အခန်း ၁၈၃

အခန်း (၁၈၃)

အချိန်တွေကတော့ လျင်လျင်မြန်မြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့တယ်။

တရုတ်နိုင်ငံမှာ ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးပစ္စည်းတွေနဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ တင်ဆောင်လာတဲ့ ကုန်သေတ္တာတင်သင်္ဘောကြီးက ဆန်ဖရန်စစ္စကို ဆိပ်ကမ်းကို ဆိုက်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဆိုဆောင်း အီလက်ထရောနစ် ရဲ့ ဗီယက်နမ်စက်ရုံကနေ ပို့လိုက်တဲ့ အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းကိရိယာတွေလည်း စပြီး ရောက်ရှိလာခဲ့ပါပြီ။

ဒီပစ္စည်းတွေကိုတော့ ငှားရမ်းထားတဲ့ ဂိုဒေါင်တစ်ခုထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားဖို့ စီစဉ်ထားတာပါ။

အစောပိုင်း ထုတ်လုပ်ထားတဲ့ ပမာဏတွေကို သင်္ဘောနဲ့ သယ်ယူနိုင်ပေမဲ့ နောက်ပိုင်းထွက်လာမယ့် ပမာဏတွေကိုတော့ လေယာဉ်နဲ့ပဲ သယ်ရတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ကတော့ Silicon Valleyမှာရှိတဲ့ ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ ဆက်လက်တည်းခိုရင်း ကုမ္ပဏီရဲ့ အခြေအနေ သတင်းတွေကို လက်ခံရရှိနေခဲ့ပြီး အမေရိကန်အစိုးရရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကိုလည်း အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့တယ်။

အိမ်ဖြူတော်မှာ ရှင်းလင်းပွဲလုပ်ခဲ့ပြီးကတည်းက တစ်ပတ်တာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပေမဲ့ ရွှေ့ပြောင်းရေး လေ့ကျင့်ခန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ ဘာကြေညာချက်မှ ထွက်မလာခဲ့ဘူး။ ငလျင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ပြန့်နှံ့သွားမှာ စိုးရိမ်လို့ ဒီအတိုင်း ပယ်ချလိုက်ပုံရပါတယ်။

ဒုတိယသမ္မတ ဘောင်ဝါ က Fox Newsနဲ့ အင်တာဗျူးတစ်ခုမှာ ပြောသွားခဲ့တာကတော့... “ကျွန်တော်က ဟာဝိုင်အီသားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငယ်ငယ်ကတည်းက ကီလာအူအာ မီးတောင်ကြီး ပေါက်ကွဲတော့မယ်ဆိုတာကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုထိ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။ USGS (အမေရိကန် ဘူမိဗေဒလေ့လာရေးဌာန) က အချက်အလက်အားလုံးကို သေချာစိစစ်နေပြီး ပညာရှင်အသိုင်းအဝိုင်းနဲ့လည်း တိုင်ပင်နေပါတယ်။ သူတို့က ငလျင်အကြီးစားကြီး လှုပ်ခတ်နိုင်ခြေက သုညနီးပါးပဲ ရှိတယ်လို့ အတည်ပြုထားပါတယ်။ တကယ်လို့ ငလျင်အသေးစားလေးတစ်ခု လှုပ်ခတ်ခဲ့ရင်တောင် ဖက်ဒရယ်နဲ့ ပြည်နယ်အစိုးရတွေက လိုအပ်တဲ့ ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ထားပါတယ်။ မီဒီယာတွေအနေနဲ့လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေဖြစ်စေမယ့် ဆောင်းပါးတွေ ရေးသားတာကို ရှောင်ကြဉ်ကြဖို့နဲ့ အစိုးရရဲ့ ကြေညာချက်တွေကိုပဲ ယုံကြည်ကြဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ မိမိကိုယ်ကျိုးအတွက် လူထုကို ထိတ်လန့်အောင် သတင်းအမှားတွေနဲ့ ကောလာဟလတွေ ဖြန့်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း သေချာစုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား အရေးယူသွားမှာပါ” တဲ့။

အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို ငြိမ်ငြိမ်နေဖို့ သတိပေးလိုက်တဲ့ သဘောပါပဲ။ မီဒီယာတွေကလည်း ဒါကို ထောက်ပြကြတယ်။

