အခန်း ၁၁၆

အခန်း (၁၁၆) ကျေးဇူးဆပ်ချိန်တွင် ချီလင်လက်မောင်းကို ထပ်မံခုတ်ဖြတ်ခြင်း

လီရှောင်သည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ချန်ရီ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

"လီရှောင်!"

ချန်ရီ၏ အမူအရာမှာ အထူးသဖြင့် မှုန်ကုပ်သွားခဲ့သည်။

"ချန်ရီ... ဒီမှာ ထပ်တွေ့မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး... မင်း အခြေအနေ တော်တော်ဆိုးနေတာပဲ မင်း ပိုဆိုးလေ ငါ ပိုပျော်လေပဲ... ဟားဟားဟား"

လီရှောင်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ချန်ရီထံသို့ ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ လင်းဟောက်သည် လီရှောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်၌ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းက လီရှောင်လား... သူက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ... သူ့ကို ဘယ်သူ ဖိတ်လိုက်တာလဲ”

သို့သော် ယခုက ထိုအရာများကို တွေးတောနေရန် အချိန်မဟုတ်ပေ။

သူ၏ အကြည့်များက ရှန်ချင်းယန်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီမလေး ရှန်... ချင်လော့ရဲ့ လက်ထဲက မြင့်မြတ်သော လက်နက်က အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်... သူ့ကို အနိုင်ယူဖို့ အရမ်းခက်တယ်”

ယခုတစ်ကြိမ် ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ဉာဏ်အလင်းပွင့်လက်ဖက်ရည်ပွဲတွင် လူငါးဆယ်ကျော် ပါဝင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ ချင်လော့၏ လက်ချက်ဖြင့် လူဆယ်ဂဏန်းကျော် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသူများမှာ စောစောက ရှန်ချင်းယန်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ကြသော်လည်း ချန်ရီ၏ လက်ထဲရှိ ချီလင်ရုပ်တုကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်၌ သူတို့၏ အကြည့်များက ချန်ရီထံသို့ ထပ်မံရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှန်ချင်းယန်၏ မျက်လုံးများတွင် မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချန်ရီကို မကျေနပ်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဤချန်ရီက ပြဿနာ လာရှာနေခြင်းပင်။

သူမက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီးနောက် အော်ဟစ်လိုက်၏။

"ဘယ်သူက ချင်လော့ကို သတ်နိုင်မလဲ... ငါ ရှန်ချင်းယန်က မြင့်မြတ်သော လက်နက် နှစ်ခုနဲ့ ချက်ချင်း လဲလှယ်ပေးမယ်... အရင်က ကတိကလည်း အတည်ပဲ”

လောလောဆယ်တွင် ချန်ရီနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော လီရှောင်က ဤအခိုက်အတန့်၌ ရှန်ချင်းယန်ကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"မင်း အရင်က ဘာကတိပေးထားတာလဲ"

ရှန်ချင်းယန်က လီရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ ဖြေလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက ချင်လော့ကို သတ်နိုင်မလဲ... ငါ ရှန်ချင်းယန်က သူ့ကို ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပုံအပ်ပြီး ရုပ်တစ်သောင်းမြင့်မြတ်နယ်မြေကနေ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ကူညီပေးမယ်လို့ ပြောထားတာ”

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သူ၏ ပုဆိန်ကို လွှဲယမ်းကာ စိတ်ဝင်စားသော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... အလှလေး... ချင်လော့ကို သတ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးမယ်... တကယ်လို့ ဒီည ငါနဲ့ အိပ်မယ်ဆိုရင်ပေါ့”

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လင်းဟောက်၏ မျက်နှာသည် ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားပြီး လီရှောင်ကို ပြစ်တင်ဟောက်ဟမ်းလိုက်၏။

"လီရှောင်... မင်းရဲ့ မဟာနတ်ဆိုးဂိုဏ်းနဲ့ ငါတို့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေက ဂိုဏ်းတွေက မဟာမိတ်တွေ မဟုတ်ဘူး... ငါ မင်းကို ဝိညာဉ်နယ်မြေထဲ ဘယ်တုန်းကမှ မဖိတ်ခဲ့ဘူး... မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာတာလဲ"

"ဟဲဟဲ"

လီရှောင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘာလို့ ဖိတ်စာ လိုမှာလဲ... ဖိတ်စာပါတဲ့လူကို သတ်လိုက်ရုံပဲလေ”

‘ဘန်း!’

