အခန်း (၂၅၇-၂၅၈)

အခန်း ၂၅၇: ဒီကောင်မလေးက ဒီလောက်ထိကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်တာ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ

အားအင်လုံးဝကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သော ဤလူသားမျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသမီးသည် တိုက်ပွဲအလယ်တွင် အဆင့်တက်လာရုံသာမက တိုက်ပွဲဝင်စွမ်းအား အလွန်အမင်း တိုးတက်လာသည်။ သူမသည် သူတို့သုံးဦး၏ ဝန်းရံထားမှု အောက်တွင် သူ၏ခေါင်းများထဲမှ တစ်လုံးကို ဖြတ်တောက်ရန်ပင် သတ္တိရှိလိမ့်မည်ဟု ခေါင်းကိုးလုံး ရှန်လျိုက ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

"မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်....မင်း သေချာပေါက် သေရမယ်...ဒီအရှင်က မင်းကို ဝါးမျိုမယ်... ငါ မင်းကို ဝါးမျိုပစ်မယ်"

ခေါင်းကိုးလုံးရှန်လျိုက ရူးသွပ်သွားသည့်အလား ပြုမူပြီး သူ၏ကျန်ရှိနေသော ခေါင်းခုနစ်လုံးမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ နင်ဖူယောင်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲရန် ရည်ရွယ်၍ အသည်းအသန် ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲနှင့် ဟင်းလင်းပြင် အရိပ် မိစ္ဆာတို့သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသော်လည်း သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒက ပို၍ပင် အားကောင်းလာသည်။

ဤအမျိုးသမီးကို မည်သို့မျှ အသက်ရှင်ခွင့်ပေး၍ မရချေ။

အကယ်၍ သူတို့သာ သူမကို ယနေ့ ဤနေရာတွင် မသတ်ခဲ့လျှင် သူမသည် အနာဂတ်မှာ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာပေါက်ပင်။

သူမ ပြသခဲ့သော ပါရမီနှင့် စိတ်နေသဘောထားဖြင့် သူမကို ကြီးထွားရန် အချိန်အလုံအလောက် ပေးမည်ဆိုပါက သူမသည် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းခေတ် ၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် အရည်အချင်းများ အမှန်တကယ် ရှိလာနိုင်ကြောင်းကိုပင် သူတို့ ဝိုးတဝါး ခံစားခဲ့ရသည်။

ထို့ပြင် ထိုပါရမီရှင်များသည် အင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ မျိုးဆက်များ၊ အဆုံးမရှိသော ခေတ်အဆက်ဆက် အာဏာကို အမွေဆက်ခံခဲ့သော ရှေးဟောင်း တာအိုမျိုးနွယ်စုများမှ သေချာစွာ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသည့် ဆက်ခံသူများဖြစ်ကာ အစစ်အမှန် ရွေးချယ်ခံများ၊သူတို့၏ မျိုးဆက် အကြား၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော တည်ရှိမှုများပင်။

"အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်စမ်း... မင်းတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို လောင်ကျွမ်းလိုက်... တားမြစ်ထားတဲ့ နည်းစနစ်တွေကိုသုံးစမ်း...ငါတို့ သူ့ကို သတ်ရမယ် "

ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲ က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း သူ၏အသက်အတွက် စတင်၍ တိုက်ခိုက်နေလေပြီ။

သို့သော် မိစ္ဆာသုံးကောင်သည် တန်ကြေးပေးဆပ်ရမည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူတို့၏ တားမြစ်နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေချိန်နှင့် နင်ဖူယောင်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့ နောက်ဆုံးရုန်းကန်မှုတစ်ခုအတွက် ပြင်ဆင်နေချိန်....

တိုက်ပွဲက အဆိုးရွားဆုံးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့် အချိန်မှာပင်...

ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု နောက်တစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားလာသည်။

ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝ၌ ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာသည်။

သားရဲအသင်္ချေ တောင်တန်း...အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း ချိုင့်ဝှမ်း၏ အဝင်ဝ၌...

ဤနေရာသည် မူလက မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီများ ပျံ့နှံ့နေပြီး နတ်ဆိုးများ သိမ်းပိုက်ထားသော အန္တရာယ်ရှိသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကာ သာမန်လူသားကျင့်ကြံသူများ မည်သည့်အချိန်ကမျှ မချဉ်းကပ်ရဲပေ။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝ အပြင်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများ နေရာအနှံ့အပြား၌ ပြန့်ကျဲနေသည်။

