အခန်း ၅၅၅
Vol. 47 Ch. 555
အပိုင်း (၅၅၅)
နင်ဟွိုင်အန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဆုံးစွန်ထိ ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်ပြီး အထူး ကိုယ်စားလှယ် ဒု-အကြီးအကဲ ယွီကျန်းကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်ရော။ အဲဒီနောက်မှာ အမတ်မင်း ဝမ်ကျိုးက သွားစစ်ဆေးမယ် ဆိုရင် ဘယ်လို ရလဒ်မျိုး လိုချင်လဲဆိုတာ ကျုပ်တို့ စကားတစ်ခွန်းတည်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေပြီ မဟုတ်ဘူးလား။”
“လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ဒီအချိန်မှာ အထူး ကိုယ်စားလှယ်ကို လုံးဝ မသတ်နိုင်ပါဘူး။ အဲဒီလိုလုပ်ရင် ပြည်သူ့အသံတွေကို ပိုပြီး ပြင်းထန်သွားစေပါလိမ့်မယ်။”
နင်ဟွိုင်အန်းက မေးလိုက်သည်။ “ဒါဆို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ။”
အောက်မင်က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဒီကိစ္စက ဒီလောက်တောင် ကြီးမားသွားပြီဆိုတော့ အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်ဖို့ဆိုတာ အရမ်း ခက်ခဲပါတယ်။ အခု အရေးအကြီးဆုံးက ယောက္ခမတော်ကို ကာကွယ်ဖို့ပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယောက္ခမတော်ဟာ မိဖုရားကြီးရဲ့ ကြားခံ နံရံပါပဲ။ ယောက္ခမတော် ဘာမှ မဖြစ်ရင် မိဖုရားကြီးလည်း ဘာမှ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။”
မိဖုရားကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အောက်မင်က ဆက်ပြောလိုက်၏။ “စစ်ဆေးမယ် ဆိုရင်လည်း အကြီးအကျယ် စစ်ဆေးလိုက်တာပေါ့။ လန်ကျိုး ရေတပ်၊ လန်ကျိုး တပ်တော်နဲ့ လန်ကျိုး အမတ်တွေ အားလုံးကိုပါ ရေထဲ ဆွဲချလိုက်မယ်။ နောက်ဆုံး ကျိုးလီ ကိုပါ ရေထဲ ဆွဲချလိုက်မယ်။ ဒါကမှ အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းတဲ့ နည်းလမ်းပဲ။”
အောက်မင် သည် တကယ်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အဆိပ်ပြင်းလှသော ဉာဏ်ထက်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းကို ဝန်ခံရပေလိမ့်မည်။
သူသည် ဤအတိဒုက္ခ ပြဿနာကြီးကို ချက်ချင်းလက်ငင်း ဖြေရှင်းကျော်လွှားနိုင်မည့် အဓိကသော့ချက် နည်းလမ်းကောင်းကို ချက်ချင်းပင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။
အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီက ဒီအမှုကြီးကို ဖော်ထုတ်လိုက်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နှစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ်။ မိဖုရားကြီးနဲ့ ကျုပ်တို့ အောက် မိသားစု ပါပဲ။ ဒီလူက ရန်ငြိုး အရမ်းထားတတ်ပြီး အခု အာဏာ ရလာပြီဆိုတော့ သေချာပေါက် လက်စားချေတော့မှာပါ။
ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့က ကျိုးလီကိုပါ ရေထဲ ဆွဲချလိုက်မယ် ဆိုရင် ဧကရာဇ်ဟောင်းဟာ ကြွက်ကို သတ်ချင်ပေမယ့် အိုးကိုထိမှာ စိုးရိမ်ပြီး ဆက်မလှုပ်ရှားရဲတော့ပါဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပြစ်ဒဏ် နည်းနည်းပဲ ပေးပြီး အစားထိုးခံရမယ့် လူတချို့ကို ထုတ်ပေးကာ ခေါင်းဖြတ် သတ်ပစ်ပြီး လောက က ပြည်သူတွေကို ရှင်းပြရုံပဲ တတ်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။
