အခန်း ၉၂

အခန်း (၉၂) ထောင်ချောက်မိနေသော သားရဲက တိုက်ခိုက်ဆဲ၊ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မလုပ်သူကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက အပြစ်ပေးလိမ့်မည်

သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြု၍ မဟာသူတော်စင်တစ်ပါးကို ကျွန်ပြုမည်လား။

ခက်ခဲပေသည်။ အလွန် ခက်ခဲပေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်အပေါ် ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်ပြီး သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို ရိုက်နှိပ်နိုင်လျှင်ပင် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံဆိပ်တုံးက တစ်ဖက်လူကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု အာမခံနိုင်မည်မဟုတ်သကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှု ဖြစ်မလာနိုင်ဟုလည်း အာမမခံနိုင်ချေ။

စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးမှသာ အခြေအနေကို သိနိုင်မည်ဟု ချင်လော့က ဆိုရပေမည်။

လျိုကျင်းကျင်းက မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ချင်လော့ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး

"ငါ့ရဲ့ဆရာကို မသတ်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား..." ဟု မေးခွန်းထုတ်နေသည့်အလားပင်။

ချင်လော့က သူမ၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ဆရာကို ငါ မသတ်ဘဲ ထားနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက အကြိုသတ်မှတ်ချက် တစ်ခုအပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်"

"အဲဒါကတော့ သူမက ငါ့ဆီကို လက်နက်ချပြီး ငါ့ခြေရင်းမှာ ဝပ်တွားရမယ်"

"မဟုတ်ရင် ဘာမှ ဆွေးနွေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး... ငါတို့ကြားက ရန်ငြိုးကို ဖြေရှင်းလို့ရမယ်လို့ မင်း ထင်နေလား... ငါက အရူးမှ မဟုတ်တာ... ကံကြမ္မာသားတော်နဲ့ ကောင်းကင်တာအိုက ငါ့ဘက်မှာ မရပ်တည်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို သတ်ချင်နေတဲ့သူကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် လွှတ်ပေးနိုင်မှာလဲ"

"တကယ်လို့ သူမက ရန်ငြိုးတွေကို မေ့ဖျောက်ပြီး ငါ့ကို ဆက်မတိုက်ခိုက်တော့ဘူးလို့ ပြောရင်ရော ငါက မင်းတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ထင်နေလား... ငါက အကျိုးအမြတ်မရှိဘဲ အလုပ်ကြိုးစားလုပ်နေတဲ့ သန့်စင်တဲ့ အရူးတစ်ယောက်များ ဖြစ်နေလို့လား... အဲဒီလိုလုပ်လို့ ငါ ဘာရမှာလဲ"

အကယ်၍ ဇာတ်လိုက်သာဆိုလျှင် အလွန် ပုံမှန်လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လျိုကျင်းကျင်းတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် စစ်ပွဲကို ငြိမ်းချမ်းရေးအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် သဘောတူညီချက် တစ်ခု ပြုလုပ်မည်ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် သူတို့က တစ်ဖက်လူနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့နိုင်ပြီး အချို့သော မတော်တဆမှုများ သို့မဟုတ် အခြားအရာများကြောင့် ဆက်ဆံရေးများ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ဆရာနှင့်တပည့် ရှစ်ယောက်စလုံးကို သူက လက်ခံကောင်း လက်ခံလိမ့်မည် ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤအရာအတွက် အကြိုသတ်မှတ်ချက်မှာ ချင်လော့သည် ကံကြမ္မာသားတော် ဖြစ်နေရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကံကြမ္မာသားတော်မှာ ချူဖုန်းဖြစ်ပြီး ဤအမျိုးသမီးများအားလုံးသည် ချူဖုန်း၏ အနာဂတ် ဇနီးမယားများ ဖြစ်ကြကာ ချင်လော့မှာမူ ဗီလိန်တစ်ယောက် ဖြစ်နေပေသည်။

သူ ဘာပဲလုပ်လုပ် ရန်ငြိုးကို ဖြေရှင်းနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုမှာ အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့..."

