အခန်း (၁၀၆၉-၁၀၇၀)

အခန်း (၁၀၆၉) နယ်မြေသစ်၏ လျှို့ဝှက်ချက်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ဘေးတစ်ဖက်မှ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေစဉ် ထိုအသားလုံးကြီးသည်လည်း တစ်ရွေ့ရွေ့နှင့် လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ငှက်တစ်ကောင် ပျံသန်းသွားရာ၊ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ထိုအသားလုံးကြီးထံမှ မရေမတွက်နိုင်သော အသားမျှင်များ ဆန့်ထွက်လာပြီး ၎င်းငှက်ကို အမိအရ ဖမ်းဆွဲကာ အသားစတစ်စမကျန် ဝါးမြိုခြေဖျက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

"အမေရေ..."

"ဒါ... ဒါက ဘာကောင်ကြီးလဲ"

နင်ဟုန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ချင်းလျန်သည် "နယ်မြေကို ကာကွယ်၍ ပြည်သူကို အေးချမ်းစေမည်" ဟု ထုဆစ်ထားသော လှံရှည်ကြီးကို လက်တွင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်

"ဒါက... လောကပြင်ပက မိစ္ဆာပဲ"

သူသည် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေများသို့ ရောက်ဖူးခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် နင်ဟုန်မှာမူ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသဖြင့် မြို့တော်မှ ရောက်ရှိလာသော ဤလူကြီးမင်းဘက်သို့ လှည့်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"လောကပြင်ပက မိစ္ဆာဆိုတာ... ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေတွေထဲမှာပဲ ပေါ်လာရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ချူရှီလျန်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊

"ဒီကိစ္စက တကယ်ကို ထူးဆန်းဆန်းပြားလွန်းတယ်"

"လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်က သာမန်မိစ္ဆာတွေထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်ဆိုးဝါးတယ်။ ဘယ်လိုမှ အရှင်မထားခဲ့လို့ မဖြစ်ဘူး၊ အခု သူတို့ကို နှိမ်နင်းနိုင်မလား ကြည့်ရအောင်"

ချူရှီလျန်သည် လက်ရှိလှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ ဝုန်းခနဲ ပြေးထွက်လိုက်ရာ သူ၏ခြေဖဝါးအောက်မှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါ ဓားစာစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ထိုအသားလုံးကြီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်၍ ပိုင်းဖြတ်သွားတော့သည်။

ထိုအခါ အသားလုံးကြီးထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော အသားမျှင်များ ဝုန်းခနဲ ပျံထွက်လာသည်။

"ဝူး..."

နင်ဟုန်သည် အဆောင်တစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူ၍ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းမန္တန်စာရွက်သည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြင်းထန်သော မီးပင်လယ်ကြီးအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသားလုံးကြီးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထိုအသားမျှင်များသည် မီးကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ပုံရသော်လည်း ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာဖြင့် ချူရှီလျန်ထံသို့ ဆက်လက်၍ အတင်းအဓမ္မ ထိုးစစ်ဆင်လာကြသည်။

ချူရှီလျန်သည် လက်ထဲမှ လှံရှည်ကို တစ်ချက် ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း ထိုအသားမျှင်များကို ရိုက်ချိုးခြေဖျက်ပစ်လိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြတ်ကျသွားသော အသားမျှင်များသည် လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်သုဉ်းမသွားဘဲ၊ ထူထပ်လှသော အဆိပ်ရှိမြွေများကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ဆက်လက်၍ တရွတ်တိုက် တိုးဝင်လာပြန်သည်။

"အမိန့်အတိုင်း ဖြစ်စေ..."

ကတုံးအဘိုးအိုသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် အဆောင်တစ်ရွက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်ရာ၊ အအေးဓာတ်တစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုအသားမျှင်များကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ခဲပိတ်အေးခဲသွားစေသည်။

"လူကြီးမင်း... မြန်မြန်သွားပြီး အဲဒီမိစ္ဆာခေါင်းဆောင်ကို သတ်ပါ၊ ဒီအသားမျှင်တွေကို ကျွန်တော် တောင့်ခံထားမယ်"

ကတုံးအဘိုးအိုက အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

မျက်နှာထား တည်တင်းအေးစက်လှသော ထိုအမျိုးသားသည် လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ အတင်း တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

လှံတစ်ချက်သည် ပျံသန်းနေသော ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထိုအသားလုံးကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးစိုက်သွားပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းပွတ်တိုက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် အသားလုံးကြီးသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားလာသည်။ ၎င်း၏အတွင်း၌ မည်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါမျှ ပဋိသန္ဓေတည်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဤသွေးသားခန္ဓာကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကပင် ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် လှံကိုင်ထားသော အမျိုးသားထံသို့ အတင်း ထိုးစစ်ဆင်လာပြီး ထူထပ်လှသော မကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်လွင့်သွားတော့သည်။

တောင်ပေါ်ရှိ သက်ရှိများနှင့် မိစ္ဆာတော်တော်များများမှာ ထိုအသားမျှင်များ၏ ဖမ်းဆီးဝါးမြိုခြင်းကို ခံရ၍ သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါသည် မူလကနဦးထက် ပိုမို၍ ပြင်းထန်ထက်မြက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရှီလျန်သည် တစ်ချက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှံရှည်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုးစိုက်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားထက်မြက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လျှံထွက်သွားပြီး ထိုသွေးသားတုံးကြီးကို နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားစေသည်။

ထိုသွေးသားတုံးကြီးသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း မြေပြင်အောက်သို့ ငုပ်လျှိုးသွားပြီး အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဟေ့..."

ကတုံးအဘိုးအိုသည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ခါးတွင် ဆောင်ထားသော သံဓားကို လေဟာနယ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ၎င်းသည် မြေပြင်အောက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးစိုက်သွားသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားရသည်။

သံဓားသည် စေးကပ်လှသော ဒြပ်ပစ္စည်းတစ်ခု၏ ပိတ်ဆို့နှောင်ဖွဲ့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ၎င်း၏အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်များမှာလည်း စဉ်ဆက်မပြတ် ညစ်ညမ်းခြင်းကို ခံနေရသည်။

"ပြန်လာစေ..."

ကတုံးအဘိုးအိုက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သံဓားသည် မြေပြင်အောက်မှ ဝုန်းခနဲ ပြန်လည် ပျံထွက်လာခဲ့သည်။

ချူရှီလျန်နှင့် ထိုအဘိုးအို နင်ဟုန်တို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ ထိုသွေးသားတုံးကြီး ရှိရာဘက်သို့ ဆက်လက်၍ အတင်း တိုးဝင် တိုက်ခိုက်ကြပြန်သည်။

............

အချိန်အတော်ကြာ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အလွန်တရာ အခြေအနေပျက်ပြားစွာဖြင့် တောင်ပေါ်မှ ကမူးရှူးတိုး ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြသည်။

မျက်နှာထား အေးစက်လှသော လှံကိုင်အမျိုးသားသည် သူ၏လက်ထဲ၌ "နယ်မြေကို ကာကွယ်၍ ပြည်သူကို အေးချမ်းစေမည်" ဟူသော စာလုံးပါ သံလှံရှည်ကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ကတုံးအဘိုးအိုသည် သူ့ကို ကျောပိုးထားပြီး၊ မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် အဆောင်စာရွက်များကို အပြည့် ကပ်ထားသည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လင်းလက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ပြင်ပသို့ အသက်လု ထွက်ပြေးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ချူလူကြီးမင်း... ခင်ဗျား သေလို့မဖြစ်ဘူးနော်။ ခင်ဗျားသာ သေသွားရင် ကျွန်တော် ပေးဆပ်ရမယ့် အကြွေးက တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းသွားလိမ့်မယ်"

ကတုံးအဘိုးအိုက လည်ချောင်းကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ကျောပေါ်ရှိ ချူရှီလျန်မှာ သတိမေ့မြောနေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ လက်ချောင်းများတွင်မူ အကြောပြိုင်းပြိုင်း ထလျက် လက်ရှိသံလှံကို သေလုမတတ် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအို နင်ဟုန်သည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ၎င်းတို့၏နောက်ကွယ်ရှိ ထိုသွေးသားတုံးကြီးသည် ကျယ်ပြောလှသော ညမှောင်မှောင်အတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေပြီး၊ ၎င်း၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင်မူ မရင်းနှီးသော တောင်တန်းကြီးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း... ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း...

မြင့်မားလှသော နတ်တောင်တန်းကြီးများသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်တရာ မတ်စောက်လှကာ၊ လေဟာနယ်ထဲမှ ပဟေဠိဆန်စွာ ပေါက်ဖွားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မူလက ရှိနေသော တောင်တန်းကြီးများမှာ အလွှာလိုက် ခေါက်ချိုးခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ပြင်ပသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် ဆွဲဆန့်ထွက်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကတုံးအဘိုးအိုသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် "မြန်နှုန်းမြှင့် အဆောင်စာရွက်" အားလုံးကို ကပ်လိုက်ပြီး၊ ကူညီနိုင်စွမ်းရှိသမျှ ကိုယ်ဖော့အတတ်ပညာနှင့် တန်ခိုးစွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် အသုံးချ၍ ပြင်ပသို့ အပြင်းအထန် ပြေးထွက်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ္တဝါကြီး၏ အကြည့်အောက်မှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့...

သူသည် ချူရှီလျန်ကို ကျောပိုးလျက် ထိုနေရာမှ အောင်မြင်စွာ ပြေးထွက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် နောက်သို့ ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ စဉ်ဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်သော တောင်တန်းကြီးများကို မြင်တွေ့ရပြီး ၎င်းသည် ပတ်ပတ်လည် မိုင်ပေါင်း မည်မျှအထိ လွှမ်းခြုံသွားမည်ကို မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်ချေ။

နင်ဟုန်သည် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်သွားပြီး၊ မြို့တော်မှ ရောက်ရှိလာသော ကျွမ်းကျင်သူ ချူရှီလျန်ကို ကျောပိုး၍ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ပိုင်ယွီထန်ကို ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ချက်ချင်းပဲ ပြည်နယ်မြို့တော်ကို အကြောင်းကြားစာ ပို့လိုက်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကို အမြန်ဆုံး ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းပါ။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို တရားရုံးတော်ဆီကို အမြန်ဆုံး အစီရင်ခံစာ တင်ပြလိုက်ပါ။ လျန်ကျိုးမြို့ အနီးအနားမှာ မရင်းနှီးတဲ့ တောင်တန်းအသစ်တွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အဲဒီအထဲမှာ လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေ ပုန်းအောင်းနေတယ်လို့ တင်ပြလိုက်"

ပိုင်ယွီထန်သည် အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဆိုက်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

............

