← Chapters

အခန်း ၁၀၄

Vol. 11 Ch. 104

အခန်း ၁၀၄

Vol. 11 Ch. 104

အခန်း (၁၀၄) လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူ ထပ်မံပေါ်လာခြင်း၊ တစ်ယောက်ကို သုံးယောက် ဝိုင်းတိုက်ခြင်း

လုံကျိရော့သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ သက်တောင့်သက်သာ နေထိုင်လာခဲ့ပြီးနောက် ဤမျှလောက် အရှက်ခွဲခံရခြင်းမျိုးကို မည်သည့်အချိန်က ကြုံတွေ့ဖူးမည်နည်း။

ချင်လော့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်လှသော ဂရုမစိုက်မှုများကို သူမ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချင်လော့က သူမကို အမှန်တကယ် သတ်ရဲသည်ဟုပင် သူမ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လျိုကျင်းကျင်းသည် ဓားကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေကြောင်းကို မသိရှိခဲ့ကြချေ။ ထိုသတင်းကို ထောက်လှမ်းရေးကွန်ရက်များအတွင်း၌ပင် တစ်ကြောင်းတစ်လေမျှ ဖော်ပြထားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးသည် အလွန်လျှို့ဝှက်လွန်းသဖြင့် ၎င်း၏ တည်ရှိမှုကိုပင် ပြင်ပလောကမှ လူများ မသိရှိခဲ့ကြချေ။

နောင်တဓားချောက်ကမ်းပါးမှ လူများသည် ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် အားလုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်ကို မည်သူကမျှ မသိရှိခဲ့ကြပေ။

ထို့ပြင် ကျိုးဟုန်ယွီနှင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူက ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး သူ၏ဘေးရှိ စွန်းကျုံးမိုမှာလည်း မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဖိနှိပ်ခံရကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားခဲ့သည်။

စွန်းကျုံးမိုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ညည်းညူလိုက်သည်။

"ငါတို့က တစ်ဘက်တည်းသားတွေလေ... ဒီလောက် အစစ်နဲ့တူအောင် သရုပ်ဆောင်ဖို့ လိုလို့လား”

ယခုလေးတင် စစ်သူကြီးကျန်းတို၏ ပုဆိန်ချက်က သူ့ကို နှစ်ပိုင်းကွဲမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ရာ စစ်သူကြီးကျန်းတိုကို ကြည့်လိုက်သော သူ၏အကြည့်များတွင် နက်ရှိုင်းသော နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ထိုသူတော်စင်ဘုရင်က သူ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲယူကာ လျိုကျင်းကျင်းတို့ကို ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါတို့ တတိယသခင်မလေးကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”

"သူမကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်... မဟုတ်ရင် ခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ဒေါသကို မင်းတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

"သူက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေရင်တောင် မဟာချင်အင်ပါယာက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံကျိရော့သည် လူသားဧကရာဇ်အလံအတွင်း၌ လူမဆန်သော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုများကို ခံစားနေရပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပြိုလဲလုဆဲဆဲ အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သူ မသိခဲ့ချေ။

အထူးသဖြင့် ချင်လော့နှင့် ထိုဝိညာဉ်ချည်နှောင်ကြာပွတ်ပင်။ ဝိညာဉ်များကို ချည်နှောင်နိုင်ပြီး သဘာဝကျကျပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွက်လည်း ပြဿနာ မရှိချေ။

အကယ်၍ အကြည့်တစ်ခုကသာ လူသတ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် ချင်လော့သည် လုံကျိရော့၏ အကြည့်များဖြင့် အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် ခုတ်ထစ်သတ်ဖြတ်ခံရပြီး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

"မင်းက လုံးဝ ရူးသွပ်နေတဲ့ အရူးတစ်ယောက်ပဲ…ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းနေတာလဲ! ”

"မင်းမှာ သတ္တိရှိရင် ငါ့ကို သတ်လိုက်စမ်းပါ… ငါ့ကိုသတ်ပြီး မင်း အသက်ရှင်နိုင်မလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့”

"မင်းကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် မင်းရဲ့အဘိုးက အခု သေတော့မှာပဲ... မင်း သူ့ဆီသွားပြီး အဖော်ပြုပေးလို့ ရတယ်”

"ဟူး"

