အခန်း ၁၅၈

အခန်း(၁၅၈) လူတစ်ယောက်က

တပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို ဝိုင်းရံထားခြင်း

ဤစကားသည် ပိတ်လှောင်ထားသော နေရာတစ်ခုတွင် ပေါက်ကွဲသွားသည့် ဗုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

တိုက်ခိုက်ရေးကွင်းတစ်ခုလုံးတွင် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲ၌ အသံတစ်သံ မြည်ဟည်းသွားသကဲ့သို့ ခေတ္တမျှ ဗလာကျင်းသွားခဲ့သည်။

လူဆိုးတစ်ယောက်။

အပြည့်အစုံ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့။

ငါတို့က သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ဖမ်းရမှာလား။

ဤသည်က လေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုလား သို့မဟုတ် တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်မှုတစ်ခုလား။

ဤသုဿန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သော စနစ်၏ အသိပေးသံသည် ချူးရှန့်၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်လွင့်လာခဲ့၏။

[တီ...]

[ပိုင်ရှင်သည် အေအဆင့်ရှိ အထက်တန်းစား တရားဥပဒေစိုးမိုးရေးတပ်ဖွဲ့ဖြစ်သော ကျန်းချန်မြို့ အထူးရဲတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့အား အောင်မြင်စွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခဲ့သဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး အမှတ် ၂၀,၀၀၀ ရရှိပါသည်]

[လက်ရှိ စုစုပေါင်း ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး - ၈၅,၀၀၀ အမှတ်]

ချူးရှန့်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။

ဤအထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို ခြိမ်းခြောက်ခြင်းမှ ရရှိသော ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုးသည် ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ဖမ်းဆီးခြင်းမှ ရရှိသော အမှတ်ထက် ပိုမိုများပြားနေခဲ့သည်။

ဤအရာက သူ့ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

သို့သော် သူ၏ တည်ငြိမ်နေသော စိတ်အခြေအနေတွင် လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်မှာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ပေါ်လာသော ဒုတိယမြောက် အသိပေးချက်ပင် ဖြစ်သည်။

[သတိပေးချက် - ပိုင်ရှင်၏ လက်ရှိခွန်အားသည် သာမန်ရာဇဝတ်ကောင်များအပေါ်တွင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖိနှိပ်မှုအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးထားပြီးဖြစ်ရာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး ရရှိမှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို ကျဆင်းစေပါသည်]

[စနစ်၏ အကြံပြုချက် - ပိုမိုသန်မာသော လူပုဂ္ဂိုလ်များနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် (ဥပမာ - အထက်တန်းစား စစ်ရဲများ၊ ကိုယ်ခံပညာသိုင်းဆရာများနှင့် ထိပ်တန်း အထူးအေးဂျင့်များ) သင့်အလားအလာများကို ထုတ်ဖော်ရန်၊ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်ရှိ စွမ်းရည်များကို ဖွင့်လှစ်ရန်နှင့် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းတန်ဖိုး ရရှိမှုစွမ်းဆောင်ရည်ကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေရန် ကူညီပေးပါလိမ့်မည်]

ချူးရှန့်သည် အသစ်စက်စက် အသိပေးချက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တွေးတောနေသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

စနစ်မှ ပေးအပ်သော တာဝန်များကို အမြဲတစေ ဒုက္ခပေးသည်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

သူခိုးဖမ်းခြင်း၊ ပြည့်တန်ဆာလုပ်ငန်းများကို နှိမ်နင်းခြင်းနှင့် ဓားစာခံများကို ကယ်တင်ခြင်း။

ဤအရာများသည် သူ့အတွက် စားသောက်ရသကဲ့သို့ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ရန်မှတစ်ပါး သူ့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင် စနစ်က လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

အားကောင်းသူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရန်။

ဤသည်က သူ့ကို ပိုမိုသန်မာလာစေနိုင်မည်လား။

သူ့ရှေ့ရှိ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များသည် အားနည်းချက်များ ပြည့်နှက်နေပုံပေါ်သော်လည်း သာမန်စံနှုန်းများအရ သူတို့ကို အားကောင်းသူများ ဟု သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူတို့နှင့် ကစားခြင်းက ယာယီတာဝန်ကို ပြီးမြောက်စေရုံသာမက အတွေ့အကြုံအမှတ်များကိုပါ ရရှိစေနိုင်သည်။

ဤသဘောတူညီချက်က။

မဆိုးလှသော သဘောတူညီချက်တစ်ခုဟု ထင်ရ၏။

ချူးရှန့်၏ သိမ်မွေ့သော အမူအရာအပြောင်းအလဲကို ကပ္ပတိန်ရှီလဲ့က အခြားတစ်မျိုးဖြစ်သော စိတ်မရှည်မှုအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲသွားခဲ့သည်။

ချူးရှန့်က သူတို့ဘက်မှ တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးလွန်းပြီး သူ၏ အချိန်များကို ဖြုန်းတီးနေသည်ဟု ခံစားနေရကြောင်း သူ ထင်မှတ်သွား၏။

