← Chapters

အခန်း ၁၉၁၆

Vol. 128 Ch. 1916

အခန်း ၁၉၁၆

Vol. 128 Ch. 1916

အခန်း (၁၉၁၆) အဆင့်ဖြတ်ကျော်ခြင်း၊ စကြဝဠာသတ္တမအဆင့်

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး”

လူတစ်ယောက်သည် အမိန့်ကို လက်ခံကာ အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် မျက်နှာပျက်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။ ကျန်းဟောင် ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်သည်။ ကျန်းဟောင်သည် လီချန်းယွမ်၏ နောက်လိုက်အဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ရာ သူ၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကို မည်မျှအေးစက်၍ ရက်စက်သည်ကို ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ လီချန်းယွမ်၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သူမှန်သမျှ နည်းမျိုးစုံသုံး၍ ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟောင်သည် ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရလွန်းသဖြင့် သူသာ သစ္စာဖောက်မိလျှင် အကျိုးဆက် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်ကို သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် မည်သို့မျှ သေမည့်ရက်ကို ထိုင်စောင့်နေမည်နည်း။

“ဟား” လီချန်းယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပျက်ယွင်းသွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။

“ဖမ်းဝရမ်းထုတ်လိုက်၊ ပြီးတော့ ကျုပ် အိမ်တော်ကို တိုက်ခိုက်သွားတဲ့လူကိုလည်း ရှာထား။ သူ တောင်ထဲက ထွက်လာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရုပ်ဖျက်ထားတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် ဂရုမစိုက်ဘူး၊ ကျုပ် သူ့ခေါင်းကိုပဲ လိုချင်တယ်။ လီမျိုးနွယ်စုနဲ့ အမွေဆက်ခံသူ နာမည်ကိုသုံးပြီး ဆုကြေးထုတ်လိုက်။ သူ့ကို သတ်နိုင်တဲ့သူကို လီမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဧည့်သည်အဖြစ် သတ်မှတ်မယ်။ မှန်ကန်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးမယ်ဆိုရင်တောင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း ဆုချမယ်” လီချန်းယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်၊ အခု အရေးကြီးဆုံးက အဲဒီအမွေအနှစ်တွေကို ရှာဖို့ပဲ၊ တခြားသူတွေ လက်ဦးသွားလို့ မဖြစ်ဘူး”

လီချန်းယွမ်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေရန် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ ပထမတိုက်ပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း အရှေ့ပင်လယ်သို့ လာရသည့် အဓိကရည်ရွယ်ချက်သည် ပို၍အရေးကြီးနေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ အားထုတ်မှုများ အလကားဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်ကြီး”

ထိုအချိန်တွင် အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ထက်၌ လူတစ်ယောက်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုသဖွယ် ထွက်ပြေးနေသည်။ ထိုလူသည် အသက်ဘေးမှ ပွတ်ခါသီသာ လွတ်မြောက်လာသော ကျန်းဟောင်ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ကျန်းဟောင်သည် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသည်။ သူသည် အနောက်သို့လှည့်ကြည့်ကာ လိုက်ဖမ်းသူမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

“ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ အားလုံးက ဟိုကောင်ကြောင့်ပဲ” ကျန်းဟောင်သည် အလွန်စိတ်ပျက်အားငယ်နေမိသည်။

သူသည် လီချန်းယွမ်ကို သစ္စာဖောက်ရန် သို့မဟုတ် ခွေးပြေးဝက်ပြေး ပြေးရန် အစီအစဉ်မရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းဟောင်သည် ဂုဏ်သိက္ခာ မြင့်မားရန်အတွက်သာ လီချန်းယွမ်အနောက်သို့ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မွန်းစတား နှစ်ကောင်ကြားတွင် မြေစာပင် ဖြစ်သွားရလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်မှတ်ထားမည်နည်း။

