အခန်း ၁၆၈

အပိုင်း (၁၆၈)

ရှောင်းလိသည် အလွန်နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပုံရပြီး တစ်ကြိမ်လေးပင် အိပ်မက် မမက်ခဲ့ချေ။

သူ နိုးလာသောအခါ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဝါရောင် ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်ရှိ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှုမရှိသော ကုတင်ခန်းဆီးများကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ရင်းနှီးနေသလိုလို စိမ်းသက်နေသလိုလို ရှိသော သင်းပျံ့ပျံ့ ရနံ့တစ်ခုက လေထုထဲတွင် စွဲထင်နေပုံရ၏။

သူသည် ခဏတာမျှ စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်ကာ ဘေးကို ကြည့်လိုက်၏။

ဝိန်းယွီသည် ခေါင်းအုံးပျော့လေးနှင့် ကုတင်တိုင်ကို မှီထားပြီး အိပ်ပျော်နေပြီး သူမ၏ ခေါင်းက အပြင်ဘက်သို့ စောင်းကျနေခဲ့သည်။

သူ့ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော သူမ၏ လည်တိုင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမွေ့သော ပါးပြင်တစ်ဝက်ကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

သူမ၏ မျက်တောင်များသည် မျက်ခွံများပေါ်တွင် ညင်သာစွာ တင်ရှိနေပြီး မျက်တောင်ဖျားလေးများက အနည်းငယ် ကော့တက်နေကာ သူမ၏ မျက်လုံးအောက်တွင် နားခိုနေသော မင်ရည်လို မည်းနက်သည့် လိပ်ပြာငယ်လေးများနှင့် တူနေ၏။

သူမ၏ စောင်းနေသော ကိုယ်နေဟန်ထားကြောင့် ရှည်လျားသွယ်လျသော ငွေရောင်ပန်းပွား နားဆွဲတစ်ခုက သူမ၏ လည်ပင်းဘေးတွင် ကပ်နေသည်။ သူမ၏ နားရွက်နောက်တွင် ပြေကျနေသော နက်မှောင်လှသည့်ဆံနွယ် အနည်းငယ်ကလည်း နွေးထွေးသော ကြွေထည်လို နူးညံ့သော ကျောက်စိမ်းလို ဖြစ်နေသည့် သူမ၏ အသားအရေပေါ်တွင် ယုယကြင်နာစွာ တွယ်ကပ်နေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် ဤအရာအားလုံးက အိပ်မက်တစ်ခု ဖြစ်နေမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ရုတ်တရက် အသက်ပင် မရှူရဲတော့ချေ။

သူသည် ဝိန်းယွီကို အချိန်အတော်ကြာအောင် စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူသည် တံတောင်ဆစ်ကို ထောက်ကာ ထထိုင်ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူ့လက်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ကြောင်း သတိထားမိသွားလေသည်။

ဤ သိမ်မွေ့သော လှုပ်ရှားမှုက မှေးအိပ်နေသည့် ဝိန်းယွီကို လန့်နိုးသွားစေခဲ့သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အိပ်ရာမှ နိုးကာစ ဝေဝါးနေဆဲပင်။ သူမသည် အမှတ်တမဲ့ လက်လှမ်းကာ သူ့နဖူးပေါ်သို့ သူမ၏ လက်ကို တင်လိုက်သည်။ ထပ်ပြီး ပူလောင်မနေတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရမှ သူမက "အဖျားကျသွားပြီပဲ..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ အတွေးများ ရှင်းလင်းသွားချိန်တွင် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ရင်း အရမ်း ပင်ပန်းသွားကာ ကုတင်ခေါင်းရင်းကို မှီလျက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ဒါက မသင့်တော်ကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမက ထသွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူမ၏ ညာဘက်လက်နှင့် လက်မောင်းအများစုသည် လျှပ်စစ်ရှော့တိုက်ခံရသကဲ့သို့ ထုံကျင်သော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်က ကုတင်စွန်းတွင် တင်ထားပြီး အခြားတစ်ဖက်က ခြေတင်ခုံပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သဖြင့် ခြေထောက်များကလည်း ထုံကျင်နေခဲ့လေသည်။

ဝိန်းယွီသည် တိုးညှင်းစွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခိုက်တန့်လေးတွင် မလှုပ်ရဲအောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိ၏ စောစောက လှုပ်ရှားမှုကြောင့် စောင်က အနည်းငယ် လျှောကျသွားခဲ့သည်။ သူက အောက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းဝတ်ရုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသော သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်မောင်းက ဝိန်းယွီ၏ လက်ဖျံတစ်ခုလုံးနီးပါးကို ဖိမိနေပြီး သူ့လက်က သူမ၏ လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

စားပွဲပေါ်ရှိ သဲနာရီက သန်းခေါင်ယံ ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

