အခန်း (၂၁၃၇-၂၁၃၈)

အခန်း (၂၁၃၇) တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပဲ

ထိုက်ဟောင်ဖူသည် ကော်ယန့်လီ၏ ချီးကျူးစကားကို စိတ်ထဲ၌ ထည့်မထားဘဲ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နှိမ့်ချစွာဖြင့် ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်ပေသည်။

“အစ်ကိုကြီး ကော်ကတော့ နောက်ပြောင်နေပြန်ပြီ၊ ငါက ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် ဒုတိယအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ဆီ ရောက်ဖို့ကတော့ အလှမ်းဝေးလွန်းနေပါသေးတယ်။ အစ်ကိုကြီး ကော်နဲ့တော့ မတူဘူးပေါ့၊ တတိယအဆင့်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့ပြီဆိုတော့၊ သေချာပေါက် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ တန်ခိုးစွမ်းအားကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ၊ အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်အဆင့်ကို သက်သေပြ တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာပဲ မဟုတ်လား။”

တန်ခိုးစွမ်းအားကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း တောင်မှလား။

ဤနေရာရှိ သူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပေ၏။

‘အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ရဲ့ သော့ချက်က တန်ခိုးစွမ်းအားကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းလား။ ဒါဆိုရင် သူပြောတဲ့ တာအိုဆိုတာကကော ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်တည်မှုလဲ။’

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ အနည်းငယ် စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း၊ လေးလေးနက်နက် တွေးတောမနေခဲ့ပေ။ ဤကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်အတန်းမှာ သူ့အတွက်တော့ ဝေးကွာလွန်းနေသေးသဖြင့်၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ကြားရုံမျှသာ ထားလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“တန်ခိုးစွမ်းအားကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ဆိုတာက၊ စကားပြောရတာတော့ လွယ်ကူတာပေါ့ ”

ကော်ယန့်လီက ပြုံးလိုက်သော်လည်း၊ ဤအကြောင်းအရာကို ဆက်လက်၍ အကျယ်တဝင့် မပြောဆိုတော့ဘဲ၊ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် လွှဲပြောင်းကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ထိုက်ဟောင်ဖူ…… မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ကတော့ နည်းနည်းတော့ မတရားဘူးနော် ”

“အစ်ကိုကြီး ကော်ရဲ့ စကားက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”

ထိုက်ဟောင်ဖူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့ဩသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းများကို ငုံ့ချလိုက်ကြတော့၏။ သူတို့အနေဖြင့် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်နှင့် တန်လင်ကျောင်းတော်တို့အကြားရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ၊ ယခုအခါတွင် အစပျိုးတော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ထားကြပေသည်။

သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံး မည်မျှပင် ပြိုင်ဆိုင်ကြပါစေ၊ နောက်ဆုံးတွင် အကျိုးအမြတ် ရရှိမည့်သူမှာ၊ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ် သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ခွေသည် နှစ်ဖက်စလုံးအား ပြုံးရွှင်လျက် ကြည့်ရှုနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ထိုအပြုံးထဲ၌မူ အားနာရိုသေမှု အနည်းငယ်နှင့် မဝံ့မရဲ ဖြစ်ရမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေဆဲပင် ဖြစသည်။

“ရှေးယခင်ကတည်းကနေ ယနေ့အထိ၊ ချင်းရှောင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ် တပည့်တွေဟာ၊ အားလုံး ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲမှာပဲ ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံခဲ့ကြတာချည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက်ကျမှ ဘာဖြစ်လို့ တန်လင်ကျောင်းတော်က ကြားထဲကနေ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ချင်နေရတာလဲ ”

ကော်ယန့်လီက ပြုံးလျက်

“ဒါက မတရားတာ မဟုတ်ဘူးလား”

“အစ်ကိုကြီး ကော် အထင်လွဲနေပါပြီ၊ ချင်းရှောင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်က တပည့်တွေဟာ၊ တန်လင်ကျောင်းတော်ထဲကို ဘယ်တုန်းကမှ ဝင်ရောက်ဆည်းကပ်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့တာကတော့ အမှန်ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ အရင်က တပည့်တွေဟာ သဘာဝပါရမီ မလောက်ငှခဲ့လို့၊ တန်လင်ကျောင်းတော်က မျက်စိကျမလာခဲ့တာကြောင့်လေ။

ဒီနေရာကို ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကပဲ ပိုင်ဆိုင်ရမယ်လို့၊ ဟင်းလင်ပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး ထဲမှာလည်း စာသားအတိုင်း ပြဋ္ဌာန်းထားတဲ့ ဥပဒေစည်းမျဉ်း မရှိဘူးမလား။”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ဤသို့ပြောကြားပြီးနောက်၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ ဘက်သို့ ပြုံးရွှင်လျက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒါက ထိုက်ဟောင်ကျိုးရဲ့ မျိုးနွယ်ခွဲထဲက တပည့်လေးမလား။ ငါ မြင်ဖူးသလိုလိုပဲ၊ နာမည်က ဘာ... ထိုက်ဟောင်……”

