အခန်း ၁၄၇

အခန်း(၁၄၇) လန်ဖုန်း၏ သက်ပြင်းချသံ

"ငါ့ကို တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား..."

ချူးရှန့်၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပိုမိုနက်ရှိုင်းသွား၏။ တစ်ကိုယ်လုံး စေးကပ်ကပ်ဖြစ်နေသဖြင့် ရေချိုးပြီး သုံးရက်သုံးညဆက်တိုက် အိပ်ပစ်ချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။ တရားခံတစ်ယောက်နှင့် တွေ့ဆုံပြီး သူ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို နားထောင်ရခြင်းမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရှုပ်ထွေးဆုံး အလုပ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူက စာတိုကို ဖျက်ပစ်ရန် လက်ချောင်းဖြင့် ဆွဲလိုက်၏။ သို့သော် ဖျက်ရန် ခလုတ်ကို မနှိပ်မိခင်မှာပင် သိမ်းငှက်ထံမှ အခြားစာတိုတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။

၎င်းမှာ စာသားမဟုတ်ဘဲ ဖိုင်တစ်ခုဖြစ်၏။ ချူးရှန့်သည် တစ်စုံတစ်ခု ပူးကပ်နေသကဲ့သို့ ဖိုင်ကို နှိပ်၍ ဖွင့်လိုက်တော့သည်။

မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံးတွင် စူးရှသော အနီရောင်များ ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ စာရွက်စာတမ်း၏ ခေါင်းစဉ်ကို စာလုံးအမည်းကြီးများဖြင့် ရေးသားထားသည်။

'ယဉ်ကျေးမှုပွဲတော် အထူးလုံခြုံရေး စစ်ဆင်ရေးတွင် ကျန်းချန်မြို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုနှင့် ရဲဘော်ချူးရှန့်တို့၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ဂုဏ်ပြုချီးမြှင့်ပွဲ အခမ်းအနား ကြေညာချက်'

အောက်တွင်မူ ရုံးသုံးဝေါဟာရများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စာလုံးများ စီတန်းလျက် ရှိနေ၏။

"...ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရဲဘော်ချူးရှန့် ဦးဆောင်သော ကျန်းချန် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အထူးတပ်ဖွဲ့သည် ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့သော သူရဲကောင်းပီသမှုနှင့် ထူးချွန်ထက်မြက်သော သက်မွေးဝမ်းကျောင်း စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသနိုင်ခဲ့သည်..."

"...ရဲဘော်ချူးရှန့်သည် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ကြီးမားလှသော လျှိုမြောင်ကြီးကို တစ်ကိုယ်တော် ခုန်ကျော်ကာ အလွန်အရေးကြီးသော အချိန်၌ ရာဇဝတ်ကောင်များ၏ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုကို ဖြိုခွဲနိုင်ခဲ့ပြီး ကျန်းချန်ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူတို့၏ အသက်အိုးအိမ်စည်းစိမ်ကို ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်..."

"...အမျိုးသားလုံခြုံရေးဌာနချုပ်မှ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် ကျန်းချန်မြို့ ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုအား စုပေါင်းပထမအဆင့် ဂုဏ်ပြုတံဆိပ် ချီးမြှင့်ရန်နှင့် ရဲဘော်ချူးရှန့်အား အထူးအဆင့် ဂုဏ်ပြုတံဆိပ် ချီးမြှင့်ကာ တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ အသိပေးကြေညာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်..."

ချူးရှန့်က မျက်နှာသေဖြင့် မျက်နှာပြင်ကို ဆွဲကြည့်လိုက်၏။ သူသည် ဤစာလုံးများကို သိသော်လည်း ၎င်းတို့ စုစည်းသွားသောအခါ အနည်းငယ် မူးဝေ သွားရသည်။

အထူးအဆင့် ဂုဏ်ပြုတံဆိပ်ဟုတ်လား။ ဤပစ္စည်းကို ငွေမည်မျှနှင့် လဲလှယ်နိုင်သနည်း။ ၎င်းက သူ့ကို အစီရင်ခံစာ ရေးရခြင်းမှ လျှော့ချပေးနိုင်မည်လော။

