အခန်း ၂၃၉

အခန်း (၂၃၉) လမ်းပြက တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ လား

နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်ကာ မေးလိုက်၏။

"ဒုတိယအစ်မတော်... လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပွင့်နေမလဲဆိုတာ စဉ်းစားဖူးလား”

"အဲ့ဒါက..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း အဓိကအချက်ကို သတိရသွားကာ သူမ၏ အမူအရာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

"ရှောင်ယွီ... နင် ပြောချင်တာက"

"မှန်တယ်"

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဆယ့်နှစ်ရက်ပဲဖွင့်မယ်ဆို...အချိန် ကျော်လွန်သွားရင် ကျွန်တော်တို့ နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို ရှာတွေ့ရင်တောင်မှ ဒီကိစ္စကို ဘာမှ အကူအညီဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

"ပြီးတော့... နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို ရှာတွေ့ရင်တောင် ဆယ့်ငါးရက်နေ့ မတိုင်ခင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်လာရမှာပဲ... ဒုတိယအစ်မတော်ကော ဆေးဆရာ ကို ရှာတွေ့ပြီလား... သူက ဆယ့်ငါးရက်နေ့ မတိုင်ခင် ဖော်စပ်ပေးနိုင်မှာလား”

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ အမူအရာက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားပြီး ခါးသီးမှုအနည်းငယ် ရောယှက်နေပေ၏။

"ငါ အဲ့ဒီအချက်နှစ်ချက်ကို တကယ် မစဉ်းစားမိခဲ့ဘူး”

သူမက နန်ကုန်းယွီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... ငါတို့ မသွားကြတော့ဘူး... တကယ်လို့ ငါ ရူးသွပ်သွားရင် နင် ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပါ... ဆယ့်ငါးရက်နေ့ ပြီးသွားရင် အကုန်လုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ”

နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဒုတိယအစ်မတော်... အဲ့ဒီလို နာကျင်မှုကို ခင်ဗျား ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်လို့ သေချာလို့လား”

"ငါ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ စကားသံက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပေသည်။

သူမ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်လား။

အဖြေကတော့ မဟုတ်ဘူး ပင်။

ဒါပေမဲ့ သူမ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။

နေပါဦး။

နန်ကုန်းရိုရွှေ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိသွားပြီး အမြန် မော့ကြည့်လိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... နင့်ဆီမှာ နည်းလမ်းရှိတယ် မဟုတ်လား”

နန်ကုန်းယွီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒုတိယအစ်မတော် စုဆောင်းထားတဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်း တွေကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ... နဂါးသွေး မြက်ပင် ကို အရင် နားလည်အောင် ကြိုးစားပြီး ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မယ်”

"တကယ်လို့ မရရင်တော့ ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ပဲ မိစ္ဆာကို ကျွေးရတော့မှာပေါ့”

"ထွီ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက နန်ကုန်းယွီ၏ ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားပြီး ခပ်ဖွဖွ တံတွေးထွေးကာ နန်ကုန်းယွီကို အပြစ်တင်သည့်အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပေ၏။

သူမက အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... နင်က ဆေးဆရာ လား”

နန်ကုန်းယွီက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဒါ့အပြင် ဒုတိယအစ်မတော် က လူမှန်ကို ရွေးခဲ့တာပဲ... တကယ်လို့ တခြားတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့ရင် နောက်မှ နောင်တရနေရလိမ့်မယ်”

သူ စကားပြောနေစဉ် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးမီးတောက် တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

အဆင့်ရှစ် ဆေးမီးတောက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး အဆင့်ကိုးသို့ တက်လှမ်းရန် အလားအလာအနည်းငယ် ရှိနေပေ၏။

နန်ကုန်းရိုရွှေသည် ထို ဆေးမီးတောက် ကို မြင်ချိန်၌ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သွားပြီး ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ... မျှော်လင့်ချက် ရှိသွားပြီ”

အဆင့်ရှစ် ဆေးမီးတောက်။

ဆိုလိုသည်မှာ နန်ကုန်းယွီသည် ယခုအခါ အဆင့်ရှစ် ဆေးဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပင်။

အကယ်၍ သူက ယင်နဂါး ဆေးလုံး ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို နားလည်နိုင်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်မီးတောက်ကို အားကိုးမည်ဆိုပါက သူသည် အဆင့်ကိုး ဆေးလုံး ဖြစ်သော ယင်နဂါး ဆေးလုံး ကို ဖော်စပ်နိုင်ရန် အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေများပေ၏။

နန်ကုန်းရိုရွှေ အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... နင်က တကယ်ပဲ ငါ့ရဲ့ ကံကောင်းစေတဲ့ ကြယ်ပွင့်လေးပဲ”

နန်ကုန်းယွီက ပြုံး၍ ဆေးမီးတောက် ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ... ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ့မယ်”

