အခန်း (၂၁၄၁-၂၁၄၂)

အခန်း (၂၁၄၁) နှစ်ဖက်စလုံးမှ အကျိုးအမြတ်ကို ရယူခြင်း

ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များမှာ ဖန့်ခွေ အပါအဝင် အားလုံးပင် ဝေခွဲမရနိုင်သော မိန်းမောတွေဝေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ကြပေသည်။

ဘယ်လိုအရာကို ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားလို့ ခေါ်တာလဲ။

ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအနေဖြင့် စွမ်းအားများ၏ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှုကို တစ်စုံတစ်ရာ ပြုလုပ်ထားခြင်း မရှိသော်လည်းပဲ။

အောက်ခြေရှိ လူများကမူ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ၏ စွမ်းပကားအနိမ့်အမြင့်အလိုက် အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုး ခွဲခြား သတ်မှတ်ထားခဲ့ကြပေသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ဤကဲ့သို့ ခွဲခြားသတ်မှတ်ခြင်းမှာ တိကျမှုမရှိကြောင်းကို သိရှိထားကြ၏၊ အချို့သော အချိန်များတွင် တန်ခိုးစွမ်းအားတစ်ခု၏ စွမ်းပကားက အားကောင်းသလား အားနည်းသလား ဆိုသည်မှာ၊ အမှန်တကယ်တော့ ထိုတန်ခိုးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည့် သူတော်စင်၌ မည်ကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုး ရှိနေသလဲ ဆိုသည့်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့်လည်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး၏ တရားဝင် ထုတ်ပြန်ချက်များတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများအား အဆင့်အတန်း ခွဲခြား သတ်မှတ်ပေးခြင်းမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အချို့သော အားကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများသည် အရှင်းလင်း အခြေခံအကျဆုံးသော တန်ခိုးစွမ်းအားများကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ကြသော်လည်း၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုတန်ခိုးစွမ်းအားမှာ မဟာတာအိုတရားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေပြင်ကို တုန်ဟီးစေမည့် စွမ်းအားကြီးများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ငါးပါး တစ်ခွင်လုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေခဲ့ဖူးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ထိုက်ဟောင်ဖူက ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဟူသော စကားလုံးကို ပြောဆိုလိုက်သည်မှာ၊ သိသိသာသာပင် တန်ခိုးစွမ်းအားကို အဆင့်အတန်းတစ်ခု ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေရာ၊ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်များမှာ ဤမျှလောက်အထိ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့သာလျှင် ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိကြသည်မဟုတ်။

တုန်းဖန်းဟို့၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ၊ ချင်ဟောက်ယွီနှင့် ချင်လန့် တို့လို လူမျိုးများပင်လျှင် ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိကြပါချေ၊ ထိုအရာကို ကြားပင် မကြားဖူးခဲ့ကြချေ။

သူတို့ သိရှိထားကြသည်မှာ၊ အချို့သော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေများထဲမှ ရရှိခဲ့သည့် တန်ခိုးစွမ်းအားများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလှသည် ဆိုခြင်းကိုသာ ဖြစ်၏။

ထိုအရာကို သူတို့က ကွယ်ရာတွင် တားမြစ်ချက်တန်ခိုးစွမ်းအား ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြပေသည်။

စောစောက ဟန်ချွမ်းရှောင်း ထုတ်ဖော်ခဲ့သော ရေခဲတောင်နတ်ဘုရားတံဆိပ်မှာလည်း၊ တားမြစ်ချက်တန်ခိုးစွမ်းအားများထဲမှ အမျိုးအစားတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

“တကယ်လို့ ကရုဏာတောင်မှာ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားရဲ့ အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းသာ မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးဟောင်းကလည်း သူတို့ကို ဒီလောက်အထိ မျက်နှာသာပေးပြီး လွှတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး ”

ကော်ယန့်လီက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

“ဒါနဲ့ ပြောရဦးမယ်၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက မင်းတို့ ရှီးမျိုးနွယ်စုက ကရုဏာတောင်ကို ကြီးမားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားသုံးခုလုံး လွှတ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုခဲ့ဖူးတယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်၊ မင်းတို့ ရှီးမျိုးနွယ်စုနဲ့ အခြား ပြင်ပမျိုးနွယ်စုကျောင်းတော်က သူတော်စင်တွေပါ အတူတူ လေ့လာဆင်ခြင်ခွင့် ပေးခဲ့တာတောင်မှ၊ ရလဒ်အနေနဲ့ တစ်ယောက်မှ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူး မဟုတ်လား။

အဲဒီတုန်းက ကိစ္စက၊ ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးအချို့ကို တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီး၊ အခြေအနေက တော်တော်လေး ကြည့်ရဆိုးခဲ့တယ်လို့ ထင်တယ်နော် ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ရုတ်တရက် လှမ်း၍ မေးလိုက်၏။

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာမှာ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပေသည်၊ ကရုဏာတောင်က ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲမှာ ဤကဲ့သို့သော အတိတ်မျိုး ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသေးတာလား။

