အခန်း ၁၈၃

🍋 Chapter 183

ထို့နောက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု စာရွက်စာတမ်းများကို ကုမ္ပဏီထံသို့ ပို့ဆောင်ရန် စာပို့သမားတစ်ဦးကိုသာ ရိုးရှင်းစွာ ခိုင်းလိုက်သည်။

ထိုနေရာသို့ ကိုယ်တိုင်တစ်ခေါက် ထပ်မံသွားရောက်ရန် သူ ပျင်းရိနေသောကြောင့်ပင်။

သူသည် ကော်ဖီဆိုင်မှ ထွက်ခွာမသွားဘဲ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်အတွက်သာ ဆက်လက် ထိုင်နေခဲ့သည်။

ဖန်ယုံကျင်းသည် ခုနကတင် Baoge အုပ်စုနှင့် စားဖိုမှူးကြီး ဟွမ်လုံတို့အကြားက စာချုပ်ဖျက်သိမ်းသည့် သဘောတူညီချက်ကို သူ့အား ပြသခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယင်းက သူသည် ယခုအခါ ထိုစားဖိုမှူးကြီးကို တရားဝင် ငှားရမ်းနိုင်ပြီဟူသော သဘောပင်။

သူသည် စားသောက်ဆိုင်၏ ပါးနပ်သော မန်နေဂျာထံသို့ WeChat မှတစ်ဆင့် စာတစ်စောင် ချက်ချင်း ပေးပို့လိုက်ပြီး ထိုစားဖိုမှူးကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးရန် အကူအညီ တောင်းခံလိုက်တော့သည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် စားသောက်ဆိုင်၏ အထက်ထပ်၌ သူ၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရုံမျှသာ ရှိသေးသည့် ဟွမ်လုံသည် ကျိုးထျန်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းက သူ့ကို တစ်ချက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူသည် ပိန်ပိန်ပါးပါးနှင့် အရပ်ပုပုမျှသာ ရှိပြီး တော်တော်လေးလည်း သဘောကောင်းမည့်ပုံ ပေါ်နေသဖြင့် သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည့် စားဖိုမှူးတစ်ယောက်၏ ပုံစံနှင့်မူ အတော်လေး ကွဲပြားနေသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်မူ အမှုဆောင် စားဖိုမှူးချုပ် တစ်ယောက်ဆိုသည်မှာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ ခန့်ခန့်ထည်ထည်နှင့် အမိန့်ပေးသံဖြင့် ပြောဆိုတတ်ရမည် ဖြစ်သည်။

အဆုံးသတ်တွင် သူတို့က မီးဖိုချောင်တစ်ခုလုံး၊ ထို့ပြင် စားသောက်ဆိုင် တစ်ခုလုံး၏ ဝိညာဉ် သခင်များ မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ဤလူကမူ ယဉ်ကျေးပျူငှလှပေသည်။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာကျိုး"

ဟွမ်လုံ၏ အသံက အနည်းငယ် ဝင်နေပြီး ၎င်းမှာ မီးဖိုချောင်အတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ လုပ်ကိုင်ခဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်ဟန်တူသည်။

"စားဖိုမှူးကြီး ဟွမ်... ခင်များနဲ့ ဆုံရတာ ဝမ်းသာပါတယ်ဗျာ၊ လာ... ထိုင်ပါဦး"

ကျိုးထျန်း သူ့အား ထိုင်ရန် ယဉ်ကျေးစွာ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

သူ့မိသားစုကိုယ်တိုင်ကလည်း စားသောက်ဆိုင် အသေးစားလေးတစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ဖူးသောကြောင့် သူသည် စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို အလွန်ကောင်းမွန်စွာ နားလည်ထား၏။

မိမိအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးမည့်သူကို အမြဲတမ်း ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံရမည်ဟူသော အချက်ပင်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မင်းက မိမိအတွက် ချက်ပြုတ်ပေးမည့်သူကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိပါက ထိုသူမှာ မိမိ၏အစားအစာထဲတွင် မည်သည့်အရာများ လုပ်ဆောင်လိုက်မည်ကို ဘယ်သောအခါမျှ သိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တံတွေးထွေးခြင်း သို့မဟုတ် ညစ်ပတ်သော လက်များဖြင့် အစားအစာကို ကိုင်တွယ်ခြင်းတို့က ပြစ်မှုအသေးစားလေးများသာ ရှိသေးသည်။

