အခန်း ၁၅၈

အပိုင်း (၁၅၈)

ရှောင်းလိသည် တံခါးဘေးရှိ စားပွဲဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ဆေးဆီတစ်ပုလင်းကို တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝိန်းယွီ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားသော နေရာသည် တခြားနေရာမဟုတ်ဘဲ ခါးနှင့် ဝမ်းဗိုက်နေရာဖြစ်နေပြီး ဤနေရာသည် တစ်ကိုယ်ရည်နေရာဆိုသည်ထက် ပိုလွန်းနေသည်။

ထိုတောအုပ်ထဲမှ မိန်းမပျိုသည် ပွင့်လင်းရဲတင်းသော စရိုက်ရှိကြောင်း ရှောင်းလိက သိထားသဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏စကားကို တကယ်နားထောင်ရန် မစဉ်းစားထားပေ။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ တစ်ဖက်လူကို ဝင်လာပြီး ဆေးထည့်ပေးရန် ခေါ်မည်ပြုစဉ် ကုတင်ပေါ်ရှိလူ၏ အသက်ရှူသံသည် ယခင်ကထက် ပိုတိုးညင်းသွားပုံရကြောင်း ကြားလိုက်ရ၏။

နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝိန်းယွီ၏ ရှည်လျားသော မျက်တောင်များက တုန်ခါသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် ဤအချိန်တွင် နိုးလာလိမ့်မည်ဟု ရှောင်းလိက မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ လူနှစ်ယောက်၏ အကြည့်များ ဆုံတွေ့သွားကြ၏။ မြင်းကျောပေါ်တွင် ရှိနေစဉ်က သူမ၏ အေးစက်မှုနှင့် ဒေါသကို သူက မှတ်မိနေဆဲဖြစ်ကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သမားတော်က ကြည့်သွားပြီ။ မင်းဗိုက်ထဲက ကလေးက ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောတယ်။ အပြင်မှာ ဆန်ပြုတ်ရှိတယ်၊ ငါ သွားယူပေးမယ်"

သူက ပြောပြီးသည်နှင့် တံခါးအပြင်သို့ ခြေလှမ်းမည်ပြုစဉ် အနောက်ဘက်မှနေ၍ နိုးလာခါစဖြစ်သဖြင့် အနည်းငယ် အက်ကွဲနေသေးသော ဝိန်းယွီ၏ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။ "စောစောက ရှင်ပြောတဲ့စကားတွေကို ကျွန်မ ကြားလိုက်တယ်"

ရှောင်းလိသည် သူမကို ကျောခိုင်းထားရင်း ခြေလှမ်းများက ရပ်တန့်သွားသည်။

လှဲလျောင်းရင်း စကားပြောရသည်မှာ သဘာဝအရ အားနည်းနေသည့် အနေအထားတစ်ခုတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ဝိန်းယွီသည် သူမ၏အောက်ရှိ နူးညံ့သော စောင်ကို တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ထောက်ကာ အနည်းငယ် အားယူပြီး ထိုင်လိုက်၏။

ဝမ်းဗိုက်မှ ဒဏ်ရာသည် ယခင်က ထိုတစ်နေရာတည်းသာ ထုံထိုင်းပြီး နာကျင်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်တော့ ထိုတစ်ဝိုက်ရှိ ကြွက်သားများအထိ ရွေ့လျားသွားပြီး တစစ်စစ် နာကျင်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ အသက်ရှူသံများကြားတွင် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေကြောင်းကို ရှောင်းလိက ရိပ်မိလိုက်၏။ သစ်သားငါးကြင်းရုပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်က ပိုလို့ပင် တင်းကျပ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် နောက်သို့ လှည့်လာခဲ့ကာ သန်မာသော လက်မောင်းများဖြင့် သူမကို တစ်ဝက်ခန့် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူမ၏ အနောက်ဘက်တွင် နူးညံ့သော ခေါင်းအုံးနှစ်လုံးကို ခုပေးလိုက်၏။