ကောင်းတဲ့အချက်တစ်ခုကတော့ ပါမောက္ခ မိုဟန် က အရင်ကထက် ပိုပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိလာပုံရတာပါ။ တကယ်လို့ သူက ဆိုးရွားလာတဲ့ လူထုအမြင်ကို အရှုံးပေးပြီး သူ့ရဲ့ပြောကြားချက်တွေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့ရင် အခြေအနေက ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်။

ကျွန်တော့်ဆီ အစ်မ အိုဟျွန်းဂျူး ဆီကနေ ဖုန်းဝင်လာတယ်။

“နင် တော်တော်လေး လုပ်ပြီးပြီပဲ။ အခုက တော်တော်လေး အန္တရာယ်များနေပြီ။ အခြေအနေက ဘယ်လိုဖြစ်နေလဲ နင် သိရဲ့လား”

“ဟုတ်ကဲ့။ သိပါတယ်”

ငလျင်အကြီးစားကြီး လှုပ်ခတ်နိုင်ခြေကို ငြင်းပယ်လိုက်တာကြောင့် လူထုရဲ့ အမြင်က ပိုပြီး ဆိုးရွားလာခဲ့တယ်။ အခုအချိန်မှာ ဟိုတယ်အပြင်ဘက်ကို ခြေလှမ်းလိုက်တာနဲ့ ခရမ်းချဉ်သီးပုပ်တွေနဲ့ အပစ်ခံရရင်တောင် အံ့သြစရာ မရှိတော့ပါဘူး။

“တက်ဂယူ နဲ့အတူ ကိုရီးယားကို မြန်မြန် ပြန်လာခဲ့တော့”

နောက်ပြီး ကျွန်တော့်အမေနဲ့လည်း ဖုန်းပြောခဲ့သေးတယ်။

“လတ်တလော သတင်းတွေထဲမှာ သားနာမည်ပဲ ခဏခဏ ပါနေတယ်။ သား အဲဒီမှာ ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေတာလဲ။ အမေ့ကို စိတ်ပူအောင် လုပ်နေတာလား”

“...တောင်းပန်ပါတယ်။ အမေ”

အမေ့ရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ဆုံးမစကားတွေကို နားထောင်ပြီးလို့ ခဏနားနေတုန်း မသိတဲ့ နံပါတ်တစ်ခုကနေ ဖုန်းဝင်လာပြန်တယ်။

“ဟယ်လို”

ဖုန်းဆက်တဲ့သူက တခြားသူမဟုတ်ဘဲ ပါမောက္ခ မိုဟန် ဖြစ်နေတာပါ။

“ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွေ ခဏခဏ ဝင်နေလို့ ငါ့ဖုန်းကို ခဏ ပိတ်ထားရတယ်။ ဒါက ကာရီ ရဲ့ ဖုန်းပါ”

ပါမောက္ခ က အလောတကြီး ပြောတယ်။

“ဒါထက် ပိုအရေးကြီးတာက ငါ အခုလေးတင် အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်”

“ဘာများလဲ။ ဆရာ”

“ငလျင်အကြီးစားကြီး မလာခင် မက္ကဆီကိုစီးတီး မှာ ငလျင်လှုပ်ခတ်နိုင်ခြေ အတော်လေး မြင့်မားနေတယ်။ အဲဒါကို ရှေ့ပြေးနိမိတ်လို့ ယူဆလို့ရတယ်”

“ဘယ်လောက်အထိ သေချာလဲ။ ဆရာ”

“အခုလောလောဆယ်တော့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် သေချာပါတယ်”

“နားလည်ပါပြီ”

ကျွန်တော်က တွေဝေစွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိပြီး အဲဒီအချိန်မှာပဲ စိတ်ထဲမှာ ဟိုလိုဂရမ်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

မက္ကဆီကိုစီးတီး ငလျင် -

နောက်ထပ် ငလျင်တစ်ခု ထပ်လှုပ်ဦးမှာလား။

တောင်အမေရိက ကလည်း Pacific Ring of Fire ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်တာကြောင့် ငလျင်တွေ ခဏခဏ လှုပ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၂၀၁၅ ခုနှစ် ချီလီငလျင်က အဓိက သာဓကတစ်ခုပါပဲ။

“ဘာလို့ တိတ်သွားတာလဲ။ ငါပြောတာ ကြားရရဲ့လား”

ကျွန်တော် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။

“ပြင်းအား ဘယ်လောက် ရှိမလဲ။ ဆရာ”

