အခန်း ၁၉၀

🍋 Chapter 190

ဟန်ကျွင်းနှင့် သူ့သား ဟန်တုန်တို့မှာမူ သက်ပြင်းချရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် ကျိုးထျန်းနှင့် လျိုမုယန်တို့ ကျောင်းသို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာကြသည်။

သန်ဘက်ခါတွင် စစ်သင်တန်း စတင်တော့မည်ဖြစ်ရာ သူတို့သည် စစ်ဝတ်စုံများ ထုတ်ယူရန်နှင့် အတန်းဖော်များနှင့်အတူ အတန်းပိုင်ဆရာမကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် လိုအပ်သည်။

ကျိုးထျန်းတစ်ယောက်တည်း တရုတ်စာပေနှင့်ဘာသာဗေဒစာသင်ခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့စဉ် အခန်းထဲ၌ လူတော်တော်များများ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

စီနီယာအစ်မ ကျန်းစီထုန် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဤမေဂျာ၏ ကျား/မ အချိုးအစားမှာ အလွန်အမင်း မမျှတပေ။

အတန်းထဲတွင် ကျောင်းသား ကျောင်းသူ စုစုပေါင်း ၂၀ ကျော်ရှိသည့်အနက် သူအပါအဝင် ယောကျာ်းလေးဟူ၍ လေးယောက်သာ ရှိသည်။

ထို့အပြင် ကျန်တဲ့ ယောကျာ်းလေးသုံးယောက်စလုံးကလည်း ရုပ်ရည်သွင်ပြင်မှာ အလွန်ထူးခြားကြသည်။

တစ်ယောက်က ပုပုပြတ်ပြတ်နှင့် မျက်မှန်တပ်ထားပြီး၊ နောက်တစ်ယောက်က ဝလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးပင် မနည်းရှာရကာ၊ ကျန်တစ်ယောက်ကတော့ မျက်နှာလေးထောင့်ပုံစံဖြင့် ခပ်နွမ်းနွမ်း ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူတို့သုံးယောက်စလုံးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး မိန်းကလေးများကြားထဲတွင် နေရသည်မှာ သိသိသာသာ အနေရခက်နေကြ၏။

သူတို့ ဆုံတွေ့ကြသည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ထိုသုံးယောက်စလုံးသည် အချင်းချင်း စုစုစည်းစည်း ရှိနေချင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုသုံးယောက်စလုံး လန့်ဖျတ်သွားကြပြီးနောက် သူ့ကို နှုတ်ဆက်ချင်သဖြင့် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြသည်။

တူညီသော အခြေအနေရှိသည့် အခြားယောကျာ်းလေးတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းက သူတို့ကို အနည်းငယ် ပို၍ နွေးထွေးမှု ခံစားရစေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ အံ့သြသွားရသည်မှာ ကျိုးထျန်းမှာ သူတို့သုံးယောက်ကဲ့သို့ အနေရခက်မနေခြင်းပင်။

သူ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မိန်းကလေးအချို့က သူ့ကို ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းအုံလာကြတော့သည်။

"မင်္ဂလာပါ နင်က မမကျန်းပြောတဲ့ ချောမောတဲ့ ကျောင်းသားသစ် ဖြစ်ရမယ်"

ရွှင်ပျပျပုံစံရှိသော မိန်းကလေးတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ ခုန်ပေါက်လျက် လျှောက်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတန်းထဲရှိ မိန်းကလေးတိုင်းနီးပါးက သူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လာကြ၏။

အချင်းချင်း တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောနေကြသည့် မိန်းကလေးအချို့မှလွဲ၍ ကျန်လူအားလုံး ထရပ်လိုက်ကြပြီး သူ့ကို ဝိုင်းအုံကာ မေးခွန်းများ တရစပ် မေးမြန်းကြတော့သည်။

"မင်္ဂလာပါ နင့်နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ဟေး... တို့မေဂျာမှာ ယောကျာ်းလေးက အနည်းစုဆိုတော့ တို့ကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ပေးပါဦးနော်"

"ဟေး... တို့တွေ WeChat အကောင့်ချင်း အပ်လို့ရမလား"