ဤကိစ္စသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း အလွန်တရာ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ လျန်ကျိုးမြို့ အနီးအနားတွင် မရင်းနှီးသော တောင်တန်းကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည့် ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍၊

ကနဦးတွင် တရားရုံးတော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများက ၎င်းသည် ငရဲပြည်၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုဟု ထင်မြင်ယူဆခဲ့ကြသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက်၊ ဤနေရာရှိ တောင်တန်းများသည် ယခင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော ငရဲပြည်ကျူးကျော်မှုများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပြီး၊ ရှေးဟောင်းဆန်၍ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အချို့လူများသည် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စုံစမ်းကြည့်ရာ၊ ၎င်းအတွင်းရှိ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင်မူ ၎င်းတို့သည် မူလလူသားလောကအတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ဦးခေါင်းပေါ်တွင် စာပေသမားကဲ့သို့ ကွမ်းအမြင့်ကြီးကို ဆောင်ထားသော မြေခွေးအိုကြီးသည် မိမိတို့ သားအဖနှစ်ဦး ကြီးမားလှသော ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ သက်ဆင်းပတ်သက်မိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။

ဤကိစ္စကို အရင်းအမြစ်ကစ၍ စုံစမ်းစစ်ဆေးမည်ဆိုပါက၊ ၎င်းတို့ သားအဖနှစ်ဦးသည် သေချာပေါက် ပုန်းကွယ်နေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် ကျန်းရှုချဲ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး၊ မည်သည့်စကားမျှ မပြောဘဲ လက်ဝါးစောင်းဖြင့် ရိုက်၍ သူ့ကို မေ့မြောသွားစေလိုက်သည်။

ချောင်ကျဲသည် တရှုံ့ရှုံ့နှင့် ငိုကြွေးနေသဖြင့်၊ မြေခွေးအိုကြီးသည် ချက်ချင်းပင် အသံမာမာဖြင့် ငေါက်ငေါ့လိုက်သည်။

"ငိုမနေနဲ့တော့ ၊ တရားရုံးတော်က ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကြီး နှစ်ယောက်တောင် သေလုမတတ် အနိုင်နိုင် ထွက်ပြေးခဲ့ရတာ။ ဒီကိစ္စကို အစကနေ ပြန်စစ်ရင်... ညည်းတို့ ဇနီးမောင်နှံလည်း လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ညည်း ရွေးထားတဲ့ ဒီသမက်ကောင်းကိုပါ တွဲခေါ်ပြီး... အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးကြစို့"

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်စောင့်နတ်၊ ရေစောင့်နတ်နှင့် မိစ္ဆာအများအပြားသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ခု အလုအယက် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော ဤတောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများသည် လူသားတို့အား အလွန်တရာ ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေပြီး သက်ရှိဇီဝ စွမ်းအင်များ အားလုံး ပြတ်တောက်နေသည်။

၎င်းတို့သည် လူသားလောကအတွင်း၌ပင် အတူတကွ တည်ရှိနေသော်လည်း၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အငွေ့အသက်မျိုး ရှိနေပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်များအကြောင်းကိုမူ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

............

ကောင်းကင်ယံထက်မှ လူနှစ်ဦးသည် လေကိုခွဲ၍ ပျံသန်းလာကြပြီး ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါများမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှသည်။

တစ်ဦးမှာ တရားရုံးတော်၏ တရားသူကြီးချုပ် လက်ထောက်ဖြစ်သူ ရွှီထျန်နန်း ဖြစ်ပြီး၊ အနီရောင် ဝတ်ရုံကြီးကို ဆင်မြန်းကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ထွားကျိုင်းလှသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ နတ်မင်းကြီး ကွက်ကဲ ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဦးမှာမူ မျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ကျောတွင် ဓားရှည်တစ်စင်းကို လွယ်ထားသည်။

သူကတော့... ဓားသမား ဝေဟန် ပင် ဖြစ်သည်။

တရားရုံးတော်မှ နာမည်ကျော် အမြောက်မြတ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးသည် ဤနေရာသို့ အတူတကွ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ဤနေရာ၏ အခြေအနေများကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး၊ ဤနယ်မြေအတွင်း မိုင်ပေါင်း ဆယ်ချီ၍ ခုန်ပျံကျော်လွှား ထောက်လှမ်းနေသည်။

ဝေဟန်သည်လည်း သူ၏ဘေးတွင် ဓားကိုစီး၍ လိုက်ပါလာပြီး၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ လေးနက်တည်ကြည်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။

ဝေဟန်သည် ယခုအချိန်တွင် တည်ငြိမ်လေးနက်သော အမူအရာ ရှိနေပြီး၊ ယခင်ကထက် ပိုမို၍ ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်လာပုံရသည်။

"ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတာက... ဒီနေရာက အငွေ့အသက်တွေက ယခင်က သွားခဲ့ဖူးတဲ့ ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေတွေနဲ့ အနည်းငယ် တူညီနေသလိုပဲ"

ဝေဟန်သည် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေများသို့ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရောက်ဖူးခဲ့ပြီး၊ ရွှီထျန်နန်းမှာမူ လင်ရွှီနတ်နန်းမြေ သို့သာ ရောက်ဖူးခဲ့သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် နှုတ်မှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ခုနက ငါလည်း အဲဒီလို ခံစားချက်မျိုး ရလိုက်တယ်"

သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သော မျက်နှာထားဖြင့်၊

"တောက်... ဒါက ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေတွေက လူသားလောကထဲမှာ တိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာတာမျိုးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်"

ဝေဟန်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်မှာ၊

"သုံးဆယ့်ခြောက်ဂူဗိမာန်နဲ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နတ်ဘုရားမြေ အပြင် အခြား လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြီးအငယ်တွေ ရှိသေးတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခြေရာလက်ရာတွေ ရှိနေတတ်တယ်။ မူလက ဒီနေရာတွေကို ထိန်းချုပ်စောင့်ရှောက်ထားတဲ့ နတ်ဘုရားတွေ ကွယ်လွန်ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီဆိုတော့... တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာ ဆိုရင်တော့၊ ဒါက တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှီထျန်နန်းက စိုးရိမ်ပူပန်စွာဖြင့်

"အခုဆို နေရာအနှံ့မှာ နတ်ဘုရားအဖြစ် တက်လှမ်းမယ့် ကောင်းကင်အလင်းတန်းတွေ ထွက်ပေါ်နေပြီး၊ ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေတွေကလည်း လူသားလောကထဲမှာ ပေါ်လာပြန်ပြီ။ လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေလည်း လွတ်မြောက်လာကြပြီဆိုတော့... ဘာဖြစ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာကနေ တိတ်တဆိတ် ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေသလိုမျိုး ခံစားနေရတာလဲ"

ဝေဟန်က ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး၊

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာကနေ တမင်တကာ ကြိုးကိုင်နေတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... ရွှီထျန်နန်းလူကြီးမင်းအနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရပါလိမ့်မယ်"

ရွှီထျန်နန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေ တော်တော်များများတွင် တားမြစ်ချက် ကန့်သတ်ချက်များ ရှိကြပြီး၊ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ထိုအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများသည်လည်း အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှမည် မဟုတ်ချေ။

သေချာပေါက်၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ယခင်က ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသော ကျင့်ကြံသူများသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာများနှင့် မကြုံတွေ့ရသေးမီကပင် ကိစ္စရပ်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"နောက်ပိုင်း ဘာပဲဖြစ်လာဖြစ်လာ... လျန်ကျိုးမြို့ အနီးအနားမှာ အသစ်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ဒီတောင်တန်းတွေကို အရင်ဆုံး ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်"

ရွှီထျန်နန်း၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်လှသည်။

လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများ၏ ဘေးအန္တရာယ်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး သာမန်မိစ္ဆာများနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ၊ ဤလောကကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ ရောယှက်ခြင်း မရှိချေ။

နောက်ပိုင်းတွင် ၎င်းတို့သည် မူလကန့်သတ်ချက်များကို ဖောက်ဖျက်ပြီး လူသားလောကအတွင်း လှည့်လည်သွားလာကြမလား မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။

............

ဤကိစ္စသည် ကြီးမားလှသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်ကို ပြည်နယ် တစ်ဆယ့်သုံးခုအဖြစ် ပိုင်းခြားထားသော်လည်း၊ ယခုအချိန်တွင် ဤမျှ ကြီးမားလှသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် သေချာပေါက် အခြားလူများ၏ မျက်စိကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရချေ။

ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး စူးစမ်းရှာဖွေမှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။

တကယ်လို့ ၎င်းသည် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေ အစစ်အမှန်သာ ဆိုပါက၊ ထိုအတွင်း၌ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများသာမကဘဲ၊ နတ်ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ သို့မဟုတ် ရှေးယခင်က ချန်ထားရစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ်များလည်း ရှိနေနိုင်ပေသည်။

အချို့လူများ၏ မျက်စိထဲတွင် ၎င်းသည် ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့လူများ၏ မျက်စိထဲတွင်မူ ၎င်းသည် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို လုံးဝ ဖွင့်လှစ်ပေးလိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည် ရူးသွပ်စွာဖြင့် စုပြုံရောက်ရှိလာကြတော့သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် လီယန်ချူထံသို့ အကြောင်းကြားစာ ပေးပို့လိုက်သည်။

ဝေမြို့တွင် ရှိနေသော လီယန်ချူသည် ဤကိစ္စကို သိရှိသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားပြီး၊

"ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေတွေက လူသားလောကထဲမှာ ပေါ်လာတာလား"

သူသည် ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေ တော်တော်များများသို့ ရောက်ဖူးခဲ့သည်။ ကျန်းထင်ရှန်း၊ ချင်းယွဲ့ထန်၊ လင်ရွှီနတ်နန်းမြေနှင့် ထောင်ယွမ်ရှန်း တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုနေရာများအတွင်း၌ အသီးသီးသော အမွေအနှစ် ရတနာများကို ရရှိခဲ့ဖူးသလို၊ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာအချို့နှင့်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက မိမိဘာသာ ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေပြီး၊ အတွင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ နိယာမစည်းမျဉ်းများ ရှိတက်ကြတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ လူသားလောကရဲ့ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာပြီး နယ်မြေသစ် ဖြစ်လာရတာလဲ"

လီယန်ချူသည် တိမ်ကိုစီး၍ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူသည် တောင်တန်းကြီးများ၏ ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းပြီး ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော အငွေ့အသက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရရာ၊ ၎င်းသည် ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေအတွင်းရှိ ဇီဝစွမ်းအင်များ ပြတ်တောက်နေသော ခခံစားချက်မျိုးနှင့် ထပ်တူထပ်မျှပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်မှ အလွန်တရာ ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ရုပ်ရည်တင့်တယ်လှသော လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ပါး တိမ်ကိုစီး၍ ဆင်းသက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရပြီး၊

"လီတာအိုဆရာကြီး"

လီယန်ချူက လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ရွှီထျန်နန်းလူကြီးမင်း... မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော်"

ထိုအချိန်တွင် ဝေဟန်မှာမူ တောင်ရိုင်းများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စုံစမ်းနေသဖြင့် ဤနေရာ၌ ရှိမနေချေ။

ရွှီထျန်နန်း၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်လှပြီး၊

"ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်တွေက ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်မလုပ်ဘူးဖြစ်နေလို့... လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေ ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းအောင်းနေလဲဆိုတာကို ရှာမတွေ့နိုင်ဘူး"

"သူတို့ ထွက်ပြေးသွားပြီလားတော့ မသိဘူး၊ တကယ်လို့ လူသားလောကထဲကိုသာ ဝင်ရောက်သွားရင်တော့... အခြေအနေက အခုထက် ပိုပြီး ပြင်းထန်ဆိုးဝါးသွားလိမ့်မယ်"

ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရွှီထျန်နန်းကဲ့သို့ စိတ်စွမ်းအင်ကို ကျင့်ကြံသူမျိုး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင်မူ ၎င်းအတွင်း၌ ပုန်းအောင်းနေသော လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် လီယန်ချူမှာမူ မတူညီပေ၊ သူကတော့ မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်သည် ဤနေရာကို ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် ကြီးမားလှသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။ ၎င်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားတုံးကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် မကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယခင်က ချူရှီလျန်နှင့် နင်ဟုန်တို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မိစ္ဆာမှာ ဤကောင်ပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကျန့်ကျောင်းဓား၏ ဓားအိမ်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ရာ၊ ဓားအိမ်အတွင်းမှ ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဝုန်းခနဲ ပျံထွက်လာပြီး ကြည်လင်ပြတ်သားလှသော နဂါးဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖြူဖွေးသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှိသော နယ်မြေကို တိုက်ရိုက် တုန်ခါခြေဖျက်ပစ်လိုက်ရာ၊ ထိုလောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာသွေးသားတုံးကြီးသည် လုံးဝဥဿုံ ပြာမှုန့်အသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး လောကကမ္ဘာအကြား ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။

ဝုန်းးး...

