အခန်း ၅၅၂

အပိုင်း (၅၅၂)

တရားလွှတ်တော်ချုပ်အကြီးအကဲ ရာထူးအတွက်မူ ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် မိမိ၏ဆရာ ဖြစ်သူ ကျူးလန်ထျန်း ကို ပြန်လည်ခေါ်ယူခန့်အပ်ချင်သော်လည်း စင်စစ်အားဖြင့်မူ ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် သိပ်မသင့်တော်လှပေ။

အမတ်ကြီး ကျူးလန်ထျန်းသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်အတော်ကြာက ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန၏ ဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး နိုင်ကော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်ပင် နီးစပ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လင်ကုန်း၏ ချောက်ချမှုကြောင့် ထျန်းယီ စာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိ အနားယူသွားခဲ့သော ပထမအဆင့် အမတ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်အား ပြန်လည်ခေါ်ယူပြီး တတိယအဆင့်ရှိ တရားလွှတ်တော်ချုပ်အကြီးအကဲ ရာထူးကို ပေးအပ်ခြင်းမှာ အဆင့်အတန်းချင်း မမျှတသောကြောင့် မသင့်လျော်လှပေ။

ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုအနက်မှ ဝန်ကြီးတစ်ဦးကို ရာထူးမှ ဖြုတ်ချပြီးနောက် ဆရာကြီး ကျူးလန်ထျန်းကို အစားထိုးခန့်အပ်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးသော နည်းလမ်းဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ အာဏာရှင်ငယ်လေး အောက်ယွီမှာ တကယ်ကို ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။ ပဉ္စမအဆင့်ရှိ အရာရှိငယ်လေးတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် ပထမအဆင့် အမတ်ကြီးကြီးများ၏ ရာထူးအပြောင်းအလဲကိုပင် စိတ်တိုင်းကျ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်ချင်နေတော့သည်။

အပြင်ဘက်မှ လူရိပ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာချိန်မှာတော့ လူအများအပြား စကားပြောနေခြင်းကို ရပ်တန့် လိုက်ကြ၏။

အောက်ယွီသည် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကာ သွားရောက် တွဲကူပေးလိုက်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ပိုင်းကျိုး နန်းတွင်းတွင် တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သော ဘိုးဘိုးကြီး လျန်ချင်ဝမ် ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က လျန်ချင်ဝမ်ကို တွဲကူရင်း ပြောလိုက်၏။ “ဘိုးဘိုးကြီး... နေ့တိုင်း ညီလာခံ တက်ဖို့ မလိုပါဘူး။ ဘာကိစ္စရှိရှိ ကျုပ်က ဘိုးဘိုးကြီးအိမ်ကို လာပြီး အစီရင်ခံပါ့မယ်။”

ဝူကျစ် နှင့် ရှီထျန်းဖန် တို့လည်း ရှေ့သို့တက်ကာ အရိုအသေပေးကြပြီး မြို့စား ကျိုးလျန်ကမူ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော လျန်ချင်ဝမ်၏ အခြား တစ်ဖက်ကို တွဲကူပေးလိုက်သည်။

“အားမနေနိုင်လို့ပါ... အားမနေနိုင်လို့ပါ။”

လျန်ချင်ဝမ်က ပြောလိုက်၏။ “လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်သုံးဆယ်က ကျုပ် တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ ဖြစ်တုန်းက အရမ်းကို ပျင်းရိခဲ့ပြီး ညီလာခံ တက်တာတောင် နည်းနည်းလေးပဲ ရှိခဲ့တာ။ အခု အသက်ကြီးလာတော့ အိမ်မှာ နေရတာ ပျင်းစရာကောင်းလာလို့ ညီလာခံ လာတက်ပြီး အပျင်းဖြေရတာပါ။”

ထို့နောက် တောင်ပိုင်းကျိုးဟောင်း အဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး အချို့သည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီဖြစ်သော လျန်ချင်ဝမ်ကို ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်စေလိုက်ကြသည်။