ကျိုးကျန့်ခန်းထံတွင် တစ်ကြိမ်က စားပွဲထိုးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးရာ သူသည် သုံးစွဲသူတစ်ဦးက အစားအစာ မြန်မြန်ချပေးရန် လောဆော်မှုကြောင့် ဒေါသထွက်ကာ ငရုတ်ကောင်းမည်း အမဲနံရိုး တစ်ပန်းကန်လုံးကို မီးဖိုချောင် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ သွန်ချပစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းကို ခြေထောက်ဖြင့် အကြိမ်အနည်းငယ် နင်းခြေပြီးနောက် ပန်းကန်ထဲသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းကာ ငရုတ်ကောင်းမည်း ဆော့စ်များကို လောင်းထည့်၍ သုံးစွဲသူထံသို့ ချပေးခဲ့သည်။

ထိုသုံးစွဲသူက အစားအစာကို အရသာရှိရှိ သုံးဆောင်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ သူက ကြိတ်၍ သဘောကျ ပြုံးနေခဲ့လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ့ဖခင်က ယင်းကို ချက်ချင်းသိရှိသွားခဲ့ပြီး ထိုလူကို ထိုနေ့မှာပင် အလုပ်ထုတ်ပစ်ခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို အနားတွင် ဆက်လက် ထားရှိခြင်းက ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ဖြစ်ရုံသာမက ထိုလူမှာ အထက်လူကြီးအတွက် ဘယ်အချိန်မဆို ဒုက္ခပေးနိုင်သည်။

သို့သော် ဤအချက်က ကျိုးထျန်းအား မိမိ၏ အစားအစာကို ကိုင်တွယ်သူတိုင်းအပေါ် အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားမှု ထားရှိရန် အရေးကြီးကြောင်း သတိပြုမိစေခဲ့သည်။

ဟွမ်လုံသည်လည်း သူ့အပေါ် ထားရှိသည့် ကျိုးထျန်း၏ သဘောထားကြောင့် သိသိသာသာပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။

အထက်လူကြီး အများစုသည် သူ့အပေါ် ယဉ်ကျေးကြသော်လည်း သူတို့၏ သဘောထားများတွင်မူ မာနထောင်လွှားသည့် အရိပ်အယောင်များ စွဲကပ်နေတတ်စမြဲပင်။

အဆုံးသတ်တွင် စားဖိုမှူးများဆိုသည်မှာ အစေခံများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်မှာမူ စစ်မှန်စွာ ရိုသေလေးစားနေခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့မျက်ဝန်းများနှင့် မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲတို့တွင်လည်း ထိုကဲ့သို့သော ရိုသေမှုမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"စားဖိုမှူးကြီး ဟွမ်... မစ္စဖန်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေအနေကို ခင်များကို ပြောပြဖူးလား" ကျိုးထျန်းက အရင်ဆုံး မေးလိုက်သည်။

"မပြောပါဘူးဗျာ၊ မစ္စဖန်က တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်နေတာမို့ ကျွန်တော်တို့လို လူမျိုးတွေနဲ့ စကားပြောဖို့ အချိန်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အတွင်းရေးမှူးကတော့ သဘောကောင်းတဲ့ အထက်လူကြီးတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်နေတယ်လို့တော့ ပြောခဲ့ပါတယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ခင်များကို တွေ့ချင်နေတာ။ အကြောင်းပြချက်လား... အင်း၊ ကျွန်တော်လည်းလည်း စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်ချင်လို့ပါ၊ အဆင့်အမြင့်ဆုံးနဲ့ ထိပ်တန်း အမျိုးအစားမျိုးပေါ့။

ရှန်ဟိုင်းတစ်ခုလုံး၊ တရုတ်နိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးမှာတောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်တွေကို ပြည့်မီနိုင်တဲ့လူက အလွန် နည်းပါတယ်။ ခင်များ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

ဟွမ်လုံမှ စကားလုံးများဖြင့် လှည့်ပတ်မနေဘဲ လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မစ္စတာကျိုးရဲ့ စားသောက်ဆိုင်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိတာလဲခင်ဗျာ၊ ပြီးတော့ ဘယ်လောက်အထိ ကြီးမားလဲ"