တောင်ကုန်းငယ်များအလား ကြီးမားသော ဧရာမဝက်ဝံနတ်ဆိုးများ၊ အရိုးအကာအကွယ်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဝံပုလွေ နတ်ဆိုးများ၊ အတောင်ပံများ ရှိသည့် လင်းယုန်နတ်ဆိုးများနှင့် မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော မြွေနတ်ဆိုးများများ၏ အလောင်းများ ရှိနေသည်။ ဤနတ်ဆိုးသားရဲများသည် အသက်ရှင်စဉ်က အနည်းဆုံး ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနယ်ပယ်၏စွမ်းအား ရှိကြပြီး တချို့မှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ချိုင့်ဝှမ်း အဝင်ဝကို စောင့်ကြပ်နေသော လက်ရွေးစင် နတ်ဆိုးသားရဲမျိုးနွယ်စုဝင်များပင်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားလေပြီ။

ထို့ပြင် သူတို့၏သေဆုံးမှုများက အလွန်ထူးဆန်းပြီး ဒဏ်ရာများမရှိ သွေးကွက်များမရှိသလို ရုန်းကန်ထားသည့် လက္ခဏာများပင် မရှိပေ။

ထိုအရာမှာ အချိန်အခိုက်အတန့်လေး အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် နားလည်၍မရနိုင်သောနှင့် ခုခံ၍မရနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုခုကြောင့် သူတို့၏အသက်များ တပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤနတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် လူသုံးဦး မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

တည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိပြီး အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် စူးချန်ကဲ....

ရွှေရောင်သွေးချီများကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နေရပြီး လျှပ်စီးအလား စူးရှတောက်ပသော မျက်လုံးများရှိသည့် ဝမ်တန်...

ထို့ပြင် အစစ်အမှန်နေမင်းမီးတောက်ဖြင့် ဝန်းရံထားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်နှာ ရှိသည့် ကျန်းချီလီတို့ပင်။

သူတို့သုံးဦးတွင် ဖုန်မှုန့် အနည်းငယ်မျှပင် ကပ်ငြိမနေဘဲ ဤနေရာတွင် အပန်းဖြေလမ်းလျှောက်ထွက်လာသည်နှင့် တူညီနေသည်။

သူတို့နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် လူတစ်ရာခန့် ရှိသော သေမျိုးစစ်တပ်တစ်ခုက ဤမြင်ကွင်းကို မှင်တက်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည် ချည်နှောင်ခြင်းမန္တန်တစ်ခု အသုံးပြုခံထားရသည့်အလား နေရာတွင် အေးခဲတောင့်တင်းနေပြီး သူတို့၏အမူအရာများမှာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်မှု၊ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် နက်ရှိုင်းသော အကြောက်တရားများ ရောနှောနေသည်။

ဤစစ်တပ်သည် မဟာချန်ဧကရာဇ်မှ စေလွှတ်လိုက်သည့် လူငယ်စစ်သူကြီးတစ်ဦး ဦးဆောင်သော နောက်ဆုံးကင်းထောက်အဖွဲ့ ဖြစ်ပြီး အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်၏ ခြေရာများကို ရှာဖွေရန်အတွက် အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်းချိုင့်ဝှမ်းသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

သူတို့သည် လမ်းတလျှောက်လုံး သတိထားခဲ့ကြပြီး ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝအနီးသို့ မရောက်မီ သူတို့၏ လူနှင့် မြင်း တစ်ဝက်နီးပါးကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူတို့ ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူတို့၏ ကျန်ရှိနေသော ဘဝတလျှောက်လုံး မည်သို့မျှ မေ့ပျောက်နိုင်မည် မဟုတ်သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ပုံမှန်အားဖြင့် သူတို့စစ်တပ်တစ်တပ်လုံးကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဆိုးသားရဲများသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အင်မော်တယ်သခင်သုံးဦး၏ ရှေ့တွင် အော်ဟစ်သံတစ်ချက်မျှပင် မထုတ်လွှတ်နိုင်ဘဲ အတူတကွ လဲကျသွားသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့ သေသွားပြီ။

အော်သံတစ်သံပင်မထွက်ဘဲ သေသွားပြီ။

ရှင်းပြ၍မရနိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် သေသွားလေပြီ။

လူငယ်စစ်သူကြီး၏အမည်မှာ ကျောက်ဖုန်း ဖြစ်ပြီး မဟာချန်တော်ဝင်မိသားစု၏ သွေးဝေးမျိုးဆက်တစ်ခုမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးပင်။ သူသည် အသက်ငယ်ရွယ်သော်လည်း တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်နေပြီး ခိုင်မာသော စိတ်နှင့် ထူးခြားသောသတ္တိကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သို့သော် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဓားရှည် ကို ကိုင်ထားသော လက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး သူ၏လက်ဝါးများတွင် ချွေးစေးများ ထွက်နေခဲ့သည်။

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အင်မော်တယ်သခင်က ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝဆီသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်သည်ကို သူ၏မျက်စိဖြင့် မြင်ခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် နတ်ဆိုးသားရဲများအားလုံး သေဆုံးသွားသည်။

အဲ့ဒါက ဘယ်လို နည်းလမ်းမျိုးလဲ....

