အခန်း ၂၅၅

အခန်း (၂၅၅) ပထမဆုံးအနေဖြင့် ဝမ့်ရှန်းလုံမှ ငွေစက္ကူများကို ခိုးယူခြင်း

ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူသည် ကျူရှန်းလုံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မြင်းလှည်းပေါ်သို့ ချက်ချင်းတက်ကာ လမ်းမတစ်လျှောက် အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်သွား၏။

ကျောက်လင်၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကြွက်လေးသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားကာ အဆောက်အအုံများကို ကျော်ဖြတ်၍ ခုန်ပျံသွားသည်။

၎င်းက မြင်းလှည်းနောက်မှ အနီးကပ် လိုက်ပါသွား၏။

မြင်းလှည်းမှာ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းကြားလေးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကြွက်လေးသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းသွားသည့်အလား ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် မြင်းလှည်းပေါ်၌ ပေါ်လာသည်။

၎င်းက ဓားမြှောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူ၏ လက်မောင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်၏။

"အား..."

ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူသည် ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် ကြွက်လေး၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်လိုက်ရပေ။ သူက သူ၏လက်ထဲမှ စူးရှသော နာကျင်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကြွက်လေးက မြင်းလှည်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။

ဓားမြှောင်ပေါ်တွင် ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူ၏ သွေးများ ကပ်ကျန်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်လင်နှင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီတို့သည် ကျူရှန်းလုံတွင် အစားစားပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်က မြင်းလှည်းဘေးတွင် ရပ်နေ၏။

"အာဇီ... မင်း ကိုယ့်ကိုယုံလား..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ယုံတာပေါ့..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ကျောက်လင်အား အလွန် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ကျောက်လင်က အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပြောရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေ၏။

"မင်း ကိုယ့်ကိုယုံတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ သွေးတစ်စက်လောက် ပေးနိုင်မလား..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက အခက်တွေ့နေသော အမူအရာ ဖြစ်သွား၏။

ဤကမ္ဘာတွင် ပစ်မှတ်၏ သွေးကိုအသုံးပြုကာ ယုတ်မာသော လုပ်ရပ်များကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူအချို့ ရှိနေပေသည်။

သူမ၏ နောက်ခံအရ ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် ဤအခြေခံအချက်များကို သဘာဝကျစွာပင် သိရှိထား၏။

အထူးသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ သွေးကြောက ထူးခြားလှသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ဇီသည် သူမ၏ သွေးကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ မပေးရဲပေ။

"ကောင်းပြီလေ... မင်း မပေးချင်လည်း ရပါတယ်..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီတွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ရှိနေကြောင်းကို ကျောက်လင်က ရိပ်မိလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆိုရင်လည်း ကိုယ် အတင်းအကျပ် မတောင်းဆိုတော့ပါဘူး..."

ကျောက်လင်က မူလက ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ စွမ်းအားကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးရန်အတွက် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သွင်းပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ရွှမ်ယွမ်ဇီ၏ စွမ်းအားက အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးပေသည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်နော်..."

"ငါတို့ရွှမ်ယွမ်မိသားစုမှာ မိသားစုသွေးကို အပြင်ကို မရောက်စေရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်း ရှိလို့ပါ..."

ရွှမ်ယွမ်ဇီက ရှင်းပြလိုက်၏။

"ကောင်းပါပြီ... ကိုယ် နားလည်ပါတယ်..."

"အခု ပြန်လိုက်တော့လေ... ကိုယ် မင်းကို ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှာ စောင့်နေမယ်..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

ရွှမ်ယွမ်ဇီက လက်ပြနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မြင်းလှည်းဖြင့် ထွက်ခွာသွား၏။

ကျောက်လင်က အနီးအနားရှိ လမ်းကြားတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကြွက်လေးက လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးလာ၏။

"သွေးကို ပေး..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကြွက်လေးက ဓားမြှောင်ကို ထုတ်ယူကာ ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူ၏ သွေးကို တစ်စက်ဖြစ်သွားအောင် ညှစ်ချလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ထိုသွေးတစ်စက်က စာရင်းပေါ်သို့ စွန်းထင်းသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းပေါ်ရှိ လွင့်မျောနေသော ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုဆီသို့ ချိတ်ဆက်သွား၏။

ထိုလွင့်မျောနေသော အရိပ်မှာ ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူ၏ မျက်နှာစစ်စစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က ထိုလွင့်မျောနေသော ပုံရိပ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူ၏ အမြင်အာရုံကို ချက်ချင်း မျှဝေခံစားလိုက်ရကာ သူ လက်ရှိရောက်ရှိနေသော နေရာကို သိရှိသွား၏။

၎င်းမှာ လျန်ရှီးခရိုင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ စံအိမ်တွင်ပင် ဖြစ်သည်။

"အမေ... သား ဝမ့်ရှန်းလုံကို ငွေစက္ကူတစ်သိန်း ပို့ပေးလိုက်ပြီ..."

"ဝမ့်ရှန်းလုံကသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ရွှမ်ယွမ်ဇီ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်..."

ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကြွက်လေးက ဓားမြှောင်ဖြင့် ထိုးထားသော သူ၏ ညာဘက်လက်မောင်းကို ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်လိုက်၏။

"သားတတိယ... မင်းလက်က ဘာဖြစ်လာတာလဲ..."

သူတို့၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေဆဲဖြစ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမ၏ သားဖြစ်သူ၏ သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှုများကို သတိပြုမိသွားပြီး စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး..."

ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူက အမှန်တိုင်း မပြောပြရဲပေ။

ယခုအချိန်အထိ သူ့ကို မည်သူက တိုက်ခိုက်ခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူက နားမလည်နိုင်သေးပေ။

ကြွက်လေး၏ အမြန်နှုန်းက ပုံမှန်မဟုတ်လွန်းလှသည်။ ငွေရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီနယ်ပယ် စွမ်းအားရှိပြီး စိတ်စွမ်းအားပင် မရှိသော ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသည့် လူကဲ့သို့သူပင် ကြွက်လေး၏ လှုပ်ရှားမှုကို အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဟွန့်... ဒီတရားမဝင်မွေးထားတဲ့ ရွှမ်ယွမ်ဇီက ငါ့ရဲ့ တရားဝင် သားသုံးယောက်ကိုတောင် ဖိနှိပ်ရဲတယ်ပေါ့... သူမ သေကိုသေရမယ်..."

"ယွီရွှေခရိုင်က ချင်းပေါင်စံအိမ်ကို အစ်ကိုကြီး စီမံရလိမ့်မယ်..."

အမျိုးသမီးက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

အကယ်၍သာ ရွှမ်ယွမ်ဇီ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ဆိုလျှင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူမဖခင်၏ တရားဝင်ဇနီးဖြစ်ပြီး ဝါးခမောက်ဆောင်းထားသောလူမှာ သူမ၏ တတိယအစ်ကိုဖြစ်ကြောင်းကို သူမ သိရှိသွားပေလိမ့်မည်။

ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်းမှတစ်ဆင့် ၎င်းတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ယေဘုယျ အတွင်းရေးကိစ္စများကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုမျိုး စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ မိသားစုအရှုပ်အထွေးတွေက တကယ့်ကို ပျင်းစရာကောင်းတာပဲ..."

"အာဇီက ငါနဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့ ဇနီးလောင်းပဲ... မင်းတို့ သူမကို အနိုင်ကျင့်ခွင့် ငါ ဘယ်လိုလုပ် ပေးနိုင်မှာလဲ..."

ကျောက်လင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်က မူလက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာသို့ ညတွင်းချင်း အပြေးပြန်ရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ယခုအခါ ဝမ့်ရှန်းလုံက ရွှမ်ယွမ်ဇီကို လုပ်ကြံရန် မထင်မှတ်ဘဲ ကြိုးပမ်းလာသဖြင့် ကျောက်လင်က သဘာဝကျစွာပင် လက်ပိုက်ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဒီခရိုင်မြို့မှာ တစ်ညလောက် နေလိုက်ဦးမယ်..."

"အာဇီက ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်မှာပဲရှိသေးတာ... ဝမ့်ရှန်းလုံက စေလွှတ်လိုက်တဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေကလည်း အလွန်ဆုံး ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ်မှာပဲ ရှိလောက်မှာပါ..."

"အာဇီကို ဖက်တီး းက ကာကွယ်ပေးပါစေ..."

ကျောက်လင်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ကြွက်လေးကို ပုတ်လိုက်သည်။

ကြွက်လေးက တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ညလယ်ယံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော လျန်ရှီးမြို့ကြီးသည် အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွား၏။

အဓိကလမ်းမကြီး အနည်းငယ်ပေါ်ရှိ ဟိုတစ်ကွက် ဒီတစ်ကွက် မီးအိမ်အချို့ကသာ ပတ်ဝန်းကျင် လမ်းများကို လင်းထိန်စေသည်။

ကျောက်လင်က ကျန်းနန်စံအိမ်မှ ပျံသန်းထွက်ခွာလာ၏။

"အရင်ဆုံး ကျူရှန်းလုံကို သွားပြီး ဝမ့်ရှန်းလုံ မြေအောက်ခန်းမှာ သိမ်းထားတဲ့ ငွေစက္ကူတွေ အားလုံးကို ယူရမယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဝမ်းဗိုက်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်လှမ်းပြီးနောက် ကျောက်လင်သည် ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရရှိလာခဲ့သဖြင့် သူက အဆောက်အအုံများကြားတွင် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားကာ မကြာမီပင် ကျူရှန်းလုံနှင့် မီတာ ၂၀၀ ခန့်အကွာရှိ လမ်းကြားငယ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

သူ၏ လင်းယုန်မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်လင်က ကျူရှန်းလုံ၏ ခေါင်မိုးပေါ်တွင် မှောက်လျက် အနေအထားဖြင့် ရှိနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိသွား၏။

