အခန်း ၂၅၃

အခန်း (၂၅၃) ဤမျှလောက် အမြတ်အစွန်းလေးသာလား

"ကျောက်လင်... ငါတို့ စားသောက်ဖို့အတွက် ကျူရှန်းလုံကိုသွားရအောင်..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ဖိတ်ခေါ်လိုက်၏။

ဤအရာက ကျောက်လင် လိုချင်နေသည့် အရာပင်ဖြစ်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက အက်စ်အဆင့်ပင်ဖြစ်၏။

အက်စ်အဆင့်ဖြစ်သော ယွီဝမ်ချန်နှင့် အိမ်ထောင်သည်ဘဝကို ပြီးပြည့်စုံအောင် တည်ဆောက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် အခြားသူများ၏ ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းဟူသည့် ဝိညာဉ်ရတနာကို ရရှိခဲ့သည်။

သဘာဝကျစွာပင် ကျောက်လင်သည်လည်း အက်စ်အဆင့် ဇာတ်ကောင်ဖြစ်သော ရွှမ်ယွမ်ဇီကို အပိုင်သိမ်းရန် စွဲလမ်းနေခဲ့၏။

"ကောင်းပြီလေ... အာဇီနဲ့အတူ ချိန်းတွေ့ရတာက ငါ့အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်ပြီး အခြားစကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုတော့ဘဲ ရထားလုံးပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခုန်တက်ကာ ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

"နင်..."

ကျောက်လင် ဤမျှရဲတင်းစွာဖြင့် သူမ၏ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု ရွှမ်ယွမ်ဇီ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူမ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် မည်သည့်အမျိုးသားမှ သူမ၏ ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်ရန် မရဲဝံ့ခဲ့ကြချေ။ သူမသည် သူမ၏ အချစ်ဆုံး အမျိုးသမီးသူငယ်ချင်းများကိုသာ သူမနှင့်အတူ ထိုင်ခွင့်ပြုထားသည်။

"အာဇီ... ဘယ်အကြောင်းကိစ္စက မင်းကို ခရိုင်မြို့တော်ဆီ ရောက်လာစေတာလဲ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ အပြစ်တင်ချင်နေသော မျက်နှာထားကို လျစ်လျူရှုကာ ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ကျောက်လင်၏ အရှက်မဲ့မှုကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူက ရထားလုံးထဲတွင် နေရာယူပြီးနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို မောင်းထုတ်ရန်မှာ သဘာဝကျကျပင် မသင့်တော်တော့ချေ။

"ငါတို့ မိသားစုဆုံပွဲအတွက် ခရိုင်အသီးသီးမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ မိသားစုဝင်အားလုံး ပြန်လာကြတာလေ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။

ရွှမ်ယွမ်မိသားစုမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လှ၏။

ကျောက်လင် ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုသည် မဟာချင်မင်းဆက် တစ်ခုလုံးတွင် ပျံ့နှံ့နေသည်။

လက်ရှိ တိုင်းပြည်ကို တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် ဟုန်ယွမ်ကျီသည် မဟာလီမင်းဆက်ကို ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့် ဖြုတ်ချခဲ့သည်ဟူသော ကောလာဟလတစ်ခု ရှိနေ၏။

ကျေးဇူးဆပ်သည့်အနေဖြင့် ဧကရာဇ် ဟုန်ယွမ်ကျီက မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။

ချင်းပေါင်စံအိမ်၏ လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် ရွှမ်ယွမ်မိသားစုသည် မဟာချင်မင်းဆက်၏ စီးပွားရေး အသက်သွေးကြောကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့၏။

လျန်ရှီးခရိုင်မှ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုသည် ရွှမ်ယွမ်မိသားစုကြီး၏ ဌာနခွဲတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"အာဇီ... ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က မင်း မိသားစုဆီ ပြန်ပို့ပေးမယ်ဆိုပြီး ငါ့ဆီက အနက်ရောင် ဝက်ဝံတစ်ကောင် ဝယ်သွားခဲ့တယ်နော်..."

"မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ ပင်မဌာနခွဲက ခရိုင်မြို့တော်မှာ ရှိနေတာလား..."

ကျောက်လင်က စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"နင် ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်..."

"ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘွားအိမ်တော်က ပေလျန်စီရင်စုမှာရှိတာ... နှစ်ပေါင်းရာချီတဲ့ မျိုးဆက်တွေနဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်မှုတွေကနေတစ်ဆင့် ရွှမ်ယွမ်မိသားစုက မင်းဆက်တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တာ..."

"ငါ့အဘိုးက ဒီလျန်ရှီးခရိုင်ကို ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့တာဖြစ်ပြီး မျိုးဆက်သုံးဆက် ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိသားစုမှာ အခုဆိုရင် အဖွဲ့ဝင် လေးဆယ်ရှိနေပြီ..."

"မဟာချင်မင်းဆက် အစောပိုင်းကာလမှာ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်တော်ပြန်တမ်းအရ ငါတို့ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုက ငါတို့ နေထိုင်ရာ ဒေသအသီးသီးမှာ ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို တရားဝင် တည်ထောင်ခွင့်ရခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ငါ့အဘိုးက ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ လျန်ရှီးဌာနခွဲကို လျန်ရှီးခရိုင်မှာ တည်ထောင်ခဲ့တာ..."

"ငါ့အဘိုးမှာ သားဆယ်ယောက်နဲ့ သမီး အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိတယ်... သားတစ်ယောက်စီမှာ ကလေး အတော်များများရှိကြတော့ မိသားစုမှာ အဖွဲ့ဝင်အရေအတွက်က အများကြီး ဖြစ်နေတာပေါ့..."

"တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ လျန်ရှီးခရိုင်ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်မှာ ခရိုင်ဆယ်ခု ရှိနေတော့ ငါ့အဘိုးက သူ့ရဲ့ သားဆယ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်စီကို ခရိုင်တစ်ခုစီက ချင်းပေါင်စံအိမ် စီးပွားရေးကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ တာဝန်ပေးခဲ့တယ်..."

"ငါ့အဖေက ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်အတွက် တာဝန်ကျခဲ့တယ်... ငါက ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုသုံးယောက်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါ့အဖေက ခရိုင်ထဲက ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ စီးပွားရေး တစ်ခုလုံးကို ငါ့ဆီ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့တယ်..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် အလွန်ပွင့်လင်းစွာဖြင့် ဤမိသားစု လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ကျောက်လင်အား ပြောပြခဲ့၏။

လျန်ရှီးခရိုင်၏ အထက်တန်းလွှာများက ဤသတင်းအချက်အလက်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဤစကားများသည် လျှို့ဝှက်ချက်တော့ အတိအကျ မဟုတ်ပေ။

နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင် သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုရဲ့ ဒီဆုံပွဲက သေချာပေါက် စွမ်းဆောင်ရည် ယှဉ်ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာပေါ့..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် သူ၏ စနစ်နေရာလွတ်ထဲ၌ လက်ဝတ်ရတနာ သေတ္တာတစ်ရာ ကျန်ရှိနေသေးကြောင်းကို သတိရသွား၏။

ကျောက်လင်က မူလက မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာတိုက်မှ သူရရှိခဲ့သော လက်ဝတ်ရတနာများကို မင်ချွမ်မြို့သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချင်းပေါင်စံအိမ်သို့ အသုတ်လိုက် ခွဲရောင်းရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။

ယခု ၎င်းက ရွှမ်ယွမ်ဇီကို ကူညီနိုင်မည်ဆိုလျှင် သူမကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကုန် ရောင်းချမပေးရမည့် အကြောင်းရင်း မရှိချေ။

"အာဇီ... ငါ ထပ်မေးချင်သေးတယ်... စွမ်းဆောင်ရည် ယှဉ်ပြိုင်ကြတဲ့ မင်းတို့ မိသားစုဝင်တွေအတွက် ဘယ်လို အကျိုးကျေးဇူးတွေရှိလို့လဲ... စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းတဲ့အတွက် ဘာအားသာချက်တွေ ရနိုင်လို့လဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ထပ်မေးလိုက်၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ချက်ချင်းပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ခုနလေးတင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် စိတ်ပူနေလို့ ရထားလုံးထဲမှာ ငါ စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့တာ..."

