အခန်း ၂၆၄

အခန်း (၂၆၄) ငါသာ သူ့ဇနီးဖြစ်ခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ

"တံတားဆောက်မလို့လား..."

"ခင်ပွန်း... ရှင် မင်ချွမ်မြစ်ကို ဖြတ်ပြီး တံတားဆောက်ချင်လို့လား..."

ယန်ရွှမ်ရွှမ်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။

မင်ချွမ်မြစ်သည် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာနှင့် မင်ချွမ်မြို့ကို ပိုင်းခြားထားပေသည်။ ယခင်က ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ ရွာသူရွာသားများသည် မင်ချွမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိရန် ဆယ်မိုင်ခရီးရှိသော တောင်ပေါ်လမ်းမှသာ သွားလာနိုင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော်လည်း ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ကျောက်လင် ရေချိုးကန် တည်ဆောက်ပြီးနောက် သူသည် မြစ်ထဲတွင် မြင်းခွာပုံသဏ္ဍာန် ကျောက်တမံတစ်ခု ဖြစ်လာစေရန် ကျောက်ခဲများကိုလည်း စီရီထားခဲ့ရာ ၎င်းက မြစ်၏ ရေမျက်နှာပြင်ကို မြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။

ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ မူလနေထိုင်သူများသည် ယခုအခါ ဤကျောက်တမံကို အသုံးပြု၍ တစ်ဖက်မှ အခြားတစ်ဖက်သို့ လွယ်ကူစွာ မြစ်ကို ဖြတ်ကူးကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ မင်ချွမ်မြို့သို့ အကွာအဝေးမှာ လေးမိုင်ခန့်သာ ရှိတော့သည်အထိ တိုတောင်းသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာနှင့် မင်ချွမ်မြို့ကြား အဆက်အသွယ် လွယ်ကူချောမွေ့စေရန်အတွက် ကျောက်ခုံးတံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်ချင်လာခဲ့၏။

"ဟုတ်တယ်... ကိုယ်အရင်ကတည်းက မင်ချွမ်မြစ်ကို ဖြတ်ပြီး တံတားဆောက်ဖို့ စိတ်ကူးထားခဲ့တာ..."

"အခု အားနေတဲ့အချိန်မှာ ဒီတံတားဆောက်မယ့် အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်လို့ ရပြီလေ..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ရာ ကျောက်ခုံးတံတားတစ်စင်း၏ ပုံရိပ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့သုံးယောက် ကိုယ့်နောက် လိုက်လာစရာ မလိုတော့ဘူး... ကိုယ် ဆပ်ပြာအလုပ်ရုံကို သွားပြီး ဆရာကြီးမိုတို့ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို တပ်ဆင်ပြီးပြီလားဆိုတာ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ရုတ်တရက် ကျောက်လင်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်၏။

ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့သည် စိုက်ပျိုးရေး ထုတ်လုပ်မှုကို တာဝန်ယူထားကြပြီး ဆပ်ပြာထုတ်လုပ်ခြင်းကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားကြပေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးယောက်က လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားကြသည်။

ဆပ်ပြာအလုပ်ရုံကို ရေချိုးဆောင်၏ အောက်ဘက်အစွန်းတွင် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

မကြာမီမှာပင် ကျောက်လင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

စတုရန်းမီတာ တစ်ထောင်ခန့်ရှိသော ကျယ်ဝန်းသည့် မြေနေရာတစ်ခုကို ညှိထားပြီး ဘိလပ်မြေ ခင်းထားပေသည်။

အုတ်မြစ်ပေါ်တွင် ဘိလပ်မြေတိုင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ မတ်မတ်ရပ်နေပြီး အလုပ်ရုံတဲကြီး ဆောက်ရန်သာ ကျန်တော့၏။

"ငါ ဆပ်ပြာထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို ဝယ်ထားတာကြာပြီ... အဲ့ဒါက စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ..."