“မျိုးဆက်သစ် ထိုက်ဟောင်ယွီ၊ ဘိုးဘေးကြီးအား ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အားယူထားရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လက်ယှက်၍ နှုတ်ဆက်လိုက်ပေသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ မင်းနာမည်က ထိုက်ဟောင်ယွီပဲ၊ ပါရမီကတော့ တော်တော်လေး မဆိုးပါဘူး။ ငါ အရင်တုန်းက ထိုက်ဟောင်ကျိုး ဆီကနေ မင်းအကြောင်း ကြားဖူးသေးတယ်၊ မင်းရဲ့ ပါရမီက ထိုက်ဟောင်ကျိုး ထက်တောင် အများကြီး ပိုပြီးတော့ သာလွန်ပါသေးတယ်၊ နောင်ကျရင် သေသေချာချာ ကျင့်ကြံပါ၊ သေချာပေါက် သူ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မှာပါ။”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းပင် စကားလမ်းကြောင်းကို လွှဲလိုက်ပြန်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ကော်…… ထိုက်ဟောင်ယွီ ကလည်း ငါတို့ ထိုက်ဟောင်မျိုးနွယ်စုဝင်ပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ လာပြီး ကျင့်ကြံနေတယ် ဆိုတာက ဘာကို သက်သေပြနေတာလဲ။ ဒါက ငါတို့ကျောင်းတော်နှစ်ခုစလုံးဟာ လူမျိုးမရွေး၊ ဘာသာမရွေး ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သွန်သင်ဆုံးမပေးတယ် ဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ။ ဘယ်သူမဆို သဘာဝပါရမီ လောက်ငှနေသရွေ့တော့၊ ငါတို့နှစ်ခုထဲက တစ်ခုခုမှာ ဝင်ရောက်ဆည်းကပ်နိုင်တာပဲ။

တကယ်လို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ ဆည်းကပ်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် တန်လင်ကျောင်းတော်မှာ ဆည်းကပ်မလား ဆိုတာကတော့၊ ကိုယ့်ရဲ့ သဘာဝပါရမီက ဘယ်လို အဆင့်အတန်းမှာ ရှိနေသလဲ ဆိုတဲ့အချက်အပေါ်မှာပဲ မူတည်လိမ့်မယ်။

ပါရမီ နည်းနည်းနိမ့်တဲ့သူကတော့၊ သဘာဝအတိုင်း မင်းတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်ရမှာပေါ့၊ ပါရမီ ပိုပြီးတော့ မြင့်မားတဲ့သူကျတော့၊ သေချာပေါက် ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ထဲကိုပဲ ဝင်ရမှာပဲ။”

သူက ခေတ္တမျှ စကားကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်

“အကယ်၍သာ ထိုက်ဟောင်ယွီရဲ့ သဘာဝပါရမီက လုံလောက်အောင် မြင့်မားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ အစ်ကိုကြီး ကော် အနေနဲ့ သူ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ လာပြီး ကျင့်ကြံနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်လို့လား။ အဲဒါဆိုရင်တော့ သေချာပေါက် ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ရှီးမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ဆီကိုပဲ လာခဲ့မှာပေါ့ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ထိုစကားများကို မည်သည့် မျက်နှာအမူအရာမျှ မရှိဘဲ နားထောင်နေခဲ့ပြီး၊ စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျလည်း လုံးဝ ရှိမနေခဲ့ပေ။

ကော်ယန့်လီက ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ရုတ်တရက်ပင် ရယ်မောလိုက်ရင်း -

“ကဲပါ၊ ဒါတွေကို ဆက်ပြီးတော့ မပြောကျနဲ့တော့။ အခု မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ဘက်ကကော၊ ကျောင်းသားခေါ်ယူဖို့အတွက် ဘယ်လိုမျိုး အခြေအနေတွေကို ပေးအပ်နိုင်မလဲ ဆိုတာကို ပြောပြပါဦး။

ဒီ မျိုးဆက်သစ် သုံးယောက်အနေနဲ့ ဘယ်ကျောင်းတော်အောက်ကို ဝင်ရောက်မလဲ ဆိုတာကတော့၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပဲ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရမှာ ဖြစ်လို့ပဲ။”

“ကောင်းပြီ ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး၊ အကြည့်များက ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကာ၊ နူးညံ့စွာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံး၊ မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတွေကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြဦး၊ ငါ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ချင်လို့ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြန်ပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ဖူသည်လည်း ကော်ယန့်လီ ကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများထဲသို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဝင်ရောက်လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး၊ ထိုသုံးယောက်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အဆင့်အတန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေကြောင်းကို သေချာစွာ အတည်ပြုပြီးမှသာ၊ ထိုသုံးယောက်အား အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းရန် အချက်ပြလိုက်တော့၏။

ထိုက်ဟောင်ဖူ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး တမ်းတရသည့် အရည်အချင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရပြီး -

“အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ လား…… ငါ ဒီလိုမျိုး ပါရမီရှင်တွေကို မမြင်တွေ့ခဲ့ရတာ ဘယ်နှစ်နှစ်တောင် ရှိသွားပြီလဲ မသိတော့ဘူး၊ တကယ်ကို မထင်မှတ်ထားခဲ့ဘူး……”

သူက ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ ဤနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်မျှ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“ဒီလိုမျိုး သေးငယ်လွန်းလှတဲ့ နေရာလေးတစ်ခုထဲကနေ၊ ရုတ်တရက်ကြီး သုံးယောက်တောင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့တော့၊ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းပါတယ်။”

“တစ်ခါတလေကျတော့လည်း ဒီလိုပါပဲ၊ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါက ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီမို့၊ နောက်နောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးတဲ့အခါမှာတော့ မျိုးနွယ်စုကြီး တစ်ခုအဖြစ် တက်လှမ်းအောင်မြင်နိုင်ဖို့ အလှည့်ကျလာတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”