"ယွီရွှေခရိုင်က တည်နေရာအရ အရမ်း ဝေးခေါင်တယ်လေ... ပြီးတော့ နန်ယွဲ့တိုင်းပြည်နဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတဲ့အတွက် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က စစ်တလင်းဖြစ်ခဲ့ရလို့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ရှားပါးတယ်..."

"ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ချင်းဟိုင်ကို နင်ရောင်းခဲ့တဲ့ လက်ဝတ်ရတနာ သေတ္တာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာနဲ့ နင်နဲ့တွဲလုပ်နေတဲ့ စိန်လက်စွပ် စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသာ မရှိဘူးဆိုရင် ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်ဟာ စွမ်းဆောင်ရည်စာရင်းရဲ့ အောက်ဆုံးမှာ သေချာပေါက် ရောက်နေမှာ..."

"ငါ နင့်ကို မလိမ်ပါဘူး... ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်ဟာ ငါတို့ရဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် ခရိုင်ဆယ်ခုအကြား စီးပွားရေး စွမ်းဆောင်ရည်အရ အဆင့်ငါး နေရာမှာ ရှိနေတာ..."

"မိသားစုစည်းမျဉ်းတွေအရ ခရိုင်တစ်ခုမှာ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် စွမ်းဆောင်ရည် အကောင်းဆုံး ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူက လျန်ရှီးခရိုင်မှာရှိတဲ့ ရွှမ်ယွမ်မိသားစုရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ အလိုအလျောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်သာ သုံးနှစ်ဆက်တိုက် အမြင့်ဆုံး စွမ်းဆောင်ရည်ကို ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့အဖေက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ နင့်ရဲ့ လက်ဝတ်ရတနာနဲ့ စိန်လက်စွပ် စီးပွားရေးရဲ့ ပံ့ပိုးမှုရှိနေရင်တောင် ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်အနေနဲ့ ခရိုင်ဆယ်ခုအကြားမှာ နံပါတ်တစ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်း ဖြစ်လာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ထို့နောက် ရွှမ်ယွမ်ဇီက သူမ၏ လျှို့ဝှက်သတင်းအချက်အလက်များကို ကျောက်လင်အား ပြောပြလိုက်၏။

စောစောက ရထားလုံးထဲတွင် ရွှမ်ယွမ်ဇီ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ မှုန်ကုပ်နေခဲ့ရကြောင်းကို ယခုအခါ ကျောက်လင် နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည်။ အမှန်တော့ သူမသည် သူမ၏ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် စိတ်ပူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်းတို့ မိသားစုရဲ့ နှစ်စဉ်စွမ်းဆောင်ရည်က ဘယ်လကနေ စတင်ပြီး ဘယ်လမှာ ပြီးဆုံးတာလဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီမှာ အံ့အားသင့်သွား၏။ ကျောက်လင်၏ စကားများတွင် လျှို့ဝှက်ဆိုလိုရင်းတစ်ခုခု ရှိနေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပြီး အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"နှစ်စဉ် စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဇန်နဝါရီလ အစကနေ ဒီဇင်ဘာလ အဆုံးအထိ တွက်ချက်တာ..."

"မနက်ဖြန် မိသားစုဆုံပွဲက ပုံမှန် သုံးလပတ် အစည်းအဝေးတစ်ခုပဲ... အဓိကအားဖြင့် ခရိုင်တစ်ခုစီရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အစီရင်ခံတာနဲ့ နောက်သုံးလပတ်အတွက် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည် အစီရင်ခံစာတွေကို တင်ပြတာတွေ ပါဝင်တယ်..."

"နင့်ရဲ့ လက်ဝတ်ရတနာနဲ့ စိန်လက်စွပ် စီးပွားရေး ပံ့ပိုးမှုရှိနေရင်တောင် ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်ဟာ နောက်သုံးလပတ်မှာ အမြတ်ငွေပြား တစ်သိန်းကို ကျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ခန့်မှန်းထားတယ်..."

"ငါ့ဦးလေးက ယွီလုံခရိုင်မှာရှိတဲ့ ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို တာဝန်ယူထားတာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီမှာက သုံးလပတ်တစ်ခုကို ပျမ်းမျှ အမြတ်ငွေပြား သုံးသိန်းလောက် ရတယ်လေ..."