“ငါ အခု ကြီးမြတ်တဲ့တရှကို ပြန်လို့မဖြစ်တော့ဘူး၊ တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းနေမှရမယ်” ကျန်းဟောင်သည် ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ယခုအချိန်တွင် ကြီးမြတ်သောတရှသို့ ပြန်သွားပါက သေဘေးနှင့် ကြုံရပေလိမ့်မည်။

ကျန်းမိသားစုအနေဖြင့် သူ့ကြောင့်နှင့် လီမျိုးနွယ်စုကို အပြတ်အသတ် ဆန့်ကျင်ရန်မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် သူ၏ အဆင့်အတန်းသည်လည်း လီချန်းယွမ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ပန်းနှစ်ပွင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်ဖူးနေရာ ပန်းနှစ်ပွင့်စလုံး အကိုင်းအခက်များ ပြသနေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် လီချန်းယွမ်၏ မျက်စိအောက်တွင် ဟိုတယ်အခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် တောင်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ ပန်းချီကားထဲတွင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုများတောင်ပုံရာပုံ ရှိနေ၍ အထူးသဖြင့် ချူးယွင်ဖန်း ယခင်က လိုအပ်နေသော အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ယခုအခါ လီမျိုးနွယ်စု၏ ဘဏ္ဍာတိုက်ကို လုယက်ပြီးနောက် အလျှံပယ် များပြားနေသည်။

ချူးယွင်ဖန်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရေစီးကြောင်းသဖွယ် ပျံသန်းလာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံ၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးထားသည့် တောင်တန်းပေါ်သို့ စီးဆင်းသွားသည်။ တောင်ပေါ်ရှိ အချိန်နှုန်းမြန်ဆန်သွားရာ ချူးယွင်ဖန်း စိုက်ပျိုးထားသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များစွာ စတင်ရင့်မှည့်လာသည်။ အထူးသဖြင့် ဗြဟ္မာသစ်ပင်သည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အများစုကို စုပ်ယူပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ သုံးရက်နှင့် သုံးည တိတိကြာပြီးနောက် မရေတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ၏ ပြုစုပျိုးထောင်မှုအောက်၌ ပထမဆုံးသော ဗြဟ္မာသီးတစ်လုံး စတင်မှည့်ဝင်းလာသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် နတ်မီးလျှံသစ်သီးကိုလည်း ဆေးတောင်တန်း၌ စိုက်ပျိုးလိုက်သည်။ သာမန်ပတ်ဝန်းကျင်သည် နတ်မီးလျှံသစ်သီးကို မပျိုးထောင်နိုင်သဖြင့် လီမျိုးနွယ်စုသည် ၎င်းကို ရရှိပြီးနောက် ဆေးစွမ်းအင်များ ယိုစိမ့်မှုမရှိအောင် ပိတ်လှောင်ထားရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် စိုက်ပျိုးရန် နည်းလမ်းမရှိသဖြင့် သဘာဝရတနာများကိုသာ ရှာဖွေနိုင်ကြသည်။

သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းသည် ကွဲပြားခြားနားသည်။ သူသည် ဆေးတောင်တန်း၏ အကူအညီဖြင့် သဘာဝရတနာများ ကြီးထွားရန် လိုအပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အလွယ်တကူ ဖန်တီးနိုင်သည်။ သူ့တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လုံလောက်သရွေ့ ဒုတိယမြောက် နတ်မီးလျှံသစ်သီးကိုပင် ထပ်မံစိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ သူသည် အရင်းအမြစ်နှင့် နတ်စွမ်းအင် ကျန်ရှိနေသရွေ့ ဆက်တိုက် ပျိုးထောင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏ ရတနာများစွာထဲတွင် တောင်မြစ်ပန်းချီကားသည် တန်ဖိုးအရှိဆုံးဖြစ်၍ ငွေကြေးဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။ ထိုသုံးရက်အတွင်း ချူးယွင်ဖန်းသည် ပန်းချီကားထဲမှ တစ်ခါတစ်ရံ ထွက်လာကာ လီမျိုးနွယ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေသော်လည်း လီမျိုးနွယ်စုကမူ ၎င်းတို့ ရှာဖွေနေသူသည် ၎င်းတို့၏ နှာခေါင်းအောက်တွင် ရှိနေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားကြပေ။ ဤနေရာသည် တရှမဟုတ်ဘဲ အရှေ့ပင်လယ်ဖြစ်သည့်အတွက် လီမျိုးနွယ်စု မည်မျှအင်အားကြီးမားပါစေ မြို့တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ရှာဖွေခွင့် မရှိခဲ့ပေ။

