အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အခန်း ၂၅၃: အင်မော်တယ်သခင်များ ဆင်းသက်လာပြီ...ကောင်းကင်ဘုံက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးသည်

"..."

ကျန်းချီလီ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ချက်ချင်း အေးခဲတောင့်တင်းသွားပြီး သူက လည်ပင်းကို ကျုံ့ကာ ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဟမ်း... အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်ရတာ အရမ်းနာကျင်စရာ ကောင်းတယ်... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ သိုသိုသိပ်သိပ် နေကြရအောင်..."

သူတို့နှစ်ဦး အပြန်အလှန် ငြင်းခုန်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း စူးချန်ကဲ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးလေးတစ်ခု တွန့်ကွေးသွားသည်။

"သွားကြစို့..."

စူးချန်ကဲက နောက်ထပ် စကားမပြောတော့ဘဲ ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်က ထိုကမ္ဘာ၏ ပုံရိပ်ယောင်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝမ်တန်နှင့်ကျန်းချီလီတို့က အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။

ပထမဆုံး ဆိုက်ရောက်ခြင်း၌...

သူတို့ တွေးထင်ထားသကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများကို ဖြတ်ကျော်ရသည့် နှေးကွေးလေးလံမှု သို့မဟုတ် သက်တောင့်သက်သာမရှိမှုမျိုး မဖြစ်ခဲ့ပေ။

ပါးလွှာသော ရေကန့်လန့်ကာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားရသကဲ့သို့သာ သူတို့ ခံစားရသည်။

နောက်တခဏတွင် သူတို့သုံးဦးက ခိုင်မာသော မြေကြီးပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေပေ၏။

လတ်ဆတ်သောလေက မြေကြီး၏အနံ့နှင့် သစ်ပင်ပန်းမန်များ၏ရနံ့ကို သယ်ဆောင်လာပြီး သူတို့ဆီသို့ တိုက်ခတ်လာသည်။

သူတို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လွင့်မျောနေသော တိမ်ဖြူများရှိသည့် နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်ချိန်၌ စိမ်းလန်းစိုပြည်ပြီး ဆက်တိုက်သွယ်တန်းနေသော တောင်တန်းများ ရှိနေသည်။

အနီးနားတွင် အဝေးသို့ ကွေ့ကောက်သွားသော ကျယ်ဝန်းသည့် လမ်းမကြီးတစ်ခုရှိသည့် လွင်ပြင်ကျယ်တစ်ခု ရှိနေလေ၏။

အရာအားလုံးက အလွန်အစစ်အမှန် ဖြစ်နေသဖြင့် သူတို့ တွေဝေမိန်းမောနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားနေရသည်။

"ဒါ... တကယ်ပဲ ပုံရိပ်ယောင် မဟုတ်ဘူးလား..." ကျန်းချီလီက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး မြေကြီး တစ်ဆုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စိုစွတ်သော အထိအတွေ့နှင့် စစ်မှန်သော အလေးချိန်ကို သေချာစွာ ခံစားကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ပေါ်မှ ဖြတ်သွားသော ပုရွက်ဆိတ် အနည်းငယ်ကိုပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မဟာ တာအိုက ပြီးပြည့်စုံတယ်... ဥပဒေသတွေက ခိုင်မာတယ်...ပြီးတော့ သက်ရှိတွေမှာ ဝိညာဉ် ရှိတယ်... ဒါကို ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုအနေနဲ့ ရှင်းပြလို့ မရတော့ဘူး..."

ဝမ်တန်၏အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး သူ၏ အကြည့်က အလုပ်လုပ်နေသော လယ်သမားများကို ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံး အောက်တွင် ဤလယ်သမားများအတွင်းရှိ သွေးလည်ပတ်မှုနှင့် သက်စောင့်စွမ်းအား လှိုင်းဂယက်များမှာ စစ်မှန်သော လူသား မျိုးနွယ်စုနှင့် ကွာခြားမှု မရှိပေ။

သူတို့အပေါ်တွင် ရစ်ပတ်နေသော ကံကြမ္မာ မျဉ်းကြောင်းများကိုပင် သူ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဒါပြင် မင်းတို့ သတိထားမိကြလား..."

စူးချန်ကဲက ရုတ်တရက် စကားပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က လမ်းမကြီး၏ အဆုံးဆီသို့ ကျရောက်နေသည်။

"ဒီကမ္ဘာရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီက နည်းနည်း ထူးခြားနေတယ်...အဲ့ဒါက အရှိန်အဝါအသစ်တစ်မျိုး ဖြစ်ပုံရတယ်..."

ဝမ်တန်နှင့် ကျန်းချီလီတို့ အံ့အားသင့်သွားပြီး သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ကို မှန်ကန်နေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား၌ ပျံ့နှံ့နေသော စွမ်းအားလှိုင်းဂယက်များမှာ သူတို့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော စိတ်ဝိညာဉ်ချီနှင့် အလွန်ကွာခြားနေသည်။

"ဒါက ဘာလဲ..."

