အခန်း (၁၅၆)

🍏 Chapter 156

ဖြတ်သန်းရမည့် အရာအားလုံးကို ထူထပ်သိပ်သည်းစေခဲ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်နေရသော အိမ်မီးလောင်မှု ကိစ္စကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖြေရှင်းပြီးနောက် မျက်လုံးကို ပိတ်ကာ ခြေထောက်ကို ဆန့်လျက် ကွယ်လွန်သွားချေချင်တော့သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ဆယ်နှစ်ကျော် ကာလအတွင်း ကလေးဘဝတုန်းက သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှာဖွေစူးစမ်းခြင်းမှာ ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိလဲဆိုတာကို နားမလည်ခဲ့သေးပါချေ။ ထိုဝမ်သိုက်သည် ဤကမ္ဘာကြီးကို ရှာဖွေစူးစမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မိဘများ ကွယ်လွန်သွားပြီးနောက်တွင်တော့ ကမ္ဘာကြီးကို ရှာဖွေစူးစမ်းရန် စိတ်အင်အား မရှိတော့ပါချေ။ သူမသည် ရန်သူများကို ဥပဒေပြင်ပတွင် လွတ်မြောက်မနေစေချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး အမှတ်မထင် တွေ့မြင်လိုက်ရသော ဒုက္ခရောက်နေသည့် လူများကို ကူညီနိုင်သမျှ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမကိုယ်သူမ အနေဖြင့်မူ ဤအသက်ဝိညာဉ် တည်ရှိနေခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အမှန်တရားကို ပေါ်ပေါက်စေရန်နှင့် မကောင်းမှု ပြုလုပ်သူများကို အပြစ်ပေးခြင်း ခံရစေရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကိစ္စရပ်များကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် အချိန်အနည်းငယ် ပိုမို ကျန်ရှိနေသေးပါက မိမိကိုယ်ကိုယ် သွားရောက် နားလည် သဘောပေါက်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုကောင်းဦးမည်။

ရွှီကျင့်သည် ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် အကြည့်ကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို စေ့လိုက်သည်။ ဟင်းပွဲအချို့ကို မိမိရှေ့သို့ လာရောက် ချထားပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူမသည် မျက်တောင်ကို လှုပ်ရှား လိုက်ပြီး ဆီများ ဝင်းပြောင်နေသော ထိုဟင်းပွဲများကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝေဝါးမှုများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် အပြင်က အစားအသောက်များကို ငြင်းပယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ဆိုင်ငယ်လေးများတွင် ဆားဓာတ်၊ ဆီဓာတ်နှင့် ကယ်လိုရီများ အလွန်မြင့်မားလှပေသည်။

သို့သော် သူမ ဂရုစိုက်နေသည်မှာ တကယ်ပဲ ကိုယ်ကိုတိုင်လား သို့မဟုတ် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲမှ ကိုယ်လား။

မိခင်ဖြစ်သူ အိမ်တွင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေစဉ်က သဘာဝကျစွာ ပြောဆိုခဲ့ဖူးသော စကားတစ်ခွန်းကို ပြန်လည် မြင်ယောင်မိသည်။

"အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ယောက်ျားကောင်းတစ်ယောက်ကိုတောင် အိမ်ထောင်မပြုနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ သူမမှာ အရည်အချင်း မရှိလို့ပဲ၊ ဒါက နိမ့်ကျတဲ့သူပဲ"

“အမျိုးသားတစ်ယောက်ကို အိမ်ထောင်ဖက်အဖြစ် ရွေးချယ်တော့မယ်ဆို သူ့ရဲ့ မိသားစုနောက်ခံကနေ အရည်အချင်းအထိ အစစအရာရာကို သေချာစိစစ်ရမယ်၊ ရုပ်ရည်ဆိုတာကတော့ အမျိုးသား တွေအတွက် အရေးမပါဆုံးအချက်ပဲ”

“အမျိုးသမီးတွေကျတော့ တစ်မျိုး၊ သူတို့ကိုတော့ အရည်အချင်း၊ ရုပ်ရည်၊ မိသားစုနောက်ခံ စတဲ့ ဘက်ပေါင်းစုံကနေ အစစ်ဆေးခံရမှာ ဖြစ်တယ်၊ အထူးသဖြင့် အပြင်ပန်း ရုပ်ရည်ပိုင်းမှာဆိုရင် အမူအရာကအစ ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားအဆုံး အားလုံး ပြည့်စုံနေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်”

ဘားကို သွားပြီး စိတ်ထွက်ပေါက် ရှာသည့်တိုင်အောင် အယ်ကိုဟောပါဝင်မှုနည်းသော အရက်အနည်းငယ်ကိုသာ သောက်ရဲပြီး သီးသန့် အခန်းကို သီးခြား ဖွင့်လှစ်ရကာ တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ သောက်သုံးရပြီး ကိုယ်ကိုကိုယ် မူးယစ်မသွားစေရန်အတွက်လည်း အာမခံချက် ပေးရသေးသည်။