"အခု စက်ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ထုတ်ယူရမယ်... တပ်ဆင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကိုတော့ မိုချန်းချွမ်းနဲ့ သူ့မြေး မိုဟုန်ရှုတို့ပဲ ကိုင်တွယ်ရလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘိလပ်မြေ အုတ်မြစ်ပေါ်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ကျောက်လင်သည် ဆပ်ပြာထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း၏ စက်ပစ္စည်းများကို အစမှအဆုံး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ချထားလိုက်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် မိုချန်းချွမ်းသည် ဤစက်ပစ္စည်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု တပ်ဆင်ရန် လူအင်အား စီစဉ်ပေးရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

"ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်းကို သုံးရက်အတွင်း တပ်ဆင်ပြီး အလုပ်ရုံတဲကြီးကို ငါးရက်အတွင်း ဆောက်လုပ်ပြီးစီးလိမ့်မယ်..."

"စမ်းသပ်ထုတ်လုပ်ဖို့အတွက် နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် အချိန်ပေးရမယ်..."

"လဝက်အတွင်းမှာ ဆပ်ပြာတွေကို အကြီးအကျယ် စတင်ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီ..."

"ဆပ်ပြာက ဈေးပေါပေမဲ့ လူကြိုက်များသွားတာနဲ့ အိမ်တိုင်းအတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာမှာပဲ... ပြီးတော့ အဲ့ဒါက ငါ့ကို လစဉ်လတိုင်း ငွေပြား တစ်သိန်းလောက် အမြတ်အစွန်း ရစေနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်သည် ကြမ်းပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော စက်ပစ္စည်းများကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်သည် ပျံသန်းသွားပြီး အာကာသတဲ ပလက်ဖောင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ဇနီးများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထလာကြပြီး အကြောင်းအရာများကို ပြောဆိုရန် စုရုံးလာကြ၏။

ကျောက်လင် ဆင်းသက်လာသောအခါ ဇနီးအားလုံးက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

"ခင်ပွန်း... ရှင် ပျံသန်းနိုင်တာလား..."

"ခင်ပွန်း... ရှင် ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား..."

ဇနီးအားလုံးက အပြေးအလွှား ရောက်လာကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးခွန်းများ မေးလိုက်ကြ၏။

မနေ့က ကျောက်လင်သည် မောင်းသူမဲ့ယာဉ်ဖြင့် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ သူ၏ ဇနီးများထဲမှ မည်သူကမျှ သူ ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းနေသည်ကို မမြင်တွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

ယခု ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်၏ စွမ်းအားများ ထပ်မံ၍ အဆင့်တက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဇနီးအားလုံးက နားလည်သွားကြသည်။

"ချစ်ဇနီးတို့... နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကိုယ် မင်းတို့အားလုံး ပဉ္စမအဆင့်ကို ချိုးဖောက်နိုင်ဖို့အတွက် ဝိညာဉ်သစ်သီး တချို့ကိုလည်း ပေးမယ်..."

သူ၏ ဝန်းကျင်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသော ဇနီးများကို မြင်သောအခါ ကျောက်လင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်၏။

ယွီချီတောင်ထွတ်သို့ မသွားမီ ကျောက်လင်သည် သူ၏ ဇနီးများအတွက် လုံလောက်သော ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို ပြင်ဆင်ပေးခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံးကို ရွှေခန္ဓာနယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ချိုးဖောက်နိုင်ရန် ကူညီပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ကျောက်လင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ သူတို့ကို ကျင့်စဉ်တချို့ ထောက်ပံ့ပေးပြီးနောက် လင်းလုံသစ်သီးများကို ပေးရန်သာဖြစ်၏။ ဤဇနီးများအတွက် ပဉ္စမအဆင့် ကျောက်စိမ်းဝမ်းတွင်းနယ်ပယ်သို့ ချိုးဖောက်ရန်မှာ ခက်ခဲမည် မဟုတ်ပေ။

"တကယ်လား..."

"ကျွန်မလည်း ပျံသန်းနိုင်မှာလား..."

