အခန်း ၁၁၄
Vol. 8 Ch. 114
အခန်း (၁၁၄) ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးမှ မိစ္ဆာကို ချေမှုန်းခြင်း၊ နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ခြင်း
လိမ့်ဆင်းနေသော မိစ္ဆာတိမ်တိုက်များနှင့်အတူ အဆင့် (၅) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ ကောင်းကင်ယံထက်တွင် ဝဲပျံနေကြပြီး တစ်ကောင်ကိုတစ်ကောင် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"မင်းတို့ သွေးမီးလျှံတောင်က ဒီနေရာကို ဘာလာလုပ်တာလဲ"
ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းလှသော ပင့်ကူနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ သွေးနီ ကင်းမြီးကောက်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ အဲဒီလူသား အပျက်အစီးတွေကို တူးဖော်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား"
"ဒါဟာ အဆင့် (၇) ဓမ္မသန္ဓေသားအဆင့်ရှိတဲ့ လူသားကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ချန်ထားခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်"
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အမြင့် ပေနှစ်ဆယ်ကျော်ရှိသော လက်လေးဖက်ပါ ဝက်ဝံနက်ကြီးတစ်ကောင်သည် ဖြဲဖြဲကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူ ဟုတ်လား"
"မင်းတို့ သွေးမီးလျှံတောင်က ဒီလိုအပျက်အစီးမျိုးကို တူးရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"
"အဲဒီကျင့်ကြံသူက ငါတို့မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ကို ရည်ရွယ်ပြီး အပျက်အစီးတွေထဲမှာ ထောင်ချောက်တစ်ခုခု ချန်ထားခဲ့မှာကို မင်းတို့မကြောက်ဘူးလား"
"မင်းတို့ သွေးမီးလျှံတောင်ရဲ့ အရှင်သခင်တွေ ထောင်ချောက်ထဲ ရောက်မသွားစေနဲ့… ဒါဟာ ရယ်စရာကောင်းလိမ့်မယ်"
ထျန်းလင်းခရိုင်ရှိ ထိပ်တန်းမိစ္ဆာအင်အားစုများအနေဖြင့် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေး မရှိကြပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်…
ထျန်းလင်းခရိုင်တွင် သူတို့သည် လူသားတို့၏ သွေးနှင့် အစားအစာအတွက်သာမက အခြားသော ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်လှသော ပစ္စည်းများအတွက်ပါ ပြိုင်ဆိုင်နေကြရသည်။
ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်လှသော သဘာဝရတနာများကို ကြုံတွေ့ရသောအခါ လူသားများသည် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ကြသည်မှာ မဆန်းပေ။
ဥပမာအားဖြင့် ယခုလက်ရှိကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
သူတို့အားလုံး ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်းမှာ ထိုလူသား၏ တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူရန်အတွက် သေချာပေါက် ဖြစ်သည်။
ဤလူသားတိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်အတွက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အသက်ကို စွန့်စားကြမည် ဖြစ်၏။
"ဒါအမှန်ပဲ"
"သွေးမီးလျှံတောင်က အဆင့် (၇) ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို တူးဖော်နေပြီး သူတို့က ငါတို့နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်ကို လာပြီး လုနေကြတာလား"
"ငါတို့ အင်အားချင်းပူးပေါင်းပြီး ဒီကင်းမြီးကောက်အိုကြီးကို အရင်သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"
မိစ္ဆာဝိညာဉ်တောင်မှ အရိုးဖြူမိစ္ဆာမသည် သူမ၏ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ ရယ်မောလိုက်၏။ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် မိန်းမလှလေးများ၏ အရေခွံပေါင်း ထောင်ချီဖြင့် ဝေဝေဝါးဝါး ဖုံးလွှမ်းနေကာ ၎င်းတို့သည် ထပ်တူကျနေသဖြင့် အထူးပင် ခြောက်ခြားဖွယ်ကောင်းလှသည်။
"ဟဲဟဲ…"
"မင်းတို့ အင်အားချင်းပူးပေါင်းမယ်ဆိုရင် လူသားတိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်ကို အဆိပ်ခတ်မှာ… အသေ သတ်ပစ်လိုက်မှ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ လမ်းခွဲကြတာပေါ့… မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ လူသားစစ်သည်တော်တွေကို သက်ရှိထင်ရှား ပြန်ခေါ်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
သွေးနီရောင် ကင်းမြီးကောက်သည် လှောင်ပြောင်လိုက်၏။
သူတို့သည် အခြားမိစ္ဆာများ အင်အားချင်း ပူးပေါင်းမည့်အရေးကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ကြပေ။
ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့်...