အင်မော်တယ် နည်းစနစ်တွေလား...

နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား...

ဒါမှမဟုတ်... နှုတ်ထွက်စကားက ဥပဒေသဖြစ်လာတာလား...

ကျောက်ဖုန်းသည် ထိုအကြောင်းကို မစဉ်းစားရဲသလို သူ နားလည်းမလည်နိုင်ပေ။

ဤအင်မော်တယ်သခင်သုံးဦး၏စွမ်းအားသည် သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်း အတိုင်းအတာကို လုံးဝကျော်လွန်နေကြောင်းကိုသာ သူ သိထားသည်။

အကယ်၍ ဤအင်မော်တယ်သခင်သုံးဦးသာ ဆန္ဒရှိပါက သူတို့က အတွေး တစ်ခုတည်းဖြင့် မဟာချန်အင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည်ဟုပင် သူ သံသယရှိခဲ့သည်။

ဤအတွေးက သူ့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော်လည်း ဤသည်က သူ၏ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုအလယ်တွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်လေးတစ်ခုကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဤအင်မော်တယ်သခင်သုံးဦးသာ လှုပ်ရှားရန် ဆန္ဒရှိလျှင် အမျိုးသမီး အင်မော်တယ်သခင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ကယ်တင်ခြင်း ခံရနိုင်သလော...

"အစ်ကိုစူး...မင်းရဲ့ ဂျူနီယာညီမလေးက ဒီချိုင့်ဝှမ်း ထဲမှာ ရှိနေပုံရတယ်..."

ကျန်းချီလီက ထူထပ်သိပ်သည်းသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီ များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည့် သူ့ရှေ့ရှိ အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်းချိုင့်ဝှမ်းကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်များကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။

"အထဲက အဲ့ဒီသားရဲ့သုံးကောင်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေက အားမနည်းဘူး....ကျွတ် ကျွတ်...ရှေးဟောင်းသားရဲ မျိုးနွယ်စုက ရှန်လျိုလား...အရင်က တစ်ကောင်မှ မမြင်ဖူးဘူး...အဲ့ဒီမိန်းကလေးက ဒီလောက်ထိကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်တာ တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ..."

ဝမ်တန်၏ သိုင်းပညာတာအို ကောင်းကင်ဘုံမျက်လုံးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းဖြင့် လင်းလက်နေပြီး မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ထိုးဖောက်ကာ ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်းရှိ စင်မြင့်ပေါ်မှ တိုက်ပွဲကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက တည်ကြည်လေးနက်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူက အဆင့်တက်နေတယ်....တိုက်ပွဲအလယ်မှာ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဝင်ရောက်နေတယ်၊ ပြီးတော့... သူက ခေါင်းကိုးလုံး ရှန်လျိုရဲ့ ခေါင်းတွေထဲက တစ်လုံးကို ဖြတ်လိုက်တယ်... ဒါပေမဲ့ တခြား နတ်ဆိုးသားရဲနှစ်ကောင်က သူတို့ရဲ့ အသက်တွေနဲ့ရင်းပြီး စွန့်စားတော့မယ်..."

စူးချန်ကဲ၏အကြည့်က ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းရှိ ထိုအဖြူရောင်ဝတ်ရုံဝတ် ပုံရိပ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ သူမ၏အဝတ်အစားများတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသော်လည်း သူမ၏ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ကာ ခိုင်မာစွာ မတ်မတ်ရပ်နေဆဲပင်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့ အခြေအနေတစ်ခုတွင် သူမ၏စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တိုက်ပွဲအတွင်းတွင် အဆင့်တက်ကာ သူမ၏ဓားဆန္ဒကို ဖော်ပြရန်အတွက် နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်နေသည်အား သူ စောင့်ကြည့်နေခဲသည်။

သူမ၏ဓားစိတ်ဆန္ဒ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာချိန်မှ ရင့်ကျက်လာချိန်အထိ ကြီးထွားလာပြီး မပျက်စီးနိုင်သော ဓားခန္ဓာကိုယ်၏ရှေ့ပြေးပုံစံ စတင်၍ တောက်ပလာသည်ကို သူ စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေ၏။

သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်က မသိမသာ အကွေးတစ်ခု အဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

သူ စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။

ထို့ပြင် သူမထံ၌ မာနအရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမသည် သူ၏ အတောင်ပံများအောက်တွင် ထာဝရ ပုန်းအောင်းနေရန် လိုအပ်သော ငှက်ငယ်လေး တစ်ကောင် ဘယ်တုန်းကမှ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ပျံသန်းရန် ကံကြမ္မာပါလာသော ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ပင်။

"သွားကြစို့ "

