အခန်း (၂၁၅၃-၂၁၅၄)

အခန်း (၂၁၅၃) ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး…… တပည့် အောက်ရုလိုင် ပါဗျာ

ဖန့်ချန်သည် ဤတစ်ပိုင်းပျက်သူတော်စင်အဝေး၏ ရှေ့မှောက်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ တစ်ဖက်လူများသည်လည်း ဖန့်ချန်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နေရာ၌တင် မတ်တတ်ရပ်လျက်၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ရိုသေခန့်ညားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်ရှိ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ အရှိန်အဝါက အလွန်အမင်း ထင်ရှားလွန်းလှသဖြင့်၊ ဤလူသားမျိုးနွယ်စု တစ်ဝက်တစ်ပျက်သူတော်စင် အစုအဝေးက မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ လူမှာ၊ မိမိတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသည့် စီနီယာအစ်ကိုကြီး ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်တည်းနှင့် ခွဲခြားသိမြင်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“ငါးရာ့နှစ်ယောက်တောင်လား…… ငါတို့အကြိမ်တုန်းကထက်စာရင်၊ လူဦးရေက တစ်ဆနီးပါးလောက် ပိုပြီး များပြားလာတာပဲ ”

ဖန့်ချန် နှလုံးသားထဲ၌ အတန်ငယ် စိတ်လှုပ်ရှား ခံစားလိုက်မိပြီးနောက်၊ ဤလူအုပ်ကြီးထဲကနေ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မျက်နှာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ဆူဖြိုးထွားကျိုင်းလှသော လုလင်ပျိုတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး၊ အသက်အရွယ် ကြီးမားပုံမရသေးဘဲ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်လည်း မပျောက်ပျက်သေးသည့် ကလေးကလားဆန်သော အရိပ်အယောင်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ဖန့်ချန်က မိမိအား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ထိုလူငယ်သည် အလိုလို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အလျင်အမြန်ပင် အပြုံးတစ်ချက်ကို အတင်းညှစ်ထုတ်လျက် ဖန့်ချန်အား ဖားပြသည့်အလား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌ ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများက ရွှေ့လျားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ အလွန်အမင်း လှပချောမောလှသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ထံသို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ အသားအရေမှာ ဆီးနှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ဝင်းပနေပြီး မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း လျင်မြန်ဖြတ်လတ်လှရာ၊ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲတွင် အဆင်းသဏ္ဍာန် အလွန်တရာ ပြည့်စုံလှပသူတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်၍ ရပေသည်။

သူမသည်လည်း ထိုစီနီယာအစ်ကိုကြီးက မိမိအား စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အနည်းငယ် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသော အပြုံးတစ်ချက်ကို အတင်းညှစ်ထုတ်ပြလိုက်ရရှာသည်။

ထိုအချိန်၌ ကောင်းကင်ယံကနေ အလင်းတန်းတစ်ခု တဟုန်ထိုး ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ရာ၊ ဖန့်ချန်က လက်ကိုဆန့်၍ အသာအယာ ဖမ်းယူလိုက်မိပြီး၊ ၎င်းမှာ အမည်စာရင်း မှတ်တမ်းစာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အတွင်းထဲ၌ ယခုအကြိမ် ရောက်ရှိလာမည့် ကျောင်းသားသစ်များ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရာနှင့် ဆင်းသက်လာပုံများကို အသေးစိတ် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

“ငါ အမည်စာရင်း ခေါ်မယ်၊ ဘယ်သူ့နာမည်ကို ခေါ်လဲ၊ အဲဒီလူ ရှေ့ကို တစ်လှမ်း တိုးထွက်ခဲ့ပါ ”

ဖန့်ချန်က မှတ်တမ်းစာအုပ်ကို တစ်လှန်ချင်း လှန်လှောကြည့်ရှုလိုက်ရင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များ ဟုန်းဟုန်းတောက် သွားခဲ့ရပြီး၊ အချို့လူများက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည့်အခါ၊ အခြားသော မျိုးနွယ်စုများမှ သူတော်စင်များသည်လည်း ကျောင်းသားသစ်များကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် အမည်စာရင်း ခေါ်ဆိုနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဖန့်ချန်က အမည်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ခေါ်ဆိုသွားခဲ့ရာ၊ အမည်ခေါ်ခြင်း ခံရသည့် လူတိုင်းက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာခဲ့ကြသည်။

“ချန်ဖေးဖေး ”

“ရှိပါတယ်ဗျာ ”

ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ဆူဖြိုးလှသော လူငယ်က အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာခဲ့သည်။

“အင်း ”

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ နောက်ထပ် အမည်တစ်ခုကို ဆက်လက်ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

“ချန်အင်းရွှယ် ”

ချန်အင်းရွှယ်က ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးထွက်လာခဲ့ပြီး၊ သူမ၏ အမူအရာမှာ အတန်ငယ် အေးစက်စိမ့်ဝင်နေခဲ့သည်။

ဖန့်ချန်က ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်ပြလိုက်ပြီး၊ အမည်စာရင်းကို ဆက်လက်ခေါ်ဆိုနေခဲ့မိသည်။

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင်၊ ငါးရာ့နှစ်ယောက်သော ကျောင်းသားသစ် အားလုံးကို သူ တစ်ခေါက်စီ ခေါ်ဆိုပြီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ သူသည်လည်း ဤကျောင်းသားသစ်များ၏ အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို နှံ့နှံ့စပ်စပ် သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အခြားတစ်ဖက်ရှိ အောက်ရှောင်သုန်ထံ၌လည်း ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းသားသစ်များကို လက်ခံရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ လူဦးရေမှာ သုံးရာကျော်ခန့် ရှိပြီး ဖန့်ချန်ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ အမည်စာရင်း ခေါ်ဆိုပြီးသွားခဲ့သည်။

