အခန်း (၂၁၄၉-၂၁၅၀)

အခန်း (၂၁၄၉) စီနီယာအစ်ကိုယွီက တကယ်ပဲ သူရဲကောင်းပီသပါပေတယ်

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် မျက်လုံးအစုံ၏ ထောင့်စွန်းကနေ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တစ်လက်မချင်းစီ စေ့စေ့စပ်စပ် အကဲခတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့လက်ထဲက မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကြီး ပြန်လည်ပြည့်စုံလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် အချိန်တွင်ပင်……

နောက်ဆုံး၌ သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် အရောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး၊ ဟာလာပြင်ကြီးထဲကနေ လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာကာ၊ သူ၏ မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကို တစ်ပိုင်းတစ်စ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဟာလာပြင်ကြီးထဲသို့ပင် ပြန်လည်၍ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်ကို ၎င်း၏ မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ထိုအရာအားလုံးက အလွန်အမင်း မြန်ဆန်လွန်းလှသော်လည်း၊ သူသည် မိမိကိုယ်တိုင် မျက်စိပြာသွားခဲ့ခြင်း လုံးဝမဟုတ်ကြောင်းကိုမူ အသေအချာ အာမခံနိုင်ပေသည်။

“ဘယ်သူလဲ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းတို့နှင့်အတူ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆတ်ခနဲ မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ သေလူကဲ့သို့ ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တက်လှမ်းနေသည့် လှုပ်ရှားမှုအရှိန်အဝါများမှလွဲ၍၊ အခြားသော လှုပ်ရှားမှုဟူ၍ ဘာတစ်ခုမျှ ရှိမနေခဲ့ပါချေ။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ဦးနှောက်သည် အလွန်အမင်း လျင်မြန်စွာဖြင့် လည်ပတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

သူသည် အမျိုးမျိုးသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို တွေးတောမိနေခဲ့သည်။

“ဒါ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ၊ ကျွန်အမှုထမ်း စစ်သည်တော်အုပ်စုတစ်စုကို မွေးမြူထားခဲ့တာများလား ”

“မဟုတ်သေးပါဘူး၊ ကျွန်အမှုထမ်း စစ်သည်တော်တွေ ဆိုရင်တောင်မှ၊ အလွန်ဆုံးရှိမှ တစ်ပိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်လောက်ပဲ ရှိမှာ။ သူတို့က ငါ့ရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ ဒီလိုမျိုး တစ္ဆေလို သရဲလို လာပြီးတော့ လှည့်စားနိုင်ပါ့မလား ”

“အကယ်၍ ကျွန်အမှုထမ်း စစ်သည်တော်တွေ မဟုတ်ဘူး ဆိုရင်တော့…… သူမရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲမှာ၊ အစောကြီးကတည်းက သူတော်စင်တစ်ယောက်ယောက် ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာလား ”

“ဒါပေမဲ့ ဒါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…… ဆရာကိုယ်တိုင် ဒီနေရာကို လာပြီးတော့ တစ်ခေါက် စစ်ဆေးသွားခဲ့တာပဲ၊ ဘာပြဿနာမှ မရှိဘူးလို့ အသေအချာ အတည်ပြုထားခဲ့တာပဲကို……”

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်ဝန်းအစုံမှာ အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရပြီး၊ ခုနတင်ကမှ ဖျက်ဆီးခြင်းခံလိုက်ရသော မဟာအစီရင်ခံစနစ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကာ၊ စနစ်ပေါ်ရှိ ဖျက်ဆီးခံထားရသော ခြေရာလက်ရာများကို စိုက်ကြည့်နေရင်း၊ မျက်လုံးအစုံ၏ ထောင့်စွန်းကနေမူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ထွက်လာခဲ့စမ်းပါ၊ ငါက ရှီမျိုးနွယ်စုက ထိုက်ဟောင်ယွီပဲ။ မင်းက ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့ ငါ မင်းနဲ့ ကုန်သွယ်မှုတစ်ခု လုပ်ချင်တယ်။ မင်းကို ဒီလောကရဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့်အတန်းထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် လမ်းစတစ်ခု ငါ ပေးမယ် ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက လေးနက်လှသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင်မူ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေဆဲပင် ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိုက်ဟောင်ယွီအား ပြန်လည်၍ အကြောင်းပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပိုမို၍ ကြည့်ရဆိုးလာခဲ့ရသည်။

တစ်ဖက်လူသည် တစ္ဆေလို သရဲလို လှုပ်ရှားသွားလာနိုင်ပြီး၊ မိမိ၏ မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းမျိုးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ လှုပ်ရှားသွားခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ သူ့ထက် အားနည်းလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှပေသည်။

ယခုအချိန်က အလွန်အမင်း အရေးကြီးလှသော အချိန်အခါမျိုး ဖြစ်ရာ၊ သူသည် ပြင်ပလူတစ်ယောက်ယောက်က မိမိအား လာရောက်နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးခြင်းကို မည်သို့မျှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

“ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘူး၊ အကယ်၍ မတော်တဆမှုတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့မယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ ဒီနေ့ ငါ သူမရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကို လုယူရမယ်။ ဒီလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာဒဏ်ရာကို ပြန်ပြီး ကုသနိုင်မှာ ဖြစ်သလို၊ ပိုပြီးတော့ အားကောင်းတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ ”

ထိုအချက်ကို တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ၊ ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ရုတ်တရက်ပင် လျှပ်စီးလက်သည့်အလား လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့်၊ ဤနေရာရှိ ဖျက်ဆီးခံထားရသော မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကို ပြန်လည်၍ ဖြည့်စွက်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက်တွင်မှ သူက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုလက်မည်းကြီးမှာလည်း ဆက်လက်၍ ဟန်ဆောင်ပုန်းအောင်းမနေတော့ဘဲ၊ ပိုမို၍ လျင်မြန်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏ မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်ပင် အများအပြား ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

“မင်း…… သေထိုက်တယ်ကွာ”

ထိုက်ဟောင်ယွီ လုံးဝကို စိတ်ပျက်အားငယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ နီရဲတောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုမြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

ဒါက သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရပြီးမှ ရရှိခဲ့သော ခဲယဉ်းလှသည့် အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း၊ ရလဒ်အနေဖြင့်မူ ဤကဲ့သို့သော မည်သည့်ဇာစ်မြစ်မှန်းမသိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခု၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပေသည်။

“ ငါ ဒီလိုမျိုး အခွင့်အရေးကောင်းကို လုံးဝ လက်လွတ်မခံနိုင်ဘူး ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်မိပြီး၊ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် အနှစ်သာရသွေးစင်တစ်တန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ကာ၊ မဟာအစီရင်ခံစနစ်ကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်လည်ဖြည့်စွက်ရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်းပဲ ကွက်တိပင် ထိုအချိန်၌၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ အရှိန်အဝါများသည် ရုတ်တရက် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး၊ အတွင်းကမ္ဘာ့စွမ်းအားများသည် ပိုမို၍ သောင်းကျန်းရူးသွပ်လှသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းထဲသို့ အမြဲမပြတ် စီးဝင်သွားခဲ့ကာ၊ ထို့နောက်တွင်မှ ငြိမ်သက်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန်အမင်း ဖြူဆုတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က…… စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးထက်၌ မသိမသာ ဖွေးဖွေးလှုပ်နေသော အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေခဲ့ပြီး၊ သူမသည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက်တွင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အရသာကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ခွန်အားစွမ်းအားပိုင်းတွင်မူ၊ မည်မျှလောက်အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်ကိုပင် မပြောနိုင်တော့ပါချေ။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများမှာလည်း၊ သူမ၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်များနှင့် နဂါးဝါသီး တို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်မှုအောက်တွင်၊ လုံးဝကို မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် မသိမသာ ပြုံးယောင်သန်းသွားခဲ့ရသည်။

ကိစ္စရပ်များက ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ် တက်လှမ်းခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုက်ဟောင်ယွီအနေဖြင့် သူမ၏ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်များကို လုယူရန် ကြံစည်မှုမှာ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တော့သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လက်ရှိ ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်ပါဦးမလား ဆိုသည်မှာလည်း မသေချာတော့ပါချေ။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် မူလနေရာ၌ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်နေခဲ့မိပြီး၊ လက်ရှိ ရောက်ရှိသွားသော ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်ကို အသားကျအောင် လုပ်ဆောင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်မိပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မဟာအစီရင်ခံစနစ်၏ ခြေရာလက်ရာများကို လုံးဝကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာခန့် အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက်၊ သူမသည် စိတ်ကူးတစ်ချက်ဖြင့် ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကာ၊ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုယွီ၊ ကျွန်မ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါပြီ ”

သူမ၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရှိသော အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“အကယ်၍ စီနီယာအစ်ကိုယွီကသာ ကျွန်မကို ဒီအတွင်းကမ္ဘာ့ရတနာကို လွှဲပြောင်းမပေးခဲ့ဘူး ဆိုရင်တော့၊ ကျွန်မ ဒီအချိန်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင်မှ၊ အဲဒီအေးစက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို လုံးဝ အမြစ်ပြတ်အောင် ရှင်းလင်းနိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်ဦးမှာ။

ခုတော့ ကျွန်မရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေက ဘာတစ်ခုမှ ထိခိုက်ပျက်စီးသွားတာမျိုး မရှိတော့ဘူး၊ ဒါတွေ အားလုံးက စီနီယာအစ်ကိုယွီရဲ့ သူရဲကောင်းပီသမှုကြောင့်ပါ၊ ဂျူနီယာညီမလေးအနေနဲ့ စိတ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း မှတ်သားထားပါ့မယ် ”