ကော်ယန့်လီက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ဆိုလိုက်ပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ဖူက စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်ဘက်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်ကာ၊ လေးနက်လှသော အကြည့်များဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်းတို့တွေ ငါနဲ့အတူ တန်လင်ကျောင်းတော်ဆီ လိုက်ခဲ့ပြီး ကျင့်ကြံကြမယ်ဆိုရင်တော့၊ သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းခင် အချိန်မှာတင်၊ ကျောင်းတော်ဘက်ကနေ မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ငါးလုံးစီ ပေးအပ်မယ်”

စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ငါးလုံး လား

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များမှာ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာအမူအရာများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြရတော့သည်။

ဖန့်ခွေသည်လည်း ပြုံးနေဆဲပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ မျက်ခုံးတန်းများမှာမူ မိမိကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ အနည်းငယ်မျှ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရပေ၏။

ကော်ယန့်လီက နှာခေါင်းရှုံ့လျက် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ငါးလုံးပဲ လား။ မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးတွေက အဲဒီလောက်အထိ တောင် ပြတ်လပ်နေရတာလား ”

“တကယ့်ကို ပြတ်လပ်နေတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ငါတို့ဘက်မှာ အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေက အလွန်တရာ များပြားလွန်းနေလို့ပဲ၊ ပိုပြီးတော့ ပြင်းထန်တဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေကို ဖြတ်သန်းရမှသာ၊ ပိုမိုများပြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ရရှိနိုင်မှာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအရာကကော ကောင်းမွန်တဲ့ အချက်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။

စက္ကန့်တိုင်း၊ မိနစ်တိုင်းမှာ မိမိနဲ့ အရည်အချင်းချင်း မတိမ်းမယိမ်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်တွေ့ကြုံနေရမှာ။

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် သွေးပေးကြရင်း၊ လုယူယှဉ်ပြိုင်ကြရင်းနဲ့မှသာ၊ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ အားကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထုဆစ်ပုံဖော်နိုင်မှာပဲလေ ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ကလေးသုံးယောက်ဘက်သို့ လှမ်း၍ ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

“ပိုပြီးတော့ လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့၊ ကိုယ့်ဘာသာ ကိုယ် သွားရောက်ယှဉ်ပြိုင်လုယူကြရလိမ့်မယ်၊ တန်လင်ကျောင်းတော်မှာတော့၊ မင်းတို့အတွက် ပြိုင်ဘက် မရှိမှာကို စိုးရိမ်နေစရာ မလိုပါဘူး။

အကယ်၍သာ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို သွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ မင်းတို့ကို ပိုပြီးတော့ ပျင်းရိသွားမှာကိုပဲ စိုးရိမ်မိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲဒီဘက်က အဆင့်တူ တည်ရှိမှုတွေထဲမှာ၊ မင်းတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကို ရှာတွေ့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်လို့ပဲ။”

ကလေးသုံးယောက်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်စွာ တွေးတောရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ဖန့်ရှောက်ပန်းနှင့် ဖန့်ရှောက်ထျန်း တို့မှာမူ မည်သည့်အရာကို တွေးတောမိလိုက်ကြသည်မသိ၊ တစ်ကိုယ်လုံး စိတ်လှုပ်ရှားတက်ကြွလာခဲ့ကြရပြီး၊ စမ်းသပ်ချင်စိတ်များ ပြင်းထန်နေခဲ့ကြပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ဖူက ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးများမှာ ပိုမို၍ ထင်ရှားလာခဲ့ရတော့၏။

“မှန်တာပေါ့၊ မင်းတို့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေခံအုတ်မြစ် အားကောင်းမှုနဲ့ ဆိုရင်တော့၊ တကယ်တော့ မင်းတို့ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဘယ်နှစ်လုံးပဲ ပေးပေး၊ ထိခိုက်မှု ကြီးကြီးမားမားတော့ မရှိပါဘူး။

မင်းတို့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ အဆင့်အတန်းမျိုးကတော့၊ သမားရိုးကျ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေပြီးတော့၊ သူ့ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး အလုံးတစ်ရာလောက် တိုက်ကျွေးလိုက်ဦးတော့၊ မင်းတို့ရဲ့ လက်ရှိအဆင့်အတန်းမျိုးဆီကို ဘယ်လိုမှ ရောက်ရှိလာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

ငါတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကတော့၊ ကောင်းကင်ငါးပါးလုံး ထဲမှာတင်၊ ထိပ်တန်းအဆင့်တွေချည်းပဲ ဖြစ်ကြတယ်။

မင်းတို့အနေနဲ့ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့်မှာတင်၊ မိမိတို့နဲ့ ကိုက်ညီမယ့် တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို အနည်းဆုံး ဆယ်ခုထက်မနည်း ရေးထွင်း ထားနိုင်တယ်။

ဒီလိုမျိုးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် တတိယအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ၊ တန်ခိုးစွမ်းအားကို တာအိုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း ဆိုတဲ့ ဒီအဆင့်ကို ပြီးမြောက်ဖို့ ပိုပြီးတော့ လွယ်ကူသွားစေလိမ့်မယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်အဆင့်ကို အလွယ်တကူ သက်သေပြ တက်လှမ်းနိုင်မှာ ဖြစ်တယ်။

သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်ဦး၊ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်မှာ အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဘယ်လောက်တောင်မှ ခမ်းနားထည်ဝါလှမယ့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မလဲ။”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ဤသို့ပြောကြားပြီးနောက်၊ လက်ရှိမျက်မှောက်ရှိ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များအားလုံးကို တစ်ချက်မျှ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်ရှုလိုက်ပေသည်။

သူတို့အားလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း လေးနက်စွာ တွေးတောရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြရပြီး၊ စိတ်ကူးထဲ၌ပင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်တွင် အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်ကြီး တစ်ပါး ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက်ပိုင်း ကြုံတွေ့ရမည့်၊ မည်မျှအထိ တောက်ပထွန်းပြောင်လှမည့် မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်လာမလဲ ဆိုသည်ကို ပုံဖော်ကြည့်နေကြပုံ ရပေသည်။

“ဒီလိုပြောနေတာတွေကတော့၊ သူတို့သုံးယောက်အတွက် မုန့်လုံးစက္ကူကပ်ပြီး မျှော်လင့်ချက်အမှားတွေ ပေးနေတာ သက်သက်ပဲဟာ။

ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာကော၊ အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင်ကြီးတစ်ပါး ဖြစ်လာအောင် ပျိုးထောင်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။”

ကော်ယန့်လီက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်၏

“ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ကိုပဲ ကြည့်ဦး၊ မကြာသေးခင် နှစ်ပိုင်းတွေအတွင်းမှာတင်၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ခန်းမဆောင် ကျောင်းသား နှစ်ယောက် တောင်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သေးတယ်။

မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်မှာကော၊ ဘယ်လိုမျိုး အခြေအနေ ရှိနေသလဲ ဆိုတာကို မသိရဘူးနော် ”

ဤသို့ပြောကြားရင်း၊ သူက ထိုက်ဟောင်ဖူ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည့် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် သုံးယောက်ဘက်သို့ လှမ်း၍ မျက်လုံးဝေ့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ထိုသုံးယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များမှာ အသီးသီးအားဖြင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့်နှင့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့် တို့ ဖြစ်ကြပေသည်။

၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း ခုနစ်ဆောင်နေမင်း တံဆိပ် အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း သူသည် ထိုသုံးယောက်စလုံးအား ကောင်းကောင်း သိရှိထားပေသည်၊ သူတို့အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားအဖြစ် တက်လှမ်းအောင်မြင်ထားကြသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ဖန့်ချန်နှင့် တုန်းဖန်းဟို့ တို့နှင့် အချိန်ကာလချင်း ကွာဟချက်မှာမူ၊ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ ကွာခြားနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒီသုံးယောက်ကတော့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားအဆင့်ကို ရောက်ရှိထားကြတဲ့ တည်ရှိမှုတွေမလား။ ဒီနှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်းမှာ၊ မင်းတို့ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ကနေ၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားအသစ် ပေါ်ထွက်လာတာမျိုး ရှိသေးလို့လား။”

ကော်ယန့်လီက ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်ပေသည်။

တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ကနေ၊ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီအတွင်းမှာ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားအသစ် တစ်ယောက်မှ ပေါ်မလာခဲ့ဘူးလား။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များသည် ချက်ချင်းပင် လေးနက်စွာ တွေးတောခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကြရပြန်တော့၏။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်မှာလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြမိပြီး၊ အနည်းငယ်မျှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ကြပုံ ရပေသည်။

“တကယ်တော့ ဒီလိုမျိုး အပိုစကားတွေကို ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး၊ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပဲ။”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်

“တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေက ပိုပြီးတော့ စွမ်းဆောင်ရည် ရှိမလား၊ ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေကပဲ ပိုပြီးတော့ သာလွန်မလား ဆိုတာကို ကြည့်လိုက်ကြတာပေါ့။”

အခန်း (၂၁၃၈) သုံးကွက်ပင် တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်

“အိုး... ကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်လို့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်မှုကိုသာ မြင်တွေ့ခွင့်ရမယ်ဆိုရင်တော့၊ ငါတို့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်အတွက်လည်း အလွန်တရာမှ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်ရမှာပေါ့ဗျာ။”

ဖန့်ခွေက လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး အပြုံးပန်းများ ပွင့်လန်းသွားခဲ့ရတော့၏။

ကော်ယန့်လီနှင့် ထိုက်ဟောင်ဖူတို့က သူ့ကို တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ထိုနှစ်ယောက်၏ အကြည့်များမှာ လေထုထဲတွင် အချင်းချင်း ထိပ်တိုက် တိုးမိသွားခဲ့ကြကာ၊ လျှပ်စီးလက်မတတ် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများပင် ဖြာထွက်သွားခဲ့ရပေသည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်မူ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် တက်ကြွရွှင်လန်းမှု အရိပ်အယောင်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့ကြပေ၏၊ သူတို့အနေဖြင့် ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားများ၏ အားကောင်းမှုကို စောစောကတည်းက ကြားဖူးနားဝ ရှိခဲ့ကြသဖြင့်၊ ကောလာဟလထဲက ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားများမှာ၊ အဆင့်တူ ကျင့်ကြံသူများနှင့် မည်ကဲ့သို့များ ကွဲပြားခြားနားနေသလဲ ဆိုသည်ကို အလွန်ပင် မြင်တွေ့ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ အသက်ကြီးပိုင်း သူတော်စင်များမှစ၍၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့နှင့် မျိုးဆက်တူ လူငယ်လေးများအဆုံး၊ အားလုံးက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသော အကြည့်များဖြင့် ဖန့်ချန်တို့၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ အပြန်အလှန် စောင်းငဲ့ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြတော့သည်။

ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားဆိုသည်မှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စရပ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ၊ ရှေးယခင် နှစ်များစွာက သူတို့ရှိရာ နယ်မြေဒေသတွင်၊ ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးမှာ ဒဏ္ဍာရီ သက်သက်သာ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေသည်၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားများ၏ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်မှုကို မြင်တွေ့ရဖို့ နေနေသာသာ၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတစ်ယောက်၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့ခွင့်ရဖို့ တောင်မှ၊ ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူခဲ့ချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အနေဖြင့် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် ထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်ခွင့်ရမည့် အရည်အချင်း မရှိခဲ့ကြသဖြင့်၊ ကောင်းကင်ငါးပါးလုံး ထဲရှိ တကယ့် ထိပ်တန်းအဆင့်များနှင့် ထိတွေ့ခွင့် ရရှိမနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားများမှာမူ၊ ထိပ်တန်းအဆင့်များထဲကမှ ထိပ်တန်းအဆင့် များ ဖြစ်ကြပေရာ၊ သမားရိုးကျ ကျောင်းတော်သားများပင်လျှင်၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ထဲတွင် ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားများ၏ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်မှု မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုခွင့် ရရှိကြသည် မဟုတ်ပေ။

“ကာကွယ်ရေးဆရာဖူ…… ဒီနေ့ရဲ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကိုတော့၊ တပည့်ကပဲ အရင် စတင်ပါရစေ”

ထိုက်ဟောင်ဖူ၏ နောက်ကွယ်မှ၊ တစ်ကိုယ်လုံး စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့် အငွေ့အသက်များ ဖြာထွက်နေသည့် လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင်သည် ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာခဲ့ပေ၏၊ သူ တုန်းဖန်းဟို့ အား လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်ထဲတွင်မူ၊ အလွန်ပြင်းထန်လှသော တိုက်ပွဲဝင်လိုစိတ် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကိန်းအောင်းနေခဲ့ပေသည်။

ထိုအရာအပြင်၊ ကြည့်ရသည်မှာ ဆန်းကြယ်လှသော အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုလည်း ကပ်ပါနေခဲ့ပုံ ရသည်။

‘ဒီနှစ်ယောက်က အချင်းချင်း သိနေကြတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ရန်ငြိုး ရှိနေကြတာလား။’

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပေသည်။

“ချင်းဟောက်ယွီ…… မင်းက ပထမဆုံး တိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲချင်တာလား ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလျက် မေးလိုက်၏။

ချင်ဟောက်ယွီ လား။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက် နားလည်သွားခဲ့ရပေသည်၊ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်ခွဲ၏ နာမည်ပေးပုံ နည်းဥပဒေအတိုင်း ဆိုလျှင်တော့။

စာလုံးသုံးလုံး ပါဝင်သော နာမည်သည်၊ တိုက်ရိုက်မျိုးနွယ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤ ချင်ဟောက်ယွီ ဆိုသူမှာလည်း ချင်ဝူဆန့် ကဲ့သို့ပင်၊ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်ခွဲ၏ တိုက်ရိုက်အမွေခံ တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေရပေလိမ့်မည်။

‘ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းဆောင်ထဲမှာ၊ ချင်မျိုးနွယ်စု တပည့်တွေရဲ့ ရလဒ်တွေက သိသိသာသာ ထူးထူးခြားခြား တောက်ပမနေခဲ့တာကတော့၊ အဓိက အကြောင်းရင်းအနေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ၊ အကျိုးအမြတ်တွေ အားလုံးကို၊ တိုက်ရိုက်မျိုးနွယ်တွေကပဲ ချုပ်ကိုင်သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ကြလို့ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီတိုက်ရိုက်မျိုးနွယ်တွေကတော့ တန်လင်ကျောင်းတော်ထဲမှာပဲ ခြေကုပ်ယူထားကြတာမို့၊ အခုလို ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေ ပေါ်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာပေါ့။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ မျိုးနွယ်ခွဲတွေကျတော့၊ သဘာဝပါရမီက သာမန်ကာလျှံကာပဲ ရှိကြပြီးတော့၊ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလည်း မရှိသလောက်ပါပဲ၊ တကယ်လို့ တကယ့်ကို ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကာကွယ်ရေးဆရာချင်ဂွေ့ တစ်ယောက်ပဲ ရှိခဲ့တာလေ။’

ဖန့်ချန်က ရင်ထဲ၌ တိတ်တဆိတ် တွေးတောလိုက်မိပေသည်။

“ကာကွယ်ရေးဆရာဖူ…… ကျွန်တော်နဲ့ တုန်းဖန်းဟို့ ကြားထဲမှာလည်း အတိတ်က ပတ်သက်မှု အနည်းငယ် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးနွယ်စုဝင် ညီလေးတစ်ယောက်ဟာ၊ ပါရမီက အလွန်တရာမှ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်ခဲ့ပါတယ်။