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် ဤမရင်းနှီးသော တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများအကြား ဟိန်းဟောက်မြည်ဟီးသွားသည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဓားစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ဓားကိုစီး၍ ပျံသန်းနေသော ဝေဟန်သည်လည်း ထိုဓားစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ဝိညာဉ်ဝါး တွန့်ဆုတ်သွားရသည်။

"ပြီးသွားပြီ"

လီယန်ချူက ခပ်ပြုံးပြုံးလေး ပြောလိုက်သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် စကားပင် မဆုံးသေးမီမှာပင် မျက်လုံးအစုံ ဝိုင်းသွားရသည်။

"ဘာ... ဘာကို ပြီးသွားပြီလဲ"

"ဒီလောက် မြန်မြန်ကြီး ပြီးသွားတာလား"

သူသည် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ကိစ္စရပ်များက မြန်ဆန်လွန်းလှသဖြင့် သူ လုံးဝ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထပ်မံ ဖြတ်သန်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊

"မဟူတ်သေးဘူး၊ အတွင်းထဲမှာ တစ်ကောင်တည်း မဟုတ်ဘူး... တစ်၊ နှစ်၊ သုံး... အားလုံးပေါင်း ခြောက်ကောင် ရှိနေသေးတယ်"

သူ၏ မျက်ဝန်းများ အလင်းလက်သွားသည်။

သို့သော် ရွှီထျန်နန်းမှာမူ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ခြောက်ကောင်တောင် ရှိတာလား"

လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်။

လီယန်ချူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ဝေးလံသော နေရာတစ်ခုသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ကာ၊ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သွားစမ်း..."

ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများလည်း ရှိမနေသလို၊ လေပြင်း မိုးသက်မုန်တိုင်းများလည်း ကျရောက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း လက်မြှောက်လိုက်သော အပြုအမူတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ၎င်းအတွင်း၌ ကန့်လန့်ဖြတ် ပိုင်းဖြတ်သွားရာ၊ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာ ခြောက်ကောင်စလုံး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားတုံးကြီးများသည် အစွမ်းထက်သူဖြစ်စေ၊ အားနည်းသူဖြစ်စေ... ယခုအချိန်တွင် အားလုံး ရှင်းလင်းခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကျန်ခဲ့ရသည်။

ဤနေရာတွင် ရှိနေကြသော ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားသည်လည်း ထပ်တူပင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားကြပြီး၊

ခုနက ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်သွားသော ဓားစွမ်းအင်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ရင်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြရသည်။

အမှန်တော့၊ ဤလောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာဆိုသည်မှာ ကောင်းကင်လူသားများ၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်သာ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်လူသားများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်သူဖြစ်ရာ၊ ဤကျန်ရှိနေသော သွေးသားစများကို နှိမ်နင်းရန်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

ရွှီထျန်နန်းသည် လီယန်ချူ၏ ဘေးတွင် လိုက်ပါလာပြီး၊ ဤတောင်တန်းများအကြားတွင် ဝေဟန်နှင့် လမ်းခွဲ၍ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။ ဤနေရာသည် ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းပြီး အလွန်တရာ ရှေးဟောင်းဆန်လှသည်။

သူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ကျောင်းဆောင်တစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်၌ ခေတ္တ ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

ဤကျောင်းဆောင်သည် ယခုအခါ ပြိုပျက်နေသော အုတ်ရိုးအစအနများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသော်လည်း၊ လီယန်ချူ၏ ခြေလှမ်းနောက်သို့ လိုက်ပါ၍ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့သည်။

အဓိက ကျောင်းဆောင်ကြီး၏ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ ဤနေရာ၌ ရဟန်းတစ်ပါး၏ နတ်ဘုရားရုပ်ထုကို ကိုးကွယ်ပူဇော်ထားသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ထိုရဟန်းအိုသည် ဦးခေါင်းတွင် နတ်ဦးထုပ်ကို ဆောင်ထားပြီး လက်ထဲတွင် ဆန်းချင်းခေါင်းလောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

လီယန်ချူ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ရဟန်းနတ်ဘုရားရုပ်ထုသည် တုန်ခါသွားပြီး ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဦးခေါင်းတွင် နတ်ဦးထုပ် ဆောင်ထားသော ထိုရဟန်းအိုသည် အသက်ဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ရဟန်းအိုသည် သူ၏မျက်ဝန်းနှစ်ဖက်လုံးဖြင့် လီယန်ချူကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး၊

"တကယ်ကို ငယ်ရွယ်လှတဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ"

လီယန်ချူက လက်အုပ်ချီ၍၊

"ဝံ့ရဲစွာ မေးမြန်းပါရစေ... စီနီယာ့ကို ဘယ်လို ခေါ်ဆိုရမလဲ၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာက ဘယ်နေရာလဲ"

ဦးခေါင်းတွင် နတ်ဦးထုပ် ဆောင်ထားသော ရဟန်းအိုသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လီယန်ချူကို ပြန်လည်၍ အလေးပြုလိုက်သည်၊

"က်ုယ်တော်ကတော့ ဟိုစန်းပါ၊ ဒီနေရာကတော့ ကျွင်းရှန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

ဟိုစန်း... မဟာရှမင်းဆက် ကာလက မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ တာအိုဘာသာ၏ အမှန်တရားသိရှိသူ ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှန်း... လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှေးယခင်က ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေမှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တာလဲဆိုတာကို သိချင်ပါတယ်"

"ဘာဖြစ်လို့ အမွေအနှစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားပြီး၊ အခုဆိုရင် ကောင်းကင်လူသားတွေရဲ့ သွေးသားစတွေပဲ ကျန်ရှိနေရတာလဲ"

ဟိုရဟန်းတော်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး၊

"လောကကမ္ဘာရဲ့ ချိတ်ဆက်မှု တံတား ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ လူသားလောကနဲ့ နတ်ဘုရားလောက တို့ဟာ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရတယ်။ ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေထဲက မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ဖုန်လိုင်၊ ယင်ကျိုးက နတ်ဘုရားတွေပဲ လောကအလယ်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့ကြတယ်"

"ကိုယ်တော်က ကျွင်းရှန်းတောင်မှာ ကျင့်ကြံနေထိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့၊ ကောင်းကင်လူသားတွေ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်လာလို့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးပြီး ကျင့်စဉ်လမ်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်။ အခုအချိန်မှာတော့ စိတ်စွဲလမ်းချက်လို့တောင် ခေါ်လို့မရတဲ့ အားနည်းလှတဲ့ အသိဉာဏ်အနည်းငယ်ပဲ ကျန်ရှိတော့တာပါ။ တကယ်လို့ မိတ်ဆွေသာ ဒီနေရာကို ရောက်မလာခဲ့ရင်... မကြာခင်မှာပဲ လုံးဝ ပျက်သုဉ်းကွယ်ပျောက်သွားတော့မှာပါ"

သူ ပြောသည်မှာ မှန်ကန်လှပေသည်၊ သူ၏ အခြေအနေမှာ စိတ်စွဲလမ်းချက်ဟုပင် ခေါ်ဆို၍ မရတော့ဘဲ၊ နောက်တစ်ခဏချင်းအတွင်း လေနှင့်အတူ လွင့်ပါးပျောက်ကွယ်သွားတော့မည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

လီယန်ချူသည် ထိုစကားကို ကြားသိရပြီးနောက်၊ သူ၏ဦးခေါင်းထက်တွင် ရွှေရောင်ကြာပန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး "ဖန်တီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာ" ကို စတင် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော နတ်အလင်းတန်းများသည် မကြာခင် ပျက်သုဉ်းတော့မည့် ထိုနတ်ဘုရား၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားတော့သည်။

ဟိုရဟန်းတော်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်သည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း အနည်းငယ် ပိုမို ထင်ရှားခိုင်မာလာပြီး၊ မျက်ဝန်းများလည်း ကြည်လင်တောက်ပလာကာ တည်ကြည်လေးနက်သောအမူအရာဖြင့်၊

"မိတ်ဆွေကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လီယန်ချူက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊

"အခုအချိန်မှာ ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေက လူသားလောကထဲမှာ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလို့ စီနီယာနဲ့ ကြုံတွေ့ရတာဟာ... ရေစက်တစ်ခုလို့ပဲ ပြောရပါမယ်"

ဟိုရဟန်းတော်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့်၊

"သုံးဆယ့်ခြောက်ဂူဗိမာန်နဲ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နတ်ဘုရားနယ်မြေဆိုတာ မူလကတည်းက လူသားလောကထဲမှာ ရှိနေတာပဲဥစ္စာ၊ ဘာဖြစ်လို့ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို သုံးရတာလဲ"

လီယန်ချူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ ရွှီထျန်နန်းသည်လည်း အလားတူပင် အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ မိမိဘာသာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအဖြစ် တည်ရှိနေကာ၊ တစ်ခါတစ်ရံမှသာ ပွင့်လှစ်၍ ရေစက်ရှိသူများကို အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးသည့် ကိစ္စရပ်များကို ပြောပြလိုက်သည်။

ဟိုရဟန်းတော်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး"

ဟိုရဟန်းတော်က အသံလေးနက်စွာဖြင့်၊

"သုံးဆယ့်ခြောက်ဂူဗိမာန်နဲ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေဟာ အားလုံး လူသားလောကထဲမှာပဲ ရှိတာ။ ရှေးယခင်က ကျြပ်တို့လို မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ... အများဆုံးဖြစ်ရုံကတော့ ချိတ်ပိတ်ခံရတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဘာဖြစ်လို့ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အလိုအလျောက် ပွင့်လှစ်ရမှာလဲ"

လီယန်ချူက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေဟာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပွင့်လှစ်ခဲ့တာပါ။ ဒါက စီနီယာတို့လို လူကြီးမင်းတွေရဲ့ အစီအမံ လက်ရာတွေ မဟုတ်ဘူးလား"

ဟိုရဟန်းတော်က ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး၊

"အခြား ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေကိုတော့ အဘိုးကြီး မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကျွင်းရှန်းကတော့ အဘိုးကြီး တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံတဲ့နေရာပဲ။ အဘိုးကြီးကိုယ်တိုင်တောင် ကွယ်လွန်ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်တာ... ဘယ်သူကများ အားအင်အပိုရှိလို့ ဒီကျွင်းရှန်းနတ်နန်းမြေကို လာပြီး ဖွင့်လှစ်ပေးနေဦးမှာလဲ"

လီယန်ချူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

မူလက ကြားသိရသည်မှာ ဤဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေများသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားများ သေဆုံးပြီးနောက် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ကျင့်ကြံခြင်းလောကတွင် အများက လက်ခံထားကြသည်။

သူသည်လည်း ဤကိစ္စကို တစ်ခါမျှ မသံသယဖြစ်ဖူးချေ၊ ယခုအချိန်တွင် ဟိုရဟန်းတော်၏ စကားကို ကြားသိရသဖြင့် ရုတ်တရက် အခြေအနေမှာ မမှန်ကန်ကြောင်း သိရှိသွားတော့သည်။

ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေများအတွင်း၌ အလွန်တရာ ခမ်းနားထည်ဝါလှသော ကျောင်းဆောင်ကြီးများစွာ ရှိကြရာ၊ တကယ်လို့ ၎င်းသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားများ သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသာ ဆိုပါက၊ ဤမျှ များပြားလှသော ကျောင်းဆောင်များကို တည်ဆောက်ရန် ဘာကြောင့် လိုအပ်ပါမည်နည်း။ ၎င်းသည် ရှေးယခင်က လူအမြောက်အမြား ဤနေရာ၌ နေထိုင်ခဲ့ကြကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရွှီထျန်နန်းမှာမူ ယခုအချိန်တွင် ဘာကိုမျှ နားမလည်နိုင်ဘဲ ဝေဝါးစွာဖြင့်၊

အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်နေမိသည်။

လီယန်ချူသည် ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားနယ်မြေများ စဉ်ဆက်မပြတ် ပွင့်လှစ်ခြင်းနှင့် ပိတ်သိမ်းခြင်း ကိစ္စရပ်များကို တွေးတောမိသွားပြီး၊ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားနယ်မြေတစ်ခုစီ၏ ပွင့်လှစ်မှု ပုံစံများမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြချေ。

ချင်းယွဲ့ထန်သည် ဝေမြို့အနီးအနားတွင် တံခါးမကြီးကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖွင့်လှစ်ထားခဲ့သည်။

ထိုအလင်းကန့်လန့်ကာကို ဖြတ်သန်းနိုင်ရုံမျှဖြင့် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားမြေအတွင်းသို ဝင်ရောက်ရန်အတွက်မူ၊ လက်ထဲတွင် ထိုကျောက်စိမ်းအကျိုးအပဲ့ကို ကိုင်ဆောင်ထားမှသာ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ထောင်ယွမ်ရှန်း ဂူဗိမာန်မှာမူ လူကို ရွေးချယ်၍ အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးယခင်က ရှောင်ရန်တို့ အားလုံးသည်လည်း ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားမြေ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် လောကအလယ်၌ ပွင့်လှစ်နေသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တော်တော်များများ၏ ပုံစံများသည်လည်း အားလုံး မတူညီကြချေ။

"ဒီကိစ္စက... လူသားတွေရဲ့ တမင်တကာ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်မှု လက်ရာတွေ အလွန် ထင်ရှားနေတယ်"

လီယန်ချူ၏ အကြည့်သည် ရုတ်တရက် စူးရှထက်မြက်လာပြီး၊

"တကယ်လို့ ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားမြေတွေက သဘာဝအလျောက် ပွင့်လှစ်တာမဟုတ်ဘဲ... တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာကနေ တမင်တကာ ကြိုးကိုင်နေတာဆိုရင်တော့..."

သူ၏ စကားကြောင့် ရွှီထျန်နန်းနှင့် ဟိုရဟန်းတော်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်ခါသွားရသည်။

မဟာရှမင်းဆက် ကာလက ကွယ်လွန်သွားခဲ့သော ဤမြေပြင်နတ်ဘုရားသည် လီယန်ချူကို လက်အုပ်ချီ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းထင်ရှန်းက မာမိတ်ဆွေနဲ့ အဘိုးကြီးက အဆင့်တူ မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ ဖြစ်ကြပေမဲ့၊ လုရွှေ၊ မြန်ကျူတောင်၊ ကန်တောင်က မိတ်ဆွေအချို့ကတော့ ပထမအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိကြတာ။ အခုခေတ်ရဲ့ ပြောစကားတွေအရ ဒီနတ်ဘုရားမြေတွေက မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ သေဆုံးပြီးနောက် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်လာတာဆိုရင်... အဲဒီမိတ်ဆွေတွေက နာမည်နဲ့ အဆင့်အတန်း မကိုက်ညီဘဲ ဖြစ်မနေဘူးလား"

"အား..."

ရွှီထျန်နန်းသည် အေးစက်လှသော လေထုကို တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး၊ မိမိရှေ့မှောက်ရှိ ဤမြေပြင်နတ်ဘုရား ဟိုရဟန်းတော်ကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီနတ်ဘုရားမြေ အနည်းငယ်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ရဟန်းတော်တွေက... အားလုံး ပထမအဆင့်တွေချည်းပဲလား"

မဟာရှမင်းဆက် ကာလက ပထမအဆင့်ဆိုသည်မှာ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း၏ နောက်ဆုံးကာလသာ ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

ဟိုရဟန်းတော်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး

"မှန်တယ်၊ မာထီးတောင်၊ ပေါင်ဖုတောင်၊ ချန်စန်းတောင် စတဲ့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာတွေကိုလည်း... ပထမအဆင့်ရှိတဲ့ တာအိုဘာသာက ကျွမ်းကျင်သူတွေပဲ စောင့်ကြပ်ခဲ့ကြတာ"

လီယန်ချူသည် အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး၊ ရင်ထဲ၌ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒီကတော့... ရှေးယခင် သုံးဆယ့်ခြောက်ဂူဗိမာန်နဲ့ ခုနစ်ဆယ့်နှစ်နတ်ဘုရားမြေတွေရဲ့ အမှန်တရား အခြေအနေပေါ့"

အချို့သော ဂူဗိမာန်နတ်နန်းမြေများသည် စဉ်ဆက်မပြတ် အကြိမ်ကြိမ် ပွင့်လှစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်း တစ်ကြိမ်မျှပင် ပွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သို့သော် မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ဤကဲ့သို့သော ပြောစကားများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်ကိုမူ မသိရချေ။

အားလုံးက ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားမြေများအတွင်း၌ မြေပြင်နတ်ဘုရားများ၏ ကျင့်ကြံရာနေရာများ ရှိသည်ဟု ပုံသေ မှတ်ယူထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဟိုရဟန်းတော်က အသံလေးနက်စွာဖြင့်၊

"တကယ်လို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကွယ်ရာကနေ ကြိုးကိုင်ခြယ်လှယ်နေတာ ဆိုရင်တော့... အဲဒီလူရဲ့ စိတ်ကူးအကြံအစည်က ပင်လယ်ပြင်ထက်တောင် ပိုပြီး နက်ရှိုင်းတယ်။ မိတ်ဆွေအနေနဲ့ ပိုပြီး သတိထားရပါလိမ့်မယ်"

လီယန်ချူက ဖြည်းညှင်းစွာဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

............

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင်၊ လူသားလောက၌ နောက်ထပ် မရင်းနှီးသော တောင်တန်းအသစ်များစွာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချန်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်၊ စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌၊

ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဆံပင်နှစ်ဖက်လုံး ဖြူဖွေးနေပြီး ရုပ်ရည်မှာ သာမန်မျှသာ ရှိသော တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး ဝမ်အာ ထိုင်နေသည်။

ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း ချန်ကျန့်သည် ဝမ်အာ၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် မျက်နှာတစ်ခုလုံး တည်ကြည်လေးနက်သွားရသည်။

ဝမ်အာသည် တရားရုံးတော်ကို အုပ်ချုပ်ရသူဖြစ်ပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် ချန်နိုင်ငံ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုကို တွန်းအားပေးရာတွင် အရေးအကြီးဆုံး အခန်းကဏ္ဍမှာ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်း၍ လူသားလောကကို သန့်ရှင်းစေရန် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်ပါက မိစ္ဆာများသည် လူသားလောကကို ဘေးဥပါဒ်ပေးနေမည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းသည် ပြည်သူလူထု၏ လူနေမှုဘဝ ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်ရုံမျှမကဘဲ၊ အချိန်မရွေး မြို့တစ်မြို့ သို့မဟုတ် နယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ ပြည်သူများ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သဖြင့်၊ နိုင်ငံတော်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို လှုပ်ခါစေပြီး လူသားအားလုံးကို ဘေးဒုက္ခပေးနိုင်လှပေသည်။

ဤကိစ္စသည် ချန်နိုင်ငံ၏ အခြားသော ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး ပြဿနာများထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားလှပေသည်။

ထို့အတွက်ကြောင့်လည်း ဤငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်းသည် ကြီးမားလှသော ပေးဆပ်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

အင်အားစုများကို စုစည်းကာ၊ ကျင့်ကြံခြင်း မိသားစုများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးကို ဆက်သွယ်ချိတ်ဆက်ပြီး သာယာဝပြောသော ခေတ်ကောင်းတစ်ခုကို အတူတကွ တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း ချန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်မှာ...

"မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ လှုပ်ခတ်မှုတွေ ဖြစ်နေပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားတွေလည်း လောကအလယ်ကို ဆင်းသက်လာကြပြီ"

"အခုဆိုရင် ဂူဗိမာန်နတ်ဘုရားမြေတွေကလည်း လောကအလယ်မှာ ပေါ်လာပြန်ပြီဖြစ်ပြီး၊ အဲဒီအထဲမှာ သက်ရှိတွေကို ဝါးမြိုတတ်တဲ့ လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေ ပုန်းအောင်းနေကြတယ်"

"နိုင်ငံတော်ရဲ့ အခြေအနေက ဒီအထိ ခက်ခဲပင်ပန်းနေပြီ... ဝမ်အမတ်မင်း၊ ဒီကိစ္စအပေါ် ခင်ဗျား ဘယ်လို မြင်ပါသလဲ"

အခန်း (၁၀၇၀) တောင်စဥ်ကို ဖြိုခွင်းခြင်း

ဝမ်အာသည် ရှန်းရှောင်းဂိုဏ်းတွင် တာအိုရဟန်းအဖြစ် ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ကျင့်စဥ်လမ်းတွင် အောင်မြင်မှုမရရှိခဲ့ဘဲ လောကီအရာရှိလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ရာတွင်မူ ရာထူးတက်လှမ်းမှုက ရေစီးကြောင်းအတိုင်း အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ အမြင်အရတော့... ဂိုဏ်းအသီးသီးက ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ သိုင်းနတ်ဘုရား ကို စေလွှတ်ပြီး ဒီလောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေကို အမြန်ဆုံး ရှင်းလင်းခိုင်းသင့်ပါတယ်။ မဟုတ်ရင် သူတို့တွေ စွမ်းအားကြီး လာတဲ့တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ချန်နိုင်ငံတင်မကဘဲ လူသားလောကတစ်ခုလုံး ဘေးဒုက္ခကြုံရပါလိမ့်မယ်"

ချန်ကျန့်သည် နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး စာကြည့်ဆောင်တံခါးဝဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

စာကြည့်ဆောင်အတွင်း၌ နွေဦးကာလကဲ့သို့ နွေးထွေးနေသော်လည်း အပြင်ဘက်တွင်မူ လေပြင်းများက ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ အေးစက်ထက်မြက်နေသည်။ နှင်းများ အသစ်စက်စက် ကျဆင်းထားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးရှိ နန်းတော်မြို့ရိုးကြီးတစ်ခုလုံးသည် အနည်းငယ် ခြောက်သွေ့ဆိတ်သုဉ်းနေပုံရသည်။

"ဒီလိုပဲ လုပ်ရတော့မှာပေါ့..."

ဤငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်းက ခပ်အေးအေးပင် ရေရွတ်လိုက်ပြီး

"ငါကိုယ်တော်က အများကြီးမတောင်းဆိုပါဘူး။ တိုင်းပြည်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးစနစ်ဆိုးတွေကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲဖို့နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် သုံးနှစ်အချိန်ရရင် ရပါပြီ"

"ဒါပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ... လေမုန်တိုင်းတွေ ကျရောက်နေပြီး ငါတို့ရဲ့ မဟာချန်နိုင်ငံဟာ တကယ်ပဲ နောက်ဆုံးခေတ်ကို ဆိုက်ရောက်နေပြီ ထင်တယ်"

ဆံပင်နှစ်ဖက်လုံး ဖြူဖွေးနေသော တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီးက

"အရာရာဟာ လူသားတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုအပေါ်မှာပဲ မူတည်ပါတယ်၊ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျစရာ မလိုပါဘူး" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း၏ မျက်နှာထက်တွင် ညှိုးငယ်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားပြီး

"နတ်ဘုရားတွေ၊ သရဲတစ္ဆေတွေ၊ မိစ္ဆာတွေနဲ့ စုန်းကဝေတွေ... ဒီလို လောကကြီးထဲမှာ တစ်ခုခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲလွန်းတယ်"

ဝမ်အာသည် တိတ်ဆိတ်သွားမိသည်။

သူသည် သေးငယ်လှသော ရှန်းရှောင်းဂိုဏ်းမှ တာအိုရဟန်းငယ်လေးတစ်ပါးဘဝမှ ယခုအခါ အမတ်ကြီးတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ သူ၏ အဆင့်အတန်းသည် ဌာနကြီးခြောက်ခုထက် မြင့်မားသလို မင်းညီမင်းသားများနှင့် အမတ်ကြီးများထက်ပင် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျင့်ကြံခြင်းလောကတစ်ခုလုံးသည် ယခုအခါ သူ၏ စကားတစ်ခွန်းအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

သူသည် ဤဧကရာဇ်မင်း၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ကောင်းစွာ နားလည်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် နေရာအနှံ့အပြား၌ နယ်မြေသစ်များ ပေါ်ထွက်လာနေပြီး ကျန်းနန်ပြည်နယ်၊ ပေ့ဖုန်းပြည်နယ်၊ တွန်းလင်းပြည်နယ်၊ ရွှီကျိုးပြည်နယ်၊ ဖေးယွန်းပြည်နယ် စသည်ဖြင့်...

ယနေ့အထိ ခုနစ်နေရာခန့် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် တစ်နိုင်ငံလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရသည်။

ဤပြဿနာများကို ငြိမ်းချမ်းစေရန်နှင့် ၎င်းအတွင်းရှိ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရန်မှာ မည်မျှ ခက်ခဲလိမ့်မည်နည်း။ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဤကိစ္စရပ်၏ နောက်ကွယ်မှ သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်ပင် ဖြစ်သည်။

"အရာရာဟာ လူသားတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုအပေါ်မှာ မူတည်တယ်... ဒါပေမဲ့ လူသားတွေက တကယ်ပဲ ကောင်းကင်အလိုကို အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလား"

လောကီလောကနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းလောက နှစ်ခုစလုံးကို ပခုံးထမ်းထားရသော ဤတရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး၏ မျက်ဝန်းများသည်လည်း တစ်ခဏမျှ ဝေဝါးသွားရသည်။

ရွှီကျိုးပြည်နယ်

ဤနေရာတွင် မရင်းနှီးသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ရက်အတွင်းမှာပင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းအတွင်း၌ ရှေးဟောင်းကျောက်ဆစ်ရုပ်တု အမြောက်အမြား ရှိနေပြီး လူနှင့်တူသလိုလို မိစ္ဆာနှင့်တူသလိုလိုဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး အေးစက်ညစ်ညမ်းသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေပြီး ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းရှိ စစ်သည်ရုပ်တုကြီးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူအချို့ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ၊ မိုင်အနည်းငယ်မျှပင် မရောက်သေးမီ ထိုရှေးဟောင်းကျောက်ရုပ်တုကြီးများ နိုးထလာပြီး လူနှင့်တူသော မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များအသွင် ပြောင်းလဲကာ ၎င်းတို့အား အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ကြသည်။

ထိုမိစ္ဆာများ၏ မျက်ဝန်းများသည် မီးခိုးရောင်သန်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ဆိုးဝါးမကောင်းသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာ အဆောင်စာရွက်တစ်ရွက်ကိုပင် ထုတ်မပစ်ရသေးမီ ထိုမိစ္ဆာခေါင်းဆောင်၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များစွာ ပေါ်ပေါက်နေပြီး၊ တောင်ပေါ်သို့ အမဲလိုက်ရန် သွားသော မုဆိုးများမှာလည်း သတ္တိမွေး၍ ဤနေရာသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းမိရာမှ မိစ္ဆာများ၏ ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ လူရိပ်နှစ်ခု ဖြည်းညှင်းစွာ ပျံသန်းလာကြသည်။

တစ်ဦးမှာ ပညာရှိဆန်ပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လှသော လူငယ်တာအိုဆရာ ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ဦးမှာမူ မုတ်ဆိတ်မွေး ဗြိုင်းဗြိုင်းထလျက် ထွားကျိုင်းသန်မာလှသော အရာရှိကြီး ဖြစ်သည်။

အချိန်က အလွန်တရာ အရေးကြီးလှသဖြင့် လီယန်ချူနှင့် တရားရုံးတော်၏ နာမည်ကျော် အရာရှိကြီး ရွှီထျန်နန်းတို့သည် နေရာအနှံ့ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် ယခုအချိန်တွင် လီယန်ချူ၏ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို အတိုင်းသား ခံစားမိနေသည်။

သူ့ကို ပေးစွမ်းနေသော ခံစားချက်မှာ တန်ခိုးစွမ်းအားများ ပင်လယ်ပြင်ကဲ့သို့ ကျယ်ပြောလှပြီး နက်ရှိုင်း၍ အောက်ခြေကို မမြင်နိုင်လောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤပျံသန်းခြင်း အတတ်ပညာတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် သူ ကောင်းစွာ သဘောမပေါက်နိုင်တော့ချေ။

ဒါဟာ တကယ့်ကို "နံနက်ခင်းတွင် မြောက်ပင်လယ်၌ လှည့်လည်၍ ညနေခင်းတွင် စန်ဝူတောင်၌ အနားယူခြင်း" ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော တောင်တန်းကြီးများအကြား ဖြတ်သန်းသွားကြရာ၊ မြေပြင်ပေါ်၌ ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ များပြားလှသော လူသားနှင့်တူသည့် မိစ္ဆာအုပ်ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ဒီလိုမိစ္ဆာမျိုးကို မတွေ့ရတာ ကြာပြီပဲ"

လီယန်ချူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကျင်ထင်ရှန်း သို့ သွားစဥ်က ဤကဲ့သို့သော လူသားနှင့်တူသည့် မိစ္ဆာများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးပြီး ၎င်းတို့သည် ကျောက်ရုပ်တုကြီးများအသွင် ပြောင်းလဲနေတတ်ကြသည်။

ရွှီထျန်နန်းက

"ဒီမိစ္ဆာတွေက ဟိုသွေးသားတုံးကြီးတွေလောက် မသန်မာပေမဲ့ အရေအတွက်ကတော့ အလွန်တရာ များပြားလွန်းတယ်။ အင်အားတချို့ကို ထပ်ပြီး စေလွှတ်ခိုင်းရမလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

တစ်ခုလုံးသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ လျှို့ဝှက်ချက်များအတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော မိစ္ဆာများ မည်မျှ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

လီယန်ချူက ခပ်အေးအေးပင် "မလိုပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ ရွှီထျန်နန်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်၌ ထူထပ်လှသော မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်ကြီးများ လိပ်တက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော မိုးကြီး ကျဆင်းလာတော့သည်။

သည်းထန်လှသော မိုးရေများသည် အသစ်ထွက်ပေါ်လာသော တောင်တန်းကြီးများကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ရွာချနေတော့သည်။

'ဒါက... ဒီမိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းဖို့ လေပြင်းမိုးသက်မုန်တိုင်း တန်ခိုးစွမ်းအားကို အသုံးပြုနေတာလား' ရွှီထျန်နန်း စိတ်ထဲမှ တွေးမိလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်မူ၊ ထိုကျဆင်းနေသော မိုးရေစက်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခန့်ညားထည်ဝါလှသော နတ်စစ်သည်တော်ကြီးများအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းတို့၏ အမူအရာများမှာ ပြတ်သားတည်ကြည်လှပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အရေအတွက်မှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် တစ်သိန်းခန့်ပင် ရှိပေသည်။

လူဦးရေ တစ်သောင်းဆိုလျှင်ပင် အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသည်ဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် တစ်သိန်းသော နတ်စစ်သည်တော်ကြီးများ ဖြစ်နေသည်ကို တွေးကြည့်ပါဦး။

"..............."

ရွှီထျန်နန်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားရသည်။

ဒါက... ပဲစေ့များကို ပစ်လွှတ်၍ စစ်သည်တော်များအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း တန်ခိုးစွမ်းအားပင်။

လီယန်ချူသည် အလွန်တရာ ထိုးထွင်းဉာဏ် မြင့်မားသူဖြစ်ရာ၊ ယခုအခါ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ဤတန်ခိုးစွမ်းအားကို ပိုမိုပြင်းထန်စွာ အသုံးချနိုင်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများပင် ပြုလုပ်ထားခဲ့သည်။

မိုးရေစက်များသည် နတ်စစ်သည်တော်ကြီးများအသွင်ဖြင့် တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များအတွင်း ဟာလာဟင်းလင်း ပေါ်ထွက်လာကြသည်။

"သတ်စေ..." လီယန်ချူက အသံလေးနက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်သိန်းသော နတ်စစ်သည်တော်ကြီးများသည် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်ဖော်လျက်၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဟစ်ကြွေးလိုက်ကြသည်။

"သတ်..."

ကြီးမားလှသော စစ်မြေပြင်၏ အရှိန်အဝါတစ်ခုဆိုင်းလာပြီး၊ မိုင်ပေါင်းသောင်းချီသော နယ်မြေကို ဝါးမြိုမည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဝုန်းဝုန်းတောက် ပေါက်ကွဲသံကြီးသည် ဤလောကကမ္ဘာအကြား ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။ တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်သံများသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ရသည်။

တစ်သိန်းသော နတ်စစ်သည်တော်ကြီးများသည် အစွမ်းကုန် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုသည် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

တောင်တန်းများနှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးပေါ်တွင် ထူထပ်လှသော ကျောက်မှုန်ကျောက်ပြာများ အလွှာလိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုလူသားနှင့်တူသော ကျောက်ရုပ်တု မိစ္ဆာအားလုံးသည် လုံးဝ ဥဿုံ ရိုက်ချိုးခြေဖျက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လုံးဝ ကွယ်ပျောက်ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဖေးယွန်းပြည်နယ်

တောင်ထိပ်တစ်ခုနှင့် အမြင့်တူညီသော ကြီးမားလှသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်သည် ရုတ်တရက် နိုးထလာခဲ့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း...

၎င်းသည် တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလိုက်တိုင်း မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး တောင်တန်းများ လှုပ်ရှားလာကာ၊ ဤမိစ္ဆာကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေသည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် တစ်ဖက်လူကို တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တန်ခိုးစွမ်းအားများ လည်ပတ်မှု ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

လီယန်ချူ၏ အမူအရာမှာမူ အလွန်တရာ တည်ငြိမ်နေပြီး လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်သည်။

ရိုးရှင်းလှသော အပြုအမူတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်အကြား ရိုးတိုးရိပ်တိပ်ဖြင့် ကြီးမားလှသော မီးလျှံဘီလူးကြီးတစ်ကောင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်မှန်သော မီးလျှံများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုမီးလျှံဘီလူးကြီး၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ လီယန်ချူနှင့် အနည်းငယ် တူညီနေပြီး၊ အမူအရာမှာ အေးစက်ခက်ထန်လျက် နတ်မင်းကြီး၏ အမျက်ဒေါသပုံစံကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ... မီးနတ်ဘုရား ဖန်ဆင်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ် ပင်။

ဝုန်း...

