အခန်း (၂၁၄၅-၂၁၄၆)

အခန်း (၂၁၄၅) ထွက်ခွာချင်တဲ့အချိန်ဆို အချိန်မရွေး ထွက်ခွာလို့ရတယ်

အချိန်ကာလမှာ ခြောက်လနီးပါးခန့်သို့ နီးကပ်လာခဲ့ပြီး၊ ဤနေ့ရက်တွင်မူ၊ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးပေါ်ရှိ နဂါးဝါအသီးသည်၊ ရုတ်တရက်ပင် တစ်ပြင်တစ်ခွင်လုံးသို့ လှိုင်လှိုင်မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့အငွေ့အသက်များကို စတင်ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်။

မျက်စိမှိတ်လျက် စိတ်အာရုံကို စုစည်းငြိမ်သက်နေကြသော လူသုံးယောက်စလုံးမှာ ပြိုင်တူပင် မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အကြည့်များမှာ ပထမဦးဆုံး အချိန်မှာတင် နဂါးဝါအသီးဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ကျရောက်သွားခဲ့ကြ၏။

ထိုနဂါးဝါအသီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲမှ ရွှေရောင်မြူခိုးအလွှာလွှာတို့သည် ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် ပွင့်အံထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ပတ်ပတ်လည်သို့ လွင့်ပျံပျံ့လွင့်သွားခဲ့ကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သစ်ပင်ခြောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှသည့် ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးသည်၊ ဤရွှေရောင်မြူခိုးအလွှာများ၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ အလွန်မင်း တောက်ပကြည်လင်လှသော နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာခဲ့ရပြီး၊ သစ်ပင်ခြောက်ကြီးမှ အဖူးအညှောက်များ အသစ်တဖန် ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားရသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

“ဖန့်ညီမလေး…… နဂါးဝါအသီးက အပြည့်အဝကို ရင့်မှည့်တော့မှာပဲ ”

စကားပြောနေသည့် အတောအတွင်းမှာပင်၊ ထိုခပ်ဖျော့ဖျော့ ရွှေရောင်မြူခိုးအလွှာသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် လိမ်ယှက်ကောက်ကွေးသွားခဲ့ရပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ရွှေရောင်နတ်ဘုရားနဂါးကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖန်ဆင်းသွားခဲ့ကာ၊ ကောင်းကင်ယံအထိ မြင့်မားလှသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီး၏ အပေါ်တွင် ခွေယှက်လျက် ဝပ်စင်းနေခဲ့တော့သည်။

နဂါးခေါင်းကြီးမှာ နဂါးဝါအသီး၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်သွားခဲ့ပြီး၊ ပါးစပ်ကို သာသာလေး ဟာထားခဲ့ရာ၊ လူသုံးယောက်၏ အရပ်မျက်နှာ အမြင်ကနေ ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင်တော့၊ နဂါးကြီးက နဂါးဝါအသီးကို ပါးစပ်ထဲ၌ ငုံထားခဲ့သလိုမျိုးပင် ထင်မှတ်ရပေသည်။

ဖန့်ချန်သည် ရုတ်တရက်ပင် ရင်ထိတ်တုန်လှုပ်ရသည့် စိတ်ခံစားချက်မျိုး တစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရသဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် တိုက်တွန်းနှိုးဆော်လိုက်တော့သည်။

“အသီးက ရင့်မှည့်သွားပြီ အစ်ကိုကြီးယွီလည်း အမြန်ဆုံး ခူးဆွတ်လိုက်ပါတော့၊ ဒါမှ ငါတို့တွေ ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်ခွာသွားနိုင်မှာ ”

“ဖန့်ညီကို သတိပေးဖို့ မလိုပါဘူးဗျာ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက ပြုံးလျက် စကားဆိုလိုက်ပြီး၊ ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်ရာ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စွမ်းအားအလွှာလွှာတို့သည် ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ လက်ဖဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖန်ဆင်းသွားခဲ့ကာ၊ ဤနဂါးဝါအသီးကို ဖမ်းဆုပ်ယူတော့မည့် အချိန်တွင်ပင်၊ ရုတ်တရက် ထိုရွှေရောင်နဂါးကြီးက အမြီးဖြင့် တစ်ချက် လွှဲရိုက်လိုက်သဖြင့်၊ သူ၏ လက်ဖဝါးကြီးမှာ ရိုက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေတော့သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး၊ သူ၏ နည်းလမ်းများမှာ ပိုမို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ ပေါက်ကွဲအား ပြင်းထန်လာခဲ့ရတော့၏၊ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာမျှပင် မရှိသော အချိန်အတောအတွင်းမှာတင်၊ သူသည် ဤရွှေရောင်နဂါးကြီးကို အရှင်လတ်လတ် ရိုက်ခွဲချေမှုန်းပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ သူက နဂါးဝါအသီးကို အမိအရ လှမ်း၍ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ဒီလိုမျိုး ကမ္ဘာ့ရတနာတွေက၊ ကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲဖန်ဆင်းလိုက်တဲ့ ထူးဆန်းနိမိတ်တွေကနေတစ်ဆင့် ပြင်ပက စွမ်းအားတွေကို တန်ပြန်တွန်းလှန်တတ်ကြတာ သဘာဝပဲ၊ ကံကောင်းတာက အခုမှ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရင့်မှည့်တာမို့လို့ပဲ၊ အကယ်၍သာ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထပ်ပြီး စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရမယ် ဆိုရင်တော့၊ ခူးဆွတ်ဖို့ တကယ့်ကို မလွယ်ကူတော့ဘူးဥစ္စာ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက နဂါးဝါအသီးကို သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး၊ မျက်နှာအပြည့် ပြုံးရွှင်လျက် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အား တစ်ချက် ရှင်းပြလိုက်ပေသည်။

