အခန်း ၁၆၀

အပိုင်း (၁၆၀)

ဖေစုန့်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ့ဆီမှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ သွေးသား ရှိနေပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကုန်းစွန်းချို၏ မျက်နှာအမူအရာက အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် နာကျင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်း... အဲဒီစုန်းမရဲ့ ဖြားယောင်းမှုအောက်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ နစ်မွန်းသွားရတာလဲ"

ဖေစုန့်က ပြန်ပြောလိုက်၏။ "သူ့မှာ လူတွေကို ဖြားယောင်းနိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ကသာ ကျွန်တော့်ပိုင်ဆိုင်ရမယ့်အရာကို ပြန်ယူချင်နေတာပါ"

သူ၏ ချောမောသန့်စင်သော မျက်နှာပေါ်တွင် နည်းနည်းလေးမျှ ဘက်လိုက်ကာကွယ်ပေးလိုသည့် အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရဘဲ စကားလုံးများကြားတွင် ဆွေးနွေးနေသည်က တစ်စုံတစ်ရာသော ပစ္စည်းတစ်ခုအကြောင်းကို ပြောဆိုနေသည့်အလားပင်။

ကုန်းစွန်းချို၏ စိတ်ထဲရှိ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီး ချင်ဟွမ်ဆိုသော အဆင့်အတန်းက ကိုယ်စားပြုသည့် အရာအားလုံးအပေါ် ဖေစုန့်က အနည်းငယ် လွန်ကဲစွာ စွဲလမ်းနေကြောင်းကို သူ သိနေသည်။

သို့သော် ကျန်းယီချူးက ယခင်လျန်မင်းဆက်၏ ရှီဇီဖေးဖြစ်ရာ အဆင့်အတန်းက တကယ်ကို ထူးခြားနေ၏။ ဖေစုန့်က သူမကို ဘေးနားတွင် ကိုယ်လုပ်တော်အဖြစ်သာ သိမ်းပိုက်ထားလျှင် ထားနိုင်သော်လည်း လက်ရှိတွင် သားသမီးအရင်း မရှိသေးချေ။ အကယ်၍ ကျန်းယီချူးကို သားဦးမွေးဖွားခွင့် ပေးလိုက်ပါက အောက်လက်ငယ်သားများ၏ စိတ်ကို တကယ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေလိမ့်မည်။

သူက အကြံပေးလိုက်သည်။ "အရင်လျန်ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက နည်းဗျူဟာ ထက်မြက်ကြတယ်။ မာကျားလျန်နဲ့ ဝါယောင်းခံတပ် တိုက်ပွဲနှစ်ခု ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် လျန်နဲ့ ချန် စစ်တပ်နှစ်ခုကို ပြန်စုစည်းပြီး တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုတွေ စတင်နိုင်သေးတယ်။ ဝေ့ချီရှန်းက ဒဏ်ရာရပြီး နောက်ကို ဆုတ်ခွာသွားပေမယ့် လက်ရှိ မြောက်ပိုင်းဝေ့က ခြေထောက်တစ်ရာရှိတဲ့ ပိုးကောင်လို သေနေပေမယ့် တောင့်ခံထားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ကျူကျွင်းက အခက်အခဲတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အချိန်ဖြစ်လို့ လက်အောက်က စစ်သူကြီးတွေကို ပိုပြီး တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်။ စစ်သူကြီးတချို့ရဲ့ သမီးတွေဆီကနေ သတင်းကောင်း မကြားရသေးဘဲ ဒီကျန်းမျိုးနွယ် မိန်းကလေးကို သားဦး မွေးဖွားခွင့်ပေးလိုက်ရင် အောက်က စစ်သူကြီးတွေရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ရှိလာမှာကို ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိပါတယ်..."

ဖေစုန့်က အေးစက်စွာ မျက်လုံးပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "စစ်သူကြီးကျိန့်ရဲ့ ချစ်သမီးမှာလည်း ကိုယ်ဝန်ရှိနေပြီပဲ။ ဘယ်က မကျေနပ်မှုတွေ လာမှာလဲ"

ထိုအခါမှသာ ကုန်းစွန်းချို၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် သက်သာသွားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်ရှိနေပြီဆိုတော့ ဒီအမတ်အိုကြီးလည်း စိတ်အေးရပါပြီ။ ဒါပေမယ့် အဲဒီကျန်းမျိုးနွယ် မိန်းကလေးကပဲ ယောက်ျားလေး မွေးဖွားလာခဲ့ရင် ကျူကျွင်းက ကလေးကို ယုံကြည်ရတဲ့ စစ်သူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ လက်အောက်မှာ အရင် မွေးစားထားသင့်တယ်။ တခြား သခင်မတွေမှာ ကလေးရလာတဲ့အချိန်ကျမှ နောင်တစ်ချိန်မှာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှာပြီး မွေးစားသားအဖြစ် အဲဒီကလေးကို ပြန်အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရင် ရပါပြီ"

