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ရတာပဲ”

ဒိုင်လူကြီးက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဟိုမင်ကို အဘယ်ကြောင့် အနိုင်ပေးခဲ့ကြောင်း ရှင်းလင်းချက် ပေးလိုက်လေသည်။

ထိုအခါမှသာ သူတို့အားလုံး ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

သူတို့သည် လင်းဖန်အပေါ် ထားရှိသည့် အမြင်ကို သံသယဝင်လာကြသည်။

သူသည် အပြင်ပိုင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းမည့်သူ မဟုတ်လောက်ပေ။

သူသည် ဟိုမင့်ထက်ပင် ပို၍ တော်နေခြင်းလော။

“ပြိုင်ပွဲဝင်တွေ ကွင်းထဲက ထွက်ပေးပါ။ နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ပြင်ဆင်ပါ”

တပည့်သစ်များ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲများ ဆက်လက်ကျင်းပရာ အခြားသူများမှာ ဟိုမင့်ကို ယှဉ်နိုင်ခြင်းမရှိကြချေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် တပည့်သစ်အုပ်စု၏ လစဉ်အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲတွင် ပထမနေရာကို ရရှိသွားတော့သည်။

စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် တစ်ရာဟူသော များပြားလှသည့် ဆုလာဘ်ကိုလည်း ရရှိခဲ့လေသည်။

ထန်ရွေ့မှာမူ ရှုံးနိမ့်သွားပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်ကျသွားကာ မိမိထက် ညံ့ဖျင်းသူများကိုပင် ထပ်မံရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

“လင်းဖန်၊ ရော့၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ ဆုလာဘ် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် တစ်ရာပဲ။ ဒီအမှတ်တွေက မင်းနဲ့ပဲ ထိုက်တန်ပါတယ်”

ဟိုမင် လျှောက်လာသည်ကို လင်းဖန် မြင်လိုက်ရသည်။ ဟိုမင်က သူ၏ သစ်သားပြားကို ထုတ်ယူကာ ထိုဆုလာဘ်များကို လွှဲပြောင်းပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

“မဖြစ်ဘူး၊ ငါ ဒါကို မယူနိုင်ဘူး။ မင်း ကျင့်ကြံဖို့အတွက် ဆေးလုံးတွေ၊ ဆေးရည်တွေ ဝယ်ဖို့ ဒီအမှတ်တွေ လိုအပ်တယ်”

“ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို အများကြီး ကူညီပေးခဲ့တာလေ”

ဟိုမင်က ဇွတ်အတင်း ပြောနေလေသည်။

လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ။ မင်းက ဒီလောက်တောင် အတင်းပေးနေမှတော့ စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ငါးဆယ်ပဲ ယူပါ့မယ်”

သူသည် သစ်သားပြားကို လှမ်းယူကာ စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ငါးဆယ်ကိုသာ လွှဲပြောင်းယူလိုက်သည်။

ဟိုမင်အနေဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ငါးဆယ်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်စေရန်အတွက် သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် စျေးဆစ်သည့်ပုံစံ ဖန်တီးလိုက်ခြင်းပင်။

သို့မဟုတ်ပါက ဟိုမင်သည် ဆုလာဘ်အားလုံးကိုယူရန် သူ့ကို ဇွတ်အတင်း ပူဆာနေလိမ့်မည်။

‘စွမ်းဆောင်ရည်အမှတ် ကိုးဆယ်ဆိုတော့ အစပိုင်းအတွက် မဆိုးဘူးလို့ ပြောရမယ်’

သူ၏ သစ်သားပြားအတွင်းရှိ လက်ကျန်အမှတ်ကို စစ်ဆေးရင်း လင်းဖန်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

လင်းဖန်က လှည့်ကာ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်များ၏ နေရာဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ ပြီးပြီဆိုတော့ အခု ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီ”

ဟိုမင်က ပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း လိုက်ခဲ့မယ်”

လင်းဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အခြားအတွင်းစည်းတပည့်များအားလုံး စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကြသည်။

ဤသည်မှာ ဤအောက်ခြေသိမ်းတပည့်က မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိရှိနိုင်မည့် အခွင့်အရေးပင်။

ထို့အပြင် ဓားနှစ်လက် ကျင့်ကြံခြင်းအမြုတေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဟိုမင်က အဘယ်ကြောင့် သူ၏ အကြံဉာဏ်ကို တောင်းခံနေရသည်ကိုလည်း သိရှိလိုကြသည်။

သူတို့သည် မိမိတို့တောင်ထွတ်သို့ ပြန်ကာ တရားထိုင်နေမည့်အစား ဤထူးခြားသည့်အဖြစ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။

အောက်ခြေသိမ်းတပည့်များ၏ နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ သူတို့ အံ့ဩသွားကြသည်။

သူတို့၏ ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းမှာ အောက်ခြေသိမ်းတပည့်များ၏ အဆောင်ရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ကျယ်လေးမျှသာ ဖြစ်သည်။

ထိုကွင်းပြင်၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် စားသောက်ကုန်များ၊ ပရိဘောဂများနှင့် လျှော်ဖွတ်ထားသော အဝတ်အထည်များပင် ရှိနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းက သူတို့ အဘယ်ကြောင့် အောက်ခြေသိမ်းတပည့်များကို အထင်သေးခဲ့ကြသည်ကို ပြန်လည်သတိရစေသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့်ပင် ပထမဆုံးပွဲစဉ်မှာ ချက်ချင်းစတင်လိုက်ပြီး ၎င်းမှာ လင်းဖန်၏ပွဲစဉ် ဖြစ်ပေသည်။

“နောက်တစ်ပွဲ ယှဉ်ပြိုင်ရမှာက လင်းဖန်နဲ့ လောင်ဖေ”