အခန်း ၁၉၁

🍋 Chapter 191

"ဆရာမ... ခဏလောက်"

ကျိုးထျန်းသည် သူ့ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်ပြီး အတန်းပိုင်ဆရာမ၏ ဘေးနားသို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် မသဘာဝဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သော်လည်း အလေးအနက်တော့ မတွေးမိပေ။

'နေမကောင်းလို့ ဖြစ်မှာပါလေ'

သူ အတန်းပိုင်ဆရာမကို လှမ်းခေါ်လိုက်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်တော့ စစ်သင်တန်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး မေးမြန်းချင်၍ ဖြစ်သည်။

"ဆရာမဝမ်... ကျွန်တော် သန်ဘက်ခါ စမယ့် စစ်သင်တန်းအတွက် ခွင့်တိုင်လို့ ရမလားလို့ လာမေးတာပါ"

ဆရာမဝမ်သည် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အင်္ကျီဗလာကျင်းထားသည့် ယောကျာ်းကြီး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ဗုံမောင်းတီးနေကြသလို ခံစားလိုက်ရပြီး နှလုံးခုန်သံမှာ တာဘိုချာဂျာ တပ်ဆင်ထားသည့်အလား ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ရင်ဘတ်ထဲမှနေ၍ ခုန်ထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေရသည်။

'သွားပြီ... ငါတော့ သွားပြီ။ ဒီကျိုးထျန်းက မနေ့က ဟန်တုန် ငါ့ဆီလာတာကို သိနေလို့ အခု ငါ့ကို လာပြီး လက်တုံ့ပြန်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်'

'ငါ ဖူတန့်တက္ကသိုလ်မှာ အတန်းပိုင်ဆရာမ ဖြစ်ဖို့ တော်တော်လေး ကြိုးစားခဲ့ရတာ၊ အခု ဟန်တုန် ကျောင်းထွက်သွားသလိုမျိုး ငါလည်း အလုပ်က ထွက်လိုက်ရတော့မှာလား'

'မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ မထွက်ချင်ဘူး။ ဟုတ်သားပဲ... ငါ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ဘူးလေ၊ သူ ငါ့ကို ဘာမှလုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဟုတ်တယ်မလား'

သူမ၏ ရင်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းက စစ်သင်တန်းအတွက် ခွင့်တိုင်၍ ရမလားဟု လာရောက်မေးမြန်းခြင်းက သူမ၏ နားထဲတွင်မူ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ကြားယောင်သွားစေသည်။

'သူက ငါ့ကို သူ့အတွက် ခွင့်တိုင်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးနေတာ မဟုတ်လား'

ဆရာမဝမ်သည် တုန်လှုပ်နေသော နှုတ်ခမ်းများကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ခွင့်တိုင်ဖို့က တော်တော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ အကြောင်းကတော့ နှစ်တိုင်း နှစ်တိုင်း စစ်သင်တန်းကို ခိုးရှောင်ချင်တဲ့သူတွေ အရမ်းများလွန်းလို့ ဒုတိယအာဏာပိုင်ကိုယ်တိုင် ဒါကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကြီးကြပ်နေတာလေ"

စစ်သင်တန်းဆိုသည်မှာ ကျောင်းသားတိုင်း ခိုးရှောင်ချင်ကြသည့်အရာဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် မိန်းကလေးများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည့် တရုတ်စာပေနှင့်ဘာသာဗေဒမေဂျာတွင် ပို၍ ဆိုးရွားလှသည်။

မနှစ်ကတင် စစ်သင်တန်း မစတင်မီ ကျောင်းသား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်က ခွင့်တိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူတို့မေဂျာတွင် ပို၍ပင် လွန်ကဲလှသည်၊ သင်တန်းစသည်နှင့် မိန်းကလေးအတော်များများက ရာသီသွေးပေါ်ခြင်းကို အကြောင်းပြချက်ပေး၍ ခွင့်တိုင်ခဲ့ကြ၏။

ပြီးခဲ့သည့် အတန်းတွင် ကျောင်းသား ကျောင်းသူ ၂၃ ဦးရှိသည့်အနက် ၁၈ ဦးမှာ မိန်းကလေးများဖြစ်ပြီး ထိုအထဲမှ ၁၇ ဦးက ရာသီလာနေပါသည်ဟု အကြောင်းပြခဲ့ကြသည်။

အခြားမေဂျာများမှ ကျောင်းသားအများအပြားကလည်း ဤအကြောင်းပြချက်ကိုပင် ထပ်တလဲလဲ အသုံးပြုခဲ့ကြသဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် စီမံခန့်ခွဲရေးတာဝန်ခံ ဒုတိယအာဏာပိုင်ကို ဒေါသထွက်သွားစေခဲ့တော့သည်။