သူမ၏ ညာဘက်လက်မောင်းသည် ဤကဲ့သို့ ၃ နာရီကျော်ကြာအောင် ဖိခံထားရသဖြင့် တောင့်တင်းပြီး ထုံကျင်နေမည်မှာ သေချာလေသည်။

ယင်းကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ သူ တင်းနေအောင် ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် ဝိန်းယွီ၏ လက်ကို အလျင်အမြန် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်ခုံပေါ်တွင် စွဲထင်နေသော လက်ချောင်းရာ အကွင်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရ၏။ တကယ်ကို အမှတ်အသားတစ်ခုခု ရိုက်နှိပ်ထားသည့်ပုံ ပေါက်နေခဲ့သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်” သူက ထထိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ ကော်လာက အနည်းငယ် လျော့ရဲနေပြီး တောင့်တင်းသော ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်နှင့် ကျောင်းပိုင်၏ ဓားက အရေပြားထဲသို့ ဖိချထားခဲ့သော မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဓားရာကို ပေါ်လွင်နေစေခဲ့သည်။ သူမက သူ့နဖူးကို အဝတ်ဖြင့် ဖိကပ်ပေးစဉ်က သူ၏ လည်ပင်းကိုလည်း သုတ်ပေးခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းမှုကြောင့် ဝိန်းယွီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ နာကျင်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အမာရွတ်များရှိသော သူ၏ ရှည်လျားသည့် လက်ချောင်းများက သူမ၏ အဝတ်အစားများပေါ်မှတစ်ဆင့် တံတောင်ဆစ်နှင့် လက်ကောက်ဝတ်ရှိ သွေးကြောမှတ်များကို မပေါ့လွန်း မပြင်းလွန်းဖြင့် စတင် နှိပ်နယ်ပေးလေသည်။

သူ၏ လျော့ရဲနေပြီးသား ကော်လာသည် ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပိုလို့ပင် ပွင့်ဟသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မချည်နှောင်ရသေးသော ဆံပင်အနည်းငယ်က ရှေ့သို့ ကျဆင်းလာ၏။ သူ့မျက်နှာပေါ်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချကာ နှုတ်ခမ်းများကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း တင်းတင်းစေ့ထားရင်းကပင် သူသည် ကြမ်းတမ်းနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ငြင်းဆန်၍မရနိုင်လောက်အောင် ချောမောနေပြန်သည်။

သူတို့သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သူတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးက သိပ်မဝေးလှသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ဘယ်သူမှ စည်းမကျော်ခဲ့သော်လည်း ပိတ်ပါးခန်းဆီးအောက်တွင် သူတို့၏ အသက်ရှူသံများကို တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။ သူ့လက်ချောင်းထိပ်များက သူမ၏ လက်မောင်းရှိ သွေးကြောမှတ်များကို နှိပ်နယ်ပေးနေဆဲဖြစ်ကာ ဖော်ပြမလို့မရနိုင်သော ဒွိဟဖြစ်စရာ အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝိန်းယွီသည် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာကို ဆက်ပြီး မစိုက်ကြည့်ရဲတော့သလို အောက်သို့ ဆက်ကြည့်ရန်လည်း မသင့်တော်သဖြင့် သူမ၏ အကြည့်များသည် သူ့လည်ပင်းဘေးရှိ အမာရွတ်မရှိသေးသော ဒဏ်ရာအသစ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။ "ရှင့် လည်ပင်းက ဒဏ်ရာက ဘာဖြစ်တာလဲ"

သူမက သူ့ကို သုတ်ပေးနေစဉ် စောစောကတည်းက ၎င်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သာမန် ခြစ်မိသည့် ဒဏ်ရာတစ်ခုနှင့် မတူခဲ့ချေ။

ထိုပြတ်ရှဒဏ်ရာသည် အလယ်တွင် နက်ပြီး ဘေးဘက်များတွင် တိမ်နေကာ ချွန်ထက်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

သို့သော် သူ၏ အရည်အချင်းများနှင့် လက်ရှိ အဆင့်အတန်းတို့အရ ရှောင်းလိ၏ လည်ပင်းတွင် မည်သူက ချွန်ထက်သော အရာဝတ္ထုတစ်ခုကို ထားရှိနိုင်မည်ကို ဝိန်းယွီ စိတ်ကူးမရနိုင်ခဲ့ချေ။ အထူးသဖြင့် ထိုသူသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် အန္တရာယ်ပြုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပုံမပေါ်သောကြောင့်ပင်။

ရှောင်းလိသည် တစ်စုံတစ်ရာကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေသည့်အလား တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် သူမ၏ လက်မောင်းကို ခဏလောက် ဆက်နှိပ်နယ်ပေးနေပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းသမီးက ငါ့ကို စိုးရိမ်ပေးနေတယ်လို့ ငါ မှတ်ယူလို့ရမလား"

ဝိန်းယွီက သူမ၏ အကြည့်ကို လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဒီအတိုင်း မေးကြည့်တာပါ"