“ရန်တိုက်ပေးဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့၊ ကိစ္စတွေက ပြီးခဲ့တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေပါပြီ၊ ငါတို့လည်း အခြားကျောင်းသားတွေ ကရုဏာတော်တံဆိပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပါဘူး။

ဒါက ပါရမီအရည်အချင်းအပေါ် ကြည့်တာမဟုတ်ဘဲ၊ ကံတရားအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ ဖြစ်တယ် ”

ကော်ယန့်လီက ပြုံးလျက် ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

ထိုက်ဟောင်ဖူသည် မိမိစကား၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တစ်ဖက်လူက အကဲခတ်မိသွားသော်လည်း၊ တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်လည်၍ ရှင်းလင်းပြောဆိုခြင်း မပြုတော့ဘဲ၊ ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပေတော့သည်။

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲ၌မူ သဘောပေါက်နားလည်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏၊ နဂိုကတည်းက သူသည် ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ကရုဏာတော်တံဆိပ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီးသည့်နောက်တွင်၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်၏ အထက်လူကြီး အသီးသီးက ဘာဖြစ်လို့ ထူးထူးခြားခြား လှုပ်ရှားမှုမျိုး မပြုလုပ်ခဲ့ကြသလဲ ဆိုသည်မှာ၊ အမှန်တကယ်တော့ လွန်ခဲ့သော အတိတ်ကာလများစွာကတည်းက ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်မျိုးကို သူတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးပြီးသား ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ပြီးတော့လည်း၊ ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားဆိုတာက ရှားပါးလှတဲ့ ပစ္စည်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျောင်းတော် အသီးသီးထဲက ထူးခြားတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား အမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းတွေက၊ လက်နှစ်ဖက်စာ အရေအတွက်ထက်မက အများကြီး ပိုပြီး ရှိနေသေးတာပဲ။

ဒါပေမဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မလား ဆိုတာကမှ တကယ့် အဓိက သော့ချက် ဖြစ်တယ် ”

ကော်ယန့်လီက ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက်၊ ခေတ္တမျှ စကားကို ရပ်တန့်လိုက်ကာ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့ သုံးယောက်ထံသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့လည်း မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ တန်လင်ကျောင်းတော်ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ထူထပ်သိပ်သည်းလှပြီး ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထက် အများကြီး ပိုပြီး သာလွန်အားကောင်းနေတယ် ဆိုပေမဲ့လည်း။

မိမိကိုယ်တိုင်ရဲ့ သဘာဝပါရမီသာ အားမနည်းဘူးဆိုရင်တော့၊ ဘယ်ကျောင်းတော်မှာပဲ ရှိနေရှိနေ အားကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။

ဒါကြောင့်မို့လည်း ငါတို့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က နှစ်ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိခဲ့တာပေါ့၊ အခု မင်းတို့တွေ ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးပြီလား ”

ကလေးငယ် သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး၊ တိတ်တဆိတ် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ စကားပြောဆိုနေကြသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့ပြီးနောက်၊ ဖန့်ခွေ ရှိရာ အရပ်မျက်နှာဆီသို့ လှမ်း၍ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

ဖန့်ရှောင်ထျန်းနှင့် ဖန့်ရှောင်ပန်း တို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

“ဆရာကြီး…… ကျွန်တော်တို့က တန်လင်ကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ”

ဖန့်ရှောင်ပန်းနှင့် ဖန့်ရှောင်ထျန်း တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုက်ဟောင်ဖူ အား လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပေသည်။

“ဆရာကြီး…… ကျွန်မကတော့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ဝင်ရောက်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ကော်ယန့်လီ အား လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်ရင်း အရိုအသေပြုလိုက်၏။

နှစ်ဖက်စလုံးကနေ အကျိုးအမြတ်ကို ရယူတာလား။

ကော်ယန့်လီနှင့် ထိုက်ဟောင်ဖူ တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ ဖန့်ခွေ ထံသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရင်း၊ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်။

ဖန့်ခွေက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်

“လူကြီးမင်းတို့ခင်ဗျာ…… ဒါတွေက မျိုးဆက်သစ် ကလေးငယ်တွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့လို လူကြီးမိဘတွေအနေနဲ့ကတော့ ဝင်ပြီးတော့ နှောက်ယှက်ပတ်သက်ခြင်း မပြုတော့ပါဘူးဗျာ ”

“ရပါတယ်၊ ဒါဆိုရင်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊ မင်းတို့က နှစ်ယောက် ခေါ်သွား၊ ငါတို့က တစ်ယောက် ခေါ်သွားမယ် ”

ကော်ယန့်လီက ထိုက်ဟောင်ဖူ အား လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း၊ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

“ကြိုပြီးတော့ ခန့်မှန်းထားသားပဲ ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ကာ၊ ဖန့်ရှောင်ပန်း တို့ နှစ်ယောက်အား လက်လှမ်းပြ၍ ခေါ်ယူလိုက်ပေတော့သည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီး…… ကျွန်တော်တို့ သွားခွင့်ပြုပါဦး ”

