အခန်း ၁၀၇၄
Vol. 103 Ch. 1074
အခန်း ၁၀၇၄ ချုပ်ကိုင်ခြင်း
"မင်း ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးရင် သမီးလေးက သူ့မိသားစုနဲ့အတူ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေသွားရလိမ့်မယ်။ သူ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ငါ့ကို အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း"
"ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမယ်လို့ လာညွှန်ကြားနေရအောင် မင်းက ဘယ်ကကောင်မို့လို့လဲ"
စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ...။ ထိုစကားလုံး အတိအကျကိုပင် လုံချန်းနှင့် ဝူလျာတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ဧကရာဇ်လုထံသို့ တပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်ကြခြင်း ဖြစ်၏။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် ဧကရာဇ်က မိမိတို့ကို မည်သည့်အတွက်ကြောင့် လာရောက်အမိန့်ပေးနေရသနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်သည့် မာန်မာနကိုယ်စီ ရှိနေကြပေသည်။
"ဒါ... ဒါက..."
ဧကရာဇ်လုသည် ထိုတပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသော တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် လုံချန်းက ထိုသို့ တုံ့ပြန်လာခြင်းအပေါ်တွင်မူ သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းမှာ လုံချန်းသည် မိမိ၏ ရှေ့မှောက်တွင် အမြဲတမ်း ရဲတင်းလွန်းသူ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
သူ့ကို အရှိန်အဝါအပြတ်ဆုံး တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ တမန်တော်ဆိုသူက မိမိကို ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သဘောထားကာ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည့် တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်။
"အာ... တမန်တော်ကြီး။ ခင်ဗျားကို ဒီကို ရောက်လာအောင် ခေါ်ခဲ့တာ ကျွန်တော်ပါ။ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးခဲ့တာလည်း ကျွန်တော်ပဲလေ။ ကျွန်တော်က ဒီကမ္ဘာမှာ ခင်ဗျားရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရမယ့် မဟာမိတ်ပါ" ဧကရာဇ်လုက ဝူလျာကို ကြည့်ရင်း မိမိသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာအတွက် မည်မျှအထိ အရေးပါကြောင်းနှင့် သူတို့အတွက် မည်မျှအထိ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သည်ကို သတိပေးသည့်အလား ဆိုလိုက်သည်။
"ဟူး... ဒါက ဒီကောင်နဲ့ ငါ့ကြားက ကိစ္စပဲ။ မင်းက ဘာဖြစ်လို့ ငါ့အချိန်တွေကို လာဖြုန်းနေရတာလဲ။ ငါ့လမ်းကနေ ဖယ်စမ်း" ဝူလျာက ကြေညာလိုက်ရင်း ဧကရာဇ်လု ရှိရာဘက်သို့ လက်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ဝေ့ယမ်းလိုက်၏။
မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ချုပ်ကိုင်မှုကို ခံလိုက်ရသည့်အလား ဧကရာဇ်လုသည် အရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး နံရံကို ဆောင့်မိကာ နံရံကြီးပါ ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ရတော့သည်။
"ကဲ... စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ အတားအဆီးကို ဖယ်ရှားပြီးပြီဆိုတော့ မင်းဆီ ပြန်သွားကြတာပေါ့" ဝူလျာက ဧကရာဇ်လုကို လမ်းပေါ်မှ ဖယ်ထုတ်ပစ်ပြီးနောက် အပြုံးယုတ်တစ်ခုဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။ "မင်းကို အကြာကြီး စောင့်ခိုင်းမိလိုက်သလို မဖြစ်ပါဘူးနော်"
သူ ရိပ်မိမထားသည်မှာ သူ အချိန်ဆွဲလေလေ လုံချန်းအတွက် ပို၍ ဝမ်းမြောက်စရာ ကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ပင်။ အမှန်အတိုင်းဆိုရလျှင် လုံချန်းသည် ဧကရာဇ်လုနှင့် ဤကောင်တို့အကြားက ပဋိပက္ခ ဤမျှဖြင့် စောစီးစွာ ပြီးဆုံးသွားသည့်အတွက်ပင် စိတ်ပျက်မိနေသေးသည်။
"ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ငါက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာကို သွားနိုင်လောက်တဲ့အထိ မသန်မာသေးတာတောင် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာက ငါ့ကို အထင်ကြီးလွန်းလို့ မင်းကို ဒီအထိ စေလွှတ်ပြီး သတ်ခိုင်းတာကိုပဲ ငါ ဝမ်းသာရမလို ဖြစ်နေပြီ" လုံချန်းက ဆိုလိုက်ရင်း ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ကာ ထက်မြက်သော ဓားဖျားအား ဝူလျာထံသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
"ဟက်... တချို့လူတွေက မင်းကို ဘယ်လောက်အထိ အထင်ကြီးနေကြလဲဆိုတာ မင်း လုံးဝ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အံ့ဩမိတယ်။ မင်းက မမွေးခင် ကတည်းက ကြီးမားတဲ့ ဂယက်ရိုက်ခတ်မှုတွေကို ဖန်တီးခဲ့တာလေ" ဝူလျာက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်၏။