လျန်ချင်ဝမ် သည် အသက်ကြီးနေပြီဖြစ်သောကြောင့် မာန လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ စကားပြောဆိုရသည်ကိုလည်း အလွန် နှစ်သက်ကာ နိုင်ငံရေးကိစ္စများကို လုံးဝ မပြောဆိုဘဲ သာမန် စကားများကို သာ ပြောဆိုလေ့ ရှိ၏။

ထိုအချိန်တွင် မိန်းမစိုးကြီး ဟောက်ချန် ရောက်ရှိလာပြီး လျန်ချင်ဝမ်ကို အရင်ဆုံး အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကြွလာပါပြီ။ ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကြွလာပါပြီ။”

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော တေးဂီတသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဧကရာဇ်က ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ ဘီးတပ် ကုလားထိုင်ကို တွန်းကာ ညီလာခံ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ရွှေရောင် ပလ္လင်ပေါ်သို့ ကိုယ်တိုင်ကျောပိုး၍ တင်ပေးလိုက်သည်။

‘အင်း... တကယ်ကို မိဘကျေးဇူး သိတတ်တဲ့ သားပါပဲ။ အဲဒီနေ့ညက ဖခင်နဲ့ သား အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ မြင်ကွင်းက လုံးဝ မဖြစ်ခဲ့ဖူးသလိုပါပဲ။’

“ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အမိန့်တော်... လျှောက်တင်စရာ ရှိရင် လျှောက်တင်ပါ။”

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ အောက်ယွီ ထံသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူသည် ယခုအခါ ညီလာခံတွင် အလွှမ်းမိုးနိုင်ဆုံးသော အာဏာရှင်သစ် တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ မဟုတ်ပါလား။

သို့ပေမည့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အောက်ယွီ ထွက်မလာဘဲ အရာရှိ ရွေးချယ်ခန့်ထားရေး ဝန်ကြီး ရှီထျန်းဖန် ထွက်လာပြီး ဦးညွတ်လျက် လျှောက်တင်လိုက်၏။ “ကျုပ်မှာ လျှောက်တင်စရာ ရှိပါတယ်။”

“အမတ်မင်းရှီ ပြောပါ။” ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်ရာ ရှီထျန်းဖန်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာသွားတော့သည်။

ဤအရာရှိရွေးချယ်ခန့်ထားရေး ဝန်ကြီးသည် အသက်အရွယ် အတော်လေးကြီးရင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်း ဘက်သို့ တက်ကြွစွာ ဝင်ရောက်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူသည် ဧကရာဇ်ဟောင်းကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့သော ကျွမ့်ယွမ် တစ်ဦး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ အသက် သုံးဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ်တွင် ကျွမ့်ယွမ် ဖြစ်ခဲ့သူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။

သို့ပေမည့် ယခုအခါ နိုင်ကော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် အလွန် နည်းပါးနေပြီဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဧကရာဇ်၏ အဖွဲ့အစည်းများ လုံးဝကျရှုံးသွားပါက နိုင်ကော်တွင် အနည်းဆုံး ဝန်ကြီးချုပ်နေရာ တစ်ခု သို့မဟုတ် နှစ်ခု လစ်လပ်သွားမည်ဖြစ်ရာ သူ ရှီထျန်းဖန် သည် နိုင်ကော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့အပြင် ပထမ ဝန်ကြီးချုပ် ဝူကျစ် သည် အသက်အရမ်းကြီးနေပြီဖြစ်ပြီး အောက်ယွီ သည်လည်း အသက်အရမ်း ငယ်လွန်းသေးသောကြောင့် သူ ရှီထျန်းဖန် သည် ပထမ ဝန်ကြီးချုပ် နေရာကို နှစ်အနည်းငယ်ခန့် တာဝန်ယူနိုင်ခွင့် ရရှိမှာဖြစ်သည်။