ကလေးငယ်နှစ်ယောက်က ဖန့်ခွေ အား လှမ်း၍ အရိုအသေပြု နှုတ်ဆက်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ အခြားသော အရပ်မျက်နှာတစ်ခုဆီသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ကြပြန်၏၊ ထိုနေရာတွင် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးရှိနေခဲ့ပြီး သူတို့အား ပြုံးလျက် လှမ်း၍ ကြည့်နေခဲ့ကြပေသည်။

ကလေးငယ်နှစ်ယောက်က ထိုနေရာသို့ ထပ်မံ၍ တစ်ချက် အရိုအသေပြုလိုက်ကြပြီးမှသာ၊ ထိုက်ဟောင်ဖူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ လှမ်းဝင်သွားခဲ့ကြတော့သည်။

“နောက်တစ်ခေါက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့၊ အစ်ကိုကြီးကော် ”

ထိုက်ဟောင်ဖူက ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်း နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက်၊ လူအများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုးဝင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေတော့သည်။

“ငါတို့လည်း သွားကြစို့ ”

ကော်ယန့်လီသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မိမိ၏ ဆွေးမျိုးသားချင်းများနှင့် နှုတ်ဆက်စကား ပြောဆိုပြီးသည်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူမနှင့် ဖန့်ချန်တို့ အုပ်စုအား ခေါ်ဆောင်ကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့ပြီး၊ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြပေတော့သည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ နယ်မြေဒေသအတွင်း၌မူ၊ နှစ်ဖက်စလုံးမှ အားကောင်းလှသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီးနောက်တွင်၊ တစ်ခဏချင်းမှာပင် ခြောက်ကပ် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရပေသည်၊ သို့သော်လည်း လူအများစုမှာမူ အခုထိပင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်ပြောဆိုနေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး၊ စောစောကတင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် တိုက်ပွဲနှစ်ပွဲအကြောင်းကို ဆွေးနွေးငြင်းခုံနေခဲ့ကြမိသည်။

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီး…… ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ခေါက်က၊ ကျွန်တော်တို့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မယ် ထင်တယ်နော် ”

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ အချို့က ဖန့်ခွေ၏ ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီး၊ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ကြပေသည်။

ဖန့်ခွေက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ

“ကျစ်ရွှယ်က သုံးယောက်ထဲမှာ စိတ်အချရဆုံးနဲ့ အရင်ကျဆုံးသူ ဖြစ်တယ်၊ ကိုယ်ပိုင် အမြင်အယူအဆလည်း ရှိတယ်၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကို ရောက်သွားရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်နိုင်မှာကို ပြောမနေနဲ့ဦး၊ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှု အပိုင်းမှာလည်း ရှောင်ပန်းတို့ နောက်မှာ ကျန်ရစ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး၊ နောင်တစ်ချိန်မှာ သေချာပေါက် အားကိုးရမယ့် လူတော်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ”

သူက စကားကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်

“ရှောင်ပန်းနဲ့ ရှောင်ထျန်းတို့က တန်လင်ကျောင်းတော်ကို ရောက်သွားတာကလည်း၊ ပိုပြီးတော့ အခက်အခဲတွေကို ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်က မာနအတောင်ပံတွေကို ရိုက်ချိုးပစ်ဖို့ အခွင့်ကောင်းပဲ၊ သူတို့ကို ပိုပြီးတော့ အရွယ်ရောက် နားလည်လာအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်မှပဲ၊ ဒီ ပါရမီအစွမ်းတွေကို အလဟဿ မဖြစ်စေမှာပဲ”

“မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကြီးရဲ့ တွေးတောမြော်မြင်မှုက တကယ့်ကို ပြည့်စုံလှပါတယ်၊ စောစောကတင် အဲဒီ အကြီးအကဲကော်က အပြစ်ရှာဖို့ ရောက်လာခဲ့တုန်းက၊ ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ ဖန့်မျိုးနွယ်စုကြီး ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ရဲ့ အငြိုးအတေး ထားခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ထင်နေခဲ့မိတာ ”

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲတစ်ယောက်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်၏။

“အငြိုးအတေး ထားရလောက်တဲ့အထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရင်ထဲမှာတော့ သေချာပေါက် နေရထိုင်ရ ခက်ခဲသွားမှာပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့လည်း သိနေတာပဲလေ၊ တန်လင်ကျောင်းတော်က ဒီသတင်းကို သိရှိသွားတာက၊ ငါတို့က နည်းလမ်းရှာပြီး သတင်းပေးပို့လိုက်တာကြောင့် ဆိုတာကိုပေါ့ ”

