အခန်း ၁၈၄

🍋 Chapter 184

"ရှန်ဟိုင်း အဆင့်မြင့် စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းအသင်း ဟုတ်လား"

ကျိုးထျန်းက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဤအဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ နားလည်သွားခဲ့၏။ ဤကဲ့သို့သော အဖွဲ့အစည်းမျိုး ရှိနေခြင်းက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောင်းသားများတွင် ကျောင်းသားသမဂ္ဂရှိသကဲ့သို့၊ ဆရာများတွင် ဆရာများအသင်းရှိကြပြီး စာရေးဆရာများတွင်လည်း စာရေးဆရာအသင်းဟူ၍ ရှိကြသည်။

လုပ်ငန်းတိုင်းတွင် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့အစည်းများ ရှိကြရာ စားသောက်ဆိုင်များအတွက်လည်း အသင်းအဖွဲ့တစ်ခု ရှိနေခြင်းက ဆန်းကြယ်သောအရာ မဟုတ်ပေ။

ထို့ပြင် အသင်း၏ အမည်တွင် "အဆင့်မြင့်" ဟူသော စကားလုံး ပါဝင်နေသောကြောင့် သူ၏ စားသောက်ဆိုင်အသေးစားလေးမှာမူ အဆင့်မြင့်စားသောက်ဆိုင်စာရင်းထဲ ထည့်သွင်း၍မရနိုင်ရာ သူ မကြားဖူးခြင်းက သဘာဝကျလှပေသည်။

သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် "အဆင့်မြင့်" ဟု အမည်တပ်ထားသောအရာအချို့မှာ အချို့သော "အဆင့်မြင့်" မော်တော်ကားအမှတ်တံဆိပ်များကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ်၌မူ ထိုမျှအထိ အဆင့်မမြင့်မားလှချေ။

"ဒီအသင်းထဲကို မဖြစ်မနေ ဝင်ရမှာလား"

"အာ... ဝင်ထားတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ၊ ဒါက အပြန်အလှန် ကာကွယ်ပေးတဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့မျိုးဖြစ်ပြီး ပစ္စည်းပံ့ပိုးမှုနဲ့ အရောင်းလမ်းကြောင်းတွေမှာလည်း အထူးအခွင့်အရေးတွေ ရနိုင်လို့ တော်တော်လေး အသုံးဝင်ပါတယ်"

ဟွမ်လုံ စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြခဲ့သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော် ဝင်လိုက်ပါ့မယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ လိုက်လျောညီထွေရှိအောင် နေရတာပဲလေ"

"ခင်များ အဲ့ဒီအသင်းထဲမှာ သိတဲ့လူ ရှိလား"

"ကျွန်တော့်မှာ အသင်းဝင်ဖြစ်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းအချို့ ရှိပါတယ်၊ အကယ်၍ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် သူတို့ကို ထောက်ခံစာ ရေးခိုင်းလို့ရပါတယ်"

"အိုကေ... ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။ ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျူးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျိုးထျန်း ယဉ်ကျေးစွာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ဟွမ်လုံကမူ ကမန်းကတန်းပင် လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။

"မစ္စတာကျိုး... ဒီလောက်အထိ ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့ဗျာ၊ ဒါက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ ကိစ္စလေးပါ"

ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကျိုးထျန်းသည် ဟွမ်လုံထံသို့ ဗီလာအဟောင်း၏ သော့များကို ပေးအပ်လိုက်ကာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ စိတ်ကူး စိတ်သန်း အလှဆင်မှုပုံစံကို တင်ပြရန် ပြောကြားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုထျန်းအန်၏ ကိစ္စကဲ့သို့ပင် ကျိုးထျန်းသည် ဟွမ်လုံ၏ စုစုပေါင်း လူ ၁၂ ဦးပါဝင်သော အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် လွှဲပြောင်းရယူရန် သဘောတူညီခဲ့သဖြင့် အားကောင်းသော မီးဖိုချောင်အဖွဲ့တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် Baoge စားသောက်ဆိုင်၏ ပါးနပ်သော မန်နေဂျာထံသို့လည်း ဆက်သွယ်ကာ ခေတ္တမျှ စကားပြောဆိုခဲ့ပြီး သူ့ကိုပါ မိမိဘက်သို့ ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သေးသည်။

