အခန်း ၅၄

အခန်း (၅၄) လူတစ်ယောက်သည် မုဆိုးတစ်ဖွဲ့စာနှင့် ညီမျှသည်၊ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်က လီလန်ကို အပြိုင်လုနေကြပြီ

ရွှမ်းရွှေရွာ ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့။

"ဘာပြောလိုက်တယ်..."

"လီလန်က အလေးချိန် ကျင်းနှစ်ရာကျော်ရှိတဲ့ အမွှေးဝါတောဝက်တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား..."

လူတစ်စုသည် ရှန်းဖူကွေ့၏ အိမ်ပတ်လည်တွင် စုရုံးနေကြသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ရွှမ်းရွှေရွာမှ မုဆိုးအဖွဲ့များ၏ ခေါင်းဆောင်များပင်ဖြစ်ကြ၏။ မြို့နယ်မှ တာဝန်အသစ်များ ချမှတ်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ရှန်းဖူကွေ့သည် ထိုတာဝန်များကို ခွဲဝေပေးရန်အတွက် မုဆိုးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များနှင့် အစည်းအဝေးတစ်ခု ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

လူအုပ်ကြီး အစည်းအဝေးလုပ်နေစဉ် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦး ရောက်လာပြီး ဟဲချွေ့ဟွာက တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းကို ရှာနေကြောင်း သတင်းပို့လေသည်။

ထို့နောက် ရှန်းဖူကွေ့သည် ဟဲချွေ့ဟွာကို ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်၏။ အဒေါ်ဟဲသည် လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..." ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

လူများလေလေ၊ လီလန်ထံမှ အသားတောင်းရ ပိုလွယ်လေလေပင်ဖြစ်မည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့နောက် အဒေါ်ဟဲသည် လီလန်က အမွှေးဝါတောဝက်တစ်ကောင်နှင့် ဆားဖောင်ဇီတစ်ကောင်ကို မည်သို့မည်ပုံ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်းကို တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းအား အသေးစိတ် ပြောပြလေတော့သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှန်းဖူကွေ့၏ မျက်နှာမှာ အံ့ဩမှင်တက်သွား၏။

"အဒေါ်ဟဲ ခင်ဗျား အမြင်မှားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား..."

"ဘယ်လိုလုပ် မှားနိုင်မှာလဲ... လီလန်ဆီမှာ စွတ်ဖားလှည်း ၃ စီးတောင် ပါလာတာ၊ အဲ့ဒီလှည်းတွေပေါ်မှာ အသားတွေ အပြည့်ပဲ၊ ကျင်းရာချီတောင် ရှိတယ်..."

"ဒီကောင်လေးက... တော်တော်လေး ဟုတ်နေပါလား..."

ရှန်းဖူကွေ့သည် စားပွဲကို လက်ဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ကာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့်ဟန် ပေါ်နေသည်။

"လီလန်က တောဝက်ကို တကယ် ဖမ်းမိတာလား..."

ရှန်းဖူကွေ့၏ ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ကျိုးလျဲ့ရှန်သည် အဒေါ်ဟဲ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် လီလန်ကို သူ၏မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း လီလန်က ငြင်းဆန်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လီလန်ကို သူ၏အဖွဲ့သို့ သဘောကျကျ ဝင်ရောက်လာစေရန် တောဝက်သား နှစ်ကျင်း ပေး၍ ဆွပေးခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း ဤကောင်လေးက မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မဝင်ရောက်နိုင်ကြောင်း ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး "တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး၊ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ အဲ့ဒီ တောဝက်သား နှစ်ကျင်းအတွက် ကျွန်တော် ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်လို့ ကတိပေးပါတယ်..." ဟု ပြောခဲ့သည်။

ကျိုးလျဲ့ရှန်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သေနတ်ပင် မကိုင်တတ်သော အတွေ့အကြုံမရှိသူ လီလန်သည် ထောင်ချောက်များသာ ဆင်နိုင်ပြီး တောဝက်များကို မဖမ်းနိုင်ဟု တွေးကာ စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။

ရယ်စရာကောင်းအောင် မလုပ်စမ်းပါနှင့်၊ ထောင်ချောက်ဆင်ရုံဖြင့် တောဝက်များကို မဖမ်းနိုင်ပါချေ။