ချင်လော့က လျိုကျင်းကျင်း၏ လှပသော မျက်နှာလေးကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ အရင်က ပေးခဲ့တဲ့ ကတိတွေက အတည်ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ"

"မင်းတို့ရဲ့ ဆရာက မင်းတို့ရှေ့မှာ သေဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ငါက ပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်တယ်... ငါက ကတိတည်တဲ့သူပါ"

လျိုကျင်းကျင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ချင်လော့က စကားလုံးများဖြင့် ကစားနေမည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

‘ဖူး’

သူမသည် သွေးအန်ချင်သွားသော်လည်း ချင်လော့၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် အပြည့်အဝ ပိတ်လှောင်ခံထားရသဖြင့် ပါးစပ်ကိုပင် ဖွင့်မရနိုင်ခဲ့ပေ။ လည်ချောင်းဝသို့ တက်လာသော သွေးများကို အတင်းအကျပ် ပြန်မျိုချလိုက်ရပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးစက်တစ်စက် ဖြည်းညင်းစွာ စီးကျလာခဲ့လေသည်။

စုချန်ချန်က လေထဲသို့ တက်လှမ်းသွားပြီး ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အပြာရောင်အင်္ကျီနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

သူမက နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးမှ ယဲ့လန် ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်က သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ဖြင့် မဟာသူတော်စင်အဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူကို ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရာတွင် နောက်ကျမကျန်ခဲ့သူ ဖြစ်ပေသည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေကြပြီး ထိုအမျိုးသားမှာ ချူဖုန်းဖြစ်ကာ အမျိုးသမီးမှာ ယဲ့လန်၏ တပည့်အကြီးဆုံး ဖန်ချင်းဖြစ်ပြီး သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"ဖန်ချင်း... မင်းသွားပြီး မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေး အားလုံးကို ကယ်တင်လိုက်... အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးကို ငါ တားထားမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ"

ဖန်ချင်းက ခုန်ဆင်းသွားပြီး ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ဦးတည်ရာဆီသို့ ပြေးဝင်သွားချင်နေခဲ့သည်။

စုချန်ချန်က ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး ဖန်ချင်းကို တားဆီးလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ"

ယဲ့လန်က ချက်ချင်းဆိုသလို စုချန်ချန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

စုချန်ချန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး အပိုစကားများ များများစားစား မပြောတော့ဘဲ သူ သန့်စင်ထားသော ကောင်းကင်ကြယ်တာရာ ဓားတစ်သောင်းအစီအရင်ကို တစ်ခါတည်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

‘ဝုန်း’

အစီအရင်က သူတို့ ဆရာနှင့်တပည့်ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့၏။

"မင်းတို့ ရောက်လာပြီဆိုမှတော့ ပြန်မသွားကြနဲ့တော့"

ဓားစွမ်းအင် ၃၆၀၀၀ ခုက ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်များက ယဲ့လန်၏ မျက်နှာကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

မလာမီခင်က သူမသည် ချင်လော့အကြောင်းကို နားလည်ထားပြီးဖြစ်ကာ စုချန်ချန် တည်ရှိနေခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များကိုလည်း သိရှိထားခဲ့ပေသည်။

စုချန်ချန်သည် မဟာသူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းထားသည်မှာ အများဆုံး နှစ်နှစ်ဆယ်၊ သုံးဆယ်ခန့်သာ ရှိသေးရာ သူမ၏ အမြင်တွင် သူ့ကို အပြည့်အဝ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

သို့သော် စုချန်ချန်၏ လက်ထဲတွင် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်ရေးလက်နက် ရှိနေမည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် ယဲ့လန် အနည်းငယ် အကျပ်ရိုက်သွားခဲ့၏။

"ဆရာ... ဒီအစီအရင်က အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်... လောလောဆယ် ကျွန်မတို့ နောက်ဆုတ်ကြတာ ပိုကောင်းမယ်"

ဖန်ချင်းက ဘေးမှနေ၍ အကြံပြုလိုက်သည်။

ယဲ့လန်က စကားမပြောဘဲ သူမ၏ ဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စုချန်ချန်ကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စုချန်ချန်... ငါ ယဲ့လန်က မင်းနဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ဖူးဘူး"

"ဘာလို့ မင်းက ငါတို့ နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးကို ပစ်မှတ်ထားနေရတာလဲ..."