လောကမှာရှိတဲ့ တပ်တော် လေးဖွဲ့ထဲက တောင်ပိုင်းနဲ့ အနောက်ပိုင်း တပ်တော်တွေဟာ ကျုပ်တို့ လက်ထဲမှာ ရှိပါတယ်။ မြို့တော်က စစ်တပ် သုံးပုံနှစ်ပုံကျော်ကလည်း ကျုပ်တို့ လက်ထဲမှာ ရှိပါတယ်။ ဧကရာဇ်ဟောင်း တစ်ဦးတည်း ချုပ်ကိုင်ထားတဲ့ စစ်တပ်ဆိုလို့ လန်ကျိုးက တပ်တော်နဲ့ လန်ကျိုး ရေတပ်ပဲ ရှိပါတယ်။”
အောက်မင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက သူရဲ့ စစ်ရေး အခြေခံအုတ်မြစ်ပါပဲ။ လုံးဝ ထိခိုက်ခံလို့ မရပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် ဆန်တွေ အစားထိုးခံရတဲ့ အမှုမှာ ကျုပ်တို့က မီးတောက်ကို လန်ကျိုးက စစ်တပ်တွေဆီ လွှဲချလိုက်ရင် သူတို့ ဆက်မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး။ အကယ်၍ သူတို့က ဆက်လုပ်ရဲတယ် ဆိုရင်တော့ အတူတူ သေရုံပဲ ရှိတာပေါ့။
သူတို့က ထိုက်ခန်းအိမ်တော် တစ်မိသားစုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့ကလည်း လန်ကျိုး တပ်တော်နဲ့ လန်ကျိုးရေတပ်က စစ်သူကြီးတွေကို သတ်ပစ်ပြီး စစ်အာဏာကို သွားလုရမှာပေါ့။ အကျင့်ပျက် ခြစားမှု အမှုကြီးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတာချင်း အတူတူ ကျုပ်တို့က အပြစ်ပေးခံရပြီး သူတို့ကတော့ အကောင်းကြီး ရှိနေလို့ ဘယ်ဖြစ်ပါ့မလဲ။”
ထို့နောက် အောက်မင်က မေးလိုက်၏။ “ဒီတစ်ကြိမ် ဆန်တွေ အစားထိုးခံရတဲ့ အမှုမှာ လန်ကျိုး တပ်တော်နဲ့ လန်ကျိုး ရေတပ်က လူတွေ တကယ်ပဲ ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိတယ် မဟုတ်လား။”
နင်ဟွိုင်အန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့။ ငါးမခိုးစားတဲ့ ကြောင်ဆိုတာ လောကမှာ မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ရာထူး အဆင့်အတန်းတွေကတော့ သိပ်မမြင့်ကြပါဘူး။”
အောက်မင်က ပြောလိုက်၏။ “ရာထူး အဆင့်အတန်း မမြင့်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု စတင်လိုက်တာနဲ့ အဆက်မပြတ် ဖော်ထုတ်သွားပြီး ပိုပိုပြီး မြင့်တဲ့ သူတွေကို ဆွဲထည့်သွားကာ နောက်ဆုံးမှာ ကျိုးလီ ခေါင်းပေါ်အထိ ရောက်သွားအောင် လုပ်ရမှာပဲ။”
မိဖုရားကြီးက ပြောလိုက်သည်။ “အောက်မင်... ရှင်က တကယ်ကို ဉာဏ်များလွန်းပါတယ်။ ရှင်ပြောတဲ့ အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ အမတ်မင်းဝမ်... ရှင် ဘယ်လို ထင်လဲ။”
မှုခင်းစုံစမ်းရေးဝန်ကြီး ဝမ်ကျိုးက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “ကျုပ် နားလည်ပါပြီ။ ဒီတစ်ကြိမ် လန်ကျိုးကို သွားရင် သေချာပေါက် တရားမျှတစွာ ဆောင်ရွက်ပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ မျက်နှာသာ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
အောက်မင်က ပြောလိုက်သည်။ “လန်ကျိုးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပြီး ပြောင်းလဲသွားအောင် လုပ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ။ အခု လန်ကျိုး တစ်ခုလုံး၊ ချန်ဟိုင်ပြည်နယ် တစ်ဝက်လောက်ဟာ ကျိုးလီရဲ့ နယ်မြေ ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ အကျိုးမရှိပါဘူး။
အခု ဧကရာဇ်ဟောင်းက ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အားသာချက် ရနေပြီဆိုတော့ နောက်ဆက်တွဲ အနေနဲ့ သူတို့က ကျိုးလီရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အသေအလဲ မြှင့်တင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အဖြစ် ခန့်အပ်ကာ ဧကရာဇ်မင်းမြတ် နေရာကို အစားထိုးဖို့ ကြိုးစားကြမှာပါ။