တကယ်လို့သာ ဘာအနှောင့်အယှက်မှ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်တော့၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ခန်းမဆောင်ရဲ့ အလားအလာအကောင်းဆုံး ပျိုးပင်လေးတစ်ပင် ဖြစ်လာမှာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာ ကောင်းတာကတော့ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ရောက်နေတဲ့ အချိန်တုန်းက၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အဲဒီညီလေးကို လာရောက် စိန်ခေါ်ခဲ့ပါတယ်။

ကျွန်တော့်ရဲ့ အဲဒီညီလေးကလည်း မာနကြီးသူတစ်ယောက် ဖြစ်တော့၊ သူ့ကို လာရောက်စိန်ခေါ်တဲ့သူဟာ ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေမှန်း ကောင်းကောင်း သိပါလျက်နဲ့၊ သူ တိုက်ပွဲကို လက်ခံလိုက်ခဲ့တယ်။

အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ၊ ကျွန်တော့်ညီလေးက အရည်အချင်းချင်း မယှဉ်နိုင်ဘဲ၊ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ရတယ်။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး သူဟာ တစ်ချက်တည်းနဲ့ နာလန်မထူနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ဓာတ်တွေ ကျဆင်းသွားခဲ့ရတာ၊ ဒီနှစ်ပိုင်းတွေ ရောက်မှပဲ အမှားကို နားလည်သွားပြီး၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကနေ အလယ်အလတ်အဆင့်ဆီကို ချိုးဖျက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ။

ဒါပေမဲ့ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ သူ့ရဲ့ တက်လမ်းခြေလှမ်းတွေဟာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ပိတ်ဆို့တားဆီးမှုကို ခံလိုက်ရတာမို့၊ တိုးတက်မှုက နှေးကွေးသွားခဲ့ရပြီလေ……”

ချင်ဟောက်ယွီက ဤသို့ပြောကြားပြီးနောက်၊ တုန်းဖန်းဟို့ ထံသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရင်း ခပ်အေးအေး ပြုံးလျက် -

“မင်း... ငါ့ရဲ့ အဲဒီညီလေးကို အမှတ်မိသေးရဲ့လား ”

တုန်းဖန်းဟို့က ခဏမျှ စဉ်းစားတွေးတောလိုက်ပြီးနောက်၊ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ချင်ဟောက်ရွှမ် ဖြစ်ရမယ် ထင်တယ်နော်။ အဲဒီတုန်းက ငါက မာနကြီးနေခဲ့ပြီးတော့၊ အရပ်ရပ်က ပါရမီရှင် အမြောက်အမြားကို လိုက်လံစိန်ခေါ်ခဲ့ဖူးတာ၊ ချင်ဟောက်ရွှမ် ကတော့ အဲဒီထဲက တစ်ယောက် သက်သေပါပဲ။

သူ့ရဲ့ သဘာဝပါရမီက တကယ့်ကို အလွန်ကောင်းမွန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွမ်းကျင်မှု အပိုင်းမှာတော့ နည်းနည်းလေး လိုအပ်ချက် ရှိနေသေးတာပေါ့။

ဒါပေမဲ့လည်း အဲဒီအချိန်တုန်းကမှပဲ၊ ငါလည်း လူကထက်လူ ရှိသေးတယ်၊ ကောင်းကင်ထက် ကောင်းကင် ရှိသေးတယ် ဆိုတဲ့အချက်ကို နားလည်သွားခဲ့ရတာ။

ငါကိုယ်တိုင်လည်း အခက်အခဲ အကျပ်အတည်း အနည်းငယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့၊ ဒီအမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီး၊ စိတ်အာရုံစိုက်လို့ ကျင့်ကြံခဲ့တာကြောင့်မို့၊ ဒီတစ်ခေါက်ကျမှပဲ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့တာပဲ”

ထိုနှစ်ယောက်၏ စကားပြောဆိုမှုများမှတစ်ဆင့်၊ ဘေးကလူများအားလုံးမှာမူ တုန်းဖန်းဟို့နှင့် ဤ ချင်ဟောက်ယွီ တို့ကြားတွင် ရှေးယခင်ကတည်းက ရန်ငြိုးအာဃာတ ရှိနေခဲ့ကြကြောင်းကို သိရှိသွားခဲ့ကြရတော့၏၊ ချင်ဟောက်ယွီ အနေဖြင့် ဘာဖြစ်လို့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲအဖြစ် ရှေ့ထွက် တိုက်ခိုက်ချင်နေရသလဲ ဆိုသည်မှာလည်း အံ့ဩစရာ မရှိတော့ချေ။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ လူကထက်လူ ရှိသေးတယ်၊ ကောင်းကင်ထက် ကောင်းကင် ရှိသေးတယ် ဆိုတဲ့ ဒီအမှန်တရားကတော့၊ တကယ့်ကို အဖိုးတန်လှတဲ့ နာမည်ကျော် စကားပုံတစ်ခုပဲ ”

ချင်ဟောက်ယွီက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း -

“အဲဒီတုန်းက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ငါ့ထက် နိမ့်ကျနေခဲ့တာမို့၊ ငါလည်း မင်းနဲ့ လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရရှိခဲ့ဘူး၊ ဒီနေ့ကျတော့ မင်းကလည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့်၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသား ဖြစ်နေပြီပဲ။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကလည်း အဆင့်တစ်ရာ မှာ ရှိနေတာ။

ငါကလည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့်၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ကိုးဆယ့်ကိုး မှာ ရှိနေတာမို့၊ မင်းထက် တစ်ဆင့် ပိုပြီးတော့ မြင့်နေတာပေါ့။