ကျန်းချီလီက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီကမ္ဘာက လူတွေအားလုံးက ဒီလိုစွမ်းအား မျိုးကို အားကိုးပြီး ကျင့်ကြံကြတာလား... ဒါပေမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ချီ အာဟာရမရှိဘူးဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တွေက မြန်မြန်ဆွေးမြေ့သွားပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ သက်တမ်းက အများကြီး တိုတောင်းသွား..."

သူ၏စကားမဆုံးမီမှာပင် အဝေးမှလာသော ဆူညံသံ တစ်ခုကြောင့် သူ ကြားဖြတ်နှောက်ယှက်ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့သုံးဦးသား အသံလာရာဆီသို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။

လမ်းမကြီး၏အဆုံးတွင် ကြီးမားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုကြီးတစ်ခုက သူတို့ရှိနေသော အရပ်ဆီသို့ ဒုန်းစိုင်းပြေးလာကာ ဖုန်မှုန့်များ တထောင်းထောင်းထနေသည်။

ဤစီတန်းလှည့်လည်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး အလံများ လူးလွန့်နေကာ တင်းကျပ်သော စုဖွဲ့ပုံရှိပြီး အစောင့်အမြောက်အများ ပါဝင်သည်။

ရှေ့ဆုံးတွင် လေးလံသော ရွှေရောင်သံချပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သန်မာသောမြင်းများကို စီးကာ လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော သူရဲကောင်း ရာပေါင်းများစွာ ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်မတတ် မြင့်မားသော သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ပြသနေသည်။

ထို့နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်မှာ အမျိုးမျိုးသော ခမ်းနားသည့် မြင်းလှည်းများ ထမ်းစင်များကို စီးနင်းထားပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာများ ရှိသည့် တရားဝင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော နန်းတွင်းအရာရှိများပင်။

စီတန်းလှည့်လည်မှု၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရွှေနှင့်ကျောက်စိမ်းများဖြင့် အလှဆင်ထားပြီး အလွန် ဇိမ်ခမ်းနားထည်ဝါကာ သန့်စင်သော မြင်းဖြူကိုးကောင် ဆွဲလာသည့် ဧရာမနဂါးရထားလုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုနဂါးရထားလုံး၏နံဘေးပတ်လည်တွင် ထူးဆန်းသော တာအိုဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သားမြှီးယပ်တောင်များကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် လူအိုကြီးများ၊ သင်္ကန်းများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဇင် တောင်ဝှေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ဘုန်းတော်ကြီးများနှင့် မထင်ရှားသော အရှိန်အဝါများ နှင့် ထက်ရှသော အကြည့်များရှိသည့် အစောင့်အများအပြား ရှိနေသည်။

သူတို့ သုံးဦးကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်စေသောအရာမှာ ဤစီတန်းလှည့်လည်မှု၏ ရှေ့ဆုံးတွင် ပြေးနေသော လူအုပ်တစ်အုပ် အမှန်တကယ် ရှိနေခြင်းပင်။

ထိုလူများက ကြမ်းတမ်းသော ပိတ်ကြမ်း အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သာမန်ပြည်သူများနှင့် တူသော်လည်း သူတို့သည် အလွန်မြန်ဆန်စွာ ပြေးနေကြကာ ပုံမှန်လူများထက် များစွာကျော်လွန်နေပြီး သူတို့ ပြေးလာစဉ် လမ်းတလျှောက်၌ အော်ဟစ်နေကြ၏။

"အင်မော်တယ်သခင်တွေ ဆင်းသက်လာပြီ... လမ်းမြန်မြန် ဖယ်ပေးကြစမ်း... အင်မော်တယ်တွေကို ကြိုဆိုကြ..."

"အရှင်မင်းကြီးက အမိန့်ချမှတ်လိုက်ပြီ... လမ်းတလျှောက်မှာ ရှိတဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ ပြည်သူတွေအားလုံး ဒူးထောက်ပြီး အင်မော်တယ်တွေကို ကြိုဆိုရမယ်..."

"အင်မော်တယ်သခင်တွေ ဆင်းသက်လာပြီ... ကောင်းကင်ဘုံက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်..."