ဒီနေရာက အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်များမှာ အဆင့်အတန်းအချို့အထိ မြင့်တက်သွားခဲ့သည်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည့်အခါ၊ ထိုက်ဟောင်ယွီသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် ငြိမ်သက်နေခဲ့မိပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ အတင်းအဓမ္မ ပြုံးလိုက်တော့သည်။

“ဂျူနီယာညီမလေး ကျစ်ရွှယ်ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ် ”

“စီနီယာအစ်ကိုယွီ၊မြွေနဂါးကြီးက ထွက်သွားပုံရတယ်၊ ကျွန်မတို့ စီနီယာအစ်ကိုဖန့် အသက်ရှင်နေသေးလား ဆိုတာကို သွားပြီးတော့ ကြည့်ကြဦးမလား ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က တိုးညင်းစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကြည့်ဖို့ လိုဦးမလားကွာ

ထိုက်ဟောင်ယွီ၏ နှလုံးသားတစ်ခုလုံး သွေးစိမ်းရှင်ရှင် ယိုစီးနေခဲ့ရပြီ ဖြစ်ကာ၊ ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက ဖန့်ချန်၏ ကိစ္စကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလာခဲ့ပြီး၊ မိမိကိုယ်တိုင် ပေးအပ်ခဲ့သော ယန်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသော နဂါးဝါသီး အပေါ်တွင်မူ ဘာတစ်ခုမျှ အရေးမစိုက်တော့ဘဲ နေခဲ့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အမည်မသိ ဒေါသအဟုန်များက ချက်ချင်းပင် တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူသည် မိမိ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ၊ အော်ဟစ်ဆဲဆိုမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရပေသည်။

ကောင်းချင်တော့ သူသည်လည်း ကိစ္စရပ်များက ဤအခြေအနေအထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် မျက်နှာပျက်စရာ ကိစ္စမျိုးကို လုံးဝလုပ်ဆောင်၍ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း၊ တစ်ဖက်လူအား အရိပ်အယောင်အချို့ကို အာရုံခံမိသွားအောင် လုပ်ဆောင်၍ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းကို အသေအချာ သဘောပေါက်နားလည်ထားခဲ့ပေသည်။

သို့မဟုတ်ပါက၊ သူသည် အလွန်အမင်းကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားရပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်းပဲ……

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ခုနတင်ကမှ ပေါ်လာခဲ့သော လက်မည်းကြီးကို တွေးတောမိလိုက်သည့်အခါ၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာ ချက်ချင်းပင် အုံ့မှိုင်းသွားခဲ့ရပြန်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုယွီ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ထိုက်ဟောင်ယွီက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အနည်းငယ်မျှ ဆန်းပြားသွားခဲ့ရသည်။

“အော်၊ ငါ ခုနက ဖန့်ညီကိုရဲ့ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခြေ ဘယ်လောက်ရှိမလဲ ဆိုတာကို တွေးနေမိလို့ပါ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ မသိမသာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

“တကယ်တော့ ဖန့်ညီကိုရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ ဆိုရင်တော့၊ ဒီလိုမျိုး အခြေအနေမျိုးအောက်မှာ၊ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ ဆိုတာက လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တော့တဲ့ ကိစ္စရပ်တစ်ခုပဲ။

ခုနက အခြေအနေမျိုးမှာ အကယ်၍ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့သာ လဲလိုက်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ၊ သေချာပေါက် သေရမှာပဲ ”

“အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး ဟုတ်လား ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရသည်။

ထိုက်ဟောင်ယွီက ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ အသက်ရှင်သန်နိုင်ဖို့ လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်တော့တာ ”

ပြောဆိုပြီးသည်နှင့်၊ သူက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်

“အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး၊ ကျစ်ရွှယ်လည်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို၊ အေးစက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကိုလည်း ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့ပြီပဲ။

ငါတို့ အခုအချိန်မှာ အရင်ဆုံး အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ ထွက်ခွာသင့်ပြီ၊ ဆရာနဲ့ သွားပြီးတော့ ဆုံတွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှ၊ ဆရာ့မှာ ဖန့်ညီကိုရဲ့ အသက်ရှင်သန်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို စစ်ဆေးနိုင်မယ့် အခြားနည်းလမ်း ရှိမရှိ ဆိုတာကို မေးမြန်းကြည့်ကြတာပေါ့ ”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ဤသို့သာ လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

လူနှစ်ဦးစလုံးသည် ဤနေရာကနေ အတူတကွ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြပြီး၊ အတားအဆီးများကို အဆင်ပြေချောမွေ့စွာဖြင့် ချိုးဖျက်ပစ်လိုက်နိုင်ခဲ့ကြကာ၊ ၎င်းတို့ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲကနေ လုံးဝကို ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြရာ၊ လူနှစ်ဦးစလုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပေသည်။

