အခန်း ၃၅၀

အခန်း (၃၅၀) - မြောက်ဘက်တံခါးရှိ သွေးစွန်းသောတိုက်ပွဲ (၂)

ဤနှင်းဝံပုလွေနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အကြောက်တရားကို ခံစားမိပြီဖြစ်သည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများသည် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသည့် ဟုန့်ကျိကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မေးခွန်းများကို ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သူ၏ လက်သည်းကို တစ်ဖန် ပြန်လည်မြှောက်လိုက်ပြီး လူသတ်လိုစိတ်များက ဆူပွက်နေပြီး ပစ်မှတ်အပေါ်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

မြို့တံတိုင်းထက်ရှိ အခြားလူသားစစ်သည်များက တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း လင်းထျန်းလုံ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ဖြာထွက်နေသည့် စွမ်းအင်များကြောင့် ထိတ်လန့်ကုန်ကြသဖြင့် မောင်းဖြုတ်ရန်ပင် မနည်းကြိုးစားနေကြရသည်။

မည်သည့်အရာကိုမဆို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည့် မြှောက်ထားသော ဝံပုလွေလက်သည်းကြီးကို ကြည့်ရင်း မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကို ခံစားမိသည်။

ဟုန့်ကျိ၏ မျက်လုံးများတွင် ရူးသွပ်မှုများနှင့် အသက်လုရုန်းကန်လိုသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူ၏ ယခုအခြေအနေဖြင့်ဆိုလျှင် အသက်ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိကြောင်း သူ သိသည်။

“ဒါ မင်း ငါ့ကို အတင်းအဓမ္မ လုပ်ခိုင်းတာပဲ”

သူသည် သားရဲတစ်ကောင်အလား ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“အတူတူ သေကြစို့”

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အသက်စွမ်းအင် မူလအစမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး ကြမ်းတမ်းသော မီးတောက်လှိုင်းကြီးတစ်ခု သူ့အတွင်းမှ ဆူပွက်ထွက်လာသည်။

အနီရင့်ရင့်မီးတောက်များသည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပသော အဖြူရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်ကို လိမ်ဖယ်သွားစေကာ မြို့တံတိုင်း၏ အုတ်ကျောက်များပင်လျှင် စတင် အရည်ပျော်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

မပျက်စီးနိုင်သော မီးလျှံဝိညာဉ်၏ တတိယမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအသက်ပြန်ရှင်ခြင်း အခွင့်အရေးကို အတင်းအဓမ္မ လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဖြူဖွေးတောက်ပသော မီးတောက်များသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး အရုဏ်မတက်မီ အမှောင်ထုကိုပင် ယာယီဖယ်ရှားပေးလိုက်သဖြင့် စစ်မြေပြင် တစ်ခုလုံးရှိ စစ်သည်များအားလုံး တုန်လှုပ်နေကြသည်။

မီးရောင်အောက်တွင် ဟုန့်ကျိ၏ ရောင်ဝါသည် ဒုံးပျံတစ်ခုအလား ရူးသွပ်စွာ ထိုးတက်သွားပြီး ဘုရင်အဆင့်၏ အဆို့အဆောက်ကို ချက်ချင်း ချိုးဖျက်ကာ အသစ်စက်စက် အဆင့်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

အဆင့် ၅၁ (မိစ္ဆာဘုရင်အစောပိုင်းအဆင့်)

သူ၏ ပျက်စီးနေသော ဒဏ်ရာများသည် မီးတောက်များအတွင်း ချက်ချင်း ပျောက်ကင်းသွားခဲ့သည်။

ဖြူဖွေးတောက်ပသော မီးတောက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် လောင်ကျွမ်းနေသဖြင့် သူ့ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဆဲလ်တိုင်းတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေစေသည်။

“ဝူး”

အသက်ပြန်ရှင်လာသည့် ဟုန့်ကျိသည် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများနှင့် အဆုံးမဲ့ ဒေါသတရားများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးနီနီကြီးများဖြင့် လင်းထျန်းလုံအပေါ် ပစ်မှတ်ထားလိုက်သည်။