အသံလှိုင်းများက တလိမ့်လိမ့်တက်လာပြီး လယ်ကွင်းများအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

လမ်းမကြီး၏ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ လယ်ကွင်းများတွင် အလုပ်လုပ်နေသော လယ်သမားများနှင့် ဆော့ကစားနေသော ကလေးများက ဤအော်ဟစ်သံများကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏မျက်နှာများတွင် ပြင်းထန်သော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ရိုသေလေးစားမှု အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။ သူတို့သည် သူတို့၏လယ်ယာသုံးပစ္စည်းများကို ပစ်ချကာ လမ်းမကြီးဆီသို့ ဦးတည်၍ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ၏နဖူးများက မြေကြီးနှင့် ထိတွေ့နေကာ မော့မကြည့်ရဲကြပေ။

လူအများအပြားသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြပြီး တိုးညှင်းသော အသံများဖြင့် ဆုတောင်းနေကြသည်။

"အင်မော်တယ်သခင်တွေ... တကယ့်ကို အင်မော်တယ်သခင်တွေ ဆင်းသက်လာတာပဲ..."

"ကောင်းကင်ဘုံက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်... ကောင်းကင်ဘုံက မဟာချန်ကို ကောင်းချီးပေးတယ်..."

"လာမယ့်နှစ်မှာ ငါ့ရဲ့မိသားစု ဘေးကင်းလုံခြုံဖို့နဲ့ ရာသီဥတု သာယာဖို့ အင်မော်တယ်သခင်တွေ ကောင်းချီးပေးပါလို့ ငါ ဆုတောင်းပါတယ်..."

မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ လမ်းမကြီး တစ်ခုလုံး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဒူးထောက်နေသော လူများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မိုင်အတော်များများအထိ ရှည်လျားကာ အဆုံးသတ်ကို မမြင်ရချေ။

ထို့ပြင် စီတန်းလှည့်လည်မှုကြီးသည်လည်း စူးချန်ကဲတို့အဖွဲ့နှင့် ကိုက်တစ်ရာအကွာတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဟီး ဟီး....

သူရဲကောင်းများက သူတို့၏မြင်းများကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အခမ်းအနားအစောင့်များက အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်လိုက်ကြသည်။

နန်းတွင်းအရာရှိများက သူတို့၏ မြင်းလှည်းများပေါ်မှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆင်းလာကြပြီး လေးစားမှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အမူအရာများဖြင့် သူတို့၏ အဝတ်အစားများနှင့် ဦးထုပ်များကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်လိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် လူတိုင်း၏အကြည့်အောက်တွင် နဂါး ရထားလုံး၏လိုက်ကာကို မိန်းမစိုးနှစ်ဦးက ရိုသေစွာ မတင်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်သရဖူကိုဆောင်းထားကာ ရွှေချည်ထိုးထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် နဂါးနက်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဆံဖြူအဘိုးအိုတစ်ဦးက မိန်းမစိုး အိုနှစ်ဦး၏အကူအညီဖြင့် နဂါးရထားလုံးပေါ်မှ တုန်ယင်စွာ ဆင်းလာသည်။

ဤအဘိုးအိုသည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် ဖြူရော်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်နေသည်။ သို့ရာတွင် သူ၏မျက်လုံးများက စူးရှပြီး တက်ကြွနေဆဲ ဖြစ်ကာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ရာထူးကြီးတစ်ခုကို ကိုင်စွဲထားသူတစ်ဦး၏ ကြီးကျယ်ခမ်းနားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ နဂါးရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏အကြည့်က လမ်းလယ်တွင် ရပ်နေသော စူးချန်ကဲတို့သုံးဦးအဖွဲ့ကို ချက်ချင်းချိတ်ပိတ်လိုက်သည်။

ထိန်းချုပ်၍မရနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် ရူးသွပ်သော ပျော်ရွှင်မှုတို့က သူ၏မျက်လုံးများတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"မြန်မြန်... အဲ့ဒီကို သွားဖို့ ငါ့ကို ကူညီပေးပါဦး..."

အဘိုးအို၏အသံက အနည်းငယ် ခြောက်ကပ်ပြီး တုန်ယင်နေကာ သူ၏နံဘေးရှိ မိန်းမစိုးများကို တိုက်တွန်းလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီး... အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ကျန်းမာရေးက အရေးကြီးပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဖြည်းဖြည်း သွားပါ..."

မိန်းမစိုးအိုတစ်ယောက်က အလျင်စလို အကြံပေးလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိဘူး... ကိစ္စမရှိဘူး... အင်မော်တယ်သခင်တွေ က ငါ့ရှေ့မှာ ရှိနေတာကို ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပေါ့ဆလို့ ရမှာလဲ..."