သူသည် ကျိုးထျန်းအား မိမိကို စားဖိုမှူးချုပ်အဖြစ် လိုအပ်သလောဟူသည့် မလိုအပ်သော မေးခွန်းများကို မေးမြန်းရန် မလိုတော့ပေ။

သူက ယခုအခါ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ထိုလူသည် အမှုဆောင် စားဖိုမှူးချုပ်တစ်ဦးကို ရှာဖွေနေခြင်းမှာ ထင်ရှားလှသည်။

"အဲ့တာက ကွမ်းချန်လမ်းပေါ်မှာ ပြီးတော့ အဲ့ဒီမှာ ဗီလာအဟောင်းတစ်လုံး ရှိတယ်၊ အဆောက်အအုံ အတွင်းပိုင်းက စတုရန်းမီတာ ၇၀၀ ခန့် ရှိပြီး ရှေ့ခြံနဲ့ နောက်ခြံကို ပေါင်းလိုက်ရင် စတုရန်းမီတာ ၁၀၀၀ ထက်မက ကျယ်ဝန်းတယ်"

"အို... ဒါက တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ" ဟွမ်လုံသည် ထိုတည်နေရာကို ကြားသည်နှင့် ထိုအဆောက်အအုံသည် အလွန်အမင်း တန်ဖိုးကြီးရမည်ကို သိရှိလိုက်ရာ သူ့ရှေ့မှောက်ရှိ လူငယ်သည် စည်းစိမ်ဥစ္စာများနှင့် စိမ်းသက်သူတစ်ဦး မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ Baoge လိုမျိုး ဟိုတယ်ကြီးတွေမှာ အလုပ်လုပ်ခဲ့တာဆိုတော့ သီးသန့် ဗီလာအမျိုးအစားရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျပါ့မလားလို့ ငါ စိုးရိမ်မိတယ်"

"အင်း... အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်လေ၊ ကျွန်တော်က အချက်အချာကျတဲ့ တည်နေရာမှာ ရှိတဲ့ အိမ်ဟောင်းကြီးတစ်ခုထဲမှာ အဆင့်မြင့် အစားအစာတွေကို ချက်ပြုတ်ရမယ့် ခံစားချက်မျိုးကို ပိုပြီး သဘောကျပါတယ်" ဟွမ်လုံက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ဟိုတယ်ကြီးတွေရဲ့ ပုံစံက အဆင့်မြင့် အစားအစာတွေအတွက် အသင့်တော်ဆုံး မဟုတ်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လာရောက်တဲ့ ဧည့်သည်တွေက အစားအစာအတွက်ချည်းပဲ လာကြတာ မဟုတ်လို့ပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင် မီးဖိုချောင်လိုမျိုး အဆင့်မြင့် စားသောက်ဆိုင်တွေကတော့ အစားအသောက် အရသာကို သိနားလည်တဲ့ အစားအသောက်သမားတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်တာမို့ အဲ့တာက ကျွန်တော်တို့ စားဖိုမှူးတွေကို ပိုပြီး တွန်းအားပေးစေပါတယ်"

ကျိုးထျန်းသည် ဟွမ်လုံ ပြောဆိုနေသည့် အချက်ကို အပြည့်အဝ နားလည်လိုက်သည်။

ယင်းက ထိုက်တန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ဆုံတွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ရာ စားဖိုမှူးများသည် အစားအသောက် အရသာကို သိနားလည်သည့် အစားအသောက်သမားများကို သဘောကျကြသည်။

ဟိုတယ်ကြီးများရှိ အစားအသောက်သမား အများစုမှာမူ ဂုဏ်သရေကိုသာ လိုက်စားကြပြီး အစားအစာ၏ အရသာကမူ ဒုတိယနေရာတွင်သာ ရှိသည်။

"စားဖိုမှူးကြီး ဟွမ်... ကျွန်တော်လည်း အခုတလော အားနေတာမို့ ခင်များမှာရော အချိန်ရှိမလား၊ အဲ့တာဆို ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ သွားပြီး ကြည့်လို့ ရတာပေါ့"

