အခန်း ၂၆၁

အခန်း (၂၆၁) ထပ်မံလိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း မရှိတော့ဘဲ အေးချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ပြီ

"ခင်ပွန်း..."

"ခင်ပွန်း..."

မောင်းသူမဲ့ယာဉ် ဒုတိယအကြိမ် ဆင်းသက်လာသောအခါ ပန်ကာရွက်များ၏ ဆူညံသံက အာကာသတဲထဲတွင် နေထိုင်နေသော ဇနီးသည်များကို နိုးသွားစေခဲ့၏။ တံခါးဖွင့်၍ ကျောက်လင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင် ထွက်သွားသည်မှာ ဆယ်ရက်ရှိပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဇနီးများက သူ့ကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆွတ်နေကြသည်။

ယခင်က ကျောက်လင် ရှိနေချိန်တွင် သူတို့သည် သူ၏ ဂရုစိုက်မှုနှင့် အကြင်နာများကို ခံစားခဲ့ရပြီး ထိုနေ့ရက်များသည် တကယ့်ကို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

သို့သော် ကျောက်လင် မရှိတော့သည့်အခါ ထိုဇနီးသည်များမှာ အထီးကျန်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီး သူတို့၏ အိပ်မက်များထဲတွင် ကျောက်လင်နှင့်အတူ ပြုလုပ်ခဲ့သော ရှက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

ယခုအခါ ကျောက်လင် ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ရာ ဇနီးသည်အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာကြပြီး ပွရောင်းသော ညအိပ်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ကျောက်လင်အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်လိုက်ကြသည်။

"ချစ်ဇနီးတို့... ဒီရက်ပိုင်းတွေအတွင်း အရမ်းကို ပင်ပန်းသွားကြပြီပဲ..."

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရရင်း ကျောက်လင်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။

ကျောက်လင်၏ ကြည်နူးနေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိုချန်းချွမ်းက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ဤအရာသည် သူ မည်သို့မျှ အားကျ၍မရနိုင်သော အရာဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

မိုဟုန်လျန်က နှုတ်ခမ်းကို စုလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သံသယအရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေ၏။

ယခင်က ကျောက်လင်ရှိနေချိန်တွင် သူက သူ၏ ဇနီးများနှင့် ပျော်ပါးလေ့ရှိသည်။ ထိုစဉ်က မိုဟုန်လျန်သည် ထိုအရာများက အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

သူတို့ မပင်ပန်းကြဘူးလားဟု သူမ တွေးမိသည်။

ယခုလည်း ကျောက်လင် ဆင်းသက်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ထိုမိန်းမများက မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ မည်သည့် တားဆီးမှုမျှမရှိ သူ့အပေါ်သို့ ခုန်အုပ်သွားကြသည်။

ဤအရာက မိုဟုန်လျန်ကို အလွန် ရှုပ်ထွေးသွားစေ၏။

မိုချန်းချွမ်းက မိုဟုန်လျန်ကို အလွန် ကာကွယ်ပေးထားလွန်းသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။ သူက သူမကို ငယ်စဉ်ကတည်းက အနီးတွင်ထားရှိပြီး အလုပ်သမားဝန်ကြီးဌာန နန်းတွင်း လက်မှုပညာဌာနတွင် အဂ္ဂိရတ်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးကို သုတေသန ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိုဟုန်လျန်သည် ယောက်ျားနှင့် မိန်းမကြားရှိ ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ရိုးအလွန်းနေဆဲဖြစ်သည်။

"ဆရာကြီးမို... လျှပ်စစ်ပုစဉ်းယာဉ်တွေကို အေးဆေး လေ့လာကြည့်ပါ..."

"နားမလည်တာရှိရင် နောက်မှ ကျုပ်သူငယ်ချင်းကို လျှပ်စစ်ပုစဉ်းယာဉ်တွေရဲ့ တည်ဆောက်ပုံ အခြေခံသဘောတရားတွေကို ရှင်းပြခိုင်းလိုက်မယ်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားအတွက် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို ဘယ်လိုသိုလှောင်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း သူတို့ကို မေးပေးမယ်လေ..."