ဖန့်ချန်ကတော့ ပတ်ပတ်လည် အရပ်မျက်နှာမှ လှုပ်ရှားမှု အခြေအနေများကို အစဉ်အမြဲ စောင့်ကြည့် စူးစမ်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ကမ္ဘာ့ရတနာကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ငါတို့ သွားကြစို့ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီနှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့သည်လည်း ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ၊ ၎င်းတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများကို အသီးသီး ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး၊ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြတော့သည်။

ဒါပေမဲ့လည်း ရလဒ်အနေဖြင့် မည်သည့်အချိန်တုန်းက စတင်ပြီး ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့မှန်း မသိရဘဲ၊ ပတ်ပတ်လည် တစ်ပြင်တစ်ခွင်လုံးမှာတော့ ထူထပ်လှသော အမည်းရောင်မြူခိုးကြီးတစ်ပြင်က လွှမ်းခြုံထားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သညာ။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်ချည်းပင် အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“ဒါက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေပဲ ထုန်းယူ တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ ဘာဖြစ်လို့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေ တည်ရှိနေနိုင်ရတာလဲ ”

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေ ဟုတ်လား။

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာမှာလည်း အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်၏။

ဤအချိန်တွင်၊ ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်အနေဖြင့် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ခင် စပ်ကြားကို အခွင့်ကောင်းယူလျက်၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး သူမကို တိုက်ရိုက် ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ကာ၊ အမြင့်ဆုံး ကောင်းကင်ယံဆီသို့ ဦးတည်ပြီး အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို အတင်းအဓမ္မ မောင်းနှင် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

“ဖန့်ညီမလေး…… ငါ မင်းကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အတင်းတိုးထွက်မယ်၊ ဖန့်ညီကို…… မင်းဘာသာမင်းပဲ ဂရုစိုက်ပြီး ရှင်သန်အောင် နေရစ်ခဲ့တော့ ”

သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝတွင်မူ၊ ရုတ်တရက်ပင် အစီအရင် အလွှာလွှာတို့သည် လည်ပတ်လျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် ထက် အများကြီး သာလွန်မြင့်မားလှသော အရှိန်အဝါ စွမ်းအင်များကို ဝုန်းဒိုင်းကြဲ ပွင့်အံထွက်ပေါ်စေခဲ့ကာ၊ သူ့ကို ကာကွယ်လျက် အမည်းရောင်မြူခိုးကြီး၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ထားမှုကို ဖောက်ထွက်သွားခဲ့စေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ဖန့်ချန်၏ အမြင်အာရုံထဲကနေ လုံးဝကို ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေတော့သည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပြင်မှာ မသိမသာ မည်းမှောင်သွားခဲ့ရပြီး၊ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်၏၊ ခုနစ်ပါးနေမင်း တံဆိပ်သည် ချက်ချင်းပင် တောက်ပကြည်လင်လှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေခဲ့သဖြင့်၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ထိုးဆင်းလာခဲ့ကြသော အမည်းရောင်မြူခိုးကြီးမှာ တွန့်ဆုတ်သွားခဲ့ရသည့် အရိပ်အယောင်မျိုး ပြသသွားခဲ့ရပေသည်။

ဒါနဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ သူသည် အဝေးတစ်နေရာဆီကနေ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှတဲ့ အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလိမ်ယှက်ကောက်ကွေးနေသော မျှော်စင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲကနေ၊ အလွန်အမင်း ကြီးမားထည်ဝါလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးတစ်ခု ရုန်းကန်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည့်အတိုင်းပင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အဲဒါကတော့ တစ်ကိုယ်လုံး နက်မှောင်နေသော မြွေနဂါးကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး၊ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ဤအရပ်မျက်နှာဆီသို့ ကူးခတ်ရွေ့လျားလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုကြောင့်၊ ဤနေရာရှိ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများမှာ ပိုမို၍ သောင်းကျန်းရမ်းကားလာခဲ့ကြရပေသည်။

“ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး…… ထုန်းယူ…… ဒီနေရာရဲ့ မူလအရှင်သခင်က အသက်ရှင်နေစဉ်တုန်းက၊ သေမျိုးနွယ်စု ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာလား ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်အာရုံမှာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရ၏။

ပြီးတော့ သူ၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေကြသော ဤအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများမှာလည်း၊ သေချာပေါက် ဤထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ နည်းလမ်းများ ဖြစ်နေဖို့ အခွင့်အလမ်း အလွန်အမင်း များပြားလှပေသည်။

အကယ်၍ ဤခန့်မှန်းချက်သာ အမှန်အကန် ဖြစ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင်တော့၊ ကော်ယန့်လီနှင့် ထိုက်ဟောင်ယွီ တို့သည် ဤနေရာတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများ တည်ရှိနေကြောင်းကို မသိရှိကြဘဲ နေမည့် အကြောင်းပြချက် လုံးဝကို မရှိပါချေ။