အဘိုးအိုက အလျင်စလိုသွားရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုပြီး မိန်းမစိုးများ၏ အကူအညီကိုပင် ဖယ်ရှားကာ စူးချန်ကဲ၏အဖွဲ့ဆီသို့ သူတစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

သူ၏ နောက်ရှိ နန်းတွင်းအရာရှိများ၊ဘုန်းတော်ကြီးများ၊ တာအိုဆရာသခင်များနှင့် ရွှေရောင်သံချပ်ကာ သူရဲကောင်းများအားလုံးက အဘိုးအို၏နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ တိုးလာစဉ် လေးစားမှုရှိသော အကွာအဝေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

ကိုက်တစ်ရာ အကွာအဝေးမှာ ဤအသက်အရွယ် ကြီးရင့်သော ဧကရာဇ်အတွက် အနည်းငယ် ရှည်လျားပုံရသည်။

သို့သော် သူက ခြေလှမ်းတိုင်းကို သန့်ရှင်းသော ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုကို ပြီးမြောက်နေသည့်အလား အလွန်တည်ကြည်လေးနက်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါစွာ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အဘိုးအိုက စူးချန်ကဲတို့အဖွဲ့၏ရှေ့ ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းအကွာသို့ ရောက်ရှိလာပေ၏။

သူက ရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေသော သူ၏ ဧကရာဇ်ဝတ်ရုံနှင့် သရဖူကို သပ်ရပ်အောင် လုပ်လိုက်ကာ...

ဘုန်း...

ဧကရာဇ်သရဖူနှင့် နဂါး ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဤကမ္ဘာ၏ ကျယ်ပြန့်သောအင်ပါယာကို အုပ်ချုပ်နေသော ဧကရာဇ်က ဒူးနှစ်ဖက်လုံး ထောက်၍ စူးချန်ကဲတို့သုံးဦးဆီသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူ၏နဖူးက လမ်းမကြီး၏ အဝါရောင်မြေကြီးနှင့် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်မိသွားသည်။

"မဟာချန်မင်းဆက်ရဲ့ သုံးဆယ့်ခုနစ်ဆက်မြောက် ဧကရာဇ်က အင်မော်တယ်သခင်တွေကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

သူ၏အသံက ကျယ်လောင်ပြီး အဆုံးမရှိသော ရိုသေလေးစားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်တို့ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်၏ဒူးထောက်မှုနှင့်အတူ သူ၏ နောက်ရှိ နန်းတွင်း အရာရှိများ၊ ဘုန်းတော်ကြီးများ၊ တာအိုဆရာသခင်များ ရွှေရောင်သံချပ်ကာ သူရဲကောင်းများနှင့် အဝေးရှိ လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဒူးထောက်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် သာမန် ပြည်သူများပင်လျှင် လိုက်လုပ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး တညီတညွတ်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အင်မော်တယ်သခင်တွေ ဆင်းသက်လာတာကို ကြိုဆိုပါတယ်..."

"အင်မော်တယ်သခင်တွေ သက်တော်သောင်းချီပြီး အသက်ရှည်ပါစေ..."

အသံလှိုင်းများက ဒီရေတစ်ခုအလား ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါစေပြီး ဤကမ္ဘာတလျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

စူးချန်ကဲက သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်၍ မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူ၏အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံက လေထဲတွင် အနည်းငယ် လူးလွန့်နေသည်။ သူသည် သူ၏ ရှေ့ရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဧကရာဇ်နှင့် သက်ရှိအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေလေ၏။

ဝမ်တန်က မျက်မှောင် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားတွေးတောနေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျန်းချီလီထံတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ပါးစပ် အနည်းငယ် ပွင့်ဟနေကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဧကရာဇ်ကို ကြည့်လိုက် စူးချန်ကဲကို ကြည့်လိုက်ဖြင့် သူ၏ဦးနှောက်က တခဏကြာမျှ အလုပ်မလုပ်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒါက... ဘာအခြေအနေလဲ...

အင်မော်တယ်သခင်တွေလား...

ငါတို့လား...

ထိုအချိန်မှာပင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော မဟာချန်ဧကရာဇ်က သူ၏ခေါင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် မော့လိုက်လေသည်။ သူ၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လေးနက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏အသံတွင် တုန်ယင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

"အင်မော်တယ်သခင်တွေက ဒီကမ္ဘာက သာမန် ပြည်သူတွေကို သနားပြီး ကယ်တင်ဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်..."

"နတ်ဆိုးတွေက ကမ္ဘာကြီးကို ဒုက္ခပေးနေပြီးတော့ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေက ထကြွသောင်းကျန်းနေပါတယ်... မဟာချန်က သေရေးရှင်ရေးအချိန်ကို ရောက်နေပါပြီ..."

"အရင်က ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်ကလည်း... လည်း..."

အခန်း ၂၅၄: အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှတရား...သူ့ရဲ့ဓားတာအိုက နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်နေတယ်

"အရင်က ဆင်းသက်လာခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်ကလည်း... လည်း..."

မဟာချန်ဧကရာဇ်၏အသံက ရုတ်တရက် တစ်ဆို့သွားသည်။ သူ၏အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် အကြောက်တရားတို့ ယှက်နွယ်နေပြီး သူ၏အသံသည် ပို၍ပင် တုန်ယင်လာပေ၏။

ဤစကားများကို ကြားချိန်၌ စူးချန်ကဲ၏ မူလက တည်ငြိမ်နေသော မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်လား...