ဝိန်းယွီ၏ အပြင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ ယခုအချိန်တွင် ကိုယ်ပေါ်၌ အတွင်းခံနှင့် အလယ်အလွှာ အဝတ်အစားကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ရှောင်းလိ၏ လက်က သူမ၏ ချိုင်းအောက်မှ ဖြတ်ကာ ကျောပြင်ကို ဖြတ်လျက် သူမကို တစ်ဝက်ခန့် ပွေ့ဖက်ထားချိန်တွင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ခန့် အလေးချိန်သည် သူ၏ သံမဏိကဲ့သို့ လက်မောင်းပေါ်သို့ ဖိကျနေသော်လည်း ၎င်းသည် သူ့အတွက် လုံးဝ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်ပုံရပေ။

သူမကို ပိုသက်တောင့်သက်သာ မှီထိုင်နိုင်စေရန်အတွက် သူမ၏ ကျောကို ဖက်ထားသော သူ့လက်က သူမ၏ ပခုံးကို လက်ချောင်းငါးချောင်းဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အားစိုက်ကာ အပေါ်သို့ မတင်ပေးလိုက်ပြီးမှ ဝိန်းယွီသည် ကုတင်ခေါင်းရင်းသို့ ပိုကပ်ပြီး ထိုင်နိုင်သွားတော့သည်။

သို့သော် ဤအနေအထားက သူသည် လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ဝိန်းယွီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူကလည်း မျက်လွှာချကာ ကြည့်လာသည်တွင် လူနှစ်ယောက်၏ အကွာအဝေးသည် လက်မအနည်းငယ်ခန့်သာ ကွာဝေးတော့သည်။

သို့သော် သူ့မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်မာကျောနေဆဲပင်။ ဝိန်းယွီသည် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားနေရသဖြင့် မျက်နှာပေါ်တွင် အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံပေါ်ပြီး ဤသို့ လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အင်္ကျီရင်ဘတ်စမှာ အနည်းငယ် လျော့ရဲသွားကာ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ထင်ရှားစွာ လှုပ်ရှားနေသော ညှပ်ရိုးတစ်ဝက်ခန့် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ရှောင်းလိနှင့် ဆုံတွေ့နေသော သူမ၏ မျက်ဝန်းအရောင်ကမူ ငြိမ်းချမ်းပြီး တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော အငွေ့အသက်များကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်၏။

ရှောင်းလိသည် သူမနှင့် အခိုက်တန့် အသံတိတ် အကြည့်ချင်း ဆုံလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော အားက အနည်းငယ် မြဲမြံလို့နေ၏။ သူမကို ခေါင်းအုံးတွင် သေချာစွာ မှီထိုင်စေပြီးနောက် လက်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်ပြီး ခြင်ထောင်အရိပ်မကျသည့် ကုတင်ရှေ့က ခွေးခြေခုံပေါ်သို့ ပြန်ထိုင်လိုက်လေသည်။

မမြင်နိုင်၊ ဖြတ်ကျော်လို့မရနိုင်သော နယ်နိမိတ်မျဉ်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဝိန်းယွီက အက်ကွဲသောအသံဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ကိုယ်တိုင် နိုးလာခါစအချိန်တွင် လူတစ်ယောက် ဝင်လာသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မတတ်သာဘဲ ဆက်အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေခဲ့ချိန်က ကြားခဲ့ရသော စကားကို ပြန်အမှတ်ရသွားကာ ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်လေသည်။

"ရှင်ပြောတဲ့ မတရားဘူးဆိုတာ ဘယ်အပိုင်းကို ဆိုလိုတာလဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ရှင်နဲ့ ကျွန်မ နှစ်ယောက်ကြားက ကိစ္စဆိုရင်တော့ အရင်တုန်းက ကျွန်မဟာ ကျွန်မသာ အမှန်လို့ထင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ အများကြီး ချခဲ့မိတာ အမှန်ပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ အခုလိုမျိုး ရှင့်အပေါ် အများကြီး အကြွေးတင်သွားခဲ့ရတာပေါ့..."

သူမသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ငြိမ်းချမ်းနေသော မျက်ဝန်းများထဲတွင် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။ "တစ်ခုတော့ ရှိတယ်။ ရှင် ကျွန်မကို ယုံသည်ဖြစ်စေ၊ မယုံသည်ဖြစ်စေ ကျွန်မ ရှင့်ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောပြဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးဖို့ တကယ်ကို တစ်ခါမှ မတွေးဖူးပါဘူး၊ ပြီးတော့ ရှင်နဲ့ လက်နက်စွဲကိုင်ပြီး ရန်သူတွေလို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမယ့် အခြေအနေထိ ရောက်ဖို့ကို ပိုလို့တောင် မလိုလားခဲ့ဘူး"

ရှောင်းလိက ခေါင်းကို တစ်ဝက်ခန့် ငုံ့ထားပြီး သူမကို မကြည့်ချေ။ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို အနည်းငယ် ရှေ့သို့ ကိုင်းထားကာ တံတောင်ဆစ်နှစ်ဖက်ကို ကားထားသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်ပေါ်တွင် တင်ထား၏။ လက်မဖြင့် လက်ထဲရှိ သစ်သားငါးကြင်းရုပ်ကို ပွတ်သပ်နေရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ့အပေါ် အကြွေးတင်နေတယ်ဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း သိနေတာပဲ။ အခု ငါ့လက်ထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါက မင်းကို ပြန်မလွှတ်ပေးဘူးဆိုရင်ရော ဘာမှားလို့လဲ"

ဝိန်းယွီသည် ကျောက်တောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်အထီးကျန်နေသော သူ့အရိပ်ကို ကြည့်နေမိသည်။ အတွေးပေါင်းများစွာက ရင်ထဲတွင် အကြိမ်ရာထောင်မက လှည့်ပတ်နေခဲ့ပြီး ပါးစပ်မှ ထွက်လာချိန်တွင်တော့ "ကျွန်မ ရှင့်ကို အမြဲတမ်း ပြန်လည်ပေးဆပ်ချင်နေခဲ့တာပါ" ဟူ၍ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပုံရပြီး ခေါင်းမော့ကာ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ "ဥပမာ?"

ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း မျက်လုံးထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းမှုများ ရှိနေပုံရကာ သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင် ဘာလိုချင်လဲ၊ တရားဓမ္မနဲ့ မဆန့်ကျင်ဘဲ၊ ပြည်သူတွေကို မထိခိုက်စေဘဲ၊ လျန်နဲ့ ချန် တပ်စခန်းနှစ်ခုက အပြစ်ကင်းတဲ့ အမတ်တွေ၊ စစ်သည်တွေကို ဘေးမဖြစ်စေဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင် ရှင့်ကို ကျွန်မ ကတိပေးနိုင်ပါတယ်"

ရှောင်းလိက ထပ်မံ ရယ်မောလိုက်ပြန်ပြီး သူမကို ကြည့်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ပါဝင်နေသလို လှောင်ပြောင်သရော်မှုများလည်း ပါဝင်နေ၏။ "မင်းက ငါ့ကို ဂုဏ်ထူးရာထူးတွေ၊ စည်းစိမ်တွေ ပေးချင်တာလား။ ဒါပေမယ့် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိမရှိ စဉ်းစားကြည့်ပါဦး ဝိန်းယွီ၊ မင်း ငါ့ကို ပေးနိုင်တဲ့အရာတွေကို အခု ငါ ရနေပြီဆိုတာလေ"

ဝိန်းယွီက သက်ပြင်းတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆို ဝေ့ချီရှန်းက ရှင့်ကို တကယ်ပဲ အထင်ကြီးလေးစားမှာကို ကျွန်မ သိပါတယ်။ ခရိုင်မင်းသမီးကလည်း ရုပ်ရည်ချောမောပြီး ရှင်နဲ့ လိုက်ဖက်တဲ့ ဖူးစာရှင်ပါပဲ။ ရှင် မြောက်ပိုင်းဝေ့မှာ ရနိုင်တဲ့အရာတွေက ကျွန်မရဲ့ လျန်စခန်းမှာ ရနိုင်တာထက် အများကြီး သာလွန်နေပါပြီ။ ဒါကြောင့် ရှင့်လက်ထဲ ရောက်သွားပြီးတဲ့နောက် ရှင်က ကျွန်မကို ကူညီပြီး ဖုံးကွယ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး"

"အများကြီး မတွေးပါနဲ့။ တကယ်လို့ မင်းက ဝေ့နယ်စားလက်ထဲ ရောက်သွားမယ်ဆိုရင် သူက မင်းနဲ့ မင်းဗိုက်ထဲက ကလေးကို အသုံးချပြီး လျန်နဲ့ ချန် စခန်းနှစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မင်းကို ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ငါက မင်းဆီကနေ အဲ့ဒီမြားတစ်စင်းစာ ကလဲ့စားချေဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