“ပြင်းအား ၇.၀ ဝန်းကျင်လောက် ရှိမယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ်။ ငလျင်အကြီးစားကြီးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ ငါးဆယ်ပုံတစ်ပုံတောင် ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး”

ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒါက ငလျင်အကြီးစားတစ်ခုလို့ ယူဆလို့ရတယ် မဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ငလျင်အကြီးစားကြီး က ဘယ်လောက်တောင် ပြင်းထန်မှာလဲ။

“နားလည်ပါပြီ။ ဆရာ။ အသစ်အဆန်းတစ်ခုခု ရှာဖွေတွေ့ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး ဆက်သွယ်ပေးပါဦး”

ဖုန်းချလိုက်တာနဲ့ တက်ဂယူ က ချက်ချင်း မေးတော့တယ်။

“ဒီတစ်ကြိမ်မှာကော မင်း ဘာကို မြင်လိုက်တာလဲ”

“ငလျင်အကြီးစားကြီး မလာခင် အခြားငလျင်တစ်ခု အရင် လှုပ်လိမ့်မယ်”

“ဘာလဲ”

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အချိန်နဲ့ ပြင်းအားကို တိတိကျကျ မသိနိုင်ပေမဲ့ ပါမောက္ခ မိုဟန် က အဲဒါက ငလျင်အကြီးစားကြီး ရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်လို့ အသေအချာ ပြောခဲ့တယ်။

ဒီအချက်အလက်ကို အသုံးချနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ရှိမလား။

ကျွန်တော် အယ်လီ ဆီကို ဖုန်းဆက်လိုက်တယ်။

“မေးစရာ ရှိလို့ပါ”

သုံးရက်အကြာ

ကျွန်တော် အရေးပေါ် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတစ်ခု ပြုလုပ်ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ နေရာကတော့ ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုနေတဲ့ ဟိုတယ်ရဲ့ ဒုတိယထပ် ခန်းမပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

“ငါ တောင်းထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား”

“အခုပဲ ပို့လိုက်ပြီ”

ကျွန်တော် ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်တယ်။

“စစ်ဆေးပြီးပါပြီ”

အယ်လီ က စိုးရိမ်တဲ့လေသံနဲ့ မေးတယ်။

“နင် တကယ်ပဲ ဒီလို လုပ်တော့မှာလား”

“အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို မတွေးမိတော့လို့ပါ”

မှန်ကန်တဲ့အရာကို လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာ ကြီးမားတဲ့ သတ္တိ လိုအပ်ပါတယ်။

“အစ်မ အိုဟျွန်းဂျူး ကိုတော့ မပြောလိုက်ဘူး မဟုတ်လား”

“သေချာတာပေါ့၊ မပြောပါဘူး”

တကယ်လို့ အစ်မ အိုဟျွန်းဂျူး သာ သိသွားခဲ့ရင် ချက်ချင်း လိုက်လာပြီး တားဖို့ ကြိုးစားမှာ သေချာပါတယ်။ တကယ်လို့ နောက်မှ သိသွားရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒုက္ခလှလှတွေ့မှာပါ။

အယ်လီ က ကျွန်တော့်ကို မေးတယ်။

“နင် ဒါကို အစကတည်းက လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား”

ကျွန်တော် အရင်တုန်းက အယ်လီ ကို အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် အဆင်ပြေရဲ့လားလို့ မေးခဲ့ဖူးတယ်။

“တောင်းပန်ပါတယ်”

“ဘာအတွက်လဲ”

“ကြိုပြီး မပြောခဲ့မိတာရယ်၊ ပြီးတော့ အခုလို စာရွက်စာတမ်းတွေ တောင်းခံမိတာရယ် အတွက်ပါ”

အယ်လီ က တမင်တကာ ရွှင်ရွှင်လန်းလန်း လေသံနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။

“ရပါတယ်။ ငါက ငလျင်အကြောင်း သိပ်မသိပါဘူး၊ ပြီးတော့ နင် ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ လုပ်နေရလဲဆိုတာကိုလည်း နားမလည်ပေမဲ့... ငါက ကန်ဂျင်ဟူ ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ယုံကြည်ပါတယ်”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ကိုယ့်ကို ယုံကြည်ပေးမယ့်သူတစ်ယောက် ရှိနေတာက ဘယ်လောက်တောင် ခွန်အားဖြစ်စေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် အရင်က မသိခဲ့ဘူး။