ထိုအချိန်၌၊ လူနှစ်ဦးစလုံးသည် ရုတ်တရက်ပင် အတားအဆီးများထက်၌ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှုအချို့ ရှိနေခဲ့သည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကြပြီး၊ အတွင်းပိုင်းထဲကနေ တစ်စုံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့မည့်အလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

နောက်ထပ်တစ်စက္ကန့်တွင်၊ အတားအဆီးများထက်၌ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရပြီး၊ ဖန့်ချန်သည် မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေစကို မောင်းနှင်လျက် ဟာလာပြင်ကြီးကို ဆုတ်ဖြဲကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ထိုက်ဟောင်ယွီနှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အံ့ဩဝမ်းသာစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်မိသည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံး၊ မင်းတို့လည်း ဘာမှမဖြစ်ကြဘူးလား။ ဒါဆိုရင်တော့ တကယ်ပဲ ကောင်းလွန်းပါတယ် ”

ထိုက်ဟောင်ယွီသည် ဖန့်ချန်အား ငေးငိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ မယုံကြည်နိုင်ခြင်း၊ ဆန်းပြားခြင်း အရိပ်အယောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်ကမူ အလွန်အမင်း အံ့ဩဝမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုဖန့်၊ အစ်ကို အသက်ရှင်နေသေးတာပဲလား ”

“ငါ သေချာပေါက် အသက်ရှင်နေသေးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့လည်း အလွန်အမင်းကို အန္တရာယ်များလွန်းပါတယ်၊ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာတင်ပဲ အသက်ပျောက်တော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့တာ ”

ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေဆဲ လေသံမျိုးဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မှ ရုတ်တရက် မျက်လုံးကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ၊ အံ့ဩမှင်သက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်မိသည်။

“ဂျူနီယာညီမလေးဖန့်၊ မင်း…… စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့ပြီလား”

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်လည်း စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်ကာ၊ ကိစ္စရပ်များ၏ အစအဆုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ပြောပြလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်သည် နားထောင်နေခဲ့ရင်း တအံ့တဩ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ ထိုက်ဟောင်ယွီက ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ဒဏ်ရာကို ကုသပေးရန်အတွက် ယန်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသော နဂါးဝါသီး ကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်သွားခဲ့ရပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“စီနီယာအစ်ကိုယွီက တကယ်ပဲ သူရဲကောင်းပီသပါပေတယ် ”

“ဟဲဟဲ၊ ဒါတွေက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တဲ့ အရာတွေပါပဲ ”

ထိုက်ဟောင်ယွီက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း၊ ထိုအပြုံးများထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာသော အတင်းအဓမ္မဖြစ်မှု၊ ခါးသီးမှုများကိုမူ၊ သူကိုယ်တိုင်သာလျှင် အသိဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်၌၊ ကော်ယန်လီသည်လည်း တုန်းဖန်းဟို့ ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အလျင်အမြန်ပင် ကိစ္စရပ်များကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ပြောပြလိုက်ပြန်သည်။

တုန်းဖန်းဟို့ သည် နားထောင်နေခဲ့ရင်း အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ဤမျှလောက်အထိ တိုတောင်းလှသော အချိန်ကာလလေးအတွင်း၌၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်အနေဖြင့် ဤမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်လှသော အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပါချေ။

“ယန်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသော နဂါးဝါသီး က အတွင်းကမ္ဘာ့ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့လည်း၊ ဘာမှတော့ အရေးမကြီးပါဘူး။ ထိုက်ဟောင်ယွီက ဒီပစ္စည်းကို မင်းဆီကို အချိန်မီ ပေးအပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက အေးစက်တဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ရှင်းလင်းပေးနိုင်ခဲ့တာကတော့၊ လှုပ်ရှားမှုက အလွန်အမင်းကို ပြတ်သားလှတယ်လို့ ပြောရမယ်။

ကျောင်းတော်အတွက် ကြီးမားလှတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်လို့၊ လောလောဆယ်တော့ သူ့ကို ကောင်းမှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားပေးမယ် ”

ကော်ယန်လီက ပြောဆိုပြီးနောက်၊ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်လိုက်မိပြီး၊ တိုးညင်းစွာဖြင့် ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။

“အရင်ဆုံး ခရီးဆက်ကြရအောင်၊ အရာအားလုံးကို ကျောင်းတော်ကို ပြန်ရောက်မှပဲ ပြောကြတာပေါ့ ”

အခန်း (၂၁၅၀) အစအဆုံး အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း

ရွှေဟွီကျောင်းတော်သို့ ပြန်လာသည့် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်တွင်၊ ဖန့်ချန်သည် ကော်ယန်လီ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲ၌ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်လှမ်းသွားလာနေခဲ့သည်။

ဤအတောအတွင်း သူသည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်အာရုံခံစားမှုမှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အား တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်စောင့်ကြည့်နေသည်ကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ခံစားမိနေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း သူက ဘာမှမသိသည့်အလား ဟန်ဆောင်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆက်တွဲ ခရီးစဉ်မှာ အလွန်အမင်း အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ပြီး၊ အချိန်အများကြီးလည်း မပေးလိုက်ရဘဲ သူတို့အားလုံး ရွှေဟွီကျောင်းတော်သို့ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့သည်။