ကျောက်လင်က အနောက်သို့ လှည့်ကာ မိုချန်းချွမ်းအား စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဇနီးများကို အာကာသတဲဆီသို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

ရိုးရိုးသားသား ဆိုရလျှင် အပြင်ရောက်နေသည့် ဤရက်ပိုင်းများအတွင်း ကျောက်လင်သည်လည်း သူ၏ ဇနီးများကို အလွန်လွမ်းဆွတ်နေခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျောက်လင်တွင် သားသမီးနှင့် ကံကြမ္မာစနစ်ရှိနေပြီး သူ၏ စွမ်းအား တိုးတက်မှုသည် စနစ်အပေါ်တွင်သာ လုံးလုံးလျားလျား မူတည်နေပေသည်။

ဤဇနီးများနှင့် နေ့ရောညပါ အတူနေထိုင်မှသာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် စနစ်၏ စွမ်းရည်အကူအညီဖြင့် ကျောက်လင်၏ စွမ်းအားများ တိုးတက်လာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရက်အတော်ကြာ အနားမယူခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ကျောက်လင်မှာ ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေ၏။ ကျောက်စိမ်းခန္ဓာနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသော စွမ်းအားများဖြင့် ကျောက်လင်သည် တစ်ရက်မျှ အနားမယူတော့ဘဲ လွန်ခဲ့သည့်ရက်များက လစ်ဟင်းမှုများကို အစားထိုးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

မိုချန်းချွမ်းက ကျောက်လင် သူ၏ ဇနီးများကို အာကာသတဲထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ကို လေ့လာရန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်နှင့် အခြားသူများ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း မိုဟုန်လျန်၏ ရင်ထဲတွင် သံသယစိတ်များ ထပ်မံ ပေါ်ပေါက်လာပြန်သည်။

လေထဲတွင် အဘိုးလျို၏ ပါးစပ်ထောင့်၌ သွေးများ စိုရွှဲနေဆဲဖြစ်ပြီး သူက အားနည်းစွာ ပျံသန်းနေ၏။

ပြီးခဲ့သည့်ညက ရွှမ်ယွမ်ခွမ်းအောက်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များက အဘိုးလျိုကို ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သူ့ကို သတ်ရန် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ပုန်းအောင်း၍ အနားယူရန် နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ပြီးနောက် အဘိုးလျိုသည် အရုဏ်တက်ချိန်တွင် လျန်ရှီးခရိုင်မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာလာပြီး လုပ်ကြံသူများ၏ စခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားခဲ့၏။

ဤအချိန်တွင် အဘိုးလျိုသည် လုပ်ကြံသူများ၏ စခန်းရှိရာ တောင်ကြားအထက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ဘာ..."

အဘိုးလျို အောက်သို့ မဆင်းသက်ရသေးမီမှာပင် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို လေထဲမှနေ၍ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

မကြာမီ အဘိုးလျို ဆင်းသက်လာပြီး နေရာတစ်ခုလုံးကို အမြန်ရှင်းလင်း ကြည့်ရှုလိုက်ရာ လုပ်ကြံသူစခန်းရှိ လုပ်ကြံသူများအားလုံး သတ်ဖြတ်ခံထားရကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တပ်မှူးနှစ်ဦးဖြစ်သော ထျန်းရင်နှင့် ထျန်းယာတို့ပင် သေဆုံးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒီလုပ်ကြံသူစခန်းက အရမ်းကိုလျှို့ဝှက်ထားတာကို တစ်ယောက်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့သွားနိုင်မှာလဲ..."

"ထျန်းရင်နဲ့ ထျန်းယာတို့ ကင်းစောင့်နေတာတောင် လျန်ရှီးခရိုင်ထဲက ဘယ်လိုအင်အားစုမျိုးက သူတို့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အပြတ်ရှင်းသွားနိုင်ရတာလဲ..."

အဘိုးလျိုမှာ အလွန်တရာ ခေါင်းရှုပ်သွားရ၏။ ရွှမ်ယွမ်ဇီကို လုပ်ကြံရန် တာဝန်ယူလိုက်ရုံဖြင့် သူ တာဝန်ယူထားသော လျန်ရှီးခရိုင်ရှိ ဝမ့်ရှန်းလုံ၏ အမာခံစခန်းမှာ အဘယ်ကြောင့် အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းခံလိုက်ရသနည်းဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။

အဘိုးလျို ကိုယ်တိုင်ပင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး သူ၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။

"လောလောဆယ် လျန်ရှီးခရိုင်ကို လုပ်ကြံသူတွေ ထပ်လွှတ်လို့ မဖြစ်တော့ဘူး... အနည်းဆုံး တစ်နှစ်လောက်တော့ ပုန်းနေဖို့ လိုလိမ့်မယ်..."