သူသည် အမည်စာရင်း ခေါ်ဆိုပြီးသွားခဲ့သော်လည်း၊ ကျောင်းသားသစ်များကို ခေါ်ဆောင်လျက် ဂျူလင်မျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီဆီသို့ ပြန်လည်မသွားခဲ့ဘဲ၊ ဖန့်ချန်ရှိရာ ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။

ဤလူအုပ်ကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ထုထည်က မိမိတို့ထက် ယေဘုယျအားဖြင့် ပိုမိုထွားကျိုင်းသန်မာလှပြီး၊ လူဘီးလူးကြီးများအလားကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသစ်များအားလုံး နှလုံးသားထဲ၌ မသိမသာ ဖိအားတစ်ခု ကျရောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံမှာလည်း အနည်းငယ် လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုလား ”

ချန်အင်းရွှယ်က အောက်ရှောင်သုန်နှင့် သူ၏ နောက်ကွယ်က ကျောင်းသားသစ်များကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိသည်။

“နင်က ဒီမျိုးနွယ်စုကို သိလို့လား ”

ချန်ဖေးဖေးက ချန်အင်းရွှယ်၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့်၊ အလျင်အမြန်ပင် အသံလှိုင်းဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုက၊ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီးထဲမှာ၊ အခြေခံအုတ်မြစ်က ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်စုထက် အဝေးကြီးကို ပိုပြီး အားကောင်းတယ် ”

ချန်အင်းရွှယ်က အသံလှိုင်းဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ အသံမှာ ယခင်အတိုင်း အေးစက်ငြိမ်သက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

“ဩော်…… ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုကိုး၊ ငါလည်း ပြောရမယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံက ကျေးကျွန်မျိုးနွယ်စုအချို့နဲ့ အတန်ငယ် ဆင်တူနေသလိုပဲ ”

ချန်ဖေးဖေးက သဘောပေါက်သွားခဲ့ရသည်။

အောက်ရှောင်သုန်သည် ထိုအချိန်၌ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေဖန့်…… အမည်စာရင်း ခေါ်လို့ ပြီးသွားပြီလားဗျ ”

သူက လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသစ်များကို တစ်ချက် မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း စိတ်ထဲ၌ အတန်ငယ် ခံစားလိုက်မိသည်။

“ဒီတစ်ခေါက် မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီရဲ့ ရာထူးနေရာက ငါးရာကျော်တောင် ရှိတာပဲ၊ တကယ်ကို မနာလိုအားကျစရာ ကောင်းလှပါတယ်။ပြီးတော့ ဒီထဲမှာကော၊ မိတ်ဆွေဖန့်လိုမျိုး ပါရမီရှင်တွေ ထပ်ပြီး ထွက်ပေါ်လာဦးမလားဆိုတာ မသိနိုင်ဘူးနော် ”

ချန်အင်းရွှယ်၊ ချန်ဖေးဖေးနှင့် အခြားသော အောက်ရှောင်သုန်တို့ လူစု၏ ဆင်းသက်လာပုံကို သိရှိနားလည်ကြသည့် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသစ်အချို့မှာမူ၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး ဆိုသည်က မူလကတည်းက သန်ရာစား စည်းမျဉ်းကို ကျင့်သုံးသည့် နေရာမျိုး ဖြစ်ပေရာ၊ အကယ်၍သာ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်လည်း မိမိတို့ထက် အခြေခံအုတ်မြစ် နိမ့်ပါးလှသော မျိုးနွယ်စုများကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဆိုပါက၊ ဤကဲ့သို့သော ကောင်းမွန်လှသည့် သဘောထားမျိုး ရှိနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သို့သော်လည်း ယခုမျက်မှောက်၌ ဤဂျူလင်မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်က၊ မိမိတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသည့် စီနီယာအစ်ကိုကြီးအပေါ် အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားလျက် ထောပနာပြုနေသည်ကို သူတို့ အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရသည် မဟုတ်ပါလော။

သူတို့က ဖန့်ချန်အား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည့် မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပိုမို၍ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။

“မိတ်ဆွေအောက်…… ကျုပ်ကို တစ်ခုခု အရေးကြီးကိစ္စ ရှိလို့ ရှာတာလားဗျ ”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

အောက်ရှောင်သုန်သည် ချက်ချင်းပင် တဟားဟားဟား ပြုံးလိုက်ရင်း၊ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသစ် အစုအဝေးထဲကနေ လူငယ်တစ်ယောက်ကို အော်ဟစ်ကာ ခေါ်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

ထိုလူငယ် သည် ဖန့်ချန်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းလာကာ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

“ဖန့်ဘေးဘိုးကြီး…… တပည့် အောက်ရုလိုင် ပါဗျာ၊ ကျုပ်က အောက်ဝူဖား ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ မိသားစုထဲက မျိုးဆက် တစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ် ”

“ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး တဲ့လား ”

ချန်အင်းရွှယ်တို့ လူစုက ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး၊ အမူအရာများမှာ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းအံ့ဩသွားခဲ့ရတော့သည်၊ ဖြစ်နိုင်တာက မိမိတို့ရှေ့မှောက်ရှိ ဤဖန့်စီနီယာအစ်ကိုကြီးက၊ အမှန်တကယ်တွင် အသက်အရွယ် အလွန်အမင်း ကြီးမားလှပြီ ဖြစ်နေလို့လား။

