အခန်း ၁၅၇
Vol. 16 Ch. 157
🌻 Chapter 157
ယင်ကျန်း ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်တောင်တဖျပ်ဖျပ်ခတ်လျက် ပြောသည်။
"ကျွန်တော် ခန့်မှန်းတာ မှားသွားတာများလား၊ ဒါက ခမည်းတော် သားတော်တွေကို စမ်းသပ်တာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းကလိုမျိုးလေ၊ မဟုတ်ရင် ခမည်းတော်က ဒီကိစ္စကို နန်းတော်ညီလာခံမှာ မကြေညာဘဲ ဘာလို့ စာကြည့်ဆောင်တော်မှာ ကြေညာရတာလဲ"
ကန်ရှီးက သူ့ သားတော်များ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်က စိတ် လိုက်မာန်ပါ စမ်းသပ်မှုများကို ပြန်လည်အမှတ်ရသွားသည်။ သူ့ မျက်နှာအမူအရာက ချက်ချင်းပျော့ပျောင်းသွားပြီး ခေါင်းယမ်းလာသည်။
"မင်း ပြောတာမှန်ပါတယ်၊ ဟူး... မင်းတို့အားလုံး တော်တော်လေး ကြီးပြင်းလာကြပြီပဲ"
နဝမမင်းသား "ဒီတော့ ဒီလိုကိုး၊ ခမည်းတော်က ကျွန်တော်တို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ဉာဏ်ရည်သွက်လက်မှုနဲ့ ပါးနပ်မှုကို စမ်းသပ်ရတာ သဘောကျခဲ့တယ်၊ အခုလည်း ဒီလှည့်ကွက်အဟောင်းကိုပဲ ထပ်သုံးနေတာကိုး၊ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်က ခမည်းတော်ရဲ့ အတွေးတွေကို အိမ်ရှေ့စံမင်းသားထက်တောင် ပိုနားလည်နေပါလား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကန်ရှီး သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လာသည်။ သို့သော် ကန်ရှီးသည် လက်ကိုသာမြှောက်ကာ ပြောသည်။
"အားလုံး လူစုခွဲကြတော့"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် အလွန် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ ယင်ကျန်းနှင့် မင်းသားဆယ့်သုံးတို့ကို သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ သူတို့ နန်းတော်တံခါးမှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အလောတကြီး ပြောသည်။
"ညီတော်ဆယ့်သုံး... အဲဒီကိစ္စကြောင့် မင်း ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလား၊ နှစ်နှစ်တောင် ရှိနေပြီပဲ၊ မင်း အခုလောက်ဆို လွှတ်ချလိုက်သင့်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား"
ယင်ရှန် ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား လုပ်သမျှအရာအားလုံးက မှန်ကန်နေတာပဲ၊ ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ကန့်ကွက်ရဲမှာလဲ၊ နောက်တစ်ခါတော့ ကျွန်တော့်ကို ထပ်မလှည့်စားပါနဲ့လို့ပဲ တောင်းဆိုပါရစေ"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား နှုတ်ခမ်းကို စုပ်သပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။
"အဲဒါက ဘယ်လိုလုပ် လှည့်စားတာ ဖြစ်သွားရတာလဲ၊ ခမည်းတော်က အဲဒီအချိန်တုန်းက အရမ်းဒေါသထွက်နေတာ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ကို ငါ့ကို တကယ် သတ်ခိုင်းချင်နေတာ၊ အဲဒီကိုယ်ရံတော်နှစ်ယောက်ကို တားပေးဖို့ ငါ မင်းကို အကူအညီတောင်းခဲ့ပေမဲ့ မင်း ကိုယ်တိုင် အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ ငါ မခိုင်းခဲ့ပါဘူး"
မင်းသားဆယ့်သုံး သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ဒါတွေအကုန်လုံး ကျွန်တော့်အမှားတွေပါ၊ ကျွန်တော် ခုနကပဲ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား"