စူးချန်ကဲက သူ၏အကြည့်ကို ရုတ်သိမ်းပြီး အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်းချိုင့်ဝှမ်း၏ အတွင်းပိုင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ခြေလှမ်းများသည် အေးအေးလူလူ ဖြစ်နေပြီး သူသည် 'ရှေးဟောင်းအစစ်အမှန် အင်မော်တယ်' တစ်ပါးပင် ကျဆုံးနိုင်သည့် ပြန်လမ်းမဲ့လမ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အနောက်ဘက်ပန်းခြံ တစ်ခုတွင် လမ်းလျှောက်ထွက်နေသည့်အလားပင်။

ဝမ်တန်နှင့်ကျန်းချီလီတို့က သူ၏နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။

ပုံရိပ်သုံးခုက ထူထပ်သိပ်သည်းသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်မှသာ ချိုင့်ဝှမ်းအဝင်ဝ အပြင်ဘက်ရှိ သေမျိုးစစ်တပ်သည် ချည်နှောင်ခြင်းမန္တန်မှ လွတ်မြောက်သွားပုံရပြီး သူတို့အားလုံး ပြင်းထန်စွာ စတင်၍ အသက်ရှူလိုက်ကြသည်။

"စစ်... စစ်သူကြီး.. ငါတို့... ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ" စစ်သားတစ်ဦးက တုန်ယင်နေသော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖုန်းက အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်များစွာ ရှူလိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲရှိ မုန်တိုင်းထန်နေသော လှိုင်းတံပိုးများကို အတင်းအကြပ် ဖိနှိပ်လိုက်၏။ သူသည် နတ်ဆိုးသားရဲအလောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြေပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းဆီသို့ ကြည့်ကာ အံ့တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

"ဒီမှာ နေပြီး စောင့်ရမယ်....တကယ်လို့... တကယ်လို့ အင်မော်တယ်သခင်တွေ ထွက်လာရင် လေးစားမှုနဲ့ ကြိုဆိုရမယ်....တကယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုခု ဖြစ်ရင်... တော်ဝင်မြို့တော်ကို ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာပြီး အရှင်မင်းကြီးဆီ အစီရင်ခံရမယ် "

လာမည့်တိုက်ပွဲသည် သူတို့ကဲ့သို့ သေမျိုးများ ဝင်စွက်ဖက်နိုင်သောအရာ မဟုတ်တော့ကြောင်း သူ သိထားသည်။

သူတို့ လုပ်နိုင်သမျှမှာ စောင့်ဆိုင်းရန်နှင့် ဆုတောင်းရန်သာ ဖြစ်လေ၏။

ထိုနားလည်၍မရနိုင်သော အင်မော်တယ်သခင်သုံးဦးသည် တစ်ချိန်က မဟာချန်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော အမျိုးသမီးဓားအင်မော်တယ်ကို ကယ်တင်နိုင်ရန် သူ ဆုတောင်းနေခြင်းပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း ချိုင့်ဝှမ်း အတွင်းရှိ ကျောက်ကမ်းပါးစင်မြင့်ပေါ်တွင်....

တိုက်ပွဲသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

နင်ဖူယောင်သည် ခေါင်းကိုးလုံးရှန်လျို၏ ခေါင်း တစ်လုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး သူမ၏အရှိန်အဝါ က မြင့်တက်နေသော သက်တန့်တစ်စင်းအလား ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမှာလည်း ကြီးမားလှသည်။ ထို့ပြင် သူမ အဆင့်တက်ထားသော စွမ်းအားသည် အပြည့်အဝ မတည်ငြိမ်သေးချေ။

ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲနှင့် ဟင်းလင်းပြင် အရိပ် မိစ္ဆာတို့သည် လုံးဝရူးသွပ်သွားကြပြီး သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး တားမြစ်နည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်အသုံးပြုရန်အတွက် သူတို့၏သွေးမျိုးဆက်မူလအစကို လောင်ကျွမ်းရန်ပင် တုံ့ဆိုင်းမနေကြချေ။

"နဂါကျား ကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲခြင်း နည်းစနစ်.. "

ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ ရွှေရောင်ရင်ရင့်အကြေးခွံများက တစ်ခုပြီး တစ်ခု မတ်မတ်ထောင်လာပြီး အကြေးခွံများကြားရှိ ကွက်လပ်များမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာကာ လောင်ကျွမ်းနေသော သွေးမီးတောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်သော နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပုံ ရပြီး အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နင်ဖူယောင်ဆီသို့ ကျရောက်လာသည်။

"အရိပ်သောင်းချီ ဝိညာဉ်မျိုချခြင်း "