ထိုမန်နေဂျာသည်လည်း စိတ်ဝင်စားမှု ရှိသော်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော စျေးနှုန်းတစ်ခုကို ရရှိရန်အတွက် အချိန်ဆွဲနေခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤတောင်းဆိုချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည်။

ငွေကြေး... သေးငယ်သော ပမာဏမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သူက ငွေကြေး ပြတ်လပ်နေသူ မဟုတ်ပေ။

ညနေ ၇ နာရီခန့်တွင် ကျိုးထျန်းထံသို့ မသိသော ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဖုန်းခေါ်ဆိုသူက မိမိကိုယ်ကိုယ် ရှန်ဟိုင်း အဆင့်မြင့် စားသောက်ကုန် လုပ်ငန်းအသင်း၏ သုံးစွဲသူ ဝန်ဆောင်မှုဌာနမှ ဖြစ်ကြောင်း မိတ်ဆက်ပြီး မစ္စတာကျိုးထျန်း၏ထောက်ခံစာကို လက်ခံရရှိထားပြီးဖြစ်၍ အသင်း၏ လမ်းညွှန်စာအုပ်ငယ်ကို ပေးပို့ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

‘သူတို့က ဒီလောက်အထိ အလုပ်တွင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ဒီအသင်းက အသင်းဝင်အသစ်တွေ စုဆောင်းဖို့ တော်တော်လေး စိတ်အားထက်သန်နေပုံပဲ’

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်းက အဆင့်မြင့် စားသောက်ဆိုင် အမြောက်အမြားသည် အမျိုးသားအဆင့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပိတ်သိမ်းခဲ့ကြရသည်။

အများပြည်သူဆိုင်ရာ ရန်ပုံငွေများကို စားသောက်ခြင်းနှင့် ဖျော်ဖြေရေးကဏ္ဍများတွင် သုံးစွဲခြင်းအပေါ် တင်းကျပ်စွာ ကန့်သတ်လိုက်မှုကြောင့် ယခင်က အစိုးရ၏ သုံးစွဲမှုအပေါ် မှီခိုနေခဲ့ရသည့် အဆင့်မြင့် စားသောက်ဆိုင်များ၏ စီးပွားရေးမှာ အဆမတန် ကျဆင်းသွားခဲ့ရသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဝန်ဆောင်မှုများကို တတ်နိုင်သည့် ချမ်းသာသော စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်ကြီးများပင်လျှင် ထိုနေရာများ၌ သွားရောက်စားသောက်ရန် ဆန္ဒမရှိကြတော့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့ ဖိတ်ခေါ်လိုသည့် လူများသည် ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးသော နေရာများသို့ လာရောက်ရန် မဝံ့ရဲကြတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူတစ်ပါးကို ဖိတ်ခေါ်၍ မရပါက သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ သွားရောက် စားသောက်ရတော့မည်လော။

အကယ်၍ တစ်ယောက်တည်း စားသောက်မည်ဆိုပါက မည်သူက ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးသို့ လာမည် မဟုတ်ပေ။

မိမိကိုယ်ကိုယ် မြင့်မားသော လူမှုအဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ မြှင့်တင်ထားပြီးနောက် သီးသန့်ဆန်လွန်းလှသည့် စားသောက်ဆိုင် အများစုမှာ ပိတ်သိမ်းသွားခဲ့ကြရသဖြင့် စားသောက်ကုန်အသင်းတွင်လည်း သြဇာတိက္ကမရှိသော လူပုဂ္ဂိုလ်များစွာ ကျန်ရှိတော့ခြင်းမရှိပေ။

ယခုအခါ ဟွမ်လုံက စကားဆိုလာသည့်အခါ တစ်ဖက်လူက ချက်ချင်းပင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