ရှီလဲ့၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် လူငယ်အသင်းဖော်တစ်ဦးသည် နောက်ဆုံး၌ ထိတ်လန့်မှုမှ သတိဝင်လာခဲ့၏။ သူသည် တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ပြီး ရှီလဲ့အား တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

“ကပ္ပတိန်... ကပ္ပတိန်... ဒါကတော့ အရမ်းလွန်သွားပြီ…”

“ဒါက လုံးဝ ယုတ္တိမတန်ဘူး…”

သူသည် ကျန်ရှိနေသော စကားများကို ဆက်မပြောရဲတော့သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလွန် ရှင်းလင်းနေပြီဖြစ်၏။

တပ်ဆင်မှုအပြည့်ရှိသော အထူးရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့လုံးကို လူတစ်ယောက်တည်းက ရင်ဆိုင်မယ်တဲ့လား။

ဤသည်မှာ မာနကြီးခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရူးသွပ်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့တွင် သေနတ်များ၊ ကျည်ကာအင်္ကျီများ၊ အပူလှိုင်းပုံရိပ်ဖော် ကိရိယာများနှင့် ဒရုန်းများ ရှိကြ၏။

သူ့မှာကော ဘာရှိလို့လဲ။

သူ့မှာ ကြွက်သားတွေပဲ ရှိတာလေ။

“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း…”

ရှီလဲ့သည် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အသင်းဖော်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ခိုင်မာမှုများ ရှိနေ၏။

ယုတ္တိမတန်ဘူးလား။

အဲဒါက ယုတ္တိမတန်တာပဲ…။

သို့သော် ထိုလူက လက်နှစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ကျွမ်းယန်ကို အလဲထိုးလိုက်ခြင်းကကော ယုတ္တိမတန်ဘူးလား။

ရှီလဲ့သည် ဤသည်က အခွင့်အရေးတစ်ခုမှန်း သိရှိထားသဖြင့် ချူးရှန့်အား စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ အဖွဲ့ကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ရန် အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်၏။

သူတို့သည် ဤလေ့ကျင့်ခန်းတွင် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူနိုင်လိမ့်မည်။

သို့မဟုတ်ပါက ထိုလူ၏ လုံးဝ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ပြန်လည်တည်ဆောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အက်ကွဲနေသော်လည်း အလွန် အင်အားပါနေ၏။

“အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်…”

“အကြံပေးအရာရှိချူး... လေ့ကျင့်ခန်းအတွက် စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ နေရာကို ကျွန်တော်တို့ သိဖို့ လိုပါတယ်…”

ရှီလဲ့က သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့၏ အားအကောင်းဆုံး အဖွဲ့လိုက်လုပ်ဆောင်မှုနှင့် အဆင့်မြင့်ဆုံး နည်းပညာကို အသုံးပြုကာ ဤလူသားကပ်ဘေးကြီးအား လက်တွေ့တိုက်ပွဲတွင် ကောင်းမွန်သော အတွေ့အကြုံများကို ပေးစွမ်းချင်ခဲ့၏။

သူ၏ အသင်းဖော်များအားလုံး အစာကွင်းဆက်၏ ထိပ်တန်းရှိ သားရဲများ၏ လွှမ်းမိုးခံရခြင်းမှ ကြောက်ရွံ့မှုကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ ခံစားစေချင်ခဲ့သည်။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ချူးရှန့်သည် သူ့ကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

“နေရာက မြို့အနောက်ဘက်က စွန့်ပစ်ထားတဲ့ ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေ…”

“အချိန်က ၂၄ နာရီ…”

သူ၏ အသံမှာ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတစ်ခုကို ပြောပြနေသကဲ့သို့ လုံးဝ ပြားချပ်နေခဲ့သည်။

“စည်းမျဉ်းတွေက အရမ်းရိုးရှင်းတယ်…”

“မင်းတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဒါမှမဟုတ် ဖမ်းဖို့ပဲ…”

သူသည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ကျောရိုးကို စိမ့်သွားစေသော စကားတစ်ခွန်းကို ထပ်ပြောလိုက်၏။

“ငါ့မှာ ဘာဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ ဒါမှမဟုတ် လက်နက်မှ မရှိဘူး…”

“ပြီးတော့ မင်းတို့က…”

ချူးရှန့်၏ အကြည့်များသည် ရောက်ရှိနေသူတိုင်းအပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ကျရောက်သွားသည်။

“မင်းတို့မှာရှိတဲ့ ဘယ်ကိရိယာကိုမဆို အသုံးပြုနိုင်တယ်…”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက လုံးဝ ကျောက်ရုပ်ဖြစ်နေသော အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များကို လျစ်လျူရှုလိုက်၏။

သူသည် ကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ငွေရောင် နည်းဗျူဟာသေတ္တာကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူ၏ ပန်းရောင် ဝင်နီသယ်ပူး အပူထိန်းဘူးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