လီယန်ချူသည် တောင်ပိုင်းမီးနတ်ဘုရား ၏ အမိန့်တော်ကို အရည်ကျိုကျင့်ကြံပြီးနောက် ဤမီးနတ်ဘုရား ဖန်ဆင်းခြင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံအမွေရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရာ၊ တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသည်။

ခြေတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ထိုမိစ္ဆာကြီးကို ပြာမှုန့်အသွင် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။

မီးနတ်ဘုရား ဖန်ဆင်းခြင်းခန္ဓာကိုယ်သည် ကောင်းကင်ယံအထိ ထိုးတက်နေပြီး အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှကာ၊ အငွေ့အသက်များမှာ ရှေးဟောင်းဆန်၍ ခန့်ညားထည်ဝါလှပြီး ပြတ်သားထက်မြက်လှသည်။

လီယန်ချူသည် ပထမအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရားဖြစ်သော်လည်း၊ ဤမီးနတ်ဘုရား ဖန်ဆင်းခြင်းခန္ဓာကိုယ်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက်တွင်မူ သူ၏အစွမ်းသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို မှောက်လှန်နိုင်လောက်သော ပြောင်းလဲမှုများ ရှိလာပြီး တတိယအဆင့် မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဒါဟာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်ထက်မြက်လှသော တန်ခိုးစွမ်းအား ဖန်ဆင်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိ၏ အစွမ်းသတ္တိကို အဆမတန် မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော စွမ်းပကား ရှိပေသည်။

ရွှီထျန်နန်း အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

သူသည် လီယန်ချူ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ မယုံကြည်နိုင်သေးဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

လူသားတစ်ယောက်၏ အင်အားနှင့် အချိန်က ကန့်သတ်ချက် ရှိသည်မဟုတ်ပါလား၊ ဘာဖြစ်လို့ သူသည် ဤမျှ များပြားလှသော အစွမ်းထက် တာအိုကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံနိုင်ရပါသနည်း။

"လီတာအိုဆရာ နဲ့ တစ်ခေတ်တည်း မွေးဖွားလာရတာ... တကယ်ကိုကွာ"

ရွှီထျန်နန်း၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းနန်ပြည်နယ်၊ နယ်မြေသစ်။

လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သွေးသားတုံးကြီးများသည် လီယန်ချူထံသို့ အတင်း တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော触လက်တံများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤသွေးသားတုံးကြီးများသည် ဖျက်ဆီးပစ်ရန် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီး၊ လုံးဝဥဿုံ သတ်ပစ်ခြင်း မပြုနိုင်ပါက အချိန်မရွေး ပြန်လည် မွေးဖွားရှင်သန်လာနိုင်ကြသည်။

သာမန်အားဖြင့်ဆိုလျှင်၊ စစ်မှန်သော မီးလျှံများနှင့် လျှပ်စီးတန်ခိုးများသည် ဤကဲ့သို့သော သွေးသားတုံးကြီးများကို နှိမ်နင်းရန် ပိုမိုထိရောက်မှု ရှိပေသည်။

သို့သော် လီယန်ချူက လက်သီးတစ်ချက် ဝေ့ယမ်းကာ ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ထိုလောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာအားလုံး တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရပြီး ဤလောကကမ္ဘာအကြားရှိ မကောင်းသော အငွေ့အသက်များအားလုံးသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ဒါဟာ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်အင်အားသက်သက်ပင်။

ရွှီထျန်နန်းမှာမူ ယခုအခါ အံ့ဩခြင်း မရှိတော့ချေ။

တစ်ရက်အတွင်းမှာပင်၊ လီယန်ချူသည် ဆယ့်သုံးခုသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရိုက်ချိုးခြေဖျက်ပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာအားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

'တကယ်ကို အားရစရာကောင်းလွန်းတယ်'

'ဒါဟာမှ တကယ့်ကို မိုင်ပေါင်းသောင်းချီတဲ့ နယ်မြေကို ဝါးမြိုမယ့် အရှိန်အဝါမျိုးပဲ' ရွှီထျန်နန်း ရင်ထဲမှ ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

မဟာချန်နိုင်ငံ၏ မြို့တော်။

လီယန်ချူသည် နယ်မြေသစ်အတွင်းရှိ လောကပြင်ပမှ မိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းနေစဥ်အတွင်း၊ ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း ချန်ကျန့်သည် မျက်နှာထား တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့သည်။

ဆံပင်နှစ်ဖက်လုံး ဖြူဖွေးနေသော တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး ဝမ်အာသည် ရုတ်တရက် ခဏမျှ ကြောင်အသွားပြီး၊ မိမိလက်ထဲရှိ အကြောင်းကြားစာ အဆောင်မန္တန်ကို ကြည့်ကာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ငယ်ရွယ်လှသော ဧကရာဇ်မင်း ချန်ကျန့်က "ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး ဝမ်အာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ အသံလေးနက်စွာဖြင့်-

"အရှင်မင်းကြီး... လျန်ကျိုးမြို့ အနီးအနားမှာရှိတဲ့ လောကပြင်ပက မိစ္ဆာအားလုံးကို အကုန်လုံး သတ်ဖြတ်ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပါပြီ"

ချန်ကျန့်၏ မျက်ဝန်းများ အလင်းလက်သွားပြီး၊ ဆက်လက်၍ ချက်ချင်းပင်-

"တကယ်ပဲလား... ဒါက ဘယ်သူလုပ်တာလဲ"

"သိုင်းနတ်ဘုရားများ ထွက်လိုက်တာလား"

ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို ဝမ်အာက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ရွှီထျန်နန်းက အကြောင်းကြားစာ ပို့လာတာပါ။ လီတာအိုဆရာက ဝေမြို့ကနေ ရောက်လာပြီး ဘေးအန္တရာယ်တွေကို နှိမ်နင်းပေးခဲ့တာပါ"

ချန်ကျန့် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ထို့နောက်၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ဘေးအန္တရာယ်များကို လျှော့ချရန်အတွက် ရှေ့ဆက်လုပ်ဆောင်မည့် နည်းလမ်းများကို ဆွေးနွေးနေကြစဥ်၊

မကြာမီမှာပင်၊ ရွှီထျန်နန်းထံမှ နောက်ထပ် အကြောင်းကြားစာတစ်ခု ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်သည်။

တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး ဝမ်အာမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကြောင်အသွားပြန်ပြီး၊

"ဖေးယွန်းပြည်နယ်မှာ အသစ်ထွက်ပေါ်လာတဲ့ နယ်မြေသစ်ထဲက မိစ္ဆာတွေလည်း အကုန်လုံး အသတ်ခံလိုက်ရပါပြီ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ချန်ကျန့် ဆွံ့အသွားရပြီး

"အခြား မြေပြင်နတ်ဘုရားတွေ ဝင်ရောက်ကူညီပေးကြတာလား"

တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီးက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါလည်း လီတာအိုဆရာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာပါ"

ဤကဲ့သို့သော အကြောင်းကြားစာများသည် ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဆယ့်သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီး ဝမ်အာမှာ စာဖတ်စက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်၊ အချိန်အနည်းငယ် ကြာတိုင်း တစ်ကြိမ်စီ အစီရင်ခံစာ တင်ပြနေရတော့သည်။

ချန်ကျန့်က အလွန်တရာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဒီလောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေက နှိမ်နင်းရတာ ဒီလောက်တောင် လွယ်ကူနေတာလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝမ်အာက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး-

"တစ်ဖက်က ကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့... လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေဟာ ကောင်းကင်လူသားတွေထက်တောင် နှိမ်နင်းရတာ ပိုပြီး ခက်ခဲပါတယ်။"

"ဒါမှမဟုတ် အချိန်ပိုပြီး ပေးရတယ်လို့ ပြောရပါမယ်။ ကျယ်ပြောလှတဲ့ လောကကမ္ဘာကြီးထဲမှာ... ဒီမိစ္ဆာတွေက နေရာအနှံ့ ပုန်းအောင်းနေကြပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံ ရှိကြတာမို့၊ အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မလွယ်ကူပါဘူး"

ချန်ကျန့်က "သိုင်းနတ်ဘုရား ဆိုတာ တကယ့်ကို နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်လှပေတယ်" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို ဝမ်အာက သက်ပြင်းချရင်း-

"ဒီလီတာအိုဆရာ ကတော့ တကယ့်ကို ပြတ်သားထက်မြက်လှပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင်ရဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိနေတာပါ။ ကောင်းကင်လူသားတွေနဲ့ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံးက သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြပါဘူး။ အခုဆိုရင် နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီး လောကပြင်ပက မိစ္ဆာတွေကိုလည်း သူကပဲ အကုန်လုံး ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်"

ဆယ့်သုံးခုသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ဆက်တိုက် ရှင်းလင်းပြီးနောက်၊ လီယန်ချူသည် ရွှီထျန်နန်းနှင့် လမ်းခွဲခဲ့သည်။

ရွှီထျန်နန်းသည် တိမ်ကိုစီး၍ မြို့တော်သို့ သတင်းပို့ရန်အတွက် အပြင်းအထန် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သတင်းပို့အဆောင်များမှတစ်ဆင့် တရားရုံးတော်ချုပ် တရားသူကြီးထံသို့ သတင်းပို့ထားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့သော အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုမူ လူကိုယ်တိုင် သွားရောက် အစီရင်ခံစာ တင်ပြလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူသည် ဆယ့်သုံးခုသော နယ်မြေသစ်များကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

မူလက ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စရပ်သည် ယခုအခါတွင်မူ မဟာချန်နိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ် ကြီးမားကျယ်ပြန့်လာသည့် အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက နယ်မြေချဲ့ထွင်ခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သူမျှ မယှဥ်နိုင်သော ကြီးမားလှသော အောင်မြင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ပါလား။

ချန်ကျန့် နန်းတက်စဥ်ကာလက၊ မြောက်ဘက်ဒေသရှိ ရွှေရောင်တဲနန်းကြီးမှ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသော အရှင်သခင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူ၏ တန်ခိုးစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို မှောက်လှန်နိုင်လောက်ကာ ရာချီသော သံချပ်ကာ စစ်သည်တော်များကို ဦးဆောင်၍ နယ်စပ်သို့ ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်လာခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ အမျိုးသမီး ဓားနတ်သမီးတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မောင်းထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုရွှေရောင်တဲနန်းသည် ချန်နိုင်ငံထံသို့ အညံ့ခံကာ သစ္စာခံခဲ့ကြရသည်။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခဲ့သော ဘိုးဘွားဘီဘင်များမှလွဲ၍ မဟာချန်နိုင်ငံ၏ နောက်ပိုင်းမျိုးဆက်များထဲတွင် မည်သူမျှ ဤကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို မရရှိဖူးချေ။

ယခုအချိန်တွင် ချန်နိုင်ငံ၏ နယ်နိမိတ်က ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဤဆယ့်သုံးခုသော နယ်မြေသစ်များသည်လည်း ချန်နိုင်ငံ၏ အောက်သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်ရာ၊

တစ်ဖက်က ကြည့်မည်ဆိုပါက ချန်နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာအရှိန်အဝါကို များစွာ တိုးတက်ကောင်းမွန်စေခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆယ့်သုံးခုသော နတ်ဘုရားနယ်မြေ လျှို့ဝှက်ချက်များအတွင်း၌ သူသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား သုံးပါး၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် အကြွင်းအကျန်များနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

သူသည် ထိုနေရာများမှတစ်ဆင့် အမွေအနှစ် တန်ခိုးကျင့်စဥ် သုံးမျိုးကို ရရှိခဲ့ဖူးရာ၊ ၎င်းတို့မှာ တာ့ချင်းနတ်ဓားကျင့်စဥ် ၊ လင်းကွမ်ကိုယ်ဖော့အတတ် နှင့် ဇန်ဟွန်းပုံရိုက်ကူးခြင်းအတတ် တို့ ဖြစ်ကြသည်။

