အခန်း ၅၅၇

အပိုင်း (၅၅၇)

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “နန်ဖိန်ဟောက်... စာအုပ်တွေကိုတော့ ကျုပ် လက်ခံလိုက်ပါ့မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီသေတ္တာကြီးကိုတော့ ခင်ဗျား ပြန်သယ်သွားပေးပါလား။ မဟုတ်ရင် ကျုပ်အဖေက ကျုပ်လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုက်ချိုးပစ်လိမ့်မယ်။”

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်သည် ချက်ချင်း အပြစ်ဝန်ခံကာ ပြောလိုက်၏။ “ဒါက အဘိုးကြီးရဲ့ အမှားပါ။ နုလန်ဟောက် ခွင့်လွှတ်ပေးပါ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “ကျုပ် နန်ဖိန်ဟောက်ကို လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်။ ဖြည်းဖြည်း သွားပါ။”

ထို့နောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့ ကိုယ်တိုင် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်ကို အပြင်သို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့၏။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင်သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းတိုင်း ခေါင်းတစ်ချက် ငုံ့ကာ၊ ခြေသုံးလှမ်း လှမ်းတိုင်း တစ်ခါ ပြန်လှည့်၍ အရိုအသေပေးကာ အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသော ပုံစံမျိုး ပြသနေသည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က တံခါးအပြင်ဘက်အထိ လိုက်မပို့ရသေးမီမှာပဲ သူက ပြောလိုက်၏။ “နုလန်ဟောက် ပြန်ပါတော့... ပြန်ပါတော့။”

ထို့နောက် ထန်ထိုင်မြဲ့မင်သည် ထန်ထိုင်ကျင့် နှင့် ထန်ထိုင်ယွီကျိုး တို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ နုလန်ဟောက် အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

အလွန် ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်အထိ သူသည် ခါးကို ကိုင်းထားဆဲဖြစ်ပြီး မကြာခဏ အနောက်သို့ လှည့်ကာ ဦးညွတ်နှုတ်ဆက်နေသည်။ ယွင်ကျုံးဟဲ့ သူ့ကို မမြင်ရတော့သည်ကိုပင် လုံးဝ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ထန်ထိုင်မြဲ့မင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အမတ်ကြီး ကျူးလန်ထျန်းသည် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ “သူရဲကောင်းတွေလည်း အိုမင်းသွားရတာပဲ။ ဒီ ထန်ထိုင်မြဲ့မင်ဟာ အရင်တုန်းက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီးလဲ။ အခုတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် ဒီလောက်တောင် အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေရပြီ။”

“ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ ဟုတ်လား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ အကျင့်စရိုက်နဲ့ဆိုရင် ကျိုးလီ အပေါ်မှာ လုံးဝ သစ္စာရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ သူ့မှာ ငွေတွေ အများကြီး ရှိနေတော့ တခြားလူတွေကို လာဘ်သွားထိုးလို့ ရတာပဲလေ။”

ကျူးလန်ထျန်းက ပြန်ပြောလိုက်၏။ “သူ့မိသားစုရဲ့ ဘေးဒုက္ခက ငွေတွေ အရမ်း များလွန်းနေလို့ပဲ။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီ ဒုက္ခရောက်သွားပြီးတဲ့နောက်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အဖေ စစ်သေနာပတိချုပ် အောက်ရှင်းလည်း ထောင်ကျသွားပြီး ယန်ဖြန်ရှန်လည်း ခါးဖြတ် အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။

အဲဒီတုန်းက ထန်ထိုင်မိသားစုဟာ တခြား ကျောထောက်နောက်ခံကို ရှာချင်ခဲ့ပေမယ့် သူက လက်နက် ချလာတဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး အာဏာလည်း မရှိတော့ ဘယ်သူက သူ့ကို လက်ခံချင်မှာလဲ။ ဒါနဲ့ မြို့တော်မှာရှိတဲ့ အစိုးရရုံး အသီးသီးက သူ့အိမ်ကို အလှည့်ကျ သွားပြီး ငွေညှစ်ကြတော့တာပေါ့။

