အခန်း (၂၁၁၇-၂၁၁၈)

အခန်း (၂၁၁၇) ပေမင်လျိုဆန်း

အခြားသော ကျောင်းတော်များသည်လည်း ဤအချက်ကို ရိပ်မိနားလည်သွားကြပုံရပြီး၊ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားရသည့်အပြင် စိတ်ထဲ၌လည်း အနည်းငယ် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြမိသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဒန်ရှီးကျောင်းတော်က အရင်ဆုံး အရှက်တကွဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ ထိုစဉ်က ကောင်းကင်ငါးပါး ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးမှူး စေလွှတ်လိုက်သည်မှာ ဒန်ရှီးကျောင်းတော်မှ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား မဟုတ်ဘဲ အခြားကျောင်းတော်မှ ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ မည်သည့်ကျောင်းတော်ပင်ဖြစ်ပါစေ အလားတူပင် အရှက်ခွဲခံရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် တောက်ပသော နေမင်းပုံရိပ်များ တရစပ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုသူများအားလုံးမှာ ဟန်ချွမ်းရှောင်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီဟူသော သတင်းကို နောက်ကျမှ ရရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်း အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည့် ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမမှ ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။

“အိုဟို……”

ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“လော်ထျန်း… မင်းတို့ ဒန်ရှီးကျောင်းတော်ရဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသားက တိုက်ရည်ခိုက်ရည် သိပ်မရှိလှပါလား။ မဟာနှင်းတောင်နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ကို ထုတ်သုံးခဲ့တာတောင် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က ဖန့်ချန်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတော့…… ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲဟင်”

ဘက်ပေါင်းစုံမှ သူတော်စင်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ ထူးဆန်းသွားကြပြီး၊ ဤသူသည် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်ကာ ယခုအခါ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ တည်ရှိမှုကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်းပင် လှောင်ပြောင်သရော်နေခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ရိပ်မိလိုက်ကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးက ပုံမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ နှစ်ဖက်စလုံးသည် မူလကတည်းကပင် မတည့်ကြချေ။ ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က အပြတ်အသတ် သာလွန်မှု ရရှိထားချိန်တွင် လှောင်ပြောင်မနေလျှင်မှ ထူးဆန်းနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဤသူတော်စင်များအနေဖြင့် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် မဟာနှင်းတောင်နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ကို အလွယ်တကူ ဖြိုခွဲပယ်ဖျက်နိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ ဘယ်လိုမှ တွေးတော၍ မရနိုင်ကြချေ။

ဘာကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ချွမ်းရှောင်းသည် ဤမျှလောက် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့ရသနည်း၊ လက်နက်ချ အရှုံးပေးရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ပါလား။

သူတော်စင်များ၏ အကြည့်များက ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ စူးစိုက်ကျရောက်လာခဲ့ပြီး သေချာစွာ အကဲခတ်နေကြမိသည်။

သူတို့အားလုံးသည် ဖန့်ချန် ခုနက ထုတ်သုံးခဲ့သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား နှစ်မျိုးမှာ မည်သည့်အခြေခံအရင်းအမြစ် ရှိသည်ကို စူးစမ်းချင်နေကြသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ မဟာနှင်းတောင်နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ကဲ့သို့ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသော တစ်စုံတစ်ခုသော အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေမှ ဆင်းသက်လာခြင်းမျိုး ဖြစ်နေမလား။

“ပေမင်လျိုဆန်း…… မင်း သိပ်ပြီးတော့ ဘဝင်မြင့်မနေနဲ့”

လော်ထျန်း၏ အသံသည် အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါက ဘဝင်မြင့်တယ်၊ ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းကို အစကတည်းက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြောခဲ့သားပဲ၊ မင်းကမှ ဇွတ်အတင်း သေချာပေါက် အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားချင်တာလေ။ အခု မင်းတို့ လင်ယောင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့က ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမ ကျောင်းသားတစ်ယောက် သေသွားပြီဆိုတော့ ပျော်သွားပြီ မဟုတ်လား။

အင်း…… ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဟန်ချွမ်းရှောင်းရဲ့ ပါရမီက နောင်တစ်ချိန်မှာ အထွတ်ထိပ်တာအို အထိ မရောက်နိုင်ရင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် တတိယအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး မင်းနဲ့ ငါတို့ထက် ပိုမိုအင်အားကြီးမားလာဖို့က မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဟားဟားဟား”

