အခန်း ၁၅၄

အခန်း(၁၅၄) ငါ့ဟင်းရည်အေးအောင် အချိန်မဆွဲနဲ့

ထိုရာနှင့်ချီသော အကြည့်များသည် မီးမောင်းထိုးပြသကဲ့သို့ ကျွမ်းယန်၏ အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားကြ၏။ အချို့လူများသည် ပွဲကြည့်ပရိသတ်အဖြစ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အချို့မှာမူ သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေကြ၏။ အရာအားလုံးထက် "တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်ရက်စ်" သည် ၎င်း၏အစွမ်းကို ထုတ်ဖော်ကာ ဤမောက်မာလှသော လေထီးဆင်းလာသူအား အရှက်ရစေမည်ကို မျှော်လင့်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းယန်သည် သူ၏ ပါးပြင်ကြွက်သားများ ရူးသွပ်စွာ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ ရူးသွပ်လောက်စရာပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လုံးဝကို ရူးသွပ်လွန်းလှပေသည်။

ရဲစခန်းခွဲတစ်ခုမှ ပြောင်းရွှေ့လာသော အကြံပေးအရာရှိတစ်ဦးက လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် ပထမဆုံးမေးမြန်းလိုက်သည့် စကားမှာ…

"ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်ရေး အကောင်းဆုံးလဲ..." ဟူ၍ပင် ဖြစ်သည်။

ကျွမ်းယန်အား ဤသို့ ဗြောင်ကျကျ ရန်စခြင်းသည် အမည်မသိ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုမှလွဲ၍ အခြားဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်းဟု တွေးစရာပင် ဖြစ်၏။ သူသည် ပြည်နယ်ရဲတပ်ဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးပြိုင်ပွဲ၏ အလွတ်တန်းအလေးချိန်တွင် သုံးနှစ်ဆက်တိုက် ချန်ပီယံဆုကို ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့၏ အမှတ်တစ် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရှင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြု ခံထားရသူဖြစ်၏။ သူသည် အဖွဲ့ဝင်အားလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အတိုက်အခိုက် အကောင်းဆုံးသူဟူသော စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသည် ဤစော်ကားမှုကို မျိုသိပ်နိုင်ခဲ့လျှင် ယခုမှစ၍ သူ၏အမည် တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်ကို ပြောင်းပြန်ရေးတော့မည် ဖြစ်၏။ ကျွမ်းယန်သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ရင်အုပ်ကို ကော့လိုက်ရာ လေ့ကျင့်ရေးဝတ်စုံမှာ ပို၍ပင် တင်းကျပ်သွားတော့သည်။ သူသည် ခေါင်းကိုမော့ကာ လူအုပ်ကြီးကို ကျော်လွန်၍ ဒုတိယထပ်ရှိ စောင့်ကြည့်ရေးခန်း၏ မှန်တစ်ဖက်မြင်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ကပ္ပတိန် ရှီလဲ့သည် ထိုနေရာမှနေ၍ စောင့်ကြည့်နေမည်ကို သူ သိရှိနေသည်။ သူသည် မျက်လုံးများဖြင့် ညွှန်ကြားချက်ကို တောင်းဆိုနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဒုတိယထပ် စောင့်ကြည့်ရေးခန်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ရှီလဲ့၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းနေပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ မြင့်မားနေသော နှလုံးခုန်နှုန်း မျဉ်းကွေးများကို စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ သူသည် ကျွမ်းယန်၏ မျက်လုံးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟသလို မည်သည့် အမူအရာကိုမျှလည်း မပြသခဲ့ချေ။ သူက အလွန်သိမ်မွေ့စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

သူကိုယ်တိုင်လည်း ၎င်းကို မြင်တွေ့ချင်နေခဲ့သည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးကျိုးက လူသား နျူကလီးယားလက်နက်ဟု သတ်မှတ်ထားပြီး အမျိုးသားလုံခြုံရေးဗျူရိုက လူသား သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ဟု ခေါ်ဆိုသော ဤအမျိုးသားသည် အံ့မခန်း အချက်အလက်များ ရှိနေသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်နေမလား သို့မဟုတ် သမားရိုးကျ အစဉ်အလာများကို မှောက်လှန်နိုင်စွမ်း တကယ်ပင် ရှိနေသလား ဆိုသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ချင်နေခြင်ဖြစ်၏။ အချက်အလက်များ ဆိုသည်မှာ အသက်မဲ့နေသော အရာများသာ ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ အတွေ့အကြုံသည်သာလျှင် အမှန်တရားကို စမ်းသပ်ရန် တည်းဟူသော တစ်ခုတည်းသော စံနှုန်းပင်ဖြစ်၏။