ဒါကြောင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီဟာ အခုချိန်မှာ ဧကရာဇ်ဟောင်းရဲ့ အသက်သွေးကြောပါပဲ။ ကျုပ်တို့က ကျိုးလီကို ထိခိုက်အောင် လုပ်လိုက်နိုင်သရွေ့ ဧကရာဇ်ဟောင်းဟာ ကြောက်ရွံ့သွားမှာ ဖြစ်ပြီး စိတ်ထဲမှာ အောက်ယွီ ကိုတောင် အပြစ်တင်လာနိုင်ပါတယ်။”
နင်ဟွိုင်အန်းက ပြောလိုက်၏။ “ယုတ္တိရှိပါတယ်။ ဒါကြောင့် အောက်ယွီ ဟာ ဒီတစ်ကြိမ် ကိုယ့်ခြေထောက်ကိုယ် ပြန်ခုတ်မိတာပါပဲ။ သူက ကိုယ်ကျိုးအတွက် လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားရင်း ကျိုးလီ ကိုပါ ရေထဲ ဆွဲချလိုက်သလို ဖြစ်သွားတာပါ။”
အောက်မင်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့က ခံစစ်ကနေ တိုက်စစ်ကို ပြောင်းပြီး ကျိုးလီကို ရေထဲ အတင်း ဆွဲချကာ သူ့ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရမယ်။ ပြီးတော့ အကျင့်ပျက် ခြစားမှု အမှုကြီးကို စစ်ဆေးမယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်တပ်တွေကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို ဖမ်းဆီးရမယ်။”
မိဖုရားကြီးသည် စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လက်ခုပ်တီးနေတော့၏။ ‘ဒီ အောက်မင်က တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။ အရမ်းကို အစွမ်းထက်လွန်းပါတယ်။’
မူလကမူ ကြီးမားလှသော ဘေးဒုက္ခအန္တရာယ်ဆိုးကြီး ကျရောက်လုနီးနီး အခြေအနေဆိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း အောက်မင်၏ ပါးနပ်မြော်မြင်လှသော အကြံအစည်ကောင်းများကြောင့် မိဖုရားကြီးသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ သီသီလေး လွတ်မြောက်သွားနိုင်ရုံသာမက အခြေအနေကို အသာစီးရယူကာ ရန်သူကို နောက်ပြန်လှည့်၍ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြေမှုန်းနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းကောင်းကိုပင် လက်ဝယ်ပိုင်ပိုင် ရရှိသွားခဲ့တော့၏။
အမှန်စင်စစ် ဒုတိယမင်းသား ကျိုးကျီ သည် မိဖုရားကြီး၏ ဝမ်းနှင့်လွယ်၍ မွေးဖွားခဲ့သော သားအရင်းအချာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ငယ်စဉ်ကတည်းက မိဖုရားကြီး၏ ရင်ခွင်ရိပ်တွင် ကရုဏာတရားဖြင့် ပြုစုပျိုးထောင် စောင့်ရှောက်မှုကို ခံယူကြီးပြင်းလာခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် အနာဂတ်ကာလတွင် မင်းသား ကျိုးကျီ သာ ရာဇပလ္လင်ထက်သို့ နန်းတက် စိုးစံခွင့်ရရှိခဲ့ပါက ဤမျှ အမြော်အမြင်ကြီးမားလှသော အောက်မင်အဖို့ တိုင်းပြည်၏ ဝန်ကြီးချုပ်ရာထူးကို ထိုက်ထိုက်တန်တန် ထမ်းဆောင်နိုင်မည့် အရည်အချင်းနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာမှာ ဧကန်မုချပင် ဖြစ်တော့၏။
မိဖုရားကြီးက ပြောလိုက်သည်။ “အမတ်ဝမ်... ဒါဆို ဒီတစ်ခေါက် ရှင် ပင်ပန်းရတော့မယ်။”
မှုခင်းစုံစမ်းရေး ဝန်ကြီး ဝမ်ကျိုးက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “နန်းတွင်းအတွက် အလုပ် လုပ်ပေးရတာ ပင်ပန်းတယ်လို့ မဆိုနိုင်ပါဘူး။ မိဖုရားကြီး... စိတ်ချပါ။ ဒီအမှုမှာ ဘယ်သူပဲ ပါဝင်နေပါစေ၊ ချင်ဝမ် တစ်ပါး ဖြစ်နေရင်တောင် ကျုပ်က အဆုံးအထိ စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားမှာပါ။”