ပေမင်လျိုဆန်း၏ အသံက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် လော်ထျန်းသည် မျက်နှာတစ်ပြင်လုံး စိမ်းပုပ်နေလျက် ပေမင်လျိုဆန်းကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အောက်ဘက်ရှိ ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ အမျက်ဒေါသကို အတင်းအကျပ် မျိုသိပ်လိုက်ရတော့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူ ထပ်မံ၍ စကားပြောဆိုပါက အဆုံးမရှိသော လှောင်ပြောင်မှုများကိုသာ ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိဘက်မှလည်း မည်သို့မျှ ပြန်လည်ချေပနိုင်ခြင်း မရှိတော့မှန်း သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ကဲပါ၊ ဒီတစ်ကြိမ် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုက ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း ဒီနေရာမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာတွေ ဆက်ပြီး မလုပ်နေကြပါနဲ့တော့။ ရှေ့တန်းက စစ်ပွဲတွေမှာလည်း မင်းတို့ တိုက်ခိုက်နေကြတုန်းပဲ မဟုတ်လား၊ မကျေနပ်တာ ရှိရင် စစ်မြေပြင်မှာပဲ အစွမ်းပြကြတာပေါ့”

“မှန်တယ်၊ မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ အရှေ့မှာ ရယ်စရာ အဖြစ်မခံကြနဲ့ဦး”

“ပေမင်လျိုဆန်း…… ဒီကလေးကလည်း ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီလို့ သတ်မှတ်လို့ရပေမဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း အမှတ်တံဆိပ်ကိုတော့ ကောင်းကင်ငါးပါးတိုက်ပွဲမြေပြင် ပြီးဆုံးသွားမှသာ ချီးမြှင့်မှာ။

ဒီအတောအတွင်းမှာတော့ သူ့ကို သူတစ်ပါးနဲ့ ထပ်ပြီး မတိုက်ခိုက်ခိုင်းပါနဲ့တော့”

“ဒါကတော့ သဘာဝကျတာပေါ့၊ ဒီအတောအတွင်းမှာ သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်က ရှိဦးမှာမို့လို့လား”

ပေမင်လျိုဆန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူသည် ထပ်ဆင့်ထပ်ဆင့်သော ဟင်းလင်းပြင်များကို ဖြတ်ကျော်ကာ ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အကြည့်ကို ပို့လွှတ်လိုက်ပြီး -

“ဖန့်ချန်…… မင်းရဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါးတိုက်ပွဲမြေပြင်ကတော့ အချိန်မတိုင်မီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ။ သူတို့အားလုံးရဲ့ ပြိုင်ပွဲတွေ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမကနေ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း အမှတ်တံဆိပ် ချီးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်၊ မင်း အဲဒါကို လက်ခံဖို့ သတိရပါ။

အဲဒီအချိန်ကစပြီးမှသာ မင်းက တရားဝင် ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား ဖြစ်လာမှာ ဖြစ်တယ်”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ စီနီယာ”

ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် အချိန်မတိုင်မီ ပွဲသိမ်းပြီး ထွက်ခွာခဲ့ရပြန်ချေပြီ။

ဆိုလိုသည်မှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာအတွင်း၌ သူသည် ပွဲစဉ်သုံးပွဲသာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်……။

သို့သော်လည်း ရွှေဟွေးတံဆိပ်တော်များစွာ မရရှိခဲ့သော်ငြား၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား ဟူသော ဤအဆင့်အတန်းကိုမူ အနည်းဆုံးတော့ အခိုင်အမာ လက်ဝယ်ပိုင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ လူတိုင်းက ပုံမှန်အတိုင်းပဲ ဆက်သွားကြတာပေါ့”

လူတိုင်းသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ မြင်ကွင်းက ဝေဝါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်တွင် ကာရံထားသော အကာအကွယ်မျက်နှာပြင်ကြီး ကျဆင်းလာခဲ့ရာ လူတိုင်းသည် ထိုအပေါ်၌ မိမိတို့၏ ပြိုင်ဘက်များနှင့် မိမိတို့၏ နာမည်များကို ရှာဖွေကြည့်ရှုနိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဖန့်ချန်နှင့် ဟန်ချွမ်းရှောင်းတို့၏ တိုက်ပွဲကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ကြည့်လေ့လာခဲ့ကြပြီး ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ မိမိကိုယ်ကို သိမ်ငယ်စိတ်ပျက်နေကြရပြီး စိတ်ထဲ၌ တိုက်ခိုက်လိုစိတ် သိပ်ပြီး မရှိကြတော့ချေ။

“ညီလေးရာ…… မင်းက ဒီတစ်ကြိမ် ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ်။ ဖန့်ချန်နဲ့ ဆုံတွေ့တိုက်ခိုက်ခဲ့ရတာတောင် ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ အကောင်းပကတိ ပြန်ဆုတ်ခွာနိုင်ခဲ့တယ်နော်”