ဝမ်တုတောင်မှ ပင့်ကူနက်ကြီး၊ ကျွယ်တွန့်တောင်မှ ဝက်ဝံနက်ကြီး၊ မိုလင်းတောင်မှ အရိုးဖြူမိစ္ဆာမ၊ ကျင်ကျောင်ဂူမှ မြွေမိစ္ဆာနှင့် သွေးနတ်ဆိုးချောက်နက်မှ သွေးနီရောင် ခြင်္သေ့ကြီးတို့သည် အားလုံးပင် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြသည်။
သေဆုံးသွားသော လူသားစစ်သည်တော်များသည် တန်ဖိုး များများစားစား မရှိပေ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်…
သူတို့သည် လူသားတိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်များကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ဆေးဝါးကြီးတစ်လုံးအဖြစ် မချက်လုပ်မီ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်ဆေးဝါး အမြောက်အမြားကို ကျွေးမွေးရမည် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင် ငါတို့ထဲက လူတိုင်းဟာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းတွေကို အသုံးပြုကြတာပေါ့"
ကြီးမားလှသော သွေးနီရောင် ခြင်္သေ့ကြီးမှ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယင်း၏ အကြည့်သည် လေးပြင်ကျယ်မြို့ပေါ်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး လူသားတစ်ဦးချင်းစီကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
သို့သော် သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ...
အောက်ဘက်ရှိ မြို့ငယ်လေးထဲတွင် လူသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့နေသူ မည်သူမျှ မရှိသလောက် ဖြစ်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ထိုအစား သူတို့သည် မော့ကြည့်ကာ သူတို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြနေကြပြီး အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများပင် ရှိနေကြသည်။
ဒါဟာ သူ့ကို အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့သည်။
လူသားမျိုးနွယ်၏ ခြေနှစ်ချောင်းပါသော သိုးများမှာ သူတို့ကို မြင်ရုံနှင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။
သူ အရင်က ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ လူသားမြို့ရွာတွေဟာ သူ သွားလေရာရာ၌ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ဒါဟာ လူသားတွေ သူ့ကို မြင်တဲ့အခါ ရှိသင့်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။
အောက်က မြို့ငယ်လေးကတော့ လုံးဝ ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။
ဒါက သူ့ကို မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။
ဒါဟာ…
ဒီလူသားမြို့ငယ်လေးမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား။
လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်တုန်းက အဆင့် (၅) အလယ်အလတ်ရှိတဲ့ သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်ဟာ ရွှမ်ခရိုင်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာကို သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။
ဒါဟာ ဒီလူသားမြို့ငယ်လေးနဲ့ သက်ဆိုင်နေနိုင်မလား။
ဒီလိုတွေးတောရင်း…
သူသည် မည်သည့်အသံမျှ မထွက်စေဘဲ အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။
"လူသား တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်လား"
"ဟိုမှာပဲ"
"ဒါဟာ တကယ်တော့ အတောင်ပံပါတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်ပဲ"
သွေးနီရောင် ကင်းမြီးကောက်သည် လေထုထဲတွင် ရပ်နေရင်း ထိုဧရိယာကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယင်း၏ မျက်လုံးများသည် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်များဖြင့် ချက်ချင်းပင် တောက်လောင်သွားခဲ့သည်။
အတောင်ပံပါသော တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်။
အခြားသော မိစ္ဆာများသည် ထိုအရာကို ကြားရသောအခါ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
လူသားမျိုးနွယ်၏ အဓိက တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ် ကိုးခုအနက် အတောင်ပံပါသော တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်သည် အကောင်းဆုံးများထဲတွင် ပါဝင်သည်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ လူသားတိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ်ဟာ အတောင်ပံပါတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေတာပဲ။
ဝုန်း……!