ဖန့်ခွေက ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လိုက်ကာ၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအား တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ ချင်းရှောင်နတ်ဘုရားနယ်မြေ ရဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်က၊ တစ်ချိန်တုန်းက ချင်းရှောင်ရဲ့ အရှင်သခင်ကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာပဲ၊ အတိတ်က ထွန်းပြောင်ခဲ့တဲ့ ခေတ်ကာလတုန်းက၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး လေးယောက်အထိ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အမြင့်ဆုံးဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်အရှင် သူတော်စင်နေရာကို ထိတွေ့နိုင်ဖို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းပဲ လိုအပ်ခဲ့တာ၊ နှမြောစရာကောင်းတယ်။

အခုတော့ ကောင်းသွားပြီ၊ ငါတို့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်က တစ်ဖန်ပြန်ပြီး ထိပ်ဆုံးကို ရောက်ရှိနိုင်မယ့် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ပြီ၊ နောက်ပိုင်းမှာတော့၊ ပန်းတွေ ပွင့်လန်းလာမယ့် အချိန်ကိုပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး စောင့်ဆိုင်းကြရုံပေါ့ ”

မျိုးနွယ်စုအကြီးအကဲ အချို့ကလည်း ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးဆီသို့ အတူတူ လှမ်း၍ မျှော်ကြည့်လိုက်ကြမိပေတော့သည်။

သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖျော့တော့လှသော သက်ပြင်းချသံများနှင့် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့ကြ၏။

ထိုနေရာသည်၊ တစ်ချိန်တုန်းက ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်၏ တကယ့် မူလနယ်မြေဒေသ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများ၏ သိမ်းပိုက်ခြင်းကို ခံထားရသည်မှာ ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

……

……

“ဆရာကော်…… ကျွန်တော်တို့ အခု ကျောင်းတော်ကို ပြန်ကြတော့မှာလား ”

ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ ပြောခဲ့ပြီးပြီပဲ၊ ငါတို့ လမ်းကြုံရင်းနဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို သွားရောက် ဖြေရှင်းရဦးမယ်လို့ ”

ကော်ယန့်လီက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်

“မင်းအနေနဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ကောင်းကင်ငါးပါးစစ်မြေပြင် ကို အချိန်မီ မှီပါ့မလား ဆိုတာကို စိုးရိမ်မနေနဲ့ဦး၊ အကယ်လို့ မမှီခဲ့ဘူးဆိုရင်လည်း၊ နောက်တစ်ခေါက်မှ သွားပေါ့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ ကရုဏာတောင်က သူတော်စင်တွေကလည်း၊ အထဲကို သွားရတာကို သဘောကျကြတာ မဟုတ်ဘူးပဲ၊ တစ်ခေါက်လောက် မသွားရရုံနဲ့ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး ”

တစ်ခေါက်လောက် မသွားရရုံနဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး နှစ်လုံး တိုက်ရိုက် ဆုံးရှုံးသွားရမှာကို၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောတာလား။

ဖန့်ချန်သည် ရင်ထဲ၌ အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးလိုက်မိသော်လည်း၊ မျက်နှာပြင်တွင်မူ မည်သည့်အရိပ်အယောင်မျှ မပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လက်သီးဆုပ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဆရာကော်…… နင်ကျောင်းအုပ်ကြီး မှာကြားလိုက်တာကတော့၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် ထွက်လာတာက ကျောင်းသားအသစ် ခေါ်ယူတဲ့အပိုင်းမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ကလွဲလို့၊ အခြား လှုပ်ရှားမှုတွေအားလုံးမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မပြုဖို့ပါပဲ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ရပေသည်၊ သူမ၏ ဗီဇစိတ်အရ ခံစားမိလိုက်သည်မှာ၊ မိမိ၏ ရှေ့မှောက်ရှိ ဤပုဂ္ဂိုလ်နှင့် ဤဆရာကော် တို့သည်၊ ကြည့်ရတာ သိပ်ပြီး အဆင်မပြေကြသကဲ့သို့ ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော်လည်း သူမအနေဖြင့် စိတ်ကူးထဲ၌ပင် တွေးတောရဲခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသော သူတော်စင်တစ်ယောက်နှင့် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် သူတော်စင်တစ်ယောက် ကြားထဲတွင်၊ မည်ကဲ့သို့သော ရန်ငြိုးရန်စမျိုး ရှိနေနိုင်ပါ့မလဲ။

“တကယ့်ကို ဂရုတစိုက်နဲ့ သတိကြီးတာပဲ၊ စိတ်ချပါ၊ လမ်းကြုံရင်းနဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုထဲကို ဝင်ပြီးတော့၊ ကမ္ဘာ့ရတနာ တစ်ပင် သွားရောက် ခူးဆွတ်ရုံသက်သက်ပါပဲ ”

ကော်ယန့်လီက ဖန့်ချန် အား အထင်သေးသည့် အကြည့်တစ်ခုဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး၊ မင်းကို ဝင်ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး ”

ဖန့်ချန်ကလည်း ဒေါသထွက်ခြင်း မရှိဘဲ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းပါပြီ ”