လျဲ့ယွမ်လုံ၏ စိတ်ထဲတွင် ခုနက မြင်ကွင်းက တရိပ်ရိပ် ပြန်လည်ပေါ်လာဆဲဖြစ်ကာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်မိသည်။

လျဲ့ချန်ကျူးက မျက်လုံးတစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ရင်း -

“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ကံကောင်းတာ ဖြစ်မှာလဲ။ ဒါက ငါက သူ့အပေါ်မှာ ထားရှိတဲ့ သဘောထားက အတော်အတန် ကောင်းမွန်ခဲ့လို့၊ ပြီးတော့ အတိုင်းအဆတစ်ခုအထိပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့လို့၊ တစ်ဖက်လူက ငါ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးခဲ့တာလေ။

နောင်တစ်ချိန်မှာ အခွင့်အရေးရလို့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ဆီ သွားဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ သေချာပေါက် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို သွားရောက်လည်ပတ်ပြီး ဖန့်ချန် နဲ့ အတူတူ သောက်စားပျော်ပါးဦးမှာ”

“ငါ့ကိုပါ ခေါ်သွားဦး၊ ညီလေး”

လျဲ့ယွမ်လုံ၏ မျက်ဝန်းများက ကြယ်တာရာများကဲ့သို့ တောက်ပသွားခဲ့သည်။

“အခြေအနေ ကြည့်ရသေးတာပေါ့”

လျဲ့ချန်ကျူးက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု၏ ခေါ်ဆောင်မှုကို ခံရကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကို ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်ကကဲ့သို့ ကောင်းကင်ငါးပါးတိုက်ပွဲမြေပြင်မှ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခံရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး ပြန်လည်ပေါ်လာသည့်အချိန်တွင်မူ မျှော်စင်နန်းဆောင်ခမ်းနားလှသော နေရာတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များ ဝေဝေဆာဆာ ရှိနေပြီး တောင်တန်းများက ဆက်တိုက်သွယ်တန်းလျက် ရှိနေကာ၊ နတ်ငှက်များနှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး ပေရာချီမြင့်သော ရေတံခွန်ကြီးကလည်း တဝုန်းဝုန်း စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ယခုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်ကို ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် မခြားနားလှချေ၊ အရပ်ခုနစ်ပေခန့် ရှိပုံရပြီး အနည်းငယ် ပိန်ပါးကာ မုတ်ဆိတ်မွှေးအနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

“စီနီယာ”

ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် လက်အုပ်ချီ၍ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

မျက်စိရှေ့မှ လူသည် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သူ စဉ်းစားစရာပင်မလိုဘဲ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ရောက်လာသော ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးမှူး ဖြစ်ရမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ထိုသူသည်လည်း လူသားမျိုးနွယ် ဖြစ်နေနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

“ငါ့နာမည်က ပေမင်လျိုဆန်းပါ၊ မင်း ငါ့ကို စီနီယာပေမင်လို့ ခေါ်ရင် ရပါတယ်”

ပေမင်လျိုဆန်းက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ထိုင်ပါ၊ အထူးတလည် အားနာမနေပါနဲ့။ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုထဲကနေ မင်းလိုမျိုး ပါရမီရှင် ထွက်ပေါ်လာတာကို မြင်တွေ့ရခဲလှပါတယ်။

အရင်တစ်ယောက်က တုန်းဖန်းဟို့ အခုကတော့ မင်းပဲ။

ပြီးတော့ မင်းက ငါ့အမြင်မှာတော့ အရင်လူထက် ပိုပြီးတော့တောင် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ပုံရတယ်”

ဖန့်ချန်သည် ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဤစကားများနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခြင်း မပြုဘဲ ငြိမ်သက်အေးဆေးစွာဖြင့်သာ နေထိုင်ခဲ့သည်။

ပေမင်လျိုဆန်းသည် ပိုမို၍ သဘောကျနှစ်ခြိုက်သွားကာ ဖန့်ချန်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ရင်းနှီးဖော်ရွေစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်ကလည်း တစ်လုံးချင်းစီ စနစ်တကျနှင့် ဟာကွက်မရှိ ပြန်လည်ဖြေကြားခဲ့သည်။

“သာမန်နောက်ခံကနေ ဆင်းသက်လာပြီး ဂိုဏ်းကြီး မိသားစုကြီးတွေရဲ့ သားသမီးလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ မင်းလိုမျိုး ထူးခြားတဲ့ ပါရမီထွက်ပေါ်လာနိုင်တာက တကယ်ကို ရှားပါးတယ်။