ဟင်းလင်းပြင်အရိပ်မိစ္ဆာမှ ဖန်တီးထားသော သိပ်သည်းသည့် အရိပ်က ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သေးငယ်သော အရိပ် ထောင်ပေါင်းများစွာအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပေ၏။ ထိုအရိပ်တစ်ခုစီသည် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်အလား တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံ တစ်သံကို ထုတ်လွှတ်ကာ သူမ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုရန်နှင့် သူမ၏ သူတော်စင် ဝိညာဉ် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ညစ်ညမ်းစေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ထိုအသံများသည် အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်မှနေ၍ နင်ဖူယောင်၏ဒွာရခုနစ်ပေါက်နှင့် ချွေးပေါက်များဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုအနက်မှ တစ်ခုကပင် သူတော်စင် နယ်ပယ်သို့ ယခုမှ ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန် သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်သည်။

နင်ဖူယောင်၏အမူအရာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေပေ၏။ ဤတိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခု၏ တပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ခတ်မှုကို သူမ ခုခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။

သို့သော် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် နောက်ဆုတ်လိုသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။

ယောင်ကွမ်းဓားကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ပြီး သူမသည် သူမ၏ မပျက်စီးနိုင်သော ဓားခန္ဓာကိုယ် မူလအစကို နောက်တစ်ကြိမ် ကန့်သတ်ချက်အထိ တွန်းပို့လိုက်သည်။ သူမသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရမည့် တန်ကြေးကိုပေးဆပ်ကာ အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို ထပ်မံ၍ ဆွဲချရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင်....

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်၌...

တည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်သလို ဖြစ်နေသော်လည်း အမြင့်မားဆုံး ခမ်းနားမှု ပါဝင်ပုံရသည့် အသံတစ်ခုက အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၏အထက်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်မှ မိုးကြိုးပစ်ခတ်သံအလား ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့လေသည်။

"ထွက်သွားစမ်း "

အခန်း ၂၅၈: ရှစ်လစာ ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံများ....မပျက်စီးနိုင်သော ဓားစိတ်ဆန္ဒ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အပိုင်းအစတစ်ခု

ထို "ထွက်သွားစမ်း " ဟူသော စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသည် နှုတ်ထွက်စကားလုံးတိုင်း အမှန်တရား ဖြစ်လာသည့် ကောင်းကင်တာအို၏ အမိန့်တစ်ခုအလားပင်။

အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုလုံး ထူးဆန်းသော တိတ်ဆိတ်မှုတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

တဝီဝီတိုက်ခတ်နေသော လေများ ရပ်တန့်သွားပြီး မိစ္ဆာမြူများ အေးခဲသွားကာ ချိုင့်ဝှမ်း၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ တစ္ဆေများ ခပ်သဲ့သဲ့ငိုကြွေးသံများပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်သွားသည့်အလားပင်။

ထိုအော်သံကြောင့် ချောက်ကမ်းပါးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသော ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲ၏ နာကျင်စွာ အသက်ရှူသံများ နှင့် ဟင်းလင်းပြင်အရိပ်မိစ္ဆာက ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်သွားစဉ် သူ၏တွန့်လိမ်နေသော အရိပ်များမှ တရှဲရှဲအသံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ဓားကိုဆုပ်ကိုင်ထားသော နင်ဖူယောင်၏လက်က အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပြီး ဤသည်မှာ အကြောက်တရား သို့မဟုတ် စွမ်းအားကုန်ခမ်းခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု ကြောင့်ပင်။

နင်ဖူယောင်က သူမ၏ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်က ပျံ့လွင့်နေသော ဖုန်မှုန့်များနှင့် ပျောက်ကွယ်သွားသော မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီများကို ဖြတ်သန်းကာ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခု ကြောင့် ကွဲကွာသွားသည့် မြူများ ဖုံးလွှမ်းနေသော လမ်းကြောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုနေရာတွင် ပုံရိပ်သုံးခုက ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူသည် အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ကိုယ်ဟန်အမူအရာက မတ်မတ်ဖြစ်ကာ သူ၏မျက်နှာသည် ယခင်အတိုင်း ချောမောခန့်ညားနေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများတွင် နဝမတောင်ထိပ်မှ နေ့ရက်များကဲ့သို့ ပျင်းရိပြီး ဂရုမစိုက်မှု လျော့နည်းလာကာ မုန်တိုင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် တည်ငြိမ်လာသော ခမ်းနားမှုက ပိုများလာခဲ့သည်။

သူက တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ရာ သူ၏အောက်ရှိ မြေကြီးသည် မရေမတွက်နိုင်သော အသက်များကို ဝါးမျိုခဲ့သည့် အင်မော်တယ်သင်္ချိုင်း တားမြစ်နယ်မြေ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အနောက်ဘက်ခြံဝင်းရှိ ကျောက်ပြာ လမ်းတစ်ခုအလားပင်။

သူ၏နောက် လက်ဝဲဘက်တွင် အေးစက်သော မျက်နှာနှင့် လျှပ်စီးအလား ထက်ရှသည့် အကြည့် ရှိသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ရွှေရောင်သက်စောင့်စွမ်းအားက သူ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် လင်းလက်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါက တောင်တစ်လုံးအလား လေးလံသည်။ ထိုလူသည် ဝမ်တန်ပင်။