ကျိုးထျန်း လုံးဝ အခြေအနေမဟန် ဖြစ်သွားရ၏။

‘အခုခေတ် ကောလိပ်မိန်းကလေးတွေက ဒီလောက်တောင် တက်ကြွနေကြတာလား၊ ငါ့ကိုတောင် နည်းနည်း အနေရခက်စေတာပဲဟ’

ဤမိန်းကလေးများသည် မနေ့က ကျောင်းအပ်နှံစဉ်အတွင်း ကျန်းစီထုန်၏ မြှောက်ပင့်ပေးမှုကြောင့် ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ဒီမမကျန်းကတော့... သူမက ကျောင်းသားသစ် မိန်းကလေးတိုင်းကို ဒီနှစ် တို့မေဂျာမှာ တကယ့်ကို အလွန်ချောတဲ့ ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက် ပါလာတယ်၊ အားလုံးပဲ သူ့ကို သူငယ်ချင်းဖြစ်အောင် လုပ်ထားကြလို့ လျှောက်ပြောနေခဲ့တာလေ’

သူမသည် အမြဲတမ်း ပွဲကြည့်ချင်နေတတ်ပြီး အင်အားတွေ ပြည့်လျှံနေပေမဲ့ ဘယ်နေရာ သုံးရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသူ ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ပွင့်လင်းလွန်းသော စရိုက်နှင့် ချောမောသော ယောကျာ်းလေး ရှိသည်ဟူသော အချက်ကို အလေးပေးပြောဆိုမှုကြောင့် မေဂျာတစ်ခုလုံးရှိ မိန်းကလေးများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွပေးခဲ့သည်။

အချို့ဆိုလျှင် ဤချောမောလှပသော အတန်းဖော်ကို မြင်တွေ့နိုင်ရန်အတွက် တမင်တကာ ကျောင်းသို့ စောစောစီးစီး ရောက်ရှိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ယောကျာ်းလေး သုံးယောက် ဆက်တိုက် ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ... ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်ပြီး ဖော်ပြရန်ပင် ခက်ခဲလှသဖြင့် မိန်းကလေးများ စိတ်ပျက်သွားခဲ့ရသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျိုးထျန်းမှ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့အားလုံးက ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးများသာ ဖြစ်ကြပြီး ကျောင်းဖွင့်စအချိန်လည်း ဖြစ်ရာ... မိန်းကလေးများအနေဖြင့် ချောမောသော ယောကျာ်းလေးတစ်ယောက်နှင့် ဆုံတွေ့ချင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

အမှန်တကယ် တွဲဖြစ်မဖြစ်ဆိုသည်မှာ နောက်ကိစ္စဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကြည့်ရုံမျှဖြင့်ပင် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။

ထိုအရာမှာလည်း ယောကျာ်းလေးများမှ ချောမောလှပသော မိန်းကလေးများနှင့် အတူရှိနေချင်ကြသော အကြောင်းပြချက်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

ယောကျာ်းလေးနှင့် မိန်းကလေး အရေအတွက် အချိုးအစား ညီမျှနေချိန်တွင် မိန်းကလေးများက ပို၍ အိန္ဒြေစောင့်တတ်ကြသော်လည်း အချိုးအစား လွန်ကဲစွာ မမျှမတဖြစ်သွားပါက မိန်းကလေးလူမိုက် အုပ်စုကြီးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာရန် အလွန်လွယ်ကူလှသည်ကို လျှော့မတွက်သင့်ပေ။

ယခုမူ ကျိုးထျန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပင့်ကူအိမ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သူ့ရှေ့ရှိ ဖုန်းငါးလုံး ခြောက်လုံးကို ကြည့်ရင်း QR ကုဒ် များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စကန်ဖတ်ကာ မိန်းကလေးအတန်းဖော်များကို WeChatတွင် အပ်ပေးလိုက်ရတော့သည်။

"ဟေး အားလုံးပဲ... ငါတို့တွေ ဂရုချက် တစ်ခုတည်း ဆောက်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ အပ်နေရတာ တော်တော်လေး အလုပ်ရှုပ်လို့ပါ"

သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားဘဝကတော့ အားပေးဝန်းရံသူတွေနှင့် ဝန်းရံဖြတ်သန်းရမည့်ပုံပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းသလိုလို ရှိသော်လည်း ဆိုးကျိုးများလည်း ရှိနေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ထိုယောကျာ်းလေး အတန်းဖော်သုံးယောက်က သူ့ကို မနာလိုဝန်တိုစိတ် အပြည့်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

[ 'အချဉ်ဓာတ်' တိုးပွားခြင်း ယူရှောင်ထျန်း +၇၉]

[ 'အချဉ်ဓာတ်' တိုးပွားခြင်း လော့ဝေ +၈၃]

[ 'အချဉ်ဓာတ်' တိုးပွားခြင်း ရွှယ်ရွှယ် +၈၅]

သူတို့၏ 'အချဉ်ဓာတ်' ပမာဏများကို မြင်သောအခါ ကျိုးထျန်း စိတ်ထဲမှနေ၍သာ တောင်းပန်လိုက်မိတော့သည်။

အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်ပြီး အတန်းဂရုကို ဆောက်လုပ်ပြီးနောက် သူသည် လျစ်လျူရှုခံထားရသော ထိုသုံးယောက်ကို ကြည့်ကာ ဦးအောင် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး ဂရုထဲသို့ပင် ဆွဲထည့်ပေးလိုက်၏။

ဤလုပ်ရပ်ကြောင့် သူတို့အပေါ်ထားသည့် ထိုသုံးယောက်၏ အမြင်မှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်သွားခဲ့သည်။

မိန်းမများကဲ့သို့ပင် ယောကျာ်းများသည်လည်း ရုပ်ရည်သွင်ပြင်အပေါ် မူတည်၍ သဘာဝကျကျ အုပ်စုကွဲလေ့ရှိကြရာ ကျိုးထျန်းက သူတို့ကို ဦးအောင် လာရောက်စကားပြောခြင်းက သူတို့ကို မြှောက်ပင့်ခံရသလို ခံစားရစေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ မိန်းကလေး အများကြီးနှင့် စကားမပြောဘဲ သူတို့အား လာရောက်စကားပြောခြင်းမှာ ကျိုးထျန်းအား လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ရမည်ဟု သတ်မှတ်သွားကြသည်။

အတန်းပိုင်ဆရာမ အခန်းထဲသို့ ဝင်မလာမချင်း စာသင်ခန်းထဲတွင် ဆူညံနေခဲ့သည်။

သူတို့၏ အတန်းပိုင်ဆရာမမှာ ကျောင်းပြီးခါစပုံစံရှိသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမက အားလုံးကို ကြင်နာသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သော်လည်း ကျိုးထျန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

ယမန်နေ့က ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌ ဟန်တုန်က သူမထံသို့ တမင်တကာ လာရောက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူက သူမကို ဟေဂင်ဒက်စ် ရေခဲမုန့်ကူပွန်အထပ်လိုက်ကြီး ပေးအပ်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ သူက ကျောင်းသားသစ်တစ်ဦးအပေါ် ထားရှိသည့် မိမိ၏ မကျေနပ်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုခဲ့သည်။

အတန်းပိုင်ဆရာမတစ်ဦးအနေဖြင့် ဟန်တုန်သည် သူမထံသို့ အဘယ်ကြောင့် လာရောက်သည်ကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားသည်။

သူမအနေနဲ့ ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ ထိုကျောင်းသားကို အကျပ်ကိုင်ရာမှာ ကူညီပေးဖို့ သက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမ ကူညီပြီး အကျပ်မကိုင်ပေးခဲ့လျှင်ပင် အနိုင်ကျင့်နေချိန်တွင် သူမအနေဖြင့် မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ပေးထားရန် မျှော်လင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ အကွက်ဟောင်းကြီးပင်၊ ကျောင်းသားသမဂ္ဂမှ ဟန်တုန် ရာထူးလက်ခံကတည်းက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မကြာခဏ လုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည်။

သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကျောင်းသားများအား လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ ရက်စက်မှုကို ကြိုတင်ပြီး အတွေ့အကြုံယူခိုင်းတာပဲဟု တွေးကာ ဖြေသိမ့်နေခဲ့သည်။

ဤအခြေခံအဆင့် နည်းပြများ၏ အလိုလိုက်မှုကြောင့် ဟန်တုန်ကဲ့သို့သော လူပလ္လင်များ ကြီးထွားလာရန် မြေဩဇာကောင်းများ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့မနက်တွင်မူ သူမ အလွန်တုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ် သတင်းတစ်ပုဒ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ ဟန်တုန်က မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ကျောင်းထုတ်ခွင့် လျှောက်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုကျောင်းသားသမဂ္ဂ၏ လူမိုက်က ကျောင်းထုတ်ခွင့် လျှောက်ထားခဲ့တယ် ဟုတ်လား။

သူက တတိယနှစ်တောင် ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ဘွဲ့ရဖို့ တစ်နှစ်သာ လိုတော့သည်။

ဖူတန့်တက္ကသိုလ် သည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ်တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး ၎င်း၏ ဘွဲ့လက်မှတ်မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

‘သူက အဆုံးသတ်ကာနီးမှ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်လွှတ်လိုက်ရတာလဲ’

တက္ကသိုလ်တွင် မည်သူမျှ မိုက်မဲခြင်းမရှိကြရာ သဘာဝကျကျပင် လူအများက စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ဝေဖန်သုံးသပ်ကြတော့သည်။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂထဲမှ ဟန်တုန်နှင့် ရင်းနှီးသူများ၏ ပြောပြချက်အရ သူသည် ညှိုးငယ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် ကျောင်းထွက်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ထို့ပြင် သူသည် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပစ္စည်း အများအပြားကိုပင် ယူဆောင်မသွားဘဲ ၎င်းတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ ဒေါသတကြီးဖြင့် အားလုံးကို လွှင့်ပစ်ခဲ့သည်။

မထွက်ခွာမီတွင် သူက မိမိနှင့် အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းများကို ကျောင်းသားသစ် ကျိုးထျန်းကို သတိထားကြရန် တမင်တကာ သတိပေးသွားခဲ့သေးသည်။

မနေ့က ဟန်တုန်နှင့်အတူ ကျိုးထျန်းကို ထမင်းဝိုင်းတွင် သွားရောက်နှောင့်ယှက်ခဲ့ကြသူများသည် အခြေအနေကို ဝေဖန်သုံးသပ်ကြည့်ကြပြီးနောက် ကျောပြင်တစ်ခုလုံး စိမ့်ခနဲ ဖြစ်သွားကြရတော့သည်။

‘တစ်ရက်တည်း... မဟုတ်ဘူး၊ တစ်မနက်ခင်းအတွင်းမှာတင် ဒီသခင်လေး ဟန်တုန်က ကျောင်းကနေ ထွက်သွားဖို့ ဖိအားပေးခံလိုက်ရတာပဲ’

‘သူက ကျောင်းသားသမဂ္ဂရဲ့ ဒုတိယဥက္ကဋ္ဌဖြစ်ပြီး ကျောင်းသားတွေကြားထဲမှာ အမြဲတမ်း ဗိုလ်ကျစိုးမိုးနေတဲ့သူလေ’

‘ပြီးတော့ သူ့မိသားစုကလည်း ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး ကျောင်းမှာ ထိပ်တန်းစာရင်းဝင်လေ’

‘သူက ဒီအတိုင်းပဲ ချေမှုန်းခံလိုက်ရတာလား’

‘ပြီးတော့ ကျောင်းကနေ ထွက်သွားဖို့ ဖိအားပေးခံရတာတောင်မှ သူက ကန့်ကွက်စကားတစ်လုံးတောင် မပြောခဲ့ဘူး’

‘သူက ဒေါသတကြီးနဲ့ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ရုံသက်သက်ပဲ’

‘ဒါက ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ’

‘ဒါက တစ်ဖက်လူက ဟန်တုန်ရဲ့ရှေ့မှာ မကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ တောင်ကြီးတစ်လုံး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။ ဒီကျောင်းဝင်းလူမိုက်က အရှက်ခွဲခံလိုက်ရပေမဲ့ ပြန်ပြီးတော့တောင် စကားမပြောရဲခဲ့ဘူး’

ဟန်တုန်ပင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ကကော...