ထိုစကားကို ပြောပြီးနောက် သူက တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် ထွက်သွားလေသည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ယင်ရှန်ကျောပြင်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ ယင်ကျန်းအား ပြောသည်။
"သူ့အချိုးကို ကြည့်စမ်း"
ယင်ကျန်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
"ညီတော်ဆယ့်သုံးက အစ်ကိုတော်ကို အရမ်းအထင်ကြီးလေးစားလွန်းလို့ အသေးအမွှား နစ်နာမှုလေးနဲ့ အသုံးချခံရတာကိုတောင် သည်းမခံနိုင်တာပါ၊ ကျွန်တော် သူ့ကို နားချလိုက်ပါ့မယ်"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက သူ့ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။ ဤစတုတ္ထမင်းသားသည် သူ့ကို အမြဲတမ်း လေးစားခဲ့ပြီး အသိဉာဏ်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူ အနည်းငယ်နေသာထိုင်သာ ရှိသွားရသည်။
"ခုနက အဌမမင်းသားနဲ့ တခြားသူတွေအတွက် မင်း ဝင်မပြောသင့်ဘူး၊ အဌမမင်းသားအရှက်ကွဲတာကို ငါ မြင်ချင်နေခဲ့တာ"
ယင်ကျန်းက ပြောသည်။
"ဒုတိယအစ်ကိုတော်... ခုနက မင်းသားကိုးရဲ့ ရန်စတဲ့ စကားတွေကို တကယ် မယုံလိုက်ဘူး မဟုတ်လား"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်ကာ
"ဘာ ရန်စတဲ့စကားလဲ၊ နဝမမင်းသားက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ တကယ်လို့ စတုတ္ထမင်းသား... မင်းမှာသာ လျှို့ဝှက်ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေရင် မင်းက နှစ်ဖက်စလုံးကို ခွထိုင်နေမှာပေါ့၊ ဘာလို့ ငါ့ဘက်မှာပဲနေမှာလဲ"
ယင်ကျန်းသည် သူ့ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်တိုးလိုက်ပြီး ဘယ်သူမှ မကြည့်နေကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီးမှ ပြောသည်။
"အစ်ကိုတော်... အစ်ကိုတော်က ပြဇာတ်တွေ အများကြီး ဖတ်ဖူးပါရက်နဲ့ ဘာလို့ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အရာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သဘောမပေါက်ရတာလဲ
ယောကျ်ားတစ်ယောက်က မိန်းမတစ်ယောက်ကို ဆုံးရှုံးသွားတဲ့အခါ အဲဒီမိန်းမရဲ့ အချစ်ကို သူမရဲ့သားဆီမှာ အစားထိုးပြီး ဖြည့်ဆည်းပေးတတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို အဲဒီအခွင့်အရေးပေးလို့မဖြစ်ဘူး"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားကာ လက်ခုပ်တီးပြီး ရယ်မောလေသည်။
"ထက်မြက်လိုက်တာ၊ စတုတ္ထမင်းသား... မင်းက တကယ့်ကို ပါးနပ်တာပဲ၊ ဟားဟားဟား၊
မင်းက ပြဇာတ်တွေ သိပ်မကြည့်တတ်ပေမဲ့ မိန်းမနဲ့ ယောကျ်ားကြားက အချစ်ရေးကိစ္စတွေကို အများကြီး ပိုနားလည်နေပါ့လား
အဌမမင်းသားကို မင်း ကူညီနေတယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တာ၊ ငါ မင်းကို အထင်လွဲသွားတာပဲ"
ကိုယ်လုပ်တော်လျန်သည် ဤကိစ္စကို သိပြီးနောက် ဖျားနာကာ အိပ်ရာထဲလဲသွားလေသည်။ မိခင်ကို သွားရောက် ပြုစုခဲ့သော အဌမမင်းသားသည်လည်း အအေးမိသွားသည်။
ဤအအေးမိရောဂါမှာ အလွန်ကူးစက်မြန်ပြီး နဝမမင်းသားနှင့် ဒဿမမင်းသားတို့လည်း ကူးစက်ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့သုံးယောက်သည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေကြသည်။ မင်းသားကိုးက စားပွဲကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချကာ ပြောသည်။