နန်ကုန်းရိုရွှေက ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို အမြန်ထုတ်ပေးလိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို ကိုက်လျက် ပြောလိုက်ပေသည်။

"နင် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြည့်ပါ... ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မရရင်... ငါ သည်းခံလိုက်ရုံနဲ့ လုံလောက်ပါတယ်”

နန်ကုန်းယွီက သူမကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ပါးပြင်ကို လှမ်းကိုင်၍ ပြုံးလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့... အဲ့ဒီခံစားချက်က အတင်းအကျပ် သည်းခံနိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူး... ခံစားရတာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

"အင်း..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ပြောင်၍ မေးလိုက်ပေသည်။

"ရှောင်ယွီ... အဲ့ဒါက သက်သောင့်သက်သာ မရှိဘူးဆိုတာ နင် ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ... အဲ့ဒီ ဆေးလုံး မျိုးကို နင် စားဖူးလို့လား”

နန်ကုန်းယွီက သူမကို စကားမပြောနိုင်စွာဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ဒုတိယအစ်မတော်လို ပြိုင်ဘက်ကင်း အလှလေးတစ်ယောက် ကျွန်တော့်ရှေ့မှာ သွားလာနေတာက အဲ့ဒီ ဆေးလုံး စားရတာထက်တောင် ပိုကောင်းနေသေးတယ် မဟုတ်ဘူးလား”

ထိုစကားကို ကြားချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ ရယ်မောလိုက်ရာ လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် တကယ်ကို ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အပြုံးလေးပင် ဖြစ်ပေ၏။

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ဝိုးတဝါး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤ ဒုတိယအစ်မတော် ၏ ဆွဲဆောင်မှုက အနည်းငယ် တိုးလာသလို သူ ဘာကြောင့် ခံစားနေရသနည်း။

ဒါက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်တာလား။

နန်ကုန်းယွီ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကာမရာဂ မိစ္ဆာမြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် ကို သတိရသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ဝိုးတဝါး နားလည်သွားပေ၏။

ကာမရာဂ မိစ္ဆာမြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ် က ဆွဲဆောင်မှုကိုပါ တိုးစေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားသူတွေရဲ့ အာရုံခံစားမှုတွေကို လွှမ်းမိုးတာလား။

နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သော်လည်း အများကြီး မစဉ်းစားတော့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နန်ကုန်းရိုရွှေ အတွက်တော့ မကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူးလေ။

သူက သူ၏ လက်ထဲရှိ ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို အမြန်တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ တော်တော်လေး ယုံကြည်မှုရှိသွားပေသည်။

သူတော်စင်အဆင့် ဆေးဆရာ တစ်ယောက်ဖြစ်သော သူ့အတွက် အဆင့်ကိုး ဆေးဖော်စပ်နည်း သည် သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် တကယ်ကို မခက်ခဲလှချေ။

သူက နှစ်ခေါက်လောက် ဖတ်ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို သိမ်းဆည်းကာ နန်ကုန်းရိုရွှေ ကို ဆွဲ၍ ဆက်လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ရှောင်ယွီ... ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို ကြည့်ပြီးပြီဆိုတော့ နင့်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ယုံကြည်မှု ရှိရဲ့လား”

နန်ကုန်းယွီက ဆေးဖော်စပ်နည်း ကို ခေါက်သိမ်းလိုက်သည်ကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်၏။

နန်ကုန်းရိုရွှေက သူ ခေါင်းခါသည်ကို မြင်ချိန်၌ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

"ရပါတယ်... ငါတို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားကြတာပေါ့... ကျန်တာကိုတော့ ကံတရားအပေါ်ပဲ ပုံချလိုက်တော့မယ်”

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"ဒုတိယအစ်မတော်... ကျွန်တော် ခေါင်းခါတာက ယုံကြည်မှု ရှိရှိ၊ မရှိရှိ ကျွန်တော် လုပ်နိုင်ရမယ် လို့ ပြောချင်တာ”

"နင်နော်..."

နန်ကုန်းရိုရွှေက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပို၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပေသည်။

"ရှောင်ယွီ... ကျေးဇူးပါပဲ”

"ကျွန်တော်တို့က ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးမျိုးလဲ... ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကျေးဇူးတင်နေရတာလဲ... ဒုတိယအစ်မတော် က မပင်ပန်းဘူးလား”

နန်ကုန်းယွီက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကောင်းပါပြီ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုတော့ဘူးနော်”

နန်ကုန်းရိုရွှေက ချွဲနွဲ့ကာ နောက်ပြောင်၍ ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ကွေးတက်သွားပြီး စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေပုံရပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး လမ်းမတစ်လျှောက် လျှောက်သွားကြပြီး မကြာမီ အိမ်တစ်လုံး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