ထိုအချိန်တွင်၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည် ဖန့်ချန်၏ တည်ရှိမှုကို အမိအရ သတ်မှတ်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး၊ အေးစက်စက် နိုင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် သူ့ကို သေလုမတတ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ကူးခတ်ရွေ့လျားမှု အရှိန်အဝါက မမြန်ဆန်လှဘူးဟု ထင်မှတ်ရသော်လည်းပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်မျှ လိမ်ယှက်လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်းတွင်မူ၊ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဖန့်ချန်၏ ဘေးနားဆီသို့ တရိပ်ရိပ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများ၊ ထို့အတူပင် အဆက်မပြတ် ချဉ်းကပ်လာနေခဲ့သော ဤထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးတို့သည်၊ အချိန်နှင့်အမျှ ဖန့်ချန်၏ အပေါ်သို့ အလွန်အမင်း လေးလံထူထပ်လှသော ဖိအားကြီးများကို ပေးဆောင်လာခဲ့ကြရပေတော့သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ စွမ်းအားကွာခြားချက်က တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းလှပေသည်၊ အကယ်၍သာ ဤထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ အမဲလိုက်ပစ်မှတ်အဖြစ် အသတ်မှတ်ခံလိုက်ရမယ် ဆိုရင်တော့၊ ဘာအလွဲအချော်မှ မရှိဘဲ၊ ကရုဏာတံဆိပ် ကို ထုတ်ဖော်အသုံးချလိုက်ရင်တောင်မှ၊ ချေးပိုးက သစ်ပင်ကြီးကို လှုပ်ခါဖို့ ကြိုးစားနေခဲ့သလိုမျိုး အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သွားရပေလိမ့်မည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများသည် ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးကို ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ရရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြတော့ဘဲ၊ ခုနစ်ပါးနေမင်း တံဆိပ်ကိုလည်း တွန့်ဆုတ်နေခြင်း မရှိကြတော့ပါချေ၊ ထိုအစား ဖန့်ချန်၏ ဆီသို့ လှိုင်းတံပိုးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် ထိုးဆင်းတိုက်ခိုက်လာခဲ့ကြတော့သည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်မျှ လိမ်ယှက်လှုပ်ရှားလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ သွေးအိုင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသော ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက်၊ ဖန့်ချန်၏ ဆီသို့ ကိုက်ခဲဝါးမြိုရန် ထိုးဆင်းလာခဲ့သည်။

၎င်းသည် ဖန့်ချန်ကိုသာ ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်ချင်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကိုပါ တစ်ပါးတည်း ဝါးမြိုပစ်ချင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အလွန်မင်း အရေးကြီးလှသည့် အချိန်အခါသမယတွင်မူ၊ ဖန့်ချန်သည် ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး အား တန်းတန်းမတ်မတ် စိုက်ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ ၎င်း၏ ရုပ်အသွင်သဏ္ဌာန်ကို အပြည့်အဝ မြင်တွေ့အောင် ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ထို့နောက်တွင်မူ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် တစ်လက်မချင်းစီအလိုက် ပုံရိပ်ယောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက် ကိုက်ခဲလိုက်သည့် ထိုမျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် ဖန့်ချန်နှင့်အတူ တစ်ပါးတည်း၊ မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ လုံးဝကို အစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေတော့သည်။

ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး၊ မိမိ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်ရှိတော့မည့် သားကောင်က ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါတွင်မူ၊ ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့လျက် စူးရှကျယ်လောင်လှသော အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝ၏ အတွင်းပိုင်းထဲတွင်မူ၊ ဖန့်ချန်နှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့သည် အတူတကွ ရပ်တန့်လျက်၊ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ ပုံရိပ်ကို လှမ်း၍ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓအတတ်ပညာ ၏ စွမ်းအားများမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုလုံး၏ နေရာအနှံ့အပြားသို့ လွှမ်းခြုံပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရသည်နှင့်အမျှ၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ ကိုယ်ထည်ပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း လုံးဝကို အစအန ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုလုံးသည်၊ ပိုမို၍ နက်ရှိုင်းလှသော ဟင်းလင်းပြင် ဟာလာပြင်ကြီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“ဖန့်ငရဲမင်းကြီး…… ဒါက……”

ချီယန်သူတော်စင်မှာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေခဲ့မိရင်း ဖြစ်သည်။

“အသက်စွမ်းအင် အဆင့်မြင့်ပိုင်း ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်လောက် ရှိတဲ့ သတ္တဝါဆိုးတစ်ကောင်ပဲ ”

ဖန့်ချန်က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

အသက်စွမ်းအင် အဆင့်မြင့်ပိုင်း ဟုတ်လား

ချီယန် သူတော်စင်မှာ အသက်ကို ပြင်းထန်စွာ ရှူသွင်းလိုက်မိပြီး၊ မိမိအနေဖြင့် ထိုကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းရှိသော တည်ရှိမှုကြီး၏ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်အထိ တောင့်တင်းခိုင်မာထက်မြက်နေမလဲ ဆိုတာကို တွေးတောမိရန် တကယ့်ကို ခက်ခဲလှပေသည်။

ပိုပြီးတော့ တွေးတောမိရန် ခက်ခဲလှသည်ကတော့၊ မိမိ၏ မျက်စိရှေ့မှ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်းပဲ၊ ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် သတ္တဝါဆိုးကြီး၏ မျက်စိရှေ့ကနေ သက်ဘေးလွတ်အောင် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့လည်း သူသည် အလွန်အမင်း ကံကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

အကယ်၍သာ မိမိ၏ မျက်စိရှေ့မှ ဤပုဂ္ဂိုလ်သာ သေဆုံးသွားခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည်လည်း သေချာပေါက် ပျက်စီးခြင်း နိဂုံးနှင့် ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ၊ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မြွေကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တစ်ခလုပ်တည်း ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။