တာ့ချင်းနတ်ဓားကျင့်စဥ်သည် မိစ္ဆာများနှင့် စုန်းကဝေများကို နှိမ်နင်းသည့် တာအိုဘာသာ၏ စစ်မှန်သော ဓားကျင့်စဥ်ဖြစ်ပြီး၊ အရှိန်အဝါမှာ ခန့်ညားထည်ဝါလှကာ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဓားများကို ဖန်ဆင်း၍ မိစ္ဆာများကို ပယ်ဖျက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ဤကျင့်စဥ်ကို သူသည် ကျွင်းရှန်းနတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်းရှိ ဟိုရဟန်းတော်ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုကြာပန်းသရဖူကို ဆောင်ထားသော ရဟန်းအိုသည် အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှပြီး၊ သူ၏လက်ထဲတွင် ဆန်းချင်းခေါင်းလောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း တာအိုမန္တန်များကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းမရှိဘဲ ဓားကျင့်စဥ်လမ်းကိုသာ အဓိက ကျင့်ကြံခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

လက်ထဲတွင် ဓားမရှိသော်လည်း၊ ရင်ထဲတွင် ဓားရှိပေသည်။

တစ်ခဏချင်းအတွင်း၊ မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဓားများ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာစေနိုင်သည်။

သူသည် တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားလှသော လူကြီးမင်းတစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ထျန်းမုတောင် နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌မူ၊ ထိုကျန်းရဟန်းတော်၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်က သူ့အား လင်းကွမ်ကိုယ်ဖော့အတတ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့သည်။ ဒါဟာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ကိုယ်ဖော့အတတ်ပညာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊

အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားရုံမျှဖြင့် အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်သည်။

ကျန်းရဟန်းတော်၏ အစွမ်းမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပြီး၊ ရှေးယခင်က ကောင်းကင်လူသားနှစ်ဦး တိုက်ခိုက်လာစဥ်က အခြားလူများကို ကယ်ဆယ်ရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပါက၊ ဤလင်းကွမ်ကိုယ်ဖော့အတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသော မြေပြင်နတ်ဘုရား ကျန်းရဟန်းတော်အနေဖြင့် ကွယ်လွန်ပျက်သုဉ်းသွားစရာ အကြောင်းမရှိချေ။

နတ်ဘုရားနယ်မြေတိုင်းတွင် မြေပြင်နတ်ဘုရားများ၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် ကျန်ရှိနေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ ဟိုရဟန်းတော် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ထိုအတွင်း၌ ရှိနေသူအားလုံးသည် မြေပြင်နတ်ဘုရားများချည်းပဲ မဟုတ်ကြချေ။

ဇန်ဟွန်းပုံရိုက်ကူးခြင်းအတတ်မှာမူ၊ လက်ဝါးထဲမှ တိမ်ညွန့်တစ်ခု ပျံထွက်လာစေပြီး တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာကို ဖြတ်သန်းသွားရုံမျှဖြင့် ဝိညာဉ်ကို နုတ်ယူသွားနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

လီယန်ချူ တတ်မြောက်ထားသော ဝိညာဉ်နုတ်ယူခြင်း တန်ခိုးစွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဥ်လျှင်၊ ဤကျင့်စဥ်က ပိုမို၍ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းပကား ပြင်းထန်ပြီး အစွမ်းသတ္တိ ပိုမိုကြီးမားလှသည်။

၎င်းတို့အပြင်၊ ထိုဟိုရဟန်းတော်နှင့် ကျန်းရဟန်းတော်တို့ထံမှ ခရမ်းရွှေရောင် အငွေ့အသက် နှစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သေးသည်။

လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင်မှ ဤခရမ်းရွှေရောင်အငွေ့အသက်သည် မည်မျှအထိ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော လက်ဆောင်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ဒါဟာ မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ မူလကနဦး အသက်စွမ်းအင်ပင် ဖြစ်သည်။

"နတ်ဘုရားက ငါ့ရဲ့ဦးခေါင်းကို ပုတ်ပြီး၊ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ကာ အသက်ရှည်ခြင်းအတတ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့တယ်"

ရှေးယခင်က သူ ကျန်းထင်ရှန်း နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်စဥ်က၊ မာနတ်ဘုရား၏ လက်ဆောင်မှာလည်း ဤခရမ်းရွှေရောင် အငွေ့အသက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှု မန္တန်များကို ခုခံနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤခရမ်းရွှေရောင်အငွေ့အသက်၏ ကူညီမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

'ဒီခရမ်းရွှေရောင်အငွေ့အသက် နှစ်ခုကို သန့်စင်ပြီးကျင့်ကြံလိုက်မယ်ဆိုရင်... နောက်ထပ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ခုကို ထပ်ပြီး ဖောက်ထွက်နိုင်မလား မသိဘူး' လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးမိလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မသည်လည်း ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ အနည်းငယ် သက်ပြင်းချရင်း-

"တကယ်လို့ နတ်ဘုရားနယ်မြေတွေ ပေါ်ထွက်လာတာဟာ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က နောက်ကွယ်ကနေ တွန်းအားပေးနေတာဆိုရင်တော့... အဲဒီလူရဲ့ ပုန်းကွယ်မှုက တကယ်ကို နက်ရှိုင်းလွန်းလှတယ်"

လီယန်ချူကလည်း ထိုစကားကို အလွန်တရာ သဘောတူပေသည်။

ဆိုင်ရှင်မက ဆက်လက်၍

"အခုလောလောဆယ် ဆယ့်သုံးနေရာပဲ ပေါ်လာသေးတာဆိုတော့၊ နောက်ပိုင်းမှာလည်း ထပ်ပြီး ပေါ်လာဦးမှာ သေချာတယ်။ ရှင့်အနေနဲ့ သတိထားရပါလိမ့်မယ်၊ အဲဒီထဲမှာ ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်တွေ ပုန်းကွယ်နေတာမျိုးလည်း ရှိနေနိုင်တယ်"

ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး "စိတ်ချပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ်မျှ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊

လောကအလယ်၌ နယ်မြေသစ်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ချေ။

ခွန်လွန်တောင်တန်းထက်၌မူ နောက်ထပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြန်သည်။

တကယ်လို့ လီယန်ချူသာ ခွန်လွန်တောင်၌ ရှိနေမည်ဆိုပါက၊ ထိုတက်လှမ်းသွားသူမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ရှူး ဖြစ်နေသည်ကို သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

တက်လှမ်းရန်အတွက်မူ၊ မြေပြင်နတ်ဘုရား အဆင့်အပြင် တတိယအဆင့်၏ နောက်ဆုံးကာလ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

ဝမ်ရှူးသည် ခွန်လွန်တောင်၌ မည်သည့်အမွေအနှစ်ကို ရရှိခဲ့သည်တော့ မသိရဘဲ၊ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ဤမျှ မြင့်မားလှသော အဆင့်သို့ ဖောက်ထွက်အောင်မြင်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှူးသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပတင့်တယ်လှပြီး၊ မျက်ခုံးအလယ်တွင် နီရဲလှသော ဟင်္သာပြဒါး အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိကာ၊ အေးစက်သန့်ရှင်း၍ လူသားလောကမှ ကင်းလွတ်နေပုံရသည်။

သူမ တက်လှမ်းသွားစဥ်တွင်မူ၊ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကြီး ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်လှစ်သွားပြီး၊ နတ်သမီးများ ကောင်းကင်မှ ပန်းကြဲကာ၊ ဆန်းကြယ်လှသော နတ်ဂီတသံစဥ်များ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားတော့သည်။

ဂိုဏ်းအတွင်းရှိ၊ ငယ်ရွယ်လှသော တပည့်မလေး ဇီရွှမ်းသည် သူမ၏ ဆရာသခင် တက်လှမ်းသွားသည်ကို မော့ကြည့်ရင်း မသိလိုက်ဘဲ မျက်ရည်များ ဝဲလာကာ-

"ဆရာသခင်က ခွန်လွန်တောင်မှာ တကယ်ပဲ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ"

သူမ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

သူမ၏ ဘေးတွင်မူ အလွန်တရာ လှပချောမွေ့သော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေပြီး၊ ခြေဗလာဖြင့် ဖြစ်ကာ ခြေကျင်းဝတ်တွင် နီရဲသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ချည်နှောင်ထားသဖြင့် ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှသည်။

ချင်းလော့ရွှမ်းသည်လည်း အလားတူပင် သက်ပြင်းချရင်း-

"ဝမ်ရှူးသူငယ်ချင်းကလည်း ခွန်လွန်တောင်မှာ အတူတူ ကျင့်ကြံခဲ့တာဖြစ်ပေမဲ့... ငါ့ထက် အရင် ဦးအောင် တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့တာဟာ... ဒီလို ပါရမီမျိုးက တကယ်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်"

သူမ ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ လေးစားမိသွားသည်။

ဝမ်ရှူးသည် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းမှုက အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပြီး၊ တစ်လျှောက်လုံး တက်လှမ်းခြင်း လမ်းမှာ အရာရာ အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့သည်။

ဆံပင်ဖြူအဘိုးအို အဘွားအိုတစ်ဦးသည် မျက်ဝန်းများ ဝေဝါးစွာဖြင့်၊ တက်လှမ်းသွားသော ဝမ်ရှူး ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"လောကမှာ တပည့်က တက်လှမ်းသွားပြီး၊ ဆရာကတော့ မတက်လှမနိုင်ဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်မျိုး ရှိလို့လား"

ခွန်လွန်တောင်၏ ယွမ်ယင်ဂိုဏ်းခွဲတွင် သူမသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှူးသည် နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမို၍ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ ထူးခြားလာသော ကျင့်ကြံသူမျိုး ဖြစ်သည်။

ဆံပင်ဖြူအဘွားအိုသည် သက်တမ်းကုန်ဆုံးခါနီးသို့ ဆိုက်ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း၊ တက်လှမ်းရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိသည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ရင်ထဲ၌ ပိုမို၍ ရူးသွပ်လာပြီး၊ ဝမ်ရှူး ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော တာအိုစိတ်ဓာတ်ကို မမီနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေရသည်။

သူမ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်၊ ဇီရွှမ်းနှင့် ချင်းလော့ရွှမ်းတို့က တိတ်တဆိတ် စကားပြောလိုက်ကြသည်။

"ဆရာဘိုးဘေးက... တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေပုံရတယ်" ဇီရွှမ်းက လျှာလေးထုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ချင်းလော့ရွှမ်းက အသံလေးနက်စွာဖြင့်

"သေချာတာပေါ့၊ ဝမ်ရှူးသူငယ်ချင်း ခွန်လွန်တောင်ကို ရောက်လာစဥ်က... ဆရာဘိုးဘေးက တတိယအဆင့်ရဲ့ ထိပ်ဆုံးကာလကို ရောက်နေပြီ ဖြစ်တာ။ ဒါပေမဲ့ အခု ဝမ်ရှူးသူငယ်ချင်းက တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပေမဲ့၊ သူမကတော့ လူသားလောကထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေတုန်းဆိုတော့... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကျေနပ်နိုင်ပါ့မလဲ"

၎င်းတို့နှစ်ဦး ဆက်လက်၍ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဤတက်လှမ်းခြင်း ကိစ္စရပ်သည် အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှပေသည်။

မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားရုံမျှနဲ့ သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု မဆိုလိုပေ၊ လူတစ်ယောက်စီတွင် မိမိတို့၏ ကံတရားနှင့် ရေစက်များ ရှိကြစမြဲပင်။

ရှေးယခင်က၊ အနောက်ဘက်ဒေသရှိ နှင်းတောင်ကြီးမှ အနီရောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော အဘိုးအိုသည် တက်လှမ်းရန်အတွက် မရေမတွက်နိုင်သော လူများအကြား တိုးဝှေ့ကာ ဦးခေါင်းချင်း ပွတ်တိုက်ခဲ့ရသော်လည်း၊ အမှန်တော့ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။

