အခန်း ၁၁၂

အခန်း (၁၁၂) ဆန်းကြယ်သော နေနက်ကြီးနှင့် အိပ်မောကျနေသည့် ငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စု

လီယွဲ့သည် ရွှံ့ညွန်တောတစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ချုံပုတ်အနည်းငယ်သာ ကျဲကျဲပါးပါး ပေါက်ရောက်နေသော ရွှံ့ညွန်တောကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

ဤရွှံ့ညွန်တောသည် ရွှမ်ခရိုင်တွင် အတော်ပင် နာမည်ကြီးလှသည်။

အကြောင်းမူကား တစ်ခါက အဆင့် (၄) မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဤနေရာသို့ ဆင်းသက်ခဲ့သော်လည်း ရွှံ့ညွန်တော၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင်…

အချို့သော အဆင့် (၄) မိစ္ဆာများသည် မယုံကြည်ကြဘဲ သေးငယ်သော ရွှံ့ညွန်တောတစ်ခုက သိက္ခာရှိလှသော အဆင့် (၄) မိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို မည်သို့မျှ မဝါးမြိုနိုင်ဟု ထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် မည်သူတစ်ဦးမျှ ပြန်လည် ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။

ထိုအချိန်မှစ၍… ဤနေရာသည် ရွှမ်ခရိုင်၏ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မည်သည့်မိစ္ဆာမျှ ဤနေရာသို့ ခြေမချရဲကြတော့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေထဲမှာ ငါ အကဲမခတ်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော နေရာပဲ"

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီဧရိယာဟာ ငါ့ရဲ့ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ၊ မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်ဘုရားဥပဒေတွေ လွှမ်းမိုးထားတဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပါဝင်နေပြီ"

"ငါ မမြင်နိုင်တဲ့ နေရာရှိနေဖို့ အကြောင်းမရှိဘူး… ဒါဟာ တစ်ခုခုကြောင့်ပဲ ဖြစ်ရမယ်…"

လီယွဲ့၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ဤနေရာမှ မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ မခံစားမိပေ။

ထို့နောက် သူ၏လက်ယာဘက်လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်ကာ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။

သူသည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအတတ်ဖြစ်သော စစ်မှန်သော နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမျှင်တန်းပေါင်း ၁,၅၀၀ ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်၏။

ရုတ်တရက်…

သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် တတိယမြောက် မျက်လုံးတစ်လုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ကောင်းကင်မျက်လုံး ပွင့်လာသောအခါ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင် ချက်ချင်းပင် ထူးခြားဆန်းပြားစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို အုပ်စိုးထားသော အမျိုးမျိုးသော နတ်ဘုရားဥပဒေများသည် စီးဆင်းလှုပ်ရှားနေကြပြီး ဤလောကရှိ အရာအားလုံးကို ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။

မည်သည့်ဥပဒေမျှ နတ်ဘုရားမျက်လုံး ၏ အကြည့်မှ မလွတ်မြောက်နိုင်ပေ။

"ဒါဟာ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံးရဲ့ အမြင်အာရုံလား"

"ဒါဟာ တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ"

"တကယ်လို့ ငါသာ ကိုယ်ခံပညာလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းမယ်ဆိုရင် ဒီ စစ်မှန်တဲ့ နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ရဲ့ အကူအညီနဲ့ ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုဟာ အရှိန်အဟုန်ပြင်းပြင်းနဲ့ မြန်ဆန်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်တယ်"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်ဘုရားဥပဒေတွေရဲ့ စွမ်းအားကို တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရတာဟာ လောကရဲ့ တရားဓမ္မတွေနဲ့ သဘောတရားတွေကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူပြုတယ်လေ"

လီယွဲ့ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နတ်ဘုရားဥပဒေစွမ်းအားများကို ဤမျှ တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့ရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ အဝေးတစ်နေရာရှိ တောက်ပနေသော နေမင်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ တစ်ချက်မျှသာ ကြည့်လိုက်ရသေးသည်။