“မင်းတို့နှစ်ယောက် လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်ကို ပြန်ပြီး သတင်းပို့လို့ရပြီ ”

ကော်ယန်လီသည် ဖန့်ချန်နှင့် တုန်းဖန်းဟို့ နှစ်ဦးအား အေးစက်စက် လေသံဖြင့် လက်ကာပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ထိုက်ဟောင်ယွီတို့ကို ခေါ်ဆောင်လျက် ရှီမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ကော်ယန်လီ လုံးဝထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည့်အခါမှ၊ တုန်းဖန်းဟို့၏ မျက်နှာထက်က အမူအရာမှာ မသိမသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ဖန့်ချန်အား စိုက်ကြည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အစောတုန်းက အဲဒီအတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ၊ တကယ်ပဲ ဘာကိစ္စတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ ”

ဖန့်ချန် အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရ၏။ တုန်းဖန်းဟို့သည် လမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပုံမှန်အတိုင်း ပြုမူနေခဲ့သဖြင့်၊ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင်လည်း ဤခရီးစဉ်အပေါ် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပါချေ။

သူက ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ဘာဖြစ်ရမှာလဲ၊ ဂျူနီယာညီမလေးကျစ်ရွှယ် ပြောခဲ့တဲ့အတိုင်းပေါ့။ ငါတို့ မြွေနဂါးကြီးနဲ့ တိုးခဲ့ကြတာလေ၊ အဲဒီကောင်က အတွင်းကမ္ဘာသေလူတွေကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိတာ။ ငါတို့သုံးယောက်စလုံး အဲဒီနေရာမှာတင်ပဲ အသက်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပေါ့ ”

“တစ်ခုခုတော့ မမှန်ဘူး ”

တုန်းဖန်းဟို့က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။

“ဒီလမ်းခရီးတစ်လျှောက်လုံးမှာ ငါ အကြိမ်ကြိမ် တွေးတောနေခဲ့တာ။ အကယ်၍ ဆရာကော်မှာ သေချာပေါက် ရာနှုန်းပြည့် ယုံကြည်ချက်မရှိဘူး ဆိုရင်၊ ထိုက်ဟောင်ယွီနဲ့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်တို့ကို ဒီအတိုင်း အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာထဲကို အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါ့အပြင် မင်းကပါ နောက်ကနေ လိုက်သွားခဲ့တာလေ၊ အကယ်၍ ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နဲ့ မင်းသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားခဲ့ရင်၊ ကာကွယ်ရေးဆရာ ဖြစ်နေရင်တောင်မှ အပြစ်ပေးအရေးယူတာကို ခံရမှာ မဟုတ်ဘူးလား ”

“မင်းပြောချင်တာက……ဆရာကော်က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ငါ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာလို့ ပြောချင်တာလား။ ငါ အဲဒီတုန်းက သူ့ကို နေမင်းခုနစ်ပါးတံဆိပ် မပေးခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်၊ သူက ငါ့ကို အငြိုးအတေးထားပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ ကြိုးစားတာပေါ့ ဟုတ်လား ”

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ မသိမသာ လှုပ်ရှားသွားခဲ့ရပြီး မျက်နှာအမူအရာကို တည်ကြည်လေးနက်အောင် လုပ်ဆောင်လျက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ငါလည်း သေသေချာချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်နိုင်ခြေတွေလည်း ရှိနေတာပဲ။ ဆရာကော်က မင်းအပေါ် ထားတဲ့ သဘောထားက အလွန်အမင်းကို အေးစက်လွန်းတယ်။ မင်း နောက်နောင် သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ ”

တုန်းဖန်းဟို့သည် ခေတ္တမျှ တွေးတောမိပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ကာ၊ လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင် တည်ရှိရာ ဘက်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့တော့သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မင်း အန္တရာယ်ကင်းကင်းနဲ့ ပြန်ရောက်လာတာကပဲ ကံဆိုးခြင်းထဲက ကံကောင်းခြင်းလို့ ပြောရမယ်။

ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ဆက်တွဲကို ဘယ်သူမှ ဆက်ပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်းကြတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ အရင်ပြန်နှင့်တော့မယ် ”

“တူတူသွားကြတာပေါ့ ”

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း၊ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ နောက်ကနေ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦး ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီအချိန်၌၊ ဟာလာပြင်ကြီးထဲတွင်မူ အရှိန်အဝါတစ်ခု တဟုန်ထိုး ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားလာခဲ့ရ၏။

“ဆရာ…… သူတို့က ဒီတစ်ခေါက် ကိစ္စရပ်က ဖန့်ချန်ကို ဦးတည်ပြီး လုပ်ဆောင်ခဲ့တာလို့ ထင်မှတ်နေကြတာဗျ ”