ဖေစုန့်က မျက်ခွံကို ပျင်းရိလေးတွဲ့စွာ ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အခုချိန်မှာ ဒါတွေကို ဆွေးနွေးဖို့က စောလွန်းပါသေးတယ်"

ကုန်းစွန်းချိုက ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး ထပ်မံ အကြံပေးလိုဟန် ရှိသော်လည်း ဖေစုန့်က အဓိကထိုင်ခုံသို့ လျှောက်သွားနေပြီဖြစ်ကာ ရှည်လျားသော စားပွဲပေါ်တွင် မြေပုံကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က ဒီတိုက်ပွဲတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆရာ ဘယ်လို မြင်လဲ"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ပါးစပ်ဖျားသို့ ရောက်နေသော စကားများကို ပြန်မျိုချလိုက်ပြီး လက်ရှိအချိန်တွင် များများပြောနေလည်း အကျိုးမရှိကြောင်းကို စိတ်ထဲတွင် သိလိုက်သည်။ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ သူတို့၏ အစီအစဉ် တိုးတက်မှုကလည်း တကယ်ကို အဆင်မပြေဖြစ်နေသဖြင့် ရှည်လျားသော စားပွဲရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်းက အစပိုင်းမှာ နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူရိုင်းတွေနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ လုပ်တုန်းက ဒီအမတ်အိုကြီးက ကျူကျွင်းကို အကြံပေးခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျူကျွင်းက ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာနေခဲ့လို့..."

ဖေစုန့်က ကုန်းစွန်းချိုမှ ဤကိစ္စကို ထပ်မံထုတ်ဖော်ပြောဆိုခြင်းအပေါ် အလွန်မကျေနပ်သည့်ပုံပေါက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာ ကြောက်နေတာက ကျွန်တော်တို့ ရုံကျယ်လူရိုင်းတွေနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ပြီး ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်ကို ပေးအပ်လိုက်တာကို လောကလူတွေ သိသွားမှာကိုပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်က ဝေ့ချီရှန်း လက်ထဲမှာ လူမျိုးခြားတွေဆီ ဆုံးရှုံးသွားတာလေ။ ကျွန်တော်တို့ ဖေမျိုးနွယ်နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ခဏတာ အသက်ရှူမှန်အောင် လုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်က ရှေးယခင်ကတည်းက ကျွန်တော်တို့ ပြည်မကြီးရဲ့ နယ်မြေဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီနယ်နိမိတ်ထဲမှာ စိုက်ပျိုးရေးလုပ်နေတဲ့ ပြည်သူတွေလည်း အများကြီး ရှိသေးတယ်။ အခုလိုမျိုး လူမျိုးခြားတွေဆီကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ဆက်သလိုက်ရတာ..."

ဖေစုန့်၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် အေးစက်တည်ကြည်မှုများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ပြောလိုက်၏။ " ဝေ့ချီရှန်း လက်ထဲမှာ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ နယ်မြေကို နောင်တစ်ချိန် ကျွန်တော်က ပြန်လည် သိမ်းပိုက်ပေးလိုက်ရင် ဝေ့ချီရှန်း လက်ထဲကနေ တစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် သိမ်းယူတာထက် အောက်ခြေပြည်သူတွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ပိုမရနိုင်ဘူးလား"

ကုန်းစွန်းချိုက ဆွံ့အသွားပြီး မြေပုံကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက်မှ မေးလိုက်သည်။ "လူရိုင်းတွေက ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ တောင်ဘက်ကို ဆက်မဆင်းလာတော့ဘူးဆိုတာကို ကျူကျွင်းက အဲဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာလား"

ဖေစုန့်က ပင်မနေရာတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ သန့်စင်ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် လောကတစ်ခုလုံးကို လက်ဝါးပေါ်တွင် ကစားနေသည့်အလား ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားလျက် ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူရိုင်းတွေက ကျွန်တော့်လက်အောက်မှာ မွေးမြူထားတဲ့ ကျားနဲ့ ဝံပုလွေလို စစ်တပ်နဲ့ အတူတူပဲလို့ ဆရာ မထင်ဘူးလား"

"ဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုနဲ့ လောဘတွေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကမှ သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံးသော မြို့သိမ်းလက်နက်ပဲ။ တစ်ကြိမ် သူတို့ကို ကျေနပ်သွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်ရင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်တွေ ကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်။ ယန်ယွင် ၁၆ ပြည်နယ်က နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်လာတဲ့ လူရိုင်းတွေကို ကျေနပ်သွားစေဖို့ လုံလောက်တယ်။ သူတို့က တောင်ဘက်ကို ထပ်ပြီး ဆင်းလာချင်တဲ့ အချိန်ကျရင် ချမ်းသာကြွယ်ဝတဲ့ နေရာမှာ အရိုးတွေ ပျော့ပြောင်းနေလောက်ပြီ။ လောဘတွေပဲ အပြည့်ကျန်ရှိနေတော့ပြီး နယ်စပ်ဖြတ်ကျော်လာတုန်းက ဘာမှမရှိတဲ့ ရက်စက်မှုမျိုး ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်လက်အောက်က ကျားနဲ့ ဝံပုလွေလို စစ်သားတွေက သူတို့ကို ဘယ်လိုလုပ် မတားဆီးနိုင်ဘဲ နေမှာလဲ"

သူက စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ကြည်တစ်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ပေါ်ရှိ အဆင်တန်ဆာများကို လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် ပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်က အခု မျက်နှာစာနှစ်ဖက်ကနေ ထိန်းချုပ်ခံနေရပြီး အခြေအနေက အန္တရာယ်များနေတယ်လို့ ဆရာကလည်း ထင်နေလို့လား"

ကုန်းစွန်းချိုက ပြန်ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သခင်က တရားမစောင့်တဲ့ အရင်လျန်မင်းဆက်ကို ဖြုတ်ချလိုက်တာက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ပါပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုကိုလည်း သေချာပေါက် ရရှိမှာပါ"

ဖေစုန့်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်က အောဝ်ချင်းအတွက် အကျဉ်းသားတွေကို စစ်ဆေးရတဲ့ ခွေးဆိုးတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လေ့ကျင့်ပေးဖူးတယ်"

"သူတို့ကို ရက်စက်တဲ့သဘာဝ ဆက်ရှိနေအောင် လုပ်ချင်ရင် ပုံမှန်အချိန်တွေမှာ အမြဲတမ်း ဆာလောင်နေအောင် ထားရမယ်။ လူကို ကိုက်ရမယ့် အချိန်ရောက်မှ အပြင်ကို လွှတ်ပေးရမယ်။ သက်ရှိလူဖြစ်နေရင်တောင် သူတို့က အသားတစ်တုံးကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပြီး အစိမ်းလိုက် မျိုချပစ်နိုင်တယ်။ တရားရေးဌာန အကျဉ်းထောင်ထဲက အကျဉ်းသားတွေထဲမှာ ဒီခွေးဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး"

ကုန်းစွန်းချိုက တုတ်ကောက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။

ဖေစုန့်သည် လက်ချောင်းထိပ်ဖြင့် လက်ဖက်ရည်ခွက် အစွန်းကို ခပ်ဖွဖွ ခေါက်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာက ပေါ့ပါးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အသံကမူ အေးစက်လေးလံသွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျားနဲ့ ဝံပုလွေလို စစ်သားတွေကို မွေးမြူရတာလည်း အတူတူပဲ။ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာ သူတို့ကို 'ဆာလောင်' နေအောင် ထားရမယ်။ ဒါမှ သူတို့က အမြဲတမ်း ရက်စက်နေနိုင်မှာ။ ရက်စက်တဲ့သဘာဝ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အဆီအဆိမ့်တွေကိုပဲ စားချင်နေတဲ့ 'ခွေး' တွေက သေသွားရင်လည်း သေသွားပါစေ။ ဒီလောကကြီးက ဒီလိုပဲလေ။ အရပ်သားတွေကြားထဲမှာ 'ဆာလောင်နေတဲ့ခွေး'တွေက အများကြီးရှိတယ်။ ဆရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျားနဲ့ ဝံပုလွေ စစ်တပ်မှာ ဆက်ခံမယ့်သူ မရှိမှာကို စိုးရိမ်နေသေးတာလား"

ကုန်းစွန်းချိုက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောကကြီးမှာ အာဏာလုတဲ့သူတွေက နောက်ဆုံးမှာ ယှဉ်ပြိုင်ကြတာ နှလုံးသားကို မေးခွန်းထုတ်ခြင်း ဆိုတဲ့ စကားနှစ်ခွန်းပါပဲ။ ဝေ့ချီရှန်းက တရားဝင် အာဏာလုနိုင်ဖို့အတွက် အတုအစစ် မသေချာတဲ့ အရင်ကျင့်မင်းဆက်က မင်းသမီးတစ်ပါးကိုတောင် ထုတ်ပြလာသေးတယ်။ ကျူကျွင်းက တာ့လျန်ရဲ့ မတရားစွပ်စွဲခံရတဲ့ စစ်သူကြီးရဲ့ သားဆိုတဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ဆိုရင် အစကတည်းက တရားဝင် ပုန်ကန်လို့ ရနေတာပဲ။ ဘာဖြစ်လို့ ကိုယ့်အမြင်ကိုပဲ တင်းခံပြီး ဒီနေ့ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် လုပ်ရတာလဲ"