ထိုလူများ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေကြစဉ်မှာပင် ဤသတင်းက ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

ဟန်တုန်သည် ကျောင်းဝင်းထဲတွင် တော်တော်လေး နာမည်ကြီးသူဖြစ်ရာ သူ့၏ ရုတ်တရက် ကျောင်းထွက်သွားမှုက ဆရာ၊ ဆရာမအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

၎င်းနှင့်အတူ ကျောင်းသားသမဂ္ဂအဖွဲ့ဝင်များ၏ ဖြန့်ဝေမှုကြောင့် ကျိုးထျန်းဟူသော နာမည်မှာ တောမီးပမာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

မြစ်ကို ဖြတ်ကျော်လာတဲ့ နဂါးကြီးမှ ဒေသခံမြွေကို နှိမ်နင်းလိုက်ပြီ။

ကျောင်းသားသမဂ္ဂဥက္ကဋ္ဌက တစ်မနက်ခင်းအတွင်းမှာတင် ကျောင်းထွက်ဖို့ ဖိအားပေးခံလိုက်ရတယ်။

တရုတ်စာပေနှင့်ဘာသာဗေဒမေဂျာမှ ကျောင်းသားသစ်မှာ ထူးခြားသော နောက်ခံ နှင့် နောက်ကြောင်း ရှိနေပေသည်။

ဤသတင်းစကားများသည် ဗိုင်းရပ်စ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကျောင်းဝင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့တော့သည်။

အတန်းပိုင်ဆရာမဖြစ်သူ သူမမှာမူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေခဲ့ရသည်။

မနေ့ကတင် ဟန်တုန်က သူမထံသို့ လာရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး သူမက လက်ဆောင်အသေးစားလေးတစ်ခုကိုပင် လက်ခံရရှိခဲ့သေးသည်။

သို့သော် သူက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ သူမအနေနဲ့ဖြင့် ဘယ်လောက်အထိ ဆက်ပြီး တောင့်ခံနိုင်မှာမည်နည်း။

ဟန်တုန်၏ မိသားစုက ချမ်းသာကြွယ်ဝပြီး သူ့တွင် လွှမ်းမိုးမှုအချို့ ရှိသော်လည်း သူမမှာမူ သာမန်မိသားစုမှ ကောလိပ်ဘွဲ့ရတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ဟန်တုန်နှင့် ယှဉ်လျှင် အလွန် ကွာခြားလှသည်။

တကယ်လို့ ကျိုးထျန်းက လက်တုံ့ပြန်ချင်တယ်ဆိုရင်...

သူမ မတွေးဝံ့တော့ပေ၊ တည်ငြိမ်နေဟန် ဆောင်ကာ မိမိ၏ ပုံမှန်အလုပ်များကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလိုက်တော့သည်။

မိမိကိုယ်ကိုယ် မိတ်ဆက်ခြင်းနှင့် ကျောင်းအကြောင်း မိတ်ဆက်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်မှာ ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးတစ်ခုစာမျှ ကြာမြင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

၎င်းမှာ တကယ့်ကို တောင့်ခံရခက်လွန်းသည်။ တောင့်ခံရခက်လွန်းပေသည်။၊ အကြောင်းရင်းမှာ ကျိုးထျန်း အောက်တွင် အတိအကျ ထိုင်နေတဲ့အတွက်ကြောင့်ပင်။

နောက်ဆုံးတွင် အားလုံးပြီးစီးသွားသောအခါ သူမ ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မျှော်လင့်မထားဘဲ ယောကျာ်းလေးသံတစ်ခုက သူမကို လှမ်း၍ ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာမ... ခဏလောက် "

သူမ လှန့်ဖျတ်သွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ထိုလူ့ထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။

အကြောင်းမူကား သူမအား လှမ်းခေါ်လိုက်သူမှာ ကျိုးထျန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။