ငါသိရသလောက်တော့ မင်းက ကရုဏာတောင်တန်း ရဲ့ တပည့်မလား။

ခုနက ထုတ်သုံးခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေထဲက တစ်ခုက ကရုဏာတံဆိပ်တော် ဖြစ်နိုင်မလား”

ပေမင်လျိုဆန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လက်အုပ်ချီကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ကရုဏာတံဆိပ်တော် အစစ်အမှန်ပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဆရာက မှာကြားထားပါတယ်၊ ဒီတံဆိပ်တော်ကို အလွယ်တကူ လောကအလယ်မှာ ထုတ်မပြဖို့နဲ့ ကပ်ဘေးဆိုးတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာကို စိုးရိမ်လို့ပါ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော်ရဲ့ အခုကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တကယ်ကို နိမ့်ပါးလွန်းနေသေးလို့ပါ”

“တကယ်ပဲ ကရုဏာတံဆိပ်တော် ဖြစ်နေတာပဲ၊ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခုပေါ့၊ မဟာနှင်းတောင်နတ်ဘုရားတံဆိပ်တော်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားတယ်”

ပေမင်လျိုဆန်းသည် ဖန့်ချန်၏ ရိုးသားသော သဘောထားကို ပိုမိုသဘောကျသွားခဲ့ပြီး၊ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိသည့်အတွက်ကြောင့် မည်သည့်နောက်ခံပြဿနာမျှမရှိ၊ မည်သည့်သစ္စာဖောက်လိုစိတ်မျှမရှိကြောင်း သက်သေပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ဆက်လက်ပြောဆိုလိုက်သည်

“ကရုဏာတောင်တန်းရဲ့ ကရုဏာတံဆိပ်တော်က တကယ်တော့ ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းမှာ အတော်အတန်ကို နာမည်ကျော်ကြားတယ်။

ဒါပေမဲ့ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ ဒီတံဆိပ်တော်ကို တကယ်တမ်း စုစည်းနိုင်တဲ့သူက အလွန်တရာ နည်းပါးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတံဆိပ်တော် တည်ရှိနေမှုကြောင့်သာ ကရုဏာတောင်တန်းဟာ လူသားမျိုးနွယ် အကယ်ဒမီကျောင်းတော်ထဲမှာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာတောင် ခြေကုပ်ခိုင်ခိုင်မာမာ ရရှိနေတာပဲ”

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး -

“မင်းရဲ့ ဆရာအကြောင်းကိုလည်း ငါ အတော်အတန် သိရှိနားလည်ထားပါတယ်၊ ရှူရှန့်…… သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း မညံ့လှပါဘူး၊ အတိတ်တုန်းက ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတောင် အနည်းငယ် ရှိခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ကရုဏာတောင်တန်းရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကြောင့်ပဲ အပေါ်မရောက် အောက်မရောက် ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ၏ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီတွေက လူအများကြားထဲမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရတာ နှမြောစရာပဲ”

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် -

“ဒါပေမဲ့ သူက မင်းလိုလူမျိုးကို ပျိုးထောင်ပေးနိုင်ခဲ့တာကလည်း လူသားမျိုးနွယ်အတွက် အလွန်ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြုမှုကို လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့တာပဲ၊ ဒီကောင်းမှုကုသိုလ်ကို ငါ အထက်ကို တင်ပြပေးပါ့မယ်။

မင်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါမှာလည်း သေချာ အားထုတ်ကျင့်ကြံပါ။

နောက်ပိုင်း ကောင်းကင်ငါးပါးတိုက်ပွဲမြေပြင်တွေကို လက်လွတ်မခံနဲ့ဦး၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသားတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရမှာလေ၊ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်မှပဲ မင်းက ပိုမိုမြင့်မားတဲ့အဆင့်ကို အစဉ်အမြဲ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး ဒီလို ပါရမီထူးတွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ရာ မရောက်မှာ။

မှန်ကန်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို ရွေးချယ်ခြင်းကသာ အောင်နိုင်ခြင်းရဲ့ သော့ချက်ပဲ”

“စီနီယာရဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော် စိတ်ထဲမှာ အမြဲ မှတ်သားထားပါ့မယ်”

“အင်း၊ ငါ မင်းကို ပြန်ပို့ပေးမယ်”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဖန့်ချန်သည် မိမိကိုယ်ကို ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေသည်မှာ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား ဖြစ်လာမည့် ကိစ္စရပ် မဟုတ်ချေ။