"ကျွန်တော့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကတော့ စားသောက်ဆိုင်ရဲ့ အလှဆင်ခြင်း အပါအဝင် အရာအားလုံးရဲ့ ဗဟိုချက်မှာ ခင်များကို ထားရှိဖို့ပဲ၊ ခင်များရဲ့ သဘောထားကိုလည်း ကျွန်တော် ထည့်သွင်း စဉ်းစားမှာပါ"

ကျိုးထျန်းက ဤကဲ့သို့ စီစဉ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ဟွမ်လုံ၏ယခင် အလုပ်ရှင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် ထန်မိသားစု စားသောက်ဆိုင်သည် အလွန်အဆင့်မြင့်သော အစားအသောက် လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထန်မိသားစု၏အဓိက စားသောက်ဆိုင်တွင် စားပွဲပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ ရှိပြီး အားလုံးကို ကြိုတင်မှာယူမှု စနစ်ဖြင့်သာ လက်ခံခဲ့သည်။

သူသည်လည်း ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို လိုက်နာလိုသော်လည်း အလွန်အမင်း အစွန်းမရောက်စေလိုပေ။

သီးသန့်အခန်းများမှလွဲ၍ သာမန် ထိုင်ခုံများအတွက်မူ ကြိုတင်မှာယူစရာ မလိုစေရပါဘူး။

အလှဆင်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူက အိမ်ဟောင်း၏ပင်ကိုယ် ရှေးဟောင်း စတိုင်ကို အမြင့်မားဆုံး အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အဆုံးသတ်တွင် ရှေးဟောင်း စတိုင်သည်လည်း ဆန်းပြားမှု တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ၎င်းက ဧည့်သည်များကို ထူးခြားသော ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ တစ်ပုံစံတည်း ဖြစ်နေသော ဆိုင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုဆိုင်များ၏ အလှဆင်မှုများမှာ ရိုးရှင်းလွန်းလှသည် သို့မဟုတ် ပလတ်စတစ်ကဲ့သို့ ခေတ်မီ စတိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

စားသောက်ဆိုင် အများအပြားသည် နိုက်ကလပ်များကဲ့သို့ပင် မှောင်မှောင်မည်းမည်းနှင့် ရံဖန်ရံခါ ရောင်စုံမီးများ ထွန်းညှိကာ ၎င်းကို ခေတ်လွန် စတိုင်ဟု ခေါ်ဆိုနေကြရာ ခေတ်သစ်လူသားများအနေဖြင့် စိတ်ဆိုးနေကြမည်လားဟု တွေးတောမိစေသည်။

အိမ်ဟောင်း၏ သစ်သား တည်ဆောက်ပုံကမူ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး ရှန်ဟိုင်း၏ အချိန်ကာလ ရွေ့လျားမှုကို ခံစားမိစေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ဟွမ်လုံသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ဤမျှ ငယ်ရွယ်ပုံရသော ပိုင်ရှင် မှာ သူ့အား ဤမျှ ကြီးမားသော လုပ်ပိုင်ခွင့်များ လွှဲအပ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

သူသည် ယခုအခါ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် Baoge ရှိ ဖန်ယုံကျင်းမှာ ရက်စက်တတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူမ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ခံစားချက်ကိုမူ အလွန် ဂရုစိုက်ကြောင်းကိုလည်း နားလည်ထားသည်။

သူ့ကို Baoge ၏ ယခင် ဥက္ကဋ္ဌကြီးကိုယ်တိုင်က မြင့်မားသော လစာနှုန်းထားဖြင့် ကိုယ်တိုင် ငှားရမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် Baoge သည် လတ်တလောတွင် အလွန်အဆင့်မြင့်သော စားသောက်ကုန် ကဏ္ဍကို ၎င်းတို့၏ အဓိက ယှဉ်ပြိုင်မှု လမ်းကြောင်းအဖြစ် မသတ်မှတ်ထားပေ။ ထို့ပြင် သူ့အား ပေးဆောင်ရသည့် လစာက အလွန်မြင့်မားနေသော်လည်း သူမက စာချုပ်ဖျက်သိမ်းရန် သူမဘက်မှ စတင်၍ ဘယ်သောအခါမျှ အဆိုမပြုခဲ့ချေ။