မင်းနဲ့ ငါ့ကြားက ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကွာဟချက်က ကြီးကြီးမားမား ရှိမနေနိုင်တာမို့ လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်လို့ ရတာပေါ့ ”

“မင်းက ပထမဆုံး တိုက်ပွဲအဖြစ် ရှေ့ထွက်တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်ဆိုမှတော့၊ သွားလေ ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

ကော်ယန့်လီက တုန်းဖန်းဟို့ အား တစ်ချက်မျှ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်ဆုံး တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဆင်နွှဲလိုက်ကြဦး ”

ထိုနှစ်ယောက်သည် စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများမှာ အသီးသီး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ ထိုနှစ်ယောက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်း၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများမှာ ချက်ချင်းပင် ဟင်းလင်းပြင် ဗလာနယ်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြရတော့၏။

ဤနေရာရှိ ကျန်ရှိနေသော ကျန်တဲ့လူများအားလုံးမှာလည်း ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အသီးသီး မိမိတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ကြပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင် ဗလာနယ်ထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပြန်ပေသည်။

ကျယ်ပြောလှလှ စည်းဘောင်မဲ့လှသော ဟင်းလင်းပြင် ဗလာနယ်ကြီးထဲတွင်၊ တုန်းဖန်းဟို့နှင့် ချင်းဟောက်ယွီ တို့မှာ စတင်၍ တိုက်ခိုက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ထိုနှစ်ယောက်၏ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြင်းထန်မှုမှာ၊ တကယ့်ကို အဆင့်တူ မတိမ်းမယိမ်း အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့ကြသဖြင့်၊ ခဏတဖြုတ် အချိန်အတွင်းမှာတော့ အရှုံးအနိုင်ကို ခွဲခြားနိုင်ခြင်း မရှိသေးချေ။

သို့သော်လည်း ဤနေရာ၌ ရောက်ရှိနေကြသော ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များ၊ အထူးသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားကြသည့် သူတော်စင်များမှာမူ၊ အားလုံးက ဆွံ့အမှင်တက်လျက် ကြည့်ရှုနေခဲ့ကြရတော့သည်။

သူတို့ ရပ်တန့်နေကြသော နေရာမှာ အလွန်တရာမှ ဝေးကွာလှသော်လည်း၊ ထိုနှစ်ယောက် လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ပွဲနောက်ဆက်တွဲ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှု ပြင်းထန်ပုံမှာ၊ သူတို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်တိုက်ခိုက်မည့် တန်ခိုးစွမ်းအား ပြင်းထန်မှုထက်ပင်၊ အဝေးကြီးကို ပိုမို၍ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းကောင်း ခံစားမိနေကြရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“အလွန် အားကောင်းလွန်းတယ်……”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြမိပြီး၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် မှင်တက်အံ့ဩရသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့ရတော့သည်။

“လွန်ခဲ့တုန်းက ငါ မျိုးနွယ်စုထဲက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့်ရှိတဲ့ အကြီးအကဲ နှစ်ယောက် လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်တာကို မြင်ဖူးတယ်၊ ခံစားချက်အရ ဆိုရင်တော့... အဲဒီအကြီးအကဲတွေရဲ့ အစွမ်းက အခု ဒီနှစ်ယောက်ရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်တောင် ရှိမနေနိုင်ဘူး……”

ဖန့်ရှောက်ထျန်းက ရေရွတ်လိုက်မိပေသည်။

ထိုစကားကို ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ဖန့်ရှောက်ပန်း တို့ကလည်း ထောက်ခံအတည်ပြုလိုက်ကြ၏။

သူတို့သည် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် မျှသာ ရှိနေသေးကြသော်လည်း၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်မြင့်အဆင့်ရှိသော သူတော်စင်များ လက်ရည်ယှဉ်ပြိုင်ကြစဉ်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့ဖူးသည့်၊ ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ကြပေသည်။

အတိတ်တုန်းက သူတို့အနေဖြင့် အလွန်တရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပြီဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ဖူးသည့် မြင်ကွင်းမျိုးမှာ၊ ယခုအခါတွင် အခု ဤနှစ်ယောက်၏ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြိုင်ဆိုင်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုလျှင်၊ ကွာခြားချက်မှာ အဆင့်တစ်ခုတည်းတင် မကတော့ချေ။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များမှာ မှင်တက်အံ့ဩနေကြရသည့်အပြင်၊ ရင်ထဲ၌လည်း အတိုင်းအဆမရှိ တမ်းတရိုသေရသည့် ခံစားချက်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ကြရတော့သည်။

“ဒါက ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားပဲကိုး…… ရှေးလူကြီးတွေ စကားက တကယ့်ကို အမှားမရှိပါဘူး၊ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားဆိုတာကတော့ ကောင်းကင်ငါးပါးလုံး ရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်တွေထဲကမှ ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်တာကိုး ”

“ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါတို့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ် တကယ့်ကို ကံကောင်းခြင်းတွေ ရောက်လာခဲ့ပြီ၊ အဲဒီ ကလေးသုံးယောက်ရဲ့ သဘာဝပါရမီက အလွန်တရာမှ မြင့်မားလှတာမို့၊ နောင်ကျရင် သေချာပေါက် ဒီလို အားကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်လာမှာပဲ၊ အဲဒါတင်မကသေးဘူး၊ ဒီနှစ်ယောက်ထက်တောင် ပိုပြီးတော့ အားကောင်းလာဦးမှာ။”