ထိုအစား……

‘ဒီစီနီယာပေမင်ရဲ့ အသံနဲ့ လေယူလေသိမ်းက…… အတိတ်တုန်းက နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဆီ ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ နောက်ဆုံး နတ်ဘုရားအဆင့်အတန်းကို ရုပ်သိမ်းပယ်ဖျက်ခဲ့တဲ့ မဟာမိတ်သံတမန် ပဲ……’

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများက အလွန်တရာ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိုစဉ်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည့် အတွေ့အကြုံများကို ပြန်လည်တွေးတောနေမိသည်။

သူ ရေးရေးမျှ မှတ်မိသည်မှာ ထိုစဉ်က တစ်ဖက်လူ ပြောကြားခဲ့သည်မှာ နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အရှင်သခင်၊ သို့မဟုတ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်၏ ထိုကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်သည် အုပ်စုရွေးချယ်မှု မှားယွင်းခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ပုန်ကန်ခဲ့သောကြောင့် တစ်မျိုးနွယ်လုံး ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍။

ဤအုပ်စုရွေးချယ်မှုသည် ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေး ထိုခေတ်ကာလတုန်းက ခုံသမာဓိအဖွဲ့ ၏ ဂုဏ်ထူးဆောင် ကောင်းကင်အရှင်မြတ် ဖြစ်လာခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်နှင့် ဆက်စပ်နေပေသည်။

‘ဒါကြောင့် ပေမင်လျိုဆန်းဟာလည်း ဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးရဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ အတိတ်တုန်းက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စု နတ်ဘုရားနယ်မြေဘက်ကနေ မောင်းထုတ်ခံခဲ့ရတာဟာလည်း သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဦးဆောင်ဦးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်……’

အခန်း (၂၁၁၈) အတွင်းကမ္ဘာရတနာ

“ညီလေးဖန့်… မင်း ဘာလို့ အချိန်မတိုင်မီ ပြန်ထွက်လာတာလဲ။ လော်ထျန်းက ငါတို့ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ထောက်ခံချက်ကို အသိအမှတ်မပြုလို့လား”

အသံတစ်သံက ဖန့်ချန်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် အောက်ဝူဖား တစ်ယောက် ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်အပြင်ဘက်တွင် အမြဲရှိနေခဲ့သည်ကို သတိမထားမိဘဲ သူ စကားပြောလာမှသာ ရှိနေမှန်း သိလိုက်ရသည်။

“အစ်ကိုအောက်…”

ဖန့်ချန်က ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ပြီးမှ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို ပြီးဆုံးသွားပါပြီ၊ ဒီတစ်ကြိမ် ကောင်းကင်ငါးပါးတိုက်ပွဲမြေပြင် ပြီးဆုံးသွားတာနဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း အမှတ်တံဆိပ် ချီးမြှင့်ခံရပါလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် ဒီအတောအတွင်းမှာ ကိုက်ညီမယ့် ပြိုင်ဘက် မရှိတော့တဲ့အတွက် မဟာမိတ်ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးမှူးက ကျွန်တော့်ကို အချိန်မတိုင်မီ ပွဲသိမ်းပြီး ထွက်ခွာခွင့်ပေးလိုက်တာပါ”

အောက်ဝူဖား ခေတ္တ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ဝမ်းသာအားရဖြင့် -

“သူတို့က မင်းကို ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမ စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို တိုက်ရိုက် စီစဉ်ပေးလိုက်တာလား”

“အစစ်အမှန်ပါပဲ”

“ဟားဟားဟား… ဒီလိုမျိုးကိစ္စက ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းမှာ သိပ်မရှိလှဘူး၊ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက် ရှိခဲ့ရင်လည်း နောင်တစ်ချိန်မှာ အနာဂတ်က အတိုင်းအဆမရှိ တောက်ပမှာပဲ”

အောက်ဝူဖားသည် အလွန် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။ မိမိ ကြီးကြပ်ရသော ကျောင်းတော်မှ ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရမှတ်များ စုဆောင်းမိ၍ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား ဖြစ်လာခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ တိုက်ရိုက် စမ်းသပ်စစ်ဆေးမှုကို အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ကြီးကြပ်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစရာ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

“ငါမှတ်မိသလောက်တော့ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က တုန်းဖန်းဟို့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းခန်းမကို တက်လှမ်းတုန်းကတောင် အရင်ဆုံး ပွဲစဉ်အချို့ တိုက်ခိုက်ပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ်ခဲ့ရသေးတာ။ အဲဒီနောက်မှ တိတ်တဆိတ်နဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ပြီး စမ်းသပ်စစ်ဆေးခိုင်းခဲ့တာ။