"ကိုယ်လုပ်တော်လျန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဒီကိစ္စက အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ အုပ်စုက ကြိုးကိုင်စီစဉ်ထားတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်၊ ဒါကိုတောင် စတုတ္ထအစ်ကိုတော်က လူကောင်းဟန်ဆောင်နေသေးတယ်
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တကယ်ကို ဟန်မဆောင်တော့တာပဲ၊ ကျွန်တော်တို့တွေပဲ အထိနာပြီး အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်ကို အလွတ်ပေးထားလို့မဖြစ်ဘူး"
"ဟတ်ချိုး"
ဒဿမမင်းသားသည် အကျယ်ကြီး နှာချေလိုက်ရာ တံတွေးစက်များက နဝမမင်းသားလက်ပေါ်သို့ ကျသွားသည်။
မင်းသားကိုးသည် ရွံရှာစွာဖြင့် လက်ကို ပိုးပဝါဖြင့် သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနူးညံ့သော ပဝါကို အမှိုက်တောင်းထဲသို့ ပစ်ထည့်သည်။ ဒဿမမင်းသားက ဂရုမစိုက်ဘဲ ပြောသည်။
"အစ်ကိုတော် ပြောတာမှန်တယ်, ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ ဘာနည်းလမ်းရှိလဲ"
နဝမမင်းသား "ငါတို့ နေမကောင်းဖြစ်နေတာကို ဟန်ဆောင်ပြီး သူတို့ကို မင်းသားရှစ်ရဲ့စံအိမ်ကို ဖိတ်ကြမယ်၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က ခမည်းတော်ရှေ့မှာ ငါတို့အတွက် ဝင်ပြောပေးလို့ ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့လို့ အကြောင်းပြမယ်လေ၊ ပြီးရင် သူတို့အပေါ်ကို နှစ်ခါလောက် နှာချေပစ်လိုက်မယ်"
အဌမမင်းသား မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောသည်။
"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ"
နဝမမင်းသား "အဌမအစ်ကိုတော်... ကျွန်တော်တို့က ဆိုးရွားတဲ့ အပြစ်တစ်ခုခုကို ကျူးလွန်နေတာမှ မဟုတ်တာ၊ ပြီးတော့ သူတို့လည်း သိမှာမဟုတ်ပါဘူး"
အဌမမင်းသား ပြောသည်။
"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီလို ထပ်လုပ်လို့ မရဘူး..."
သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် မာနထောင်လွှားသော အမျိုးသမီးအသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။
"ဒါ အကြံကောင်းပဲလို့ ငါထင်တယ်"
အဌမမင်းသား၊ နဝမမင်းသားနှင့် ဒဿမမင်းသားတို့သည် တစ်ပြိုင်နက် မတ်တပ်ရပ်လာကြသည်။
အဌမမင်းသားက "မင်း ဘာလို့လာတာလဲ။ ကူးစက်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား"
အဌမမင်းသားဖူကျင်းက မေးစေ့ကို ပင့်ကာ ပြောသည်။
"ရှင်တို့သုံးယောက် နေမကောင်းဖြစ်နေတာတောင် အရေး ကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေကို ဆွေးနွေးနေကြသေးတာပဲ၊ ကျွန်မက ဘာလို့ စွန့်စားပြီး လာလို့မရရမှာလဲ"
အဌမမင်းသားက ပြောစရာစကားမဲ့သွားကာ "ဘာ အရေး ကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေလဲ၊ ဒါက ကလေးဆန်တဲ့ လက်စားချေနည်းသက်သက်ပဲ၊ ပြီးတော့ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်နဲ့ ညီတော်ဆယ့်သုံးက အပြစ်ကင်းနေနိုင်သေးတယ်"
မင်းသားရှစ်ဖူကျင်းက ပြောသည်။
"သူတို့က အပြစ်ကင်းတယ် ဟုတ်လား၊ ဟွန်း... သူတို့က ကိုယ့်ညီအစ်ကိုတွေအပေါ် အကြမ်းကြုတ်ဆုံးပဲ၊ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်းသားကိုးရဲ့ ငွေကြေးအလွဲသုံးစားမှု အမှုရယ်