ရှောင်းလိက အေးစက်စွာဖြင့် သူမကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ခဏတာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင် ကျွန်မကို အဲ့ဒီလောက်တောင် မုန်းနေတုန်းပဲဆိုရင်လည်း ကျွန်မ အရင်က ပြောခဲ့ဖူးသလိုပါပဲ၊ ရှင် ကျွန်မကို အဲ့ဒီမြားတစ်စင်းစာအတွက် ကလဲ့စားချေနိုင်ပါတယ်"

ရှောင်းလိ၏ မေးရိုးများ တင်းမာသွားပြီး တစ်ခုခုပြောလိုပုံရသော်လည်း ဝိန်းယွီက သူ့ကို အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ပေ။ နက်မှောင်သော ဆံကေသာများက သူမ၏ ဖြူရော်နေသော ပါးပြင်ပေါ်တွင် ကပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေကာ ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ ဗိုက်ထဲက ကလေးမွေးလာတဲ့အထိ စောင့်မယ်လို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား။ ကျွန်မ ရှင့်ကို အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ ကလေးမရှိဘူး၊ ဒီကိုယ်ဝန်သွေးခုန်နှုန်းက အစကတည်းက အတုကြီးပါ။ ချန်နိုင်ငံက တော်ဝင်အဖွဲ့နဲ့ ကျန်းအဖွဲ့က လူတွေကို လှည့်စားပြီး အာဏာပြန်လည်သိမ်းပိုက်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သုံးခဲ့တဲ့ ကျွန်မရဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုသက်သက်ပါပဲ"

ရှောင်းလိသည် ပထမတော့ မှင်သက်သွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ကာ လက်ချောင်းငါးချောင်းကိုလည်း လက်သီးအဖြစ် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားလိုက်ပြီး အနည်းငယ် လှောင်ပြောင်သရော်သည့် လေသံဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ မင်းကို ပြန်လွှတ်ပေးအောင် လှည့်စားဖို့အတွက် တခြားနည်းလမ်းမရှိတော့လို့ ဒီလို လိမ်ညာမှုမျိုးကိုတောင် ဖန်တီးနေရပြီလား"

ဝိန်းယွီသည် အသက်နှစ်ချက်ရှူစာအချိန်လေးအတွင် သူနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်၏။ တချို့အရာများက စကားလုံးများ မလိုအပ်ဘဲ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် အမှားအမှန်ကို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်၏။ သူမသည် ထိခိုက်ဒဏ်ရာရပြီးနောက် အားနည်းနေဆဲဖြစ်ကာ သူမတစ်ကိုယ်လုံးမှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသွင်အပြင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။ "ရိုးရိုးကိုယ်ဝန်သွေးခုန်နှုန်းက မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျတာနဲ့ လှည်းပေါ်က ပြုတ်ကျတာတွေ ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ဒီလောက်အထိ ခိုင်မာနေနိုင်သေးတယ်လို့ ရှင် တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား"

ရှောင်းလိသည် လက်ဆယ်ချောင်းကို ယှက်ထားလျက် ခွေးခြေခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို စိုက်ကြည့်နေ၏။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှ အငွေ့အသက်များက အေးစက်မှိုင်းညို့နေပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

ဝိန်းယွီသည် သူ ယုံသည် မယုံသည်ကို မသိသော်လည်း ခဏတာ နားလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မက သူတော်စင် မဟုတ်ပါဘူး။ လူတိုင်းအတွက် ကောင်းမယ်လို့ ထင်ပြီး ဆွဲခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်တွေကလည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ အားနည်းချက်တွေ ရှိလာတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အမှားက ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဆိုတော့ ကျွန်မ လုပ်နိုင်တာက ပြန်လည်ကုစားဖို့နဲ့ ပြင်ဆင်ဖို့ပဲ ရှိတယ်။ မာကျားလျန် အဖြစ်ဆိုး ပြီးတဲ့နောက်မှာ မြောက်ပိုင်းကို သွားပြီး ဝေ့ချီရှန်းကို တွေ့ချင်ခဲ့တာကလည်း အဲ့ဒီလိုပါပဲ။ ရှင် အသက်ရှင်နေသေးတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရပြီး ရှင့်ကို ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ပြန်ဆုံတွေ့ရတဲ့အခါ ရှင်နဲ့ အမြဲတမ်း စကားပြောချင်ခဲ့တာကလည်း အဲ့ဒီလိုပါပဲ"