သူကိုယ်တိုင်လည်း၊ သေချာပေါက် ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အလမ်း လုံးဝကို ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါချေ။

“ဖန့်ငရဲမင်းကြီး…… ဒါဆိုရင် ငါတို့တွေ အခုဘယ်အချိန်ကျမှ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားနိုင်မှာလဲ ”

ချီယန်သူတော်စင်က အနည်းငယ် ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်နေခဲ့မိရင်း လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ထွက်ခွာချင်တဲ့အချိန်ဆို အချိန်မရွေး ထွက်ခွာလို့ရတယ် ”

ဖန့်ချန်က စကားဆုံးသည်နှင့်၊ ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ ကောင်းကင်ယံဆီသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ကြီးမားလှသော ပိတ်ကားကြီးတစ်ခု က ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် ထိုးဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ကိုယ်ထည်ပုံရိပ်ကြီးမှာ ထိုအထဲ၌ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပေတော့သည်။

……

……

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝ၏ ရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်နေခဲ့ပြီး၊ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ရသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် အောက်ခြေဘက်မှ ထူထပ်လှသော အမည်းရောင်မြူခိုးကြီး အား လှမ်း၍ ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးမှာ အမည်းရောင်မြူခိုးကြီး၏ အတွင်းပိုင်းထဲတွင် ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို တုန်ဟီးသွားစေနိုင်စွမ်းသော ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မြည်တမ်းသံကြီးများကို ထုတ်လွှတ်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ဤအချိန်ကျမှသာ စိတ်အာရုံ ပြန်လည်လည်ပတ်လာခဲ့ရပြီ ဖြစ်သဖြင့်၊ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိတော့သည်။

“အစ်ကိုကြီးယွီ…… ဖန့်အစ်ကိုကြီးကတော့……”

“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်တတ်ကြတာ၊ ဒီနေရာက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေက ဒီလောက်အထိ တောင့်တင်းခိုင်မာ ထူထပ်နေခဲ့တာမို့၊ ဖန့်ညီကိုက ခုနစ်ပါးနေမင်း ကျောင်းသားတစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ဆိုပေမယ့်လည်း၊ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က တကယ်တမ်း၌ မမြင့်မားလှသေးဘူး။

အခုအချိန်မှာတော့ သေချာပေါက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး၊ ဒီနေရာမှာတင် သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ် ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက သာသာလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိရင်း -

“ငါလည်း ဒီနေရာက ဒီလောက်အထိ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးမားလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့မိဘူး၊ ပြီးတော့ ဒီနေရာမှာ ဘာဖြစ်လို့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေ တည်ရှိနေရတာလဲ ဆိုတာကိုလည်း ပိုပြီးတော့ မသိနိုင်ခဲ့ဘူး"

“အကယ်၍ ဖန့်ညီကိုအနေနဲ့ ခုနစ်ပါးနေမင်း တံဆိပ်ကို အားကိုးပြီးတော့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေတွေကို ခေတ္တခဏမျှ တားဆီးထားနိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ဒီထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးကိုတော့…… သူ ဘယ်လိုမှ တားဆီးထားနိုင်စွမ်း ရှိမှာမဟုတ်ပါဘူး ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး၊ ဘာကြောင့်မှန်းမသိရဘဲ၊ သူမသည် ရုတ်တရက်ပင် ရင်ဘတ်ထဲကနေ နာကျင်ရသည့် ခံစားချက်မျိုး တစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် သူမ၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့် အခါ၊ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

“ဖန့်ညီမလေး…… သူတော်စင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ အသက်နဲ့ သေခြင်းတရားကိုတော့ ရင်ဆိုင်ကြရတာ သဘာဝပဲ၊ အထူးသဖြင့် ကျောင်းတော်ရဲ့ သူတော်စင်တွေကတော့၊ ထမ်းဆောင်ရတဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေက ပိုပြီးတော့ လေးလံလှတယ်၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ရဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ၊ သူတော်စင်တွေ သေဆုံးပျက်စီးသွားကြတာမျိုး ရှိတတ်ကြတာပဲ၊ အဲဒါက တကယ်တမ်း အလွန်အမင်း သာမန်ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ၊ မင်းလည်း စိတ်ထဲမှာ အများကြီး တွေးတောမနေပါနဲ့တော့၊ ငါ မင်းကို ခေါ်ပြီး ဒီနေရာကနေ အရင်ဆုံး ထွက်ခွာသွားမယ် ”

အခန်း (၂၁၄၆) ခွေးမသား ယင်သူတော်စင်

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ထိုက်ဟောင်ယွီအနေဖြင့် ဖန့်ချန်ကို တိုက်ရိုက်စွန့်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ပျာပျာသလဲဖြင့် ချက်ချင်းပင် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

“အစ်ကိုကြီးယွီ…… ငါတို့တွေ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတစ်ခုခုကို ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်ကြရအောင်ပါ၊ ဖန့်အစ်ကိုကြီးက ခုနစ်ပါးနေမင်း ကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲဟာ၊ ဒီလောက်အထိ လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ သေဆုံးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

သူ ဒီတစ်ခေါက် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်နယ်မြေထဲကို လာခဲ့တာကလည်း၊ ကျွန်မ ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ကြုံတွေ့ရမှာကို စိုးရိမ်လို့ လာခဲ့တာ။ အကယ်၍သာ ကျွန်မက အသက်ရှင်လျက် အပြင်ကို ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပြီးတော့၊ သူကတော့ ဒီနေရာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရမယ် ဆိုရင်……”

