အခန်း ၁၀၈၁
Vol. 103 Ch. 1081
အခန်း ၁၀၈၁ အချိန်တွက်ချက်မှု အဆုံးသတ်ခြင်း
ထိုရွှေရောင်ဓားသည် ပိုမိုများပြားသော ရွှေရောင်အလင်းစက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး အလိုအလျောက်လည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။ သို့သော် ဝူလျာသည် ဤရွှေရောင်ဓားကို လုံချန်း အနားသို့ လုံးဝ မချဉ်းကပ်စေဘဲ အဝေးတွင်သာ ထားရှိခဲ့၏။
သူသည် မိမိ၏တိုက်ကွက်ကို လုံချန်း၏ အချိန်ဓားက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဝါးမြိုစုပ်ယူသွားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လုံချန်းဘက်ကမူ ထိုရွှေရောင်ဓားကို အငမ်းမရ စုပ်ယူချင်နေခဲ့ပေသည်။ သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် ဝူလျာက ၎င်းကို လုံချန်းနှင့် အလှမ်းဝေးရာတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်ဓားအား ခုခံတားဆီးရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနေခဲ့သည်။
လုံချန်းတစ်ယောက် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်မခံနိုင် ဖြစ်ရတော့သည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် အလွန်အရသာရှိသော အစားအစာတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း မြည်းစမ်းခွင့် မရရှိခဲ့ချေ။
အကယ်၍ သူ့တွင် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစွမ်းသာ ပိတ်ဆို့ခံထားရခြင်း မရှိပါက သူသည် ထိုရွှေရောင်ဓား အနားသို့ ချက်ချင်းနေရာရွှေ့ပြောင်းကာ စုပ်ယူပစ်လိုက်မည်မှာ သေချာပေသည်။ သို့သော် ယခုမူ ကံတရားက သူ့ဘက်တွင် ရှိမနေပေ။ သူသည် ထိုရွှေရောင်ဓားကို လိုချင်တက်မက်စိတ်အပြည့်ဖြင့် လှမ်း၍ ကြည့်ရှုရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုဆိုးကြယ်သည် သူ့ကို ကြိုတင်စောင့်ကြိုနေခဲ့သော ဧကရာဇ်လု တည်ရှိရာ နေရာဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မုဆိုးကြယ်သည် မြင်တွေ့ရန်ခက်ခဲသော အရိပ်တစ်ခုပမာ ရွေ့လျားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဧကရာဇ်လုသည် မုဆိုးကြယ် ယခုရှိနေသည့် နေရာတည့်တည့်သို့ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သဖြင့် သူက မုဆိုးကြယ် ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိနေသည်မှာ ထင်ရှားနေခဲ့၏။
...
'ဘာ...'
လုံချန်းသည် မုဆိုးကြယ်နှင့် စိတ်ချင်းဆက်သွယ်မှု ရှိနေခဲ့သဖြင့် မုဆိုးကြယ် မြင်တွေ့နေရသည့် အရာများကို သူလည်း ထပ်တူထင်ရှားစွာ သိရှိလိုက်ရသည်။
သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားခဲ့ရပြီး ယခုမြင်တွေ့နေရသည့် အရာက အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ် သေချာစေရန်အတွက် ယခင်က ယောက္ခမတော် ရုပ်အလောင်း လဲလျောင်းနေခဲ့သည့် နေရာဆီသို့ ချက်ချင်း လှည့်ကြည့်လိုက်မိ၏။
"အလောင်းက ပျောက်နေပြီပဲ။ ဒါဆို ဟိုမှာရှိနေတာက တကယ့် ဧကရာဇ်လုပဲ။ မုဆိုးကြယ်... အဲဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးခဲ့စမ်း"
လုံချန်းသည် မုဆိုးကြယ်ကို မိမိ၏ မိသားစုဝင်တစ်ဦးကဲ့သို့ သဘောထားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မုဆိုးကြယ်သည် မိမိနှင့်အတူ သက်တမ်းအရှည်ကြာဆုံး အတူတကွ ရှိနေခဲ့သည့် သားရဲများထဲက တစ်ကောင်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူသည် မုဆိုးကြယ်ကို အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်စောင့်ရှောက်သဖြင့် သူ ဒဏ်ရာရရှိသွားမည်ကို လုံးဝ မလိုလားချေ။
ထိုဖြစ်တည်မှုကြီးကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန်မှာမူ မုဆိုးကြယ်အတွက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်လု မည်သို့မည်ပုံ ပြန်လည်ရှင်သန်လာခဲ့သည်ကို လုံချန်း နားမလည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ဤလူက သူတော်စင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ မုဆိုးကြယ်သည် သူ့ရှေ့မှောက်တွင် အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းသဖြင့် အနိုင်ရရှိရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။
...