ရုတ်တရက် ဆီများ စိမ့်ထွက်နေသော အမဲသားပြားတစ်ပြားကို သူမ၏ ရှေ့မှ ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်လုံးကို မြှင့်တင်လိုက်ရာ

သူမ၏ ဘေးတွင် ထိုင်နေသော ဝမ်သိုက်သည် မျက်တောင်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့် လေးများ အထက်သို့ ကွေးညွတ်သွားသည့် အခါတွင်မူ ပါးချိုင့်နှင့် သွားစွယ်လေးများ ထွက်ပေါ်လာကာ အလွန်ချစ်စရာကောင်းလှပြီး ထမင်းစားတူကို ကိုင်ထားသော လက်ကလေးကို အနည်းငယ် မြှင့်လျက် ထွက်ပေါ်လာသော စကားလုံးများမှာ ပေါ့ပါးလှသော်လည်း ရှင်းပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"အစ်မ ငေးနေတာကို တွေ့လို့ပါ၊ အသားလေး နည်းနည်းစားကြည့်ပါဦး၊ ဒါက အနံ့နဲ့တင် တော်တော်လေး မွှေးနေတာ။ ကိုယ့်ရဲ့ ဗိုက်ကို မနှိပ်စက်ပါနဲ့၊ စိတ်ချပါ... ကျွန်မလည်း အခုထိ ဘာမှ မစားရသေးလို့ တူက သန့်ရှင်းပါတယ်"

ရွှီကျင့်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ပြင်းထန်စွာ ချလိုက်မိသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝန်ပိနေသော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီး တစ်ခုပင်။

သူမသည် ပန်းကန်ပြားပေါ်တွင် တင်ထားသော တူကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည့်အလား အသားပြားကို ညှပ်ကာ ထမင်းနှင့်အတူ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဝါးစားသည့်အခါတွင်မူ အကြိမ် ၃၀ ကျော် မဖြစ်မနေ ဝါးရမည်ဟူသော မမြင်ရသည့် စည်းကမ်းချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကာ အဆင်ပြေသည့်အခါတွင်မှ လည်ချောင်းထဲသို့ မျိုချလိုက်တော့သည်။

ဝမ်သိုက်ထံသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သော အကြည့်ထဲတွင် စစ်မှန်သော အပြုံးရိပ်များနှင့် အနည်းငယ်သော မျက်ရည်စများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်"

ပင်ကိုယ်အားဖြင့် အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်များကို ဂရုမစိုက်တတ်သော ဝမ်သိုက်သည် ရွှီကျင့်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခြင်းကို သတိမပြုမိပါချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် လီချင်းယွီအတွက် ဟင်းများ ထည့်ပေးနေသောကြောင့်ပင်။

ကျေးဇူးတင်စကားကို ကြားရသည့်အခါ သူမသည် ခေါင်းကိုပင် မလှည့်ဘဲ သွက်လက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့ အားနာနေတာလဲ၊ ကျွန်မက အစ်မမအတွက် အသားတစ်ပြားပဲ ထည့်ပေးလိုက်တာလေ၊ ဒီအတိုင်းလေး လုပ်လိုက်ရုံတင်ပါပဲ"

တူကို မလှုပ်ရှားရသေးမီ ချန်စစ်ကျယ်သည် မျက်နှာအမူအရာမပျက်ဘဲ စားပွဲပေါ်ရှိ အိမ်ချက်ဟင်းပွဲ အချို့ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ နှာခေါင်းက အနံ့ခံနိုင်စွမ်း မပျောက်ကွယ်သေးသဖြင့် မွှေးမှန်း သိရှိပေသည်။

မွှေးမှန်း သိရှိသောကြောင့်ပင် ဤကဲ့သို့သော ဟင်းချက်အနံ့အသက်များက ဘာကြောင့် ထွက်ပေါ်လာရသည်။ နောက်ဆက်တွဲ ဘာတွေ ဖြစ်လာနိုင်သည် ဆိုသည်ကို သူ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဘာမှမပြောဘဲ တူကို ကိုင်ကာ ဝမ်သိုက်၏ လွတ်နေသော ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ဟင်းပွဲများကို လာရောက် ထည့်ပေးခဲ့သည်။ သူသည်အေးစက်သော ဟင်းညှပ်စက်ရုပ်ကြီးကဲ့သို့ပင်ဖြစ်နေသည်။

သူနှင့် ပြိုင်ပွဲကြီး ဆင်နွှဲနေသော လူမှာမူ ရွှီကျင့် ဖြစ်သည်၊ ရွှီကျင့်သည် ဆိုင်ရှင်ထံမှ တူတစ်စုံကို သီးသန့် ထပ်မံ တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရုတ်တရက် ကလေးဆန်သွားကြသော လူနှစ်ဦးသည် ငေးကြည့်နေမိသော ကုချီကို ဆွဲဆောင်လိုက်ရုံမျှမက ရလဒ်အနေဖြင့် အရှုံးမပေးလိုသော ကုချီသည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ပူးပေါင်းပါဝင်လာခဲ့တော့သည်။