ယင်းက ဖန်ယုံကျင်း သူမ၏ ဖခင်ဖြစ်သူအား မျက်နှာသာပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ သူမက စာချုပ်ကို ရုတ်တရက် ဖျက်သိမ်းလိုနေပြီး သူမ၏ အတွင်းရေးမှူးကလည်း အခြား အထက်လူကြီးတစ်ဦးက သူ့အား အလုပ်လာလုပ်ရန် ဖိတ်ခေါ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း၊ လစာနှင့် ခံစားခွင့်များလည်း လျော့နည်းသွားမည် မဟုတ်ကြောင်း အတိအလင်း အရိပ်အမြွက် ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူသည် ဤအထက်လူကြီးအသစ်နှင့် ဥက္ကဋ္ဌဖန်တို့အကြား မည်သို့သော ဆက်ဆံရေး ရှိနေသနည်းဟု တွေးတောမိခဲ့သည်။

သူမက ဘာကြောင့် သူ့ကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ လွှတ်ပေးခဲ့ရပါသနည်း။

ယခုအခါ ကျိုးထျန်း၏ ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဆက်ဆံရေးကို သူ စတင် သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

ဤကဲ့သို့သော ရုပ်ချောချော လုပ်ငန်းရှင်နှင့် အလှပန်းလေး...

‘ဥက္ကဋ္ဌဖန်က ဤမစ္စတာကျိုးအပေါ် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရှိနေတာများလား’

သို့သော် သူက စိတ်ထဲမှသာ တွေးတောလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အပြင်သို့မူ ထုတ်ဖော်မပြောရဲပေ။

မှန်သည်ဖြစ်စေ၊ မှားသည်ဖြစ်စေ အထက်လူကြီး၏ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ဘဝကို ဝေဖန်ပြောဆိုခြင်းက ကြီးမားသော တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယခုမှသာ စတင် ဆုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး သူ့အား ဤမျှ စစ်မှန်စွာ လုပ်ပိုင်ခွင့် ပေးအပ်နေခြင်းမှာ ထန်မိသားစု သို့မဟုတ် Baoge တွင်ပင် သူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မရရှိဖူးသော ဆက်ဆံမှုမျိုး ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများအကြား အစားအသောက် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ချက်ပြုတ်လိုသည့် သူ၏ စိတ်အားထက်သန်မှုက များစွာပိုမိုတိုးပွားလာခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး... ခင်များရဲ့ ယုံကြည်မှုနဲ့ ပံ့ပိုးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ၊ စိတ်ချပါ... ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားပါ့မယ်"

"တကယ်တော့ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဟင်းလျာအသစ် တော်တော်များများကို သုတေသနပြုထားခဲ့တာပါ... ဒါပေမဲ့ Baoge က ဟင်းလျာအသစ်တွေကို မလိုအပ်တာမို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ဘူး”

“ခင်များက ဒီလောက် ပြတ်သားနေမှတော့ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့်ရဲ့ အကောင်းဆုံး စွမ်းရည်တွေကို သုံးပြီး ရှန်ဟိုင်းမှာ၊ မဟုတ်ဘူး... တရုတ်နိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးမှာ ထိပ်တန်း စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်လာစေဖို့ တီထွင်ဆန်းသစ်မှုအချို့ကို ဖန်တီးပေးမယ်လို့ အာမခံပါတယ်"

သူ၏ ကတိကဝတ်ကို မြင်ရသည့်အခါ ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲ၌ များစွာ ပိုမိုစိတ်အေးသွားရတော့သည်။

အမှုဆောင်စားဖိုမှူးချုပ် အများအပြားက အလွန်အမင်း မာနကြီးကြသော်လည်း ဤလူတွင်မူ ထိုကဲ့သို့သော သဘောထားမျိုး လုံးဝမရှိချေ။

ယင်းကပင် သူသည် ပထမတန်းစား စားဖိုမှူးတစ်ဦး ဖြစ်လာရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ သူက မိမိ ဘာလုပ်နေသည်ကို အမြဲတမ်း သိရှိပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော စိတ်နေသဘောထားကို အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါနဲ့ မစ္စတာကျိုး... ရှန်ဟိုင်း အဆင့်မြင့် စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းအသင်းထဲကို ဝင်ထားပြီးပြီလား "