လီရှောင်၏ လေးလံသော ပုဆိန်ကြီးက ချန်ရီ၏ ချီလင်လက်မောင်းကို ဝင်တိုက်သွားပြီး ချန်ရီကို ခြေလှမ်းဆယ်လှမ်းကျော် နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ချန်ရီက ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးကိုပင် မခံနိုင်သည်ကို မြင်ချိန်၌ လီရှောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အထင်အမြင်သေးမှုများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ချန်ရီ... မင်း တကယ်ကို အသုံးမကျတာပဲ... အရင်က ငါနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အခုကြည့်ရတာ မင်းက အဲဒီလို လုပ်ပိုင်ခွင့် မရှိတော့ဘူးပဲ”

"တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင် မင်း ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ သေလိုက်တာပို‌ေကာင်းမယ်”

"တောင်ဖြိုခွင်းဓားခုတ်ချက်!"

လီရှောင်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို တင်းကြပ်စွာ ကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး ချန်ရီထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"တောက်! ချင်လော့ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီကောင်ကို ငါ လွယ်လွယ်လေး ဖိနှိပ်နိုင်တယ်"

ချန်ရီက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။

"ချီလင်လက်မောင်း... ငါ့ကို ကြီးမားတဲ့လက်မောင်း ပေးစမ်း! ကြီးစမ်း! ကြီးစမ်း!"

ချန်ရီက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ သန်မာသော ညာဘက်လက်မောင်းမှာ ရုတ်တရက် ထူထဲပြီး မည်းနက်လာခဲ့သည်။

ဧရာမ ချီလင်လက်မောင်းကြီးက လီရှောင်၏ ဧရာမ ပုဆိန်ကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

‘ဘန်း!’

မီးပွားများ နေရာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားပြီး လက်တစ်ဖက်တည်း၏ စွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှကာ လီရှောင်ကိုပင် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။

'ဘန်း!'

လီရှောင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားသော်လည်း ချက်ချင်း ခုန်ထပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်၏။

"ဟားဟားဟား… စိတ်လှုပ်ရှားစရာပဲ…လုံးဝစိတ်လုပ်ရှားစရာပဲ"

"နောက်တစ်ခါ လာခဲ့... ချန်ရီ... ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှု ဘယ်လောက်များများကို မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိမလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

ချင်လော့က ထိုလူများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ထွက်လာခဲ့ရာ အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချန်ရီကို တားဆီးနေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

လီရှောင်၏ မာနကြီးသော စိတ်ဓာတ်ကို မြင်ချိန်၌ ချင်လော့က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးက အရမ်း ရက်စက်တယ်... တကယ်လို့ စစ်မြေပြင်ကိုသာ သွားရင် သေချာပေါက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

'ဘန်း!'

လီရှောင်နှင့် ချန်ရီတို့ ထပ်မံ ရင်ဆိုင်မိကြပြီး နှစ်ယောက်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားကြသည်။

ချင်လော့က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်၏။

ဓားတစ်ချက် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး...

‘ရွှေလေပြင်းလမင်းထိုးဖောက်ခြင်း!’

'ဝှစ်!'