ရှီထျန်းဖန်က လျှောက်တင်လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ နဲ့ တရားလွှတ်တော်ချုပ် အကြီးအကဲ နေရာတွေ လစ်လပ်နေတာ အချိန်အတော်ကြာပါပြီ။ အခု ညီလာခံက ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာပြီ ဆိုတော့ ဒီ အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးတွေအတွက် သင့်တော်တဲ့ သူတွေကို ရွေးချယ် ခန့်အပ်သင့်ပါတယ်။”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ဧကရာဇ်၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားတော့သည်။ ‘ဘာကို ညီလာခံက ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာပြီလို့ ပြောရတာလဲ။ အရင်တုန်းက ညီလာခံက ဘယ်နေရာမှာ ပုံမှန် မဖြစ်နေလို့လဲ။’

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “ဟုတ်တယ်။ တရားလွှတ်တော်ချုပ်ဟာ နန်းတွင်းရဲ့ အမြင့်ဆုံး တရားစီရင်ရေး အဖွဲ့အစည်းဖြစ်လို့ လစ်လပ်ထားလို့ မဖြစ်ဘူး။ တော်ဝင်တရားရုံးလည်း အရင်လို မတက်ကြွတော့ဘူးလို့ ကိုယ်တော် ထင်တယ်။ ဒါက မကောင်းဘူး။ အရာရှိရွေးချယ်ခန့်ထားရေး ဝန်ကြီးဌာနက နန်းတွင်းရဲ့ အမတ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲရတာဆိုတော့ သင့်တော်တဲ့ သူတွေ ရှိလား။”

ရှီထျန်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း ပြောတာ အရမ်း မှန်ပါတယ်။ တော်ဝင်တရားရုံးက တကယ်ပဲ အရင်လို မတက်ကြွတော့ပါဘူး။”

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာချိန်မှာတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံး အကြီးအကဲ၏ မျက်မှောင် ကြုတ်သွားတော့သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်၏ ဘက်တွင် ရပ်တည်နေသူ ဖြစ်၏။

ယခင်က ယွီကျန်း သည် တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က နေရာတိုင်းကို ပြစ်တင် ဝေဖန်လွန်းသောကြောင့် ဧကရာဇ်က သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ သူ့ကို မောင်းထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနောက်ပိုင်းတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံး၏ လက်ဝဲဒုတိယအကြီးအကဲ ဟူယုံးသည် မိမိ၏အသက်ကို စတေး၍ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက် ပေါ်ပေါက်ခဲ့လေရာ တော်ဝင်တရားရုံးအနေဖြင့် မည်သို့မှ တက်ကြွရဲဝံ့ခြင်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ရှီထျန်းဖန်က လျှောက်တင်လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... ကျုပ် လူတစ်ယောက်ကို အကြံပြုချင်ပါတယ်။ ယွီကျန်း ပါ။”

“ယွီကျန်း လား။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် မှတ်မိသလောက် သူက ခင်ဗျားနဲ့ တစ်နှစ်တည်း စာမေးပွဲ အောင်ခဲ့တာလေ။ ခင်ဗျားက ကျွမ့်ယွမ် ဖြစ်ပြီး သူက ထန်ဟွာ တတိယဆုရှင်) လေ။ အခု ညီလာခံ မှာ သူ့ကို မတွေ့ရပါလား။”

ထိုအချိန်တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံးအကြီးအကဲက ဆက်လက် မသည်းခံနိုင်တော့ဘဲ ထွက်လာပြီး လျှောက်တင် လိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှောက်တင်ပါတယ်။ ယွီကျန်းဟာ ချန်လန် ပြည်နယ်ရဲ့ ပညာရေးဝန်ကြီး အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေစဉ် ပြည်နယ် စာမေးပွဲကြီးကြပ်တဲ့ အချိန်မှာ လာဘ်စားမှုတွေ ရှိခဲ့လို့ ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ခံလိုက်ရပါပြီ။ မူလက မိုင်သုံးထောင်အဝေးကို နယ်နှင်ဒဏ် ပေးခံရမှာ ဖြစ်ပေမယ့် လွတ်ငြိမ်း ချမ်းသာခွင့် ရလို့ နယ်နှင်ဒဏ်ကနေ လွတ်မြောက်ပြီး သာမန် ပြည်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေပါပြီ။”