လုံချန်းသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကြောင့် အနောက်ဘက်သို့ ခဏမျှ လှည့်ကြည့်လိုက်မိစဉ်အတွင်း သူ၏ စိတ်အာရုံမှာ လွဲဖယ်သွားခဲ့ရသည်။ ထိုအခိုက်အတန့် တိုလေးကပင် လုံချန်း၏ အာရုံလွဲသွားမှုကို အမိအရ အသုံးချရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ဝူလျာအတွက် အခွင့်အကောင်းကြီး ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးယုတ်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တော့သည်။
သူသည် လက်ထဲက လှံရှည်ကြီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ အားကုန် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ ၎င်းက လုံချန်း၏ ဝမ်းဗိုက်တည့်တည့်သို့ စူးခနဲ စိုက်ဝင်သွားခဲ့လေသည်။
"အူး..."
လုံချန်းသည် စိတ်အာရုံ ပျံ့လွင့်နေခဲ့သဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အချိန်မီ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုနှုန်းမှာ အလွန်လျင်မြန်ပြီး သူ၏ အသက်ရှင်သန်လိုသော အာရုံခံစားမှုက စိတ်ပျံ့လွင့်နေသည့်တိုင် ခန္ဓာကိုယ်ကို အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားရှောင်တိမ်းစေခဲ့သော်လည်း ထိုလှံရှည်ကြီးက ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုဝေဒနာကြီးက လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ရပြီး သူသည် နောက်သို့ လွင့်စင်သွားခဲ့ရသဖြင့် ထိုလှံရှည်ကြီးမှာလည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြန်လည်ကျွတ်ထွက်သွားခဲ့၏။
သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် အပေါက်ကြီး တစ်ပေါက် ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သော်လည်း အသက်အန္တရာယ် စိုးရိမ်ရသည့် အဓိက အစိတ်အပိုင်းများကို ထိမှန်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သဖြင့် မိမိအနေဖြင့် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိသွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဝမ်းဗိုက်က သွေးထွက်နေသော ထိုဒဏ်ရာအတွက်မူ သူသည် အသက်ကယ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူ၍ မျိုချလိုက်တော့သည်။
သူ ဆေးလုံးကို သောက်သုံးလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဝမ်းဗိုက်က ဒဏ်ရာမှာ စတင်၍ ပိတ်သွားခဲ့ရ၏။
ဝမ်းဗိုက်ဒဏ်ရာ ပြန်လည်သက်သာလာစဉ်အတွင်း လုံချန်းသည် ရန်သူ့ထံမှ ထပ်မံရောက်ရှိလာနိုင်မည့် မည်သည့်တိုက်ကွက်ကိုမဆို ကာကွယ်နိုင်ရန်အတွက် နောက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ဆုတ်ခွာနေခဲ့သည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ ဝူလျာသည် ဒဏ်ရာရရှိထားသော လုံချန်းကို ဆက်လက်၍ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။
ထိုအစား... သူသည် သူ့လက်ထဲတွင် လှံရှည်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် တည်ငြိမ်စွာပင် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့သည်။ လှံဖျားထက်တွင်မူ လုံချန်း၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ဝူလျာသည် ထိုသွေးများကို ကြည့်ကာ ဖြဲစပ်စပ်ဖြင့် ပြုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
လုံချန်းသည် ဤလူ၏ မျက်နှာထက်က အပြုံးယုတ်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း တစ်စုံတစ်ခု ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကောင်က အဘယ်ကြောင့် ရရှိလာသည့် အခွင့်အရေးကောင်းကို အသုံးမချဘဲ ရပ်နေရသနည်း။
လုံချန်း တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူ့ဝမ်းဗိုက်က ဒဏ်ရာမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"တစ်ဆယ်..."