အယ်လီ က နောက်ပြောင်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောတယ်။

“ဟွန်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လို့ ပြောရုံပဲလား။ ဒီထက်ကောင်းတဲ့ စကားလုံးတွေ ရှိသေးတယ်လေ”

“ငါ ကိုယ်တိုင် လာပြောဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်”

“မျှော်လင့်နေပါ့မယ်”

ဖုန်းချပြီးနောက် အယ်လီ ပို့ပေးလိုက်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို Printထုတ်လိုက်တယ်။

ကျွန်တော် တက်ဂယူ ကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“မင်းလည်း ဒီလို လိုက်လုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး”

“ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။ ငါတို့ လုပ်မယ်ဆိုရင် အဆုံးထိ သွားရမှာပေါ့။ ငါ ဘယ်နားမှာ လက်မှတ်ထိုးရမလဲ”

ကျွန်တော် အရင် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပြီး၊ အဲဒီနောက် တက်ဂယူ က ဘောပင်ကို လှမ်းကိုင်တယ်။ ဘာတွေဝေမှုမှမရှိဘဲ သူ လက်မှတ်ထိုးလိုက်တယ်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငလျင်ကတော့ လှုပ်မှာပဲလေ”

“ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေ မှားယွင်းသွားရင်ကော”

“ရပါတယ်။ ငါ့မှာ ငါ့အစ်မ ရှိတာပဲ။ အစ်မဆီက ၃ ရာခိုင်နှုန်းလောက်ပဲ ဝေစုရရင်တောင် ငါကတော့ သက်တောင့်သက်သာ နေလို့ရတယ်”

“အာ...”

သူက ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို ကြိုသိနေလို့ အစ်မဖြစ်သူကို သူ့ဝေစုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ကြိုပေးထားတာများလား။

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး ပြောတယ်။

“တစ်ခါတလေကျရင်လည်း မင်းကို မုန့်ဖိုး နည်းနည်းပါးပါး ပေးပါ့မယ်။ သူငယ်ချင်းကြီး”

“...သွားစမ်းပါ”

ကျွန်တော် အဲဒီလို ပြောလိုက်ပေမဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ စိတ်အေးသွားခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက်ပေးမယ့်သူတွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် အနာဂတ်မှာ ငတ်ပြတ်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး ထင်ပါတယ်။

ကျွန်တော် အယ်လီ ပေးထားတဲ့ နာရီကို ကြည့်လိုက်တယ်။

“အချိန်ကျပြီ။ ငါ သွားလိုက်ဦးမယ်”

“ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့နော်”

သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ခန်းမထဲမှာတော့ သတင်းထောက်တွေ အများကြီးနဲ့ ပြည့်နှက်နေခဲ့ပါပြီ။

အမေရိကန်ရဲ့ အဓိက မီဒီယာကြီးတွေဖြစ်တဲ့ CNN၊ NBC နဲ့ Fox News တို့အပြင် ဒေသတွင်း သတင်းစာတိုက်တွေလည်း ရောက်နေကြပါတယ်။

ကျွန်တော် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြုလုပ်မယ်လို့ ကြေညာခဲ့တုန်းက မီဒီယာတွေ ဒီလောက်အထိ စုံစုံလင်လင် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။ အဲဒါက ကျွန်တော့်ကို အတော်လေး အောင်မြင်သွားသလို ခံစားရစေတယ်။

ကျွန်တော် ဝင်လာတာနဲ့ ကင်မရာမီးတွေက ကျွန်တော့်ဆီကို တပြိုင်ထဲ ဖြာကျလာခဲ့တယ်။

ကျွန်တော် နေရာမှာ ထိုင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“ဒီသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငလျင်အကြီးစားကြီး ရဲ့ အန္တရာယ်တွေကို သတိပေးဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ငလျင်အကြီးစားကြီး ရဲ့ ပြင်းအားက ခင်ဗျားတို့ စိတ်ကူးယဉ်လို့ ရတာထက်ကို ကျော်လွန်ပါတယ်။ ဖက်ဒရယ်နဲ့ ပြည်နယ်အစိုးရတွေအနေနဲ့ နေထိုင်သူတွေအတွက် ရွှေ့ပြောင်းရေးအစီအစဉ်တွေနဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးအစီအမံတွေကို ချက်ချင်း ချမှတ်ရပါမယ်”