“ဟား... ဟား......”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်၏။ “ယွီကျန်းက လာဘ်စားတယ် ဟုတ်လား။ ဒါ... ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ သတင်းပဲ။ ကိုယ်တော် မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် သူက လောကမှာ အသန့်ရှင်းဆုံး အမတ် တစ်ယောက်ပါပဲ။”

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးရုံးအကြီးအကဲက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအမှုကို ကျုပ်တို့ စစ်ဆေးပြီးပါပြီ။ လုံးဝ အမှားအယွင်း မရှိပါဘူး။ သက်သေ အထောက်အထားတွေ အပြည့်အစုံ ရှိပါတယ်။”

မှုခင်းစုံစမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာန လက်ယာ ဒု-ဝန်ကြီးက ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်၏။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း... ယွီကျန်းရဲ့ လာဘ်စားမှု အမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျုပ်ကတော့ အရမ်း ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အရင်တုန်းက လူတစ်ယောက်က ငွေသား သုံးသောင်းပေးပြီး ယွီကျန်းကို စာချွန်လွှာ တစ်ခု ရုပ်သိမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ တာတောင် သူက လက်မခံခဲ့ပါဘူး။

အခုကျောင်းသား အနည်းငယ်ဆီကနေ လာဘ်စားတယ် ဆိုတာ ထူးဆန်းနေပါတယ်။ ပြီးတော့ နွေဦး စာမေးပွဲတုန်းက လာဘ်မစားဘဲ အဆင့်ပိုနိမ့်တဲ့ ပြည်နယ် စာမေးပွဲမှာမှ လာဘ်စားတယ် ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ပြီးတော့ ငွေသား ငါးထောင် အတွက် လာဘ်စားတယ်ဆိုတာ အရမ်း ထူးဆန်းနေပါတယ်။”

“သံသယ ဝင်တာကောင်းပါတယ်။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက ကျန်းကျိုးမြို့က လျှို့ဝှက် သတင်းပို့ချက်ပါ။ ဟေးပင်းထိုင်ရဲ့ ချန်လန်ပြည်နယ် တာဝန်ခံ နန်ကုန်းကျို ကိုယ်တိုင် စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့တာပါ။ ပြီးတော့ အဲဒီကျောင်းသား ငါးယောက်ကိုလည်း မြို့တော်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ သူတို့ကို ဒါက ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ ဆိုတာ မေးကြည့်ရအောင်လား။”

ခဏအကြာတွင် ယွီကျန်း အမတ်ကြီးကို ချောက်ချခဲ့သော ထိုကျောင်းသား အချို့ကို ညီလာခံသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။

လူအချို့သည် ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေကြပြီး မစင်များပင် ထွက်ကျလုမတတ် ဖြစ်နေကာ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ဝန်ခံလိုက်ကြတော့သည်။

အမတ်ကြီး ယွီကျန်းကို မည်ကဲ့သို့ ချောက်ချခဲ့ကြောင်း၊ မည်ကဲ့သို့ သက်သေ အတုများ ဖန်တီးခဲ့ကြောင်း အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ဝန်ခံလိုက်ကြ၏။

ဟေးပင်းထိုင်က အလုပ် လုပ်ရာတွင် သက်သေ အထောက်အထားများကို သေချာပေါက် အပြည့်အစုံ ရှာဖွေနိုင်သူ ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဤအမှုမှာ အလွန် သိသာလွန်းလေသည်။ ယွီကျန်းက ငွေသား ငါးထောင် လာဘ်စားသည် ဟုတ်လား။ ဤသည်မှာ လုံးဝ ရယ်စရာကောင်းလွန်းလှသည်။