အဆုံးသတ်တွင် ဟွမ်လုံကို ငှားရမ်းနိုင်သူဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် အလွန်ချမ်းသာသူတစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့ဘက်မှ လက်လွတ်မခံဘဲ ဆွဲဆောင်ထားရမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့အနေဖြင့် နောင်တွင် အသင်းဝင်ကြေးများနှင့် လှုပ်ရှားမှုများအတွက် ဤကဲ့သို့သော ချမ်းသာသူများ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုကို လိုအပ်ပေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် တစ်နှစ်လျှင် အသင်းဝင်ကြေး ယွမ်တစ်သိန်းကို တန်ဖိုးကြီးသည်ဟု မထင်မှတ်ပေ။

သူက ၎င်းကို လူမှုဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ရန်အတွက် သုံးစွဲရသော ငွေကြေးတစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ထားသည်။

သြဂုတ်လ ၂၉ ရက်နေ့တွင် "Desperate World" ဂိမ်းကို တရားဝင် စတင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ထိုနေ့ညနေတွင် လျိုထျန်းအန်၊ ချန်ကွမ်ချီနှင့် ကုမ္ပဏီ၏ အထက်လူကြီး အားလုံးတို့သည် အချိန်ပို ဆင်းခဲ့ကြပြီး စီမံကိန်း ဖော်ဆောင်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသည့် သာမန်ဝန်ထမ်းများသည်လည်း ကုမ္ပဏီ၌ ဆက်လက် ရှိနေခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယနေ့ကိုမူ အချိန်ပိုဆင်းခြင်းဟု မသတ်မှတ်သလို အချိန်ပိုဆင်းကြေးလည်း မရှိပေ။

ယင်းက ကျိုးထျန်းသည် ယုံကြည်၍မရသောသူ ဖြစ်နေသောကြောင့် မဟုတ်သလို သူက အချိန်ပိုဆင်းကြေးကို တိကျစွာ တွက်ချက်ပေးမည်ဟု ကတိပြုထားပြီးမှ ယခုအခါ ကတိဖျက်နေခြင်းလည်း မဟုတ်ချေ။

ယနေ့သည် အထူးအခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကုမ္ပဏီ၏ အဓိက အစည်းအဝေးခန်းမရှိ စာပွဲပေါ်တွင် ခရီးဆောင်အိတ်တစ်လုံးစာခန့် ရှိသော စတုရန်းပုံစံ သေတ္တာတစ်လုံး ရှိနေပြီး ၎င်းကို အနီရောင်ပိတ်စတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသည်။

ညနေ ၆ နာရီ ၅၉ မိနစ်တွင် ဂိမ်းစတင်မိတ်ဆက်ရန် လက်ကျန်အချိန် ရေတွက်မှု စတင်ခဲ့ပြီး အစည်းအဝေးခန်းမ တံခါးသည်လည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာခဲ့သည်။

ဝန်ထမ်းများသည်လည်း တံခါးဝတွင် တန်းစီ၍ စောင့်ဆိုင်းနေကြရသည်။

လူအများအပြားမှာ စိတ်မကျေမချမ်း ဖြစ်နေကြ၏။ ဂိမ်းစတင် မိတ်ဆက်ခြင်းက ဝမ်းမြောက်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်းကို ဤနေရာတွင် ဆက်လက် ထိန်းသိမ်းထားရန် မလိုအပ်ပေ။

အထူးသဖြင့် မိသားစုနှင့် ကလေးငယ်များ ရှိကြသည့် ဝန်ထမ်းများမှာမူ စိတ်ထဲမှနေ၍ ကျိန်ဆဲနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီအထက်လူကြီးတွေနဲ့ စုတ်ပြတ်သတ်နေတဲ့ ကုမ္ပဏီကတော့... အချိန်ပိုဆင်းစရာ မလိုပါဘူးလို့ ပြောပြီးတော့ အခုကျတော့ အလကား လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ဘာအကြောင်းပြချက်မှလည်း မပေးဘဲ ငါတို့ကို ပေးမပြန်တာက ဘာလုပ်မလို့လဲကွ"

"ဟုတ်ပဗျာ၊ ဒါက ငါတို့ရဲ့ အချိန်တွေကို အလကား ဖြုန်းတီးပစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"တောက်... မနက်ဖြန် အလုပ်ဆင်းရဦးမှာလေ၊ အိမ်ပြန်ပြီး နားချင်လှပြီ"

