အခန်း ၄၅

အခန်း (၄၅) အဆင့် ၃ လျှို့ဝှက်သေတ္တာဖွင့်ခြင်း၊ တောဝက်၏ သတင်းအချက်အလက်

မုဆိုးများ တောင်ပေါ်သို့ အမဲလိုက်ထွက်ကြသည့်အခါ သူတို့၏ အမဲလိုက်အတွေ့အကြုံများအားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်လေသည်။

အရေးကြီးသောအရာ နှစ်ခုသာ ရှိပေသည်။ ပထမတစ်ခုမှာ သေနတ်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုမှာ အမဲလိုက်ခွေးပင် ဖြစ်၏။

အကယ်၍ တောင်ပေါ်တွင် ကျင်းခုနစ်ရာရှစ်ရာခန့် အလေးချိန်ရှိသော အမြောက်ဆန်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ သားရဲနှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ပါက ထိုအကောင်ကြီး ဝင်တိုက်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ကျိုးကြေသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်မျိုးတွင် သင်၏ အမဲလိုက်သေနတ် အတွေ့အကြုံက သစ်ပင်တစ်ပင်ရှာ၍ အမြန်ဆုံး တက်ပြေးရန်သာ ပြောနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အမဲလိုက်သေနတ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေးများရှိနေပါက အခြေအနေမှာ ကွာခြားသွားပေသည်။

ပြောင်းတစ်ခုတပ် အမဲလိုက်သေနတ်က အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏။ အကယ်၍ သေနတ်ပစ်ကောင်းသူဖြစ်ပါက ထိုအမြောက်ဆန်ကြီး၏ အရေးကြီးသောနေရာများကို ချိန်ရွယ်ပစ်ခတ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်း သို့မဟုတ် မောင်းထုတ်ခြင်းဖြင့် အသက်ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မသတ်နိုင်လျှင်တောင်မှ အမဲလိုက်ခွေးများက ဆွဲထားပေးမည်ဖြစ်၍ ထွက်ပြေးရန် အချိန်ရနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် တောင်ပေါ်တွင် မကြာခဏ အမဲလိုက်လေ့ရှိသော ဝါရင့်မုဆိုးများအတွက် ကောင်းမွန်သည့် အမဲလိုက်ခွေးတစ်ကောင်မှာ အလွန်ပင် အရေးကြီးလှသည်။

အမဲလိုက်ခွေးများ၏ အနံ့ခံနိုင်စွမ်းမှာ လူများထက် အဆပေါင်းသောင်းချီ၍ ပိုမိုကောင်းမွန်ပြီး သားကောင်များကို အနံ့ခံကာ ခြေရာခံနိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် အမဲလိုက်ခွေးများကို အမျိုးအစား နှစ်မျိုး ခွဲခြားထားလေသည်။

ပထမတစ်မျိုးမှာ ခေါင်းငုံ့၍ အနံ့ခံသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

ခေါင်းငုံ့တတ်သော အမဲလိုက်ခွေးများသည် သစ်ပင်အမြစ်များပေါ်ရှိ ဆီး သို့မဟုတ် ချုံပုတ်များထဲရှိ မစင်များကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားသော အရာများပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အနံ့ဖြင့်သာ သားကောင်ကို ခြေရာခံနိုင်ကြသည်။

အဘိုးကျောက်၏အိမ်ရှိ လျန်ရှန်ခွေး နှစ်ကောင်မှာ အမြဲတမ်း ခေါင်းငုံ့ကာ အနံ့ခံတတ်ကြလေသည်။

ဒုတိယတစ်မျိုးမှာ ပထမဆုံးအမွှေးတိုင်ဟု တင်စားရမည့် ခေါင်းမော့အနံ့ခံသည့် အမျိုးအစား ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အလွန်ပင် အံ့မခန်းဖြစ်၏။ ဤအမဲလိုက်ခွေးများသည် ခေါင်းကိုမော့၍ လေထဲမှ အနံ့ခံရုံဖြင့် သားကောင်ကို ရှာဖွေနိုင်ကြလေသည်။

မုဆိုးများသည် ထိုခွေးများ၏ ဦးဆောင်မှုနောက်သို့ လိုက်ခြင်းဖြင့် တောင်ပေါ်ရှိ သားကောင်များ၏ ခြေရာများကို လွယ်ကူစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ အမြဲတမ်း တိကျမှန်ကန်လှသည်။

ဤသို့ ပထမဆုံးအမွှေးတိုင် အမျိုးအစား ခွေးများမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှ၏။ ရွာတစ်ရွာတွင် ထိုသို့သော ခွေးမျိုးနှစ်ကောင် သုံးကောင်ခန့် ရှိနေလျှင်ပင် အလွန်ကို အထင်ကြီးလောက်စရာ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