ထန်ထိုင်ကျင့်က အစပိုင်းမှာတော့ မာနကြီးပြီး နယ်စားရဲ့ သားတော်ဆိုတဲ့ မာနနဲ့ သူ့အိမ်ကို လာပြီး ငွေညှစ်တဲ့ မိန်းမစိုး တစ်ယောက်ကို ရိုက်နှက်လိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မိန်းမစိုးက ဒုတိယမင်းသားရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်နေတော့ လူတွေကို စော်ကားမိသွားတာပေါ့။

ဒါတင်မကသေးဘူး။ ထန်ထိုင်ကျင့်ဟာ အစပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာနဲ့ အောင်မြင်မှုရဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကလည်း တကယ်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းပြီး လူအများကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီအထဲမှာ ဖူယန်ထူရဲ့ သားလည်း ပါတယ်။”

ကျူးလန်ထျန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ “အခု ဖူယန်ထူဟာ နန်းတွင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် စစ်သူကြီး ဖြစ်နေပြီး သူ့သားကို နေရာပေးဖို့ ကြိုးစားနေတုန်းမှာ ထန်ထိုင်ကျင့်ရဲ့ အနိုင်ယူတာကို ခံလိုက်ရတော့ ထန်ထိုင်ကျင့်ကို ပိုပြီးတော့တောင် မုန်းတီးသွားတာပေါ့။

ဒါကြောင့် ထန်ထိုင်မိသားစုဟာ လုံးဝ ခေါင်းမဖော်နိုင်တော့တာပါ။ ဒါကြောင့် အခု ထန်ထိုင်မြဲ့မင်ဟာ သေဖို့တောင် မရဲတော့ဘူး။ အကယ်၍ သူ သေသွားပြီး အိမ်မှာလည်း ဒီလောက် ငွေတွေ အများကြီး ရှိနေမယ်ဆိုရင် မျိုးဆက် အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရမယ့် ဘေးဒုက္ခကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် မင်းဆီကို အလောတကြီး လာပြီး အကူအညီ တောင်းရတာပါ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ့အမြင်မှာ ထန်ထိုင်မိသားစုဟာ မင်းနဲ့ တစ်ဖွဲ့တည်းလို့ ထင်နေလို့ပါ။”

ဤစကားများကို ကြားပြီးနောက် ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် အလွန် ဝမ်းနည်းကြေကွဲသွားမိသည်။ ဤကမ္ဘာ လောကကြီးသည် တကယ်ကို ကံကြမ္မာ၏ လှည့်စားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

ထန်ထိုင်မိသားစု သည် ယခင်က မည်မျှ အစွမ်းထက်ခဲ့သနည်း။ ယခုအခါ သူတို့၏ ကံကြမ္မာသည် သူ အောက်ယွီ၏ လက်ထဲတွင် လုံးဝ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဒါဆို သူ ဘာလို့ ကျိုးလီဆီ မသွားရတာလဲ။”

ကျူးလန်ထျန်း က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဧကရာဇ်ဟောင်း အာဏာ ပြန်မလုခင်တုန်းက သူက ကျိုးလီအပေါ် မျှော်လင့်ချက် မထားရဲခဲ့ဘူး။ ဧကရာဇ်ဟောင်းက အာဏာ ပြန်လုပြီးတော့ မင်းက မြို့တော်မှာ ရှိနေတာ ဆိုတော့ သူက ဘာလို့ အဝေးကြီး သွားပြီး အကူအညီ တောင်းရမှာလဲ။

ပြီးတော့ အနာဂတ်မှာ ကျိုးလီ မြို့တော်ကို ပြန်ရောက်လာရင် မြို့တော်ရဲ့ စစ်အာဏာက ပိုပြီး အရေးကြီးပါတယ်။ မင်းသား ကျိုးလီရဲ့ အဆင့်အတန်း က ပိုမြင့်ပေမယ့် သူက အဝေးမှာ ရှိနေတာလေ။ မင်းကမှ အာဏာရဲ့ ဗဟိုချက်နဲ့ အနီးကပ်ဆုံး လူတစ်ယောက်ပဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က မေးလိုက်၏။ “ဆရာ... ဒါဆို ခင်ဗျား ဘယ်လို ထင်လဲ။ ထန်ထိုင်ကျင့် ဆိုတဲ့ လူကို အသုံးချလို့ ရနိုင်မလား။”