လူတိုင်းတွင် မိမိတို့၏ ကံတရား ရှိကြစမြဲပင် ဖြစ်သည်။

ဟွာရှန်းတောင်

ဤနေရာသည် မြင့်မားမတ်စောက်လှပြီး တောင်ကျောက်နံရံများမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ၊ ဆန်းလုံလင်တောင်ထိပ်ထက်၌လည်း နတ်သက်ကြွေခြင်း၏ လင်းလက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူအချို့သာမကဘဲ၊ လောကီလောကမှ ဇာတ်လိုက်အချို့ပါ လာရောက်၍ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ဆင်နွှဲနေကြသည်။

လောကီကျွမ်းကျင်သူများ၏ သဘာဝအတိုင်းပင်၊ ဘယ်နေရာမှာ စည်ကားသလဲ ထိုနေရာသို့ စုပြုံရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တက်လှမ်းခြင်းသည် ၎င်းတို့နှင့် မသက်ဆိုင်သော်လည်း၊ လာရောက် ကြည့်ရှုရုံမျှဖြင့် ဘာမှ မမှားနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

မိမိခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စစ်မှန်သော စွမ်းအင်များကို ကျင့်ကြံတတ်မြောက်ထားသော ထိပ်ဆုံးအဆင့် လောကီကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသည် လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းဓားရှည်တစ်စင်းကို ပိုက်ထားပြီး၊ နတ်သက်ကြွေခြင်း အလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ ဆင်ခြင်နေသော တာအိုဆရာများကို စိုက်ကြည့်ရင်း-

"သူတို့ကို ကြည့်စမ်းပါဦး၊ တကယ့်ကို နတ်မင်းကြီးတွေလိုပဲ။ တစ်ခါတည်း တက်လှမ်းသွားပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်သွားရင်... ဘယ်လောက်တောင် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ဖို့ကောင်းမလဲ"

သူသည် ရင်ဘတ်ထဲမှ အမဲသားတစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ ကိုက်စားလိုက်ပြီး၊ အရက်တစ်ငုံကို မော့သောက်လိုက်သည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ သူသည် အခြားသော စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရှိ၍မဟုတ်ပေ၊ တက်လှမ်းရန်မှာ သူနှင့် မသက်ဆိုင်ချေ။

သူသည် စည်ကားသည်ကို လာရောက် ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မည်သူများ တက်လှမ်းဦးမည်နည်းဟု စောင့်ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ဘေးတွင်မူ ပခုံးကျယ်၍ ခါးသေးလှသော ငယ်ရွယ်လှသော လောကီကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ရှိနေပြီး၊ ဦးခေါင်းတွင် ခမောက်တစ်ခုကို ဆောင်ထားကာ ခါးတွင်မူ အဝတ်စဖြင့် ပတ်ထားသော ဓားရှည်တစ်စင်း ရှိပေသည်။

သူသည် အမူအရာ လုံးဝမရှိဘဲ ကြီးမားလှသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက်၊ နတ်သက်ကြွေခြင်း အလင်းတန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထိုထိပ်ဆုံးအဆင့် လောကီကျွမ်းကျင်သူသည် ဤလူငယ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ရုတ်တရက် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ရသည်မှာ အဆင်ပြေနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ညီလေး... မင်း ဘာဖြစ်လို့ အဲဒီအလင်းတန်းကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေရတာလဲ၊ မင်းလည်း သွားပြီး စည်ကားတာကို ဝင်ဆင်နွှဲချင်လို့လား"

ခမောက်ကို ဆောင်ထားသော ငယ်ရွယ်လှသော ကျွမ်းကျင်သူက နှုတ်ခမ်းကို ဖြဲ၍ ပြုံးလိုက်ပြီး-

"အစ်ကိုကြီးကလည်း နောက်နေပြန်ပြီ၊ ကျွန်တော်က အဲဒီလို နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ။ စည်ကားတာကို လာကြည့်တာပါ၊ ကြုံရင် တစ်ကောင်နှစ်ကောင်လောက်ကို ပိုင်းဖြတ်ပစ်လို့ ရမလားလို့"

ထိုထိပ်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ ကြောင်အသွားပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ အသံကို နှိမ့်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်တော့... လူသား တော်တော်များများကလည်း ဒီလိုစိတ်ကူးမျိုး ရှိကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ တကယ်ပဲ သတ္တိရှိတယ်၊ ဒီလိုစကားမျိုးကိုပါ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောရဲတယ်"

သူသည် ဤရုပ်ရည်သန့်ပြန့်လှသော လူငယ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပိုမို၍ အဆင်ပြေလာခဲ့သည်။

ခမောက်ကို ဆောင်ထားသော လူငယ်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီလက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းထားကာ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက်၊ တက်လှမ်းခြင်း အလင်းတန်းကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲမှ တွေးမိလိုက်သည်။

'ငါကော ဘယ်အချိန်ကျမှ ကောင်းကင်အလိုကို ခံစားမိမှာလဲ'

ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ဤလူသည်ကား ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမှ ကံကောင်းစွာဖြင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော၊ မသေနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် ဝမ်ဖူဖုန်း ပင် ဖြစ်သည်။

သူကတော့ ရှန်ရှန်းနန်းတော် သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် သက်တမ်း အတိုဆုံးဖြစ်ခဲ့သော ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်သည်။

ထိုထွားကျိုင်းလှသော အမျိုးသားနှင့် ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ဝမ်ဖူဖုန်းသည် ရုတ်တရက် လက်အုပ်ချီ၍ နှုတ်ဆက်ကာ တိုက်ရိုက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုထိပ်ဆုံးအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူမှာ စကားပြောလို့ ကောင်းတုန်းရှိသေးရာ၊ ဤမျှ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသော လောကီလူသားတစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရခဲသည်။

တစ်ဖက်လူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူသည် လက်အုပ်ချီ၍သာ တစ်ဖက်လူ ဝေးလံရာသို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို လှမ်းကြည့်နေမိတော့သည်။

ဝမ်ဖူဖုန်းသည် တောင်လမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး၊ ခြေလှမ်းများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

အတန်ကြာ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း-

"ဘယ်က သူငယ်ချင်းလဲ... ဘာဖြစ်လို့ ကျွန်တော့်နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေရတာလဲ"

မျက်နှာမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့လှသော သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာတစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဤလူသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ပဟေဠိဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ဝမ်ဖူဖုန်းကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး-

"ကိုယ်တော်ရဲ့ တာအိုဘွဲ့ကတော့ ပိုင်ယန် ဖြစ်ပါတယ်။ မင်းနဲ့ ရေစက်ရှိလို့... ဒါကြောင့် လူကိုယ်တိုင် လာရောက်တွေ့ဆုံတာ ဖြစ်ပြီး၊ မင်းကို ကြီးမားလှတဲ့ ကံတရားတစ်ခု လက်ဆောင်ပေးကာ တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးချင်လို့ပါ"

ဝမ်ဖူဖုန်းက ခပ်အေးအေးပင် ပြုံးလိုက်ပြီး

"ပိုင်ယန်ဆရာကြီး ဖြစ်နေတာပဲ၊ ဆရာကြီးရဲ့ လေးစားမှုကို ရရှိတာဟာ ကျွန်တော့်အတွက် တကယ်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အခြား အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေသေးလို့... ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါရစေ"

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး-

"မင်းမှာ တက်လှမ်းချင်တဲ့ ရည်မှန်းချက် ရှိနေပေမဲ့၊ အခုအချိန်မှာ လူသားလောကရဲ့ လက်ခံခြင်းကို မခံရတော့ဘူး။ တကယ်လို့ မတက်လှမ်းဘူးဆိုရင်တော့... သေချာပေါက် ဘေးအန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရပါလိမ့်မယ်"

ဤလူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဝမ်ဖူဖုန်း၏ လက်ရှိ အခြေအနေများကို အကုန်လုံး သိရှိနေပုံရသည်။

ဝမ်ဖူဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဆရာကြီးက စေတနာကောင်းရှိပါတယ်၊ ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ ကွယ်ရာကနေ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပြန်မရုပ်သိမ်းတာလဲ"

သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူ့ကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အခုအချိန်မှာ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် အောင်မြင်နေပြီ ဖြစ်ပေမဲ့၊ မင်းကျင့်ကြံထားတဲ့ ကျင့်စဥ်ထဲမှာအားနည်းချက် အနည်းငယ် ရှိနေသေးတယ်။ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေက အဓိက ကန့်သတ်ချက်တွေကို ရောက်တဲ့အခါမှာ ဝေဝါးပြီး လည်ပတ်ရ ခက်ခဲနေလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ တကယ့် ကျွမ်းကျင်သူအစစ်အမှန်နဲ့ ကြုံတွေ့ရရင်တော့... တစ်ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ တစ်ဖက်လူရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်"

ဝမ်ဖူဖုန်းသည် မူလက ဤဆန်းကြယ်လှသော သက်လတ်ပိုင်း တာအိုဆရာအပေါ်တွင် အလွန်တရာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပြီးဖြစ်ရာ၊ အချိန်မရွေး မိမိ၏ မဟာရှလူချွဲဓား ကို ထုတ်သုံးရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ကြားသိရသောအခါ သူ၏နဖူးထက်တွင် အေးစက်လှသော ချွေးစေးများ စီးကျလာရသည်။

'ငါ ရှန်ရှန်းနန်းတော်ရဲ့ နတ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနေတာဖြစ်ပြီး၊ ကျင့်စဥ်ထဲမှာ သေစေနိုင်တဲ့ အားနည်းချက် ရှိနေတာကို... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနေရတာလဲ'

ဝမ်ဖူဖုန်းက အသံလေးနက်စွာဖြင့်

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ကို ရှာဖွေရတဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းက ဘာလဲဆိုတာကို အမှန်အတိုင်း ပြောပေးပါ"

ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာက ပြုံးရင်း ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကိုယ်တော် ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ မင်းကို ကြီးမားလှတဲ့ ကံတရားတစ်ခု လက်ဆောင်ပေးမလို့ပါ"

"ကိုယ်တော်က မင်းကို စန်းဖန်ကျင့်စဥ် ကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးနိုင်တယ်။ ဒီကျင့်စဥ်ကို ကျင့်ကြံပြီးနောက် မင်းအနေနဲ့ တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရှိလာလိမ့်မယ်။ တကယ်လို့ မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းနိုင်ခဲ့ရင်တော့... ကိုယ်တော်ရဲ့ အမှတ်အသားပစ္စည်းကို မင်းကို လာရောက်ကြိုဆိုမယ့် နတ်ဘုရားဆီကို လက်ဆင့်ကမ်းပေးစေချင်ပါတယ်"

ဝမ်ဖူဖုန်း ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်သွားရပြီး

"စီနီယာက... တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ပိုင်ယန်တာအိုဆရာ က ခပ်အေးအေးပင်-

"မူလကတော့ ကောင်းကင်ဘုံက ဧည့်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်ပေမဲ့၊ အကြောင်းမလှစွာဘဲ လောကီလောကထဲကို သက်ဆင်းခဲ့ရတယ်။ ဒါ့အပြင် လူယုတ်မာတွေရဲ့ လုပ်ကြံခြင်းကို ခံရလို့... ကျင့်စဥ်လမ်း ပျက်စီးခဲ့ရတာပါ။ ဒါကြောင့် မင်းကို တက်လှမ်းနိုင်အောင် ကူညီပေးပြီး ကိုယ်တော့်အတွက် ကူညီပြီး ကလဲ့စားချေခိုင်းမလို့ ပါ"