ကျွန်တော်က ထိခိုက်နိုင်တဲ့ ဒေသတွေကို အပိုင်း ၁၊ ၂၊ ၃ ဆိုပြီး ခွဲခြားထားတဲ့ ပါမောက္ခ မိုဟန် ရဲ့ မဟာဗျူဟာတွေကို မီဒီယာတွေဆီ တိုက်ရိုက် အသိပေးလိုက်တယ်။ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပုံရတယ်။

“မေးစရာ မေးခွန်း ရှိပါသလား”

ကျွန်တော် ပြောလို့ပြီးတာနဲ့ သတင်းထောက်တွေက မေးခွန်းတွေနဲ့ တရစပ် ဗုံးကြဲတော့တာပဲ။

“ပြီးခဲ့တဲ့ ငလျင်လှုပ်ပြီးနောက်မှာ မင်း တစ်ပတ်လောက် သတိမေ့မြောနေခဲ့တယ်လို့ သတင်းရထားပါတယ်။ အဲဒါ အမှန်ပဲလား”

“မင်း စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန်ဆီကနေ စစ်ဆေးမှု ခံယူဖူးလား”

“ကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ကျိုးအတွက် သတင်းအမှားတွေ ဖြန့်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေအပေါ် ဘာပြောချင်လဲ”

“မင်းမှာ တကယ်ပဲ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်မျိုး မရှိဘူးလား”

ရုတ်တရက် အခြေအနေက တရားခွင်တစ်ခုလို ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ဘယ်သူမှ ငလျင်အကြီးစားကြီး လှုပ်ခတ်နိုင်ခြေကို မယုံကြဘူး။ ဒါကြောင့်မလို့ ကျွန်တော် ဒီလိုပြောနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက နှစ်ခုပဲ ရှိနိုင်တယ်လို့ပဲ ယူဆလိုက်ကြတဲ့ပုံပါပဲ။ ကျွန်တော် ရူးနေတာ ဒါမှမဟုတ် အခြားရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေတာဆိုပြီးတော့ပေါ့။

ဒါကြောင့်မလို့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို လူရူးတစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် စျေးကစားသူတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံနေကြတာပါ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျွန်တော် ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားပြီး ရှင်းပြရှင်းပြ ဆင်ခြေပေးနေသလိုပဲ ကြားရမှာပါ။

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော့် စိတ်ကျန်းမာရေးက အကောင်းကြီး ရှိနေပါတယ်။ နားလည်မှုလွဲတာတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကိုယ်ကျိုးအတွက် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတာ မဟုတ်သလို ပြန်ရောင်းပြီး အမြတ်ထုတ်ဖို့လည်း အစီအစဉ်မရှိကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောချင်ပါတယ်”

သတင်းထောက်တွေက တပြိုင်ထဲ အော်ဟစ်မေးမြန်းကြတယ်။

“အဲဒါကို ငါတို့က ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ”

“မင်း နာမည်လွှဲ သုံးပြီး Derivative ရောင်းဝယ်မှုတွေ လုပ်ခဲ့ဖူးလား”

“အရောင်းအဝယ် မှတ်တမ်းတွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ချပြဖို့ အစီအစဉ် ရှိလား”

ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝေဖန်မှုတချို့ ရှိလာမယ်ဆိုတာကိုတော့ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေက အကြပ်အတည်းတစ်ခုကို ကြိုမြင်နေပါရက်နဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု မလုပ်ဘဲ နေတယ်ဆိုတာက ရယ်စရာပဲ မဟုတ်လား။

Scion Capital ရဲ့ Hedge Fund စီမံခန့်ခွဲသူ မိုက်ကယ် ဘာရီ က အမေရိကန် အိမ်ခြံမြေ အကြပ်အတည်းကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ လုပ်ခဲ့လို့ ကြီးမားတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိခဲ့တာပါ။ အကြပ်အတည်း မဖြစ်ခင်က သူ့ရဲ့ ရန်ပုံငွေထဲမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့သူတွေ တောင်မှ သူ့ရဲ့ ပြောကြားချက်တွေကို မယုံခဲ့ကြဘူး။

“ကျွန်တော် ပါမောက္ခ မိုဟန် ရဲ့ စကားတွေကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်ပါတယ်။ စက်တင်ဘာလလယ်မှာ မက္ကဆီကိုစီးတီး မှာ ငလျင်အကြီးစားတစ်ခု လှုပ်ခတ်ပါလိမ့်မယ်။ အဲဒါကို ငလျင်အကြီးစားကြီး ရဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်လို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။ စက်တင်ဘာလကုန်ပိုင်းမှာတော့ ငလျင်အကြီးစားကြီး ရောက်လာပါလိမ့်မယ်”