သူမ၏ လေသံအရ သူမ အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေကြောင်းကို ကြားသိနိုင်ပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ချင်လော့သည် အဘယ်ကြောင့် နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးကို ပစ်မှတ်ထားနေရသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို စုချန်ချန် မသိရှိခဲ့ချေ။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် သူ၏ မြေးဖြစ်သူကို သူ လုံးဝ ထိုးထွင်းမမြင်နိုင်တော့ပေ။

တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ချင်လော့က ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်းမှာ သေချာပေါက် သူ၏ အကြောင်းပြချက်များ ရှိနေပေလိမ့်မည်။

သူက လှုပ်ရှားရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

"အပိုစကားတွေ ပြောနေတာ အသုံးမဝင်ဘူး... မင်း လှုပ်ရှားလို့ရပြီ"

စုချန်ချန်က သူ၏ လက်များကို နောက်ကျောတွင် ထားကာ ဆရာတစ်ဆူ၏ အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့လန်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားပြီး သူမက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ဒီနေ့ ငါ ယဲ့လန်က မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို လေ့လာရမှာပေါ့"

"အစီအရင် တစ်ခုလေးနဲ့တင် ငါ ယဲ့လန်ကို ထောင်ဖမ်းချင်နေတာလား... စိတ်ကူးယဉ်နေလိုက်"

"ဒါဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်လိုက်လေ"

စုချန်ချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင် ထောင်ပေါင်းများစွာက ယဲ့လန်ထံသို့ လေချွန်သံများဖြင့် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီး ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားမှာ မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လော့သည် လေထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး ထိုက်ရွှီမြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ အဝေးမှ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

[ကံကြမ္မာသမီးတော်ကို တွေ့ရှိပါသည်။]

[အမည် - ဖန်ချင်း]

[အသက် - ၁၃၇ နှစ်]

[ကံကြမ္မာအဆင့် - ဒုတိယအဆင့်]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၂၀,၀၀၀ မှတ်]

[ကျင့်ကြံမှု - သူတော်စင်ဘုရင်အစောပိုင်းအဆင့်]

[မိတ်ဆက် - ဤအမျိုးသမီးသည် ယခုအခါ ကံကြမ္မာသမီးတော် မဟုတ်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဒုတိယဝိညာဉ်တစ်ခု ရှိနေပြီး မူလဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးခံရပြီးနောက် ဒုတိယဝိညာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းမိုးကာ ကံကြမ္မာသမီးတော်အဖြစ် ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဖြစ်သည်။]

"ဟင်..."

ချင်လော့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"အမှားအယွင်းမရှိဘူးဆိုရင် ဖန်ချင်းလို့ခေါ်တဲ့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက သေချာပေါက် သေသည်အထိ တိုက်ပွဲဝင်မှာပဲ... ပြီးရင်တော့ သူမမှာ ထွက်ပေါက် တစ်ခုပဲ ရှိတော့မှာပေါ့"

"ကျွတ်... ဒါက ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အစီအစဉ်လား... သူမက ကံကြမ္မာသမီးတော် မဖြစ်သေးတာတောင် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၂၀,၀၀၀ မှတ် ရှိနေပြီပဲ"

[ပိုင်ရှင်က ဉာဏ်ကောင်းသည်။ ကောင်းကင်တာအိုသည် အကျပ်အတည်း ပေါ်ပေါက်လာမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီးဖြစ်ကာ လွှမ်းမိုးစွက်ဖက်ရန် စွမ်းအားများကို အသုံးပြုပါလိမ့်မည်။]

"မင်းက ဖဲချပ်တွေ ချပြီးသွားပြီဆိုတော့ အခု မင်းလက်ထဲမှာ ဖဲချပ်အသေးလေးပဲ ကျန်တော့တာမို့လို့ ဘာအမှားအယွင်းမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချင်လော့၏ အကြည့်က အစီအရင်ကို ထိုးဖောက်၍ အတွင်းရှိ ဖန်ချင်းကို မြင်ယောင်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်ချင်း၏ နောက်ကွယ်တွင် ကာကွယ်ခံထားရသော ချူဖုန်းမှာ လုံးဝကို အခြေအနေ မကောင်းတော့ချေ။