"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်... စကားတွေ အများကြီး ပြောနေတာ တော်လောက်ပြီ" သူက အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လက်ကို ထပ်မံ၍ ဝေ့ယမ်းလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူသည် ဧကရာဇ်လုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အတိုင်း လုံချန်းအား ပြုလုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
တူညီသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ထပ်မံဖြစ်ပွားခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုံချန်းကိုယ်တိုင်က ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်၍ မရတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆွဲချခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
သူသည် အရုပ်တစ်ရုပ်ပမာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ပြုတ်ကျမှုအရှိန်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် မြေကျင်းကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူသည် အချိန်ဓားကို လက်မှ လွတ်မသွားစေခဲ့ချေ။ ဓားက သူ့လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ဟင်း... ကိစ္စရပ်တွေကို တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ်မစွက်ဖက်ရဘူးဆိုတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကနေ နောက်ဆုံးတော့ လွတ်မြောက်သွားရတာ တကယ်ကို နေလို့ကောင်းတာပဲ။ အခု ငါ တိုက်ရိုက် စွက်ဖက်လို့ရပြီဆိုတော့ မင်းက ငါ့အတွက် ဆော့စရာ အရုပ်တစ်ရုပ်လို ဖြစ်နေပြီ။ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ရှိနေပြီး ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာ အကာအကွယ်ကို ယူသွားခဲ့တဲ့ ဟိုရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ကိုပဲ ငါ ကျေးဇူးတင်ရမလိုပဲ" ဝူလျာက ဆိုလိုက်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် အခြေအနေကို အရသာခံသည့်အလား လုံချန်းရှိရာဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့၏။
"အခု ငါ့မှာ ဘာနိယာမစွမ်းအားမှ မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဘာကန့်သတ်ချက်မှလည်း ရှိမနေတော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ အစွမ်းက အထွတ်အထိပ် ရောက်တုန်းကထက် နည်းနည်း အားနည်းနေသေးတယ်ဆိုဦးတော့... ငါ့ရဲ့ အားအနည်းဆုံး အခြေအနေကတောင် မင်းအနေနဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်လောက် ကျင့်ကြံမှ ရောက်နိုင်မယ့် အဆင့်မျိုးပဲ။ ငါ မင်းကို တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ ဆယ်ကြိမ်လောက်တောင် သတ်ပစ်လို့ရတယ်" သူက ထပ်မံဆိုလိုက်ရင်း လက်ကို မြှောက်ကာ လက်ချောင်းအား ဖြည်းညှင်းစွာ လှုပ်ရှားလိုက်ပြန်သည်။
လုံချန်းသည် မြေကျင်းထဲမှ ရုန်းထွက်ကာ ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ထပ်မံ၍ ပျံတက်သွားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိမနေခဲ့ချေ။ ၎င်းက လေထုကြီး တစ်ခုလုံးက အထူးသီးသန့် သံခြေကျင်းများပမာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချည်နှောင်ကာ ဝူလျာ၏ အလိုကျအတိုင်း ပျံသန်းစေနေသည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယင်းက ပွင့်လင်းမြင်သာသော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်မည့်အစား တစ်ဖက်သတ် ကစားရုပ်ပမာ နှိပ်စက်ခြင်း ခံနေရသည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရတော့၏။
ဝူလျာက လက်ကို ထပ်မံ၍ အောက်သို့ ဆွဲချလိုက်ပြန်ရာ လုံချန်းသည် မြေကျင်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ရပြန်သည်။
ဤနှိပ်စက်ညှင်းပန်းမှု တစ်လျှောက်လုံးတွင် ဝူလျာသည် လုံချန်းရှိရာဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာခြင်းကို ရပ်တန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
မကြာမီမှာပင် သူသည် လုံချန်း ပိတ်မိနေပြီး မိမိအလိုအလျောက် ရုန်းမထွက်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည့် မြေကျင်းဝဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အချိန်ဓားက လုံချန်း၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း လက်ကို မြှောက်ရန်ပင် မတတ်နိုင်ချေ။ သူသည် မိမိ၏ အစွမ်းရှိသမျှ အသုံးပြုကာ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ထားရင်း တိုက်ခိုက်ခွင့် တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက် ရရှိရန် လက်အား မြှောက်ဖို့ ကြိုးစားနေသော်လည်း မတတ်နိုင်ခဲ့ချေ။