လီချင်းယွီအား အစားအသောက် ကျွေးမွေးနေသော ဝမ်သိုက်သည် ဘေးတွင် ထားရှိသော မိမိ၏ ပန်းကန်လုံးကို သတိမပြုမိပါချေ။ ရံဖန်ရံခါ မျက်လုံးထောင့်မှ တွေ့မြင်ရသော်လည်း အလုပ်လုပ်နေသော ဦးနှောက်က ရွေးချယ်မှုအရ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။

အခြားလူသုံးဦးက ဟင်းများကို မပြတ် ထည့်ပေးနေကြသည်ကိုသာ သူမ သိရှိပြီး ဟင်းပွဲများက အလွန် အရသာရှိ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူမ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ထိုဟင်းများ တောင်လိုပုံနေသော ပန်းကန်လုံးကို သတိပြုမိလိုက်သည့် အခါတွင်မူ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားခဲ့ရသည်။

ခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် သူမသည် မျက်ဝန်းများကို ကျယ်ပြန့်စွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် တူဖြင့် ထိုပန်းကန်လုံးကို ညွှန်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီပန်းကန်လုံးက ကျွန်မဟာလား"

ဟင်းများကို တူဖြင့်ညှပ်ကာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြင့် သူမ၏ ပန်းကန်လုံးထဲသို့ ထပ်မံ ထည့်သွင်းရန် ကြံစည်နေသူမှာ ကုချီ ဖြစ်သည်။ ဝမ်သိုက်သည် ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ ပန်းကန်လုံးလေးကို ဘေးသို့ ဆွဲယူကာ ကာကွယ်လိုက်ပြီး ကုချီကို ဒေါသတကြီးဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် နည်းနည်း ရိုင်းစိုင်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

စိုက်ကြည့်ခြင်း ခံလိုက်ရသဖြင့် ကြောင်အမ်းသွားသော ကုချီသည် ဟင်းပွဲညှပ်ထားသော တူနှင့် လက်ကို လေထဲတွင် တွဲလောင်း ချထားမိပြီး သူသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်တော်က သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးလည်း..."

သူ၏ အခြားလက်တစ်ဖက်က ရွှီကျင့်ကို တစ်ခါ၊ ချန်စစ်ကျယ်ကို တစ်ခါ ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်ပြီး ခေါင်းကလည်း လက်ညှိုးညွှန်ရာ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါ လှည့်ပတ်နေခဲ့သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ မိမိ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော အန္တရာယ်ကို အညီအမျှ ခွဲဝေရန် ကြံစည်နေသော ကုချီ၏အစီအစဉ်မှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ရချေပြီ။

ဝမ်သိုက်သည် မျက်ခုံးကို တွန့်လိုက်ပြီး စကားကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ရွှီကျင့်က မိန်းကလေးလေ၊ သူမ ကျွန်မကို ထည့်ပေးတဲ့ ဟင်းတွေကို ကျွန်မ အားလုံး စားမှာ၊ သူမက မွှေးမွှေးလေးနဲ့ လှလည်း လှတယ်၊ ကျွန်မ သူမကို အရမ်းသဘောကျတယ်၊ ချန်စစ်ကျယ်ကတော့ ကျွန်မရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်လေ၊ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြတာ တစ်နှစ်နီးပါး ရှိပြီ၊ ပြီးတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကိုလည်း အတူတူ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးတယ်”

“ရှင်ကကော... ကျွန်မ ရှင့်နဲ့ ရင်းနှီးလို့လား၊ ပြီးတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က စောစောကတင် ရပ်လိုက်ကြပြီလေ၊ ရှင်တစ်ယောက်တည်းပဲ ဆက်ပြီး ထည့်နေတာ"

"ကုချီ... ရှင် ကျွန်မအပေါ်ကို ဘယ်လို အတွေးအခေါ်မျိုး ရှိနေပါစေ၊ ဒါပေမဲ့ ရှင် တစ်ချက်ကိုတော့ ရှင်းလင်းစွာ သိထားဖို့ လိုအပ်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်၊ ကျွန်မတို့ကြားမှာ လောလောဆယ် သူငယ်ချင်းလို့တောင် ခေါ်ဆိုလို့မရသေးပါဘူး”

“ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက် ဆုံတွေ့ခဲ့တာကလည်း ကျွန်မက လီချင်းယွီအတွက် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ရှာပေးချင်လို့ ရှင့်ကို ပေးခဲ့တာ ဖြစ်ပြီး၊ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် လီအဖွားက ကျွန်မတို့ကို အတင်းတွေ့ပေးချင်နေတာနဲ့ ကျွန်မကလည်း လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ရှင့်နဲ့အတူ ထမင်းစားခဲ့ရုံ သက်သက်ပဲ"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ကျွန်မက အဲဒီအချိန်တုန်းက ရှင်ကို သဘောမကျဘူးလို့ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောခဲ့ပြီးသားပါ၊ စုစုပေါင်း နှစ်ကြိမ်ပဲ ဆုံတွေ့ဖူးသေးတဲ့ ကျွန်မတို့ဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ရည်ရွယ်ချက်က အောင်သွယ်ပေးလို့ဖြစ်ပြီးတော့၊ ဒီတစ်ခေါက်ကလည်း လီချင်းယွီနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်နေလို့ပဲ"