“မင်းရဲ့ ဆိုလိုရင်းကို ငါနားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့လည်း……”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် အောက်ခြေဘက်ရှိ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးကို တစ်ချက်မျှ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်မိပြီး၊ ရင်ထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေဆဲ ဖြစ်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

“ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးက နိုးထလို့နေပြီ၊ ဖန့်ညီကို သေလားရှင်လား ဆိုတာကို အတည်ပြုဖို့အတွက်ဆိုရင်၊ ငါတို့တွေ ကိုယ့်အသက်ကိုပါ ပုံအောပြီး ရင်းနှီးကြရဖို့ အခွင့်အလမ်း အလွန်အမင်း များပြားတယ်၊ ဒါက တကယ့်ကို မထိုက်တန်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

ငါလည်း ငါ့ရဲ့ ဆရာသခင်က ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပေါ်မှာ ချန်ထားပေးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေကို အားကိုးပြီးတော့မှသာ၊ မင်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှုကို ခေတ္တခဏမျှ ကာကွယ်ထားနိုင်တာ။

အခုအချိန်မှာတော့ အဲဒီကောင်ကြီး ထွက်ခွာသွားတာကိုပဲ စောင့်ဆိုင်းနေရုံရှိတော့တယ်၊ ဒါမှ ငါတို့တွေ ဒီနေရာကနေ ဆုတ်ခွာသွားနိုင်မှာ၊ မဟုတ်လို့ကတော့ အနည်းငယ်မျှ လှုပ်ရှားမိတာနဲ့တင်၊ အဲဒီကောင်ကြီးက ရိပ်မိသွားပြီးတော့ ငါတို့တွေကို ပါးစပ်တစ်လုပ်တည်းနဲ့ ဝါးမြိုပစ်လိုက်လိမ့်မယ် ”

သူက စကားကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ထိုက်ဟောင်ယွီသည် အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်လှသော အကြည့်ဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျစ်ရွှယ်…… မင်းရဲ့ ပါရမီအရည်အချင်းက ငါ့ထက်လည်း အများကြီး သာလွန်မြင့်မားတယ်၊ ဖန့်ချန်ထက်လည်း သာလွန်တယ်၊ တုန်းဖန်းဟို့ ထက်လည်း သာလွန်တယ်၊ လက်ရှိ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ ဘယ်ကျောင်းသားမဆိုထက် အများကြီး ပိုပြီး မြင့်မားလှတာ။

မင်းမတိုင်ခင်တုန်းက၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်နဲ့ တန်လင်ကျောင်းတော်တို့ဟာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာတဲ့အထိ မင်းလိုမျိုး အဆင့်အတန်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်မျိုးကို လုံးဝကို ခေါ်ယူစုဆောင်းနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိကြဘူး။

ဒါကြောင့်မို့လို့ မင်းရဲ့ အရေးပါမှု အဆင့်အတန်းက၊ ဖန့်ချန်ထက် အများကြီး ပိုပြီးတော့ များပြားလှတယ်၊ မင်းရဲ့ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းမှုကို ကာကွယ်ပေးဖို့ကသာ၊ ငါလုပ်ဆောင်ရမယ့်အရာပဲ၊ ဖန့်ချန်ကို သွားပြီး လိုက်ရှာဖို့ မဟုတ်ဘူး ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ဤကဲ့သို့သော စကားလုံးများအပေါ် မည်ကဲ့သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမည်ကို မသိတော့ပါချေ။

သူမကိုယ်တိုင်လည်း ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ စွမ်းအားက အလွန်အမင်း တောင့်တင်းခိုင်မာလှသည်ကို ကောင်းကောင်းကြီး နားလည်ထားသည် ဖြစ်ရာ၊ ယခုအချိန်တွင် ထိုက်ဟောင်ယွီအနေဖြင့် သူမကို ခေါ်ဆောင်လျက် သက်ဘေးလွတ်အောင် အတင်းတိုးထွက်လာနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ခေတ္တခဏမျှ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘဲ နေနိုင်ခဲ့ခြင်းကပင်၊ အလွန်အမင်း စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပေသည်။

ထိုအခြေအနေတွင်မှ ထိုဖန့်အစ်ကိုကြီးကို ထပ်မံသွားရောက် ရှာဖွေခိုင်းနေဦးမည် ဆိုပါက၊ တကယ့်ကိုပဲ လူတစ်ဖက်သားအား အကြပ်ကိုင်ရာ ရောက်လွန်းလှပေသည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်အနေဖြင့် တဖြည်းဖြည်းနှင့် တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပိုမို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသော အပြုံးအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ သူက ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ပုခုံးကို သာသာလေး လှမ်း၍ ပုတ်ပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်းပဲ၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကမူ စိတ်အလိုအလျောက်ပင် ရှောင်တိမ်းလိုက်မိသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ လက်ဖဝါးမှာ ဟာလာပြင်ကြီးကိုသာ ပုတ်မိသွားခဲ့သဖြင့်၊ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ်မျှ အနေရခက် အရှက်ရသွားခဲ့ရကာ၊ သူက ချက်ချင်းပဲ ပြုံးလျက် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်တော့သည်။

“ကျစ်ရွှယ်…… ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးက ပြန်သွားပြီး အိပ်ပျော်သွားတာနဲ့၊ ငါတို့တွေ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပြီ ”

“အင်း ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝ၏ ပြင်ပဘက်ဆီသို့ လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးမှာ ပတ်ပတ်လည် တစ်ခွင်လုံးသို့ အစဉ်အမြဲ ကူးခတ်လှုပ်ရှားနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အနည်းငယ်မျှ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပေသည်။

လူနှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဤကဲ့သို့ပင် စောင့်ဆိုင်းရင်း စောင့်ဆိုင်းရင်းဖြင့်၊ မည်မျှလောက်သော နေ့ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့မှန်းပင် မသိရတော့ပါချေ။

နောက်ဆုံးတွင်မူ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည် ထွက်ခွာသွားတော့မည့် အရိပ်အယောင်မျိုး စတင်ပြသလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် စိတ်လှုပ်ရှား စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာဖြင့် ဤအခြေအနေကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် မျှော်စင်ကြီး ရှိရာအရပ်ဆီသို့ ဦးတည်ပြီး ကူးခတ်သွားခဲ့ပြီး၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေများသည်လည်း အသီးသီး ၎င်း၏ ဘေးနားတွင် ဝန်းရံလျက် အတူတကွ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသညာ။

ပိတ်ကားကြီး ကို ဖြတ်ကျော်လျက် ဤအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့နေရသော ဖန့်ချန်၏ စိတ်အမူအရာမှာ မသိမသာ လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရသည်။

“ဒါဆိုရင် ကော်ယန့်လီရဲ့ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရပ်က၊ ရည်ရွယ်ချက်က ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မဟုတ်ဘဲနဲ့၊ ငါ့ကိုပဲ ထောင်ချောက်ဆင်ပြီး သတ်ဖြတ်ချင်နေခဲ့တာလား။ သူက ငါ သေချာပေါက် ငါးစာဟပ်မိလိမ့်မယ် ဆိုတာကို ကြိုတင်ပြီး သိနေခဲ့တာလား ”

ထိုနေရာသို့ တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ၊ ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အေးစက်စက် နိုင်လှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေပေါ်တွင် ကော်ယန့်လီ ချန်ထားခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိနေကတည်းက၊ သူဟာ ထိုအရာအားလုံးက ကြိုတင်ပြီး ပူးပေါင်းကြံစည် စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိထားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့လည်း သူသည် အစပိုင်းတုန်းကတော့၊ တစ်ဖက်လူ၏ ပစ်မှတ်က မိမိကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝကို ထင်မှတ်မထားခဲ့မိခြင်း ဖြစ်သည်။

“ဒါကလည်း စိုးရိမ်စိတ် လွန်ကဲမိလို့ စိတ်အာရုံတွေ ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ရတာပဲ ”

ဖန့်ချန်က တိုးညင်းသော လေသံဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်မိသည်။

“ဖန့်…… ဖန့်ငရဲမင်းကြီး…… ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးက တစ်ခုခုကို ရိပ်မိသွားပုံရတယ် ”

ချီယန်သူတော်စင်က ရုတ်တရက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းအလင်းတန်းက လှုပ်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ပိတ်ကားကြီး၏ အပေါ်သို့ နောက်တစ်ဖန် ပြန်လည်ကျရောက်သွားခဲ့တော့သည်။

……

……

“ကျစ်ရွှယ်…… ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးက ထွက်သွားတော့မယ့်ပုံပဲ၊ ငါတို့တွေ ထွက်ခွာသွားလို့ ရပြီ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

သူသည် စိတ်အလိုအလျောက်ပင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ လက်ကို လှမ်း၍ ဆွဲရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကမူ စိတ်အလိုအလျောက်ပင် ထပ်မံ ရှောင်တိမ်းလိုက်မိပြန်သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီကလည်း ထိုအရာကို အလေးအနက်မထားတော့ဘဲ၊ ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စွမ်းအားကို မောင်းနှင်လျက် အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး ဤနေရာမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။

သို့သော်လည်းပဲ သူက လှုပ်ရှားမှု စတင်ပြုလုပ်ရန် ကြံရွယ်လိုက်ရုံတင် ရှိသေးသည့် အချိန်တွင်ပင်၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး၊ အေးစက်စက် နိုင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ၎င်းတို့ လူနှစ်ယောက်စလုံးကို တန်းတန်းမတ်မတ် စိုက်ကြည့်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ ထိုမျက်ဝန်းအလင်းတန်းကြောင့် လန့်ဖျာသွားခဲ့ရပြီး၊ နှစ်ဖက်စလုံးက အလွန်အမင်း ဝေးကွာလှသော အရပ်မျက်နှာတွင် ကွာခြားနေခဲ့ကြသော်လည်းပဲ၊ ဤထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီး၏ မျက်ဝန်းအစုံကမူ သူမ၏ အပေါ်သို့ ဒြပ်မဲ့လှသော ဖိအားကြီးတစ်ခုကို ပေးဆောင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင်၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည် အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လှသော အရှိန်အဝါဖြင့် ဤအရပ်မျက်နှာဆီသို့ ကူးခတ်ထိုးဆင်းလာခဲ့တော့သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် လေသံနှိမ့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ငါတို့ သွားကြစို့ ”

သူသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်လိုက်ပြီး၊ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်လျက် ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်းပဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ သေမင်းတစ္ဆေ စစ်တပ်ကြီးသည် ဦးစွာပထမ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။

တောင့်တင်းခိုင်မာလှသော အမည်းရောင်မြူခိုးကြီးသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး၊ အဆက်မပြတ် ကိုက်ခဲဝါးမြိုလျက်၊ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲငင်နေခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

ထိုအခြေအနေကြောင့် ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် အချိန်မီ အတားအဆီးကို ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

ရုတ်တရက်ပင်၊ အလွန်အမင်း အေးစက်စက် နိုင်လှသော အငွေ့အသက်တစ်ခုသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ တံခါးဝကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဖောက်ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုက်ဟောင်ယွီနှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရလေသည်။