သူ့မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်၏။

"တောက်ပနေတဲ့ နေမင်းရဲ့ အထက်မှာ…"

သူ နက်နက်နဲနဲ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ၏ နတ်ဘုရားမျက်လုံးဖြင့် မြင်တွေ့ရသော နေမင်းသည် သူ ပုံမှန်မြင်တွေ့နေကျ နေမင်းနှင့် လုံးဝ ခြားနားနေခဲ့သည်။

သို့မဟုတ်…

စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ဖြင့် မြင်တွေ့ရသော ထိုအရာသည် နေမင်း လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

၎င်းသည် ကြီးမားလှပြီး အမှောင်ထုလွှမ်းကာ သေခြင်းတရားကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော ကြယ်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နေမင်း၏ တကယ့်မီးလျှံများ မရှိ။

စူးရှတောက်ပသော အလင်းရောင်လည်း မရှိပေ။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ သေခြင်းတရားနှင့်တူသော တိတ်ဆိတ်ခြင်းနှင့် အေးစက်ခြင်းတို့သာ ဖြစ်သည်။

လီယွဲ့သည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ဖြင့် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် အလွန်အမင်း အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့အပြင်… သူသည် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ၏ အကြည့်နှင့် ထိုအထက်ရှိ ထူးဆန်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ အကြည့်တို့ တိုက်ရိုက် ဆုံမိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် အေးခဲသွားခဲ့သည်။

ဒါဟာ ဒီလောကရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ သဘာဝလား။

"ဒီ နေနက်ကြီးဟာ အတိအကျ ဘာကြီးလဲ..."

"ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ... အဲဒီအပေါ်မှာ တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင် ရှိနေတာလား..."

သို့မဟုတ်…

"မဟာကျိုးမင်းဆက် ပျက်သုဉ်းပြီး မိစ္ဆာတွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေ ထွက်ပေါ်လာရတာဟာ ဒီ နေနက်ကြီး ကြောင့်လား"

လီယွဲ့ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်သို့ မကြာသေးမီကမှ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏စွမ်းအားများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်လာခဲ့သော ပျော်ရွှင်မှုများသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

အဆင့်နိမ့် အဆင့် (၈) သည် အလွန်အမင်း အင်အားကြီးမားပြီး မဟာကျိုးမင်းဆက်ခေတ်တွင် ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း…

ဤ နေနက်ကြီး ၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ အလွန်ပင် အားနည်းလွန်းနေသေးသည်။

"ရှေ့ခရီးက ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲဦးမှာပဲ"

"ငါ လျှောက်လှမ်းရမယ့် လမ်းက အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်"

"ငါဟာ လက်ရှိမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်…"

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားခဲ့သည်။

ထို နေနက်ကြီး သည် အတိုင်းအဆမရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လက်ရှိတွင် သူနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်သေးသည်မှာ သိသာလှသည်။

သူသည်လည်း အလွန်အမင်း ဝေးကွာလှသော နေနက်ကြီး ကို သွားရောက် မဆွတ်ခူးရဲပေ။

ဟူး…!

သူ၏ အကြည့်သည် ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ရွှံ့ညွန်တောပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်… သူ၏ အကြည့်သည် ကျယ်ပြောလှသော ရွှံ့ညွန်တောကို ဖြတ်သန်းကာ သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော နေရာများဆီသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် ရွှံ့ညွန်တော၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် မြှုပ်နှံထားသော တောင်ထိပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဤတောင်သည် တစ်ခုလုံး စိမ်းညို့နေပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များကို ဆောင်ကြဉ်းထားသည်။

"ဒါဟာ တကယ့်ကို ကြေးနီတောင်ကြီးပဲ"

"ပြီးတော့ ကြေးနီချေးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာပဲ… ဒါဟာ မဟာကျိုးမင်းဆက် မတိုင်မီခေတ်က တောင်တစ်လုံးနဲ့ မတူဘူးလား"