“ငရဲကို သွားစမ်း”

သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ပြင်းထန်စွာ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဖြူဖွေးတောက်ပပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိသည့် မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဧရာမမီးနဂါးကြီးတစ်ကောင်သည် လင်းထျန်းလုံထံသို့ ခုန်အုပ်သွားခဲ့သည်။

၎င်း ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် လိမ်ဖည်သွားခဲ့ရသည်။

ယခင်ကထက် များစွာအားကောင်းလှသော ဤရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးအတွင်း အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း အေးစက်သော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ်များက အစားထိုး နေရာယူလာသည်။

သူသည် သတိလက်လွတ်ခြင်းမရှိဘဲ မီးနဂါး၏ စွမ်းအင်လမ်းကြောင်းကို ထိုးထွင်းသိမြင်ရန် ငွေပြာဧကရာဇ်မျက်ဝန်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ့ပတ်လည်တွင် ရေခဲနှင့်မိုးကြိုးစွမ်းအားများ ဆူပွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်နှင့် နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်း တို့၏ စွမ်းအားများ စတင်ရောယှက်လာကာ ဤမြေပြင်တုန် ထိုးနှက်ချက်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အဆုံးစွန်သော လှုပ်ရှားမှုနှစ်ခု ဝင်တိုက်မိခါနီး အတိအကျ အခိုက်အတန့်မှာပင် ဟုန့်ကျိ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ရူးသွပ်မှုများအောက်တွင် အလွန်တရာဖုံးကွယ်ထားသည့် ကောက်ကျစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထိုအစွမ်းကုန် ထိုးစစ်ဆင်လာပုံရသည့် ဖြူဖွေးသော မီးနဂါးကြီးသည် လင်းထျန်းလုံနှင့် မတိုက်မိခင် အချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ၎င်း၏ စွမ်းအင်ဗဟိုချက်၌ ပြင်းထန်သော အတွင်းပိုင်း ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားသွားခဲ့သည်။

ဝုန်း…

၎င်းသည် ဦးတည်ချက်ရှိသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ ဖရိုဖရဲဖြစ်မှုများနှင့် ရိုက်ခတ်မှုများကို ဖန်တီးရန် ရည်ရွယ်သည့် ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖြူရောင်မီးလျှံလှိုင်းလုံးကြီးသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ စက်လုံးပုံစံဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး မြောက်ဘက်တံခါး ကင်းမျှော်စင်တစ်ခုလုံးကို ချက်ချင်း ဝါးမြိုပစ်လိုက်သည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအင်များကြောင့် နောက်သို့ ခြေလှမ်းဝက်ခန့် အတင်းအဓမ္မ ဆုတ်လိုက်ရသည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် သူ၏ နက်နဲရေခဲကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲလက်သည်းဖြင့် မီးလျှံလှိုင်းများကို ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကြီးမားလှသော တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှု အင်အားနှင့် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် အလင်းရောင်များကို အခွင့်ကောင်းယူလျက် ဟုန့်ကျိ၏ ပုံရိပ်သည် စီးဆင်းနေသော မီးလျှံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ဘဲ မည်သည့်တုံ့ဆိုင်းမှုမျှမရှိဘဲ မြို့အတွင်းပိုင်းရှိရာ ဦးတည်ချက်ဆီသို့ အသက်လုထွက်ပြေးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် သူသည် ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှတစ်ဆင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကြသည့် စစ်သည်များထံသို့ ရှင်းလင်းသော အမိန့်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

“မြောက်ဘက်တံခါးကို ဆက်ပြီး ထိန်းထားလို့ မရတော့ဘူး။ တပ်ဖွဲ့အားလုံး၊ အချင်းချင်း ကာကွယ်ပြီး ဆုတ်ကြစို့။ ဒုတိယကာကွယ်ရေးမျဉ်းဆီ ပြန်ဆုတ် မြန်မြန်လုပ်။”