လီလန် ကယ်တင်ခဲ့သော မွန်ဂိုလီးယား အမဲလိုက်ခွေး အပါအဝင် ရွှမ်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံးတွင် ထိုခွေးမျိုး သုံးကောင်သာ ရှိသည်။ ရွှမ်းရွှေကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ရှန်းမိသားစုတွင် တစ်ကောင်ရှိပြီး မုဆိုးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကျိုးလျဲ့ရှန် တွင်လည်း တစ်ကောင် ရှိလေသည်။

လီလန်သည် ဟေးလုံကို အဘိုးကျောက်၏ အိမ်ဝိုင်းထဲသို့ ခေါ်လာခဲ့သည်။ လျန်ရှန်ခွေး နှစ်ကောင်မှာ ဟေးလုံကို မြင်သည်နှင့် ခေါင်းငုံ့ကာ ရှေ့သို့ကိုင်းညွတ်သွားပြီး သူတို့၏ အရှုံးပေးမှုကို ပြသလိုက်ကြ၏။

ဟေးလုံသည် ခေါင်းကို မော့ထားကာ လီလန်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် စောင့်ကြပ်နေလေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လီလန် သည် အဘိုးကျောက် ပြောခဲ့သော စကားများ မှန်ကန်ကြောင်း သိလိုက်ရတော့သည်။

"ငါတော့ တကယ်ကို ကံထူးသွားတာပဲ..."

ယခုအခါ အမဲလိုက်သေနတ်နှင့် အမဲလိုက်ခွေးများလည်း ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တောင်ပေါ်သို့ တက်ရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လီလန်သည် သူ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမည် ဖြစ်၏။

"လျူဇီ သန်ဘက်ခါမနက်ကျရင် တောင်ပေါ်ကို အမဲလိုက်ဖို့ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့..."

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုလန်..."

နောက်တစ်နေ့တွင်မူ။

နေ့စဉ်လျှို့ဝှက်သေတ္တာဖွင့်စနစ်မှာ အချိန်မီ အပ်ဒိတ်ဖြစ်လာလေသည်။

[ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိ နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်... ၁၀၈၈ မှတ်]

ယမန်နေ့က အစ်မပိုင်ကျဲ့ နှင့် အဘိုးကျောက်တို့ထံမှ ရရှိခဲ့သော နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်များကြောင့် လီလန်၏ အမှတ်များမှာ တစ်ထောင်ကျော်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အမှတ်တစ်ထောင် ပြည့်သွားသည်နှင့် အဆင့်သုံး လျှို့ဝှက်သေတ္တာတစ်ခုကို လဲလှယ်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

"အဆင့်သုံး လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို လဲလှယ်မယ်..."

[လဲလှယ်ခြင်း အောင်မြင်ပါသည်။]

[အမှတ် ၁၀၀၀ ကို နှုတ်ယူပြီးနောက် ပိုင်ရှင်၏ လက်ကျန် နှစ်သက်ခြင်းအမှတ်မှာ... ၈၈ မှတ်။]

[အဆင့်သုံး လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ပါသည်။ ပိုင်ရှင် ရရှိသောအရာများမှာ...]

[၁ ပါရမီစွမ်းရည်... သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်၊ မီတာတစ်ရာအကွာအဝေးမှ ပစ်မှတ်ကို လွဲချော်ခြင်းမရှိဘဲ ထိမှန်နိုင်ပြီး အနှစ်နှစ်ဆယ် အတွေ့အကြုံရှိသော ဝါရင့်မုဆိုးတစ်ဦးနှင့် ညီမျှသည့် သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်ကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။]

[ဂုဏ်သတ္တိအပိုဆု...ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသုံးမှတ်]

[၃ သတင်းအချက်အလက်... ယနေ့ မွန်းလွဲ နှစ်နာရီခွဲအချိန်တွင် တောဝက်တောင်ကြော တစ်ဝက်ရှိ ဘယ်ရီသီးချုံပုတ်များအနီးသို့ နောက်ထပ်ဒဏ်ရာရထားသော ကျင်းနှစ်ရာအလေးချိန်ရှိ အမွေးဝါတောဝက်တစ်ကောင် ဘယ်ရီသီးလာစားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။]

သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်တဲ့လားဟု သူတွေးလိုက်မိသည်။

အနှစ်နှစ်ဆယ် အတွေ့အကြုံရှိသော မုဆိုးတစ်ယောက်၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မျိုးလားဟု ထပ်မံ၍ တွေးတောမိပြန်၏။

လီလန်က အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ သူ လိုချင်နေသည့်အရာပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုမနက်က သူသည် သေနတ်ပစ်လေ့ကျင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက်ပိုင်း သေနတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကိုင်တွယ်ဖူးခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ တိကျမှုမှာ အနည်းငယ် လွဲချော်နေပြီး ပစ်မှတ်ကို အကြိမ်ကြိမ် လွဲချော်နေခဲ့သည်။

သို့သော် လျှို့ဝှက်သေတ္တာက သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အဆင့်သုံး လျှို့ဝှက်သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်များ ရရှိစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"စုပ်ယူမယ်... စုပ်ယူမယ်..."