ကျောက်လင်၏ ကတိစကားကို ကြားသောအခါ ဇနီးဆယ်ယောက်စလုံးမှာ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

မူလက ဤဇနီးများထဲမှ မည်သူမျှ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် ပါရမီ မပါခဲ့ကြဘဲ သူတို့၏ တစ်သက်တာတွင် ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်လည်း ကျောက်လင်နောက်သို့ လိုက်ပါပြီးနောက် သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ဝိညာဉ်သစ်သီးများကို စားသုံးခြင်းဖြင့် ကျင့်ကြံခဲ့ကြရာ ၎င်းက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို မြှင့်တင်ရန် ကူညီပေးခဲ့၏။

အမှန်တကယ်တော့ ဝိညာဉ်သစ်သီးများဖြင့် ဖန်တီးမြှင့်တင်ထားသော သူ၏ ဇနီးများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များသည် အားနည်းသော အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်တွင် အခြေခံထားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် အလွန်ညံ့ဖျင်းကြောင်းကိုလည်း ကျောက်လင် သိရှိထားသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအရာများက အရေးမကြီးပေ။

ကျောက်လင်က သူ၏ ဇနီးများ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးသော်လည်း သူတို့က သူ့အတွက် တိုက်ခိုက်ပေးမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူတို့ အသက်ရှည်ရှည် နေထိုင်နိုင်ပြီး သူ၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံး သူ့အနားတွင် အတူရှိနေပေးရန်သာ သူ မျှော်လင့်ထား၏။

ဤဇနီးများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ နုပျိုခြင်းထိန်းသိမ်းရေး ဆေးလုံးများကို မစားသုံးလျှင်ပင် သူတို့၏ အသွင်အပြင်များက နုပျိုလှပနေမည် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့အားလုံး သွားပြီး နံနက်စာ စားကြတော့..."

"ပြီးရင် ပြီးခဲ့တဲ့ ဆယ်ရက်အတွင်း မင်းတို့ အလုပ်တွေကို သေသေချာချာ ကြီးကြပ်ခဲ့သလားဆိုတာကို စစ်ဆေးဖို့ အလုပ်ရုံတိုင်းကို ကိုယ်သွားမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ..."

"ခင်ပွန်း... စိတ်မပူပါနဲ့... ကျွန်မတို့ ရှင့်အတွက် အလုပ်ရုံအားလုံးကို သေချာပေါက် စီမံခန့်ခွဲပေးမှာမို့လို့ ရှင် စိတ်ပူစရာ မလိုစေရပါဘူး..."

ဇနီးအားလုံးက သူတို့၏ ကတိစကားများကို ပေးလိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရှန်ချန်းရွှယ်၊ စုယောင်နှင့် အခြားဇနီးအားလုံးသည် တဲကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ယဲ့လင်အာက နောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ လင်အာ..."

ကျောက်လင်သည် ယခင်က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူဖြစ်ခဲ့သော သူ၏ ဇနီးကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း... ရွှယ်လုံနဲ့ ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်က သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်ရချင်တယ်လို့ ကျွန်မကို ပြောကြတယ်... အဲ့ဒါ လုပ်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းများ ရှိမလားဆိုပြီး ရှင့်ကို မေးပေးဖို့ သူတို့က ကျွန်မကို ပြောလာတယ်..."

ယဲ့လင်အာက ကျန်ရစ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်၏။

ကျောက်လင်က ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ရွှယ်လုံတို့ ခြောက်ယောက်သည် ယွီရွှေခရိုင်ရှိ ဒုက္ခသည်စခန်းမှ ကယ်ဆယ်ခံရပြီးကတည်းက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။

သံသယဖြစ်စရာမလိုဘဲ ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် ရွှယ်လုံသည် အခြားသူများ၏ ကျင့်ကြံခြင်းကို တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးနိုင်သည့် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ကျောက်လင်တွင် ရှိနေကြောင်းကို တွေ့ရှိသွားခဲ့မည်မှာ သေချာပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှယ်လုံတို့ ခြောက်ယောက်အဖွဲ့သည် သူတို့၏ ယခင်စွမ်းအားများကို ပြန်လည်ရရှိရန် ကျောက်လင်၏ အကူအညီကိုလည်း လိုချင်သည်ဟူသော အတွေးတစ်ခု ရလာခဲ့ကြ၏။

"မင်းက ပြောလာမှတော့ ကိုယ်က သဘာဝကျကျပဲ မင်းကို မျက်နှာသာ ပေးရမှာပေါ့..."