“ကြည့်ရတာတော့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားကလည်း၊ တန်လင်ကျောင်းတော်ထက်စာရင် အားနည်းမနေဘူးပဲဟာ၊ တကယ်လို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ဘက်ကနေ ငါတို့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ် တပည့်တွေကို ပျိုးထောင်ပေးဖို့ ပိုပြီးတော့ များပြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ထုတ်ပေးနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့၊ ငါ့အမြင်အရ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်ဆည်းကပ်တာကလည်း၊ ဘာမှ မဖြစ်နိုင်စရာ မရှိဘူး မဟုတ်လား။”

“မင်းတို့တွေ ဒီလို စကားမျိုးတွေကို လျှောက်မပြောကြနဲ့ဦး၊ သေသေချာချာပဲ ကြည့်ရှုအားပေးကြစမ်းပါ၊ ဘယ်ကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်ဆည်းကပ်မလဲ ဆိုတဲ့အချက်ကတော့၊ ငါ့အမြင်အရ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ ရင်ထဲမှာ စောစောကတည်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ရှိပြီးသား ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ၊ ဒီနေ့ကတော့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီးတော့ ငါတို့ကို ခုနစ်ဆောင်နေမင်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ တန်ခိုးစွမ်းအားတွေကို ဖူးမြော်ခွင့် ပေးနေတာ သက်သက်ပဲ။”

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များသည် တစ်ဖက်ကလည်း တိုက်ပွဲကို ကြည့်ရှုအားပေးနေကြရင်း၊ တစ်ဖက်ကလည်း အချင်းချင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေခဲ့ကြပေရာ၊ ရင်ထဲ၌မူ မျက်မှောက်ရှေ့မှ ဤမြင်ကွင်းကြီးအား မိမိတို့၏ မှတ်ဉာဏ်အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီသို့ သေသေချာချာ ရေးထွင်းမှတ်တမ်းတင်ထားလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်၊ ထိုအရာက နောင်ကျရင် စဉ်ဆက်မပြတ် ပြန်လည်ထုတ်ဖော် လေ့လာဖတ်ရှုဖို့အတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ဖြစ်နိုင်လျှင် ထိုအရာထဲမှနေ၍ တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ဖန့်ချန်သည် ကော်ယန့်လီ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့ပြီး၊ သူသည်လည်း တုန်းဖန်းဟို့နှင့် ချင်းဟောက်ယွီ တို့ကြားက တိုက်ပွဲကို အသေးစိတ် စေ့စေ့စပ်စပ် စောင့်ကြည့်လေ့လာနေခဲ့ပေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်၏ တန်ခိုးစွမ်းအား ပြင်းထန်မှုမှာ ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားခြင်း မရှိချေ၊ သို့မဟုတ်ရလျှင် ထိုနှစ်ယောက်၏ စွမ်းဆောင်ရည် အစစ်အမှန်မှာ မူလကတည်းက ဘာကွာဟချက်မှ ရှိမနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်၊ တုန်းဖန်းဟို့သည် အဆင့်တစ်ရာ မှာသာ အဆင့်သတ်မှတ်ခံထားရသော်လည်း၊ သူ့မှာ စောစောကတည်းက အဆင့်ကိုးဆယ့်ကိုး သတ်မှတ်ခံရမည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိနှင့်နေခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။

‘ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ ဆိုရင်တော့၊ ဝှက်ဖဲတွေအကုန်လုံးကို ထုတ်သုံးလိုက်ဦးတော့…… ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ရဲ့ လက်ထဲမှာ သုံးကွက်ပင် ပြည့်အောင် တောင့်ခံနိုင်ဖို့ ခဲယဉ်းလိမ့်ဦးမယ် ထင်တယ်……’

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် တန်ခိုးစွမ်းအားများ၏ တောက်ပလှပလှသော အရောင်အဝါများ အဆက်မပြတ် ရောင်ပြန်ဟပ်နေခဲ့ရပြီး၊ ရင်ထဲ၌မူ မိမိနှင့် ဤနှစ်ယောက်ကြားရှိ ကွာဟချက်ကို အကဲဖြတ်တွက်ချက်နေခဲ့မိပေသည်။

သုံးကွက်အထိ တောင့်ခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု တွက်ချက်ရခြင်းမှာလည်း၊ သူ့မှာ အလွန်ထူးခြားပြောင်မြောက်လှသော ကရုဏာတော်တံဆိပ် တန်ခိုးစွမ်းအား ရှိနေခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ အတိတ်တုန်းက မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့သည့် မူလဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အခြေခံလျက်၊ စုစည်းပုံဖော်ထားခဲ့သည့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ အခြေခံအုတ်မြစ် အားကောင်းမှုတို့ကြောင့် ဖြစ်ရပေသည်။

အကယ်၍သာ ထိုအားသာချက် နှစ်ခု မရှိခဲ့ဘူးဆိုလျှင်တော့၊ တုန်းဖန်းဟို့နှင့် ချင်ဟောက်ယွီ တို့၏ စွမ်းဆောင်ရည် အစစ်အမှန်အတိုင်း ဆိုပါက၊ တစ်ကွက်တည်းဖြင့်တင် သူ့ကို အသက်ပျောက်သွားအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြေ ရှိပေသည်။