အဲ့ဒါက ဘာလဲ...

သူက သေမျိုးကမ္ဘာတစ်ခုရဲ့ ဧကရီလား...

ဝမ်တန်နှင့်ကျန်းချီလီတို့သည်လည်း ဧကရာဇ်ကို စူးစမ်းချင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော အမူအရာများဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်... ဘယ်လောက်တောင် စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလိုက်လဲ... အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ်က သေမျိုးတွေက ဒီလို ပုံစံမျိုးကိုး... သူတို့မှာ သိပ်ပြီးထူးခြားတဲ့အရာဆိုလို့ ဘာမှ မရှိပုံရတယ်..."

ကျန်းချီလီက စုတ်သပ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်တန်က သူ၏ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးမှတဆင့် ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာမှာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိလို့သာပဲ... မဟုတ်ရင် ဒီလူတွေရဲ့ ပါရမီက ဆိုးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"မဆိုးဘူးလား..."

ကျန်းချီလီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဝမ်တန်ကဲ့သို့ လူတစ်ယောက်က သူတို့၏ပါရမီမဆိုးလှဟု ပြောခြင်းမှာ အလွန်ထူးခြားသည်။

ဝမ်တန်သည် မည်သူဖြစ်သနည်း။ သူသည် ကမ္ဘာအသင်္ချေကို ငုံ့ကြည့်နိုင်ပြီး သူနှင့်မျိုးဆက်တူများထဲတွင် သူ၏မျက်လုံးကို ဖမ်းစားနိုင်သူ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်...

"အရှင်မင်းကြီး... စိုးရိမ်ပူပန်မနေပါနဲ့... ဆက်မပြောခင် ကျေးဇူးပြုပြီး မတ်တပ်ရပ်ပါအုံး..."

စူးချန်ကဲက သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ဖိနှိပ်လိုက်၏။ သူ၏အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ထိတ်လန့်နေသော ဧကရာဇ်ကို အလိုအလျောက် အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားစေသည့် မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအားတစ်ရပ် ပါဝင်နေသည်။

သူက သူ၏လက်ကို အနည်းငယ်မြှောက်လိုက်ရာ ညင်သာသော စွမ်းအားတစ်ရပ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဧကရာဇ်ကို မတင်ပေးလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်က ညင်သာသော်လည်း ခုခံ၍မရသော စွမ်းအားတစ်ရပ်က သူ့ကို မတင်ပေးလိုက်သည်အား ခံစားမိပေ၏။ သူ၏စိတ်နှလုံးသားအတွင်း၌ အင်မော်တယ်သခင်၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူက အလျင်စလို ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ဒါက စကားပြောဖို့ နေရာ မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်... ဒီဂျူနီယာက အင်မော်တယ်သခင်ကို အသေးစိတ် အစီရင်ခံနိုင်ဖို့အတွက် နန်းတော်ကို ကြွဖို့ ရိုသေစွာ တောင်းဆိုပါတယ်..."

စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

မကြာမီ ဧကရာဇ်နှင့်နန်းတွင်း အရာရှိများ ဝန်းရံပြီး စူးချန်ကဲတို့သုံးဦးသည် ဧရာမနဂါးရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြသည်။

နဂါးရထားလုံး၏အတွင်းပိုင်းသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ခမ်းနားထည်ဝါကာ နူးညံ့ပြီး နှင်းအလား ဖြူသော သားရဲသားရေများ ခင်းထားကာ မွှေးပျံ့သော ကတိုးနံ့သာ အမွှေးတိုင်များကို ထွန်းညှိထားသည်။ စားပွဲများပေါ်တွင် ရှားပါးသော စိတ်ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို အပြည့်တင်ထားလေ၏။ ဤကမ္ဘာ၏ စွမ်းအားစနစ်မှာ ကမ္ဘာအသင်္ချေထက် များစွာပို၍ အားနည်းသော်လည်း ဤသစ်သီးများတွင် ပါဝင်သော စွမ်းအင်မှာ အလွန်သန့်စင်ပြီး သေမျိုးများအတွက် ရှားပါးသော ရတနာတစ်ခုပင်။

နဂါး ရထားလုံးက ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်၍ ရွေ့လျားလာပြီး ထောင်ပေါင်းများစွာသော နန်းတွင်း အစောင့်များနှင့် နန်းတွင်းအရာရှိများ၏ အကာအကွယ် အောက်တွင် မြင့်မားသော တော်ဝင်မြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

လမ်းတလျှောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော သာမန် ပြည်သူများက လမ်း၏ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဒူးထောက်ကာ "အင်မော်တယ်သခင်" ဟု အချိန်အကြာကြီး မငြိမ်သက်သွားသော အသံလှိုင်းများဖြင့် အော်ဟစ်နေကြ၏။