လက်ယာဘက်တွင် မီးတောက်အလား ဆံပင်များနှင့် တက်ကြွသော မျက်လုံးများ ရှိသည့် အနီရောင် ဝတ်စုံ ဝတ် လူငယ်တစ်ယောက် ရှိပြီး လက်ရှိတွင် စူးစမ်းချင်စိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့ဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ကြည့်နေခဲ့လေသည်။ အစစ်အမှန် နေမင်းမီးတောက်ဖြင့် ရစ်သိုင်းလွှမ်းခြုံထားသောသူမှာ အခြားလူမဟုတ်ဘဲ ကျန်းချီလီပင်။

သူတို့သုံးဦးလုံးတွင် ထူးခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများ ရှိကြသည်။ သူတို့၏ တည်ရှိမှုသက်သက် ကပင် မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်များစွာ မိစ္ဆာနတ်ဆိုးချီ ဖြင့် ညစ်ညမ်းနေခဲ့သော ဤကမ္ဘာကို သန့်စင်ပေးနေသည့်အလားပင်။

ဝမ်တန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝိုက်၍ကြည့်လိုက်စဉ်တွင် အမူအရာ ကင်းမဲ့နေသည်။ သူ၏အကြည့်က နင်ဖူယောင်အပေါ်တွင် ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် မသိမသာ လှုပ်ခတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ ရှေးဟောင်းရေတွင်းတစ်ခုအလား တည်ငြိမ်သော အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျန်းချီလီ၏မျက်လုံးများက နင်ဖူယောင်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ လင်းလက်သွားသည်။ သူသည် သူမကို စုံချည်ဆန်ချည် ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို လုံးဝဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိပေ။

"ရှီး..."

သူက အသကိအနည်းငယ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဝမ်တန်ကို သူ၏တံတောင်ဆစ်ဖြင့် တွန်းကာ သူ၏အသံကို နှိမ့်ပြီး မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

"သောက်ကျိုးနည်း...အစ်ကိုဝမ် ကြည့်ပါဦး...တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက ထိပ်တန်းအဆင့် အလှပဂေးတွေချည်းပဲ...အစ်ကိုစူးက ဒီလို ဂျူနီယာညီမလေးကို ဘယ်ကနေ ရှာတွေ့တာလဲ...ဒီအသွင်အပြင် ဒီကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ဒီခန္ဓာကိုယ်... ကျွတ် ကျွတ်.. ငါတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာတောင်မှ သူက ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ခါပဲ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်မိမယ်အဆင့် ဖြစ်လောက်တယ် မဟုတ်လား "

သူသည် ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခံစားသိမြင်မှုက အပြည့်အဝ မတည်ငြိမ်သေးသော်လည်း အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်သော နင်ဖူယောင်ထံရှိ မပျက်စီးနိုင်သော ဓားခန္ဓာကိုယ်၏ အရှိန်အဝါနှင့် သူတော်စင်နယ်ပယ် သို့ သူမ အဆင့်တက်ပြီးနောက် သဘာဝအတိုင်း ဖြာထွက်နေသော ထက်ရှသည့် ဓားဆန္ဒကို ဖမ်းဆုပ်မိသွားသည်။ သူ၏အံ့အားသင့်မှုက ပို၍ပင် ကြီးမားလာပေ၏။

"ပြီးတော့ ဒီပါရမီ... သူ့မှာ ထိပ်တန်းအဆင့် ဓားတာအို နတ်ဘုရားရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရှိပုံရတယ်...အံ့အားသင့်စရာပဲ...တကယ့်ကို အံ့အားသင့်စရာပဲ... အစ်ကိုစူးရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ရွေးချယ်နိုင်စွမ်းကို ငါ တကယ် အထင်ကြီးသွားပြီ "

ဝမ်တန်၏နှုတ်ခမ်းထောင့် မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့လေသည်။ သူက သူ၏မျက်လုံးများကိုပင် လှန်မကြည့်တော့ဘဲ စကားလုံးတချို့ကိုသာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထား "

ကျန်းချီလီက ရယ်မောလိုက်ပြီး လုံးဝဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ ဆက်လက် လေ့လာနေပြီး သူ၏အကြည့်က စူးချန်ကဲနှင့် နင်ဖူယောင် ကြားတွင် အပြန်အလှန် ရွေ့လျားနေကာ 'ငါ နားလည်တယ် ငါ လုံးဝ နားလည်တယ်' ဟု ပြောနေသည့် အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် စူးချန်ကဲက နင်ဖူယောင်၏အနီးသို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။