ကျူးလန်ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “ဒီလူမှာ အရည်အချင်း ကတော့ ရှိပါတယ်။ အခု သူ့ရဲ့ မာနတွေ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလား၊ စကားနားထောင်ချင်စိတ် ရှိပြီလား ဆိုတာကို ကြည့်ရမယ်။ အကယ်၍ စကားနားထောင်ချင်စိတ် ရှိတယ်ဆိုရင် ဒီလူကို အသုံးချလို့ ရနိုင်ပါသေးတယ်။

သူက တကယ်ကို ရှားပါးတဲ့ လူရည်ချွန် တစ်ယောက်ပါ။ သူ့ရဲ့ မြင်းပေါ်က သိုင်းပညာတွေဟာ ခင်ဗျား အဖေထက် နည်းနည်းပဲ လျော့မှာပါ။ ယင်းယန် နဲ့ လီထျဲ့ရှင်း တို့ထက်တော့ အများကြီး သာလွန်ပါတယ်။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “အကယ်၍ သူ့ကို အသုံးချလို့ ရမယ်ဆိုရင်တော့ ကျုပ်မှာ သူ့အတွက် သင့်တော်တဲ့ နေရာ ရှိပါတယ်။”

ကျူးလန်ထျန်းက မေးလိုက်သည်။ “မြို့တော် စစ်သေနာပတိရုံးရဲ့ မြင်းစီးတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်နေရာ မဟုတ်လား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဟုတ်ပါတယ်။ မြို့တော်ရဲ့ စစ်အာဏာ အများစုဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ ရှိနေပါတယ်။ အထူးသဖြင့် မြို့တော် စစ်သေနာပတိရုံးဟာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ကို လုံးဝ နာခံပါတယ်။ အရင်တစ်ခေါက် ရှန်ချင်းနန်းဆောင် အရေးအခင်း ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဧကရာဇ်က စစ်သေနာပတိရုံးကို အကြီးအကျယ် ရှင်းလင်းခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်ဟောင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ထောက်ခံနိုင်မယ့် စစ်သူကြီးတွေကို အကုန် ဖယ်ရှားပစ်ခဲ့တယ်။

အကယ်၍ ဒီတစ်ကြိမ် သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ဆန်အမှုမှာ ကျုပ်တို့ အောင်မြင်ခဲ့ရင် မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစု မျိုးဆက် အားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ရုံသာမက နင်ဟွိုင်အန်းလည်း သေချာပေါက် ကျရှုံးသွားမှာပါ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မြို့တော် စစ်သေနာပတိရုံးထဲကို လက်လှမ်းပြီး စစ်အာဏာ လုယူဖို့ အခွင့်ကောင်းပါပဲ။”

ကျူးလန်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။ “အဓိက က သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေး ဆန်အမှုရဲ့ နိုင်ငံရေး အားပြိုင်မှု အနိုင်အရှုံး အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်။”

ထိုအချိန်တွင် အောက်ဟေးက သတင်းပို့လိုက်၏။ “သခင်လေး... အမတ်ကြီး ယွီကျန်း ရောက်လာပါတယ်။”

ထိုအခါ ယွင်ကျုံးဟဲ့ နှင့် ကျူးလန်ထျန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံး အပြင်သို့ ထွက်ကြိုလိုက်ကြသည်။

“ဆရာ့ကို အရိုအသေပေးပါတယ်။” ယွင်ကျုံးဟဲ့သည် စည်းကမ်းတကျ အရိုအသေပေးလိုက်၏။

ယွီကျန်းသည် အောက်ယွီ ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေကာ စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးမှသာ သူသည် ကျူးလန်ထျန်းကို ဦးညွတ်ကာ ပြောလိုက်၏။ “အမတ်ကြီးကျူး...”

ကျူးလန်ထျန်း ကလည်း လက်သီးဆုပ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “အမတ်ကြီးယွီ...”