သူသည် နာကျင်မှုနှင့် နားမလည်နိုင်မှု နှစ်မျိုးလုံး ခံစားနေရသယောင်။ "အရင်လျန်မင်းဆက်က ပျက်စီးနေပြီး ဝိန်းမျိုးနွယ်က တရားမစောင့်ဘူး။ ကျူကျွင်းက အလံထူပြီး ပုန်ကန်တာက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်ကို လိုက်နာတာပဲ။ ဒီအမတ်အိုကြီးက ကျူကျွင်းကို အကြိမ်ကြိမ် အကြံပေးခဲ့ပါတယ်။ ကျူကျွင်းက အရင်လျန်ရဲ့ အမတ်ဟောင်းတွေကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံပြီး အောက်ခြေပြည်သူတွေကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ဆက်ဆံဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီ ဝိန်းမျိုးနွယ်ဟန့်ယန်နဲ့ ဝေ့ချီရှန်းတို့က ခေါင်းကွဲမတတ် လုယူချင်နေကြတဲ့ နာမည်ကောင်းကို ကျူကျွင်းက ဘယ်လိုလုပ် မျက်စိထဲ မထည့်ဘဲ နေနိုင်ရတာလဲ"

ဖေစုန့်က လှောင်ပြောင်ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် လုပ်ရပ်တွေကို ဒီအမတ်ချုပ်က တကယ်ကို စိတ်မဝင်စားပါဘူး"

ကုန်းစွန်းချို၏ မျက်နှာအပြည့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုများဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်း..."

ဖေစုန့်က လက်ထဲရှိ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အစတုန်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖေမျိုးရိုးနာမည်အဖြစ် ယူပြီး စုန့် ကို နာမည်အဖြစ် ယူခဲ့တာလဲဆိုတာ ဆရာ သိလား"

ကုန်းစွန်းချို၏ အကြံပေးစကားများက ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသဖြင့် ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

ဖေစုန့်က ထက်မြက်သော မျက်လုံးတစ်စုံကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် လိုချင်တာက တာ့လျန်၊ ဝိန်းမျိုးနွယ်တင် မကဘူး။ ဒီလောကကြီးက လူမိုက်တွေ အားလုံး ကျွန်တော်တို့ ချင်မိသားစု ရသင့်ရထိုက်တဲ့ ချီးကျူးဂုဏ်ပြုမှုတွေ အားလုံးကို ပြန်လည်ပေးဆပ်ဖို့ကိုပါ လိုချင်တာ"

"ချင်ယီလို တုံးအပြီး သစ္စာရှိတဲ့ စစ်သူကြီးက နယ်စပ်ကို ဆယ်နှစ်တိတိ စောင့်ရှောက်ခဲ့တာ ဘာပြန်ရခဲ့လို့လဲ။ ဧကရာဇ်က သူ့ကို မနာလိုဖြစ်တယ်၊ မြှောက်ထိုးပင့်ကော်လုပ်တဲ့ အမတ်တွေက သူ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဓိကမဏ္ဍိုင်လို့ ဂုဏ်ယူနေကြတဲ့ သန့်ရှင်းဖြူစင်တဲ့ အမတ်တွေဆိုတာကရော ဘယ်သူကများ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်မနေဘဲ ကင်းလွတ်အောင် မနေခဲ့လို့လဲ။ ဆရာက အမြဲတမ်း ပြည်သူတွေက အပြစ်ကင်းတယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါပေမယ့် ချင်ယီက အနောက်ဘက်နယ်စပ်မှာ ဆယ်နှစ်တိတိ ကာကွယ်ပေးခဲ့တဲ့ အဲဒီလူမိုက်တွေက သူ ပုန်ကန်မှုနဲ့ ထောင်ကျသွားပြီဆိုတာကို သိတဲ့အခါ၊ ပြီးတော့ အိမ်တော်ကနေ 'အဂတိလိုက်စား' ထားတဲ့ ငွေကြေးအများကြီးကို သိမ်းဆည်းမိတယ်လို့ သိရတဲ့အခါ ဘယ်သူကများ ရှေ့ထွက်ပြီး တစ်ခွန်းလောက် မေးခွန်းထုတ်ပေးခဲ့လို့လဲ၊ ဘယ်သူက သူ့အတွက် တရားမျှတတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ပြောပေးခဲ့လို့လဲ။ ချင်ယီ အကျဉ်းသားလှည်း ဖြတ်သွားတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ သူ့ဆီ ပက်ခဲ့တာက ခေါင်းရော မျက်နှာပါ အပြည့်ဖြစ်နေတဲ့ အမှိုက်သရိုက်နဲ့ အညစ်အကြေးတွေချည်းပဲ"