အခန်း (၂၁၄၂) ဆရာကော်…… ဒါက သိပ်ပြီးတော့ အဆင်မပြေလှဘူး မဟုတ်လား

မည်မျှလောက် ကြာမြင့်သွားခဲ့သည်ကို မသိရပါချေ၊ ကော်ယန့်လီ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် နေရာအနှံ့ လျှောက်လည်နေခဲ့သော ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာပင် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေတော့သည်။

သူ တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်ထွက်လာသည့်အချိန်တွင်မူ၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးဝရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ကော်ယန့်လီ၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ၊ တုန်းဖန်းဟို့နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့အားလုံး ထိုနေရာ၌ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ဘေးနားတွင် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ အသံကိုနှိမ့်ကာ တစ်စုံတစ်ရာကို ပြောဆိုနေခဲ့မိသည်။

ဖန့်ချန် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ချက်ချင်းပင် လှမ်း၍ နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်ပေသည်။

“အစ်ကိုကြီးဖန့် ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် မိမိ၏ စကားလမ်းကြောင်းမှာ ဖန့်ချန် ပေါ်ထွက်လာခြင်းကြောင့် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ရသော်လည်း၊ မကျေမနပ်ဖြစ်ခြင်းမျိုး မရှိဘဲ၊ ထို့အတူပင် ဖန့်ချန် အား ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ကျစ်ရွှယ်ညီမလေး၊ ဒီအတောအတွင်းမှာ ဆရာကော်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ လျှောက်ပြီးတော့ ကြည့်ရှုဖြစ်ရဲ့လား။ ဒီနေရာရဲ့ အခင်းအကျင်းတွေက တကယ့်ကို ခမ်းနားထည်ဝါလှတာပဲ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဉ် သူတော်စင်တစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဒီလိုမျိုး ထိတွေ့ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး မရှိဘူးလေ၊ ဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးလှတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီက ပြုံးလျက် ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ်ကတော့ ဖန့်ညီမလေးကို ခေါ်ပြီးတော့ ဒီနေရာတစ်ဝိုက်ကို လျှောက်ပြဖြစ်ပါတယ် ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကလည်း ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီးယွီ လမ်းပြပေးတာကြောင့်ပဲ ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ၊ ပုံမှန်ဆိုရင် မမြင်တွေ့နိုင်တဲ့ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် အခင်းအကျင်း တော်တော်များများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရတယ်၊ မဟုတ်ရင်တော့ ဒီနေရာကြီးက ကျယ်ပြောလှတာမို့၊ ကျွန်မလည်း ဘယ်ကိုသွားရမှန်း သိမှာမဟုတ်ဘူး ”

သူတို့အုပ်စု လူအနည်းငယ်က စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည့် အချိန်တွင်မူ၊ တုန်းဖန်းဟို့က ဘေးနား၌ တစ်ချက်မျှ စကားမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပေသည်။

ကော်ယန့်လီကမူ လူအများအား ကျောခိုင်း၍ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ တံခါးဝ၏ ပြင်ပမှ အခင်းအကျင်းများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိ၏။

ထိုအချိန်တွင်၊ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးအတွင်း၌ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ကြယ်တာရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပေသည်။

ဤကြယ်တာရာသည် ခြောက်ကပ်သွေ့ခြောက်လှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင်၊ တကယ့်ကို အလွန်အမင်း ထင်ရှားပေါ်လွင်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်သည်လည်း တစ်စုံတစ်ရာကို ခံစားမိလိုက်သဖြင့်၊ အကြည့်ကို တံခါးဝမှတစ်ဆင့် ထိုကြယ်တာရာဆီသို့ လှမ်း၍ ပို့လိုက်မိပေသည်။

တွေးကြည့်ရလျှင် ဤအရာက၊ ကော်ယန့်လီ လမ်းကြုံဝင်ရောက်ရန် ကြံရွယ်ထားသည့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်တန်ရာ၏။

“ရပြီ၊ မင်းတို့အားလုံး ငါနဲ့အတူ အပြင်ကို ထွက်ခဲ့ကြတော့ ”

ကော်ယန့်လီက ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက်၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးဝပြင်ပသို့ လှမ်းထွက်သွားခဲ့ပေတော့သည်။

လူအများက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက်၊ လိုက်ပါလျက် အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ဖန့်ချန်က နောက်ဆုံးမှ လျှောက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ သိပ်ပြီးတော့ လိုလိုလားလား မရှိလှသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသနေခဲ့မိပေသည်။

ကော်ယန့်လီက ထိုအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသော်လည်း၊ မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်၍သာ နေလိုက်သည်။

“မင်းအနေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကို နည်းနည်းလောက် ထိန်းသိမ်းပါဦး၊ သူ့ကို တကယ်ကြီး ဒေါသထွက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ ”

တုန်းဖန်းဟို့၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ နားစည်ဘေးတွင် ပဲ့တင်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