ချင်လော့က သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"မင်းဆိုတဲ့ မိန်းမကလေ... ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့နေရတာလဲ... ဒီဂျယ်လီစေ့လေးကို စားလိုက်ရင် မင်း သေမှာ မဟုတ်ဘူး... မင်း အဆိပ်မိသွားရင်တောင် မင်းအဖေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အဆိပ်မဖြေနိုင်ဘူးလို့ တကယ် ထင်နေတာလား... ဒါပေမဲ့ မင်း မစားဘူးဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်”

"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ အမျိုးသမီးတွေက အမြဲတမ်း ရွေးချယ်မှုတွေ ပြုလုပ်တတ်ကြတယ်... မင်းက ဘာလို့ သိပ်ပြီး ဉာဏ်မကောင်းတဲ့ပုံ ပေါက်နေတာပဲ... လူတွေက အသက်ကြီးလာရင် ဦးနှောက်မရှိတော့ဘူးလို့ ပြောကြတာ မဆန်းပါဘူး”

ချင်လော့၏ အကြည့်များက သဘာဝကျကျ နေရာတစ်ခုဆီသို့ ရွှေ့သွားရာ လုံကျိရော့ကို အရှက်ရသွားစေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် ချင်လော့ ပြောခဲ့သော စကားများက လုံကျိရော့၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ ဖခင်သည် ဤကမ္ဘာကြီး၏ အထွတ်အထိပ်တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေသော လူနည်းစုထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ခံစားရစေခဲ့သည်။

ချင်လော့သည် မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

တောင်တန်းစိမ်းစိမ်းလေးတွေ ရှိနေသရွေ့ ထင်းပြတ်သွားမှာကို ကြောက်စရာ မလိုဘူးလေ။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ စားမယ်”

သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ဉာဏ်ကောင်းတဲ့ မိန်းမပဲ... ယေဘုယျအားဖြင့် ဉာဏ်ပိုကောင်းလေ အသက်ပိုရှည်လေပဲ”

ချင်လော့က ထိုနတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို လုံကျိရော့၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နတ်ဆိုးမျိုးစေ့သည် လုံကျိရော့၏ ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ ထိုးဆင်းသွားခဲ့၏။

"မင်း..... ချင်လော့.... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ!"

လုံကျိရော့က တားဆီးချင်ခဲ့သော်လည်း သူမ မတားဆီးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေပြီး ရှီးဟွမ်၏ ဖိနှိပ်မှုကိုပါ ခံနေရသဖြင့် သူမသည် ယခုအခါ အသတ်ခံရရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော သိုးငယ်လေးတစ်ကောင် ဖြစ်နေပေပြီ။

အမှန်တကယ်တော့ ချင်လော့က အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်နိုင်သော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆန္ဒကို ဘာကြောင့် ဆန့်ကျင်ပြီး လုပ်ရမည်နည်း။

"အဆင်ပြေပါတယ်... လှည့်ကွက်သေးသေးလေး တစ်ခုပါပဲ... ဘာမှ ထိခိုက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ချင်လော့က စကားပြောနေရင်း သူ၏စိတ်ထဲတွင် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စနစ်... နတ်ဆိုးမျိုးစေ့က ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရနိုင်လား"

[နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ကို စိုက်ပျိုးပြီးတာနဲ့ စိုက်ပျိုးခံရတဲ့သူက အခြေအနေကို ဖော်ထုတ်လို့မရသလို ဤလောကမှာ ဘယ်သူကမှလည်း ရှာဖွေမတွေ့ရှိနိုင်ပါဘူး... နတ်ဆိုးမျိုးစေ့က လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြောင်းလဲပေးလိမ့်မယ်... သူမက သင့်ကို သစ္စာဖောက်ချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယုံကြည်ပါတယ်]

[လုံကျိရော့ကို နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ စိုက်ပျိုးခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပြီး ပိုင်ရှင်က ဗီလိန်အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ရရှိပါတယ်]

နတ်ဆိုးမျိုးစေ့ အောင်မြင်သွားသဖြင့် ချင်လော့က ရှီးဟွမ်ကို လုံကျိရော့အား လွှတ်ပေးရန် ခွင့်ပြုလိုက်၏။

"တကယ်တော့ ငါတို့ကြားက ကိစ္စတွေအားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာလေးတွေပါ"

"မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ... နဂါးအကြေးခွံက အခု ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေဦးမယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား"

ဤစကားများကို ပြောလိုက်သည်နှင့် လုံကျိရော့၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထုတ်ပြောလိုက်သည်။

"ချင်ဧကရာဇ်!"