ဖေစုန့်က ပြောလေလေ ပိုဒေါသထွက်လာလေလေဖြစ်ပြီး မျက်လုံးအောက်တွင် သွေးကြောများ ပေါ်ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။ "ချင်ယီက သူ့လက်အောက်က ပြည်သူတွေကို မကောင်းမွန်ခဲ့လို့လား။ အဲဒီလူမိုက်တွေက နွေရာသီက ပိုးကောင်တွေလိုပဲ။ အစိုးရက လူတွေ သူတို့ကို သိစေချင်တဲ့ အရာတွေကိုပဲ ကြားနိုင်ပြီး မြင်နိုင်ကြတာ"

ကုန်းစွန်းချိုက ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျူကျွင်းက အမုန်းတရားကြောင့် မျက်လုံးတွေ ကန်းမသွားပါစေနဲ့"

ဖေစုန့်က ခနဲ့တဲ့တဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး လေသံထဲတွင် ရွံရှာမုန်းတီးမှုများ အပြည့်ပါဝင်နေလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကန်းသွားတာ ဟုတ်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်က အဲဒီနှစ်ကတည်းက ဒီမြစ်ရိုးတောင်တန်းတွေပေါ်မှာ တွားသွားနေတဲ့ အဲဒီပိုးကောင်တွေရဲ့ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ခဲ့တာ။ သူတို့က သတ္တိနည်းတယ်၊ သူတို့က မိုက်မဲတယ်၊ သူတို့က အသိပညာမဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ကို သတ်လို့မကုန်နိုင်ဘူး၊ ရှင်းလို့မပြတ်နိုင်ဘူး။ အလုပ်ကြမ်းနဲ့ အခွန်အခတွေက ဘယ်လောက်ပဲ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေပါစေ သူတို့က ခေါင်းငုံ့ပြီး ပိုးကောင်ငယ်လေးတွေကို ပိုမွေးထုတ်ပေးနိုင်ကြသေးတယ်။ တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က အလံထူပြီး ပုန်ကန်လာရင်တောင် အဲဒါက တစ်ယောက်ယောက်က အောက်ခြေဆုံးက ပိုးကောင် မဖြစ်ချင်တော့လို့ ထိပ်ဆုံးကို တက်သွားပြီး အဲဒီပိုးကောင်တွေကို ခိုင်းစေနိုင်တဲ့ အာဏာရှင် ဖြစ်ချင်လို့ပဲ။ အောက်ခြေဆုံးက အဲဒီပိုးကောင်တွေက အရင်အတိုင်း ခြံလှောင်မွေးမြူထားတဲ့ ဝက်နဲ့ သိုး အုပ်စုတစ်စုပဲ"

ဖေစုန့်က လှောင်ပြောင်ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပါပဲ။ နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူရိုင်းတွေက နွား၊ သိုးနဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေကို မွေးမြူကြသလို ကျွန်တော်တို့ကလည်း ဒီလို တိရစ္ဆာန် အုပ်စုတစ်စုကို မွေးမြူထားတာပါပဲ။ ဆရာက နယ်စပ်အပြင်ဘက်က ဘယ်လူမျိုးစုက တိရစ္ဆာန်တွေကို တဲမဆောက်ပေးလို့၊ မြက်ခြောက် အလုံအလောက် မကျွေးလို့ဆိုပြီး အဲဒီလူမျိုးစုကို ရက်စက်တယ်လို့ ထင်နေမှာလား"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ဖေစုန့်၏အတွေးအခေါ်ကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားပြီး စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။

ဖေစုန့်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "နယ်စပ်အပြင်ဘက်က လူမျိုးစုတွေကလည်း နွားနဲ့ သိုးတွေကို ကောင်းကောင်းထားပေးရင် တခြားလူမျိုးစုက နွားနဲ့ သိုးတွေက သူတို့ဆီကို အလိုလို ဝင်ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ တွေးလောက်အောင် ရိုးအမနေပါဘူး။ နွားနဲ့ သိုးဆိုတာ လုယူရတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် ဒီနွားနဲ့ သိုးတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တခြားလူမျိုးစုကိုပဲ ဓားသွားနဲ့ ချိန်ရွယ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား"

"ဆရာက ကြင်နာသနားမှုက အသုံးဝင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဝိန်းမျိုးနွယ်ဟန့်ယန်ကို ကြည့်ပါလား။ သူက သူ့ရဲ့ ချန်လျန်ဝမ် မျိုးဆက်ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို အစွမ်းကုန် တည်ဆောက်ခဲ့တာပဲ။ မာကျားလျန် တိုက်ပွဲပြီးတဲ့နောက်မှာ ကျွန်တော်က အရပ်သားတွေကြားထဲမှာ နည်းနည်းလေး လမ်းကြောင်းလွှဲပေးလိုက်ရုံနဲ့ အရပ်သားတွေက သူ့ရဲ့ လျန်စစ်စခန်းအပေါ်ကို ကျိန်ဆဲသံတွေ အများကြီး ဖြစ်သွားပြီ။ ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို ပိုးကောင် အုပ်စုတစ်စုအတွက် ကြင်နာသနားခြင်း ဆိုတဲ့ စကားလုံးနှစ်လုံးနဲ့ ကိုယ့်လက်ခြေကို ချည်နှောင်ထားရမှာလဲ"