ယခုအခါ အောက်ယွီ နှင့် အောက်ရှင်းတို့သည် ဧရာမ အိမ်တော်ကြီး တစ်ခုဖြစ်သည့် နုလန်ဟောက် အိမ်တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။
ဤအိမ်တော်သည် ယခင်က အောက်ရှင်း၏ မြို့တော်တွင် ရှိသော အိမ်တော်ဖြစ်ပြီး ဘွဲ့ရုပ်သိမ်းခံရပြီးနောက် ဤအိမ်တော်ကိုလည်း သိမ်းယူခံခဲ့ရသည်။ ထို့နောက်တွင် နုလန်ဟောက် အသစ် ဖြစ်သူ အောက်တုန်း ထံသို့ ချီးမြှင့်ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်၏။
ယခုအခါ အောက်ယွီသည် နုလန်ဟောက် အသစ် ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ ဤအိမ်တော်သည်လည်း မူလ ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
အောက်ယွီသည် ညီလာခံမှ အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူအများအပြား လာရောက် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
အချို့မှာ သူ့ကို လာရောက်၍ မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်လိုသော သူဌေးကြီးများ ဖြစ်ကြပြီး၊ အချို့မှာ စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကာ၊ အချို့မှာ အမတ်များ ဖြစ်ကြပြီး အားလုံးက တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံလွှာများကို ကိုင်ဆောင်ထားကြသည်။
ဤသည်မှာ ယွင်ကျုံးဟဲ့ကို အလွန် အံ့ဩသွားစေခဲ့၏။ ‘ကျုပ်နဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်းတို့ဟာ တစ်ပွဲ အနိုင်ရခဲ့တယ် ဆိုပေမယ့် အားပြိုင်မှုတွေက မပြီးဆုံးသေးဘူးလေ။ ဧကရာဇ်ရဲ့ ဩဇာအာဏာဟာ နန်းတွင်း ထဲမှာ အရမ်းကို ကြီးမားနေသေးတာပဲ။ ပြီးတော့ ကျုပ်နဲ့ ဧကရာဇ်ဟာ သေရေးရှင်ရေး ရန်သူတွေလေ။ ခင်ဗျားတို့က ကျုပ်ဆီ လာပြီး မျက်နှာလိုမျက်နှာရ လုပ်နေတာတွေက အနာဂတ်မှာ ဧကရာဇ် အနိုင်ရသွားရင် ခင်ဗျားတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား။’
ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် လောကီလူသားများ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အာဏာကို ရယူလိုသော လောဘကို အလွန် အထင်သေးလွန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
တောင်ပိုင်း ဟန်ဧကရာဇ် လျူရှန်းသည် မိန်းမစိုးများသာ အမတ်အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်သည်ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သောကြောင့် လူအများအပြားသည် အမတ် ဖြစ်ရန်အတွက် မိမိကိုယ်ကိုယ် သင်းကွပ် ခဲ့ကြ၏။
ထို့ကြောင့် အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် ရှင်းလင်းမှုများကို ဘာကြောက်စရာ ရှိသနည်း။ အဆိုးဆုံး ဆိုလျှင် အနာဂတ်တွင် အခြား အဖွဲ့အစည်းထံသို့ ပြောင်းလဲ သစ္စာခံလိုက်ရုံသာ ရှိပေမည်။ အကယ်၍ အမတ် မဖြစ်ဘူးဆိုရင် ရပ်တည်ချက် ရွေးချယ်ခွင့်ပင် ရနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
ထို့အပြင် ယခုအခါ ဧကရာဇ်ဟောင်း၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန် ကြီးမားနေသည် မဟုတ်ပါလား။
ယွင်ကျုံးဟဲ့ ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းကာ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တပြိုင်နက် လူတစ်စုသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့ထံသို့ အလျင်အမြန် လာရောက် အရိုအသေပေးကြပြီး မိမိတို့၏ အမည်များကို ပြောဆိုကာ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားကြတော့၏။