အကယ်၍ မလျှော့ချပေးနိုင်ပါက ၎င်းနှင့် အမှိုက်စက္ကူတစ်ရွက်က မည်သို့ ကွာခြားမည်နည်း။ သူက ၎င်းသည် ခုနက စားခဲ့သော ဂဏန်းကြီးလောက်ပင် တန်ဖိုးမရှိဟု ခံစားရ၏။

သူက စိတ်ပျက်သွားပြီး ဤတန်ဖိုးမရှိသော စာရွက်စာတမ်းကို ပိတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် စကားပြောခန်းအသစ်တစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။

၎င်းက သိမ်းငှက်ထံမှပင်ဖြစ်၏။

"ဒါက ရုံးသုံးစာရွက်စာတမ်းမို့ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအရ လုပ်တာပါ... မင်းအနေနဲ့ မရှိဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်လို့ ရတယ်..."

"ဒါတွေက ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို ပြောချင်တဲ့ စကားတွေပါ..."

ချူးရှန့်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှုကို ရပ်လိုက်၏။ ဤအရာက ခုနက ရုံးသုံးစာရွက်စာတမ်းများထက် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေသည်။

"ချူးရှန့်... မင်း ပျက်စီးနေတဲ့ တံတားကို ခုန်ကျော်သွားတဲ့ ဗီဒီယိုတစ်ခုလုံးကို ငါ ကြည့်ပြီးပြီ..."

"ကွပ်ကဲမှုစင်တာရဲ့ အမြင့်ကင်မရာကနေ လမ်းဘေးက အင်တာနက်ဆယ်လီတွေရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေ... ပြီးတော့ တံတားဆောက်လုပ်ရေး အလုပ်သမားတွေ ဖုန်းနဲ့ရိုက်ထားတဲ့ ဆယ်စက္ကန့်စာ ဗီဒီယိုအထိ..."

"ငါ တစ်ကွက်ချင်းစီ သေချာကြည့်ခဲ့တာ..."

"ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ တရားဝင် အသိပေးပါရစေ..."

"မင်းကို ပေကျင်း အမျိုးသားလုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့ထဲခေါ်ဖို့ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေအားလုံးကို ငါ ပြန်ရုပ်သိမ်းပါတယ်..."

ဤစာသားကို မြင်သောအခါ ချူးရှန့်၏ အမြဲတမ်း တင်းမာနေသော မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာ၏။ လန်အမည်ရှိ ဤလူသည် အရင်က ကပ်စေးနဲကဲ့သို့ တွယ်ကပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မည်သို့ကြောင့် ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွားရသနည်း။ စာတိုများက ဆက်တိုက် ရောက်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ငါက မင်းကို တည်ငြိမ်ပြီး သန်မာကာ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သဘာဝအလျောက် မွေးဖွားလာတဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက်လို့ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ..."

"မင်းရဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းက မင်းရဲ့ အားအကောင်းဆုံး လက်နက်ပဲ..."

"မင်းကို လုံလောက်တဲ့ အခွင့်အာဏာနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ပေးပြီး အနည်းငယ် သွေးပေးလိုက်ရင် ငါတို့လက်ထဲက အထက်မြက်ဆုံးနဲ့ အဆင်အခြင်မဲ့ဆုံး ဓားတစ်လက် ဖြစ်လာမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်..."

"အခုမှ ငါ မှားသွားမှန်း သိလိုက်ရတယ်..."

"လုံးဝကို မှားသွားတာ..."

"မင်းက လက်နက်လည်း မဟုတ်ဘူး... ဓားတစ်လက်လည်း မဟုတ်ဘူး..."

ချူးရှန့်၏ လက်ချောင်းများက ဖုန်းမျက်နှာပြင် အစွန်းကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်နေမိ၏။ သူက လန်ဖုန်း ဆက်ပြောမည့် စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ စာသားတစ်လိုင်း ပြင်းထန်စွာ ပေါ်လာတော့သည်။

"မင်းက သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တစ်ခုပဲ..."

ချူးရှန့်၏ မျက်ဝန်းများက အနည်းငယ် ကျုံ့သွား၏။

"အဲဒါက အကျိုးအကြောင်းမရှိဘဲ ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်မျိုးပဲ... ဒါပေမဲ့ ၎င်း ပေါ်လာတာနဲ့ စည်းမျဉ်းတွေ... အစီအစဉ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုတွေအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တယ်..."

"လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်ဆိုတာဘာလဲ... လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်ဆိုတာ အရိပ်ထဲမှာ လျှောက်လှမ်းပြီး ပုန်းအောင်းနေရသူ... ရုပ်ဖျက်ထားရသူနဲ့ အမှောင်ထဲမှာ သေစေနိုင်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ပြုလုပ်ရသူ ဖြစ်တယ်..."

"ဒါပေမဲ့ မင်းကကော..."

"မင်း အဲဒီမှာ ရပ်နေတဲ့ အချိန်ကစပြီး ဆယ်မိုင်ပတ်လည်မှာ မင်းက တစ်ခုတည်းသော နေမင်းကြီး ဖြစ်သွားတာပဲ..."

"မဟုတ်သေးဘူး... မင်းက နေမင်းကြီးထက်တောင် ပိုပြီး အာဏာရှင်ဆန်တယ်... မင်းက ကောင်းကင်ပြင်ကြီး ကိုယ်တိုင်ပဲ... အရိပ်တွေအားလုံးက မင်းကို ရှောင်ကွင်းသွားရပြီး မင်းရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာ အမှောင်ထုအားလုံး ပုန်းအောင်းစရာ မရှိတော့ဘူး..."

"နေမင်းကြီးကို လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်အဖြစ် စေလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းတာ ဟုတ်လား... အဲဒါက တာဝန်ပေးတာ မဟုတ်ဘူး... သူ့ကိုယ်သူ သတ်သေခိုင်းတာပဲ..."

လန်ဖုန်း၏ စကားလုံးများသည် မကြုံစဖူး စိတ်လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာကို ရိုက်ခတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။

"ငါတို့ မင်းကို အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုထဲ ခေါ်လာတာက လျှို့ဝှက်အေးဂျင့် လုပ်ခိုင်းဖို့ မဟုတ်ဘဲ ကိုးကွယ်ဖို့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ပင့်ဆောင်လာတာနဲ့ တူနေလိမ့်မယ်..."

"သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သဘောမကျရုံနဲ့ ဘုရားကျောင်းတစ်ခုလုံးကို အချိန်မရွေး ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စစ်နတ်ဘုရား ဗောဓိသတ္တတစ်ပါးလည်း ဖြစ်နေပြန်တယ်..."

"ထားလိုက်ပါတော့..."

"အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုရဲ့ ဘုရားကျောင်းက မင်းလို သက်ရှိနတ်ဘုရားတစ်ပါးကို ထားရှိဖို့ သေးငယ်လွန်းပါတယ်..."

"ကျန်းချန်က မင်းရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နယ်ပယ်ပဲ... မင်းက အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုရဲ့ ဘယ်ဌာနမှာမဆိုထက် ဒီမှာ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နိုင်လိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်ကတော့ လူအများရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရတာကို တကယ် သဘောမကျဘူးလို့ ငါ သံသယဝင်မိပေမဲ့ပေါ့..."

"ကိုယ်တိုင်ဂရုစိုက်ပါ..."

"အနာဂတ်မှာ မင်းအနေနဲ့ အမျိုးသားလုံခြုံရေးစနစ်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို လိုအပ်ရင် ဒီနံပါတ်ကို သုံးပြီး ငါ့ကို ဆက်သွယ်လိုက်ပါ... ငါ မင်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့် အခွင့်အာဏာ ပေးထားမယ်..."

"အဲဒီအပ်ချုပ်သမားနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ မင်း တွေ့ချင်ရင် တွေ့နိုင်တယ်... မတွေ့ချင်ရင်လည်း သူ ဘာမှမပြောရဲအောင် ငါ လုပ်ပေးမယ်..."