“မင်းက အောက်ဝူဖား အစ်ကိုကြီး ပြောခဲ့တဲ့ အဲဒီလူကိုး ”

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာထက်၌ အပြုံးတစ်ချက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ကျောင်းတော်ကြီးထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ နဲ့ ရောက်နိုင်ခဲ့ရင်ပြီးတာပါပဲ ”

“ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး…… ဘိုးဘေးကြီးက တပည့်ကို ပြောပြထားပြီးပါပြီ၊ ဖန့်ဘိုးဘေးကြီးဘက်က စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ထုတ်ချေးပေးခဲ့လို့သာ၊ တပည့် အနေနဲ့ ဒီလိုမျိုး ထူးခြားဆန်းပြားလှတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ့ရတနာကို ကြိုတင်ပြီး သုံးစွဲခွင့် ရရှိခဲ့တာပါ။

ဒီတစ်ခေါက်မှာတော့ တပည့် အနေနဲ့ သေချာပေါက် ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးချပြီး၊ အမာခံတပည့် ရာထူးနေရာကို ရရှိအောင် ယူမှာ ဖြစ်လို့၊ ဖန့်ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ပါ့မယ်ဗျာ ”

အောက်ရုလိုင်၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး၊ စကားပြောဆိုသည့် အချိန်၌လည်း နှုတ်မှ အသံကို အနည်းငယ် မြှင့်၍ ပြောဆိုလိုက်မိသည်။

ဒါက ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတော်စင်များကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုမိစေခဲ့ရပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်ခြင်း အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့ နားကြားမှားသွားတာလား။

ဒါမှမဟုတ်……

သူတို့ အနေဖြင့် အတန်ငယ် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရသည်၊ လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီက ဖန့်ချန်က၊ အမှန်တကယ်ပင် စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး တစ်လုံးကို၊ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းသားသစ်တစ်ယောက်ဆီကို ထုတ်ချေးပေးလိုက်တယ် တဲ့လား။

“ဖန့်ချန်မိတ်ဆွေ…… မင်းရဲ့ လက်က တကယ်ကို ကြီးမားလွန်းတာပဲ၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး ဆိုတဲ့ အရာကိုတောင်မှ ချေးချင်တိုင်း ချေးရဲတယ်ပေါ့……”

အချို့သော မျိုးနွယ်စုများမှ သူတော်စင်များက နှလုံးသားထဲက မနာလိုဝန်တိုစိတ်များကို ဖိနှိပ်မထားနိုင်တော့ဘဲ၊ မချိုမချဉ်သော လေသံဖြင့် သရော်၍ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

အောက်ရှောင်သုန်က ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်၍ ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

“မင်းတို့အမေကို မချိုမချဉ် လာလုပ်မနေနဲ့။ မိတ်ဆွေဖန့်နဲ့ အောက်ဝူဖား ဘိုးဘေးကြီးက သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေကွ၊ သွေးသောက်ညီအစ်ကိုတွေအကြားက ကိစ္စကို မင်းတို့က ဘာကိစ္စ လာပြီး လေပေါနေကြတာလဲ ”

ဆဲဆိုခြင်း ခံလိုက်ရသည့် မျိုးနွယ်စု သူတော်စင်သည်၊ မိမိ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်း ဖြစ်စေ၊ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အဆင့်အတန်း ဖြစ်စေ၊ အောက်ရှောင်သုန်ထက် အဆင့်တစ်ဆင့် နိမ့်ပါးလှပေသည်။

ယခုအချိန်၌ မိမိ၏ ကျောင်းသားသစ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အောက်ရှောင်သုန်၏ အပြင်းအထန် ဆဲဆိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့်၊ သူသည်လည်း နှုတ်မှ ပြန်လည်၍ ဆဲဆိုချင်သော်လည်း၊ ရုတ်တရက် ဖန့်ချန်၏ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမ ကျောင်းတော်သား အဆင့်အတန်းကို တွေးတောမိလိုက်သဖြင့်၊ နှုတ်ခမ်းကို မကျေမနပ် စေ့ပိတ်လိုက်ရုံသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ အရှက်ကွဲခြင်းကနေ ကာကွယ်ရန် မိမိ၏ ကျောင်းသားသစ်များကို အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်လျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

ထိုအချိန်၌၊ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စုထဲက စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး ၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို သိရှိနားလည်ကြသည့် ကျောင်းသားသစ်များမှာမူ၊ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့ရပြီး၊ စိတ်ထဲ၌လည်း ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ရကာ၊ အချို့လူများကမူ မနာလိုဝန်တိုလှသော မျက်ဝန်းများဖြင့် အောက်ရုလိုင်အား စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိကြပြီး၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီးကို သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲကနေ ပြန်လည်၍ ထုရိုက်ကာ ထုတ်ယူချင်သည့် စိတ်ကူးများပင် ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ကြတော့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားသစ်များ ဘက်တွင်လည်း၊ အချို့သော လူများ၏ မျက်နှာထက်၌ ပြင်းထန်လှသော တုန်လှုပ်အံ့ဩမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့ရသည်။