"မင်း စားလို့ပြီးရင် ရွှယ်လုံနဲ့ ကျန်တဲ့ ခြောက်ယောက်ကို ခေါ်လိုက်... ကိုယ် သူတို့ကို ပြောစရာရှိတယ်..."

ကျောက်လင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ယခင်က ကျောက်လင်သည် ရွှယ်လုံတို့ ခြောက်ယောက်ကို သူတို့၏ စွမ်းအားများ ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒမရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူတို့က သူ့ကို ပြန်လည်ပုန်ကန်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့သော် ယခုအခါ အခြေအနေများက ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ကျောက်လင်တွင် ကံကြမ္မာနတ်ဘုရားအဆင့်စာရင်း ရှိနေပြီး ထိုလူခြောက်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများ သူ၌ ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ထပ်၍ စိုးရိမ်နေရန် မလိုတော့ပေ။

"ခင်ပွန်း.. ရှင် ကျွန်မအပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

ကျောက်လင်၏ သေချာသော အဖြေကို ကြားသောအခါ ယဲ့လင်အာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူ့ကို နမ်းလိုက်ပြီးနောက် နံနက်စာ စားရန် တဲကြီးဆီသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးသွားလေသည်။

အာကာသတဲအတွင်းတွင် မိုဟုန်လျန်သည် တံခါးကို မှီကာ ကျောက်လင်နှင့် သူ၏ ဇနီးများကြား စကားပြောဆိုမှုကို ခိုးနားထောင်နေခဲ့၏။

"ကျောက်လင်က အရမ်းကောင်းတာပဲ... သူက ပုံမှန်အားဖြင့် နှာဘူးတစ်ယောက်လို ပြုမူတတ်ပေမဲ့ သူ့ဇနီးအပေါ် တကယ် ကောင်းတာပဲ..."

"ငါသာ သူ့ဇနီးဖြစ်ခဲ့ရင်..."

ထိုအခိုက်တွင် မိုဟုန်လျန်၏ ရင်ထဲ၌ ပြင်းထန်သော ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး သူမ၏ အတွေးများက တိမ်တိုက်များဆီသို့ လွင့်မျောသွားခဲ့သည်။

ထိုကဲ့သို့ စိတ်လိုက်မာပါ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် မိုဟုန်လျန်၏ အတွင်းစိတ် ကာကွယ်မှုများ ပြိုကျသွားပြီး သူမကိုယ်တိုင်လည်း ပထမဆုံး အချစ်၏ အခြေအနေထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့၏။

ကျောက်လင်၏ စိတ်စွမ်းအားမှာ အလွန်အားကောင်းလှသောကြောင့် သူ၏ ဇနီးများနှင့် စကားပြောဆိုနေသည်ကို မိုဟုန်လျန် ခိုးနားထောင်နေကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျ အာရုံခံမိသော်လည်း သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ သူက မိုဟုန်လျန်ကို လျစ်လျူရှုကာ နံပါတ်(၃) ဂူထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်း နံနက်စာ စားနေချိန်တွင် ကျောက်လင်သည် ယန်ရွှမ်ရွှမ်၊ လိန်ဝမ်ဝမ်နှင့် ကုမုမုတို့ စိုက်ပျိုးနိုင်ရန်အတွက် အာလူးများနှင့် ကန်စွန်းဥများကို ထုတ်ပေးရန် ဂူအခန်းထဲသို့ သွားခဲ့၏။