ဤနေရာက ဝမ့်ရှန်းလုံ၏ ခံတပ်ဖြစ်ပြီး ငွေစက္ကူအမြောက်အမြားကို သိမ်းဆည်းထားရာ နေရာဖြစ်သောကြောင့် သူတို့က အစောင့်အဖြစ် ကျွမ်းကျင်သူများကို စေလွှတ်ထားမည်မှာ နားလည်ရလွယ်ကူပေသည်။

သို့သော် ထိုအစောင့်သည် မည်မျှပင် နိမ့်ချမှောက်လျက်နေပြီး အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားစေကာမူ ကျောက်လင်၏ လင်းယုန်မျက်လုံး ညကြည့်အမြင်အာရုံကိုမူ မလွတ်ကင်းနိုင်ကြောင်း သူ ဘယ်သောအခါမှ တွေးမိမည်မဟုတ်ပေ။

ကျောက်လင်က သဘာဝကျစွာပင် ကျူရှန်းလုံသို့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပြုလုပ်မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သူက အမှောင်လမ်းကြားထဲရှိ မြေပြင်ပေါ်သို့ သူ၏ ညာလက်ကို တင်လိုက်၏။

မြေဆီလွှာ တစ်ကုဗမီတာမျှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လမ်း၏ ဦးတည်ရာအတိုင်း ကျောက်လင်သည် မြေအောက် နှစ်မီတာခန့်တွင် ဥမင်လှိုင်ခေါင်းတစ်ခုကို ဆက်တိုက် တူးဖော်ကာ ကျူရှန်းလုံဆီသို့ တောက်လျှောက် တိုးဝင်သွား၏။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်က ကျူရှန်းလုံ၏ မြေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စိတ်စွမ်းအားကလည်း မြေအောက်ခန်း၏ တည်နေရာကို ထောက်လှမ်းမိသွား၏။

"ကောင်းတယ်... မြေအောက်ခန်းထဲမှာ ဘယ်သူမှမရှိဘူး..."

ကျောက်လင်က အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က မြေအောက်ခန်းကို ဖြတ်၍ ဥမင်လှိုင်ခေါင်းတစ်ခု တူးလိုက်၏။

ဤမြေအောက်ခန်းမှာ စတုရန်းမီတာ ၂၀ ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း နံရံနှစ်ခုကို သစ်သားဗီရိုများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

၎င်းအတွင်း၌ စာလွှာအမျိုးမျိုး ပါရှိ၏။

ဝမ့်ရှန်းလုံမှ လက်ခံထားသော လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု တာဝန်တိုင်းကို မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

ကျောက်လင်က စာလွှာများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းဆုံး အစောင် နှစ်ရာခန့်ရှိပြီး ဖိုင်ပေါင်း နှစ်ရာကျော်နှင့် ညီမျှပေသည်။

"ဒါတွေ အားလုံးကိုယူပြီး နောက်မှ သေချာ ပြန်စစ်ဆေးရမယ်... ဝမ့်ရှန်းလုံရဲ့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်ကို ငါ သိချင်နေတာ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူ၏ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ အားကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာကာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုစည်းထားသော လက်တစ်ဖက် ဖြစ်တည်လာသည်။

စာလွှာအစောင် နှစ်ရာကျော်ကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထိုနေရာတွင် ငွေစက္ကူများ ပြည့်နှက်နေသော သစ်သားသေတ္တာ တစ်လုံးလည်း ရှိနေသေးသည်။

"အကုန်ယူသွားရမယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး သစ်သားသေတ္တာကို ချက်ချင်း ထိကိုင်ကာ တစ်ခုလုံးကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

ဤအရာများ အားလုံးကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျောက်လင်က ဥမင်လှိုင်ခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ပြန်ဝင်သွားသည်။

မကြာမီတွင် ကျောက်လင်က လမ်းကြားထဲမှ ပြန်လည် ပျံသန်းထွက်လာခဲ့၏။

"ဒီဥမင်လှိုင်ခေါင်းကိုတော့ ငါ ပိတ်ဆို့မနေတော့ဘူး..."

"ဝမ့်ရှန်းလုံက လူတွေ မြေအောက်ခန်းကို လာပြီး ဒီဥမင်လှိုင်ခေါင်းကို တွေ့တဲ့အခါတိုင်း တချို့အင်အားစုတွေက ဒီဥမင်လှိုင်ခေါင်းကို တူးပြီး သူတို့ရဲ့ စာလွှာတွေနဲ့ ငွေစက္ကူတွေကို ခိုးသွားတယ်လို့ သူတို့ ကောက်ချက်ချကြလိမ့်မယ်..."

"မင်းတို့တွေက ဒါကို ငါ ကိုယ်တိုင် လုပ်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်တော့မှ တွေးမိကြမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျောက်လင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က ထွက်ခွာသွားသည်။

ထိုအချိန်၌ ရွှမ်ယွမ်မိသားစု၏ စံအိမ်တွင် ရွှမ်ယွမ်ဇီ နေထိုင်ရာ အဆောင်၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ကောင်းကင်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု ဆင်းသက်လာကာ ရပ်တန့်သွား၏။