ကပ္ပတိန်၏ တိတ်ဆိတ်သော သဘောတူညီချက်ကြောင့် ကျွမ်းယန်၏ နှုတ်ခမ်းများက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ကွေးတက်သွားတော့သည်။ သူက လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဆစ်အမြစ်များ အားလုံးထံမှ တကျွတ်ကျွတ် မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူသည် လူအုပ်ကြီးကို ဖယ်ခွာကာ ကွင်းလယ်ရှိ ချူးရှန့်ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် စစ်စည်တော် ရိုက်ခတ်သံကဲ့သို့ လေးလံပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေ၏။

တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် ချက်ချင်းပင် မီးဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်သွားခဲ့သည်။

"လာပြီဟေ့ တိုင်ရန်နိုဆောရပ်စ်ရက်စ်တော့ စတင် လှုပ်ရှားတော့မယ်..."

"အကြံပေးအရာရှိသစ်တော့ ဒုက္ခရောက်တော့မှာပဲ ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အိမ်နီးချင်း စစ်ဒေသက ကင်းထောက်တပ်ခွဲမှူးဆိုတာ တော်တော် မိုက်တယ်မဟုတ်လား သူတောင် ကပ္ပတိန်ကျွမ်းရဲ့ လက်ထဲမှာ ငါးချီတောင် မခံနိုင်ခဲ့ဘူး..."

"ငါတော့ သုံးကွက်နဲ့ လောင်းတယ် ချူးဆိုတဲ့ ဒီကောင် သုံးကွက်အတွင်း သေချာပေါက် လဲသွားမှာ..."

အဖွဲ့ဝင်များသည် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ သူတို့အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြ၏။

ထောင့်တစ်နေရာတွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် သွယ်လျပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီး အထူးရဲအရာရှိတစ်ဦးက လက်ပိုက်ကာ ဤတိုက်ပွဲကို အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ လျှို့ဝှက်အမည်မှာ မီးဖီးနစ်ဖြစ်ပြီး နာမည်ရင်းမှာ လီချန်ဖြစ်ကာ အဖွဲ့ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော အမျိုးသမီး တိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့ဝင်ဖြစ်၏။

"ဟေး ဒီအသက်ရှင်နေတဲ့ငရဲမင်းက စက္ကန့်ဘယ်လောက် ခံနိုင်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်ပါဦး..."

လီချန်က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအား တံတောင်ဆစ်ဖြင့် တွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ပြောရရင် ဒီလူက နည်းနည်း ရက်စက်မယ့်ပုံ ပေါက်ပေမဲ့ သူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားကတော့ တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲ..."

"တီရှပ်အောက်က ဖောင်းကြွနေတဲ့ ကြွက်သားတွေက ကပ္ပတိန်ကျွမ်းရဲ့ အချိုးအစားတွေထက်တောင် ပိုပြီး လွန်ကဲနေသေးတယ်..."

၎င်းကို ကြားသောအခါ အနီးနားရှိ အမျိုးသားအဖွဲ့ဝင်များသည် ဖိနှိပ်ထားသော ဒွိဟဖြစ်ဖွယ် ရယ်သံများကို ပေါက်ကွဲထုတ်လိုက်ကြ၏။ ကျွမ်းယန်သည် ချူးရှန့်၏ ရှေ့ သုံးမီတာအကွာသို့ လျှောက်သွားပြီး ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထိုသူနှစ်ဦးသည် အရပ်အမောင်း သိပ်မကွာခြားသော်လည်း ကျွမ်းယန်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ခွန်အားလေ့ကျင့်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နံရံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အလွန်ပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိနေ၏။

"အကြံပေးအရာရှိချူး မဟုတ်လား..."

ကျွမ်းယန်က တမင်တကာ ယဉ်ကျေးမှုအရိပ်အယောင်များ စွက်ဖက်နေသည့် ကျယ်လောင်ပြတ်သားသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့မှာ ရေးမထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိတယ် ခေါင်းဆောင်သစ်တိုင်းက ကြွက်သားတွေ ဖြေလျှော့ဖို့နဲ့ အနာဂတ်မှာ သူတို့ရဲ့ အလုပ်တွေကို ဆောင်ရွက်ဖို့ ပိုလွယ်ကူသွားအောင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ အစမ်းသဘော တိုက်ခိုက်ပေးရမယ်..."