"ငါက ငါ့ရည်းစားနဲ့ ညစာစားဖို့ ချိန်းထားတာ၊ အကယ်၍ အဆင်မပြေဖြစ်သွားရင် ကုမ္ပဏီက လျော်ကြေးပေးမှာမို့လို့လား"

ညည်းညူသံများနှင့် မကျေနပ်သံများ ပိုမို ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် အခန်းတွင်း၌ ရှုပ်ထွေးဆူညံလာခဲ့သည်။

လျိုထျန်းအန်သည် အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် သူ၏ ရုံးခန်းအတွင်းမှနေ၍ အစည်းအဝေးခန်းမဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

လူတိုင်း၏ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသော မျက်နှာများကို မြင်ရသည့်အခါ သူက လည်ချောင်းကို အနည်းငယ် ရှင်းလိုက်၏။

"အဟမ်း... အားလုံးပဲ ငြိမ်ငြိမ်နေပေးကြပါ"

စကားအနည်းငယ်မျှဖြင့်ပင် ညည်းညူသံ အားလုံး ငြိမ်ကျသွားခဲ့ရသည်။

ဤအထွေထွေမန်နေဂျာသည် ရောက်ရှိလာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း တော်တော်လေး သြဇာတိက္ကရှိလှပေသည်။

အဆုံးသတ်တွင် ကျိုးထျန်းကိုယ်တိုင်က သူ၏ အာဏာကို အပြည့်အဝ တည်ဆောက်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လျိုထျန်းအန် နာရီကို ကြည့်လိုက်ရာ ၇ နာရီ တိတိပင်။

အစည်းအဝေး စာပွဲပေါ်ရှိ အနီရောင်ပိတ်စကို ဖုံးအုပ်ထားသည့် နေရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး လျိုထျန်းအန်က ယင်းကို အားဖြင့် ဆွဲလှန်လိုက်တော့သည်။

ရှူး...

အနီရောင်ပိတ်စအောက်တွင် ရှိနေသောအရာက ခုနကတင် ညည်းညူနေခဲ့ကြသည့် ဝန်ထမ်းအားလုံး၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့သည်။

ရှိနေသူ အားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြရ၏။

"ဒါ... ဒါက ဘာတွေလဲ"

လျိုထျန်းအန်သည် လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း ကျိုးထျန်းအပေါ် စိတ်ထဲမှနေ၍ လေးစားချီးကျူးမိလိုက်သည်။

စားပွဲပေါ်တွင် ရှိနေသည်မှာ ငွေစက္ကူပုံကြီး ဖြစ်သည်။

ငွေစက္ကူအသစ်စက်စက် အထပ်လိုက်ကြီးဖြစ်ပြီး စုစုပေါင်း ငွေသား ယွမ် ၅ သန်း တိတိပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ "Desperate World" ဂိမ်းဖော်ဆောင်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသူ အားလုံးအတွက် ငွေသားဆုလာဘ် ဖြစ်သည်။

ဘဏ်မှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ထုတ်ယူလာခဲ့သည့် စစ်မှန်သော ငွေသားပုံကြီး ဖြစ်၏။

အိပ်မက်ဆန်သော ပန်းရောင်အဆင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ငွေစက္ကူနံ့တို့က တံခါးဝတွင် တန်းစီနေကြသည့် လူများ၏ အာရုံခံစားမှုကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

လူအများစုမှာ သူတို့ဘဝတွင် ဤမျှ များပြားသော ငွေကြေးပုံကြီးကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြရာ အမြင်အာရုံဆိုင်ရာ ရိုက်ခတ်မှုက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်လှပေသည်။

၎င်းမှာ လျိုထျန်းအန်က ကျိုးထျန်းအား လေးစားမိသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤဆုကြေးငွေများသည် ယာယီအဖြစ် ထပ်မံစီစဉ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ စီမံကိန်း၏ ဆုကြေးငွေအဖြစ် ရှေးယခင်ကတည်းက သဘောတူညီထားခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုပါက ဤငွေကြေးများကို ဝန်ထမ်းများ၏ ဘဏ်အကောင့်ထဲသို့ လစာများနှင့်အတူ တိုက်ရိုက် ထည့်သွင်းပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းက သူတို့၏ စိတ်နေသဘောထားကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းမိထားခဲ့သည်။