ဤသားရဲသည် အရေပြားထူထဲကာ အလွန်ခွန်အားကြီးမားပြီး တစ်ကောင်လျှင် ကျင်းလေးငါးရာခန့် အလေးချိန်ရှိရာ ထောင်ချောက်တစ်ခုက ၎င်းကို ဖမ်းနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သေနတ်ကို အသုံးပြုရမည်သာဖြစ်သည်။

လီလန်သည် သေနတ်ကို အကြိမ်အနည်းငယ်သာ ကိုင်ဖူးသော်လည်း မုဆိုးအဖွဲ့သို့ မည်သည့်အခါမျှ မဝင်ခဲ့ပေ။ တောဝက်တစ်ကောင်ကို ပစ်သတ်ပြီး သူ၏ အသားနှစ်ကျင်းကို ပြန်ပေးနိုင်မည်ဟု သူ ထင်နေလေသည်။

တကယ်ပင် ရယ်စရာကောင်းလှ၏။

ကျိုးလျဲ့ရှန်သည် လီလန်က အကြွေးပြန်ဆပ်နိုင်မည်ကို ယုံကြည်ရန် ငြင်းဆန်ခဲ့ပြီး လီလန်မှာ မာနကြီးလွန်းကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု လွန်ကဲနေသည်ဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ…

လီလန်သည် သူ၏မျက်နှာကို အကြိမ်ကြိမ် ဖြတ်ရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားလေပြီ။

"အဒေါ်ဟဲ ခင်ဗျား အမြင်မှားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား... လီလန်က တောဝက်ကို တကယ် ဖမ်းမိတာလား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်သည်လည်း မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် တူညီသော မေးခွန်းကိုသာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် လျဲ့ရှန်မုဆိုးအဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ရာ ကျင်းနှစ်ရာအလေးချိန်ရှိသော အမွှေးဝါတောဝက်ဆိုသည်မှာ သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အသေးအဖွဲသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သေနတ်ကိုပင် ကောင်းကောင်းမကိုင်ဖူးသေးသော အတွေ့အကြုံမရှိသူ လီလန်က အမွှေးဝါတောဝက်တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ အတော်လေး ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

ဤအချက်က ကျိုးလျဲ့ရှန်၏ သံသယကို သဘာဝကျကျပင် နိုးဆွပေးလိုက်လေသည်။

သေနတ်ကို ကောင်းကောင်းမကိုင်ဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိသူတစ်ယောက်က တောဝက်တစ်ကောင်ကို ပစ်ချနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးလျဲ့ရှန်၏ အတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင် ထိုတောဝက်မှာ သေလုမျောပါးဖြစ်နေပြီး လမ်းမလျှောက်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်ပါက လီလန်တွင် ဤမျှ အံ့မခန်း ကံကောင်းမှုမျိုး ရှိလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"တကယ်ပေါ့... ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့တပ်အပ် မြင်ခဲ့ရတာ..."

အဒေါ်ဟဲသည် လီလန်က တောဝက်ပစ်လာသည်ကို ကြားသည့်အခါ ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အံ့ဩနေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

ယခုအချိန်တွင် အဓိကပြဿနာမှာ လီလန်က တောဝက်ကို သတ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ အသားများကို မည်သို့ခွဲဝေမည်ဆိုသည့် ကိစ္စပင်ဖြစ်၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျိုးလျဲ့ရှန်သည် အမှန်တကယ်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"လီလန်က အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် ပစ်လိုက်တာလဲ... သူက သေနတ်သုံးတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ထောင်ချောက်နဲ့လား..."

"သူက ဘယ်တောင်ကို သွားခဲ့တာလဲ..."

"အဲ့ဒီတောဝက်ကို သူတစ်ယောက်တည်း အမဲလိုက်ခဲ့တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ကူညီမယ့်သူတွေ ပါသေးလား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်၏ ဆက်တိုက်မေးလိုက်သော မေးခွန်းများကြောင့် အဒေါ်ဟဲမှာ လုံးဝ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်သွားတော့သည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းပင်လျှင် ကျိုးလျဲ့ရှန်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၏။

"ကျိုးလျဲ့ရှန်က... လီလန်နဲ့ တစ်ခုခု ရန်ငြိုးများ ရှိနေတာလား..."