လှည့်ပြီး ခြေလှမ်းလိုက်၏။

သူသည် တိုက်ခိုက်ရေးကွင်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူသည် နောက်သို့ တစ်ချက်လေးပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့တော့ချေ။

ထိုအထီးကျန်ဆန်သော ပုံရိပ်သည် ထွက်ခွာသွားသော လူတစ်ယောက်နှင့်မတူဘဲ ရွေ့လျားနေသော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။

သူ၏ အနောက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရာနှင့်ချီသည့် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များအတွက်မူ အဆုံးမဲ့ ဖိအားများနှင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော အရှက်ရမှု ခံစားချက်များသာဖြစ်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်းက သူတို့၏ တပ်ဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဝိုင်းရံထားခဲ့၏။

ချူးရှန့်၏ ပုံရိပ်သည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိပင် ဖြစ်သည်။

အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ ဖိနှိပ်ထားသော လေထုသည် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားတော့၏။

“သောက်ကျိုးနည်း... သူ နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား…”

“ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေလား... အဲဒီနေရာက ဝင်္ကဘာလိုပဲ ရှုပ်ထွေးတာ... သူတစ်ယောက်တည်း ဝင်သွားရင် ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့မှာလဲ…”

“အဓိကအချက်က သူက ဘာလက်နက်မှ မလိုချင်တာပဲ... ပြီးတော့ ငါတို့က လက်နက်အပြည့်အစုံနဲ့လေ…*

“ဟူး... သူက အစစ်အမှန် လူဆိုးကြီးဖြစ်နေသလို ခံစားရတယ်…”

“ကပ္ပတိန်... “

မီးဖီးနစ်ဟူသော လျှို့ဝှက်အမည်ရှိသည့် လီချန်သည် ရှီလဲ့ထံသို့ လျှောက်လာခဲ့ပြီး သူမ၏ လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် လေးနက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

“ ဒါက လေ့ကျင့်ခန်း လုံးဝ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ကျွန်မတို့ကို စော်ကားနေတာပဲ…”

“အရှက်ရတာလား…”

ရှီလဲ့သည် ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးလွှမ်းနေကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။

“သူက ငါတို့ကို အရှက်ရအောင် လုပ်ဖို့ လိုလို့လား…”

“ဒီမှာ ငါတို့ လူတစ်ရာကျော် ရှိနေတာတောင် ကျွမ်းယန်ကို လက်နှစ်ချောင်းတည်းနဲ့ အလဲထိုးသွားတာကို ဘာမှမတတ်နိုင်ဘဲ ကြည့်နေခဲ့ရပြီး အသံတစ်သံတောင် မထွက်ရဲခဲ့ကြဘူး…”

“အဲဒါက အရှက်ရတာမဟုတ်ရင် ဘာလဲ…”

ရှီလဲ့၏ ဟိန်းဟောက်သံက လူတိုင်းကို ခေါင်းငုံ့သွားစေပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများသည် ရှက်ရွံ့မှုကြောင့် ပူထူသွားကြ၏။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ရာ ရင်ဘတ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချီမြင့်တက် ဖြစ်သွားသည်။

“မင်းတို့အားလုံး စိတ်ကို စုစည်းကြစမ်း…”

“သူက ငါတို့ကို အထင်သေးနေတာ... ဒါကြောင့် သူ ငါတို့ကို လေးစားလာတဲ့အထိ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြမယ်…”

“နည်းဗျူဟာ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရေးအဖွဲ့... မြို့အနောက်ဘက်က ဆောက်လက်စ အဆောက်အအုံတွေရဲ့ သုံးဖက်မြင်ပုံစံဖန်တီးမှုကို ချက်ချင်း စတင်လိုက်... နံရံတိုင်းနဲ့ ရေဆိုးမြောင်းပေါက်တိုင်းအတွက် တိကျဖို့ လိုတယ်…”

“ထောက်လှမ်းရေးအဖွဲ့... ပစ်မှတ်ရဲ့ အလေ့အထတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွေအားလုံးကို ငါ သိဖို့ လိုတယ်... သူ ဟင်းရည်သောက်ရင် ဘယ်လက်နဲ့ သောက်သလား ဒါမှမဟုတ် ညာလက်နဲ့ သောက်သလား ဆိုတာကိုပါ ရှာဖွေခဲ့…”

“တိုက်ခိုက်ရေး တပ်ဖွဲ့ဝင်အားလုံး... ပြန်သွားပြီး ကိုယ့်ရဲ့ ကိရိယာတွေကို စစ်ဆေးကြ... ကျည်ဆန်တွေ၊ မျက်စိစူးစေတဲ့ ဗုံးတွေ၊ မီးခိုးဗုံးတွေ... မင်းတို့ သယ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ယူလာခဲ့ကြ…”

“မနက်ဖြန်…”

ရှီလဲ့၏ အသံမှာ အလွန်တရာ အက်ကွဲနေ၏။

“အစစ်အမှန် ထောင်ချောက်ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သူ့ကို ပြသပေးကြမယ်…”