အကောင့်ထဲရှိ ဂဏန်းအရေအတွက်များက သူတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ငွေသားပုံကြီးလောက် ဆွဲဆောင်မှု မရှိနိုင်ချေ။

သူက ကုမ္ပဏီ၏ ဘဏ္ဍာရေးဌာနကို ငွေသား ၅ သန်း တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူစေခဲ့ပြီး ဤလူများကို ထိုနေရာမှာပင် တိုက်ရိုက်ခွဲဝေပေးရန် စီစဉ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တူညီသော ငွေကြေးပမာဏကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ခွဲဝေပေးခြင်းက များစွာ ပိုမိုထိရောက်မှု ရှိစေသည်လေ။

ထို့ပြင် တံခါးဝ၌ စာပွဲပေါ်ရှိငွေသားပုံကြီးကို မှင်တက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည့် လူအများအပြားမှာ ယခုအခါတွင်မူ သူတို့၏ ဖုန်းများဖြင့် ဓာတ်ပုံများ ချက်ချင်းရိုက်ကူးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အချို့သော မိန်းကလေးငယ်များမှာမူ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု ပင် ပြုလုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

လျိုထျန်းအန် ဤအရာအားလုံးကို တိတ်တဆိတ် သဘောတူခွင့်ပြုထားခဲ့သည်။

ကြော်ငြာခြင်းဆိုင်ရာ ထိရောက်မှုကို အလိုရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပြုံးရွှင်လျက် လျိုထျန်းအန်ထံသို့ iPad တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။

"မန်နေဂျာလျို... ကြည့် ကြည့်ပါ။ Desperate World ရဲ့ ပထမဆုံးနေ့ အသုံးပြုသူအသစ် အရေအတွက်က တစ်နှစ်တာအတွင်း အကောင်းဆုံးစာရင်းဝင် ဖြစ်သွားခဲ့ပါပြီ"

"ကောင်းတယ်... အရမ်းကောင်းတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အချက်အလက်အဖွဲ့က ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့်ထားလိုက်... စုစည်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ထုတ်ပြန်ပြီး မနက်ဖြန် နေ့ခင်းပိုင်းမှာ ကြေညာချက် ထုတ်လိုက်။ Desperate World က ဘယ်လောက်အထိ အောင်မြင်မှု ရနေလဲဆိုတာ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး သိစေရမယ်"

"နားလည်ပါပြီ၊ ကျွန်တော် အခုပဲ သွားပြီး လုပ်လိုက်ပါ့မယ်"

မိနစ်ငါးမိနစ်မျှအတွင်းမှာပင် Desperate World သည် တစ်နှစ်တာအတွင်း အွန်လိုင်း အသုံးပြုသူ အရေအတွက် အမြင့်မားဆုံး ဂိမ်းအသစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ကြရသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြသည့် လူအုပ်ကြီးမှာ နောက်ဆုံးတွင်မူ သူတို့၏ စိတ်ခံစားမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြတော့ပေ။

"ဟေး... ဟေး... ဟေး..."

"ဝေါင်း... အောင်မြင်ပြီဟေ့"

"ငါတို့ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ" လျိုထျန်းအန်က သူတို့အား ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ် အောင်ပွဲခံခွင့် ပြုထားလိုက်သည်။

ထိုအော်ဟစ်သံများကို ရုံးအဆောက်အအုံ ပြင်ပရှိ လမ်းမပေါ်မှ ထျန်းချိုင်နည်းပညာ ရုံးခန်းအတွင်းအထိပင် ကြားနိုင်သည်။

သူတို့အား ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာအောင် အောင်ပွဲခံခွင့် ပြုပြီးနောက်တွင်မူ လျိုထျန်းအန်က နောက်ဆုံး၌ လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်တော့သည်။

"ကဲ... အားလုံးပဲ၊ ကိုယ့်ငွေကို ကိုယ်တိုင် လာယူကြတော့"