“ငါက သူ့ကို ငါ့ရဲ့ သဘောထားကို သိစေချင်လို့ပဲ၊ ငါတို့က ကျောင်းသားသစ် ခေါ်ယူဖို့ ထွက်လာတာ၊ သူ့အတွက် အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ ထွက်လာတာ မဟုတ်ဘူး ”

ဖန့်ချန်က တုန်းဖန်းဟို့ အား တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“ငါတို့ကို ဝင်ပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းမှာလည်း မဟုတ်လောက်ပါဘူး၊ ကမ္ဘာ့ရတနာ တစ်ပင် သွားရောက် ခူးဆွတ်ရုံ သက်သက်ပဲဥစ္စာ ”

တုန်းဖန်းဟို့က တစ်ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ စကားဆိုလိုက်ပေသည်။

လူအများမှာ ယခုအခါ ကော်ယန့်လီ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါလျက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ ပြင်ပသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်ပြီး၊ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အရှိန်သတ်ရပ်နားကာ၊ အဝေးမှ ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေအား လှမ်း၍ မျှော်ကြည့်နေခဲ့ကြမိ၏။

“ထိုက်ဟောင်ယွီ…… အဲဒီ ကမ္ဘာ့ရတနာ ရှိတဲ့ တည်နေရာကို ငါ မင်းဆီ ပေးထားပြီးသားပဲ၊ မင်းဘာသာမင်း သွားပြီးတော့ ခူးဆွတ်ချေ ”

ကော်ယန့်လီက ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ကာ၊ သူ့အား တစ်ခဏချင်းမှာပင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေတော့သည်။

ဖန့်ချန်နှင့် တုန်းဖန်းဟို့ တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကြပြီး၊ ရင်ထဲ၌ ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အနည်းငယ် ခန့်မှန်းမိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုကမ္ဘာ့ရတနာသည်၊ တွေးကြည့်ရလျှင် ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးနိုင်သည့် ဆေးဝါးမျိုး ဖြစ်တန်ရာပြီး၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ဒဏ်ရာများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပြန်လည်သက်သာလာစေရန် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

“မင်း ခဏလောက် စောင့်ဦး ”

ထိုက်ဟောင်ယွီ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်တွင်၊ ကော်ယန့်လီက လက်တစ်ဖက်ကို သာသာလေး မြှောက်၍ တားဆီးလိုက်ပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ချက်မျှ တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကော်ယန့်လီ အား လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။

ကော်ယန့်လီ၏ အကြည့်မှာ ဖန့်ချက်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် တုန်းဖန်းဟို့ တို့၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် တစ်ပတ်မျှ ဝဲပတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ကာ၊ ပြုံးလျက် ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။

“မင်း နောင်ကျရင် ငါ့ရဲ့ တပည့်အဖြစ် ဝင်ရောက်ရမှာ ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ စောစောစီးစီး မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေလိုပဲ၊ နေရာအနှံ့က အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေတွေထဲကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်ရမှာပဲ။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီး ထိုက်ဟောင်ယွီ ကို မင်းနဲ့အတူ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်မယ်၊ ဒါကလည်း ကြိုတင်ပြီးတော့ လောကအမြင် ကျယ်အောင် လုပ်ဆောင်ပေးတာလို့ သတ်မှတ်လို့ရတာပေါ့ ”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အခုထိပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေအား လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အခါတွင်မူ၊ ထို့အတူပင် မျှော်လင့်တောင့်တရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေသည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေ ဆိုသည်မှာ အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ရခဲလှပြီး၊ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ဟင်းလင်းပြင်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော နေရာများတွင် ပုန်းကွယ်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်စုကြီး အတိတ်ကာလက ထွန်းပြောင်ခဲ့စဉ်တုန်းကလည်း၊ အချို့သော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေများဆီသို့ ရောက်ရှိနိုင်မည့် လမ်းကြောင်းအနည်းငယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ဖူးသော်လည်း၊ ယခုအခါတွင်မူ ထိုအမွေအနှစ် ဆက်ခံခြင်းများမှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တကယ့်ကို အလွန်အမင်း ထူထပ်သိပ်သည်းလှသော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှသာလျှင်၊ ၎င်းတို့၏ တပည့်များအနေဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေများဆီသို့ သွားရောက်ကာ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းများကို ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူမသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့ပြီး တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေများ တည်ရှိနေကြောင်းကို ကြားဖူးရုံသာ ရှိခဲ့ပြီး၊ မည်သည့်အခါမျှ ထိုအထဲသို့ အမှန်တကယ် ခြေချဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

“ထိုက်ဟောင်ယွီ…… မင်း အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ဖန့်ညီမလေးကို သေသေချာချာ စောင့်ရှောက်ရမယ်၊ သူမက တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်ပဲ ရှိသေးတာမို့၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ အများကြီး ရှိနေနိုင်တယ်၊ မင်းက အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတွက်၊ ပိုပြီးတော့ ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်ဖို့ သတိရပါ ”