သူ၏ အခြားသော အစွမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍မူ... သူ၏ ပညာရပ် အစွမ်း အများစုမှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မလှုပ်ရှားဘဲ တိုက်ခိုက်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။ ဤအကျပ်အတည်းမှ သူ့ကို ကယ်ထုတ်နိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ စွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။
ယခင်က ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရသည့် အကြိမ်အများစုတွင် သူသည် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို အသုံးပြုကာ အခြားနေရာတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မည်သည့်အရာကမျှ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အလွယ်တကူ မပိတ်ဆို့နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။
ယခုတစ်ကြိမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်နိယာမကို အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ ယခုကဲ့သို့ အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။ မုဆိုးကြယ် အစီအရင် ဗဟိုချက်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသော်လည်း ယခုအခါ မိမိကိုယ်တိုင် လုံးဝ မလှုပ်ရှားနိုင်တော့သဖြင့် ပြဿနာက ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့ရသည်။
ဝူလျာသည် သူ အလိုရှိသည့် မည်သည့် အချိန်တွင်မဆို မိမိ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်နိုင်ပေသည်။ ထို့ပြင် ဝူလျာသည် မိမိဆီသို့ ခြေလှမ်းများ လှမ်းလာနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် အချိန်အကြာကြီး ဆွဲထားလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုံချန်း သေချာပေါက် သိရှိပေသည်။
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အခြား ရွေးချယ်စရာ တစ်ခုမှာ အမှောင် ယဇ်ပဏ္ဏာကို အသုံးပြုရန် ဖြစ်သော်လည်း သူ ၎င်းအား အသုံးပြုရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ သူ ထိုလမ်းစဉ်ဆီသို့ ထပ်မံ၍ မသွားချင်တော့ချေ။
ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က ထိုစွမ်းအားကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်က တန်ပြန်သက်ရောက်မှု အနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့ခြင်းမှာ ၎င်းက ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ထပ်မံ၍ အသုံးပြုမည်ဆိုပါက တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ပြင်းထန်မည် ဖြစ်ရုံသာမက မိမိအတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိမိ၏ စိတ်ခံစားချက် တစ်ခုခုကို ထာဝရ လက်လွတ် ဆုံးရှုံးရတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
စိတ်ခံစားချက် တစ်ခုခုကို ထာဝရ လက်လွတ်ဆုံးရှုံးရမည်ဟူသော အချက်က သူ အကြောက်ဆုံး အရာပင် ဖြစ်၏။ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုစဉ်က ရွှင်းသည် သူ့ကို ဤတန်ပြန်သက်ရောက်မှုအကြောင်း ပြောမပြခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူ ဤအရာများအား သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆုံးရှုံးသွားမည့် စိတ်ခံစားချက်မှာလည်း မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်မသိနိုင်ဘဲ ကျပန်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်မှာ ပျော်ရွှင်ခြင်း ကဲ့သို့သော အသက်တမျှ အရေးကြီးသည့် စိတ်ခံစားချက်မျိုး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သလို ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် ထိုထက်မကသော ခံစားချက်များ ဆုံးရှုံးသွားနိုင်ပေသည်။ လွတ်မြောက်နိုင်မည့် အနည်းငယ်မျှသော မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသရွေ့ သူ ၎င်းကို မအသုံးချချင်ပေ။
အမှောင် ယဇ်ပဏ္ဏာနှင့် အမှောင်နိယာမကို အသုံးမပြုပါက သူ့တွင် အခြားအခွင့်အရေး မရှိတော့ချေ။ အခြားသော တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ လုံချန်းအနေဖြင့် ဤရန်သူကို စကားဖြင့် အာရုံလွှဲ အချိန်ဆွဲထားစဉ်အတွင်း မုဆိုးကြယ်ဘက်က အစီအရင် ဗဟိုချက်များကို အောင်မြင်စွာ ဖျက်ဆီးနိုင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ပုံရိပ်ယောင်နိယာမမှာလည်း ခန္ဓာကိုယ် ချုပ်နှောင်ခံထားရသဖြင့် အသုံးမဝင်ချေ။ သူ အတုအယောင်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သော်လည်း ဝူလျာအပေါ် မည်သို့မျှ သက်ရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏ အခြားသော နိယာမစွမ်းအားများမှာလည်း ယခုအခိုက်အတန့်တွင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေခဲ့လေသည်။