စာတိုများစွာ ပေးပို့ခြင်းက နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွား၏။ စင်္ကြံလမ်းတစ်ခုလုံး သုဿန်တစပြင်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။ ချူးရှန့်သည် ဖုန်းမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လန်ဖုန်း ပေးပို့ထားသော စာတိုအရှည်ကြီးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ထိုအေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး ကျွမ်းကျင်လှသော အမျိုးသားလုံခြုံရေး အထူးအရာရှိသည် ဤစကားလုံးများကို ရိုက်နှိပ်နေစဉ်တွင် မည်မျှ ရှုပ်ထွေးပြီး ပဋိပက္ခဖြစ်နေမည့် မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေမည်ကို သူ မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ပေသည်။

*နတ်ဘုရား ဟုတ်လား။ သက်ရှိနတ်ဘုရားဟုတ်လား*

*ဒါတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေလဲ*

ချူးရှန့်သည် ဤအရာက အစီရင်ခံစာ ရေးရခြင်းထက်ပင် ပို၍ အရှုပ်အထွေးများလှသည်ဟု ခံစားရ၏။ သူသည် အချိန်ဝက်ခန့်အထိ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ထို့နောက် လက်ချောင်းကို ဆန့်ထုတ်ကာ ဖုန်းမျက်နှာပြင်ကို နှိပ်လိုက်၏။ စာရိုက်စနစ်က "ငါနားလည်ပြီ" "ဒါက ငါ့တာဝန်ပဲ" "ဒါက အရမ်းအရှုပ်အထွေးများတယ်" စသည့် အသုံးများသော စကားလုံးများကို အလိုအလျောက် အကြံပြုပေးလာသည်။

ချူးရှန့်က ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွား၏။ သူတစ်ပါးက ထိုမျှလောက် ပြောထားသည်ကို စကားလုံး သုံးလုံးတည်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်းမှာ အနည်းငယ် ယဉ်ကျေးမှုမရှိရာရောက်သည်ဟု သူ ခံစားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ထိုစကားလုံးများကို ဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး အခြား စကားလုံးနှစ်လုံးကို ပြန်ရိုက်လိုက်၏။

"အော်"

ထပ်မံပေးပို့လိုက်သည်။ ထို့နောက် စကားလုံးတစ်လုံးတည်းက ပို၍ပင် ယဉ်ကျေးမှုမရှိဟု ခံစားရသဖြင့် အခြား စကားလုံးနှစ်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ထပ်မံဖြည့်စွက်လိုက်ပြန်၏။

"ကျေးဇူး"

ပေးပို့လိုက်ပြန်သည်။ ဤအရာအားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူက အပြစ်ကင်းစင်သော စိတ်ဖြင့် ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ ထည့်လိုက်တော့သည်။ အရှုပ်အထွေးများ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ဝေးလံလှသော မြို့တော်ကြီး။

နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေပြီး တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြပ်ထားသော ရုံးခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ ဖြစ်၏။

လန်ဖုန်းသည် အေးစက်နေသော ကော်ဖီခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် ဖုန်းကို အသေအချာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုလူသား၏ ပြန်လည်ဖြေကြားမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ဘာကြောင့် စောင့်ဆိုင်းနေရသည်ကို မိမိကိုယ်တိုင်လည်း မသိချေ။ အစောပိုင်းက သူ၏ ရင်ဖွင့်စကားများကို မြင်ပြီးနောက် "သဘာဝဘေးအန္တရာယ်" ဟု သူ သတ်မှတ်ထားသော ထိုလူသားက မည်သို့ တုံ့ပြန်လာမည်ကို မြင်ချင်ရုံမျှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိတ်လန့်သွားမလား။ သို့မဟုတ် သဘောတူမလား။ သို့မဟုတ် လှောင်ပြောင်ပစ်မလား။

"တီ..."

ဖုန်းမျက်နှာပြင်မှာ လင်းထိန်သွား၏။ လန်ဖုန်း၏ နှလုံးခုန်သံက လည်ချောင်းဝအထိ ရောက်ရှိလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စာသားတစ်လုံး ပေါ်လာ၏။

'အော်'

လန်ဖုန်း "..."

သူသည် မိမိ၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောကြားခဲ့သော စကားများသည် ဂွမ်းပုံကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ရသကဲ့သို့ အားအင်ကင်းမဲ့သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဖုန်းကို ချပစ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်...

"တီ..."

အခြားစာတိုတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်၏။

'ကျေးဇူး'

လန်ဖုန်းသည် မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ အလွန်တိုတောင်းလှသော ပြန်လည်ဖြေကြားချက်နှစ်ခုကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခဏမျှ မှင်တက်သွားရသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် တစ်ညလုံး တင်းမာနေခဲ့သော သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။ သူက ခေါင်းကိုခါယမ်းကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ထိုသက်ပြင်းသံထဲတွင် စိတ်သက်သာရာရမှု... နောင်တရမှုနှင့်... ဖော်ပြရန်ခက်ခဲသော မနာလိုမှုအရိပ်အယောင် အချို့ ပါဝင်နေ၏။

"ဒါက တကယ့်ကို သူ့စတိုင်ပဲ..."