အကယ်၍ ယွီကျန်း သာ လာဘ်စားလိုပါက ယခုအခါ သူသည် ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခု အနက် တစ်ခုခု၏ ဝန်ကြီး ဖြစ်နေလောက်ပြီ သို့မဟုတ် ပြည်နယ် တစ်ခု၏ ဘုရင်ခံ ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုအချိန်က ယွီကျန်းကို ချောက်ချခဲ့သူများသည်လည်း အလွန် ရဲတင်းလွန်းခဲ့ကြ၏။

ယခင်က ညီလာခံတွင် ယွီကျန်း အတွက် ဝင်ပြောပေးမည့်သူ မရှိခဲ့သောကြောင့် သူသည် ထာဝရ အပြစ်ရှိသူ အဖြစ် ကျန်ရစ်နေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါ အောက်ယွီသည် နန်းတွင်း၏ အာဏာရှင်သစ် တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ သူ၏ ဆရာ ဖြစ်သူကို မည်သို့ မတရား ခံရစေမည်နည်း။

ထို့အပြင် ဟေးပင်းထိုင်သည် ယွီကျန်း၏ အမှုနှင့် ပတ်သက်၍ အစောကြီးတည်းက အသေးစိတ် စုံစမ်း စစ်ဆေးထားပြီး ဖြစ်ကာ ထုတ်ဖော်ပြသရန် သင့် မသင့်သာ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အောက်ယွီ သည် ညီလာခံ၏ အာဏာရှင်သစ် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ဟေးပင်းထိုင်သည် ဤအမှုတွဲကို သေချာပေါက် ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဧကရာဇ်ဟောင်းသည် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ဤကျောင်းသားများကို ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့များ ရုပ်သိမ်းကာ တစ်သက်လုံး အရာရှိအဖြစ် အသုံးမပြုရန်နှင့် မိုင်သုံးထောင် အဝေးသို့ နယ်နှင်ဒဏ် ပေးရန် အမိန့်ချမှတ် လိုက်သည်။

“အခု အမှန်တရား ပေါ်ထွက်လာပါပြီ။ ယွီကျန်း ဟာ အပြစ်ကင်းစင်ပါတယ်။ သူ ဘာလို့ ချောက်ချခံရတာလဲ။ လူတွေကို အရမ်း စော်ကားမိလို့၊ အရမ်း ဖြောင့်မတ်လွန်းလို့ပါ။ ဒီလို လူမျိုးကမှ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ နေရာနဲ့ အလိုက်ဖက်ဆုံးပါပဲ။ ဧကရာဇ် တစ်ပါး မှာ အပြစ်တင် ဝေဖန်နိုင်တဲ့ အမတ်တွေ ရှိနေရင် နိုင်ငံ ဟာ မပျက်စီးနိုင်ပါဘူး။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းက ပြောလိုက်၏။ “ကိုယ်တော် ထင်တာကတော့ ဒီ ယွီကျန်းဟာ တော်ဝင်တရားရုံး အကြီးအကဲ နေရာနဲ့ အရမ်း သင့်တော်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းက သူ့ကို နည်းနည်း အားနာစရာ ဖြစ်သွားတယ်။ ဆယ်နှစ်လောက် လှည့်ပတ်သွားပြီးမှ ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာရတာ။”

ထို့နောက် ဧကရာဇ်ဟောင်းက မေးလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်... ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ။”

ဧကရာဇ် ဝမ်ယွင်က ပြန်ပြောလိုက်၏။ “သားတော်က ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် အတိုင်းပါပဲ။”

ဧကရာဇ်ဟောင်းကလည်း အားမနာတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ “အမိန့်တော် ရေးလိုက်.... ယွီကျန်းကို တော်ဝင် တရားရုံးရဲ့ လက်ယာ အကြီးအကဲအဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်။ ယွီကျန်းက မြို့တော်မှာ ရှိနေလား။ ရှိနေရင် အခုချက်ချင်း သူ့ကို ခေါ်လာခဲ့။”