"သူက ဆရာ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာလဲ... သူက ဆရာ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ဖိနှိပ်ထားနိုင်မှာလဲ"

"တွမ့်မုလင်... သူ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက ဆရာနဲ့ လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... မင်း ငါ့ကို ထပ်ပြီး လိမ်နေတာပဲ... ငါ့ကို လိမ်ညာရတဲ့ တန်ဖိုးက ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိလား... ငါ့ရဲ့ သည်းခံနိုင်စွမ်းက အကန့်အသတ် ရှိတယ်နော်"

ချူဖုန်းက သူ၏ စိတ်နှလုံးအောက်ခြေမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်စရာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မင်းကို မလိမ်ခဲ့ပါဘူး... ဒါက ငါ မင်းကို မလိမ်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြိမ်ပါပဲ... သူတို့ဆီမှာ ဒီလို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်ရေးလက်နက် ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကို ငါ မသိခဲ့ဘူး... ငါသာ သိခဲ့ရင် မင်းကို ဒီလာခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ချူဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော အသံမှာ အပြစ်ကင်းစင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"အခု ငါတို့က အတူတူ ကြီးပွားပြီး အတူတူ ရှုံးနိမ့်ကြမှာပဲ... တကယ်လို့ မင်းသာ ပြီးဆုံးသွားရင် ငါလည်း ပြီးဆုံးသွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားမှာပေါ့"

"မင်းရဲ့ဆရာက လုံးဝကို မလုပ်နိုင်တော့ဘူးလို့ ငါမြင်တယ်... ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်"

တွမ့်မုလင်က သူ၏ တွေးတောချက်များကို ချူဖုန်းအား ပြောပြလိုက်ရာ ချူဖုန်း အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့၏။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူမက ငါ့ရဲ့ စီနီယာအစ်မလေ... ငါ့ရဲ့ အစ်မအရင်းလိုပဲ... ငါ့ကိုယ်ငါ ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူမကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် စတေးနိုင်မှာလဲ"

"ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မလုပ်တဲ့သူကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက အပြစ်ပေးလိမ့်မယ်... ဒါ့အပြင် မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ သေသွားကြရင် အနာဂတ်မှာ သူတို့အတွက် ဘယ်သူက လက်စားချေပေးမှာလဲ"

"အနာဂတ်မှာ မင်းက မဟာတာအိုရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့သူ ဖြစ်လာတဲ့အခါ သူတို့ကို ပြန်လည်ရှင်သန်လာအောင် လုပ်ပေးနိုင်ကောင်း လုပ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

"အခွင့်အရေးက တစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတယ်... မင်း သေချင်တာလား... ဒါမှမဟုတ် ရှင်သန်ချင်တာလား"

"တကယ်လို့ မင်း သေသွားရင် မင်းမိသားစု ဖျက်ဆီးခံရတဲ့ ကိစ္စ၊ ဇနီးသည် သတ်ခံရတဲ့ ကိစ္စနဲ့ ညီမလေး အလုခံရတဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် ဘယ်လိုလုပ် လက်စားချေတော့မှာလဲ"

ချူဖုန်းက လက်သီးများကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ရာ သွေးကြောများ ထောင်ထွက်လာပြီး သူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မပြောနဲ့တော့..."

သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်ရှိ ဆွဲသီးမှ အမည်းရောင်အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဖန်ချင်းက နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် ချူဖုန်း၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ကြီးမားစွာ ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အမည်းရောင်အငွေ့အသက်များက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် အဆက်မပြတ် ရစ်ဝဲနေကြပြီး ချူဖုန်းကို ရုပ်ရှင်နှင့် ရုပ်မြင်သံကြားဇာတ်လမ်းများထဲမှ ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးရန် ထွက်ပေါ်လာသော ဗီလိန်ကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ထင်မြင်စေခဲ့သည်။