ရှန်းဖူကွေ့က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အိုး... ဟုတ်သားပဲ၊ လီရှန်းဟွာရဲ့ မောင်နှစ်ယောက်က ကျိုးလျဲ့ရှန်ရဲ့ အဖွဲ့ထဲမှာပဲ..."

ရှန်းဖူကွေ့က တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

လီလန်က လီရှန်းဟွာနှင့် စေ့စပ်ထားမှုကို ဖျက်သိမ်းလိုက်သည့် သတင်းမှာ ရွှမ်းရွှေရွာ တစ်ရွာလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူသည်လည်း သဘာဝကျကျပင် ကြားသိထားခဲ့သည်။

ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အနေဖြင့် ရှန်းဖူကွေ့သည် ရွာတွင်းရှိ အခြေအနေများကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားသည်။ လီရှန်းဟွာတွင် လီလုံနှင့် လီဟူဟုခေါ်သော မောင်နှစ်ယောက်ရှိပြီး သူတို့သည် မနှစ်ကမှ လျဲ့ရှန်မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က လီလုံနှင့် လီဟူတို့သည် လီလန်နှင့် အချင်းများခဲ့ကြပြီး နှစ်ဖက်စလုံး ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အဆုံးတွင်တော့ လီလန်က နည်းဗျူဟာ ပိုမိုသာလွန်ခဲ့ပြီး အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

လီလုံနှင့် လီဟူတို့သည် ရန်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော ကျိုးလျဲ့ရှန်ထံ တိုင်ကြားခဲ့ကြမည်မှာ သေချာလှသည်။

လီလုံနှင့် လီဟူတို့မှာ ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့အတွင်း အရေးပါသူများ မဟုတ်ကြဘဲ အစည်းအဝေးတက်ရန်ပင် မထိုက်တန်သောကြောင့် ရှန်းဖူကွေ့က သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤအပတ်တွင်မူ လျဲ့ရှန်အတွက် အခြေအနေများက ကွာခြားနေသည်။ သူ၏ လျဲ့ရှန်မုဆိုးအဖွဲ့သည် ရွာထဲရှိ ထိပ်တန်းအဖွဲ့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ မြို့နယ်မှ ချမှတ်ပေးသော တာဝန်များထဲတွင် သူ၏ ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့အပြင် လျဲ့ရှန်အဖွဲ့က တစ်ဝက်ခန့် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်၏။

တစ်ခဏမျှ ရှန်းဖူကွေ့သည် မိမိကိုယ်ကို အခက်အခဲကြုံနေရကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ကျိုးလျဲ့ရှန်က လီလန်အပေါ် တကယ်ပင် ရန်ငြိုးထားနေပါက သူသည် မည်သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်သင့်သနည်း။

လီလန်သည် သူ အလွန်အထင်ကြီးလေးစားရသော အလားအလာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မုဆိုးအဖွဲ့မှာ ယခုမှ စတင်ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင် ကျင်းနှစ်ရာကျော်ရှိသော သားကောင်ကို ဖမ်းမိခဲ့ခြင်းမှာ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုးလျဲ့ရှန်သည်လည်း အတွေ့အကြုံရှိသော မုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွာသည် အမဲလိုက်ရမည့် သတ်မှတ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းရန် သူ၏အပေါ်တွင်သာ မှီခိုလေ့ရှိသည်။

အကယ်၍ ဤလူနှစ်ယောက်က ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး စတင်ရန်ဖြစ်လာပါက မည်သူ့ဘက်မှ ရပ်တည်ရမည်နည်း။

အရာရာတိုင်းတွင် သဟဇာတဖြစ်မှုက အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ရာ ရှန်းဖူကွေ့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် ငြိမ်းချမ်းရေးကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုး ခင်ဗျားက လီလန်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိနေတာလား..."

"လီလန်က သူပိုင်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဖွဲ့ကို ခုမှ စတင်ထားတာ... သူ့ရဲ့ အမဲလိုက်စွမ်းရည်အပေါ် ကျွန်တော် အများကြီး မျှော်လင့်ထားတယ်... အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်မှာ ပဋိပက္ခရှိနေရင် ကျွန်တော်က ငြိမ်းချမ်းရေးကိုယ်စားလှယ် လုပ်ပေးပြီး ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မကျေနပ်ချက်တွေကို သီးသန့် ဖြေရှင်းခိုင်းပါ့မယ်..."