သူ၏ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများထဲသို့ နွေးထွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခု စီးဆင်းသွားလေသည်။ လီလန်သည် သူ၏ အမဲလိုက်သေနတ်ကို ပြန်လည်ကိုင်ဆောင်လိုက်သည့်အခါ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု အငွေ့အသက်တစ်ခုက သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပြည့်လျှံလာတော့သည်။

ကျည်ဆန်ကို ထည့်သွင်းကာ ချိန်ရွယ်၍ ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

အရာအားလုံးကို တစ်ဟုန်ထိုးတည်း ပြီးမြောက်သွားစေ၏။

“ဒိုင်း…”

ကျည်ဆန်သည် ဆယ်မီတာအကွာရှိ ပစ်မှတ်၏ အလယ်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားလေတော့သည်။

"အကုန်ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ..."

ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သုံးမှတ်ပါ ထပ်ရသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ သူက ဝမ်းသာသွားသည်။

သတင်းအချက်အလက်များနှင့် ပါရမီစွမ်းရည်များအပြင် နေ့စဉ်လျှို့ဝှက်သေတ္တာ ဆုလာဘ်များတွင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု အမှတ်များလည်း ပါဝင်နိုင်ပေသည်။

လီလန်သည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သုံးမှတ်စလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် လီလန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိုမိုသန်စွမ်းလာတော့၏။

ယခင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းကာ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင် ချို့တဲ့နေခဲ့ပြီး အစားအစာနှင့် အသားများ လုံလောက်စွာ မစားရသောကြောင့် အာဟာရချို့တဲ့ကာ သာမန်လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု ပိုဆိုးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သုံးမှတ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် လီလန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ များစွာ ပိုမိုသန်စွမ်းလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

လီဟူကဲ့သို့သော လူထွားကြီးတစ်ယောက်ကိုပင် ကိုယ်ခံပညာရပ်များ အသုံးမပြုဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့် လက်တစ်ဖက်တည်းနှင့် ဖိချထားနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ လီလန်သည် သာမန်လူများထက် အနည်းငယ် ပိုမိုသန်စွမ်းနေပြီဖြစ်ပြီး တစ်ညလျှင် အနည်းဆုံး ဆယ်ကြိမ်ခန့် လိင်ဆက်ဆံနိုင်စွမ်း ရှိနေလေပြီ။

သို့သော်လည်း တောင်ပေါ်ရှိ ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲတိရစ္ဆာန်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီလန်ကမူ ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောက်ပိုင်းတွင် လျှို့ဝှက်သေတ္တာများမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ရန် အမှတ်များ ထပ်မံရရှိနိုင်ဦးမည်ဖြစ်ရာ ဖြည်းညင်းစွာပင် လုပ်ဆောင်သွားရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဟေးလုံ ငါတို့တွေ အမဲလိုက်ထွက်ကြစို့..."

"ဟေ့... လျူဇီ မင်း ပြီးပြီလား..."

လီလန်သည် သူ၏ အမဲလိုက်ခွေးများနှင့် တောကြောင်ရိုင်းကို ခေါ်ဆောင်ကာ လျူဇီ၏ အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခြံဝင်းထဲသို့ အသံကုန်ဟစ်၍ အော်ခေါ်လိုက်လေသည်။

"လာပြီ..."

လျူဇီသည် ကျောတွင် သေနတ်တစ်လက်ကို လွယ်ထားပြီး သက္ကလပ်ဦးထုပ်၊ သိုးရေအင်္ကျီနှင့် ခွေးရေဖိနပ်တို့ကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ ခြေသလုံးများကိုလည်း ခြေသလုံးပတ်စများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားလေသည်။

"လျူဇီ မင်းရဲ့ အဝတ်အစားက တော်တော်မိုက်တာပဲ..."