ရှောင်းလိက တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့်သာ ဆက်လက် နားထောင်နေသည်။

သူမ မြောက်ပိုင်းသို့ သွားရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ အမြဲတမ်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်မှသာ သူ သိလိုက်ရ၏။

ဝေ့ချီရှန်းကို တွေ့ရန်ပင်။

သူသည် ပထမတော့ လက်တွေ့မကျလေခြင်းဟု ခံစားရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဤသည်မှာ ဝိန်းယွီ လုပ်နိုင်မည့် ကိစ္စဖြစ်ကြောင်းကို ယုံကြည်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဝေ့ချီရှန်းက မာကျားလျန် အဖြစ်ဆိုးကို အသုံးချပြီး ယခင်ကျင့်မင်းသမီးတစ်ပါးကို တိုက်ရိုက် မတင်မြှောက်ဘဲ ကျင့်အမတ်အဖြစ် ပြန်မလုပ်ခဲ့လျှင် ဝိန်းယွီက မြောက်ပိုင်းသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက်၍ ဝေ့ချီရှန်းကို တွေ့ဆုံတောင်းပန်ကာ စေ့စပ်ဆွေးနွေးမည်ဆိုပါက ဝေ့ချီရှန်းသည် သူမ၏ ဤသဘောထားကြီးမှုနှင့် သတ္တိကြောင့် အရှုံးပေးသွားမည်၊ မပေးသွားမည်ကို မပြောလိုသော်လည်း လောကလူသားများ၏ မျက်စိထဲတွင်တော့ လျန်စခန်းသည် မြောက်ပိုင်းဝေ့အပေါ် အကြွေးတင်နေတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်းလိက ဤအရာများကို စဉ်းစားနေချိန်တွင် ဝိန်းယွီက ဆက်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရ၏။ "ကျွန်မ ရှင့်ကို နစ်နာအောင် လုပ်ခဲ့မိတာ သိပါတယ်။ ဖေစုန့် မသေသေးခင်၊ အခြေအနေတွေ မတည်ငြိမ်သေးခင်မှာ ဒီအသက်ကို ရှင့်ဆီ မအပ်နှင်းနိုင်တာကလွဲရင် ကျန်တာတွေကို ကျွန်မ ပြန်လည်ပေးဆပ်ချင်ပါတယ်"

သူသည် ခေါင်းမော့ချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး ဝမ်းနည်းမှုများ ပါဝင်နေသော ဝိန်းယွီ၏ မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် အချိန်ကိုင် ဆုံတွေ့သွားခဲ့သည်။

"ဒါပေမယ့် ရှင်က အဲ့ဒီသစ်သားပန်းပုရုပ်လေးတွေ တစ်သေတ္တာလုံးကို ကျွန်မအတွက် ထုလုပ်ပေးခဲ့တာပဲ။ ရှင်က ရှင်ကိုယ်တိုင် ပြောသလောက် သံမဏိလို ခက်ထန်တဲ့ နှလုံးသားမရှိပါဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"

သူမက ဝမ်းနည်းနေသလို နားမလည်နိုင်သလိုဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းလိ၊ ကျွန်မတို့က ဒီလို ရေနဲ့မီးလို ဖြစ်ရမယ့် အခြေအနေအထိ ရောက်အောင် သွားရမှ ဖြစ်မှာလား"

ရှောင်းလိ အတင်းဟန်ဆောင်ထားသော အေးစက်မှုများအားလုံးသည် သူ ဓားတစ်ချက်၊ ဆောက်တစ်ချက်ဖြင့် ထုဆစ်ထားခဲ့သော ထိုသစ်သားပန်းပု သေတ္တာထဲတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူသည် ဝိန်းယွီပြောခဲ့သော စကားများနှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးလိုက်လေသည်။ "မင်း ရေနစ်ဖူးလား"