နဂါးရထားလုံးအတွင်းတွင် ဧကရာဇ်က အလွန် ရိုသေလေးစားသော ကိုယ်ဟန်အမူအရာဖြင့် စူးချန်ကဲ အတွက် လက်ဖက်ရည်ကို သူကိုယ်တိုင် ငှဲ့ပေးလေ၏။ သူသည် သန်းရာပေါင်းများစွာသော လက်အောက်ခံများကို အုပ်ချုပ်နေသည့် ဧကရာဇ် တစ်ပါးနှင့် လုံးဝမတူဘဲ သူ၏စီနီယာများကို သေချာစွာ ပြုစုစောင့်ရှောက်နေသည့် ဂျူနီယာတစ်ယောက်နှင့် ပို၍တူညီကာ စူးချန်ကဲအပေါ် အထူးရိုသေလေးစားနေခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအင်မော်တယ်သခင် သုံးဦးလုံးတွင် ထူးခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြောင်းနှင့် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အရာအားလုံးကို အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေပြီး စူးချန်ကဲသည် သူတို့၏ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရန် မခက်ခဲသောကြောင့်ပင်။

"အရှင်မင်းကြီး...ဒီလောက်ထိ အလေးအနက်ထားဖို့ မလိုပါဘူး..."

စူးချန်ကဲက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကိုယူရင်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပြောပါဦး... နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဒီဖရိုဖရဲအခြေအနေက အတိအကျ ဘာလဲ... ပြီးတော့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာက ဘာလဲ..."

သူသည်လည်း ထိုအမျိုးသမီးအင်မော်တယ်သခင်သည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို အနည်းငယ် သိချင်နေသည်။

နှစ်ဆယ့်တစ်ထပ်မြောက်အထပ်သို့ ခြေချနိုင်သူဟူ၍ သိပ်မများပေ။ သူ၏အသိမိတ်ဆွေတစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်သလော။

ထိုကိစ္စများကို ဖော်ပြလိုက်ချိန်၌ ဧကရာဇ်၏ အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် အကြောက်တရားတို့က သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထင်ဟပ်လာသည်။

"အင်မော်တယ်သခင်ကို ကျွန်တော် အစီရင်ခံပါ့မယ်..."

သူက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ စတင်၍ ပြောပြလေသည်။

မဟာချန်၏အကျပ်အတည်း...

ဤကမ္ဘာကို ရွှမ်ဟွမ်နယ်မြေဟု ခေါ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားသည်။ ထိုနယ်မြေတွင် ရှည်လျားသော သမိုင်းကြောင်းရှိပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုတွင် တစ်ချိန်က ထွန်းပေါက်ခဲ့သော ကျင့်ကြံခြင်း ယဉ်ကျေးမှုတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော် မည်သည့်အချိန်ကမှန်း မသိရဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအကြား၌ ပျံ့နှံ့နေသော နက်နဲသိမ်မွေ့အဝါရောင်ချီက တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာလာပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် သင့်လျော်သော မှန်ကန်သည့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်အများစုမှာ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာ ပို၍ပို၍ခက်ခဲလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီဟု ခေါ်သော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအင်တစ်ခုက စတင်ပေါက်ဖွားပြီး ပျံ့နှံ့လာပေ၏။

ဤစွမ်းအင်မှာ အလွန်ဆိုးယုတ်ပြီး သက်ရှိများ၏ စိတ်ကို တိုက်စားနိုင်ပြီး ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံပျက်သွားစေကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ထူးဆန်းသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် နတ်ဆိုးမျိုးစုံကို မွေးဖွားပေးနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ကန့်သတ်နယ်မြေများတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေသော နတ်ဆိုးသားရဲ မျိုးနွယ်စုသည်လည်း ဤစွမ်းအားကြောင့် နိုးထလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်စုသည် နိမ့်ကျသွားပြီး နတ်ဆိုးများက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတော့သည်။

လက်ရှိဧကရာဇ်၏မျိုးဆက်သို့ ရောက်သောအခါ မဟာချန်အင်ပါယာတွင် ကျယ်ပြန့်သော နယ်မြေများ ရှိပြီး အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်ကို အုပ်ချုပ်နေပုံရသော်လည်း အမှန်အားဖြင့်မူ ထိုအရာမှာ လေနှင့်မိုးထဲတွင် ယိမ်းယိုင်နေလေပြီ။

မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဆိုးများက တောင်များ၊ ရွှံ့ညွန်များနှင့် မြို့များ၏မှောင်ရိပ်များတွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုကို အစားအစာအဖြစ် အသုံးပြုကာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြေကွဲဖွယ်ရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

မြို့များကို သိမ်းပိုက်ပြီး လူသားများကို မွေးမြူရေး တိရစ္ဆာန်များအဖြစ် မွေးမြူထားသော အစွမ်းထက်သည့် နတ်ဆိုးတချို့ပင် ရှိနေပေ၏။