မင်းရဲ့ အခွင့်အရေးက တုန်းဖန်းဟို့ထက်တောင် ပိုပြီး ကောင်းမွန်နေတယ်၊ ဒါက မဟာမိတ်ကြီးကြပ်ကွပ်ကဲရေးမှူးရဲ့ အမြင်မှာ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ အစွမ်းက တုန်းဖန်းဟို့ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ထူးချွန်ပြောင်မြောက်နေလို့ပဲ”

အောက်ဝူဖားက ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

“မင်း တရားဝင် ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသား ဖြစ်လာပြီး မကြာခင်မှာ အထက်က ဆုလာဘ်တွေ ချီးမြှင့်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့ လက်ထဲကို လာပို့ပေးမယ်”

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုအောက်… အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်လိုမျိုး ဆုလာဘ်တွေ ချီးမြှင့်မှာလဲ။ သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်တဲ့ အခြေအနေမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာမျိုး ရှိသေးလို့လား”

“ကျင့်ကြံခြင်းအရှိန်ဆိုတာ… သူတော်စင်တွေအတွက် ဘယ်တုန်းကမှ အလေးဂရုပြုရမယ့်အရာ မဟုတ်ခဲ့ပါဘူး။ ငါတို့ ကျောင်းတော်က စတင်သင်ကြားခြင်းကာလကို သတ်မှတ်ထားတာကလည်း တကယ်တော့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်တွေထဲကမှ ပိုပြီး ထူးချွန်တဲ့သူတွေကို ရွေးချယ်ချင်လို့ပဲ၊ ဒါမှသာ ကျောင်းတော်ရဲ့ အားထုတ်မှုနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးရာမရောက်မှာ”

အောက်ဝူဖားက ပြုံးလျက် -

“တကယ့် ထူးခြားတဲ့ အရာဆိုတာကတော့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး လိုမျိုး အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ အရာတွေကို ပြောတာပဲ။

အတွင်းကမ္ဘာဆိုတာ သူတော်စင်တွေအတွက် အရေးကြီးဆုံး အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ၊ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အနည်းငယ်မျှ မြှင့်တင်နိုင်ရင်တောင် အစွမ်းအတွက်ရော နောင်တစ်ချိန်မှာ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့အတွက်ပါ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အထောက်အကူ ဖြစ်စေတယ်”

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကာ သက်ပြင်းချလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“မင်းက အခု စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုအချိန်မှာ ထုတ်သုံးနိုင်တဲ့ အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအားတွေက တကယ်တော့ အလွန်နည်းပါးသေးတယ်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်းက တစ်မျိုးအပါအဝင်ပေါ့။

အကယ်၍ မင်းက အသက်စွမ်းအင်အဆင့် ၊ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တွေကို တက်လှမ်းနိုင်ရင် အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ပိုပြီး ဖော်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။

အခြေခံအုတ်မြစ်က ပိုပြီး ခိုင်မာလေလေ၊ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကနေ ဖော်ထုတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း ပိုပြီး အားကောင်းလေလေပဲ”

“သူတော်စင်တွေရဲ့ အဆင့်တိုင်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ ထူးခြားတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ မင်း အရင်က သုံးစွဲခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးလိုမျိုးပေါ့။

ဒါက အကြိုသူတော်စင်တွေ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံချဖို့အတွက် အသုံးပြုတဲ့ ရတနာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး။

အလားတူပဲ မင်းရဲ့ ကမ္ဘာငယ်သူတော်စင် ကာလတစ်ခုလုံးမှာလည်း ဒါက အလွန်ကြီးမားတဲ့ အသုံးဝင်မှု ရှိတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်တွေက ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းသားတွေ အဆင့်တက်ပြီးနောက် ရရှိတဲ့ ဆုလာဘ်သတ်မှတ်ချက်အရဆိုရင်…

မင်း မကြာခင်မှာ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး သုံးလုံး ရရှိလိမ့်မယ်”

စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး သုံးလုံး

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အေးစိမ့်သော လေထုကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။

စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး တစ်လုံးတည်းကပင် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အလွန်ကြီးမားစွာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤသုံးလုံးကိုသာ ထပ်မံသုံးစွဲလိုက်မည်ဆိုပါက……

သူသည် မကြာခင်အချိန်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားရပေလိမ့်မည်။

‘ချီယန် ဆိုတဲ့ ကောင်က…… ဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရလဲ။ ငါကတော့…… အလိုရှိမယ်ဆိုရင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်တောင်မပြည့်ဘဲ……’

ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို မျိုသိပ်လိုက်ရင်း ရုတ်တရက် သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစ်ကိုအောက်… ကျွန်တော် အရင်က သွေးဗောဓိသီး အကြောင်း ကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရာက သူတော်စင်ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို အနည်းငယ် ပျက်စီးစေတယ်လို့ သိရတယ်။ သွေးဗောဓိသီးပဲဖြစ်ဖြစ်၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေက ဘယ်လိုမျိုး ပေါ်ပေါက်လာတာလဲ”

“သွေးဗောဓိသီးလား။ အဲဒါက သေဆုံးသွားတဲ့ သူတော်စင်တွေရဲ့ ရုပ်ကလာပ်ပေါ်မှာ စိုက်ပျိုးထားတဲ့ အတုအယောင် ကျင့်ပေါင် တွေပဲလေ”

“ကျင့်ပေါင်”

“ဟုတ်တယ်၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးလိုမျိုး အရာတွေကို ငါတို့က ကျင့်ပေါင် လို့ ခေါ်ကြတယ်။

အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ ရတနာတစ်ခု ပေါ့။

ဒါပေမဲ့ ကျင့်ပေါင် ကို ရရှိဖို့က မလွယ်ကူဘူး၊ အချို့သူတော်စင်တွေဆိုရင် တစ်သက်လုံးမှာ အဲဒီအထဲက တစ်မျိုးကိုတောင် ရရှိဖို့ မသေချာဘူး။

ဒါကြောင့် အချိန်ကြာလာတဲ့အခါ အချို့လူတွေက မကောင်းတဲ့ စိတ်ကူးတွေ ကြံစည်လာကြတယ်။

အဆင့်မရှိတဲ့ နေရာအတော်များများမှာ သွေးဗောဓိသီးလိုမျိုး အတုအယောင် ကျင့်ပေါင်တွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ အမျိုးအစားတွေလည်း စုံလင်နေတာပဲ။

ဒီအတုအယောင် ကျင့်ပေါင်တွေကလည်း အချို့ အာနိသင် ရှိတာတော့ အမှန်ပဲ။

ဒါပေမဲ့ တကယ့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ဆိုးကျိုးတွေကို သေချာပေါက် ချန်ထားခဲ့လိမ့်မယ်၊ ဒါက နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သက်ရောက်မှု အလွန်ကြီးမားတယ်”

“အဲလိုဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ အတုအယောင် ကျင့်ပေါင်တွေ တည်ရှိနေမှုကို မကန့်သတ်ကြတာလဲ”

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားတွေးတောရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကန့်သတ်ရမယ်”

အော်ဝူဖာက ဖန့်ချန်ကို ပြုံးစိစိဖြင့် ကြည့်ကာ -

“ညီလေးဖန့်… ကျင့်ပေါင်ဆိုတာ အဲဒီလောက်ပဲ ရှိတာ၊ ရဖို့က မလွယ်ကူဘူး။

ငါ့တို့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်းကျောင်းတော်တွေက အနည်းငယ် ခွဲဝေယူတယ်၊ ကောင်းကင်ငါးပါး အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အထက်လူကြီးတွေက အနည်းငယ် ခွဲဝေယူတယ်၊ ဟိုဘက်က အနည်းငယ်၊ ဒီဘက်က အနည်းငယ်နဲ့ အောက်ခြေအဆင့်တွေအထိ ဘယ်လိုမှ မရောက်ရှိနိုင်ဘူး။

ဒါဆိုရင် အောက်ခြေမှာ ရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတွေက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါကြောင့် အတုအယောင် ကျင့်ပေါင်တွေ တည်ရှိနေတာကလည်း သူ့နေရာနဲ့သူ အသုံးဝင်မှု ရှိနေတာပဲ၊ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ မလိုပါဘူး”

သူက ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီး -

“ခုနက မင်းကို သွေးဗောဓိသီးရဲ့ နောက်ခံကိုပဲ ပြောပြရသေးတယ်၊ မင်း စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးကို သုံးစွဲဖူးတာဆိုတော့ အဲဒါရဲ့ နောက်ခံကိုလည်း ငါ ပြောပြမယ်၊ ဒါဆိုရင် အတုအယောင် ကျင့်ပေါင်နဲ့ တကယ့် ကျင့်ပေါင်က ဘာကွာခြားလဲဆိုတာ မင်း သိသွားလိမ့်မယ်။

အတွင်းကမ္ဘာဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ တကယ်တော့ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေတွေ အများကြီး ရှိတယ်။

စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးဆိုတာ ဒီအတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေတွေထဲမှာ သဘာဝအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ကျင့်ပေါင်တွေ ဖြစ်တယ်။

သူတို့က အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေအတွင်းမှာ ဖူးပွင့်သီးပွင့်လာကြတာ၊ အဲဒါကမှ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး ဖြစ်လာတာပဲ။