ကုန်းစွန်းချိုက ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် မျက်လုံးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ မှိတ်ထားလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် လေးလံစွာ သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောကလူတွေက စစ်သူကြီးချင်ယီကို အကြွေးတင်ခဲ့တာပါ။ သူတို့က ကျူကျွင်းကိုလည်း အကြွေးတင်ခဲ့တာပါ... ရှေးခေတ် ဧကရာဇ်တွေဆိုတာ ခမ်းနားတဲ့ရည်မှန်းချက်နောက်လိုက်တဲ့သူထက် လောကကြီးကို ဂရုစိုက်တဲ့သူတွေက တကယ်ပဲ လူနည်းစုပဲ ရှိပါတယ်။ အနားယူသွားကြတဲ့ စစ်သူကြီးတွေထက်တောင် နည်းသေးတယ်။ ဒီအမတ်အိုကြီးက ကျူကျွင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နာကြည်းမှုတွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကြီးက မအောင်မြင်သေးဘူး။ ကျူကျွင်းက လောကတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ရန်သူလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူးလေ..."

ဖေစုန့်က ပြောလိုက်၏။ "အခု တောင်ပိုင်းနယ်စပ်က စာသင်ကျောင်းကြီးတွေမှာ ပညာသင်တွေကို သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ပြီး သူ့ရဲ့ လျန်စစ်စခန်းအတွက် အင်အားဖြည့်ပေးနေတာက ယုံကျိုးကနေ ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကျိုးမျိုးနွယ်က ကလေး မဟုတ်လား"

ကုန်းစွန်းချိုက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "ဟုတ်ပါတယ်" ဟုသာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဖေစုန့်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ အေးစက်ထက်မြက်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကလေးကို သတ်ပစ်ဖို့ ကျွန်တော် စောစောကတည်းက ပြောခဲ့တာကို ဆရာက အကြိမ်ကြိမ် တားဆီးခဲ့တာပဲ"

သူက ကုန်းစွန်းချို၏ တိတ်ဆိတ်မှုထဲတွင် အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အခုချိန်မှာ သူ့ကို သတ်လည်း အချိန်မနှောင်းသေးပါဘူး"

ကျိုးစွေကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်မှ ကျောင်းသားများကို ချက်ချင်း ခြောက်လှန့်နိုင်ပြီး ပညာသင်များက သူတို့အပေါ် ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုများကလည်း ယခုလောက် ပြင်းထန်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုဩဇာတိက္ကမရှိသော မိသားစုကြီးများထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှု ရှိသူများက စောစောကတည်းက ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်ကာ ယခုအချိန်ထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သီးသန့်နေသူများကတော့ မိမိကိုယ်ကို မြင့်မြတ်သန့်စင်သည်ဟု ဂုဏ်ယူကာ အာဏာလုပွဲကို မမေးမြန်းသူများနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဘယ်ဘက်မှ ရပ်တည်ရမလဲဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေသူများ ဖြစ်ပေမည်။

သူတို့က ရွေးချယ်မှုတွင် ပိုသတိထားလေလေ မိသားစုတွင်းရှိ သားသမီးများကို ပိုထိန်းချုပ်လေလေ ဖြစ်မည်။ နောက်ပိုင်းတွင် လက်စားချေခံရမည်ကို ရှောင်ရှားရန် မည်သည့်အင်အားစုကိုမှ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြစ်တင်ဝေဖန်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးစွေ ယုံကျိုးမှ ထွက်ပြေးပြီးနောက် တောင်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ စာသင်ကျောင်းကြီးများတွင် မငြိမ်မသက်မှုများ ဖန်တီးခဲ့သည့် ပြဿနာများ ရှိနေသဖြင့် ကုန်းစွန်းချိုသည်လည်း ဖေစုန့်၏ ဤဆုံးဖြတ်ချက်အပေါ် ဘာမှပြောစရာ မရှိတော့ဘဲ သဘောတူလက်ခံလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဖေစုန့်ကမူ ထရပ်လိုက်ပြီး ကုန်းစွန်းချိုထံသို့ လျှောက်လာကာ သူ့ကို ကိုယ်တိုင် တွဲပြီး ထိုင်ခိုင်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ဆရာ့ကို ဒါတွေ ပြောပြနေတာက ဆရာ့ရဲ့ သဘောတရားတွေကို အသိအမှတ်မပြုတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆရာ့ကို အပြစ်တင်နေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး"