ဤလူများသည် ဖြစ်နိုင်တာက ချင်မျိုးနွယ်စု ၏ ဘေးထွက်မျိုးနွယ်စုခွဲ များကနေ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ခွေရွှေမျိုးနွယ်စု ကဲ့သို့သော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းများ ဖြစ်ကြသဖြင့်၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး အကြောင်းကို အနည်းငယ် ကြားဖူးနားဝ ရှိကြသလို၊ ကျောင်းတော်ကြီး၏ အမာခံတပည့် ရာထူးနေရာ၏ တန်ဖိုး မည်မျှအထိ ကြီးမားလှသည်ကိုလည်း သိရှိထားကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့က ဖန့်ချန်အား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည့် မျက်ဝန်းအစုံမှာ၊ မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရသလို၊ နက်ရှိုင်းလှသော စူးစမ်းလိုစိတ်များလည်း ပြည့်နှက်နေခဲ့ရတော့သည်။

သူတို့ သိရှိနားလည်ထားချက်များအရဆိုလျှင်၊ ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းထဲရှိ ထိုဆရာသမားများ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင်၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိ သီးတစ်ဝက်ကိုပင် ထုတ်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိကြပါချေ၊ မိမိတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသည့် ဤစီနီယာအစ်ကိုကြီးက၊ ဘယ်လိုမျိုး နည်းလမ်းဖြင့် စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး ကို ရရှိခဲ့ပြီး အခြားလူကို ထုတ်ချေးပေးနိုင်ခဲ့တာပါလိမ့်။

“ချန်အင်းရွှယ်…… နင်က စာအုပ်တွေ အများကြီး ဖတ်ဖူးတယ်မလား၊ ငါ့ကို မြန်မြန် ပြောပြပါဦး၊ စင်ကြယ်သောဗောဓိသီး ဆိုတာက ဘာလဲဟင်၊ ဘာဖြစ်လို့ သူတို့အားလုံးက ဒီလိုမျိုး မျက်နှာအမူအရာတွေ ဖြစ်သွားကြတာလဲ ”

ချန်ဖေးဖေးက ဤလူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာများကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့်၊ မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန်ပင် အသံလှိုင်းဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆိုတာက၊ ကျောင်းတော်ကြီးဘက်ကနေ အမာခံ တပည့်အဖြစ် ရွေးချယ်ခြင်း ခံရတဲ့ လူတွေပဲ၊ သုံးစွဲခွင့် ရှိတဲ့ အရာလေ၊ တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အဆင့်မှာ ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ၊ မိမိရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကို အတိုင်းအထက်အလွန် တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်တယ်၊ အဲဒီအချိန်ကျရင် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းတဲ့အခါမှာ၊ အခြားလူတွေထက် အမြဲတမ်း ခြေတစ်လှမ်း စောစီးနေမှာ ဖြစ်သလို၊ သူရဲ့ အာနိသင်ကလည်း သာမန်လောကီလောကထက် ကျော်လွန်နေတာ ”

ချန်အင်းရွှယ်၏ နှလုံးသားထဲ၌ ယခုအချိန်တွင် ပြင်းထန်လှသော လှိုင်းလုံးကြီးများ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့ရပြီး၊ အတိုင်းအထက်အလွန် တုန်လှုပ်အံ့ဩမိနေခဲ့ရသည်။

ဘာလဲ

အတွင်းကမ္ဘာ အခြေခံအုတ်မြစ်တွေကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေနိုင်တာလား။

ချန်ဖေးဖေး တစ်ကိုယ်လုံး လုံးဝ ကြောင်အသွားခဲ့ရတော့သည်၊ သူသည် ဤလောကကြီးထဲတွင် ဤမျှလောက်အထိ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော အတွင်းကမ္ဘာ့ရတနာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ စိတ်ကူးမယဉ်ဖူးခဲ့ပါချေ။

အခန်း (၂၁၅၄) ဒီနှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကတော့ အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး

“မိတ်ဆွေဖန့်…… ဒီတစ်ခေါက် ဘာပဲပြောပြော ကျုပ်တို့ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စု တစ်စုလုံး မင်းအပေါ်ကို အကြွေးတစ်ခု တင်သွားခဲ့ပြီဗျာ၊ မင်းဘက်က အောက်ဝူဖား ဘိုးဘေးကြီးကြောင့်နဲ့ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကို ထုတ်ချေးပေးခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့လည်း၊ အောက်ရုလိုင်က ကျုပ်ရဲ့ ညီအရင်းခေါက်ခေါက် ဖြစ်နေလို့၊ ကျုပ် အောက်ရှောင်သုန် ကိုယ်တိုင်လည်း မင်းအပေါ်ကို ကျေးဇူးကြွေးတစ်ခု တင်သွားခဲ့ပါပြီ ”

အောက်ရှောင်သုန်သည် သူ၏ မျက်နှာထက်ရှိ သာမန်ကာလျှံကာဆန်သော အပြုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ရင်း၊ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လေးနက်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လျက် ဂါရဝပြုလိုက်တော့သည်။

အောက်ရုလိုင်သည်လည်း ထိုအခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ အလျင်အမြန်ပင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်၏။

“မိတ်ဆွေအောက် အနေနဲ့ ဒီလိုမျိုးအထိ ပြုလုပ်ဖို့ မလိုပါဘူး ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက်၊ အောက်ရုလိုင်အား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

“အောက်အစ်ကိုကြီးက မင်းအပေါ်ကို ဒီမျှလောက်အထိ အလေးအနက် ထားနေတာဆိုတော့၊ ကျောင်းတော်ကြီးထဲကို ရောက်ရင်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းကို သေသေချာချာ ကြိုးစားပါ၊ သူရဲ့ မျက်နှာကို ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့ ”

“ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး စိတ်ချပါဗျာ၊ ဒီတစ်ခေါက် အမာခံတပည့် ရာထူးနေရာကိုတော့၊ တပည့် အနေနဲ့ သေချာပေါက် ရရှိအောင် ယူမှာပါ ”

အောက်ရုလိုင်၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင် ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်းများ ဟုန်းဟုန်းတောက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် တစ်ချက် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ဂျူလင်မျိုးနွယ်စု၏ ကျောင်းသားသစ်များ ဖြစ်စေ၊ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ ကျောင်းသားသစ်များ ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ်ပါကလည်း ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မျိုးနွယ်စုကြီးအသီးသီးမှ ကျောင်းသားသစ်များ ဖြစ်ကြစေ၊ အားလုံးက အောက်ရုလိုင်၏ မျက်ဝန်းထဲက ရန်စစိန်ခေါ်မှုနှင့် မောက်မာစော်ကားမှုများကို ဗြောင်ကျကျ မြင်တွေ့လိုက်ကြရတော့သည်။

“ဒီကောင်ကတော့၊ တကယ့်ကို အေးအေးဆေးဆေး နေမယ့်ကောင် မဟုတ်ဘူးပဲ ”

လူအမြောက်အမြားက နှလုံးသားထဲ၌ မသိမသာ သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြမိသည်။

တစ်ဖက်လူက ပါရမီ အရည်အချင်း မြင့်မားလွန်းလှရုံတင်မကသေးဘဲ၊ စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီးကိုပါ ကြိုတင်၍ သုံးစွဲခွင့် ရရှိထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခုအကြိမ် ကျောင်းသားသစ် အစုအဝေးထဲတွင်၊ ဤလူက သေချာပေါက် တောက်ပလွန်းလှသည့် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ သူတို့အတွက် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ပြိုင်ဘက်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်ပေတော့မည်!

“အချိန်လည်း မစောတော့ဘူးဆိုတော့၊ ကျုပ် သူတို့ကို ခေါ်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို လိုက်လံပြသပေးရဦးမယ်၊ ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်”

အောက်ရှောင်သုန်နှင့် စကားအနည်းငယ် မျှဝေပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် နှုတ်ဆက်စကား ဆိုလိုက်ကာ၊ ချန်အင်းရွှယ်တို့ လူစုကို ခေါ်ဆောင်လျက် လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီရှိရာ ဘက်သို့ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။

လမ်းခရီးတစ်လျှောက်၌၊ ဖန့်ချန်က အတိတ်တုန်းက ထိုက်ရှီဝမ်ကျန်း ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည့် စကားများကို ဖြည်းညင်းစွာဖြင့် တစ်ဆင့် ပြန်လည်၍ ဖောက်သည်ချ ပြောပြပေးခဲ့သည်။

ကျောင်းတော်ကြီးအတွင်းထဲ၌ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလ ဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းချက် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ ရှိနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ၊ ကျောင်းသားသစ် အမြောက်အမြား၏ မျက်နှာထက်၌ အံ့ဩမှင်သက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရတော့သည်။

ကျောင်းသားသစ် အနည်းငယ်မျှသာလျှင် ဤနေရာသို့ မလာရောက်မီကတည်းက ဤအကြောင်းအရာကို ကြိုတင်၍ သိရှိနားလည်ထားကြခြင်း ဖြစ်သဖြင့်၊ သူတို့က နှလုံးသားထဲ၌ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာ သေချာပေါက် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ အရောက်လှမ်းနိုင်ရန် ပြတ်ပြတ်သားသား ဆုံးဖြတ်ချက် ချမှတ်လိုက်ကြ၏။

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… အကယ်၍ ကျုပ်တို့ အနေနဲ့ ဒီကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလအတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ်လောက် ကြာမှပဲ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင်ကော၊ ကျောင်းတော်ကြီးထဲကို ပြန်လာပြီး ကျင့်ကြံခွင့် ရဦးမလားဟင် ”

ချန်ဖေးဖေးက သတ္တိကို မွေးလျက် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ကျောင်းသားသစ် အမြောက်အမြားကလည်း မျက်လုံးလေးများ ကလယ်ကလယ်ဖြင့် ဖန့်ချန်အား မျှော်လင့်တကြီး စိုက်ကြည့်နေကြမိသည်။

သူတို့အားလုံးက အတန်ငယ် သတိကြီးစွာ ထားတတ်ကြသူများ ဖြစ်ကြပေရာ၊ မိမိတို့ အနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလအတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ဘဲ၊ ကျောင်းတော်ကြီး၏ တပည့်အဆင့်အတန်းကို ဆုံးရှုံးသွားရမည်ကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

“မရဘူး ”

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

ကျောင်းသားသစ် အားလုံး နှလုံးသားထဲ၌ မသိမသာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့ရပြီး၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီး ရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများက ဤမျှလောက်အထိ ပြင်းထန်တင်းကျပ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပါချေ။

“နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ်လေးပဲ ကွာဟတာကိုတောင်မှ လုံးဝ မရဘူးလားဟင် ”