သူက ဆေးရုံထောက်ခံစာမပါဘဲ ခွင့်တိုင်သည့် မည်သူမဆို ကျောင်းခေတ္တရပ်နားခြင်း ခံရမည်ဟု တိုက်ရိုက် အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ဆေးရုံနာမကျန်းခွင့် ထောက်ခံစာကို အတုပြုလုပ်ထားကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိပါက ကြီးလေးသော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။

အတန်းပိုင်ဆရာမများအားလုံးကိုလည်း မိမိတို့ကြီးကြပ်မှုအောက်ရှိ ကျောင်းသားတိုင်းကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်ရန် ညွှန်ကြားထားပြီး သင်တန်းခိုးရှောင်ဝံ့သည့် မည်သူမဆို နောက်တစ်နှစ်တွင် ကျောင်းသားသစ်များနှင့်အတူ သင်တန်း ပြန်လည်တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ တင်းကျပ်လှသော အမိန့်များအောက်တွင် ထိုအလေ့အထဆိုးကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီး မနှစ်က တက်ရောက်မှုနှုန်းမှာ ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ရှိခဲ့ကာ လူတိုင်းနီးပါး ပါဝင်ခဲ့ကြသည်။

သူမသည် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် မိမိက တမင်တကာ အကျပ်ကိုင်နေသည်ဟု ထင်မြင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အခြေအနေကို အသေးစိတ် ရှင်းပြပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအရာမှာ ကျိုးထျန်းကို အလွန်ပင် စိတ်ပျက်သွားစေခဲ့သည်။

'ကြည့်ရတာ ငါလည်း ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲလို့ ရမှာမဟုတ်တော့ဘူးပဲ'

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ တောက်လောင်နေသော နေရောင်ခြည်ကို ကြည့်ရင်း သူ ချွေးစေးများပင် ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

"ဒါ့အပြင် ကျိုးထျန်း... တို့မေဂျာမှာ ယောကျာ်းလေးက အနည်းစုပဲရှိတာဆိုတော့ နည်းပြတွေနဲ့ အာဏာပိုင်တွေက တို့ကို သေသေချာချာ စောင့်ကြည့်နေကြမှာ အသေအချာပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဘာလုပ်ရမလဲ။ ကျွန်တော် အအေးတွေ၊ ရေခဲမုန့်တွေ စပွန်ဆာပေးပြီး အဆင်ပြေအောင် လုပ်လို့မရဘူးလား"

"ဘယ်လိုမှ မရနိုင်ဘူး၊ အရင်က အဲ့ဒီလိုနည်းလမ်းမျိုး သုံးဖူးတဲ့သူ ရှိတယ်။ တကယ်လို့ အာဏာပိုင်က သိသွားရင် အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေကို သိမ်းဆည်းပြီး အားလုံးကို ဝေပေးလိုက်မှာဖြစ်ပြီး အဲ့ဒီကျောင်းသားကတော့ စစ်သင်တန်းကို ဆက်ပြီး တက်ရမှာပဲ။ ဒါက တကယ့်ကို ဆိုးရွားလွန်းတယ်"

ကျိုးထျန်း သူ့မျက်နှာကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ကောင်းပြီလေ... တခြားနည်းလမ်းတော့ မရှိတော့ဘူးပဲ။

[ဒင်~...စနစ်၏ မစ်ရှင် - အချိန်အကန့်အသတ်ရှိသော အချဉ်ဓာတ် မစ်ရှင်]

[မစ်ရှင်ဆုလာဘ် - အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်]

[မစ်ရှင်လမ်းညွှန် - ကျေးဇူးပြု၍ နှစ်ပတ်အတွင်း စစ်သင်တန်းတွင် ပါဝင်သည့် ကျောင်းသားအားလုံးထံမှ အချဉ်ဓာတ် ပမာဏ သန်း ၅၀ ထက်မနည်း ရယူပါ]

[မှတ်ချက် - Hostသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ် တရုတ်စာပေနှင့်ဘာသာဗေဒမေဂျာ ကျောင်းသားအားလုံးထံမှ ရရှိသော အချဉ်ဓာတ်နှင့် ခေတ္တမျှ ချိတ်ဆက်ထားခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်]

သူ စစ်သင်တန်း ပြေးရန် ဉာဏ်ဆင်ခြင်းအား ကြိုးစားမှုကို လက်လျှော့တော့မည့် အချိန်မှာပင် စနစ်က သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် မစ်ရှင်တစ်ခု ပေးအပ်လာခဲ့သည်။

'အလယ်အလတ်အဆင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်'

သူသည် ဤအရာနှင့် အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသည်။

Planetary House တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့ခြင်းမှာလည်း ဤအချက်အလက်ကတ်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ တရုတ်ယွမ်ငွေ ၁ ဘီလီယံအထိ ပြန်လည်ရရှိနိုင်မည့် အခွင့်အလမ်းဖြစ်ရာ လုံးဝ လက်လွတ်ခံ၍မရပေ။