"ဒီစခန်းကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်သွားတဲ့ တကယ့်တရားခံကို မဖော်ထုတ်နိုင်သရွေ့ ငါတို့ လုပ်ကြံသူဘယ်လောက်ပဲ လွှတ်လွှတ် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသတ်ခံရဖို့ပဲ ရှိတယ်..."

သေချာစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် အဘိုးလျိုက ဤကောက်ချက်ချမှုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤလူသည် ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ်ရှိ လုပ်ကြံသူနှစ်ဦးကို တစ်ညတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်သွားခဲ့သည်ဟု တွေးလိုက်ရုံဖြင့်ပင် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရစေသည်။

ဝမ့်ရှန်းလုံ မည်မျှပင် အင်အားကြီးမားစေကာမူ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် လုပ်ကြံသူများကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်လုပ်၍ မရနိုင်ပေ။ စီရင်စုတစ်ခုစီက ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် လုပ်ကြံသူ သုံးဦးစီ စေလွှတ်နိုင်လျှင်ပင် အနည်းငယ် မလုံလောက်သေးပေ။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ လျန်ရှီးခရိုင်တွင် တပ်စွဲထားသော ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် သုံးဦးအနက် အဘိုးလျိုတစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

အဘိုးလျိုသည် ကွမ်းနန်စီရင်စု၏ မြို့တော်သို့ အလျင်အမြန် သွားရန်လိုအပ်ပြီး သူ၏ အထက်လူကြီး ဝမ့်ရှန်းလုံထံသို့ အစီရင်ခံကာ သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ကွမ်းနန်စီရင်စု၊ ထျန်းနန်မြို့။

ဤသည်မှာ စီရင်စု၏ မြို့တော်ဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းဒေသ၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှေးယခင်ကတည်းက ဝမ်ထျန်းတောင်ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့ကြသော မြင့်မားသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိနေသည်။

ချီလင်အကယ်ဒမီသည် ဝမ်ထျန်းတောင်ခြေတွင် တည်ရှိပြီး အလွန် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံထား၏။

ချီလင်အကယ်ဒမီ၏ အဓိကအဆောက်အအုံထဲတွင် ဝမ်ထျန်းစံအိမ်ရှိပြီး အကယ်ဒမီကျောင်းအုပ်ကြီး ချင်းယွင်ထင် ကျင့်ကြံရာနေရာဖြစ်ကာ အကယ်ဒမီ၏ နေ့စဉ် အစည်းအဝေးပြုလုပ်ရာ နေရာအဖြစ်လည်း အသုံးပြုသည်။

ဝမ်ထျန်းစံအိမ်တွင် အထပ်ငါးထပ်ရှိသည်။ တတိယအထပ်၌ နန်းဆောင်သခင် ချင်းယွင်ထင်သည် ရွှေရောင်နန်းမူသစ်သား စားပွဲကြီးတစ်ခုတွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ရှေ့၌ ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် နည်းပြတစ်ဦး မတ်တတ်ရပ်နေ၏။

ဤအချိန်တွင် ချင်းယွင်ထင်၏ လက်ထဲ၌ အစီရင်ခံစာတစ်ခု ကိုင်ထားသည်။

"လျန်ရှီးခရိုင်က ယွီချီတောင်ထွတ်ကို သွားခဲ့တဲ့ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြသုံးယောက်ဖြစ်တဲ့ ယန်ရွှမ်၊ လျန်စန်းစီနဲ့ ထန်ချင်းတို့ အားလုံး သေကုန်ပြီ..."

ချင်းယွင်ထင်သည် အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်ဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အသက်တစ်ရာနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူက အစီရင်ခံစာကို ဖတ်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အံ့သြတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"နန်းဆောင်သခင်... မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ရတနာသိုက်ထဲမှာ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ အဂ္ဂိရတ်လက်နက်တွေ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ အစီအရင်တွေ တပ်ဆင်ထားပုံရတယ်..."