ချန်ဖေးဖေး က ခါးသီးစွာဖြင့် ပြုံးလိုက်မိသည်။

“ဒါက နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ် ကွာဟတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျောင်းတော်ကြီးဘက်ကနေ ဒီလိုမျိုး စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းကို သတ်မှတ်ထားတယ် ဆိုကတည်းက၊ ဘယ်လိုမျိုး အကြောင်းပြချက်ပဲ ရှိရှိ၊ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလအတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်တဲ့ လူတွေက၊ ကျောင်းတော်ကြီးဘက်ကနေ ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတဲ့ သူတော်စင်မျိုး မဟုတ်တော့ဘူးလို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပဲ။ ဒါကြောင့် သဘာဝကျကျပဲ ဒီနေရာမှာ ဆက်လက်ပြီး ကျင့်ကြံခွင့် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

အကယ်၍ တစ်ရက်လေးပဲ လိုအပ်နေပါစေဦး၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်နာရီလေးပဲ ကွာဟနေပါစေဦး၊ ဘယ်လိုမျိုး မျက်နှာသာပေးမှုမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါကြောင့်မလို့ ညီလေး၊ ညီမလေးတို့ အနေနဲ့ နောင်နောင် ကျင့်ကြံတဲ့အခါမှာ လုံးဝ ပျင်းရိနေလို့ မရဘူးနော်၊ ပိုပြီးတော့ ကြိုးစားအားထုတ်ကြရမယ် ”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြုံး၍ ပြောဆိုလိုက်သည်။

စကားပြောဆိုနေစဉ်အတွင်းမှာပင်၊ လူစုသည် လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီသို့ ရောက်ရှိလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချိန်၌ပင် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အစုအဝေးတစ်ခုက လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီ အတွင်းထဲကနေ မိမိတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာကို နှင်လျက် ထွက်ခွာလာကြသည်နှင့် ထိပ်တိုက် တိုးသွားခဲ့တော့သည်။

သူတို့သည် ဖန့်ချန်အား မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ ချန်အင်းရွှယ်တို့ကဲ့သို့သော တစ်ပိုင်းသူတော်စင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ၊ မျက်နှာထက်၌ မသိမသာ ရှုပ်ထွေးလှသော အရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြရပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရပ်တန့်လျက် လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းကာ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“ကျုပ်တို့ ဖန့်စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်ဗျာ”

ချန်ဖေးဖေးတို့ကဲ့သို့သော ကျောင်းသားသစ်များကလည်း၊ စူးစမ်းလိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် ဤတစ်ပိုင်းသူတော်စင် အစုအဝေးကို လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။

ဤတစ်ပိုင်းသူတော်စင် အစုအဝေး၏ ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံအုတ်မြစ်က၊ မိမိတို့ထက် သိသိသာသာကို ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့သည် မှန်သော်လည်း၊ ထိုအားကောင်းမှုကလည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိသာ ကန့်သတ်ချက် ရှိနေသေးပေသည်။

“မင်းတို့အားလုံးက ဘယ်ကို သွားကြမလို့လဲ ”

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဤတစ်ပိုင်းသူတော်စင်များအားလုံးက၊ သူနှင့် တစ်သုတ်တည်း ကျောင်းဝင်ခဲ့ကြသည့် ကျောင်းတော်သားဟောင်းများ ဖြစ်ကြပေသည်။

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလက စေ့ရောက်သွားခဲ့ပါပြီ၊ ကျုပ်တို့ကတော့ အခုထက်ထိ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်သေးတာကြောင့်၊ ဒီနေ့ပဲ ကျောင်းတော်ကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားရတော့မှာပါ ”

တစ်ပိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦး၏ မျက်နှာထက်ရှိ အပြုံးက အတန်ငယ် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေခဲ့ရသည်။

ဤတစ်ပိုင်းသူတော်စင်များအားလုံး၏ မျက်နှာထက်၌ မိမိကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သရော်မိသလိုမျိုး အပြုံးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး၊ ထိုထဲက လူတစ်ယောက်က ချန်အင်းရွှယ်တို့အား စိုက်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲကနေ တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… သူတို့က ကျောင်းသားသစ်တွေပေါ့နော်၊ တက်ကြွလန်းဆန်းနေကြတာက၊ ကျုပ်တို့ အတိတ်တုန်းက ပုံစံအတိုင်းပါပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီး၊ ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ ဆက်လက်ပြီး ကျင့်ကြံခွင့် ရရှိပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ် ”

ချန်အင်းရွှယ်တို့ လူစုက ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီး၊ ချက်ချင်းပင် အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်လေးနက်စွာဖြင့် ပြန်လည်၍ ဦးညွှတ်ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

“စီနီယာအစ်ကိုကြီးတို့ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ၊ ကျုပ်တို့ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ် ”

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… ကျုပ်တို့ နောက်ထပ် မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး၊ ဒီနေရာတင်ပဲ လမ်းခွဲလိုက်ကြရအောင် ”

“အားလုံးပဲ လမ်းခရီးချောမွေ့ပါစေ ”

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာက လေးနက်တည်ကြည်သွားခဲ့ရပြီး၊ လက်နှစ်ဖက်ကို စုစည်းလျက် ဦးညွှတ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်မိသည်။

ထိုတစ်ပိုင်းသူတော်စင်များက ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားခဲ့ရပြီးနောက်၊ ထိုထဲက လူတစ်ယောက်က တဟားဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော်သား ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင်က ကျုပ်တို့ကို လာပြီး လမ်းညွှန်နှုတ်ဆက်ပေးတာဆိုတော့၊ ဒီနှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ကတော့ အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပါဘူးဗျာ ”

“အချည်းနှီးမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး ”