ခြေသလုံးပတ်စများ သို့မဟုတ် ခြေအကာများကို ချုံပုတ်များနှင့် ဆူးပင်များပြည့်နှက်နေသော တောင်တန်းဒေသများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ ခြေသလုံးပတ်စများကို ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် ခြေထောက်များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာရနိုင်ခြေကို လျော့ကျစေသည့်အပြင် နွေးထွေးမှုကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

"အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို ဝတ်ခိုင်းတာ... တောင်ပေါ်မှာ နှင်းတွေအများကြီးရှိလို့ နွေးနွေးထွေးထွေး ဝတ်သင့်တယ်ဆိုပြီးတော့လေ..."

လျူဇီက ရိုးရှင်းအပြစ်ကင်းသော အပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုလန် ဘာတွေယူလာခဲ့လဲ..."

လျူဇီက စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"ဘာမှ ထူးထူးခြားခြား မပါပါဘူး... သေနတ်ရယ်၊ ဓားရယ်၊ ပြီးတော့ အသားခုတ်ဓားမကြီးတစ်ချောင်းရယ်ပဲ..."

လီလန်သည် သူ ယူဆောင်လာသော ကိရိယာများကို လျူဇီအား ပြသလိုက်သည်။

ရွှမ်းရွှေရွာရှိ မုဆိုးများသည် အမဲလိုက်ထွက်သည့်အခါ ဓားမြှောင်တစ်ချောင်းကို ဆောင်သွားလေ့ရှိကြသည်။

ထိုဓားမကြီးမှာ သစ်ခုတ်သမားသုံး ဓားနှင့် ဆင်တူပြီး ကွေးကောက်နေသော လက်ကိုင်တစ်ခု ပါရှိသည်။ ၎င်းကို ပေါင်းပင်များကို ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းရန်နှင့် လမ်းဖောက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သလို တုတ်တစ်ချောင်းနှင့် တပ်ဆင်လိုက်ပါက လှံတစ်ချောင်းအဖြစ်လည်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။

၎င်းမှာ အလွန်အသုံးဝင်ပြီး အသုံးပြုရ လွယ်ကူသောကြောင့် ရွှမ်းရွှေရွာရှိ မုဆိုးများအတွက် အသုံးများသော အမဲလိုက်ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"အစ်ကိုလန် ဒီနေ့ ဘယ်တောင်ကို သွားကြမလဲ..."

လီလန်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သေနတ်များကိုယ်စီ လွယ်ထားကြသော ဝါရင့်မုဆိုးအိုကြီးနှစ်ဦးက လျူဇီ၏ အိမ်ရှေ့မှ ဖြတ်လျှောက်သွားကြလေသည်။

ထိုမုဆိုးကြီးနှစ်ဦးမှာ ကျိုးလျဲ့ရှန် ဦးဆောင်သော ရွာ၏ မုဆိုးအဖွဲ့ဝင်များဖြစ်ကြောင်း လီလန် မှတ်မိလိုက်သည်။

မုဆိုးအိုကြီးတစ်ဦးက ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

"တောက်... တကယ်ကို ကံဆိုးတာပဲ... ငါ ရတော့မယ့် တောဝက်ပေါက်လေး လွတ်သွားခဲ့ရတယ်..."

"ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ..."

"မနေ့ညက တောဝက်တောင်ကြောမှာ တောယုန်တွေလောက် မိမလားဆိုပြီး ထောင်ချောက်အနည်းငယ် သွားဆင်ထားခဲ့တာ... ဒါပေမဲ့ ဘာဖြစ်လဲသိလား... တကယ်တမ်းကျတော့ အမွေးဝါကောင်လေးတစ်ကောင်ကို သွားမိနေတာကွ..."

အမွေးဝါကောင်လေးဆိုသည်မှာ ကျင်းနှစ်ရာကျော် အလေးချိန်ရှိသော တောဝက်တစ်ကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

"ဘာ... အဲဒီအကောင်က ထွက်ပြေးသွားတာလား..."

"ဘယ်လိုလုပ် မထွက်ပြေးဘဲနေမလဲ... ငါ့ရဲ့ ကျော့ကွင်းက သေသေချာချာ တင်းကြပ်စွာ ချည်နှောင်ထားတာ မဟုတ်ဘူးလေ... ပြီးတော့ အဲဒီသားရဲက ရုန်းထွက်နိုင်လောက်အောင် ခွန်အားကြီးတော့ ငါ့ကျော့ကွင်းတစ်ကွင်းပါ ဆုံးရှုံးသွားရတာပေါ့... အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆီကတောင် အဆူခံလိုက်ရသေးတယ်..."

သူတို့နှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလန်က

“တောဝက်တောင်ကြော... အမွေးဝါကောင်လေး... ဏ်ရာရထားတယ်…”

ဤသည်မှာ တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။