သတင်းထောက်တွေက တပြိုင်ထဲ ဆူညံသွားကြပြန်တယ်။

“အဲဒါရဲ့ အခြေခံအထောက်အထားက ဘာလဲ”

“ငလျင်အကြီးစားကြီးက မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့ အစိုးရရဲ့ အခိုင်အမာ ပြောကြားချက်ကို မင်းက ငြင်းပယ်နေတာလား”

“ဒါက စျေးကစားဖို့ သက်သက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ဒီနေရာမှာ မင်း သက်သေပြနိုင်မလား”

တကယ်လို့ ကျွန်တော် အရာအားလုံးကို ပုံအောပြီး မလောင်းကြေးထပ်ရင် ဘယ်သူက ကျွန်တော့်ကို ယုံမှာလဲ။

ကျွန်တော် ယူလာတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကို ထုတ်လိုက်တယ်။

“ကျွန်တော် နဲ့ ဒုတိယကိုယ်စားလှယ်တို့ရဲ့ ဝေစုအားလုံးကို ကာလီဖိုးနီးယား ပြည်နယ်အစိုးရဆီမှာ အာမခံအဖြစ် အပ်နှံထားပါ့မယ်။ တကယ်လို့ စက်တင်ဘာလကုန်အထိ ဘာမှမဖြစ်လာခဲ့ရင် OTK Company ရဲ့ ၉၇ ရာခိုင်နှုန်းသော ရှယ်ယာတွေအားလုံး ကာလီဖိုးနီးယား ပြည်နယ်အစိုးရ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်”

အခန်းထဲက လူတွေ အားလုံး ချက်ချင်း ဆွံ့အ တိတ်ဆိတ်သွားကြတယ်။

ကျွန်တော် သူတို့ကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်။

“ကျွန်တော် ရူးနေတယ်လို့ ဒါမှမဟုတ် စျေးကစားပြီး အမြတ်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်လို့ ထင်တဲ့သူ ရှိသေးလား”

ခုနကတင် စွပ်စွဲချက်တွေနဲ့ မေးခွန်းထုတ်နေကြတဲ့ သတင်းထောက်တွေက အံ့သြမှင်တက်သွားတဲ့ မျက်နှာတွေနဲ့ စကားလုံး ပျောက်ရှကုန်ကြတယ်။

ကျွန်တော် ကင်မရာကို တည့်တည့်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်တယ်။

“ငလျင်အကြီးစားကြီး က သေချာပေါက် လာတော့မှာပါ”

သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ အပြီးတွင်

ကျွန်တော်တို့ အာမခံစာရွက်စာတမ်းတွေကို ရှေ့နေရဲ့ အသိအမှတ်ပြု လက်မှတ်နဲ့အတူ တရားရုံးကို ပို့လိုက်တယ်။ အခုတော့ နောက်ပြန်လှည့်ဖို့ လမ်းမရှိတော့ပါဘူး။ တကယ်လို့ စက်တင်ဘာလအထိ ငလျင်အကြီးစားကြီး မလာခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဘဝပျက်ပါပြီ။

အနည်းဆုံးတော့ အစုရှယ်ယာတွေနဲ့ လစာတွေကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော် စုဆောင်းထားတဲ့ သန်းပေါင်းများစွာသော ငွေတွေနဲ့ ကျွန်တော် နေထိုင်တဲ့ အိမ်ကတော့ ကျန်ရှိနေဦးမှာမို့ အဲဒါကတော့ စိတ်သက်သာရာ ရစရာပဲလို့ တွေးရတာပါပဲ။

နေရာအနှံ့အပြားကနေ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတွေ တရစပ် ဝင်လာတော့တယ်။ ချေ့ ဆောက်ဝဲ၊ ဝါရင် ဘတ်ဖတ်၊ ဥက္ကဋ္ဌ လင်ဂျင်ယုံ၊ စီနီယာ ဆန်းယော့၊ လက်အောက်ခံ ကုမ္ပဏီ အမှုဆောင်တွေနဲ့ အခြားလူတွေဆီကပေါ့။

သူတို့အားလုံးက ကျွန်တော် ဘာလို့ ဒီလို ရွေးချယ်မှုမျိုး လုပ်ခဲ့ရလဲဆိုတာကို မေးကြလို့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲမှာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကိုပဲ ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောပြခဲ့ရတယ်။