"နည်းပြသုံးယောက်ဖြစ်တဲ့ ယန်ရွှမ်၊ လျန်စန်းစီနဲ့ ထန်ချင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ဆိုရင် သတ္တမအဆင့် မြေကမ္ဘာနတ်ဆိုးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ရှိနေရင်တောင် သူတို့ ချက်ချင်းသေသွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး... သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ အမြဲတမ်း ထွက်ပြေးနိုင်မှာပဲ..."

သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရပ်နေသော နည်းပြမှာ ချီလင်အကယ်ဒမီ ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေးဌာန၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး ချန်ကိုင်ဖြစ်သည်။ သူက အစီရင်ခံစာကို မတင်ပြမီကတည်းက ပါဝင်သော အကြောင်းအရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဤခန့်မှန်းချက်ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

"ဖန်းတောက်လင်းက ရည်မှန်းချက်ကြီးလွန်းတယ်..."

"ခရိုင်ဆယ်ခုက ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ နည်းပြပြိုင်ပွဲကို သူ ခြယ်လှယ်ခဲ့တာက လုံးဝကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကြောင့်ပဲ... သူက ထောင်ချောက်တွေနဲ့ ယန္တရားတွေ အားလုံးကို မျှားခေါ်ဖို့ ဒီနည်းပြတွေရဲ့ အသက်ကို အသုံးချချင်ခဲ့တာ..."

"မဟာလီမင်းဆက်က ရတနာသိုက်ထဲမှာ ထောင်ချောက်အမျိုးမျိုး ဆင်ထားလိမ့်မယ်လို့ သူ ကြိုတွေးထားခဲ့ပေမဲ့ ရတနာကို ကာကွယ်ဖို့ မဟာလီမင်းဆက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူ လျှော့တွက်ခဲ့တုန်းပဲ... ပေါင်းစည်းခြင်းနယ်ပယ် အစောပိုင်းအဆင့်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒါကို ရနိုင်မှာလဲ..."

"ဖန်းတောက်လင်းက သေသွားပေမဲ့ သူက ငါတို့ ချီလင်အကယ်ဒမီက ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြသုံးယောက်ကိုလည်း ဒုက္ခပေးသွားခဲ့တယ်..."

"ညွှန်ကြားရေးမှူးချန်... အခုဆို လျန်ရှီးခရိုင်က ချီလင်အကယ်ဒမီရဲ့ ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေ အခြေခံအားဖြင့် သေကုန်ကြပြီဆိုတော့ အကယ်ဒမီကလည်း လက်တွေ့မှာ ပျက်စီးသွားပြီ..."

"ဒါပေမဲ့ ချီလင်အကယ်ဒမီကို ဆုံးရှုံးခံလို့ မဖြစ်ဘူး... မင်းက လျန်ရှီးခရိုင်ကို သွားပြီး ချီလင်အကယ်ဒမီကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းဖို့နဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို အကယ်ဒမီထဲ ပြန်လည်စုဆောင်းဖို့ တာဝန်ယူရလိမ့်မယ်..."

နန်းဆောင်သခင် ချင်းယွင်ထင်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးလိုက်သည်။

အဏုမြူဗုံးက ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြသုံးဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး သဲလွန်စများအားလုံး အေးစက်သွားခဲ့၏။

ချင်းယွင်ထင်သည် သူ၏ ပုံမှန် စဉ်းစားတွေးခေါ်မှုအတိုင်း အဏုမြူဗုံးမှာ မဟာလီမင်းဆက်၏ ရတနာများထဲမှ ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြင်ပလူများ မက်မောခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

ဥပဒေထိန်းသိမ်းရေး နည်းပြသုံးဦးဖြစ်သည့် ယန်ရွှမ်၊ လျန်စန်းစီနှင့် ထန်ချင်းတို့၏ သေဆုံးမှုကို ချင်းယွင်ထင် ဆက်လက် မစုံစမ်းတော့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မဟာလီမင်းဆက်သည် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကျန်ရစ်သော အင်အားစုများသည်လည်း အခြားတိုင်းပြည်များသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အခြားတိုင်းပြည်များသို့ သွားရောက်ကာ ဖျက်ဆီးမှုများ မပြုလုပ်ချင်တော့ပေ။