ဤဓားက အလွန် မြန်ဆန်လှပြီး သတ္တုစွမ်းအင် ပါဝင်သော အထက်မြက်ဆုံး ဓားချီတိုက်ခိုက်မှုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ချင်လော့၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိချိန်၌ ချန်ရီက ချက်ချင်း ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ချင်လော့... မင်းက မဟာချင်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ မင်းသားဖြစ်ပြီးတော့ ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့"

"ကိုယ်ကျင့်တရား... ဟက်... အဲဒါက ထမင်းလို စားလို့ရလို့လား"

ချင်လော့က အထင်သေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

တိုက်ခိုက်မှုက ချန်ရီ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ချန်ရီမှာ အားအင်ကုန်ခမ်းနေပြီး အဆက်မပြတ် နောက်ဆုတ်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

"မင်းရဲ့ ချီလင်လက်မောင်းကို ငါ ထပ်ခုတ်မယ်"

ချင်လော့က အခွင့်အရေး ရချိန်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ သက်ညှာမနေဘဲ ဓားချီများ နေရာအနှံ့ ပျံသန်းနေပြီး ဓားဆန္ဒများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေခဲ့သည်။

လင်းဟောက်နှင့် ရှန်ချင်းယန်တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် လင်းဟောက်က ဖွင့်ပြောလိုက်သည်။

"အားလုံးပဲ... ငါတို့ရဲ့ တောင်တန်းတစ်သောင်းနယ်မြေရဲ့ အခွင့်အရေးက အပြင်လူတွေရဲ့ လက်ထဲကို မကျရောက်စေရဘူး... ငါနဲ့အတူ ဂျူနီယာညီလေး ချန်ကို ကူညီပြီး ချင်လော့ကို သတ်ကြ!"

"ကောင်းပြီ... အတူတူ လှုပ်ရှားကြမယ်"

"အတူတူ တိုက်ကြ!"

အခြားသူများကလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် တုံ့ပြန်လာကြပြီး ချင်လော့ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော လူတစ်ယောက်က ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး လင်းဟောက်၏ ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"လင်းထျန်းဓားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းရှီစန်း လာရောက် အကြံဉာဏ် တောင်းခံပါတယ်"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ဓားရှည်က ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကာ ဓားသွားက လင်းဟောက်ထံသို့ တိုက်ရိုက် ချိန်ရွယ်ထားလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး ကျွမ်း... မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ"

လင်းဟောက်က မှုန်ကုပ်သော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

"သူ့ဆီကနေ ငါ သိမြင်နားလည်မှု အချို့ ရခဲ့တယ်... သူက ငါ့ကို လမ်းညွှန်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ငါ သဘာဝကျကျ ကျေးဇူးဆပ်ရမယ်"

ကျွမ်းရှီစန်းက လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားဆန္ဒများ မြင့်တက်လာကာ ချင်လော့ကိုပင် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်မိသွားစေခဲ့သည်။

"ဓားဆန္ဒမူလပုံစံ"

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ကျွမ်းရှီစန်းသည် ဓားဆန္ဒကို အမှန်တကယ် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ခဲ့သည်။

မူလပုံစံသာ ဖြစ်သော်လည်း အမြစ်တွယ်ပြီး အညှောက်ပေါက်နေပြီဖြစ်ကာ စစ်မှန်သော ဓားဆန္ဒအဖြစ် စုစည်းသွားရန်မှာ အချိန်ပြဿနာသာ ဖြစ်တော့သည်။

"ဟမ့်... ဒါဆိုရင်လည်း ဂျူနီယာညီလေး ကျွမ်းရဲ့ ဓားသိုင်းကို ငါကိုယ်တိုင် မြည်းစမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

ကြယ်တာရာစွမ်းအားများ လှည့်ပတ်လာပြီး လင်းဟောက်က အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသော ဝတုတ်တုတ်နှင့် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူနှစ်ဦးက တိုက်ပွဲကို ကြည့်နေကြပြီး ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါတို့ ရှေ့ထွက်ပြီး ပစ္စည်းတချို့ သွားလုသင့်လား"