ပြီးတော့ ဒဿမမင်းသားရဲ့ အကြွေးမဆပ်တာနဲ့ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်မှုတွေ၊ အဲဒါတွေကို ဖွင့်ချခဲ့တာ သူတို့ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"
အဌမမင်းသားသည် သူ့ ညီတော်နှစ်ပါးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့ လွန်လွန်ကျူးကျူး လုပ်ခဲ့မိ၍ အခြားသူများကို သူတို့အပေါ် အားသာချက် ရသွားစေခဲ့ကြောင်းကို ဝန်ခံရန် အရှက်ရနေမိသည်။
မင်းသားရှစ်ဖူကျင်းက ဆက်ပြောသည်။
"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျွန်မ နဝမမင်းသားနောက်ကို ငွေလှံနဲ့ လိုက်ဖမ်းတုန်းက အဲဒါ ရှင့်ရဲ့ စတုတ္ထမင်းသား မြှောက်ပင့်ပေးခဲ့တာလေ
ရှင့်ရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်က တကယ့်ကို ကောက်ကျစ်ပြီး ရက်စက်တဲ့သူပဲ၊ ရှင်လို ရိုးသားပြီး ဖြောင့်မတ်တဲ့သူကသာ သူ့ကို လူကောင်းလို့ အထင်လွဲနေတာ"
အဌမမင်းသား ဘာမျှ ဆက်မပြောတော့ပေ။
အဌမမင်းသားဖူကျင်းသည် နဝမမင်းသားနှင့်အတူ အသေး စိတ် အစီအစဉ်များကို အမြန်ဆုံး အတည်ပြုသည်။ သူမသည် မိသားစုပွဲတော်တစ်ခုဟု အကြောင်းပြကာ အဌမမင်းသား နာမည်ဖြင့် ဖိတ်စာကို ပေးပို့မည်ဖြစ်သည်။
---- ----- ----
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားသည် ဖိတ်စာကို ဖတ်ပြီးနောက် ဆုတ်ဖြဲကာ လွှင့်ပစ်သည်။ ချန်ဝမ်အာသည် ပြန့်ကျဲသွားသော ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် စက္ကူစများကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရင်ဘတ်ကို ချွဲနွဲ့ကာ ပွတ်သက်နေသည်။
"အိမ်ရှေ့စံမင်းသား... ဖိတ်စာကို ဘာလို့ လွှင့်ပစ်လိုက်တာလဲဟင်"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက လှောင်ပြောင်လေသည်။
"ဘယ်ပွဲတော်မှ ကောင်းတဲ့ပွဲတော် မရှိဘူး၊ ငါတို့က ဟန် ဆောင်မှုတွေအကုန်လုံးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်ပြီးပြီပဲ၊ ပွဲတော်ကို သွားစရာ ဘာအကြောင်းရှိသေးလို့လဲ
ငါ အခု သူတို့နဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ လုံးဝ မရှိတော့ဘူး၊ ငါ ထီးနန်းပေါ် ရောက်သွားတာနဲ့၊ ဟွန်း..."
ချန်ဝမ်အာ "အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက တကယ့်ကို ဉာဏ်ပညာကြီးမားပြီး ပြတ်သားတာပဲ၊ တကယ်လို့ စတုတ္ထမင်းသားသာဆိုရင် သူ သေချာပေါက် သွားမှာပဲလို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"
အိမ်ရှေ့စံမင်းသား အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့သည်။
"စတုတ္ထမင်းသားက သူရဲဘောကြောင်တယ်၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားရဲဘူး၊ သူက ငါ့အပေါ် သစ္စာရှိလို့သာပေါ့ မဟုတ်ရင် ငါလည်း သူ့ကို အထင်အမြင်သေးမိမှာပဲ"
ချန်ဝမ်အာသည် သူမခေါင်းကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ အပ်လိုက်ရာ သူမ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်ချက်များပြည့်နှက်နေ သည်။
"စတုတ္ထမင်းသားက သတ္တိမရှိဘူး၊ ယောကျ်ားဆန်တဲ့ စိတ် ဓာတ်ရှိတဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနဲ့ ယှဉ်လို့မရဘူး"