အမြင့်ဆုံး အရာရှိမှာ စတုတ္ထအဆင့် အမတ် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး မှူးမတ်တစ်ဦးပင် ပါဝင်နေ၏။ ဤလူများ အားလုံးသည် ယွင်ကျုံးဟဲ့၏ အဆက်အသွယ်ကို ရှာဖွေရန် လာရောက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့ သည် အနည်းငယ် လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။
“သခင်လေး... ဒါတွေ အားလုံးက ခင်ဗျားကို တွေ့ဆုံခွင့် တောင်းခံတဲ့ စာလွှာတွေပါ။” အောက်ဟေးက ပြောလိုက်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “မနေ့က ဒီလောက် မများပါဘူး။ ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် များလာရတာလဲ။”
အောက်ဟေးက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဒီနေ့ သခင်လေးက ဆရာ နှစ်ယောက်ကို ရာထူးတိုးပေးခဲ့ပြီး နှစ်ယောက်လုံးက နန်းတွင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ရာထူးတွေ ဖြစ်နေတော့ မြို့တော် တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ် သွားတာပါ။ မြို့တော်မှာ အခွင့်အရေး မရတဲ့ အမတ်တွေနဲ့ စစ်သူကြီးတွေ အများကြီး ရှိနေတော့ သေချာပေါက် ခင်ဗျားရဲ့ အဆက်အသွယ်ကို ရှာပြီး ရာထူးတိုးဖို့၊ ချမ်းသာဖို့ ကြိုးစားကြတာပေါ့။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့ အံ့ဩသွားရ၏။ ‘ဆရာ နှစ်ယောက် ရာထူးတိုးသွားတဲ့ ကိစ္စက နာရီအနည်းငယ်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ အခု မြို့တော် တစ်ခုလုံး သိသွားကြပြီလား။ ဒီသတင်းက အရမ်း မြန်လွန်းမနေဘူးလား။’
“အောက်ယွီ... မင်းအဖေ အဲဒီတုန်းက ဘယ်လောက်တောင် ခက်ခဲခဲ့ရလဲ ဆိုတာ အခု မင်း သိပြီလား။”
ယွင်ကျုံးဟဲ့ ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ဦးညွတ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်၏။ “ဆရာ…”
ဤလူမှာ သူ၏ ဆရာ ကျူးလန်ထျန်း ဖြစ်ပြီး ယခင်က ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန၏ ဝန်ကြီး ဖြစ်ခဲ့ကာ ထျန်းယီ စာသင်ကျောင်း၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးလည်း ဖြစ်သည်။
ယွင်ကျုံးဟဲ့ နုလန်ဟောက် ဖြစ်လာပြီးနောက် အမတ်ကြီး ကျူးလန်ထျန်းနှင့် ကျောင်းသား အချို့သည် အောက်ယွီ၏ အိမ်တော်တွင် လာရောက် နေထိုင်ကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ရုံးစာရွက်စာတမ်းများကိုပါ ကူညီ ဖြေရှင်းပေးကြ၏။
“ဆရာ... ခဏလောက် စောင့်ပေးပါ။ ဝန်ကြီး တစ်ယောက်ကို ကျုပ် ဖြုတ်ချပြီးတာနဲ့ ဆရာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလို့ ရပါပြီ။” ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။
‘ဒီစကားက ကြားရတာ ကြောက်စရာ ကောင်းလိုက်တာ။ ဝန်ကြီး တစ်ယောက်ကို ဖြုတ်ချမယ်တဲ့လား။’
“ငါ မလောပါဘူး။”
အမတ်ကြီး ကျူးလန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ “အဲဒီတုန်းက မင်းကို ကျောင်းသား အဖြစ် လက်ခံတုန်းက ဆယ်နှစ်လောက် နေရင်တော့ မင်းကို အားကိုးပြီး လင်ကုန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မယ်လို့ ထင်ထားခဲ့တာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတောင် သေသွားလောက်ပြီ။ မထင်မှတ်ဘဲ နှစ်နှစ်တည်းနဲ့တင် မင်းက လင်ကုန်းနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”