ငလျင်အကြီးစားကြီး လာတော့မှာမလို့ သူတို့ကို ပြင်ဆင်ထားကြဖို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သူတို့ထဲက လူနည်းစုလောက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပေးကြရင် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာပါ။

ကျွန်တော် နေရာအနှံ့က ဖုန်းတွေကို လက်ခံနေတုန်း တက်ဂယူ ကလည်း အစ်မ အိုဟျွန်းဂျူး ရဲ့ ဖုန်းကို ဖြေကြားနေခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် ဘယ်လောက်အထိ အဆူခံနေရလဲဆိုတာ သိနိုင်ပါတယ်။

ဖုန်းချပြီးနောက် တက်ဂယူ က ငိုမဲ့မဲ့ လေသံနဲ့ ပြောတယ်။

“ငါ့နားထဲကနေ သွေးတွေ ထွက်လာသလိုပဲ ခံစားရတယ်”

“အေးပါ... မင်း အဆင်ပြေပါတယ်”

အစ်မ အိုဟျွန်းဂျူး ရဲ့ ဖုန်းတွေကို ခဏလောက် မဖြေဘဲ ထားလိုက်တာက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ပေါင်းများစွာကို လက်ခံပြီးနောက် ခဏအနားရတုန်း ဟိုတယ်ဖုန်းက ရုတ်တရက် မြည်လာပြန်တယ်။

ဘယ်သူဆီကလည်း မသိဘူး။

ကျွန်တော် ဖုန်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်တယ်။

“ဟယ်လို”

တစ်ဖက်လူက အော်ဟစ်တဲ့ လေသံနဲ့ ပြောတယ်။

“မင်း အခု ဘာတွေ လျှောက်လုပ်နေတာလဲ”

နောက်ဆုံးတော့ ဖုန်း ဝင်လာခဲ့ပြီပဲ။ ကျွန်တော် စောင့်နေခဲ့တာပါ။

“ခင်ဗျား သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို ကြည့်လိုက်တယ် ထင်တယ်”

“အမေရိကန်လူမျိုး တိုင်း ကြည့်ခဲ့ကြမှာပဲကွ။ မင်း ဘာတွေ တွေးပြီး အဲဒီသတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို လုပ်ခဲ့ရတာလဲ။ ငါ့ရဲ့ သတိပေးချက်က မင်းအတွက် ပြက်လုံးတစ်ခုလို ဖြစ်နေလို့လား”

ကျွန်တော် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ ပြောလိုက်တယ်။

“ခင်ဗျားပဲ ကျွန်တော့်ကို ကတိစာချုပ်အစား ငွေသား ယူလာခဲ့ပါလို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား”

OTK Company ရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်အထိ ရှိလဲ။

ဘယ်လောက်ပဲ နိမ့်နိမ့် ခန့်မှန်းခန့်မှန်း ဒေါ်လာ သန်းပေါင်း ၁ကုဋေ ကျော်ပါတယ်။

“ကျွန်တော် ငလျင်အကြီးစားကြီး လာမယ့်အပေါ်မှာ အရာအားလုံး ပုံအောပြီး လောင်းကြေးထပ်လိုက်ပါပြီ။ ဒါက ပါမောက္ခ မိုဟန် ရဲ့ ပြောကြားချက်တွေကို ထောက်ခံတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အထောက်အထားဖြစ်ပြီး ခင်ဗျားကို ပြနိုင်တဲ့ ငွေသားပါပဲ”

သူက မယုံနိုင်သလိုမျိုး မေးတယ်။

“မင်း တကယ်ပဲ ရူးသွားပြီလား”

အခုတော့ အလှည့်က စတန်ပါ အစိုးရအဖွဲ့ဆီ ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ။ အရင်တုန်းက သူတို့ မသိခဲ့ရင်တောင် အခု သိသွားခဲ့ပြီမလို့ တစ်ခုခုတော့ လုပ်ဆောင်ရတော့မှာပါ။

တကယ်လို့ ငလျင်ကြောင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရင် သူတို့က နိုင်ငံရေးအရ တာဝန်ယူရပါလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ သူတို့က ရွှေ့ပြောင်းရေးရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေကို ဖြတ်သန်းပြီးမှ ငလျင်က မလှုပ်ခဲ့ရင်လည်း သူတို့က နိုင်ငံရေးအရ တာဝန်ယူရဦးမှာပါပဲ။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့က အဲဒီရလဒ် နှစ်ခုအကြား ချိန်ဆရမယ့် အခြေအနေမျိုးကို ရောက်ရှိသွားခဲ့ပါပြီ။