"ရှောင်ယွီ... ဒီနေရာလား"

နန်ကုန်းရိုရွှေက တင်းကျပ်စွာ သော့ခတ်ထားသော ဂိတ်တံခါးကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ကွန်ရက် သတင်းတွေက ဒီနေရာလို့ ပြောတယ်... ကျွန်တော် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်း ကို သုံးပြီး သူ့ကို ဆက်သွယ်ထားတယ်... သူက ဒီနေရာမှာလို့ ပြောတော့ အမှားမရှိလောက်ပါဘူး”

"ဒါပေမဲ့ ဒီတံခါးက သော့ခတ်ထားတယ်လေ... အချိန်အကြာကြီး မဖွင့်ထားပုံပဲ... လူနေတဲ့နေရာနဲ့ မတူဘူး”

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က သော့ခလောက်ကို ကြည့်ကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်လျက် ပြောလိုက်ပေသည်။

သို့သော် သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ခြံဝင်းထဲတွင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ဝတ်ရုံနက် ခြုံရုံထားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ တစ်ဦး သူတို့နှစ်ဦး၏ ရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးစက်ပြီး တစ္ဆေတမျှ အသံတစ်သံ တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့က ငါ့ကို ရှာနေတဲ့သူတွေလား"

နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံရိပ်တစ်ခုက သူမ၏ရှေ့တွင် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။

နန်ကုန်းယွီက မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းက တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ လား”

"ဟုတ်တယ်"

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က သူ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း နန်ကုန်းရိုရွှေမှာ ဝတ်ရုံနက်အောက်ရှိ မျက်နှာကို မခွဲခြားနိုင်ချေ။

သူမ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရအောင် တစ်စုံတစ်ခုက ဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့ပင်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လူကြီးမင်း တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ ရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တကယ်ကို ခန့်မှန်းရခက်တာပဲ... ကျွန်တော်တို့ အရင်က ပြောခဲ့သလို... ခင်ဗျား ဈေးသတ်မှတ်လိုက်ပါ"

တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"အဲ့ဒီနေရာက တိမ်တိုက်အိပ်မက် တောင်ထွတ် ရဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ နေရာနဲ့ ပိုနီးတယ်... အန္တရာယ်တချို့ ရှိတယ်... ကျွန်တော့်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်း ပေးရမယ်... ပြီးတော့ တောင်းဆိုချက်တစ်ခုကိုလည်း ကတိပေးရမယ်”

"သုံးသန်း!"

နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

လမ်းပြရုံသက်သက်ကို ဤမျှလောက် ဈေးကြီးရသလား။

နန်ကုန်းယွီက သူမ၏လက်ကို ညှစ်ကာ စကားဆက်မပြောရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေအတွက်တော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး... ခင်ဗျားရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ဘာလဲဆိုတာ အရင် ပြောပြပါ”

နန်ကုန်းရိုရွှေက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေပေ၏။ ဒါ သုံးသန်းနော်။

အဆင့်ရှစ် ဆေးလုံး တစ်လုံးရဲ့ ဈေးလောက် ရှိတာပဲ။

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက တိတ်တိတ်နေရန် ပြောထားသဖြင့် သူမက ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ က နန်ကုန်းယွီကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"တောင်းဆိုချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်... တကယ်လို့ အထဲမှာ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် လင်းလွန်း မြက်ပင် ကို တွေ့ရင် ငါ့အတွက် တစ်ပင် ယူလာပေးပါ”

"ကြယ်ခုနစ်ပွင့် လင်းလွန်း မြက်ပင်"

နန်ကုန်းယွီက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား တောင်းရဲတာပဲ... ဒါက အဆင့်ကိုး ဝိညာဉ်ဆေးပင် နော်... ဘုရင်အဆင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် နဲ့ နီးပါး တူနေပြီ”

"ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလေ... ငါ ကြယ်ခုနစ်ပွင့် လင်းလွန်း မြက်ပင် ကို လိုအပ်နေတယ်... ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ အလယ်ပိုင်းမှာ တစ်ပင် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်”

တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ ၏ အသံက တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တကယ်လို့ မင်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့် လင်းလွန်း မြက်ပင် ကို ပြန်ယူလာပေးနိုင်ရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသန်းကို မင်းဆီ ပြန်ပေးရင်တောင် ဘာမှ မထိခိုက်ပါဘူး”

နန်ကုန်းယွီက နန်ကုန်းရိုရွှေကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် သဘောတူတယ်... ခင်ဗျား ကတိတည်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

"သေချာတာပေါ့”

တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ က ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ သုံးသန်း လွှဲယူလိုက်ပြီး ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သော်လည်း လူကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း တိတ်ဆိတ်ခြင်းတစ္ဆေ ၏ အသံက တိုးညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။