"ကိုး..."
"ရှစ်..."
ဝူလျာသည် ရုတ်တရက် အချိန်တွက်ချက်မှုကို စတင်လိုက်သောအခါ လုံချန်းတစ်ယောက် ဤကောင် အဘယ်ကြောင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ ဂဏန်းတွေ ရေတွက်နေရသနည်း ဆိုသည်အား လုံးဝ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့ရ၏။
သူ၏ ပထမဆုံးမေးခွန်းအတွက် အဖြေမရရှိသေးမီမှာပင် နောက်ထပ် သံသယတစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်လာခဲ့ပြန်သည်။ ဤကောင်က အဘယ်ကြောင့် ဂဏန်း ရေတွက်နေရသနည်း။ သူက အကြီးစား တိုက်ကွက်တစ်ခုခုကို ထုတ်ဖော်ဖို့ ပြင်ဆင်နေသည်လော။
လုံချန်းသည် ဝူလျာကို စိုက်ကြည့်ရင်း မည်သည့်အခြေအနေကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်စေရေးအတွက် ဓားအား တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ သူသည်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်ရန်အတွက် မိမိ၏ ချီစွမ်းအား များကို အားကုန် စတင် စုစည်းလိုက်တော့သည်။
ယခုအခါ သူသည် မိမိ အချိန်အတော်ကြာအောင် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ထားခဲ့သည့် အကွက် တစ်ကွက်ကို အသုံးပြုရမည့် အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ ယင်းက သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်ကို အခြေခံပုံစံအဖြစ် အသုံးချပြီး ၎င်းအတွင်းသို့ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်နိယာမများအား ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည့် ပညာရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ မရပေ။ အကယ်၍ အသုံးပြုနိုင်ပါက သူ၏ တိုက်ကွက်မှာ ယခုထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်လာမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ့တွင် အခြားသော အစီအမံများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
အချိန်ဓားသည် သာမန် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် သူသည် ဤတိုက်ကွက်အတွက် သူတော်စင်ဘုရင် ဓားကိုသာ အသုံးပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။
သူ့မျက်လုံးအစုံ၏ အရောင်များမှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်မှာ ပိုမို၍ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ကာ အခြားမျက်လုံးတစ်ဖက်မှာမူ အနည်းငယ် မြူခိုးဆန်သော အရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
"ငါး..."
ဝူလျာသည် သူ၏ ရေတွက်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခဲ့သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း လုံချန်းသည် ဤတိုက်ကွက်ကို အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပေါ်လာစေရန်အတွက် မိမိ၏ နိယာမစွမ်းအားများကို အားကုန် လှုံ့ဆော်နေခဲ့၏။
သူသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ မအသုံးပြုခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်တော့မည် ဖြစ်ရာ ၎င်းက အမှောင် နိယာမနှင့် ပုံရိပ်ယောင် နိယာမတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ချီစွမ်းအား တိုက်ကွက်တစ်ကွက် ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ဓားများကို အပြန်အလှန် လဲလှယ်လိုက်ပြီး. အချိန်ဓားအား ဘယ်ဘက်လက်တွင် ပြောင်းလဲကိုင်ဆောင်လိုက်ကာ ဘုရင်ဓားကိုမူ ညာဘက်လက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူသည် ယခုကဲ့သို့ အကြီးစား တိုက်ကွက်များကို ထုတ်ဖော်ရာတွင် ဓားအား လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် ကိုင်ဆောင်ရသည်ကို ပိုမိုကျွမ်းကျင်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် အချိန်ဓားကို သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်းသို့ ပြန်လည်မထည့်သွင်းချင်ပေ။ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ ထည့်သွင်းလိုက်ပါက ဝူလျာသည် ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးများဖြင့် မိမိကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ ဖမ်းချုပ်နိုင်ခြေ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ညာဘက်လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့်သာ ဘုရင်ဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
သူသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။ ကောင်းကင်ပြင်ကြီးမှာ မှောင်မိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင်အချိန်ဓားမှာ ပိုမို၍ မှောင်မိုက်သွားခဲ့ပြီး အမှောင်ထုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်ပေါ်ကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။
သူသည် တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ဓားပြားထက်သို့ ချီစွမ်းအားများကို ပိုမို၍ စုပ်ယူဖြည့်တင်းလိုက်သည်နှင့် ဓားထံမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများမှာ ပိုမို၍ တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအလင်းတန်းများမှာမူ ၎င်းကို ဖုံးအုပ်ပိတ်ဆို့ထားသည့် အမှောင်ထု အတွင်းမှနေ၍ အပြင်ဘက်သို့ ထိုးထွက်လာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
'ဒါက ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုတာပဲ။ ကံကောင်းပါစေ' လုံချန်း တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည့် အချိန်၌ပင် ရင်ထဲက ရွှင်း၏ အသံက လုံချန်း စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ မုဆိုးကြယ်သည် လုံချန်း၏ အမိန့်ကို ကြားသိလိုက်ရသဖြင့် သူသည် အနောက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်ကာ ထိုနေရာမှ စတင်ထွက်ခွာခဲ့တော့သည်။ လုံချန်း လိုလားနေခဲ့သည့်အတိုင်း သူသည် ထိုအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးမည့် အစီအစဉ်အား လက်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။
ကံဆိုးစွာဖြင့် သူ အနောက်သို့ ပြန်လည်ပြေးလွှားနေစဉ်မှာပင် လုံချန်းက သူ့ကို အမြန်ဆုံး အဝေးသို့ ရှောင်တိမ်းရန် သတိပေးခဲ့သည့် ထိုလူကိုယ်တိုင်က မိမိ၏ နောက်ကျောဘက်မှ တကောက်ကောက် လိုက်လံဖမ်းဆီးနေကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်ရသည်။
ဧကရာဇ်လုသည် မုဆိုးကြယ်၏ နောက်သို့ လိုက်လံနေရုံသာမက သူတို့အကြားက အကွာအဝေးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမို၍ နီးကပ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
မုဆိုးကြယ်သည် လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ကြောင့် လူသိများသူဖြစ်သော်လည်း မိမိထက် ပိုမိုလျင်မြန်သော သူတော်စင် အထွတ်အထိပ် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်မူ သူ့အရှိန်က အားနည်းနေခဲ့ရသည်။
သူတို့နှစ်ဦးအကြားတွင် အကွာအဝေး မီတာနှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သဖြင့် မုဆိုးကြယ်တစ်ယောက် ဖမ်းဆီးခံရတော့မည့်အလား ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ထိုအကွာအဝေးမှာလည်း ကုန်လွန်သွားသော စက္ကန့်တိုင်းနှင့်အမျှ ပိုမို၍ ကျဉ်းမြောင်းလာနေခဲ့သည်။
မုဆိုးကြယ် မည်သို့ပင် ကြိုးပမ်းပါစေ သူသည် ဧကရာဇ်လု၏ လိုက်လံမှုကို လုံးဝ ဖြတ်ထုတ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ယင်းက ထင်ရှားပေသည်။ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
...
လုံချန်းသည် မုဆိုးကြယ်တစ်ယောက် အန္တရာယ်ကြီးစွာ ကြုံတွေ့နေရကြောင်း သိရှိသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်ကလည်း အခက်အခဲကြီးစွာ ရင်ဆိုင်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် ဝူလျာကို အပြတ်ရှင်းပြီးမှသာ မုဆိုးကြယ်အား သွားရောက်ကူညီနိုင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ယခုအခါ သူ အဓိက လုပ်ဆောင်လိုသည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ပုံရိပ်ယောင်နိယာမများ ပေါင်းစပ်ထားသောကြောင့် ဤတိုက်ကွက်သည် ထိုကောင်ကို သေချာပေါက် အပြတ်ရှင်းပစ်နိုင်မည့် အင်အားကြီး စွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်နေခဲ့၏။
သူ အသင့်ပြင်ဆင်ပြီးသွားသောအခါ ဓားကို အောက်သို့ အားကုန် ဝေ့ယမ်း၍ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။
ကံဆိုးစွာဖြင့် ထိုအချိန်မှာပင် ဝူလျာသည် သုညဟု အော်ဟစ်လိုက်ရင်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အချိန်တွက်ချက်မှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည့် အချိန်နှင့် တပြိုင်နက်တည်း တိုက်ဆိုင်သွားခဲ့လေသည်။