ဆေးအာနိသင်နဲ့ စွမ်းအင်တွေက အလွန်တရာ သန့်စင်ပြီး သုံးစွဲလိုက်ရင် အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်တယ်။

ဒါ့အပြင် စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးရဲ့ ဆေးအာနိသင်က ကျင့်ပေါင်အမျိုးမျိုးထဲမှာ အလွန် ညင်သာနူးညံ့တဲ့ အမျိုးအစား ဖြစ်တယ်။

ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျောင်းတော်အသီးသီးနဲ့ ဘက်ပေါင်းစုံက အင်အားစုတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို ပျိုးထောင်ဖို့အတွက် အသုံးပြုကြတာဖြစ်ပြီး၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်အဆင့်မှာ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးကို ပေးအပ်ပြီး နောင်တစ်ချိန် သူတော်စင်လမ်းစဉ်အတွက် လမ်းခင်းပေးကြတာ ဖြစ်တယ်”

ဖန့်ချန်သည် အောက်ဝူဖား ပြောကြားခဲ့သည့် ကွာခြားချက် နှစ်မျိုးကို စိတ်ထဲ၌ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာကြည့်လိုက်သည်။

တစ်မျိုးက သူတော်စင်၏ ရုပ်ကလာပ်ပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အတုအယောင် ကျင့်ပေါင် ဖြစ်သည်။

တစ်မျိုးက အတွင်းကမ္ဘာထဲတွင် သဘာဝအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ပေါင် ဖြစ်သည်။

အမှန်စင်စစ် သူသည် အောက်ဝူဖား ပြောကြားခဲ့သည့် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေအကြောင်းကို ကရုဏာတောင်တန်းတွင် စာဖတ်နေခဲ့စဉ်ကတည်းက အတော်အတန် သိရှိနားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူ ထိုစဉ်က တိုက်ဆိုင်စွာ ဖတ်ရှုခဲ့ရသည့် ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတစ်အုပ်တွင် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို မိတ်ဆက်ထားခဲ့သည်။

ဤအရာသည်လည်း အတိတ်တုန်းက သူတော်စင်များ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အတွင်းကမ္ဘာများ ဖြစ်ကာ၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ မျောလွင့်နေခဲ့ပြီးနောက် အချို့သော လူမသိနိုင်သည့် အကြောင်းအရင်းများကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအင်များ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံရကာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သာမန်လူများ မရောက်ရှိနိုင်၊ အလွယ်တကူ မဝင်ရောက်နိုင်သည့် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေများ ဖြစ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

‘အတွင်းကမ္ဘာဟင်းလင်းပြင်က အဆင့်ဆင့် အတိအကျ ရှိနေတာပဲ၊ အချို့နေရာတွေကို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်တွေ မရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် မရောက်နိုင်တာပဲ၊ မျက်စိရှေ့မှာ ရှိနေရင်တောင် ဘယ်လိုမှ မမြင်နိုင်၊ မထိတွေ့နိုင်၊ မဝင်ရောက်နိုင်ဘူး……’

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

ဤလမ်းစဉ်ပေါ်တွင် သူသည် လမ်းလျှောက်တတ်စ ကလေးငယ်တစ်ဦးသာ ရှိသေးပြီး လျှောက်လှမ်းရမည့် လမ်းက အလွန် ရှည်လျားနေသေးသည်။

ယခုအချိန်ကာလတွင် တတ်နိုင်သမျှ နို့များများသောက်ရန်သာ ရှိပေသည်။

ဒါမှသာ မိမိကိုယ်ကို ပိုမို သန်မာထွားကျိုင်းအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

“ညီလေးဖန့်… အမှန်တော့ ငါ့မှာ အားနာစရာ တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိလို့ပါ……”

အောက်ဝူဖားက ရုတ်တရက် အားနာရခက်သော မျက်နှာအမူအရာတစ်ခု ပြသလာခဲ့သည်။

“အစ်ကိုအောက်… ပြောပါဗျာ၊ ကျွန်တော် တတ်နိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်သရွေ့တော့ ဘယ်တော့မှ ငြင်းပယ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

ဖန့်ချန်က စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ငါ မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ပြောရတော့မှာပဲ။ အကယ်၍ မင်း မလိုလားဘူးဆိုရင်လည်း အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါ အခြားနည်းလမ်းကို စဉ်းစားလို့ရပါတယ်”

အောက်ဝူဖားက သူ၏ ကတုံးကို အနည်းငယ် အားနာစွာဖြင့် ကုတ်ခြစ်နေခဲ့မိတော့သည်။