“ဒါက အကောင်းဆုံးပဲပေါ့၊ အကယ်၍ မင်းနဲ့ငါ လုပ်ဆောင်မယ့် ကိစ္စရပ်တွေကို သူတို့ သတိပြုမိသွားကြရင်၊ မလိုအပ်ဘဲ ဒုက္ခအချို့ကို ဆွဲခေါ်လာသလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ် ”

“ဒါဆို………”

“ပြန်ကြစို့၊ မင်း ဒီတစ်ခေါက် ယန်စွမ်းအင်အပြည့်ရှိသော နဂါးဝါသီးကို မသုံးဆောင်လိုက်ရဘူးဆိုတော့…… မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာဒဏ်ရာအတွက် ဆရာ ဆက်ပြီးတော့ နည်းလမ်းရှာဖွေပေးပါ့မယ် ”

“ဆရာ့ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်ဗျာ”

……

……

ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာမျက်နှာပြင်ကြီးထဲတွင် မြင်တွေ့နေရသော ကော်ယန်လီနှင့် ထိုက်ဟောင်ယွီတို့၏ စကားပြောဆိုမှုများကို ကြည့်ရှုနေရင်း၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်မူ မသိမသာ ခါးသီးအေးစက်သော အပြုံးတစ်ချက် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရသည်။

“ဖန့်ငရဲမင်း၊ ဒီလူနှစ်ယောက်ကတော့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ တွက်ချက်ကြံစည်မှုအောက်မှာ ပိတ်မိတော့မယ့်ပုံပဲ”

ချီယန်သူတော်စင်က မျက်နှာတစ်ခုလုံး ခံစားချက်ပေါင်းစုံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော အတွင်းကမ္ဘာ၏ ဆန်းပြားထူးဆန်းမှုမျိုးက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

ဘာကိစ္စပဲ လုပ်ဆောင်ချင်ပါစေ၊ အခြေခံအားဖြင့် ဤရှေ့မှောက်က ပုဂ္ဂိုလ်၏ မျက်စိကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပါချေ။

မကြာမီ အချိန်အတွင်း၌၊ တစ်ဖက်လူသည်လည်း ချင်ဝူဆန့် ကဲ့သို့ပင်၊ ဤရှေ့မှောက်က ဖန့်ငရဲမင်း၏ တွက်ချက်ကြံစည်မှုအောက်၌ မသေရုံတမယ် ဖြစ်သွားရလိမ့်မည်ကို သူ အလွယ်တကူပင် ပုံဖော်တွေးတောကြည့်နိုင်ပေသည်။

“သူတို့ကို တွက်ချက်ကြံစည်ဖို့လား။ တွက်ချက်လို့ မရဘူး၊ ခွန်အားချင်း ကွာခြားချက်က အလွန်အမင်းကို ကြီးမားလွန်းတယ်။ ကော်ယန်လီက ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်သလို၊ တူညီတဲ့ အဆင့်အတန်းတူတွေထဲမှာလည်း အလွန်အမင်းကို အားကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေတာ။

လုံးဝကို သာလွန်တဲ့ ခွန်အားစွမ်းအားချင်း ကွာခြားချက် ရှိနေတာမို့၊ သေးငယ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ဒီလို တည်ရှိမှုကို ရင်ဆိုင်လို့ မရနိုင်ဘူး။

သူ့ကို ရင်ဆိုင်ချင်တယ် ဆိုရင်၊ လမ်းစတစ်ခုပဲ ရှိတယ် ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ရင်း -

“ငါကိုယ်တိုင် သူနဲ့ တူညီတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားဖို့ပဲ ”

“ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် တတိယအဆင့် ဟုတ်လား ”

ချီယန်သူတော်စင်သည် အစောပိုင်းက ကော်ယန်လီ၏ ခွန်အားကို သေသေချာချာ နားမလည်ခဲ့ပါချေ။ ယခုအခါ ဖန့်ချန်၏ နှုတ်ထွက်စကားကြောင့် သိရှိလိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ၊ နှလုံးသားထဲ၌ အေးစက်လှသော အရှိန်အဝါများ တဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာခဲ့ရတော့သည်။

လက်ရှိ ဤဖန့်ငရဲမင်းနှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေသော တည်ရှိမှုများက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုလူစားမျိုးတွေပါလိမ့်။