သူက မျက်လွှာကို အနည်းငယ်ချလိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်မာကျောနေလျက် ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်တော်က ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းနဲ့ အဲဒီနေရာကို ပိုပြီး လုယူချင်တာပါ။ ဒီအရာအားလုံးက အစကတည်းက ဒီလိုပဲဖြစ်ပြီး ဘာဟန်ဆောင်မှုမှ လုပ်စရာမလိုဘူးဆိုတာကို သက်သေပြချင်တာပါ"

ကုန်းစွန်းချိုက သက်ပြင်းချရင်း မေးလိုက်သည်။ "ကျူကျွင်းက ကိုယ့်ရဲ့ နှလုံးသားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားပေမယ့် ဒီသဘောတရားက ကျူကျွင်းနောက်ကို လိုက်နေတဲ့သူတွေ နောက်ဆုတ်ချင်စိတ် မဖြစ်လာအောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါ့မလား။ ကျူကျွင်း ပြောတာ တစ်ချက် မှန်ပါတယ်။ ပြည်သူတွေက တကယ်ပဲ မိုက်မဲပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မိုက်မဲလို့ပဲ အမှားအမှန်၊ အဆိုးအကောင်းဆိုတာကို ပိုပြီး ရှင်းလင်းတဲ့ နယ်နိမိတ်တွေ ခွဲခြားထားကြတာပါ။ အပြစ်တွေ အများကြီးကျူးလွန်ထားတဲ့ လူဆိုးဖြစ်နေရင်တောင် လောကလူတွေကို ကိုယ်လုပ်တာက အဆိုးပါလို့ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအမတ်အိုကြီးရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ကျူကျွင်း နားလည်ပါရဲ့လား"

ဖေစုန့်က ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီကျိုးမျိုးနွယ် ကလေးကို သတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မှတ်တမ်းတွေကို စုစည်းဖို့ ဆရာ့ကို ဒုက္ခပေးပါရစေ။ အရင်လျန်ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်တဲ့ စာထုတ်ပြန်ပြီး အရင်လျန်က သစ္စာရှိတဲ့သူတွေကို မတရားသတ်ဖြတ်ခဲ့တဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို လောကတစ်ခုလုံး သိအောင် ကြေညာလိုက်ပါ"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ဖေစုန့်က နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ အကြံပေးချက်ကို နားထောင်လိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ခဏတာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး မျက်ရည်ကျမတတ် ဖြစ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီအမတ်အိုကြီး... တာဝန်ကျေပွန်အောင် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်ပါ့မယ်"

သခင်နှင့် အမတ်နှစ်ဦးတို့ ရင်တွင်းစကားများ ထပ်မံပြောဆိုပြီးနောက် ကုန်းစွန်းချိုက မေးလိုက်သည်။ "မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ ဟန့်ယန်ရဲ့ ကိစ္စက တိုးတက်မှု အသစ်ရှိပြီလား"

ဖေစုန့်က ပြောလိုက်၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ဝေ့စစ်စခန်းမှာ ကျွန်တော် စီစဉ်ထားတဲ့ သူလျှိုက သတင်းပို့လာတယ်။ ဝေ့ချီရှန်းက ဟန့်ယန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို သံသယဝင်နေပြီတဲ့။ လျန်နဲ့ ချန် နှစ်ဖက်စလုံးရဲ့ သံတမန်တွေက လူလာတောင်းတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို အသုံးချပြီး သူ့ကို ခေါ်သွားဖို့ တရားမျှတမှုတပ်ဖွဲ့ စခန်းဆီကို လူလွှတ်လိုက်တယ်။ ဖေရှစ်ဝူက လုပ်ကြံဖို့ အမိန့်ပေးခံရပေမယ့် အခုချိန်ထိ သတင်းပြန်မပို့သေးဘူး"

ကုန်းစွန်းချိုက ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဆိုးဆုံး အခြေအနေအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်"

ဖေစုန့်ကမူ ပြန်ပြောလိုက်၏။ "တကယ်လို့ ဟန့်ယန်က အသက်ပြင်းပြီး လွတ်မြောက်သွားရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က ဒီအချိန်အထိ အသက်ဆက်နိုင်တာက အဲဒီရှောင်းဆိုတဲ့ ကောင်လေး ပြဿနာရှာလို့ပဲ။ အရင်က သူ လျန်စစ်သူကြီး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကျွန်တော် လူလွှတ်ခဲ့ပေမယ့် ဝေ့ချီရှန်းက တည်ငြိမ်နေနိုင်တယ်။ ဒီလူကို ဖိနှိပ်တာမျိုး မလုပ်တဲ့အပြင် မွေးစားသားအဖြစ်တောင် သိမ်းသွင်းလိုက်သေးတယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီလူကို တကယ် ဆွဲဆောင်ချင်နေပုံပဲ။ ဒါပေမယ့် ဟန့်ယန်က ဒီတစ်ခေါက် သူ့လက်ထဲမှာ အဲဒီလောက် ကြာကြာ ရောက်နေတာတောင် သူက ဝေ့ချီရှန်းကို အမှန်တိုင်း သတင်းမပို့ခဲ့တာက တကယ်ကို ကျွန်တော့်ကို အံ့ဩစေခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ကို အကူအညီ ကြီးကြီးမားမား ပေးလိုက်သလိုပဲ။ ကျွန်တော်က သီးခြား အစီအစဉ် လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး။ ဒီကိစ္စကို ဝေ့ချီရှန်း သိသွားအောင် လုပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဝေ့ချီရှန်း ကိုယ်တိုင် ဒီလူကို ဖယ်ရှားပစ်အောင် လုပ်နိုင်ပြီ"