လူနှစ်ယောက်စလုံး၏ သွေးသားခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ အခြေအနေအတိုင်းပင် ရေခဲတုံးကြီးအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲခဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

၎င်းတို့ လူနှစ်ယောက်စလုံး ပြိုင်တူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည့်အခါ၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးမှာ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလျက်၊ မျက်ဝန်းအစုံကို အေးစက်စက် အရောင်အဝါများဖြင့် ၎င်းတို့အား စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ၎င်းက ပါးစပ်တစ်ချက် ကိုက်ခဲချလိုက်တော့သည်။

ခရက်

အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တံခါးဝသည် ချက်ချင်းပင် ထောင့်စွန်းတစ်ခု စုတ်ပြဲပျက်စီးသွားခဲ့ရလေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းအားများမှာ ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် သောင်းကျန်းရမ်းကားသွားခဲ့ရသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီနှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့ လူနှစ်ယောက်စလုံးမှာ ဤအချိန်အခါသမယတွင်၊ ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုနှင့် တုန်ခါမှုကြီးများကြောင့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ၏ ပြင်ပဘက်သို့ လွင့်စင်ထွက်ပေါ်သွားခဲ့ကြရတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ကိုယ်ထည်ကို ပြသလျက် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အား ဆွဲခေါ်သွားရန် တကယ့်ကိုပင် မနည်းအောင့်အီးသည်းခံလိုက်ရ၏၊ သို့သော်လည်းပဲ မည်သူက ထင်မှတ်ထားခဲ့မိမည်နည်း၊ ထုန်းယူ မြွေနဂါးကြီးသည် ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးသွားခဲ့သည့်အခါ၊ ခေါင်းကို လှည့်ကာ တင်ပါးကို လှုပ်ခါလျက် တန်းတန်းမတ်မတ် ကူးခတ်ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ လူနှစ်ယောက်ကို ဆက်လက်ပြီး လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေခြင်း မရှိတော့ပါချေ။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ထိုက်ဟောင်ယွီ တို့သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ကြရသည်။

ကံကောင်းသည်က ၎င်းတို့ လူနှစ်ယောက်စလုံး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်အတန်းက မနိမ့်လှသေးသဖြင့်၊ ဤမျှလောက်သော အမြင့်ကနေ ပြုတ်ကျရုံမျှဖြင့် ဘာမှမဖြစ်ဘဲ၊ အလွန်ဆုံးရှိလှ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျင်းကြီးတစ်ခု စိုက်ဝင်သွားရုံမျှသာ ဖြစ်သည်။

“တကယ့်ကိုပဲ အေးစိမ့်လွန်းတယ်……”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ သွားအစုံမှာ တဆတ်ဆတ် တုန်လှုပ်နေခဲ့ရပြီး၊ မျက်ခုံးများ၊ ဆံပင်များ၊ မျက်တောင်များ၊ နှာခေါင်းပေါက်များ စသည်တို့မှာ အားလုံးပင် ခပ်ပါးပါး ရေခဲနှင်းပွင့်လွှာများဖြင့် လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲတွင် အလွန်အမင်း အေးစိမ့်လှသော အအေးဓာတ်တစ်ခုက သောင်းကျန်းရမ်းကားနေခဲ့သဖြင့်၊ သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကိုပင် တားမြစ်ပိတ်ဆို့သွားစေခဲ့ကာ၊ တန်ပြန်တွန်းလှန်နိုင်စွမ်း လုံးဝကို မရှိတော့ပါချေ။

ထိုက်ဟောင်ယွီသည်လည်း ဤအချိန်တွင် ခေါင်းကို ခါယမ်းလျက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်မိပြီး၊ သူ၏ အခြေအနေကတော့ အနည်းငယ် ပိုမိုကောင်းမွန်နေခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေကာ၊ ထိုမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်မှု မရှိဘဲ၊ တစ်လှမ်းချင်းစီဖြင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်စိရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ လက်ရှိ ရုပ်အသွင်သဏ္ဌာန်နှင့် ကြုံတွေ့နေရသော အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ သူ၏ စိတ်အမူအရာမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ရတော့သည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ မင်း အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ အအေးဓာတ်တစ်ခုရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတာပဲ၊ တကယ်လို့သာ ဒါကို အမြန်ဆုံး မဖြေဖျောက်နိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့၊ အဲဒါက မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်၊ မင်းက အထွတ်အထိပ်တာအို အဆင့်အတန်း ရှိတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိုင်ရှင် ဖြစ်နေခဲ့ရင်တောင်မှ၊ ဒီအခြေအနေကြောင့် အခြေခံအုတ်မြစ် တွေ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရပြီး၊ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် အဆင့် အထိ ကျဆင်းသွားရဖို့ အခွင့်အလမ်း ရှိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် ကမ္ဘာကြီး အဆင့် အထိတောင်မှ……”

ထိုက်ဟောင်ယွီမှာ အလွန်အမင်း ပျာပျာသလဲ ဖြစ်နေခဲ့မိသည်။

“ငါလည်း အရင်တုန်းက ဒီလိုမျိုး ဆင်တူတဲ့ ဒဏ်ရာမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးတယ်၊ အကယ်၍သာ ခုနစ်ပါးနေမင်း တံဆိပ် မရှိဘူး ဆိုရင်တော့၊ လုံးဝကို အပြည့်အဝ ကုသပျောက်ကင်းနိုင်ဖို့ တကယ့်ကို ခက်ခဲလှတဲ့အရာပဲ။