ချင်လော့က ဝန်ခံခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မရှိခဲ့ပေ။

လုံကျိရော့အတွက်မူ ဤသည်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ဝန်ခံလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

"ငါ သိသားပဲ... ဒီကိစ္စက အဲ့ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးဆိုတာ ငါ သိခဲ့တယ်... နဂါးအကြေးခွံက မင်းလက်ထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေတော့မှာလဲ”

"နဂါးအကြေးခွံရဲ့ တိကျတဲ့ အသုံးဝင်မှုက ဘာလဲ”

ချင်လော့က မေးမြန်းလိုက်သည်။

လုံကျိရော့က ချင်လော့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်လော့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ပို၍ မျက်စိကျစရာ ကောင်းလာသည်ဟု သူမ အမြဲတမ်း ခံစားနေရသော်လည်း သူမက နဂါးအကြေးခွံ၏ အသုံးဝင်မှုကို ချင်လော့အား မရှင်းပြနိုင်သေးချေ။

"ချင်ဧကရာဇ်က အဲ့ဒါကို ရသွားရင်တောင် နဂါးအကြေးခွံကို သူ သုံးလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး... နဂါးအကြေးခွံက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ"

သူမက ယုံကြည်မှုရှိစွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အိုး... ဟုတ်လား"

ချင်လော့က လုံကျိရော့ကို နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်း လုံကျိရော့က အသေးစိတ် အချက်အလက်အားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောပြချင်လာလိမ့်မည်ဟု သူ တွေးလိုက်ပေသည်။

လင်းယွဲ့ယောင်၏ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ လှုပ်ရှားမှုအတွက်မူ ထပ်မံလိုအပ်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ချင်လော့နှင့် လုံကျိရော့တို့က လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့မှ သူတော်စင်ဘုရင်သည် လုံကျိရော့ လုံးဝ အထိအခိုက်မရှိသည်ကို မြင်ချိန်၌ ကြီးမားသော သက်သာရာရမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"နဂါးအကြေးခွံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ နည်းလမ်းတစ်ခုခု စဉ်းစားလိုက်မယ်"

"တကယ်လို့ မင်းက ငါ့ကို နတ်နဂါးသွေးအဆီအနှစ် သုံးစက်ပေးနိုင်ရင် နဂါးအကြေးခွံကို ထုတ်ယူနိုင်ဖို့ မင်းကို ငါ ကူညီပေးနိုင်ကောင်း ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

ချင်လော့က မတန်တဆ တောင်းဆိုနေသည့်ပုံစံ ပေါက်နေပေသည်။

"ဟမ့်..."

လုံကျိရော့က အထင်အမြင်သေးစွာ လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းက ချင်ဧကရာဇ်ရဲ့ လက်ထဲကနေ ယူနိုင်မယ်လို့ ပြောနေတာလား... အဲဒါက ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အရယ်ရဆုံး ဟာသတစ်ခုပဲ"

"မင်းက သူ့ရဲ့ သားဖြစ်နေရင်တောင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး... ချင်ဧကရာဇ်က ကြမ်းတမ်းပြီး ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"

" ဒီနေ့ကိစ္စကို ငါတို့ ရှုံးနိမ့်သွားတယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်... သွားကြရအောင်"

လုံကျိရော့က ရှေ့သို့ လှမ်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဤအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် အရိပ်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေသော လုပ်ကြံသူက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်လိုက်ပေသည်။

ချင်လော့သည် သူ့ကိုယ်သူ ပိတ်လှောင်ခံလိုက်ရသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးများအားလုံး စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်သွားခဲ့၏။

"သူတော်စင်ဘုရင်... သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

သူတော်စင်အဆင့်တစ်ဦးက သူ၏အပေါ် ဤမျှကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် မဖြစ်နိုင်သဖြင့် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ရှိနေသည့် ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

‘ရွှစ်!’

