အခန်း ၁၈၅

အခန်း။ ၁၈၅

“ကြယ်အဆင့်မရှိသေးပါဘူး"

ဝမ်ပင်းက အေးဆေးစွာပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ၏စကားကြောင့် လင်းခယ်ဝူမှာ စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချရင်း မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း သူသည် ကြယ်အဆင့်မရှိသည့် ဂိုဏ်းဖြစ်သည့်အတွက် အားနည်းသည်ဟုတော့ မထင်မှတ်ပေ။

ဝမ်ပင်း၏ ခြေအောက်ရှိ တိမ်တောင်ပံလင်းယုန်မှာ တောက်ပနေသောမှန်ရေကန်တွင်ပင် ရှားပါးသည့် သတ္တဝါဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လင်းခယ်ဝူ၏ ရွှေရောင်လင်းယုန်မှာ ထိုတိမ်တောင်ပံလင်းယုန်ကို မုန်းတီးမှု သို့မဟုတ် ရန်လိုမှုမျိုး မပြသပေ။

ယင်းက ဝမ်ပင်း၏ တိမ်တောင်ပံလင်းယုန်မှာ အနည်းဆုံး မိစ္ဆာကြီးအဆင့် ရှိနေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ရွှေရောင်လင်းယုန်သည် သူ့ထက် အားနည်းသူကို တွေ့ပါက ချက်ချင်းပင် ကြွားဝါပြလေ့ရှိသောကြောင့်ပင်။

မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဂိုဏ်းဖြစ်သည့်အတွက် အင်အားရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။

ယခုခေတ်ကာလတွင် နက်နဲသောနယ်ပယ်ပိုင်ရှင်များစွာက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဂိုဏ်းတည်ထောင်ကာ တပည့်များကို စုစည်းပြီး ဂိုဏ်းချုပ်ဘွဲ့ကို ခံယူရသည်ကို နှစ်သက်ကြသည်။ သူသည်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းမျိုးဖြစ်မည်ဟု လင်းခယ်ဝူက ယူဆလိုက်သည်။

သူတို့၏ ဂိုဏ်းခေါ်ယူမှုမှာလည်း အင်အားချဲ့ထွင်ခြင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ဖြစ်ပေမည်။

လင်းခယ်ဝူ ငြင်းဆိုရန် ပြင်ဆင်နေချိန်၌ ဝမ်ပင်းက ထပ်မံ၍စကားပြောလာသည်။

“အချစ်ဆိုတာ စောင့်ဆိုင်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရွှမ်းဆယ်ကန်ရဲ့ ကြယ်သုံးပွင့်အကယ်ဒမီမှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးပဲ... မင်းသာ အောင်မြင်အောင် မလုပ်နိုင်ရင် တခြားသူတွေက မင်းနေရာကို အစားထိုးသွားလိမ့်မယ်"

လင်းခယ်ဝူ ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထိုစကားက သူ့အတွင်းစိတ်တွင် စိုးရိမ်စိတ်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

အမှန်ပင် သူသာ အသက် ၂၅ နှစ်မတိုင်ခင် နက်နဲသောနယ်ပယ်သို့ မရောက်ရှိနိုင်လျှင် ဝမ်ယန်သည် တခြားသူတစ်ယောက်၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ထိုအချက်ကို တွေးမိသောအခါ လင်းခယ်ဝူက အလျင်အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေ မေးပါရစေ မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ မသေမျိုးဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ"

“အောက်ကို ဆင်းသွားရင် မင်းကိုယ်တိုင် သိလာလိမ့်မယ်"

ဝမ်ပင်းက စကားကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ချင်ရှန်းကို ယွင်လန်တောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားစေသည်။

သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသော လင်းခယ်ဝူလည်း နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားပြီး တောင်ထိပ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ရွှေရောင်လင်းယုန်မှာလည်း ရွှေရောင်မျက်ခုံးရှိသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လင်းခယ်ဝူ လိုက်လာခြင်းမှာ မသေမျိုးဂိုဏ်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်အပေါ်၌ ထားရှိသည့် အနည်းငယ်မျှသော မျှော်လင့်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်း၌ နက်နဲသောနယ်ပယ်ပိုင်ရှင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း ကြယ်