"အဲ့ဒါကပဲ ငါ တကယ့်ကို အကျပ်ရိုက်နေတဲ့ အပိုင်းပဲ... အမြတ်ရနိုင်မယ့် ရင်းမြစ်အသစ်တွေကို ငါ ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး... ပြီးတော့ ငါ့ဦးလေးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့က ငါ့အတွက် အရမ်းကိုခက်ခဲလွန်းတယ်..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ထိုသို့ မပျော်မရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ကြိမ်လောက်တော့ အမှန်တကယ် စမ်းကြည့်ချင်နေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း မည်သို့ လုပ်ရမည်ကို လုံးဝ အရိပ်အမြွက်မျှပင် မသိသောကြောင့် ဤမျှ စိုးရိမ်ပူပန်နေရခြင်းဖြစ်၏။

*ငွေပြား သုံးသိန်းလောက်လေးကိုများ…*

ယင်းကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် နောက်ကျကျန်နေတာကို နင်က ရယ်စရာလို့ ထင်နေတာလား..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ဇဝေဇဝါ အမူအရာဖြင့် ကျောက်လင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

“မဟုတ်ရပါဘူး…”

"ငါ ရယ်နေတာက အဲ့ဒါကို ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုလို့ ငါ ထင်နေခဲ့လို့ပဲ..."

"ပထမအဆင့် ရထားတဲ့ မင်းရဲ့ ဦးလေးကြီးတောင် အမြတ်ငွေပြား သုံးသိန်းပဲ ရတာလေ..."

"ဒါက လွယ်ပါတယ်... ဒီမိသားစုဆုံပွဲမှာ မင်း တာဝန်ယူထားတဲ့ ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်ရဲ့ အမြတ်ငွေတွေဟာ နောက်သုံးလပတ်မှာ ငွေပြား ငါးသိန်းကို သေချာပေါက် ကျော်လွန်လိမ့်မယ်လို့ မင်းအဘိုးကို အစီရင်ခံလိုက်ရုံပဲ..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

အကယ်၍ သူသာ စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ မဟာလီမင်းဆက်၏ လက်ဝတ်ရတနာ သေတ္တာတစ်ရာကို ထုတ်ယူပြီး ရွှမ်ယွမ်ဇီထံ အားလုံး ရောင်းချလိုက်မည်ဆိုလျှင် အမြတ်ငွေမှာ အနည်းဆုံး ငွေပြား နှစ်သိန်းတော့ ရသင့်သည်။

ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာရှိ လုပ်ငန်းအမျိုးမျိုးကို ကောင်းမွန်စွာ တည်ထောင်ထားပြီးဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့် ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်နိုင်ရန်အတွက် ကျောက်လင် ပြန်လာရန်သာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ယင်းက ပုံမှန် အမြတ်အစွန်းများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ဆပ်ပြာ၊ ရေမွှေး၊ ပရိဘောဂ၊ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန် မွေးမြူရေး၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဥယျာဉ်များနှင့် လက်ဝတ်ရတနာ စသည့် ဤလုပ်ငန်းအနည်းငယ်သည် တစ်လလျှင် အမြတ်ငွေပြား တစ်သိန်းစီ အလွယ်တကူ ရှာဖွေပေးနိုင်၏။

သို့သော်လည်း အကယ်၍ ကျောက်လင်က ရွှမ်ယွမ်ဇီကို အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးပေးလိုပါက စနစ်ဈေးဆိုင်ဟူသော ကြီးမားသည့် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ကျောက်လင်အနေဖြင့် စနစ်ဈေးဆိုင်မှ လင်းလုံသစ်သီးအလုံးတစ်ရာကို ဝယ်ယူပြီး ဤလင်းလုံသစ်သီး အလုံးတစ်ရာကို ရွှမ်ယွမ်ဇီထံ လစဉ် ထောက်ပံ့ပေးရုံဖြင့် အမြတ်ငွေပြား တစ်သိန်းကို ရရှိစေနိုင်သည်။

အကယ်၍ အလုံး နှစ်ရာ သို့မဟုတ် သုံးရာလောက် ထောက်ပံ့ပေးမယ်ဆိုရင်ရော…

"နင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ကျောက်လင်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ အတော်လေး အံ့အားသင့်လျက် ကျောက်လင်ကို ကြည့်လိုက်၏။