အရင်တုန်းက ဒဏ်ရာရရှိခဲ့တဲ့ ကိစ္စသာ မရှိခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့၊ ငါလည်း စောစောစီးစီးကတည်းက ခုနစ်ပါးနေမင်း ကျောင်းသားတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ ယခုအချိန်တွင် အေးစိမ့်လွန်းလှသဖြင့် အလွန်အမင်း ခံရခက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုစကားလုံးများကို ထပ်မံကြားသိလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး ချက်ချင်းပင် ချောက်ကမ်းပါးအောက်ခြေသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု ဖန့်မိသားစု အနေဖြင့်၊ မနည်းကြိုးစားပြီးမှသာ ၎င်းတို့ သုံးယောက်စလုံးကဲ့သို့သော အထွတ်အထိပ်တာအို အဆင့်အတန်းရှိသည့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပါရမီရှင် သုံးယောက်ကို ထွက်ပေါ်လာစေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်၊ ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးဆီသို့ပင် မရောက်ရှိရသေးခင်စပ်ကြားမှာတင်၊ ထိုအခြေအနေကြောင့် အခြေခံအုတ်မြစ်များ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့မည် ဟုတ်လား။

အကယ်၍သာ ဖန့်မိသားစုဘက်က ဤအကြောင်းအရာကို သိရှိသွားခဲ့ကြမယ် ဆိုရင်တော့၊ ဘယ်လောက်တောင် များပြားလှတဲ့ လူတွေက ဒီအတွက် စိတ်နှလုံး ထိခိုက်ကြေကွဲကြရမလဲ၊ ဒီအတွက် ဒေါသတကြီး ဖြစ်ကြရမလဲ။

“ငါ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေ ထိခိုက်ပျက်စီးလို့ မဖြစ်ဘူး……”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က တိုးညင်းစွာဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဟုတ်သားပဲ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ပျာပျာသလဲဖြင့် နဂါးဝါအသီးကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။

၎င်း၏ ကိုယ်ထည်ပေါ်မှ ဝုန်းဒိုင်းကြဲလျက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ပူပြင်းလှသော အပူလှိုင်းကြီးကြောင့်၊ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှ အပူချိန်မှာ ချက်ချင်းပင် အများကြီး မြင့်တက်သွားခဲ့ရပေသည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည်လည်း ရုတ်တရက်ပင် တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် နေရထိုင်ရ သက်သာသွားခဲ့သလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီနဂါးဝါအသီးက၊ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာအခြေအနေကို သေချာပေါက် ထက်ဝက်လောက်အထိ ကုသပျောက်ကင်းသွားစေနိုင်လိမ့်မယ်။

အကယ်၍ မင်းအနေနဲ့ အခုအချိန်မှာတင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့် ကို အောင်မြင်စွာ ဖောက်ထွက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်တော့၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းတဲ့ အချိန်မှာ ဖြစ်ပေါ်လာမယ့် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဒီရေလှိုင်းစွမ်းအား ကို အသုံးချပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းထဲက အအေးမိဒဏ်ရာတွေကို လုံးဝကို ချေဖျက်ပစ်လိုက်နိုင်လိမ့်မယ် ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ လင်းလက်သွားခဲ့ရသော်လည်းပဲ၊ မကြာခင်မှာတင် ထပ်မံ၍ မှေးမှိန်သွားခဲ့ရပြန်သည်။

“အစ်ကိုကြီးယွီ…… ဒီကမ္ဘာ့ရတနာက အစ်ကို့အတွက်လည်း အလွန်အမင်း အရေးကြီးလှတဲ့အရာ ဖြစ်နေမှာပဲဟာ ဒါကို ကျွန်မရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ အသုံးချလိုက်မယ် ဆိုရင်တော့……”

“ရူးလိုက်တာ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက သာသာလေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“ငါ့အနေနဲ့ ငါ့ရဲ့ အအေးမိဒဏ်ရာတွေကို ကုသဖို့အတွက် ဒါကို လိုအပ်တာ မှန်ပေမယ့်လည်း၊ မင်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်လိုက်မယ် ဆိုရင်တော့၊ မင်းက ငါ့ထက်စာရင် ဒီရတနာပစ္စည်းကို ပိုပြီးတော့ အရေးတကြီး လိုအပ်နေတာ ထင်ရှားပါတယ် ”

စကားဆုံးသည်နှင့်၊ သူက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ စွမ်းအားကို သာသာလေး မောင်းနှင်လိုက်ပြီး၊ နဂါးဝါအသီးကို ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ပါးစပ်အနားဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်သည်။

“ကျစ်ရွှယ်…… မင်းဒါကို သုံးဆောင်လိုက်ပါ၊ ပြီးရင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို ဖောက်ထွက် ကျော်ဖြတ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်၊ ငါ မင်းအတွက် အစောင့်အရှောက် လုပ်ပေးမယ် ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ ထိုအချိန်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ခေါင်းကို သာသာလေး မော့လိုက်ကာ၊ နဂါးဝါအသီးကို ပါးစပ်အတွင်းထဲသို့ စုပ်ယူဝါးမြိုလိုက်တော့၏။

ပိတ်ကားကြီး၏ အောက်ခြေတွင်မူ။

ဖန့်ချန်သည် အေးစက်စက် နိုင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ထိုအရာအားလုံးကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိပြီး၊ သွားကို ကြိတ်လျက် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

“ခွေးမသား ယင်သူတော်စင် "