အဆင့်မရှိသည့် ဂိုဏ်းမှာ အဘက်ဘက်မှ အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေဆဲပင်။

သူကိုယ်တိုင် အသက် ၂၅ နှစ်မတိုင်ခင် နက်နဲသောနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်ဖို့ ဆိုသည်မှာ ပြက်လုံးထုတ်နေသလိုပင်။

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်သာ အထူးခြားဆုံးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်နေပါက အခွင့်အရေးရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ ဝမ်ပင်း၏ ယုံကြည်ချက်ရှိသော လေသံကို ကြည့်ရလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်မှာ နတ်ဘုရားနက်နဲသောနယ်ပယ်သို့ပင် ရောက်ရှိနေနိုင်သည်။

ထို့ပြင် အိမ်ပြန်သွားလျှင်လည်း တစ်နှစ်အတွင်း နက်နဲသောနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းညွှန်ချက် သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များ ရရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် ဝမ်ပင်း၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ငါက မသေမျိုးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ”

“မင်း”

လင်းခယ်ဝူ ကြောင်အသွားပြီးနောက် စိတ်ပျက်စွာဖြင့် မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်မိသည်။ အထူးခြားဆုံး ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်မှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။

"ငါ့ထက်တောင် အသက်ငယ်တဲ့သူ ဦးဆောင်နေတဲ့ ဂိုဏ်းဆိုတော့လည်း ဘယ်လောက်ကောင်းပါ့မလဲ။

ဒါက ကလေးကစားစရာပဲ ရှိဦးမှာပါ။ နက်နဲတဲ့နယ်ပယ်ပိုင်ရှင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ရှိနေရုံနဲ့တော့ ဘာမှမထူးပါဘူး။ ဒီလိုဂိုဏ်းမျိုးက အပြင်ပန်းပဲ ကြည့်ကောင်းပြီး အတွင်းထဲမှာတော့ ဘာမှရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ အကြီးစားပြိုင်ပွဲတွေ ရောက်ရင် ဘယ်လိုမှ ပွဲထွက်မလှနိုင်ဘူး။

ထားလိုက်ပါတော့ ဒီမသေမျိုးဂိုဏ်းဆီ လာခဲ့တာက အပန်းဖြေရုံသက်သက်ပဲ ဖြစ်သွားတော့မှာ"

ထိုအချိန်တွင် နောက်ဘက်လှေကားထစ်များဆီမှ ခြေသံကြားရသည်။

လူငယ်တစ်ဦးက စားပွဲတစ်ခုနှင့် ထိုင်ခုံနှစ်ခုကို ထမ်းယူကာ တက်လာသည်။

သူ၏လက်ထဲတွင်လည်း ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ပါလာသည်။

လင်းခယ်ဝူက ထိုလူငယ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူက ဂိုဏ်းချုပ်ဟု ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူ၏စွမ်းအားကို စူးစမ်းလိုက်သည်။

သူ၏ အဆင့်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၄ ဆင့်မြောက်သာ ရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ လင်းခယ်ဝူ ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ဒီကောင်က ငါ့ထက် အသက်နည်းနည်းလေးပဲ ငယ်တာကို စွမ်းအားက အဆင့် ၄ ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒီလို ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ကြယ်တစ်ပွင့်အဆင့် ဂိုဏ်းတောင် ဝင်ဖို့ ခက်မယ်။ ငါ့ကို တစ်နှစ်အတွင်း နက်နဲသောနယ်ပယ်ကို ရောက်အောင် သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မှာလဲ” ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ထွက်ခွာရန် စိတ်ကူးနေစဉ်မှာပင် သူ၏ဘေးမှ ရွှေရောင်လင်းယုန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ပါလား”

လင်းခယ်ဝူက လှည့်ကြည့်ကာ “ဘာ ဘာမွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်လဲ” ဟု မေးသည်။

ရွှေရောင်လင်းယုန်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်။

“သခင်လေး ဒီလူက အဆင့် ၄ ပဲရှိသေးပေမဲ့ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ဒါက မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

“မဖြစ်နိုင်တာ”

လင်းခယ်ဝူသည် စားပွဲကို ထမ်းလာသော လူငယ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ဆိုသည်မှာ တောက်ပနေသောမှန်ရေကန်တွင် ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်သာ ကြားဖူးသည်။