လန်ဖုန်းက မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စွဲလမ်းမှုကို စွန့်လွှတ်လိုက်တော့သည်။ မှန်ပေသည်။ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်သည် သာမန်လူသားများနှင့် မည်သို့ တူညီသော လှိုင်းအလျားပေါ်တွင် ရှိနေနိုင်မည်နည်း။ ဤသည်ကလည်း ကောင်း၏။ ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ကျန်းချန်ကို စောင့်ကြပ်နေခြင်းက သူ့ကို အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုသို့ ပြောင်းရွှေ့တာဝန်ပေးခြင်းထက် နိုင်ငံတော်အတွက် ပိုမိုအကျိုးရှိလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ...

စာတိုကို ပြန်လည်ဖြေကြားပြီးနောက် ချူးရှန့်သည် စိတ်လက်ပေါ့ပါးသွား၏။ သူက လှည့်ပြန်ပြီး ထိုအဘိုးကြီး ဝမ်ထျဲ့ကျွင်းကို သွားရှာကာ အိမ်သို့ လိုက်ပို့ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့မှသာ သူက နောက်တစ်ကြိမ် အရက်အလွန်အကျွံသောက်ပြီး အစာအိမ် သွေးယိုစီးမှု မဖြစ်ပွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှသာ လှမ်းရသေး၏။ သူသည် နေရာတွင်တင် တောင့်တင်းသွားရသည်။

အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ သူ၏ မြီးညှောင့်ရိုးမှသည် ဦးခေါင်းထိပ်အထိ စူးရှသော လျှပ်စစ်စီးဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေါ်လာ၏။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အချက်အလက်အမြောက်အမြားကြောင့် ဝန်ပိပြီးကတည်းက တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံ ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းက နားကွဲလုမတတ် အသံကြီးဖြင့် ထပ်မံပေါက်ကွဲလာပြန်၏။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ...

၎င်းက ဘဲအကောင်တစ်သောင်း အော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးဆူညံနေခြင်း မဟုတ်တော့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံရှိ ခေါင်းလောင်းသံကြီးတစ်ခုထံမှ လာသကဲ့သို့ ကြည်လင်ပြီး ခန့်ညားထည်ဝါလှသော အသံမျိုး ဖြစ်နေ၏။

[ဒင်….]

[စနစ်အား အတင်းအကျပ် အဆင့်မြှင့်တင်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

[အချက်အလက်များ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်နေပါသည်... ၁၀%... ၃၀%... ၇၀%... ၉၉%...]

[အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ]

ချူးရှန့်၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် အသစ်စက်စက် ဗဟိုမျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အသစ်စက်စက် စာလုံးကြီးများ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာတော့သည်။

[ရက်စက်တဲ့ ရဲတပ်ဖွဲ့ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း စနစ် ဗားရှင်း ၂.၀ မှ ကြိုဆိုပါသည်]

[ပိုင်ရှင်၏ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုးသည် အရေးကြီးသော အမှတ်သို့ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပါပြီ... ပုဂ္ဂလိက ဂုဏ်သတင်းသည် ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှု၏ ကနဦးပုံစံသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ပါပြီ]

[အသစ်စက်စက် အဓိက လုပ်ဆောင်ချက် မော်ဂျူးများကို ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ပါသည်]

စနစ်၏ အကြောင်းကြားသံက ဤနေရာတွင် တမင်တကာ ဆွဲဆန့်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ အငွေ့အသက်အချို့ ပါဝင်နေ၏။ ချူးရှန့်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မြန်မြန်ပြော"

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်…

မြင့်မြတ်သော ခန့်ညားထည်ဝါမှုနှင့် ဥပဒေဿတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပုံရသော ရွှေရောင်စာလုံးကြီး လေးလုံးက သူ၏ မျက်ကြည်လွှာပေါ်တွင် အခိုင်အမာ ပုံနှိပ်သွားတော့သည်။

[ပုဂ္ဂလိကနတ်ဘုရား နယ်ပယ်]