ဝိန်းယွီသည် သူ့စကားက ဘာကိုဆိုလိုမှန်း မသိသဖြင့် ချက်ချင်း မဖြေလိုက်ပေ။

သူကလည်း သူမ၏ အဖြေကို လိုချင်ပုံမရဘဲ သူ့ဟာသူ ပြောလိုက်သည်။ "လူတွေက တကယ် ရေနစ်နေတဲ့အချိန်မှာ ထပ်ပြီး မရုန်းကန်ကြတော့ဘူး။ ရေထဲမှာလည်း အသက်ရှူလို့ရနေသလိုပဲလို့ ခံစားရပြီးတော့ ဘယ်လောက်နက်တဲ့ တွင်းနက်ကြီးဖြစ်ဖြစ် စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ နစ်မြုပ်သွားကြတော့တာပဲ။ သေဆုံးခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်、 လွတ်မြောက်ခြင်းပဲဖြစ်ဖြစ်、 ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အရာအားလုံးက ပြီးဆုံးသွားပြီလေ"

"ရုန်းကန်ဖို့ ခွန်အားကျန်နေသေးတဲ့ သူတွေအားလုံးကတော့ အသက်ကယ် ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို ဆွဲကိုင်ဖို့ တောင့်တနေကြတုန်းပဲ"

သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေနစ်အောင် တစ်ခါ လွှတ်ထားခဲ့ပြီးပြီ"

ဝိန်းယွီသည် သူ လှည်းတံခါးကို ခွာချလိုက်ချိန်က သူမကို ကြည့်ခဲ့သော ထိုအကြည့်ကို ပြန်အမှတ်ရသွားကာ ရုတ်တရက် ရင်ဘတ်ထဲတွင် တအုံ့နွေးနွေး နာကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး အလောတကြီး ခေါင်းကို လွှဲဖယ်လိုက်ကာ ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အမှန်လို့ထင်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ အများကြီး ချခဲ့မိလို့ နောက်ဆုံးတော့ ငါ့အပေါ် အကြွေးတင်သွားခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်နော်"

ရှောင်းလိက ရယ်ချင်ပုံရသော်လည်း မျက်ဖြူသားများတွင် တဖြည်းဖြည်း သွေးရောင်များ လွှမ်းလာကာ အသံကမူ တည်ငြိမ်နေ၏။ "မင်းချခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အမှန်လို့ထင်တာ ဟုတ်မဟုတ်တော့ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမယ့် ငါ သေသေချာချာ သိတာကတော့ မင်းက ငါ့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု ချပေးတိုင်း အဲ့ဒါက ငါ့အတွက် ရက်စက်နေမလားဆိုတာကို မင်း မတွေးခဲ့ဘူးဆိုတာပဲ"

သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ သူ့လက်ဆစ်များကိုပင် အနီရောင်အရာများ ထင်သွားစေခဲ့သော သစ်သားငါးကြင်းရုပ်လေးက သူ၏ လက်ဖဝါးထဲမှ ပြုတ်ကျသွားပြီး ကြိုးလေးဖြင့် ချိတ်ဆွဲထားသဖြင့် ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်တွင် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

သူက မေးလိုက်လေသည်။ "လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ငါ့ဆီ ပြန်ယူလာပေးရတာလဲ"

နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အက်ကွဲနေသော လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပေါ်လာ၏။ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရင်တုန်းက အရှက်ခွဲရတာ မလုံလောက်သေးလို့လား။ ငါက အရင်တုန်းက ဘယ်လောက် ယုတ်ညံ့ခဲ့လဲ、 ဘယ်လောက် အသုံးမကျခဲ့လဲဆိုတာကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြီး လှောင်ပြောင်ချင်သေးလို့လား။ မင်းအပေါ်ကို တခြားစိတ်ထားရဲဝံ့တယ်ဆိုပြီးတော့လား"

ဝိန်းယွီက အံ့အားသင့်သွားပြီး မသိစိတ်မှ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မ အဲ့ဒီလို သဘောမျိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

ရှောင်းလိက အေးစက်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်လေသည်။ "ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ပြောပြလေ။、 အရင်တုန်းက မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက ဘာသဘောလဲ"