“ဟားဟားဟား ”

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… နောက်မှ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့ ”

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်၌ ဖိနှိပ်ထားခဲ့သည့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးကို လုံးဝ စွန့်ပစ်လိုက်ကြသည့်အလား၊ အလွန်အမင်း လွတ်လပ်ပေါ့ပါးလျက် စည်းကမ်းမဲ့လှသော ပုံစံမျိုးဖြင့်၊ တဟားဟားဟား ရယ်မောကာ အဖော်အပေါင်းများနှင့်အတူ စုစည်းလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်က ဤတစ်ဝာပိုင်းသူတော်စင် ကျောင်းတော်သားများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေခဲ့မိပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်လည်း မသိမသာ လွမ်းမောတသဖြစ်ရသော ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်ကစပြီး၊ သူတို့ နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကမူ၊ အလွန်အမင်းကို သေးငယ်လွန်းလှပြီ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားပေသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးက မူလကတည်းက တူညီသော အဆင့်အတန်းမျိုးတွင် ရှိမနေကြတော့သဖြင့်၊ ပြန်လည်ဆုံတွေ့နိုင်မည့် အခြေအနေမျိုး ရှိလာရန်မှာ အလွန်တရာ ခဲယဉ်းလွန်းလှပေသည်။

ချန်ဖေးဖေးတို့ လူစု၏ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်လည်း စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသော ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရပြီး၊ အချို့လူများကမူ မိမိကိုယ်ကိုယ် နှလုံးသားထဲကနေ သတိပေးလိုက်ကြမိသည်မှာ၊ အကယ်၍ မိမိတို့ အနေဖြင့် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်အတွင်းမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက၊ ထိုအချိန်ကျလျှင် မိမိတို့သည်လည်း ထိုထွက်ခွာသွားကြသည့် တစ်ပိုင်းသူတော်စင် အစုအဝေးထဲက အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

“ဖန့်စီနီယာအစ်ကို…… ဒီစီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးကနေ ထွက်ခွာသွားပြီးတဲ့နောက်မှာ၊ ကျောင်းတော်ကြီးဘက်ကနေ သူတို့အတွက် အခြား စီမံခန့်ခွဲမှုတွေ ထပ်ပြီး ပြုလုပ်ပေးဦးမှာလား”

မိန်းကလေးတစ်ဦးက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် လှမ်း၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ခုနက ဖန့်ချန် အမည်စာရင်း ခေါ်ဆိုခဲ့စဉ်က၊ လူတိုင်းက ဤမိန်းကလေး၏ မျိုးရိုးအမည်မှာ ‘ချင်’ ဖြစ်ပြီး၊ အမည်မှာ ‘ချင်ယွဲ့’ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားကြကာ၊ သူမက ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု ၏ ဘေးထွက်မျိုးနွယ်စုခွဲကနေ ဆင်းသက်လာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

“ကျောင်းတော်ကြီးဘက်ကနေ အထူးတလည် စီမံပေးဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး၊ သူတို့ အနေနဲ့ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြတယ် ဆိုကတည်းက၊ မူလအစကတည်းက သူတို့ရဲ့ ပါရမီ အရည်အချင်းက ဒီလောကကြီးထဲမှာ ပထမတန်းစား ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို အသိအမှတ်ပြုပြီးသား ဖြစ်နေလို့ပါ။

ဒါကြောင့်မလို့ သူတို့ ထွက်ခွာသွားပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း၊ ကျောင်းတော်ကြီးရဲ့ အပြင်ဘက်က အချို့သော သူတော်စင်ကြီးတွေက ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ထွက်လာပြီး တပည့်အဖြစ် သိမ်းပိုက်ကြလိမ့်မယ်။

ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး အတွင်းထဲမှာ ရာထူးတာဝန်တွေ ဝင်ရောက်ထမ်းဆောင်ကြလိမ့်မယ်။

ကျောင်းတော်သားအချို့က၊ ကိုယ့်ရဲ့ မိသားစု နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းက မူလကတည်းက အလွန်အမင်း ထင်ရှားကျော်ကြားပြီး၊ ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ အတွေ့အကြုံမျိုး ရှိနေခဲ့ပြီဆိုတော့၊ မိသားစုထဲကို ပြန်ရောက်သွားတဲ့အခါမှာလည်း သေချာပေါက် မိသားစုရဲ့ အရေးတယူ ပြုလုပ်ခြင်းကို ခံရမှာပဲ။

ချုပ်ပြောရရင်တော့…… မင်းတို့ အနေနဲ့ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလကို မကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရုံနဲ့တင်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးဝ ပျက်စီးသွားပြီလို့ မထင်မှတ်လိုက်ပါနဲ့။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့၊ ကျောင်းတော်ကြီးထဲမှာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရတဲ့ ဒီနှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလရဲ့ အတွေ့အကြုံ ဆိုတာက၊ မင်းတို့အတွက် ရတနာသိုက်တစ်ခုလိုမျိုး ဖြစ်နေမှာ ဖြစ်ပြီး၊ မင်းတို့အပေါ်ကို အကျိုးကျေးဇူး အလွန်အမင်း ကြီးမားစေမှာပါ ”

ဖန့်ချန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

လူတိုင်းက တွေးတောဆင်ခြင်နေခဲ့ကြမိသည်။

ချင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းအစုံက မသိမသာ တောက်ပသွားခဲ့ရသည်။