ကော်ယန့်လီက မှာကြားလိုက်ပေသည်။

“ဆရာ…… စိတ်ချပါ၊ အကယ်၍ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တစ်စုံတစ်ရာ ဖြစ်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဖန့်ညီမလေးကတော့ အမွှေးအမျှင်တစ်ချောင်းစာလောက်တောင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှာ မဟုတ်ပါဘူး ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်လည်း မင်းတို့ သွားကြတော့ ”

ကော်ယန့်လီက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပေသည်။

ထိုလူနှစ်ယောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင်၊ အချိန်အတော်ကြာအောင် မျက်ခုံးကြုတ်ထားခဲ့သော ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် စကားဆိုလိုက်သည်။

“ဆရာကော်…… ဒါက သိပ်ပြီးတော့ အဆင်မပြေလှဘူး မဟုတ်လား ”

“ဖန့်ချန်…… မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ ”

တုန်းဖန်းဟို့က ဖန့်ချန် အား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ပေသည်၊ တစ်ဖက်လူက ကော်ယန့်လီကို ဒေါသထွက်အောင် ထပ်တလဲလဲ ကြိုးစားနေခြင်းက၊ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက် လုံးဝကို အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်မျှ မရှိပါချေ။

ထိုက်ဟောင်ယွီနှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာလည်း တစ်ဖန်ပြန်၍ ရပ်တန့်သွားခဲ့ရပြန်ပြီး၊ ရှေ့လူက ဖန့်ချန် အား လှမ်းကြည့်လိုက်သည့် အကြည့်များထဲတွင် မသိမသာ အေးစက်စပြုလာခဲ့ရပေသည်။

“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ် ”

ကော်ယန့်လီ၏ အကြည့်က ဖန့်ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ပြုံးလျက် ခပ်အေးအေး မေးလိုက်၏။

“တပည့်အနေနဲ့ တွေးမိတာကတော့ ဒီလိုလုပ်ဆောင်တာက လုံလောက်တဲ့ တည်ငြိမ်မှု မရှိဘူးလို့ ထင်ပါတယ်။

ကျစ်ရွှယ်ညီမလေးက အထွတ်ထိပ်တာအိုအဆင့်ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာပါ၊ ဒီလိုမျိုး သဘာဝပါရမီဆိုတာ၊ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီကြာမှ တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်ဖို့ ခဲယဉ်းလှပါတယ်။

ဒါကြောင့် သေသေချာချာ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားရမှာ ဖြစ်ပါမယ်၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီးတော့ သူမကို အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို စွန့်စားသွားခိုင်းလို့ ရမှာလဲ။

သူမရဲ့ အခုရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင်တော့၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားပြီးတော့ လေ့ကျင့်ဖို့ဆိုတာ၊ လုံးဝကို မလိုအပ်တဲ့ အရာပဲ။

တကယ်လို့ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ရာ အမှားအယွင်းရှိခဲ့လို့၊ သူမရဲ့ အသက်ကိုပါ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရမယ်ဆိုရင်တော့၊ ဒါက နောင်တစ်ချိန်မှာ လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် ကောင်းကင်အရှင် နေရာကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် ပါရမီရှင်တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါက ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးအတွက်ပါ ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ် ”

ဖန့်ချန်က အကြောင်းပြချက် ခိုင်ခိုင်လုံလုံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ တပည့်အနေနဲ့ ဒါက သိပ်ပြီးတော့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်ပါတယ်၊ ကမ္ဘာ့ရတနာ သွားရောက် ခူးဆွတ်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကိုတော့၊ အစ်ကိုကြီးယွီ တစ်ယောက်တည်း သွားခွင့်ပြုလိုက်ရင် ရပါပြီ။

သူက စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိနေတာမို့၊ မိမိကိုယ်ပိုင် ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အပြည့်အဝ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ် ”

စကားပြောနေသည့် အတောအတွင်းမှာပင်၊ သူက ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အား အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကလည်း ထက်မြက်လှသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပေရာ၊ မရေမရာဖြင့် တစ်စုံတစ်ရာကို ရိပ်မိသွားခဲ့ရသော်လည်း၊ သူမအနေဖြင့် အလွန်အမင်း နက်နက်နဲနဲ တွေးတောခြင်းမျိုး မပြုတော့ဘဲ၊ ဤအစ်ကိုကြီးဖန့်က မိမိ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး ကိစ္စအတွက် တကယ်ကြီး စိုးရိမ်ပူပန်ပေးနေခြင်း ဖြစ်သည်ဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်သဖြင့်၊ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ကျေးဇူးတင်ရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါချေ။

“ဟဟ ”

ကော်ယန့်လီက မအောင့်နိုင်ဘဲ အသံထွက်၍ ရယ်မောလိုက်ပေတော့သည်။

“ဒါကြောင့်မို့လို့ မင်းလို စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်က၊ ငါလို ကောင်းကင်နိမိတ် တတိယအဆင့်ရှိတဲ့ အဖိုးကြီးတစ်ယောက်ကို လာပြီးတော့ လက်ညှိုးထိုး ညွှန်ကြားနေတာပေါ့ ဟုတ်လား။