'စနစ်က ငါ့အတန်းထဲက ကျောင်းသားအားလုံးရဲ့ အချဉ်ဓာတ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးထားပြီး မစ်ရှင်က နှစ်ပတ်အတွင်း အပြီးသတ်ရမယ်လို့ ကန့်သတ်ထားတယ်'

'ဆိုလိုတာက စနစ်က ငါ့ကို စစ်သင်တန်းအတွင်းမှာ ပြဿနာရှာခိုင်းနေတာပဲ'

'ငါက ဒါကို ဒီအတိုင်းပဲ ဖြတ်သန်းလိုက်တော့မယ်လို့ တွေးထားတာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှု အချက်အလက်ကတ်အတွက် ဉာဏ်ဆင်ရတော့မယ်'

သူသည် အနည်းဆုံး သန်းရာချီသော အကျိုးအမြတ်ကို ရရှိရန် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း နာမကျန်းခွင့်တိုင်ခြင်းမှာ အလုပ်မဖြစ်သလို တမင်တကာ ပျက်ကွက်ပါကလည်း နောက်တစ်နှစ် ကျောင်းသားသစ်များနှင့်အတူ ပြန်လည်သင်တန်းတက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူတစ်ယောက်တည်းနှင့် ဤကျောင်းသားများထံမှ မစ်ရှင်အောင်မြင်ရန် လုံလောက်သော အချဉ်ဓာတ်ကို ရယူရန်မှာလည်း ခက်ခဲလှသည်။

စနစ်မှ လူအများအပြား၏ အချဉ်ဓာတ်ကို ချိတ်ဆက်ပေးထားကတည်းက သူသည် ပြဿနာကို အများစု၏ ရှုထောင့်မှနေ၍ စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တက္ကသိုလ်၏ ဒုကျောင်းအုပ်တစ်ဦးသည် သူ့ရုံးခန်းထဲတွင် ထိုင်နေရင်း ဟန်တုန်၏ ကျောင်းထွက်ခွင့်လျှောက်လွှာကို ညှိုးငယ်သော မျက်နှာထားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

တက္ကသိုလ်အများစုတွင် ဒုကျောင်းအုပ် အများအပြား ရှိတတ်ကြပြီး ဒုကျောင်းအုပ် မှာလည်း ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် စစ်သင်တန်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး စားပွဲကို ရိုက်ကာ ဒေါသထွက်ခဲ့သည့် ဒုကျောင်းအုပ်နှင့် မတူညီပေ။

ထိုသူသည် နိုင်ငံရေးနှင့် ပညာရေးကို တာဝန်ယူထားပြီး သူကတော့ ဘဏ္ဍာရေးနှင့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးကို တာဝန်ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် သူသည် ရူပဗေဒဌာန၏ ဒုတိယဌာနမှူးဖြစ်သလို ဟန်တုန်၏ အကြံပေးဆရာလည်း ဖြစ်သည်။

သူ့စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲတွင် ကောင်းမွန်လှသော လုံကျန်း လက်ဖက်ရည်များ ရှိနေသော်လည်း ယခုအခါ လုံးဝ အေးစက်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူ တစ်ငုံမျှပင် မသောက်ရသေးပေ။

သူ သက်ပြင်းကို လေးလံစွာ ချလိုက်ပြီး ကျောင်းထွက်ခွင့်လျှောက်လွှာကို စားပွဲပေါ်သို့ တင်ကာ မျက်မှန်ကို ချွတ်၍ နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဟန်တုန်သည် ကျောင်းလှုပ်ရှားမှုများတွင် တက်ကြွစွာ ပါဝင်သည့် ထူးချွန်သော ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ကျောင်းသားတစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ဤကောင်က လူမှုဆက်ဆံရေးတွင် အလွန်တော်လှန်လှပြီး သူ့ကိုရော ဌာနခေါင်းဆောင် အတော်များများကိုပါ စိတ်ကျေနပ်အောင် ထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ရံဖန်ရံခါတွင် မကောင်းသော ကောလာဟလအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း မည်သည့်ကလေးက အမှားမလုပ်ဘဲ နေပါ့မည်နည်း။

အကယ်၍ သူ၏စိတ်လိုက်မာန်ပါဖြစ်တတ်သော စရိုက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်လျှင် နောင်တစ်ချိန်မှာ သေချာပေါက် အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား ရရှိမှာ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ကျိုးစွန့်လိုစိတ်နှင့် အတ္တများ ရှိကြသည်သာ ဖြစ်ရာ သူတော်စင်များပင် ကင်းလွတ်ခြင်းမရှိသည့်အတွက် ပိုမိုမြင့်မားသော ရာထူးနေရာရှိသည့် သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သော သူ့အနေဖြင့် ပို၍ပင် မကင်းလွတ်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် သူသည် ရူပဗေဒ သုတေသနလုပ်ငန်းများကို လုပ်ဆောင်နေရသူဖြစ်ရာ နိုင်ငံတော်၏ ရန်ပုံငွေအပြင် ဟန်မိသားစု၏ ထရိုင်အန်ဂယ် စတူဒီယိုအပါအဝင် အခြားသော စပွန်ဆာများကိုလည်း မကြာခဏ ရှာဖွေရလေ့ရှိသည်။