ယွီကျန်းက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်၏။ “အဘိုးကြီးက တစ်နေ့နေ့ကျရင် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး ညီလာခံပေါ် ပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးဘူး။ ပန်းပင် စိုက်တုန်းက မပွင့်ဘဲ သစ်ကိုင်း စိုက်တော့မှ အရိပ်ရ သစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာတာပဲ။

မရည်ရွယ်ဘဲ ကျောင်းသား တစ်ယောက် လက်ခံလိုက်တာက ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာဖို့ အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ အခုတော့ အဘိုးကြီးလည်း နန်းတွင်းမှာ ကိုယ့်လူ ရှိရင် အလုပ် လုပ်ရတာ လွယ်ကူတယ် ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ကို ခံစားရပါပြီ။”

‘ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်နေတာပဲ။ အဓိက အချက်က ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက အရမ်း ကောင်းမွန်လွန်းနေလို့ပါ။’

ဆက်လက်၍ ယွီကျန်းက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒီ ကျောင်းသားတွေ ကျုပ်ကို ချောက်ချတဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းကို ရိုးရှင်းလွန်းပါတယ်။ အမြင်ရှိတဲ့သူဆိုရင် တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိနိုင်ပါတယ်။ ဟေးပင်းထိုင် ကလည်း အမှန်တရား ကို အစောကြီးတည်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးသားပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်အတွက် ဝင်ပြောပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။

ကျုပ် မှုခင်းစုံစမ်းရေး ဝန်ကြီးဌာနကို သွားခဲ့တယ်၊ တရားလွှတ်တော်ချုပ်ကို သွားခဲ့တယ်၊ နိုင်ကော်ကို သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တံခါးဝကိုတောင် ဝင်ခွင့် မရခဲ့ဘူး။ ကောင်းကင်ကို ခေါ်လည်း မထူး၊ မြေကြီးကို ခေါ်လည်း မထူး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။

လူတိုင်းက ကျုပ် အပြစ်ကင်းတယ် ဆိုတာကို သိကြပေမယ့် ကျုပ်အတွက် စကားတစ်ခွန်း ဝင်ပြော ပေးမယ့်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ကျုပ် သေရမှာကို မကြောက်ပေမယ့် မတရား ခံရပြီး သေသွားရမှာ ကိုတော့ လက်မခံနိုင်ပါဘူး။”

ကျူးလန်ထျန်းက ပြောလိုက်၏။ “ဒီအချက်ကတော့ ခင်ဗျားနဲ့ ကျုပ် အတူတူပါပဲ။”

ထိုစဉ်က ကျူးလန်ထျန်းသည် ချောက်ချခံရပြီး ယဉ်ကျေးမှုဝန်ကြီးဌာန ဝန်ကြီး ရာထူးမှ ဖယ်ရှား ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ ရာထူး အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် မြင့်မားသောကြောင့် ဂုဏ်သိက္ခာ ရှိစွာ အနားယူခွင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီကျန်းက ပြောလိုက်၏။ “အောက်ယွီ... စိတ်ချပါ။ ဒီတစ်ကြိမ် လန်ကျိုးကို အမှု သွားစစ်ဆေးတဲ့ နေရာမှာ ကျုပ်က အဓိက အထူး ကိုယ်စားလှယ် မဟုတ်ဘဲ ဒုတိယ အထူး ကိုယ်စားလှယ်သာ ဖြစ်ပေမယ့် ကျုပ် သေချာပေါက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြစ်အောင် စုံစမ်းစစ်ဆေးသွားပါ့မယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ လွတ်ခွင့် မပေးပါဘူး။

ဒီတိုင်းပြည်ရဲ့ သန်ကောင်တွေ အားလုံးကို ဖမ်းဆီးပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ ခေါင်းဖြတ်စင်ပေါ် တင်ပေးပါ့မယ်။ တိုင်းပြည်က အန္တရာယ် ကြုံနေရတဲ့ အချိန်မှာတောင် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ငွေရှာချင်နေတဲ့ သူတွေကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ် သတ်ပစ်သင့်ပါတယ်။ အဲဒီ ဝမ်ကျိုးက မှုခင်းစုံစမ်းရေး ဝန်ကြီး ဖြစ်နေရင်တောင် ကျုပ် သူ့ကို မကြောက်ပါဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် လန်ကျိုးကို အမှု သွားစစ်ဆေးတဲ့ အချိန်မှာ ကျုပ် သူ့ကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက်သွားပါ့မယ်။”

