အခန်း ၁၄၄
Vol. 15 Ch. 144
🌻 Chapter 144
စုဖေးရှန် "ခြံဝင်းက လူတွေအားလုံးက ပြောကြတယ်၊ သူမက နည်းနည်းဆော့တတ်ပေမယ့် အရမ်းသဘောကောင်းပြီး ရန်သူလည်း မရှိဘူးတဲ့"
"သူမက လယ်ယာအလုပ်တွေ ကူညီပေးရုံတင်မကဘူး၊ လူတိုင်းကို အစားအသောက်တွေ ကျွေးဖို့လည်း ပိုက်ဆံတွေ ခဏခဏ ထုတ်ပေးတတ်တယ်တဲ့"
"တစ်ခါတုန်းက ခြံဝင်းက မိသားစုတစ်ခုက ကလေးတစ်ယောက် ကျားနဲ့တွေ့တော့ သူမကပဲ အဲဒီကလေးကို အချိန်မီ ကယ်တင်ပေးခဲ့တာ"
ယင်ကျန်း သက်ပြင်းချမိသည်။
"သူမ ပြောင်းလဲသွားပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ၊ ဒီကိစ္စကို လူသိရှင် ကြား မဖြစ်စေသင့်ဘူး၊ သူမ ခြံဝင်းမှာ ရောဂါနဲ့ သေသွားတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ပါ"
ကန်ရှီးဧကရာဇ် နန်းသက် လေးဆယ့်ခုနစ်နှစ်တွင် ညီလာခံ ကျင်းပနေစဉ်အတွင်း ဧကရာဇ်သည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအပေါ် သဘောထားမှာ ပိုမိုစိတ်မရှည်ဖြစ်လာကာ သူ့ အဋ္ဌမညီတော်ကို မကြာခဏ ချီးမွမ်းလာခဲ့သည်။
သူ့ နဝမနှင့် ဒသမညီတော်များမှာ ပိုမောက်မာဝင့်ကြွားလာကြပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအုပ်စုဝင်ဖြစ်သော ယင်ကျန်း စိတ်ထဲတွင်တော့ တည်ငြိမ်မှုဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးတည်းသာ ရှိနေတော့သည်။
အကယ်၍ သူသာ ဇာတ်သိမ်းကိုကြိုမသိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် ပြင်ပလူတစ်ယောက် အမြင်ဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နိုင်စွမ်းမရှိခဲ့ဘူးဆိုလျှင် အလွန်တော်လှသောခမည်းတော်၏ သရုပ်ဆောင်မှုကြောင့် လှည့်စားခံရလုနီးပါးဖြစ်သွားမည် သေချာလှသည်။
ဤအချိန်တွင် သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအတွက်သာမက သူ့ ကိုယ်ပိုင်အနာဂတ်အတွက်ပါ ပူပန်သောကရောက်ကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေမည်မှာ သေချာလှသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီဖြစ်ရာ သူ့ ညီတော်ဆယ့်သုံးလည်း ဘေးကင်းလုံခြုံနေသည်။
ညီလာခံအပြီးတွင် အဋ္ဌမမင်းသားမှာ သူ့ကို လေးစားအားကျသူများဖြင့် ဝိုင်းရံခံနေရပြီး သူ့မျက်လုံးများထဲတွင်မူ အကူ အညီမဲ့နေသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။
မှန်ပေသည်။ သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက ဉာဏ်ရည်ထက် မြက်ခဲ့ပြီး နိုင်ငံရေးအရည်အသွေးများကိုလည်း သိသိသာသာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ရာ ဤအရာအားလုံးကို သူ မည်သို့ မမြင်နိုင်ဘဲ နေမည်နည်း။
သို့သော် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်ခြင်းက ပိုအဖြစ်ဆိုးစေရုံသာ ဖြစ်လေသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများနှင့် အထူးသဖြင့် သူ့ ဇနီးနှင့် နဝမညီတော်တို့က အမြဲတစေ တိုက်ခိုက်လုယူရန် တိုက်တွန်းနေကြသဖြင့် သူ့ကို ပိုအကူအညီမဲ့လာစေသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အဋ္ဌမညီတော် ဇနီးကဲ့သို့ ဗိုလ်ကျစိုးမိုးပြီး ခြယ်လှယ်တတ်သော ဇနီးမျိုးကို မရယူခဲ့ပေ။ ကံကောင်းသည်မှာ သူချစ်ရသောသူက အတော်လေး နူးညံ့သိမ်မွေ့သူဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ပိုကံကောင်းသည်မှာ သူသည် မင်းသားဆယ့်သုံးက နဝမမင်းသားလောက် အာဏာမက်မောခြင်းမရှိဘဲ သူချစ်ရသော အစ်ကိုတော်ကိုရှေ့တန်းသို့သာ တွန်းပို့ရဲခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုအရာကိုကြည့်ရလျှင် နဝမမင်းသားနှင့် အဋ္ဌမမင်းသား ဇနီးမောင်နှံတို့သာ ထီးနန်းအတွက် အတူတူတိုက်ပွဲဝင်ကြမည်ဆိုလျှင် အဋ္ဌမမင်းသားသည်တော့ ကင်းလွတ်သွားနိုင်လိမ့်မည်။
ဟူး... ငါ ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ၊ ကမ်းချန်ချန်နဲ့ အချိန်တွေ အကြာကြီး အတူတူ ဖြတ်သန်းနေရလို့ ငါ့စိတ်တွေ ရှုပ်ထွေးလာတာများလား...
ပြီးတော့ ဒီဝန်ကြီးတွေကရော အဋ္ဌမညီတော်ကို တကယ် ထောက်ခံကြတာရော ဟုတ်ရဲ့လား...
မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူတွေက အဋ္ဌမညီတော်က အားနည်းပြီး ထိန်းချုပ်ရလွယ်တယ်၊ ကြင်နာတတ်တဲ့ စိတ်ထားရှိတယ်ဆိုတာကို မြင်လို့ သူ့ကို အခုလို ဗြောင်ကျကျ မျက်နှာသာပေးပြနေကြတာ၊ ခမည်းတော်သာ သံသယဝင်သွားရင် အဋ္ဌမညီတော် ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာကို နည်းနည်းလေးတောင် ဂရုမစိုက်ကြဘူး
တကယ်လို့ ငါသာ ဧကရာဇ်မဖြစ်နိုင်ခဲ့ရင် အဋ္ဌမညီတော်နဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားကြားမှာ ရွေးချယ်ရမယ်ဆို ငါလည်း အဋ္ဌမညီတော်ကို ရွေးမှာပဲ၊ တခြား အကြောင်းပြချက်တော့ မရှိပေမယ့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ဒေါသက ပိုပိုပြီး ဆိုးရွားလာတာပဲ
ယခုလေးတင် တံခါးမှ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ယင်ကျန်းခြေသလုံးကို ရေနွေးကြမ်းပန်းကန် တစ်လုံးလာမှန်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားအပေါ် အမြဲတစေ သတိဝီရိယရှိသည်။
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား "စတုတ္ထညီတော်... ခမည်းတော်က ဘာသဘောနဲ့ ဒီလိုပြောရတာလဲ၊ ငါက မနေ့ညက ကချေသည်တစ်ယောက်နဲ့ အတူအိပ်ခဲ့ရုံလေးကို ဘာလို့ လူအများရှေ့မှာ ထုတ်ပြောပြီး ငါ့ကို အရှက်ခွဲရတာလဲ"
ယင်ကျန်း "ခမည်းတော်က အစ်ကိုတော့်ရဲ့ ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်လို့ပါ၊ အခုမှ ဧပြီလပဲ ရှိသေးတယ်၊ ရာသီဥတုက အေးနေတုန်းပဲကို နောင်တော်က အပြင်ဘက်မှာ တစ်ညလုံးအိပ်ခဲ့တာလေ၊ ခမည်းတော်က အရမ်းစိုးရိမ်ပြီး အစားတောင် စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ပြောသည်။
"ဟွန့်... သူက ငါ့ကို မနှစ်သက်တော့တာပါ၊ ဒီတစ်ခါ ကချေ သည်ကို အပြစ်ပေးတယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က အစေခံတစ်ယောက်၊ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်ကဆို ငါ အနှစ်သက်ဆုံး မိန်းမစိုးကိုတောင် လူပုံအလယ်မှာ ရိုက်သတ်ခဲ့သေးတယ်၊ သူက ငါ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် မျက်နှာမထောက်ဘူး၊ ငါ့ကို ဂရုစိုက်တဲ့ ဖခင်ကောင်းတစ်ယောက်လို အမြဲ ဟန်ဆောင်နေတာ၊ တကယ့်ကို ဟန်ဆောင်ကောင်းလွန်းတယ်၊ သူက ငါ့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"
ယင်ကျန်း "အစ်ကိုတော်က ရုပ်သေးရုပ်မှ မဟုတ်တာ၊ အစ်ကိုတော်က ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်နဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲလေ ဘယ်သူက အစ်ကိုတော်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ၊ ခမည်းတော်သာ သူ့အကြောင်း အစ်ကိုတော် အဲဒီလိုပြောတာကို ကြားသွားရင် စိတ်မကောင်းဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"စိတ်မကောင်းဖြစ်မယ် ဟုတ်လား"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လှောင်ပြုံးပြုံးလေသည်။
"သူက နောက်ဆုံးတော့ ငါ့ကို ငြီးငွေ့သွားပြီ မဟုတ်လား၊ သူက မကြာသေးခင်ကမှ အဋ္ဌမမင်းသားကိုမြှောက်စားနေတာ၊ ဒါပေမဲ့ သူက နိမ့်ကျတဲ့ဇာတ်က ဆင်းသက်လာတာလေ၊ ငါနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ"
ယင်ကျန်း "အစ်ကိုတော် အရမ်း တွေးလွန်နေပါပြီ၊ ခမည်းတော် ဧကရာဇ်က အစ်ကိုတော်ကို ဂရုစိုက်ဆုံးပါပဲ"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား သူ့ လည်ပင်းကို ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်လာသည်။
"သူ ငါ့ကို ဂရုမစိုက်တာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်၊ သူက ငါ့ကို သေတွင်းဆီ တွန်းပို့နေတာ"
ယင်ကျန်း အပြင်ဘက်သို့ ချက်ချင်းကြည့်ပြီး
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား... သတိထားပါ၊ နံရံတွေမှာ နားတွေ ရှိပါတယ်"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ထပ်မံရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြန်သည်။
"ဟားဟားဟားဟား... ငါက ဘာကို ကြောက်ရမှာလဲ၊ ဟားဟားဟား... စတုတ္ထညီ မင်း...မင်းက ဘာလို့ အသက် ကြီးလာလေ ပိုပိုပြီးသတ္တိနည်းလာရတာလဲ"
ယင်ကျန်း "ဒီတစ်ခေါက် နယ်စပ်မှာ အစ်ကိုတော်ကောင်း ကောင်း စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ရင် သားအဖ ဆက်ဆံရေးကို အရင်ကလို ပြန်လည်ပြုပြင်နိုင်မှာပါ"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ရယ်မောခြင်းကို ရပ်တန့်ပြီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။
"ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်မှာ မင်း အဋ္ဌမမင်းသားကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထား"
ယင်ကျန်း "ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား စံအိမ်မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချမိပြီး မျက်လုံးများလှန်လိုက်မိသည်။