၎င်းမှာ တစ်နှစ်လျှင် ယွမ်ငွေ သိန်းဂဏန်းအနည်းငယ်မျှသာ ရှိသော်လည်း သူ့၏ နေ့စဉ်အသုံးစရိတ်များအတွက် လုံလောက်လှသည်။

ထို့အပြင် စမ်းသပ်မှုများအတွက် အသုံးပြုသည့် လက်ထောက်များမှာလည်း ဌာနတွင်းရှိ ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့က လစာမရရှိဘဲ လစဉ်ထောက်ပံ့ကြေး အနည်းငယ်သာ ရရှိကြသဖြင့် လုပ်အားခ ကုန်ကျစရိတ်ကို သက်သာစေသည်။

သို့သော်လည်း ရန်ပုံငွေ လျှောက်ထားသည့်အခါတွင်မူ တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် လစာငွေများကို တောင်းခံနိုင်ကြသဖြင့် ၎င်းမှာ အလွန်ပင် အကျိုးအမြတ်များလှသော စီစဉ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဟန်တုန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တစ်နှစ်လျှင် ရရှိမည့် သိန်းဂဏန်းရှိသော စပွန်ဆာငွေများ ဆုံးရှုံးသွားရုံသာမက သူ့ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် သူခန့်အပ်ရန် စီစဉ်ထားသည့် လက်ထောက်နေရာတွင်လည်း လစ်လပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသည်။

ငွေကြေးရော လူပါ ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည့် အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် သူသည် သဘာဝကျကျပင် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။

အတိအကျပင် ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုးထျန်းဟူသော အမည်က သူ့မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့တော့သည်။

‘ကျိုးထျန်း... ဟန်တုန်ကို ကျောင်းထွက်သွားအောင် ဖိအားပေးခဲ့တာ ဒီကောင်လေးလို့ ငါ ကြားထားတယ်’

‘အချက်အလက်တွေအရတော့ ဒီကောင်က သာမန်ပဲ။ သူ့မိသားစုက စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအသေးစားလေး လုပ်ကိုင်တာဖြစ်ပြီး ဘာအာဏာနောက်ခံမှ မရှိဘူး၊ သူ့ဆီမှာ ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပုံရတယ်။ အဲ့ဒီကောလဟာလတွေက တကယ်ပဲ တိကျရဲ့လား’

‘သာမန်လူတစ်ယောက်က ဟန်တုန်ကို ဒီလိုမျိုးလုပ်ဖို့ ဘယ်လိုမှ ဖိအားပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့မှာ တခြားထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား’

‘ဒါမှမဟုတ် သူက ဟန်မိသားစုထက် ပိုပြီး ချမ်းသာလို့ ဟန်တုန်က သူ့ကို ကြောက်နေတာများလား’

‘တကယ်လို့ သူက ချမ်းသာတယ်ဆိုရင် ပိုတောင်ကောင်းသေးတာပေါ့။ ငါတို့ ဒီနှစ် ရန်ပုံငွေ အနည်းငယ် လိုအပ်နေတာဆိုတော့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒီနေရာမှာ လာပြီး ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ’

ဒုကျောင်းအုပ်ခုန်းသည် သူ့ကားသော့ကို ပုတ်လိုက်မိသည်၊ ရန်ပုံငွေက တကယ်ကို လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

‘ဟူး... သူက ကျောင်းကို ရောက်လာတာနဲ့ စီနီယာတစ်ယောက်ကို ကျောင်းထွက်သွားအောင် ပြဿနာရှာခဲ့တာပဲ။ ဒီလိုလူမျိုးကို သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးဖို့ လိုအပ်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် သူက ပိုပြီးတော့ ဆိုးရွားလာလိမ့်မယ်’

‘သူ့မှာ ဘယ်လိုစွမ်းရည်ပဲ ရှိရှိ... ငါ ဒီမှာ ရှိနေသရွေ့ သူ ဘာပြဿနာမှ ရှာလို့ရမှာ မဟုတ်ဘူး’

သူ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျိုးထျန်း၏ စာရွက်စာတမ်းများကို ဘေးသို့ လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်တော့သည်။

"ဟဲလို... ငါ ခုန်းကျန့်ပါ၊ မင်းတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနကနေ စီစဉ်ပေးရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်…”