သူ သိထားသည်မှာ ကမ္ဘာငယ်သူတော်စင်အဆင့်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့် ရှိနေပြီး၊ ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့်သည် နယ်မြေတစ်ခု၏ အရှင်သခင်၊ သို့မဟုတ် ဒဏ္ဍာရီလာ နယ်မြေအရှင်သခင်အဆင့် ခိုင်မာအားကောင်းသူ ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ခိုင်မာအားကောင်းသူနှင့် ကမ္ဘာငယ်သူတော်စင်အဆင့်တို့အကြား ကွာခြားချက်မှာ အလွန်အမင်း ထင်ရှားလှပြီး အရည်အသွေးပိုင်းအရ ပြောင်းလဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီးသူတော်စင်အဆင့် ပြီးနောက်တွင်မှ၊ ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သူတော်စင်အဆင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအဆင့်အတန်းမျိုး ရှိသော တည်ရှိမှုကိုမူ၊ ချီယန်သူတော်စင်အနေဖြင့် စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့ပါချေ။ သူသည် ယခင်က ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို တစ်ခါမျှပင် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ယခုအခါတွင်မူ၊ သူသည် ဖန့်ချန်၏ နောက်သို့ လိုက်ပါနေရင်းဖြင့်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်ပေါ်ရွာလေးတစ်ရွာကနေ စည်ကားသိုက်မြိုက်လှသော မြို့တော်ကြီးဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည့်အလား၊ ယခင်က စိတ်ကူးပင် မယဉ်ဝံ့ခဲ့ဖူးသော၊ မြင်လည်း မမြင်တွေ့ဖူးခဲ့သော မဟာလူပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများစွာကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား ခံစားနေရပေသည်။

“ဒီလို လူမျိုးရဲ့ တွက်ချက်ကြံစည်မှုကို ခံရတာတောင်မှ၊ နောက်ဆုံးမှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တယ် ဆိုတော့၊ ဖန့်ငရဲမင်းရဲ့ နည်းလမ်းတွေက……”

ချီယန်သူတော်စင်သည် ဖန့်ချန်အား စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် လေးစားအားကျသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။

မကြာမီ အချိန်အတွင်း၌၊ ဖန့်ချန်နှင့် တုန်းဖန်းဟို့တို့ လူသားမျိုးနွယ်စုကျောင်းဆောင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ထျန်းလန်ရှန်းရန်သည် သတင်းအစောကြီးကတည်းက ရရှိထားခဲ့သည့်အလား၊ ကျောင်းဆောင်၏ တံခါးဝ၌ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ နှုတ်ဆက်စကားဆိုလျက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကာ၊ နင်ကျိကျိုအား သွားရောက်တွေ့ဆုံရန်အတွက် နှစ်ဦးစလုံးကို ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တော့သည်။

အေးချမ်းဆိတ်ငြိမ်လှသော အိမ်ရာဝင်းလေးထဲတွင် ဖြစ်သည်။

နင်ကျိကျိုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်နှာထက်တွင် ခပ်ဖွဖွ အပြုံးတစ်ချက် ဖော်ပြလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်က အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ရဲ့လား ”

“အဆင်ပြေချောမွေ့ခဲ့ပါတယ်……”

တုန်းဖန်းဟို့သည် ဖန့်ချန်အား တစ်ချက်မျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဤခရီးစဉ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသော အကြောင်းအရာများကို အစအဆုံး တစ်ခုမကျန် ပြောပြလိုက်တော့သည်။

နင်ကျိကျိုသည် ကော်ယန်လီက ဖန့်ကျစ်ရွှယ်နှင့် ထိုက်ဟောင်ယွီတို့အား အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ အတူတကွ သွားရောက်ကာ အတွင်းကမ္ဘာ့ရတနာကို ခူးဆွတ်ရန် စီစဉ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသည့်တိုင်အောင်၊ မျက်နှာထက်တွင် ထူးခြားသော အရောင်အဆင်း တစ်စုံတစ်ရာမျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ဒါက တုန်းဖန်းဟို့အား မိမိ၏ နှလုံးသားထဲက ခန့်မှန်းချက်အပေါ်တွင် အနည်းငယ်မျှ ယုံကြည်ချက် ပျောက်ဆုံးသွားစေခဲ့ရသည် ဒါ ငါ အလွန်အမင်း တွေးတောမိသွားခဲ့တာများလား။

“ဆရာဘိုးဘိုး၊ အဲဒီတုန်းက ဖန့်ချန်က ဂျူနီယာညီမလေးဖန့်နဲ့ ထိုက်ဟောင်ယွီတို့ အတူတူ အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေထဲကို သွားဖို့ သဘောမတူခဲ့ပါဘူး။ ဒီခရီးစဉ်က အလွန်အမင်းကို အန္တရာယ်များလွန်းတယ်လို့ သူ ထင်မြင်ခဲ့သလို၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုပဲ ထင်မြင်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဆရာကော်က ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ သဘောထားအပေါ် အနည်းငယ် စိတ်ကျေနပ်မှု မရှိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ် ”

တုန်းဖန်းဟို့က တိုးညင်းစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

နင်ကျိကျိုက ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“သူ့ရဲ့ သဘောထားကို စိတ်ပူနေစရာ မလိုပါဘူး၊ သူက ဘာကောင်မို့လို့လဲ ”

တုန်းဖန်းဟို့ အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ နင်ကျိကျိုကမူ ဤအချိန်၌ လက်ကာပြလိုက်သည်။