ဝိန်းယွီက ဆွံ့အသွားသည်။ ဟုတ်ပါသည်။、 သူမက အရင်တုန်းက ရှောင်းလိကို ဖိအားပေးပြီး ထွက်သွားစေရန် လုပ်ခဲ့သော အရာများသည် သူ ပြောသလိုပင် သိပ်မကွာခြားလှပေ။

ဒါက သူမ လုပ်ခဲ့ဖူးသော အမှားတစ်ခုပင်။

ဝိန်းယွီက မျက်လုံးမှိတ်ကာ ခဏတာ နားလိုက်ပြီး မျက်လုံးပြန်ဖွင့်လာချိန်တွင် မျက်တောင်များတွင် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နီရဲလာကာ အက်ကွဲသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ အဲ့ဒီတုန်းက..."

ရှောင်းလိ၏ မျက်လုံးများက နီရဲနေပြီး သူမကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေရာ အကြည့်များက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အဓိပ္ပါယ်မျိုး ဖြစ်နေသော်လည်း ရယ်မောလျက်ပင် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက ငါ့ရှေ့မှာ တစ်ခါ လွှင့်ပစ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခါ လွှင့်ပစ်ရင် ပိုဝေးဝေးကို လွှင့်ပစ်သင့်တာပေါ့။ ငါ ဘယ်တော့မှ မမြင်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်မှ ပိုကောင်းမှာပေါ့"

ငါက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ရေနစ်သေဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးနေပြီပဲဟာ။ သူကသာ ဒီကောက်ရိုးမျှင်ကို ငါ့ဆီ အတင်းပစ်ပေးခဲ့ပြီးတော့မှ ငါ အရမ်းတင်းကျပ်အောင် ဆုပ်ကိုင်ထားတယ်လို့ အပြစ်တင်နေပြန်တာတဲ့လား။

ဒီလောကကြီးမှာ သူ့လိုမျိုး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်တော့ သဘောကောင်းတယ်လို့ ထင်နေပြီး တကယ်တမ်းကျတော့ ရက်စက်လွန်းတဲ့လူ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ။

ရှောင်းလိက ခေါင်းငုံ့သွားပြီး သူ့ရယ်သံများက လှောင်ပြောင်သရော်မှုများ ပိုကြီးထွားလာပြီး ထိန်းချုပ်မထားတော့ချေ။

ဝအောင် ရယ်လိုက်ပြီးနောက် သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဝိန်းယွီ、 ငါ မင်းကိုမုန်းတယ်"

သူက မတ်တတ်ရပ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားမည်ပြုစဉ် အနောက်ဘက်မှနေ၍ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ကာ အက်ကွဲနေသော ဝိန်းယွီ၏ အသံထွက်ပေါ်လာ၏။

"ကျွန်မ ရှင့်ကို ချစ်တယ်"

သူ့ခြေလှမ်းများက လုံးဝ ရပ်တန့်သွား၏။

"ရှင်က ဘယ်တုန်းကမှ မယုတ်ညံ့ခဲ့ဘူး။、 အသုံးမကျတာမျိုး မဖြစ်ခဲ့ဘူး။、 ကျွန်မကသာ ရှင့်ရဲ့ စိတ်ရင်းကို မျက်ကွယ်ပြုပြီး အဲ့ဒီလိုမျိုး အပုပ်ချခဲ့မိတာပါ။ ကျွန်မ အမြဲတမ်း အရမ်းတောင်းပန်ချင်နေခဲ့တာပါ"

သူက ယခင်အချိန်များက သူကိုယ်သူ အဲ့ဒီလောက်တောင် နှိမ့်ချနေသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်မှစ၍ ဝိန်းယွီသည် သူမ ကိုယ်တိုင် လုံးဝ မှားယွင်းခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမက အရင်တုန်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်သာ အမှန်လို့ ထင်လွန်းခဲ့ပြီး ထိုနည်းလမ်းကို သုံးလိုက်လျှင် သူ့ကို ဖိအားပေးပြီး ထွက်သွားစေနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ စိတ်ရင်းမှန်များနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာအားလုံးကို အမှုန့်ကြိတ်သလို နင်းခြေပစ်လိုက်မိကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။