လီယွဲ့ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူသည် မည်သည့်အန္တရာယ်ကိုမျှ မခံစားရသေးပေ။

နတ်ဘုရားတစ်ပါးအနေဖြင့် အန္တရာယ်ကို ကြိုတင်သိရှိနိုင်သော စွမ်းရည်သည် လုံးဝ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခင်က နေနက်ကြီး ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ပြီး ဆက်မကြည့်တော့ပေ။

အကြောင်းမူကား သူ ခံစားမိသည်မှာ…

တကယ်လို့ စစ်မှန်သော နတ်ဘုရား ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို အသုံးပြုပြီး နေနက်ကြီး ကို အချိန်အကြာကြီး ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုမယ်ဆိုရင် မတွေးနိုင်သော အန္တရာယ်များ ကျရောက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ဟူး…

နတ်ဘုရားမျက်လုံးသည် တောင်ထိပ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော စိမ်းလဲ့နေသည့် ကြေးနီချေးများကို ထိုးဖောက်ကာ ကြေးနီတောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ မြင်ရုံမျှဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ခေါင်းတလားပေါင်း (၆၅) ခု ရှိနေ၏။

ခေါင်းတလားတစ်ခုစီကို ကြေးညိုဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

ထို့အပြင် ခေါင်းတလားတစ်ခုစီတွင် မြောက်မြားစွာသော စာလုံးများနှင့် ရုပ်ပုံများ ရေးဆွဲထားပြီး အတွင်း၌ ဘာရှိနေသည်ကို ကမ္ဘာကြီးအား ပြောပြနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လီယွဲ့၏ နတ်ဘုရားမျက်လုံး သည် ကြေးညိုခေါင်းတလားများကို ထိုးဖောက်ကာ ထိုအထဲမှ တစ်ခု၏ အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လူသားတွေ မဟုတ်ဘူး..."

"ကျောပေါ်မှာ အတောင်ပံတွေရှိပြီး ငွေဖြူရောင်သွေးတွေ ရှိနေကြတယ်… ဒါဟာ ကမ္ဘာမြေရဲ့ မှတ်တမ်းတွေထဲက ငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စု လား"

"ငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စု…"

"ကမ္ဘာမြေရဲ့ သတင်းအချက်အလက် မှတ်တမ်းတွေအရ သူတို့ဟာ ကိုးပါးကောင်းကင်ခေတ်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံခဲ့ရမှာ"

"လူတစ်စုက ဒီနေရာမှာ အိပ်မောကျနေတုန်းပဲလို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားမိဘူး"

"ခြောက်ဆယ်က အဆင့် (၆) မှာ ရှိပြီး ငါးယောက်ကတော့ အဆင့် (၇) ရှိတယ်"

"ငါ ဒီလောက် ကံကောင်းလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး… အဆင့် (၆) နဲ့ အဆင့် (၇) ရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုအလောင်းတွေကို ဘယ်ကမှန်းမသိဘဲ အလကားရလိုက်တာပဲ"

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အဆင့် (၆) ရှိသော သတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ရုပ်အလောင်းသည် နတ်ဘုရားဆိုင်တွင် ကောင်းမွန်သော ဈေးနှုန်းကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ…

ဒါတွေဟာ အကြီးမားဆုံးသော ရရှိမှုများ မဟုတ်ပေ။

အကြီးမားဆုံးသော ရရှိမှုမှာ ဤကြေးညိုတောင်ကြီး ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အဆင့် (၈) ရတနာတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း၌ သူ မမြင်နိုင်ခြင်းမှာ ဤကြေးညိုတောင်၏ အာနိသင်ကြောင့် ဖြစ်၏။

ဤကြေးညိုတောင်တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ ၎င်းမှာ ဖုံးကွယ်ခြင်းပင်။

တကယ်လို့ ဒါဟာ သူ၏ နယ်မြေ မဟုတ်ဘဲ မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခုကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပါက ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ္တဝါတစ်ကောင်ပင်လျှင် ဤနေရာကို သတိမထားမိဘဲ ကျော်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ဒီမျိုးနွယ်စုမျိုးနွယ်တွေဟာ ဒီလောက်ကြာအောင် အိပ်စက်ပြီးတာတောင် သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးတာလဲ..."