“မင်း အရင်ပြန်ပြီးတော့ သေသေချာချာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေလိုက်ဦး၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်းက မကြာခင်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ဖွင့်လှစ်တော့မှာ။ ဒီတစ်ခေါက်မှာ အဆင့်အတန်းတစ်ခု ပိုပြီး မြင့်တက်လာအောင် ကြိုးစားအားထုတ်စမ်း ”

“ဒါဆိုရင် တပည့် အရင်ဆုံး ခွင့်ပြုပါဦးမယ် ”

တုန်းဖန်းဟို့သည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်အား တစ်ချက်မျှ စိုက်ကြည့်ကာ အိမ်ရာဝင်းလေးထဲကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

တုန်းဖန်းဟို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်မှ၊ နင်ကျိကျိုက ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခေါက် အတွင်းကမ္ဘာတားမြစ်နယ်မြေ ခရီးစဉ်မှာ၊ မင်း ဘာတွေ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လဲ ”

“ဆရာကော်က ဒီခရီးစဉ်ကို အသုံးချပြီး၊ တပည့်ကို သင်ခန်းစာအချို့ ပေးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာပါ ”

ဖန့်ချန်က ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါအပြင် အခြားဟာရော ရှိသေးလား ”

နင်ကျိကျိုက ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါအပြင် အခြားဟာ ဟုတ်လား ”

ဖန့်ချန်၏ မျက်ခုံးအစုံ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ရပြီး ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

“မရှိတော့ပါဘူး။ အဲဒီတုန်းက တပည့် နေမင်းခုနစ်ပါး တံဆိပ် ကို လွှဲပြောင်းမပေးခဲ့တဲ့အတွက်ကြောင့်၊ ဆရာကော်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဒေါသထွက်နေပြီး၊ တပည့်ကို သတိပေးချက်အချို့ ပေးဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရပါမယ် ”

နင်ကျိကျိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း -

“မင်းနဲ့ တုန်းဖန်းဟို့တို့ ဒီတစ်ခေါက် တန်လင်းကျောင်းတော်က နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော်သားတွေနဲ့ လက်ရည်စမ်းခဲ့ပြီး၊ အားလုံး နိုင်ရရှိခဲ့တယ်ဆိုတာကို ငါ ကြားသိပြီးပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ မင်း ကတိပြုထားခဲ့တဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးက ငါတို့ကျောင်းတော်ကနေ ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက် ဖြစ်နေတာမို့၊ မင်းနဲ့ တုန်းဖန်းဟို့တို့ ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်ကတော့ တစ်ယောက်ကို စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်လုံးစီပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဒီဆုလာဘ်ကို ငါ ကျောင်းတော်ဘက်ကို တိုက်တွန်းပေးပြီး၊ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်း မဖွင့်လှစ်ခင်မှာ မင်းတို့လက်ထဲ ရောက်ရှိလာအောင် အတတ်နိုင်ဆုံး လုပ်ဆောင်ပေးပါ့မယ်။

အခြားကိစ္စ မရှိဘူးဆိုရင်၊ မင်းလည်း အရင် သွားနားချေဦး ”

“ဂျူနီယာ ခွင့်ပြုပါဦးမယ် ”

ဖန့်ချန်သည် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လှည့်ထွက်လာခဲ့တော့သည်။

သူသည် ဤနေရာကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီးနောက် မိမိ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလိုဏ်ဂူဆီသို့ ပြန်မသွားခဲ့ဘဲ၊ ကရုဏာတောင်ကုန်းဆီသို့ ဦးတည်လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

ကွက်တိပင် ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့ လူစုလည်း ရှိနေကြသဖြင့်၊ ဖန့်ချန်သည် သူတို့အား လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး၊ ရှူရှန့်ကိုပါ သွားရောက်ပင့်ဖိတ်ကာ အားလုံးနှင့်အတူ နံနက်ခင်းစာဖတ်ကြသော စာသင်ခန်းမကြီးအတွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

“ဆရာ…… ကော်ယန်လီနဲ့ ထိုက်ဟောင်ယွီတို့က ယင်သူတော်စင် တွေ ဖြစ်နေဖို့ အလားအလာ ရှိပါတယ်ဗျ ”

ဖန့်ချန်သည် မျက်နှာအမူအရာကို တည်ကြည်လေးနက်အောင် လုပ်ဆောင်လျက် ပြောဆိုလိုက်တော့သည်။

ဤစကားလုံးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက်၊ ရှူရှန့်သာမကဘဲ ကျန်းတောက်ယွဲ့တို့ လူစု၏ မျက်နှာထက်တွင်ပါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အရိပ်အယောင်များ ချက်ချင်းပင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဒီခရီးစဉ်အတွင်းမှာ အတိအကျ ဘာကိစ္စတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ၊ အစအဆုံး အသေးစိတ် ပြောပြစမ်း ”

ရှူရှန့်က လူတိုင်းအား ငြိမ်သက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်အား စိုက်ကြည့်ကာ လေးနက်လှသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။