လေထုကို စုတ်ဖြဲသွားသည့် စူးရှသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ မြှားတစ်စင်းသည် ချင်လော့ထံသို့ အလွန်အမင်း လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာကာ သူ၏ ရင်ဘတ်အတွင်းသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့၏။

ဤနေရာတွင် သူတော်စင်ဘုရင် သုံးဦး ရှိနေသော်လည်း လျိုကျင်းကျင်းနှင့် ကျိုးဟုန်ယွီတို့ နှစ်ဦးစလုံးက လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့မှ သူတော်စင်ဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသဖြင့် ချင်လော့၏ ဘေးနားတွင် သူတော်စင်ဘုရင်၊သူတော်စင်အဆင့် တစ်ဦးမျှပင် မရှိခဲ့ချေ။

ဤသည်က ရွှေရောင်အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံသင့်ပေ။

အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ထိုလုပ်ကြံသူသည် ကိုယ်တိုင် စွန့်စားခြင်းမပြုဘဲ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ သတိထား၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"တောက်... သောက်ကျိုးနည်းပဲ"

ချင်လော့၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဒေါသများက ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

‘လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှု ပြုလုပ်တဲ့သူက ဘာကျင့်ဝတ်မှ မရှိဘူးပဲ’

‘ဖူး!’

မြှားတစ်စင်းက ချင်လော့၏ ရင်ဘတ်ကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားခဲ့သည်။

အကြိမ်ကိုးဆယ်ရွှေခန္ဓာကျင့်စဉ်၏ ရူးသွပ်သော လည်ပတ်မှုက ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကြီးမားသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့ပေသည်။

မြှားက ချင်လော့၏ ကာကွယ်မှုများကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ချင်လော့၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသော်လည်း သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ပင်။

‘ဖူး!’

ချင်လော့က သွေးတစ်လုပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး အဝေးမှ သူတော်စင်ဘုရင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အံကြိတ်၍ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သူ့ကို သတ်လိုက်!"

လုံကျိရော့က ချင်လော့ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သည်ကို မြင်ချိန်၌ သူမ၏ နှလုံးသားကို ဓားဖြင့် လှီးဖြတ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ချင်လော့သာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပါက သူမပါ သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်ပေသည်။

ပထမအချက် လွဲချော်သွားပြီးနောက် ထိုလူက ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

လျိုကျင်းကျင်းက ရှေ့သို့ ခုန်တက်ကာ ပြေးထွက်သွားသော်လည်း ကျိုးဟုန်ယွီမှာမူ ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိသဖြင့် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး သူ ထွက်သွားသင့်သလား ဟု တွေးနေမိသည်။

အသက်ပိုကြီးလာသည်နှင့်အမျှ ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာ အရာများ ပိုမိုများပြားလာပြီး ဤနေရာတွင် လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့လည်း ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လုံကျိရော့က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်မည်ဟု မည်သူ ထင်ထားမည်နည်း။

"အကြီးအကဲဝမ်... အဲ့ဒီလုပ်ကြံသူကို သတ်လိုက်!"

အကြီးအကဲဝမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"တတိယသခင်မလေး... ဒီကိစ္စက ငါတို့ လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့နဲ့ မဆိုင်ဘူးနော့”

လုံကျိရော့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

"တကယ်လို့ သူက ငါတို့မျက်စိရှေ့မှာ သေသွားရင် ချင်ဧကရာဇ်က အဲ့ဒါကို ငါတို့ လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့ရဲ့ လက်ချက်လို့ သေချာပေါက် ထင်လိမ့်မယ်”

အကြီးအကဲဝမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး တွေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့ သတ်တာ မဟုတ်ရင်တောင် ချင်ဧကရာဇ်က ငါတို့ သတ်တယ်လို့ စွပ်စွဲနိုင်တယ်... အဲ့ဒါဆိုရင် လျှို့ဝှက်နဂါးတပ်အဖွဲ့ကို လက်စားချေဖို့ အကြောင်းပြချက် ရသွားလိမ့်မယ်”

‘ရွှစ်!’

လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူလည်း ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးဟုန်ယွီက တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"မင်းတို့အားလုံး အရှင်မင်းသားကို ကာကွယ်ထားကြ”

ထို့နောက် သူက ခုန်တက်ကာ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

လုပ်ကြံသူ ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် သူ၏အနောက်မှ ထက်မြက်သော အငွေ့အသက်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး နောင်တရစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... နောက်တစ်ခါ ဒီလိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုး ရနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက် သုံးခုက သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာရာ သူ့ကို ချော်လဲမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဟမ်.. သုံးယောက် တစ်ယောက် ဝိုင်းတိုက်တာလား”

"သူတို့က ခုနလေးတင် သေမတတ် တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ ရန်သူတွေ မဟုတ်ဘူးလား”

All Chapters