ဤကိစ္စကြောင့် လီမျိုးနွယ်စု​၏ ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ပြန့်ကျဲနေကြသည်။ သတင်းကြား၍ ကြီးမြတ်သောတရှမှ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသော ကျွမ်းကျင်သူများလည်း ရှိနေသည်။ ဤကိစ္စကို လီမျိုးနွယ်စု​၏အဓိကအဖွဲ့အစည်းကပင် လျစ်လျူမရှုနိုင်တော့ပေ။ ခဏအတွင်း လီမျိုးနွယ်စု၏ အင်အားသည် များစွာတိုးတက်လာခဲ့သည်။ မြို့အတွင်းရှိ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းများသည် လီမျိုးနွယ်စုကို မကူညီကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေသည့် အချိန်တွင် ဆီသွားလောင်းရန်လည်း မဝံ့ရဲကြပေ။ ဤဖြစ်ရပ်အပြီးနောက် လီချန်းယွမ်သည် ပို၍တည်ငြိမ်သွားပုံရကာ အပြင်သို့ စွန့်စားသွားလာခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူသည် နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူများ ထပ်မံရောက်ရှိလာမှ အရေးယူဆောင်ရွက်ရန် စီစဉ်ထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ချူးယွင်ဖန်းသည် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ ဗြဟ္မာသီး ရင့်မှည့်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် ရင့်မှည့်လာသော အသီးကို ခူးဆွတ်ပြီးနောက် စားသုံးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဗြဟ္မာသီး၏ ပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၍ ချူးယွင်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကြီးမားသော စွမ်းအင်များ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် ချူးယွင်ဖန်းသည် ဤမျှကြီးမားသော ဆေးစွမ်းအင်ကို အလွယ်တကူ စုပ်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ ဒဏ်ရာပင် ရရှိသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ယခုအကြိမ်သည် မတူညီပေ။ ခြောက်ရစ်ရွှေဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် ချူးယွင်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ မပျက်စီးနိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ရရှိထားသဖြင့် မည်မျှပြင်းထန်သော ဆေးစွမ်းအင်များ ဖြစ်ပါစေ သူ့ကို မထိခိုက်နိုင်တော့ပေ။

နောက်ထပ် ဆယ်ရက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တောက်လောင်နေသော နတ်စွမ်းအင်များ မြင့်တက်လာကာ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်၌ ကြီးမားသော ပိုးအိမ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ထိုပိုးအိမ် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားကာ ကောင်းကင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားသော နတ်စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုစွမ်းအင်များ မပျံ့လွင့်သွားမီ ချူးယွင်ဖန်း၏ ချွေးပေါက်များ ပွင့်လာကာ နတ်စွမ်းအင်များကို အငမ်းမရ ပြန်လည်စုပ်ယူလိုက်သည်။

“နောက်ဆုံးတော့ စကြဝဠာ သတ္တမအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပြီ” ချူးယွင်ဖန်းက ပြုံး၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် သတ္တမမြောက် စကြဝဠာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဤသည်မှာ စကြဝဠာအဆင့်​၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ စကြဝဠာသတ္တမအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်စွာ ကျင့်ကြံသွားရုံသာ လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ကြိုးစားအားထုတ်ရသည့် အလုပ်ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ လူအများစုသည် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်လျှင်ပင် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်ကို စကြဝဠာအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ မတွန်းပို့နိုင်ကြပေ။

--

All Chapters