ဝတုတ်တုတ် လူငယ်က သူ၏ ကြက်ခြေထောက်ကို ဝါးရင်း ရှိုက်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း မမြင်ဘူးလား... လီရှောင်ဆိုတဲ့ ကောင်က ပွဲကြည့်နေတာလေ... ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေက အရမ်း ကျွမ်းကျင်ပြီး ပစ္စည်းတွေ လုနိုင်တယ် ဆိုပေမဲ့ လီရှောင်က ပုရွက်ဆိတ်ကို ချောင်းနေတဲ့ ပင့်ကူလိုပဲ နောက်က အန္တရာယ်ကို သတိထားနေတာ"

"အဲဒီအချိန်ရောက်ရင် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားအများစုကို အသုံးပြုပြီးသွားပြီ... ခွန်အားတွေ ချွေတာထားတဲ့ သူ့လိုလူမျိုးကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ"

"ဒါကြောင့် ငါတို့က ပွဲပဲ ကြည့်ကြတာပေါ့"

"ရော့... ဝက်လက် ကိုက်လိုက်ဦး"

သူ စကားပြောနေစဉ် အဆီပြန်နေသော ဝတုတ်တုတ် လက်ထဲတွင် ဝက်လက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ချင်လော့၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက ချန်ရီ၏ ချီလင်လက်မောင်းပေါ်ရှိ အလွန်နာကျင်စေသော ဒဏ်ရာတစ်ခုအပေါ်သို့ တိကျစွာ ကျရောက်နေခဲ့သည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ချင်လော့သည် ဓားခုတ်ချက် ဆယ်ချက်ကျော် ခုတ်ပိုင်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ဆက်လုပ်နေပါက ဤအသစ်ပေါက်လာသော ချီလင်လက်မောင်းမှာ ကျိုးပဲ့သွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

"ချင်လော့! အားလုံးက မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့လို့ပဲ! မင်းက ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့တာပဲ!"

ချန်ရီက ရူးသွပ်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ချီလင်ရုပ်တုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

"တံဆိပ်... ပွင့်စမ်း!"

ချီလင်ရုပ်တု၏ မျက်လုံးများသည် ချက်ချင်းပင် သွေးရဲရဲနီလာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု အတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

'ဝုန်း!'

ချီလင်ရုပ်တု ပေါက်ကွဲသွားခဲ့သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးက ချီလင်နန်းတော်အောက်မှ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင် လွတ်မြောက်လာတော့မည့်အလားပင်။

ချင်လော့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာဖြင့် ချီလင်လက်မောင်းကို အရင်ခုတ်ပိုင်းကာ စိတ်ဖြေလျှော့လိုက်သည်။

"ခုတ်ပိုင်းလိုက်စမ်း!"

'ဝှစ်!'

ကုလားအုတ်၏ ကျောကို ကျိုးစေခဲ့သော နောက်ဆုံး ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကဲ့သို့ ဓားတစ်ချက်က ချောမွေ့စွာ ခုတ်ပိုင်းသွားခဲ့သည်။

'ဘန်း!'

[ချန်ရီ၏ ချီလင်လက်မောင်း ထပ်မံအခုတ်ခံရသဖြင့် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး အမှတ် ၅၀၀၀၀ ဆုံးရှုံးသွားပါသည်... ဗီလိန်အမှတ် ၅၀၀၀၀ ရရှိပါသည်]

"အား! ချင်လော့! မင်းကို မသတ်ရရင် ငါ လူမဟုတ်ဘူးလို့ သစ္စာဆိုတယ်!... လူမဟုတ်ဘူးလို့ သစ္စာဆိုတယ်!"

ချန်ရီက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ပျက်စီးသွားသော ချီလင်ရုပ်တုမှ အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ချန်ရီကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ချန်ရီသည် သားရဲအသွင် ပြောင်းသွားတော့၏။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ဝတုတ်တုတ် လူငယ်က သူ၏လက်ထဲရှိ ကြက်ခြေထောက်များကို စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူက တကယ်ကို လိင်ပြောင်းထားတဲ့သူပဲ"