"ရှင် ဖိန်ကျိုးကနေ ထွက်သွားကတည်းက တစ်နေ့နေ့ ပြန်ဆုံတွေ့ရရင်、 အချိန်အခါသင့်ရင် ရှင့်ကို အရာအားလုံး ပြောပြမယ်လို့ ကျွန်မ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ။ ရှင်က ရိုးသားဖြူစင်တယ်။、 သတ္တိရှိတယ်။、 စိတ်ဓာတ်ပြင်းပြတယ်။、 ဘာတစ်ခုမှ မမှားပါဘူး။、 ကျွန်မကသာ ရှင့်ကို ငြင်းပယ်တဲ့ နည်းလမ်း မှားယွင်းသွားခဲ့တာပါ"

သူမက အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မျက်လွှာချကာ ပိုးသားစောင်ပေါ်ရှိ ပန်းပွင့်ပုံများကို ငေးကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက သတ္တိနည်းလွန်းလို့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်ရင်းကို ရင်မဆိုင်ရဲခဲ့ဘူး။ ရှင် ပြဿနာတွေထဲ ပါလာမှာကို ကြောက်လို့ အဲ့ဒီလို နာကျင်စေတဲ့ စကားတွေကို ပြောခဲ့မိတာပါ။ ဒီတစ်ခေါက် သစ်သားပန်းပုရုပ်ကို ယူလာပြီး ရှင့်ဆီ ပြန်ပေးတာက ရှင့်ကို နောက်တစ်ခါ အရှက်ခွဲချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။ ရှင့်အပေါ် လုပ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကိစ္စတွေအတွက် ကျွန်မ နောင်တရနေလို့ပါ"

"ရှင့်ရဲ့ အဲ့ဒီစိတ်ရင်းလေးက သေသေချာချာ တန်ဖိုးထားဆက်ဆံခံရဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ကျွန်မ လက်မခံနိုင်ရင်တောင်မှ အဲ့ဒါကို ရှင့်ဆီ သေသေချာချာ ပြန်ပေးအပ်သင့်တယ်လေ"

ရင်ထဲတွင် တစ်ဆို့နေသော စကားများအားလုံးကို ပြောထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝိန်းယွီသည် ရင်ဘတ်နှင့် မျက်တောင်များတွင် အနည်းငယ် ကျိန်းစပ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူမတစ်ကိုယ်လုံးလည်း အတော်လေး ပေါ့ပါးသွား၏။

ဒါက ငါ အရင်တုန်းက လုပ်ခဲ့မိတဲ့ အမှားပဲ။ သူ့အပေါ် ငါ အကြွေးတင်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စလည်း ဖြစ်လို့ သူ့ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြသင့်တာပေါ့လေ။

သို့သော် အရှေ့ဘက်တွင် အရိပ်မည်းတစ်ခု ကျရောက်လာသည်။

ဝိန်းယွီသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ၏ ခံစားချက်များကို အစွမ်းကုန် ထိန်းချုပ်ထားပြီး ရှောင်းလိ၏အကြည့်ကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရင်ဆိုင်ချင်လေသည်။ သို့သော် အေးစက်မာကျောလွန်းပြီး အနည်းငယ် လျစ်လျူရှုနေပုံရသော သူ၏ မျက်ခုံးနှင့် မျက်လုံးများကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်လုံးထဲမှ ကျိန်းစပ်မှုက အနည်းငယ် ပိုလို့ပင် ဆိုးရွားလာခဲ့၏။

"ဒါက မင်းကို ငါ ပြန်လွှတ်ပေးအောင် မင်း စဉ်းစားထုတ်လိုက်တဲ့ လှည့်ကွက်အသစ်လား"

ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေသော်လည်း လက်ကို မြှောက်ကာ သူမ၏ မေးစေ့ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်း အနားသို့ ကပ်လာခဲ့သည်။ ဝံပုလွေမျက်လုံးများကဲ့သို့ စူးရှကြမ်းကြုတ်စွာဖြင့် သူမကို အကဲခတ်နေပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အားနည်းချက် တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေသည့်နှယ်ပင်။

ဝိန်းယွီ၏ မျက်တောင်များအတွင်း၌ အတင်းအကျပ် အောင့်အီးထားသော မျက်ရည်တစ်ပေါက် နောက်ဆုံးတွင် ကျဆင်းလာချိန်၌ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး ခပ်ကြမ်းကြမ်း ဖိကပ်ကာ နမ်းရှိုက်လိုက်လေတော့သည်။

...