“စီနီယာအစ်ကို ပြောတာ တကယ်ကို မှန်ကန်လှပါတယ်၊ အဲဒီ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေက ဖြစ်နိုင်တာက နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ်လောက် ကြာရင်ပဲ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ကြမှာ ဖြစ်ပြီး၊ နောင်နောင်တွင် အသက်စွမ်းအင်သူတော်စင် ၊ ဒီမှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်းသူတော်စင်’ အထိတောင်မှ တက်လှမ်းနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးတွေ ရှိနေကြသေးတာပဲ၊ သူတို့အားလုံးက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဒေါက်တိုင်ကြီးတွေပါပဲ ”

ချင်ယွဲ့၏ စကားကြောင့် ဤနေရာရှိ ကျောင်းသားသစ်များအားလုံး နှလုံးသားထဲက ဖိအားကြီးက တစ်စတစ်စ လျော့နည်းသွားခဲ့ရပြီး၊ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြတော့သည်၊ ခုနတုန်းက ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရစက၊ သူတို့၏ နှလုံးသားထက်၌ အမှန်တကယ်ပင် မှောင်မိုက်လှသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ရခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက်တွင်၊ ဖန့်ချန်က သူတို့ကို ခေါ်ဆောင်လျက် လူသားမျိုးနွယ်စု အကယ်ဒမီ အတွင်းထဲ၌ တစ်ပတ်ပတ်၍ လိုက်လံပြသပေးခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။

ဖန့်ချန်၏ ရှင်းလင်းပြောပြချက်များအောက်တွင်၊ လူတိုင်းက ကောင်းကင်ငါးပါးနန်းတော်၏ အသုံးဝင်ပုံများကို တဖြည်းဖြည်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့ကြရသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဒါက သူတို့အတွက် ‘ကောင်းကင်ငါးပါး’ ဟူသော အယူအဆအကြောင်းကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကြားဖူးခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

“လောကကြီးထဲမှာ ကောင်းကင်ငါးပါး ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ဟင်းလင်းပြင်၊ ကောင်းကင်ယံ၊ ပင်လယ်ပြာ၊ လင်ယာ နဲ့ နတ်ဘုရားကောင်းကင်ယံ တို့ပဲ"

“ကောင်းကင်ယံထက်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ရှိတယ်၊ အဲဒါတွေကတော့ ရွှေဟွေး၊ တန်လင်၊ ကောင်းကင်နေမင်း၊ တောက်ပသောနေမင်း၊ ရွှေရောင်ဘီးဝန်း၊ နေမင်းအလင်းတန်းနဲ့ အရှေ့ဘက်အရှင် သတ်မှတ်ချက် ကျောင်းတော်တွေပဲ ဖြစ်တယ်"

"ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်တလင်း အတွင်းထဲမှာ၊ အခြားသော နေမင်းခြောက်ပါး ကျောင်းတော်ကြီးက တပည့်တွေကို အနိုင်ယူပြီး၊ ရွှေဟွေးတံဆိပ် ကို အရယူကြရမယ် ”

“အကယ်၍ ကျောင်းစတင်တက်ရောက်ခြင်း ကာလအတွင်းမှာ၊ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အချိန်အတိုင်း ရွှေဟွေးတံဆိပ်ကို လုံလောက်အောင် မအပ်နှံနိုင်ခဲ့ဘူး ဆိုရင်လည်း၊ ကျောင်းတော်ကြီးကနေ ကျောင်းထုတ်ခြင်း ခံရမှာ ဖြစ်ပြီး၊ မောင်းထုတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မယ် ”

ဖန့်ချန်၏ စကားက၊ အုန်းအုန်းဒိုင်းဒိုင်း မြည်ဟီးလာသည့် မိုးကြိုးမုန်တိုင်းတစ်ခုအလား၊ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဟုန်းဟုန်းတောက် မြည်ဟီးသွားခဲ့ရသဖြင့်၊ အချိန်အတော်ကြာအောင်အထိ ကြောင်အမှင်သက်နေခဲ့ကြရပြီးမှ၊ ကမန်းကတန်း စိတ်ကို ပြန်လည်စုစည်းလိုက်နိုင်ကြတော့သည်။

“ကောင်းကင်ငါးပါး တဲ့လား”

“လောကကြီးထဲမှာ ဒီလိုမျိုး ကောင်းကင်ငါးပါးတောင် ရှိနေတာလား၊ ငါကတော့ ငါတို့ ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်မဟာမိတ်အဖွဲ့ကြီး တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ်လို့ ထင်မှတ်ထားခဲ့တာ……”

“ထင်မှတ်မထားတာက၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကြီးနဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ချင်း တူညီလှတဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးကတောင်မှ၊ နောက်ထပ် ခြောက်ခုတောင် ရှိနေသေးတာပဲကို……”

“နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော်ကြီး……”

“ခုနတုန်းက အဲဒီ စီနီယာအစ်ကိုကြီး၊ အစ်မကြီးတွေက၊ ဖန့်စီနီယာအစ်ကိုကြီးကို ‘နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းတော်သား’ လို့ ခေါ်ဆိုခဲ့ကြတာဆိုတော့၊ ဖြစ်နိုင်တာက……”

အချို့လူများက မိမိကိုယ်ကိုယ် မသိလိုက်ဘဲ ဖန့်ချန်အား လှမ်း၍ ကြည့်ရှုလိုက်ကြပြီး၊ မျက်ဝန်းအစုံထဲတွင်လည်း နက်ရှိုင်းလှသော စူးစမ်းလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ရတော့သည်။