နင်ဖူယောင်သည် အလွန် နီးကပ်နေသော ချောမောသည့် မျက်နှာ ရင်းနှီးသော်လည်း အနည်းငယ် ကွဲပြားပုံရသည့် မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ နှလုံးခုန်နှုန်းက ရှင်းပြ၍မရနိုင်အောင် မြန်ဆန်လာသည်။

သူမ၏ ခါးသီးသော ရုန်းကန်မှုမှ သတ္တိနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များ၊ သူမ၏ ရန်သူများအပေါ် ပြသခဲ့သော အေးစက်သည့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်ခြင်း စိတ်ဆန္ဒများက ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရေခဲနှင့်နှင်းများအလား အရည်ပျော်ကျသွားသည်။

သူမက မသိစိတ်အရ သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်ပြီး စူးချန်ကဲ၏အကြည့်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ဓားလက်ကိုင်ကို ပွတ်သပ်နေပြီး သူမ၏ အသံတွင် မသိမသာ တုန်ယင်မှုနှင့် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခံစားချက်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။

"စီနီယာ အစ်ကို... ကျွန်မ... အဆုံးမှာတော့ စီနီယာ အစ်ကိုကို ထပ်ပြီး ဒုက္ခပေးမိပြန်ပြီ..."

သူမက သူမကိုယ်တိုင် ရပ်တည်နိုင်ပြီး သူနှင့်အတူ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြောင်း၊ သူ၏ အဆက်မပြတ် အကာအကွယ်ပေးမှုကို လိုအပ်သော ဂျူနီယာ ညီမလေး မဟုတ်တော့ကြောင်း သက်သေပြချင်ခဲ့ပေ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သူ၏ ကယ်တင်ခြင်းကို ခံယူရဆဲပင်။

ထိုကဲ့သို့ တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူမသည် သူ့ထံ၌ နောက်ထပ် အသက်တစ်ချောင်း အကြွေးတင်သွားပုံ ရသည်။

ဤသဘောပေါက်မှုက သူမကို ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားမှုများ ခံစားရစေသည်။ သူ့ကို တွေ့ရသဖြင့် ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်သက်သာရာရမှု၊ သူမ၏ ပန်းတိုင်ကို မရရှိခဲ့သဖြင့် စိတ်ပျက်မှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှုစသည့် ခံစားချက်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ မျှော်လင့်ထားသော အပြစ်တင်မှု သို့မဟုတ် နှစ်သိမ့်မှုက ရောက်မလာခဲ့ပေ။

စူးချန်ကဲက သူ၏ လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ သူမ၏ ပခုံးပေါ်မှ ဖုန်မှုန့်အနည်းငယ်ကို ညင်သာစွာ ဖယ်ရှားလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူ၏လှုပ်ရှားမှုများက သဘာဝကျပြီး နူးညံ့သည်။

ထို့နောက် သူ၏ နွေးထွေးပြီး တည်ငြိမ်သော အသံ က သူမ၏နားထဲတွင် မြည်ဟီးလာခဲ့သည်။

"ရပါတယ် "

အချိန်တခဏကြာရပ်တန့်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့် က ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲ၏ ခြေရာလက်ရာများကို ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်လိုက်၏။ ရွှေတောင်ပံနဂါးကျား သားရဲ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်သည်းမှ ပန်းထွက်နေသည့် မိစ္ဆာသွေးများကို ဖြတ်သန်းပြီး မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လိမ့်နေသော ရှန်လျို၏ခေါင်းကို ဖြတ်သန်းကာ နောက်ဆုံးတွင် နင်ဖူယောင်၏ ဖြူရော်နေသော်လည်း ခေါင်းမာနေဆဲ ဖြစ်သည့် မျက်နှာပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

သိသာရှင်းလင်းသော အသိအမှတ်ပြုမှုတစ်ခုက သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထင်ဟပ်လာသည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ မင်း တကယ့်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

သူ၏အသံက ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း နင်ဖူယောင်၏နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားသည်။

နင်ဖူယောင်၏ နုနယ်သော ခန္ဓာကိုယ်လေး ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင်သွားပေ၏။

သူမက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့ကြည့်ကာ အေးစက်သော ရေကန်တစ်ခုအလား ကြည်လင်နေသည့် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးချန်ကဲ ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး မယုံကြည်နိုင်မှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ငါ ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ခဲ့တယ်လို့ စီနီယာအစ်ကို က ငါ့ကို ချီးကျူးလိုက်တာလား....