သူက ဖြူဖွေးသော သွားများကို ဖော်ထုတ်ကာ ပြုံးဖြီးလိုက်၏။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ကျွမ်းယန်ပါ အဖွဲ့ဝင်တွေကတော့ ကျွန်တော့်ကို အတိုက်အခိုက် အကောင်းဆုံးသူလို့ ထင်ကြတယ်..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး အကြံပေးအရာရှိချူး သက်ညှာပေးပါ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုံးကွယ်မထားသော အထင်အမြင်သေးမှုနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တို့သည် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။ ကွင်းတစ်ခုလုံးရှိ လူတိုင်းသည် အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ စစ်ကြေညာခြင်းနှင့် နီးပါးတူညီသော ရန်စမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ချူးရှန့်သည် သူ၏ အနက်ရောင်ကုတ်အင်္ကျီကို တိတ်ဆိတ်စွာ ချွတ်လိုက်ပြီး ဘေးရှိ နည်းဗျူဟာသေတ္တာပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်တင်လိုက်၏။ ဂျာကင်အင်္ကျီအောက်တွင်မူ ချွေးများစိုရွှဲနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေသော အနက်ရောင်လက်ပြတ်အင်္ကျီ ရှိနေသည်။ သံမဏိဖြင့် သွန်းလောင်းထားသကဲ့သို့သော ကြွက်သားလိုင်းများသည် လေထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ သူ၏ ကြွက်သားထု ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျွမ်းယန်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီး ရိုင်းစိုင်းကာ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ခွန်အားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူသည် အခြေခံအကျဆုံး သွေးပူလေ့ကျင့်ခန်းများကိုပင် မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် မျက်ခွံများကို ပင့်တင်ကာ ကျွမ်းယန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံသာဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ခေါ်ငင်လိုက်သည်။

"စလိုက်ကြရအောင်..."

ချူးရှန့်၏ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရှင်းလင်းစွာ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

"ငါ အလျင်လိုနေတယ်… ပြန်ပြီး ဟင်းရည်သောက်ဖို့ လိုသေးတယ်..."

"မောက်မာလိုက်တာ..."

ကျွမ်းယန်မှာ လုံးဝကို ဒေါသထွက်သွားခဲ့လေပြီ။

ဟင်းရည်ဟု ဆိုလေသည်။ ယနေ့ ဆေးရုံတွင် အရည်အစာများကိုပင် မသောက်နိုင်စေရန် သူ လုပ်ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးလိုက်၏။ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အလိုအလျောက် ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး ကြီးမားသော စက်ဝိုင်းကြီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ ဗဟိုဧရိယာကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပေးလိုက်ကြသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေ၏။ သူတို့သည် တစ်ဖက်သတ် အသတ်ခံရမှုကြီးကို ခံစားကြည့်ရှုရန် အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။ လေထီးဖြင့်ဆင်းလာသော အချိတ်အဆက်ရှိသူတစ်ဦးအား သူတို့၏ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့က မည်သို့ ထောင်းထောင်းကြေအောင် ရိုက်နှက်မည်ကို ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။

"ယား..."

မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ကျွမ်းယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူက ခြေထောက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်နင်းလိုက်ရာ ခိုင်မာသော ရာဘာကြမ်းပြင်ကြီးပင် တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ သူသည် ဒေါသထွက်နေသော နွားသိုးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ ခုန်ထွက်သွားတော့သည်။ စံပြ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်ရေး အစပြုဟန်တွင် အလှပြကွက်များ ကင်းမဲ့နေသော်လည်း မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများမှတစ်ဆင့် သွေးဆူလာသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

ခြေတစ်လှမ်းအတွင်း အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ခါးကိုလှည့်ကာ တင်ပါးကိုတွန်းထုတ်ပြီး သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလျက် လက်သီးတစ်လုံးကို ထိုးချလိုက်၏။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ညာဘက် လက်သီးဖြောင့်တစ်ချက်သည် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲသွားသော လေချွန်သံနှင့်အတူ အမြောက်ဆံတစ်လုံးကဲ့သို့ ချူးရှန့်၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။