အမတ်ကြီး ယွီကျန်းသည် အမြဲတမ်း တိုက်ခိုက်လိုစိတ် ပြင်းထန်သူဖြစ်ပြီး ပြိုင်ပွဲဝင်မည့် နွားသိုး တစ်ကောင်ကဲ့သို့ တိုက်ပွဲ မစတင်မီကပင် မျက်လုံးများ နီရဲနေကာ နေရာတိုင်းကို ပြစ်တင်ဝေဖန်ချင် နေတော့သည်။

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “ဆရာယွီ... တကယ်တော့ ခင်ဗျားနဲ့ ဝမ်ကျိုးတို့ လန်ကျိုးကို ရောက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။”

အမတ်ကြီး ယွီကျန်း အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘာဖြစ်လို့လဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ဒီတစ်ကြိမ် ဆန်တွေ အစားထိုးပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကနေ ငွေရှာတဲ့သူက မိဖုရားကြီးရဲ့ အဖေ၊ ယခုလက်ရှိ ယောက္ခမတော် ထိုက်ခန်းဟောက် ပါပဲ။”

ယွီကျန်းက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ။ ကျုပ် ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “ထိုက်ခန်းဟောက်တင် မကပါဘူး၊ ကျုပ်တို့ အိမ်တော်က အဲဒီ ဘိုးဘိုးကြီး၊ ခင်ဗျားကို ချောက်ချခဲ့တဲ့ အဓိက တရားခံ အောက်ထင် လည်း ပါဝင်နေတယ်။”

ယွီကျန်းက ပြောလိုက်သည်။ “ဟုတ်လား။ အဲဒါဆို ပိုကောင်းတယ်။ သူတို့ အားလုံးကို တစ်ခါတည်း အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းပစ်လိုက်တာပေါ့။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြောလိုက်၏။ “အောက်မင်ဟာ အဆိပ်ပြင်းတဲ့ နေရာမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ။ အောက်ထင်ကို ကာကွယ်ဖို့၊ မိဖုရားကြီးရဲ့ မိသားစုကို ကာကွယ်ဖို့ သူ သေချာပေါက် အဆိပ်ပြင်းတဲ့ အကြံအစည်တွေ ထုတ်လာပါလိမ့်မယ်။”

ယွီကျန်းက မေးလိုက်သည်။ “အခု အခြေအနေအထိ ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူတို့ လွတ်မြောက်နိုင်သေး လို့လား။”

ယွင်ကျုံးဟဲ့က ပြန်ဖြေလိုက်၏။ “လွတ်မြောက်ချင်ရင် အရမ်း လွယ်ကူပါတယ်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီကို ရေထဲ ဆွဲချလိုက်ရုံနဲ့ ဧကရာဇ်ဟောင်းကို ကြွက်သတ်ချင်ပေမယ့် အိုးကို ထိမှာ စိုးရိမ်အောင် လုပ်လိုက်လို့ ရပါတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လန်ကျိုး ရေတပ်၊ လန်ကျိုးတပ်ထဲမှာလည်း ဒီအံ့ဩတုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ အမှုကြီးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်သူတွေ၊ အကျင့်ပျက် ခြစားသူတွေ ရှိနေလို့ပါ။ အကယ်၍ အညစ်အကြေးတွေကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီရဲ့ ခေါင်းပေါ် ပုံချလိုက်နိုင်မယ် ဆိုရင် မိဖုရားကြီး မျိုးနွယ်စု အားလုံးနဲ့ အောက်ထင်ရဲ့ မိသားစုတွေ အားလုံး ဘေးကင်းသွားပါပြီ။

အခု အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ကျိုးလီဟာ နောက်တစ်ဆက် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာမယ့်သူ ဖြစ်ပြီး ဧကရာဇ် နေရာကို အစားထိုးဖို့ အဓိက အကျဆုံးသူပါ။ သူ့ကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အဖြစ် တင်မြှောက်ပြီး မင်းသား ကျိုးလီရဲ့ ဩဇာတိက္ကမကို လောက တစ်ခုလုံး ပျံ့နှံ့သွားအောင် လုပ်နိုင်မှသာ ဧကရာဇ်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မှာပါ။”