မိစ္ဆာများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
၎င်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို သယ်ဆောင်လျက် နတ်ကွန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော လီရှို့ဝူထံသို့ ဦးတည်ကာ ဆင်းသက်လာခဲ့ကြသည်။
မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များသည် ကောင်းကင်နှင့် နေမင်းကို ကွယ်ပျောက်စေလောက်အောင် ဒီရေလှိုင်းကဲ့သို့ တဟုန်ထိုး တက်ကြွနေခဲ့ကြသည်။
လီရှို့ဝူသည် ကျောရိုးကို မတ်မတ်ဆန့်ကာ ရပ်နေခဲ့ပြီး မိစ္ဆာများ ဆင်းသက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း မည်သည့်ကြောက်ရွံ့မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ပေ။
သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ လီယူမင် ဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် တည်ကြည်လေးနက်နေခဲ့၏။
လီယူမင်၏ လက်ထဲတွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဖျော့တော့သော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဆောင်လက်ဖွဲ့မှ ဖြာထွက်နေ၏။
သို့သော် ကွက်တိပင်…
ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဆန့်ထွက်လာခဲ့ပြီး ယင်း၏ အရွယ်အစားမှာ ပေနှစ်ရာကျော်မျှ ရှိကာ အလွန်အမင်း ခန့်ညားထည်ဝါလှသည်။
လက်ချောင်းငါးချောင်းသည် တောင်တန်းကြီးများကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။
ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ကောင်းကင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး အထက်နှင့် အောက်ရှိ အရာအားလုံးကို လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။
အတိုင်းအဆမရှိလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်။
အောက်သို့ ငုံ့ဆင်းနေကြသော အတင့် (၅) အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ နေရာ၌ပင် အေးခဲသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာမှာ ယခင်အတိုင်း ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင်မူ အဆုံးမရှိသော ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည်။
မိစ္ဆာခြောက်ကောင်သည် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြသည်။
သူတို့ မတွေးဝံ့ကြပေ…
မည်သည့်အဆင့်ရှိသော တည်ရှိမှုမျိုးက သူတို့ကို လေထုထဲတွင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိအောင် ပြုလုပ်နိုင်သနည်း။
ကွက်တိ ဤအခိုက်အတန့်တွင်…
လေးပြင်ကျယ်မြို့ရှိ သက်ဝင်ယုံကြည်သူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရင်ခုန်နေခဲ့ကြသည်။
ဤမိစ္ဆာခြောက်ကောင်သည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပုံရပြီး တစ်ကောင်စီသည် တောင်ငယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ မြင့်မားကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသည်။
သို့သော် ယခုအခါ မဟာအရှင်သခင် လီယွဲ့သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ပြသခဲ့ပြီး ဤထိတ်လန့်ဖွယ် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်ကို ချုပ်နှောင်ထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ သက်ဝင်ယုံကြည်သူတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့အတွက် မဟာအရှင်သခင် လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ် ဘုရား"
လီယူမင်သည် ဒေသခံ နတ်ကွန်း၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ကျယ်လောင်စွာနှင့် သက်ဝင်ယုံကြည်စွာ ဆုတောင်းလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ သက်ဝင်ယုံကြည်သူတွေကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့အတွက် မဟာအရှင်သခင် လီယွဲ့ကို ကျေးဇူးတင်ရှိပါတယ် ဘုရား"
အခြားသော သက်ဝင်ယုံကြည်သူအားလုံးသည်လည်း ဒူးထောက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
ထို့အပြင် ယင်းတင် မကသေးပေ…
ဤမြင်ကွင်းကို ဧကပေါင်း ၄၀၀,၀၀၀ ကျယ်ဝန်းသော စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ၏ နေရာအားလုံးတွင် ပြသပေးလိုက်သည်။
လူပေါင်း ၃၆၀,၀၀၀ ကျော်သည် ကောင်းကင်ယံကို ငေးမောကြည့်ရှုနေခဲ့ကြ၏။
ထိုနေရာတွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းပြီး လွှမ်းမိုးထားသော မိစ္ဆာခြောက်ကောင် ရှိနေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် လိမ့်ဆင်းနေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း တောင်တစ်လုံးထက်မက ခန့်ညားလှသော ရွှေရောင်လက်ဝါးကြီးတစ်ဖက်သည် ဤမိစ္ဆာခြောက်ကောင်ကို ယင်း၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် ဖမ်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။