ထိုကဲ့သို့သူ ပေါ်လာသည်နှင့် ကြယ်သုံးပွင့်အကယ်ဒမီများက ချက်ချင်းပင် လုယူခေါ်ဆောင်သွားပြီး တခြားပါရမီရှင်များနှင့် မတူသည့် အထူးပြုစုစောင့်ရှောက်မှုများ ပေးအပ်လေ့ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဝမ်ယန်ရောက်ရှိနေသော ရွှမ်းဆယ်ကန်ရှိ ကြယ်သုံးပွင့်အကယ်ဒမီတွင် အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။

ဝမ်ယန်သည် အသက် ၂၃ နှစ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၁၃ ဆင့်မြောက်သို့ ရောက်ရှိပြီး အသက် ၁၅ နှစ်တွင် အဆင့် ၆ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။ သူမသည် တောက်ပနေသောမှန်ရေကန်တွင် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်ဟု သတ်မှတ်ခံရသော်လည်း အပြင်ပိုင်းသို့သာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရခဲ့သည်။

သို့သော် မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူတစ်ဦးဆိုပါက ဂိုဏ်းချုပ်တပည့်နေရာကို ချက်ချင်းရရှိပြီး အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရကာ နက်နဲသောနယ်ပယ်၊ နတ်ဘုရားနက်နဲသောနယ်ပယ် ပိုင်ရှင် ဆရာတစ်ဦး၏ တစ်ဦးချင်း လမ်းညွှန်မှုကို ရရှိမည်ပင်။

သို့သော် ယခုသူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ပါရမီရှင်မှာ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွင် စားပွဲ၊ ထိုင်ခုံများ ရွှေ့ပြောင်းပေးနေရသည့် သာမန်အလုပ်ကြမ်းများကို လုပ်နေရသည်။

"ဒီမသေမျိုးဂိုဏ်းက တကယ်ကိုပဲ ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ။

ရွှမ်းဆယ်ကန်အကယ်ဒမီက နတ်ဘုရားနက်နဲတဲ့နယ်ပယ်ပိုင်ရှင်တွေသာ ဒီအကြောင်းကို သိသွားမယ်ဆိုရင် ဒေါသတွေပေါက်ကွဲပြီး သည်းခံနိုင်ကြပါ့မလား"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ပင်းက စကားပြောလိုက်သည်။

“ကျောက်ယီ၊ စားပွဲနဲ့ ထိုင်ခုံတွေကို ပြန်ထားလိုက်ပါ။ ပြီးရင် စာကြည့်တိုက် အဆောက်အအုံရှေ့က ကြွေကျနေတဲ့ အရွက်တွေကို လှည်းပေးပါ"

ကျောက်ယီက ခေါင်းညိတ်ကာ “ဟုတ်ကဲ့ပါ ဂိုဏ်းချုပ် နားလည်ပါပြီ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် စားပွဲနှင့် ထိုင်ခုံများကို ချထားပြီး တပည့်သစ် ခေါ်ယူရေး ဆိုင်းဘုတ်ကို ပြန်လည်နေရာချကာ စားပွဲကို ထမ်း၍ ထွက်ခွာသွားသည်။

“ဘာလဲ”

ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်ရှိ စာတန်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းခယ်ဝူ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်မိသည်။

ဝင်ကြေးက ရွှေတစ်ထောင်လား။

[ဝင်ခွင့်စံနှုန်း - အသက် ၁၅ နှစ်၊ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် ၅ ဆင့်]

လင်းခယ်ဝူ ဆိုင်းဘုတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ပင်းကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်ကာ “ဒါက...” ဟု မေးသည်။

ဝမ်ပင်းက “မင်း ဖတ်တာ မှားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

ဝမ်ပင်း၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းခယ်ဝူ စိတ်ထဲတွင် တည်ငြိမ်မှု ပျက်ပြားသွားသည်။

ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွှေတစ်ထောင် ပေးရသည်ဆိုခြင်းမှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင်။

သူ့အတွက် ရွှေတစ်ထောင်မှာ မပြောပလောက်သော်လည်း ဤစည်းကမ်းမှာ မကြားဖူးသော အရာဖြစ်သည်။