မဟာချန်အင်ပါယာသည် သိုင်းပညာရှင်များနှင့် ချီကျင့်ကြံသူများကို လေ့ကျင့်ပေးရန် နိုင်ငံ၏ ခွန်အားကို အကုန်အစင်သုံးစွဲခဲ့ပြီး နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ရေးဌာန ကို တည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်များမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးများ၏အရေအတွက် မြင့်တက်လာပြီး သူတို့၏စွမ်းအား မြင့်တက်လာကာ လူသားမျိုးနွယ်စု အတွက် နေထိုင်စရာနေရာကမူ အဆက်မပြတ် ကျုံ့ဝင်လာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလက မြောက်ပိုင်းပြည်နယ်သုံးခုမှာရှိတဲ့ မြို့ ဆယ့်ရှစ်မြို့ က ညတွင်းချင်း သေဆုံးနေတဲ့ နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့တယ်..."

ဧကရာဇ်၏အသံက တုန်ယင်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အသက်အရွယ် ကျားမမရွေး သန်းနဲ့ချီတဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့သွေးတွေ အကုန်စုပ်ယူခံရပြီးတော့ ခြောက်ကပ်တဲ့အလောင်းတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်... ကံကောင်းပြီးတော့ လွတ်မြောက်လာတဲ့ ကင်းထောက်တွေရဲ့ အဆိုအရ ဒါက သူ့ကိုယ်သူ ထောင်ထျဲသားရဲအရှင်သခင်လို့ ခေါ်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုရဲ့ လက်ချက်ပဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်လက ရှေးဟောင်းစည်းတံဆိပ်တစ်ခု ကွဲအက်သွားလို့ အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ မြေငလျင် လှုပ်သွားခဲ့တယ်... မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်း သားရဲအရိုးစုတွေက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီရဲ့ ညစ်ညမ်းမှုကို ခံရပြီးတော့ အသက်ပြန်ရှင်လာတယ်...ဒါက မိုင်သုံးထောင်ကျော်အထိ လွှမ်းမိုးသွားတဲ့ အရိုးသားရဲ ဒီရေ တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပြီးတော့ ဘာမှမကျန်အောင် ဖျက်ဆီးသွားခဲ့တယ်..."

"လွန်ခဲ့တဲ့တစ်လက အရှေ့ပင်လယ်ကမ်းခြေမှာ မြူခိုးတစ္ဆေ နယ်မြေတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်... အထဲကို ဝင်သွားတဲ့ သူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် ဘယ်လောက်ပဲရှိရှိ သူတို့ရဲ့ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်ဖြစ်သွားတယ်..."

ဤအဖြစ်အပျက် တစ်ခုပြီးတစ်ခုစီတိုင်းက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

မဟာချန်အင်ပါယာ သို့မဟုတ် ဤနေရာရှိ လူသား မျိုးနွယ်စုမှာ နိုင်ငံနှင့်လူမျိုး ပျောက်ကွယ်တော့သွားမည့် အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကပဲ ကျွန်တော်နဲ့ နန်းတွင်း တစ်ခုလုံး မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ အချိန်မှာ... မဟုတ်ဘူး... ဒီဂျူနီယာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတဲ့ အချိန်မှာ နက္ခတ္တဗေဒဌာနရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဟောင်းက ကောင်းကင်ကြီးကို မေးမြန်းဖို့ သူ့ရဲ့အသက်ကို စတေးပြီးအကူအညီ တောင်းတဲ့ အချက်ပြမှုတစ်ခုကို ပို့လွှတ်ခဲ့တယ်... အထက်ဘုံမှာ အင်မော်တယ်တွေ ရှိမရှိ ကျွန်တော် မသိခဲ့ပေမဲ့ ဒါကို တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်အနေနဲ့ပဲ သဘောထားနိုင်ခဲ့တယ်..."

ဧကရာဇ်၏လေသံက ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု ပြန်လည်၍ တောက်ပလာသည်။

"ကြီးကြပ်ရေးမှူးဟောင်းက တကယ်ပဲ အချည်းနှီး အသက်စတေးခံလိုက်ရတာ မဟုတ်ဘူး..."

"သူ သေဆုံးပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ ကောင်းကင်ဘုံ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တယ်... တောက်ပတဲ့ ဓားချီအလင်းရောင်တစ်ခုက ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်ကနေ ကျဆင်းလာပြီးတော့ မဟာချန်ဧကရာဇ် မြို့တော်ပေါ်ကို ဆင်းသက်လာခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်မှာ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့တာပဲ..."