"ကိုးပါးကောင်းကင်ခေတ် ပြီးနောက်မှာ လူသားဧကရာဇ်ခေတ် ရောက်လာခဲ့တယ်"

"လူသားဧကရာဇ်ခေတ်ဟာ နှစ်ပေါင်း ၈၀,၀၀၀ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အစည်ကားဆုံးနဲ့ အထွန်းကားဆုံး ခေတ်ဖြစ်ခဲ့တယ်"

"အခုကျတော့…"

"ဒါဟာ ဖရိုဖရဲဖြစ်တဲ့ ခေတ်ကို အပိုင်စားရတာပဲ"

"ဖရိုဖရဲဖြစ်တဲ့ ခေတ်..."

"ဒီခေတ်ကို ဘယ်သူက နာမည်ပေးခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ ဒါဟာ ကမ္ဘာမြေရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ထဲမှာ ကမ္ပည်းတင်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"

လီယွဲ့ မိမိဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တကယ်တော့…

ဖရိုဖရဲခေတ် ဆိုသည့် နာမည်မှတစ်ဆင့် သူသည် မိစ္ဆာများနှင့် နတ်ဆိုးများ သောင်းကျန်းနေသော လက်ရှိအခြေအနေကို အချို့သော ခန့်မှန်းချက်များ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

သေချာသည်မှာ…

ခန့်မှန်းချက်သည် အမြဲတမ်း ခန့်မှန်းချက်အဖြစ်သာ ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

"တကယ်လို့ ဒါဟာ ကိုးပါးကောင်းကင်ခေတ်ရဲ့ ကုန်ဆုံးချိန်မှာ ဒီနေရာမှာ အိပ်မောကျခဲ့တာ ဆိုရင်တောင်"

"ဒါဟာ နှစ်ပေါင်း ၈၀,၀၀၀ ကျော်သွားပြီ"

"သူတို့က ဘာလို့ အသက်ရှင်နေသေးတာလဲ"

လီယွဲ့သည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး လေထုထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြေးညိုတောင်၏ အတွင်းပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရှေ့ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကြေးညိုခေါင်းတလားပေါင်း ခြောက်ဆယ့်ငါးခုသည် သိပ်သည်းစွာ တည်ရှိနေကြသည်။

သူသည် လက်ကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အနီးဆုံးရှိ ကြေးညိုခေါင်းတလားတစ်ခု ပွင့်သွားခဲ့သည်။

"ဟင်"

အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။

ကြေးညိုခေါင်းတလားအတွင်း၌ အသက်ငယ်ရွယ်ပြီး ခန့်ညားသော ငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး လျောင်းစက်နေပြီး ထူးဆန်းသော စာလုံးများ ရေးသားထားသော ရွှေရောင်စက္ကူတစ်ရွက်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ကြေးညိုခေါင်းတလား ပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင်…

ထိုရွှေရောင်စက္ကူစာမျက်နှာသည် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စုဝင်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ခေါင်းတလားထဲမှ ထထိုင်ကာ လီယွဲ့ကို နာကျည်းမှုများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"လူသားတွေလား"

"သေစမ်း"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ငွေရောင်အလင်းများ ဖြာထွက်လာပြီး လီယွဲ့ထံသို့ ပြေးဝင်ကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

သို့သော် လီယွဲ့သည် သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်၏။

ထိုအခါ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အဆင့် (၆) အလယ်အလတ်သို့ ရောက်ရှိနေသော ဤငွေရောင်သွေးလွှမ်း နေမျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်ယူဖွယ် သားကောင်းသည် တစ်ခဏချင်းအတွင်း ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။