ကုန်းစွန်းချိုက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလူက လျန်စစ်စခန်းမှာ ရှိတုန်းက ဟန့်ယန်ကို မတွေ့ဖူးလို့များလား"

ဖေစုန့်၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားများ ပါဝင်နေပြီး ခနဲ့တဲ့တဲ့ ပြောလိုက်သည်။ "ဖေရှစ်စန်းက ဒီလူ့လက်ထဲမှာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာလေ။ အဲဒီတုန်းက သူက ဟန့်ယန်ကို တောင်ဘက်ဆင်းတဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့တာဆိုတော့ ဟန့်ယန်ရဲ့ မျက်နှာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ"

ကုန်းစွန်းချိုသည် ဖေစုန့်က ဟန့်ယန်ကို သွေးခွဲသည့် နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြု၍ ဤလူကို သတ်ရန် ဖြားယောင်းခဲ့ကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် ရှုပ်ထွေးသွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့လူတွေ စုံစမ်းသိရှိရတာက လျန်စစ်စခန်းက အဲဒီလူကို အဆိပ်မြားနဲ့ ပစ်သတ်ဖို့ ချင်းယွင်ကိုယ်ရံတော်တွေကို လွှတ်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့။ သူက လျန်စစ်စခန်းကနေ ထွက်သွားပြီးမှ အခု ဟန့်ယန်ကို ပြန်ကူညီနေတာက တကယ်ကို နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကိစ္စက နည်းဗျူဟာဆိုတာကို သူတို့ သိသွားကြလို့များလား"

ဖေစုန့်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ သိသည်ဖြစ်စေ၊ မသိသည်ဖြစ်စေ၊ ကျေအေးသွားသည်ဖြစ်စေ၊ မကျေအေးသေးသည်ဖြစ်စေ၊ အဲဒီတုန်းက ဟန့်ယန်က သူ့ကို သူလျှိုလို့ ယုံကြည်ပြီး သူ့ကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာကတော့ အတုလုပ်လို့ မရပါဘူး။ သူကလည်း လျန်စစ်စခန်းကနေ ထွက်သွားပြီး ဝေ့စစ်စခန်းကို ရောက်သွားပြီပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် ဟန့်ယန်ကို ကူညီတာက ဝေ့ချီရှန်းအပေါ် သစ္စာမရှိတာပဲ။ ဝေ့ချီရှန်းက အရင်မင်းဆက်က လက်နက်ချလာတဲ့ စစ်သူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဝိန်းမိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်အိုကြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ နန်းတွင်းက စစ်တပ်ကိုင်တဲ့ စစ်သူကြီးတွေကို အကုန်သတ်ပစ်တဲ့ အချိန်မှာတောင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ခဲ့တာဆိုတော့ သဘောထားကောင်းတဲ့သူတော့ မဟုတ်ပါဘူး"

ကုန်းစွန်းချိုက ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမယ့် လျန်စစ်စခန်းဘက်က အပြင်ကို ကြေညာထားတာက ဟန့်ယန်က ဖိန်ကျိုးမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်ဆိုပြီး ဝေ့စစ်တပ်လက်ထဲ ရောက်သွားတာက ကိုယ်ဝန်ရှိနေတဲ့ ချန်စစ်သူကြီးရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ယောက်ပဲဆိုပြီး ကြေညာထားတာလေ။ တခြားဟာတွေကို မပြောရင်တောင် အဲဒီမိန်းကလေးမှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်တစ်ခုတည်းကတင် အဲဒီမိန်းကလေးက ဟန့်ယန်ဖြစ်တယ်ဆိုတဲ့ သံသယ တော်တော်များများကို ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့က ဝေ့ချီရှန်းကို အဲဒီမိန်းကလေးက ဟန့်ယန်ပါလို့ ဘယ်လိုလုပ် ယုံကြည်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ"

ဖေစုန့်က လျှို့ဝှက်ထားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်းရှိပါတယ်"

…