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှိုက်လှဲသော ရိုသေလေးစားမှုနှင့် ကျေးဇူးတင်မှုတို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒီအမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတရားက အနှိုင်းမဲ့ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဓားတာအိုက နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရောက်နေတယ်... သူ ဆင်းသက်လာပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့မဟာချန်ရဲ့ အကျပ်အတည်း အကြောင်း ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက အကူအညီပေးဖို့ မငြင်းဆန်ခဲ့ဘူး... သူက နတ်ဆိုးတွေကို သတ်ဖို့နဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲတွေကို ဖယ်ရှားဖို့ သူ့ရဲ့ ဓားကိုကိုင်ပြီး တော်ဝင်မြို့တော်ကနေ ချက်ချင်းထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်..."

"လဝက်အတွင်းမှာပဲ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင် က အင်ပါယာကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ နတ်ဆိုးသားရဲဘုရင် ခုနစ်ကောင်ကို သတ်ခဲ့တယ်... နတ်ဆိုးအသိုက် ဆယ့်သုံးခုကို ရှင်းလင်းခဲ့တယ်...ပြီးတော့ ဖမ်းဆီးခံထားရတဲ့ လူသား သိန်းပေါင်းများစွာကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်... သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာချန်က သိုင်းပညာရှင်တွေကို 'နက်နဲသိမ်မွေ့ အဝါရောင်ချီ' ရဲ့ ဖြောင့်မတ်ပြီး သဟဇာတ ဖြစ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းကို ဆွဲယူနိုင်တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ နည်းစနစ်တစ်ခုကိုတောင် သင်ပေးခဲ့သေးတယ်...အဲ့ဒါက နတ်ဆိုးသတ်ဖြတ်ရေးဌာနရဲ့ ခွန်အားကို အများကြီး တိုးတက်စေခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒီအချိန်ကာလက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မဟာချန် အတွက် မကြာသေးမီ နှစ်တွေအတွင်းမှာ အားတက်စရာ အကောင်းဆုံး အချိန်ပဲ... နတ်ဆိုးတွေက ကြောက်လန့်နေကြပြီးတော့ ပြည်သူတွေက အောင်ပွဲခံနေကြတယ်...သူတို့အားလုံးက အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်ကို ကယ်တင်ရှင် ဓားအင်မော်တယ်လို့ ခေါ်ကြတယ်..."

ဧကရာဇ်၏ အသံက စိတ်လှုပ်ရှားလာသော်လည်း တခဏအကြာတွင် လျင်မြန်စွာ တိမ်ဝင်သွားပြီး လေးလံကာ ဝမ်းနည်းလာခဲ့သည်။

"ဒါပေမဲ့... လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်လောက်က အရှေ့ပင်လယ်ရဲ့ မြူခိုးတစ္ဆေ နယ်မြေနဲ့ အနောက်ဘက် နယ်စပ်က အရိုးသားရဲဒီရေတို့ရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းဖို့အတွက်....အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်က သားရဲအသင်္ချေ တောင်တန်းရဲ့ အလယ်ဗဟိုထဲကို သူတစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒီနေ့က ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ ဓားတုန်ခါသံတွေနဲ့ ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးဟိန်းဟောက်သံတွေက သားရဲအသင်္ချေ တောင်တန်းဘက်ကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီးတော့ တစ်ရက်နဲ့တစ်ရက်လုံး ကြာခဲ့တယ်... နောက်ဆုံးတော့... ဓားချီအလင်းရောင်က ငြိမ်းသေသွားပြီးတော့ နတ်ဆိုးချီတွေက ကောင်းကင်ကို မြင့်တက်သွားခဲ့တယ်..."

ဧကရာဇ်၏အသံက ကူကယ်ရာမဲ့နေသည်။

"အဲ့ဒီ အချိန်ကစပြီးတော့ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင် ရဲ့ သတင်း ဘာမှ မရတော့ဘူး... ကျွန်တော် စေလွှတ်လိုက်တဲ့ စုံစမ်းရေး ကျွမ်းကျင်သူတွေ အားလုံးက လက်ဗလာ နဲ့ ပြန်လာကြတယ် ဒါမှမဟုတ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာကြတော့ဘူး..."

"ကံကောင်းပြီးတော့ လွတ်မြောက်လာတဲ့ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဝေဝါးတဲ့ သတင်းတချို့ကို ပြန်ယူလာခဲ့တယ်... သားရဲအသင်္ချေတောင်တန်းရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာမှာ ရှိတဲ့ အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်းချိုင့်ဝှမ်းထဲမှာ ကြောက်ဖို့ကောင်းတဲ့ အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသားရဲ မျိုးနွယ်စုတွေ အများကြီးရဲ့ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရတဲ့ အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်ကို သူ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်... အဲ့ဒီ နေရာက ရှေးဟောင်းအစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တွေ အတွက်တောင် အပြန်လမ်းမရှိတဲ့ နေရာလို့ ဒဏ္ဍာရီတွေမှာ ဆိုထားတယ်..."