"ဂိုဏ်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အကယ်ဒမီပဲဖြစ်ဖြစ် ဝင်ပြီဆိုရင် လေ့ကျင့်ဖို့အတွက် အရင်းအမြစ်တွေ ပံ့ပိုးပေးရမှာပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ဒီဂိုဏ်းက ကြယ်သုံးပွင့်အကယ်ဒမီတွေထက်တောင် ဝင်ခွင့်စံနှုန်းက ပိုမြင့်နေသေးတယ်။ ကြယ်သုံးပွင့်အကယ်ဒမီတွေတောင် အသက် ၁၅ နှစ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ ရှိရင် ရပြီ။ အခု ကြယ်အဆင့်တောင်မရှိတဲ့ ဒီ မသေမျိုးဂိုဏ်းကတော့ ဝင်ခွင့်စံနှုန်းကို နှစ်ဆင့်တောင် ပိုမြင့်ထားတယ်။

ဒီဂိုဏ်းက တကယ်ကိုပဲ သာမန်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ အခုတော့ အသေအချာကို ငါ အတည်ပြုနိုင်ပြီ"

မွေးရာပါ စင်ကြယ်သောခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ရှိနေခြင်းနှင့် ဝင်ကြေးမှာပင် ထူးခြားနေခြင်းကြောင့် ဤဂိုဏ်းမှာ သာမန်မဟုတ်မှန်း သိသာသည်။

ထိုစဉ် ဝမ်ပင်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

“လူငယ်လေး မသေမျိုးဂိုဏ်းကို ဝင်ဖို့ စဉ်းစားကြည့်မလား"

“ဂိုဏ်းချုပ် ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ပတ်ကြည့်လို့ ရမလားခင်ဗျာ"

“ရပါတယ်”

ဝမ်ပင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ပင်းက “မင်းမပြောရင်တောင် ငါက ပတ်ကြည့်ခိုင်းမှာပါ” ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

လင်းခယ်ဝူမှာလည်း “ဒီဂိုဏ်းရဲ့ ထူးခြားမှုကို မြင်ရပြီး အသက် ၂၅ နှစ်မတိုင်ခင် နက်နဲသောနယ်ပယ်ကို ရောက်နိုင်မယ့် မျှော်လင့်ချက်ကို တွေ့ရမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ဝင်လိုက်မယ်” ဟု တွေးနေသည်။

စကားပြောဆိုပြီးနောက် ဝမ်ပင်းက လင်းခယ်ဝူကို ဆွဲငင်အားနယ်မြေသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ လင်းခယ်ဝူ လိုအပ်နေသည်မှာ အချိန်ဖြစ်ပြီး ဆွဲငင်အားနယ်မြေမှာ သူ၏ လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မည့် နေရာဖြစ်သည်။

ဆွဲငင်အားနယ်မြေသို့ ရောက်သော် ကျောက်ချင်း တစ်ဦးတည်း လေ့ကျင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကျောက်ချင်းကို အနီရောင် လေဆာတန်းများ လိုက်လံပစ်ခတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းခယ်ဝူ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

သို့သော် နယ်မြေအတွင်းကို မကြည့်ခင်မှာပင် နယ်မြေဘေးရှိ ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို သတိထားမိသွားသည်။

“တစ်နာရီလျှင် ရွှေဆယ်ဒင်္ဂါး” ဟူသော စာတန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“အခကြေးငွေကလည်း များလိုက်တာ ဝင်ကြေး ရွှေတစ်ထောင်က မလုံလောက်သေးဘူးလား။ ဒီလို လေ့ကျင့်ခန်းနေရာက တစ်ရက်ကို ရွှေတစ်ရာကျော် ကုန်ကျမယ်။ ၁၀ ရက်ဆိုရင် ရွှေတစ်ထောင်ကျော်မှာ။ ဝင်ကြေးက အစပဲလား"

လင်းခယ်ဝူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။

“ဒီမသေမျိုးဂိုဏ်းက ငွေလိမ်ဂိုဏ်းလား ဘာလို့ နေရာတိုင်းမှာ ငွေတောင်းနေရတာလဲ။ ဂိုဏ်းတည်ထောင်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိပါလျက်နဲ့ ငွေကြေး အခက်အခဲ ရှိနေတာလား"