ကျွန်တော် ရိုနယ် ကို မေးလိုက်တယ်။

“အခုဆိုရင် တစ်လပဲ အချိန်ကျန်တော့တယ်။ သမ္မတကြီး ဘာလုပ်မှာလဲ”

သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲ ပြီးနောက် အခြေအနေက လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ငလျင်အကြီးစားကြီး လှုပ်ခတ်နိုင်ခြေကို မယုံကြည်ဘဲ ဆန်ဖရန်စစ္စကိုမှာ ဆက်နေဖို့ဆိုတာ ဘယ်သူ့အတွက်မှ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ။

တချို့လူတွေက ဆန်ဖရန်စစ္စကို နဲ့ Silicon Valley ကနေ အရင်ဆုံး စပြီး ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ ကုမ္ပဏီတချို့လည်း ဒီထွက်ခွာမှုမှာ ပါဝင်ခဲ့ကြတယ်။ ကုန်တင်ကားကြီးတွေနဲ့ အိမ်ပြောင်းကားတွေကို ရှာဖွေဖို့ ခက်ခဲလာခဲ့တယ်။

ရိက္ခာတွေ၊ ရေသန့်ဘူးတွေနဲ့ ဆေးဝါးသေတ္တာတွေလိုမျိုး အရေးပေါ် ပစ္စည်းတွေကလည်း စင်ပေါ်ကနေ ချက်ချင်း ကုန်စင်သွားခဲ့တယ်။ Walmart ရဲ့ စင်တန်းတွေက ဗလာကျင်းနေခဲ့ပြီး အကြီးဆုံး အွန်လိုင်းစျေးဝယ်ပလက်ဖောင်းဖြစ်တဲ့ AMZ ပေါ်က ပစ္စည်းအတော်များများကလည်း “ပစ္စည်းပြတ်လပ်ပါသည်” ဆိုတာကို ပြသနေခဲ့တယ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အဲဒီဒေသမှာ ကျန်ရှိနေခဲ့တဲ့ နေထိုင်သူတွေရဲ့ မကျေနပ်မှုတွေကလည်း ပေါက်ကွဲလာခဲ့တယ်။

တစ်သက်လုံး စုဆောင်းထားတဲ့ ငွေတွေနဲ့ တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ဝယ်ပြီးမှ ငလျင်လှုပ်တော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ကြားရရင် ဘယ်သူက ဝမ်းသာမှာလဲ။

ဆန်ဖရန်စစ္စကို နဲ့ Silicon Valley ရဲ့ အိမ်ခြံမြေစျေးနှုန်းတွေက စီးပွားရေး ပြန်လည်ဦးမော့လာမှုနဲ့အတူ အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေရဲ့ တိုးတက်မှုကြောင့် ထိုးတက်နေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရောင်းအဝယ်တွေ အားလုံးက တစ်ခဏအတွင်းမှာတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရတယ်။

ကြီးမားတဲ့ အရောင်းအဝယ်စာချုပ် အတော်များများ ပျက်ပြယ်သွားခဲ့ပြီး စီစဉ်ထားတဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု လုပ်ငန်းတွေလည်း ရွှေ့ဆိုင်းခံခဲ့ရတယ်။ မြို့ထဲမှာ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေလည်း အကြပ်ရိုက်ကုန်ကြတယ်။

ငွေကြေးစျေးကွက်ကလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုတွေ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့တယ်။ Silicon Valley မှာ ရုံးချုပ် ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုတွေ ရှိနေတဲ့ အိုင်တီကုမ္ပဏီတွေရဲ့ ရှယ်ယာတွေက ထိုးဆင်းသွားခဲ့ပြီး ပတ်သက်မှုမရှိတဲ့ ရှယ်ယာတွေပါ စီးပွားရေး နှေးကွေးသွားမှာကို စိုးရိမ်လို့ လိုက်လံကျဆင်းခဲ့တယ်။

ဒီရှုပ်ထွေးမှုတွေက ကာလီဖိုးနီးယားတင်မကဘဲ အမေရိကန် တစ်နိုင်ငံလုံးနဲ့ တစ်ကမ္ဘာလုံးကိုပါ ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တော့တယ်။