သူ၏ အသံတွင် မကျေနပ်မှုများနှင့် အရှက်ရမှုများ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ၎င်းထက်ပိုသည်မှာ ရှုံးနိမ့်မှု၏ အလျင်စလိုဖြစ်နေခြင်းပင်။

လင်းထျန်းလုံသည် သူ့ရှေ့ရှိ မီးတောက်များနှင့် မီးခိုးများကို လက်သည်းဖြင့် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ဟုန့်ကျိ ထွက်ပြေးသွားသည့် ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း သူ ချက်ချင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူ၏ ရေခဲမျက်ဝန်းပြာများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ပြိုင်ဘက်က ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး အသက်ပြန်ရှင်ခြင်း အခွင့်အရေးကို စတေးပစ်ခဲ့သည့် ပြတ်သားမှုကို အနည်းငယ် မျှော်လင့်မထားမိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း အဓိကရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ပျက်စီးနေသော မြောက်ဘက်တံခါး ကင်းမျှော်စင်ထိပ်တွင် မတ်မတ်ရပ်လျက် အဆင့်မြင့်စိတ်အာရုံဖြင့် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။

အစကတည်းက အသင့်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ကြသည့် ဝံပုလွေအသိုက်မှ ထိပ်တန်းစစ်သည်များနှင့် အနောက်ဘက်တွင် စိတ်မရှည်ဖြစ်နေကြသည့် မိစ္ဆာသားရဲ မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ထံသို့ အထွေထွေ ထိုးစစ်ဆင်ရန် အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည် -

“မြောက်ဘက်တံခါးကို ဖောက်ထွက်ပြီးပြီ။ တပ်ဖွဲ့အားလုံး ဝင်တိုက်စမ်း”

ဤအမိန့်မှာ ရေထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည့် ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုအလားဖြစ်ပြီး လှိုင်းလုံးပေါင်း ထောင်ချီကို ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

လမ်းကြောင်း၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြသည့် ကင်းလှည့်အမဲလိုက်တပ်ရင်းများမှာ တစ္ဆေများအလား ပေါ်လာကြပြီး ချွန်ထက်လှသော ရေခဲလက်သည်းများဖြင့် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေကြသည့် လူသားစစ်သည်များကို အရေခွံဆုတ်ကြတော့မည်။

ရေပြာကြေးခွံအစောင့်အရှောက်များမှာမူ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးလေးခုအလား မြို့တံခါး၏ အက်ကြောင်းထဲသို့ ချဉ်းကပ်ဝင်ရောက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မိုးပြာရောင်ဝံပုလွေ အဆက်မပြတ်ခုတ်ပိုင်းခြင်းကို မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။

မဟာနှင်းအစောင့်အရှောက်သုံးဦးက လင်းထျန်းလုံ၏ ဘေးတွင် ကာကွယ်ပေးထားကြပြီး သူတို့၏ မဟာနှင်းအကာအကွယ်အလင်းရောင်များမှာ အလင်းတန်းတစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်နေသည်။

ပိုမိုများပြားလှသော မိစ္ဆာသားရဲများမှာမူ ပွင့်ဟသွားခဲ့ပြီဖြစ်သော အက်ကြောင်းမှတစ်ဆင့် နင်မြို့အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။

အလွန်တရာအားကိုးခဲ့ရသည့် ခိုင်မာလှသော ခံတပ်ကြီးဖြစ်သည့် မြောက်ဘက်တံခါးသည် လင်းထျန်းလုံ၏ အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားများနှင့် ဟုန့်ကျိ၏ ပြတ်သားသော စွန့်လွှတ်မှုအောက်တွင် အရုဏ်တက်ချိန်၌ လက်လွှဲခဲ့ရပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်ရသည်။

နင်မြို့သမိုင်းတွင် ကြီးမားလှသည့် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု အစပြုလိုက်ပြီဖြစ်၏။

အစစ်အမှန် သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးမှာ ယခုမှသာ တရား၀င် စတင်တော့မည်ဖြစ်ပေသည်။