ယနေ့ မုဆိုးအဖွဲ့ အစည်းအဝေးသို့ လီလန်ကိုလည်း ဖိတ်ကြားသင့်ခဲ့ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့ အစည်းအဝေးတွင် အဓိကအကြောင်းအရာ နှစ်ခုသာ ပါဝင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

၁။ ရွာ၏ အမဲလိုက် သတ်မှတ်ချက်။

၂။ လီလန်က လူနှစ်ယောက်ပါဝင်သော မုဆိုးအဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းခြင်း။

ရှန်းဖူကွေ့သည် လီလန်ကို ဖိတ်ကြားရန် သူ၏အိမ်သို့ လူလွှတ်ခဲ့သော်လည်း လီလန် အိမ်မှာမရှိဘဲ အမဲလိုက်ထွက်သွားကြောင်း လီတာ့ဟိုင်က ပြောပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရှန်းဖူကွေ့သည် လက်လျှော့လိုက်ပြီး တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် အားလုံးကို ကွန်မြူနစ်အဖွဲ့ရှိ အစည်းအဝေးသို့ ခေါ်ယူလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရန်ငြိုးလား... ဘာရန်ငြိုးလဲ..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်မှာ တွေဝေသွားတော့သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း၊း ရွာထဲက ကောလာဟလတွေကို နားမယောင်ပါနဲ့... ကျွန်တော်က လီလန်ကို အရမ်း သဘောကျတာ... သူက အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကောင်လေးမို့ သူ့ကို မျက်စိကျနေတာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လျဲ့ရှန်တပ်ဖွဲ့ထဲကို ဝင်ဖို့ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပေမယ့် သူက ခေါင်းမာပြီး ဘယ်လိုမှကို လက်မခံဘူး... ကျွန်တော် သူ့ကို အတင်းအကျပ်လည်း မခိုင်းနိုင်သလို လာဘ်လည်း မထိုးနိုင်ဘူး..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်သည် စကားပြောနေရင်း သူ၏ မျက်လုံးများက အဒေါ်ဟဲကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲဖြစ်စေ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဒေါ်ဟဲ၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွားတော့သည်။ တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျိုးက လီလန်ကို သူ၏ မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ရန် အထူးဖိတ်ခေါ်ခဲ့သည်လား။ ထို့ပြင် လီလန်က ငြင်းဆန်ခဲ့သည်တဲ့လား။

ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

မုဆိုးအဖွဲ့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းသည် အကျိုးအမြတ်များသော အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

လျဲ့ရှန်တပ်ဖွဲ့သည် ရွှမ်းရွှေရွာတွင် အင်အားအကောင်းဆုံး အဖွဲ့များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အမဲလိုက်စွမ်းရည်မှာ အနည်းဆုံး ထိပ်တန်းနှစ်ခုအတွင်း ပါဝင်ရာ ၎င်းမှာ အလွန် းအကျိုးအမြတ်များသော အလုပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးလျဲ့ရှန် ကိုယ်တိုင် သွားရောက်ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သော်လည်း လီလန်က လက်မခံခဲ့ပေ။

"အိုး... ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကြားမှာ ရန်ငြိုးမရှိဘူးဆိုတော့ ကျွန်တော် စိတ်အေးသွားပြီ..."

ရှန်းဖူကွေ့က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်း ခင်ဗျားကရော အဲ့ကောင်လေးကို အထင်ကြီးနေတာလား..."

ကျိုးလျဲ့ရှန်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းကာ ရှန်းဖူကွေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ရှန်းက သိနားလည်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်၏။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း လီလန်ကို ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့ထဲဝင်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ခဲ့သေးတယ်... ဒါပေမဲ့ ကောင်လေးက ငြင်းသွားတယ်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးလျဲ့ရှန်မှာ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

အဒေါ်ဟဲမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ခေါင်းနားပန်း ကြီးသွားတော့သည်။

လီလန်က ထုတ်လုပ်ရေးတပ်ဖွဲ့ကိုတောင် ငြင်းဆန်ခဲ့သည်တဲ့လား။

အဘယ်ကြောင့် ဤတပ်ဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နှစ်ယောက်စလုံးက လီလန်ကို အပြိုင်လုနေကြသနည်း။

လီလန်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရေပန်းစားနေရသနည်း။