ငါ့ရဲ့ တပည့်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းဖို့ စီစဉ်ပေးရမလဲ ဆိုတာကို၊ မင်းကပါ ဝင်ပြီးတော့ ကြားဖြတ်နှောက်ယှက်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတာလား ”

“ဖန့်ချန်…… မင်း အခြေအနေ ကြည့်ပြီးတော့ ရပ်တန်းကရပ်လိုက်တော့ ”

တုန်းဖန်းဟို့က စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ စကားဆိုလိုက်ပေသည်၊ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် ပြာယာခတ်ရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေခဲ့သည်။

“တပည့်လား ကျစ်ရွှယ်ညီမလေးက အခုထိ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထဲကို ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုရသေးပါဘူး၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာလည်း ကျောင်းတော်ရဲ့ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ချက် မရှိသေးပါဘူး၊ သူမက အခုထိ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မျိုးနွယ်ရဲ့ သားသမီးတစ်ယောက် သက်သက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်။

တကယ်လို့ ဒီအဆင့်အတန်းနဲ့သာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကျောင်းတော်အနေနဲ့ ဘယ်လိုနည်းလမ်းမျိုးနဲ့ ဖြေရှင်းပေးမလဲ ဆိုတာကို မသိရသေးဘူး။

ဆရာကော်ကလည်း ဝါရင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ပဲဥစ္စာ၊ ကျောင်းတော်ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေကိုတော့၊ ကျွန်တော်တို့တွေ သေချာပေါက် လိုက်နာရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ကျစ်ရွှယ်ညီမလေးက ကျောင်းတော်ထဲကို တရားဝင် ဝင်ရောက်ပြီးလို့၊ ဆရာကော်ရဲ့ တပည့် အမှန်အကန် ဖြစ်လာတဲ့ အခါကျမှသာ၊ ဆရာကော်က ဘယ်လိုမျိုးပဲ စီစဉ်စီစဉ်၊ ကျွန်တော့်အနေနဲ့တော့ တစ်စုံတစ်ရာ စကားပြောစရာ ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင်မှာတော့၊ ကျွန်တော်နဲ့ တုန်းဖန်းဟို့ရဲ့ တာဝန်က ကျစ်ရွှယ်ညီမလေးကို ကျောင်းတော်ဆီသို့ ဘေးကင်းလုံခြုံစွာနဲ့ ခေါ်ဆောင်သွားဖို့ပဲ ၊ ဒါကလည်း နင်ကျောင်းအုပ်ကြီး မှာကြားလိုက်တဲ့ ကိစ္စပါ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျစ်ရွှယ်ညီမလေးက၊ ကျွန်တော်၊ တုန်းဖန်းဟို့၊ ပြီးတော့ နင်ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့နဲ့၊ တစ်မျိုးနွယ်စုတည်းက ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတာ မဟုတ်လား ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်၏။

တုန်းဖန်းဟို့၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် ကော်ယန့်လီ အား လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

“ဆရာကော်…… သူ ပြောလိုက်တဲ့ စကားတွေကလည်း ကြည့်ရတာ…… အကြောင်းပြချက် အချို့ ရှိနေသလိုပါပဲ ဆရာကော်အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ စဥ်းစားပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ် ”

သူလည်းပဲ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏၊ ဤဖန့်ဟု အမည်ရသော လူက ရှီးမျိုးနွယ်စုက လူသားမျိုးနွယ်စုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ပြီး၊ ကျောင်းတော်ထဲကို အခုထိ မဝင်ရသေးတဲ့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အပေါ် ကွယ်ရာမှာ လက်နက်ပုန်းနဲ့ လုပ်ကြံမှာကို စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေက အလွန်အမင်း နိမ့်ပါးလှသည် ဆိုသော်လည်းပဲ၊ မကာကွယ်ဘဲတော့ မနေနိုင်ပါချေ။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ကျောင်းတော်ထဲကို မဝင်ရသေးသဖြင့်၊ ကျောင်းတော်၏ တပည့်တစ်ယောက် မဟုတ်သေးပါချေ၊ တကယ်လို့ ဒီအတိုင်းသာ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်အမင်း များပြားလှတာကတော့…… ဒီအတိုင်းပဲ ကိစ္စပြီးပြတ်သွားရုံသာ ရှိပေလိမ့်မည်။

သူတို့တွေ ထိုခရီးစဉ်ကို ကျောင်းတော်ရဲ့ စေလွှတ်ခြင်း ခံရပြီး အတူတူ လိုက်ပါလာခဲ့ကြရခြင်းက၊ ဘာဖြစ်လို့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံရေး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပြီး၊ စောင့်ကြည့်စစ်ဆေးသူတစ်ယောက် အဖြစ် လုပ်ဆောင်ရမယ့် တာဝန်မျိုး ရှိမနေရမှာလဲ။