ဤကြီးမားလှပြီး ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော လက်ဝါးကြီး၏ အောက်တွင်မူ ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် မိစ္ဆာခြောက်ကောင်ပင်လျှင် အလွန်ပင် သေးငယ်လှပုံရသည်။
နောက်ထပ် အခိုက်အတန့်တွင်…
တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်းလှသော အသံတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း တိမ်တိုက်များ၏ အထက်တွင် တည်ရှိနေသကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးတွင် ဟိန်းဟောက်သွားခဲ့သည်။
"ငါဟာ…"
"လေးပြင်ကျယ်အရပ်ရှိ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို စောင့်ရှောက်တဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ နတ်ဘုရား ဖြစ်တယ်"
"ငါ့ကို ယုံကြည်သူတွေဟာ ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိကြလိမ့်မယ်"
"မိစ္ဆာတွေနဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကို မခံရတော့ပေ"
"သက်ဝင်ယုံကြည်သူတွေဟာ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားကျေးဇူးတော်ကို ရရှိကြလိမ့်မယ်"
"ငါ့ရဲ့ အသံကို ကြားရတဲ့သူအားလုံးဟာ ငါ့ကို ကိုးကွယ်နိုင်ပြီး ငါ့ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရယူနိုင်ကြတယ်"
လူပေါင်း ၃၆၀,၀၀၀ ကျော်သည် ဤအင်အားကြီးမားလှသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
လူများစွာသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာများ ရှိနေကြ၏။
အထူးသဖြင့် ရွှမ်ခရိုင်၏ ပြင်ပရှိ မြို့ငယ် (၁၂) မြို့တွင် ဖြစ်သည်။
ဤမြို့ငယ်များသည် မိစ္ဆာများ၏ ဘေးဒုက္ခကို ခံစားနေကြရပြီး သူတို့၏ သားကောင်များ ဖြစ်လာခဲ့ကြရကာ မည်သည့်စနစ်တကျ ရှိမှုမျှ မရှိပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် ရွာလုံးကျွတ်ကို မိစ္ဆာအနည်းငယ်မျှက ဝါးမြိုသွားတတ်ကြသည်။
လေးပြင်ကျယ်အရပ်ရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို စောင့်ရှောက်သော ဖြောင့်မတ်သည့် နတ်ဘုရားလား။
ဤဖြောင့်မတ်သော နတ်ဘုရားကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှုကို ရရှိနိုင်ပြီး မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးနိုင်မှာလား။
ဒါဟာ အမှန်ပဲလား။
သူတို့သည် ကောင်းကင်တွင် ထွက်ပေါ်လာသော ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်နေကြစဉ် မျက်လုံးများ တဖြည်းဖြည်း တောက်ပလာခဲ့ကြသည်။
အနည်းဆုံးတော့……
ပုံထဲက မိစ္ဆာတွေဟာ သူတို့ ပုံမှန်မြင်တွေ့နေကျ မိစ္ဆာတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး သန်မာပုံရသည်။
ဤမျှ အင်အားကြီးမားသော မိစ္ဆာကို ထိုဖြောင့်မတ်သော နတ်ဘုရားက ဖမ်းဆီးထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ပုံမှန်ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ လူသားစား မိစ္ဆာကောင်တွေဆိုရင်တော့…
ထိုဖြောင့်မတ်သော နတ်ဘုရားသည် သူ၏လက်ကောက်ဝတ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ရုံမျှဖြင့် သတ်ပစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
"ကျွန်တော် ဥပဒေစိုးမိုးတဲ့ နတ်ဘုရားအစစ်အမှန်ကို ယုံကြည်ချင်ပါတယ်… နတ်ဘုရားအစစ်အမှန်က ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးပါ အရှင်"
"အထက်က နတ်ဘုရားမင်းကြီး… ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးပါ အရှင်"
"ကျွန်တော် နတ်ဘုရားအစစ်အမှန်ရဲ့ ကာကွယ်မှုကို တောင်းခံပါတယ်… ကျွန်တော် သင့်ကို သက်ဝင်ယုံကြည်ပါ့မယ် အရှင်"
"ကျွန်တော် နတ်ဘုရားအစစ်အမှန်ကို နေ့ရောညပါ ကိုးကွယ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်… ကျွန်တော့်ကို သင့်ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု ပေးသနားပါ အရှင်"
လူသားများသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ငိုကြွေးကြပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
မိစ္ဆာများကြောင့် များစွာ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသူများသာလျှင် ၎င်းတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးရခြင်းသည် မည်မျှ ကံကောင်းလှသည်ကို သိကြမည် ဖြစ်သည်။
ကွက်တိ ဤအခိုက်အတန့်တွင်…
မျက်နှာဖြူ ကျောက်စိမ်းမြေခွေးသည် ဗေဒါဖြူတောင်ပေါ်တွင် ရပ်နေရင်း ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးကြီးကို မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။
ယင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်လှုပ်နေခဲ့ပြီး မျက်နှာမှာ သေခြင်းတရားကဲ့သို့ ဖြူလျော်သွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ဤကြီးမားလှသည့် လက်ဝါးကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ ယင်း၏ အဆင့် (၆) အဆင့်နိမ့်ဖြစ်သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ထွက်ပြေးရမည်…။
ငါတို့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးရမည်။