သူမ၏မှတ်ဉာဏ်တွင် ဤသည်မှာ သူမ စီနီယာ အစ်ကို၏ပါးစပ်မှ သူမအပေါ် ဤမျှထိ ရှင်းလင်းသော အတည်ပြုချက်အား ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားရခြင်းပင်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုက ကြီးမားသော ပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုတို့နှင့်အတူ သူမ၏နှလုံးသားထဲရှိ စိတ်ပျက်မှုနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မှု အနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း ဆေးကြောပစ်လိုက်ပြီး သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲနှင့် အဆင့်တက်ခြင်းတို့ကြောင့် သူမ၏ ဖြူရော်နေသော ပါးပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည့် ဖျော့တော့သော နီမြန်းမှုက ယခုအချိန်၌ ပို၍ပင် သိသာထင်ရှားလာပုံရသည်။

သူမသည် တည်ငြိမ်နေပုံပေါက်ရန် ကြိုးစားပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို တင်းကြပ်စွာ စေ့ထားသည်။ သို့သော် သူမ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် အထက်သို့ ကွေးတက်သွားမှုနှင့် သူမ၏မျက်လုံးများတွင် ဖုံးကွယ်မထားနိုင်သော တောက်ပသည့် အလင်းရောင်တို့က သူမ၏ လက်ရှိ စိတ်ခံစားချက်ကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

"ကျေး... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာ အစ်ကို..."

သူမက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်ရာ သူမ၏အသံတွင် ငယ်ရွယ်သည့် မိန်းကလေးဆန်သော အမူအရာနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ရှားပါးသော ရှက်ရွံ့မှုတစ်ခု ပါဝင်နေပေ၏။

[ဒင်...အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ကယ်တင်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းပေးခြင်းတို့က ကံကြမ္မာသမီးတော် နင်ဖူယောင်ရဲ့နှလုံးသားကို အကြီးအကျယ် နွေးထွေးစေခဲ့ပြီး သူမရဲ့တာအို နှလုံးသားကို ခိုင်မာစေခဲ့တယ်... ဆုလာဘ်... ရှစ်လစာ ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံများ..မပျက်စီးနိုင်သော ဓား ဆန္ဒ ထိုးထွင်းသိမြင်မှု အပိုင်းအစတစ်ခု]

စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် မသိသာသော အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဆုလာဘ်များသည် ဂျူနီယာ ညီမလေးများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းတိုးတက်မှုနှင့် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျတို့ဖြင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ကံကြမ္မာသမီးတော်တစ်ယောက်၏ ကံကောင်းခြင်း နှင့် တိုးတက်မှုအလားအလာမှာ အမှန်တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

သူသည် စနစ်ဆုလာဘ်များမှတစ်ဆင့် လှည့်စားမှုများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့်သာ သူ၏လက်ရှိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်းပင်။ သို့သော် သူမကမူ ကိုယ်ပိုင် အခွင့်အရေးနှင့်ပါရမီကို အားကိုးခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားကို တက်ရုံမျှဖြင့် နတ်ဘုရား မီးတောက်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပြီး တိုက်ပွဲအလယ်တွင် သူတော်စင်လမ်းကြောင်းကိုပင် နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဤတိုးတက်မှုအရှိန်နှုန်းက အမှန်တကယ်ကို မြန်ဆန်လှ၏။

နင်ဖူယောင်စိတ်၏နှလုံးသားသည် စူးချန်ကဲ၏ ချီးကျူးမှုကြောင့် ကဆုန်စိုင်း ခုန်ပေါက်နေချိန်တွင်...

တခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အစောပိုင်းက ကြီးမားသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို ပြသပြီး နင်ဖူယောင်ကို သတ်ဖြတ်ချင်နေခဲ့သော ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် မိစ္ဆာသုံးဦးသည် ယခုအချိန်၌ အေးခဲတောင့်တင်းနေသော ပုရွက်ဆိတ်များအလား ဖြစ်နေသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် အေးစက်တင်းမာနေကာ သူတို့၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်များ တုန်ယင်နေခဲ့သည်။

ရွှေတောင်ပံ နဂါးကျားသားရဲက တောင်နံရံထဲမှ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆွဲထုတ်ရန် ရုန်းကန်နေသည်။ သူ၏ ရွှေရောင်ရင့်ရင့်အကြေးခွံများအနက် အများစုသည် ပျက်စီးနေပြီး သွေးများ ယိုကျနေကာ သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်သည်းမှ နာကျင်မှုက စူးရှနေသော်လည်း သူသည် ညည်းတွားသံ တစ်ချက်မျှပင် မထုတ်လွှတ်ရဲပေ။ သူ၏သွေးရောင် မိစ္ဆာမျက်လုံးသူငယ်အိမ်နှစ်လုံးက အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ပုံရိပ်ကို အဆုံးမရှိသော အကြောက်တရားနှင့် ထိတ်လန့်မှုတို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ထိုလူသားသည် သူ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြင့် သူ ပြုလုပ်ခဲ့သော တားမြစ်နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်သည့် နဂါးကျား ကောင်းကင်ဆုတ်ဖြဲခြင်း နည်းစနစ်ကို အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးပစ်ရုံသာမက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေရန် တန်ပြန်ရိုက်ခတ်မှုကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဒါက ဘယ်လို ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်မျိုးလဲ....