သူမ၏ ခြေထောက်ရှိ လျှပ်စစ်ရှော့တိုက်ခံရသလို ထုံကျင်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမက လက်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ထရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "အခု ပိုကောင်းသွားပါပြီ"

သို့သော် ရှောင်းလိသည် သူမ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် တွဲလောင်းကျနေသော ခါးစည်းကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ။

သူမ၏ အနောက်မှ ဆွဲထားသလို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ဝိန်းယွီက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

မှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်သည် ကုတင်ခန်းဆီးများ၏ ပိတ်ပါးလွှာများမှတစ်ဆင့် ဖြာကျလာပြီး ရှောင်းလိ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပိုလို့ပင် ချောမောကာ နက်နဲနေပုံပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ့မျက်ခုံးများကြားရှိ ကြမ်းတမ်းမှုနှင့် စူးရှမှုများသည် အရိပ်များထဲတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး အတင်းထိန်းချုပ်ထားရသော ရန်လိုသည့် အသွင်အပြင်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထား၏။

သူမ၏ ခါးစည်းကြိုးကို ဖိထားသော လက်က လွှတ်ပေးမည့် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ချေ။

သူက နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "အရင်တုန်းက မင်း ငါ့ကို သဘောကျတယ်လို့ ပြောခဲ့တာ တကယ်ပဲလား"

ဝိန်းယွီသည် သူ့ဖက်မှ ဤသို့ မေးလာမည်ဟု မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများက ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ အရောင်ကို အလွန် ဖြူလျော့နေပုံပေါ်စေသည်။ "ရှင်က အမှန်လို့ ထင်ရင် အမှန်ပဲပေါ့။ ရှင်က အမှားလို့ ထင်ရင် အမှားပဲပေါ့"

ရှောင်းလိသည် မျက်လုံးများကိုပင့်ကာ သူမကို တည့်တည့်ကြည့်လိုကပြီး သူ၏ အကြည့်များက မည်းနက်ပြီး စူးရှနေ၏။ "ငါက အမှန်လို့ မှတ်ယူလိုက်ရင်ရော"

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ဝိန်းယွီသည် အနည်းငယ် မှင်သက်ကာ တိတ်ဆိတ်သွားရမည့် အလှည့်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သူမက ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မအတွက်တော့ အတိတ်က အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ပါပြီ။ ရှင့်ကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြတာကလည်း ကျွန်မ လုပ်ခဲ့တဲ့ အရာတွေအတွက် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရလို့ပါ။ ရှင့်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ရှုပ်ထွေးအောင် မလုပ်ခဲ့သင့်ဘူး"

သူမ၏ ခါးစည်းကြိုးအပေါ် ရှောင်းလိ၏ ဆုပ်ထားသည့်အားက ပိုတင်းကြပ်လာပြီး ပိုးသားမှာ တွန့်ကြေသွားတော့သည်။ သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှမှုများက ပိုပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်၏။ "မင်း ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲ"

သူသည် ဝိန်းယွီကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းက အတိတ်မှာ အမှားတစ်ခုခု လုပ်ခဲ့မိတယ်လို့ ခံစားရပြီး အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရလို့လား။ ဒါကြောင့် မင်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တောင်းပန်လိုက်တာနဲ့ အရာအားလုံးကို မေ့ပစ်လိုက်လို့ရပြီပေါ့"

ဝိန်းယွီ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ "ကျွန်မ တတ်နိုင်တဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာ ရှင်က ဘယ်လို လျော်ကြေးမျိုးကိုမဆို တောင်းဆိုနိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ ပြောခဲ့ပြီးသားပါ"

ကုတင်ပေါ်တွင် သူ့ကိုယ်သူ ထောက်ထားရန် ရှောင်းလိ အသုံးပြုခဲ့သော လက်မောင်းပေါ်ရှိ သွေးကြောများက ဖြည်းညင်းစွာ ထင်ရှားလာတော့သည်။ သူ၏ ဟောင်းလောင်းပွင့်နေသော ကော်လာအောက်တွင် တစ်လက်မချင်းစီ တင်းမာလာသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။ သူက တစ်စုံတစ်ရာကို ဆက်သည်းမခံနိုင်တော့သည့်အလား စစ်ကြောမေးမြန်းနေသကဲ့သို့ အလွန် အေးစက်ကာ စူးရှသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "မင်းက ငါ့ကို သဘောတယ်မလား။ ဒါဆိုလည်း ဆက်ပြီး သဘောကျနေလိုက်လေ"

ဝိန်းယွီက သူ့ကို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ရှင် သေချာလို့လား"

ရှောင်းလိသည် သူမကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့ပြီး မျက်လုံးများက နီရဲနေ၏။ ခံစားချက်တစ်ခုခုကို ဖိနှိပ်ထားရသဖြင့် သူ၏ အသက်ရှူသံများက လေးလံနေခဲ့သည်။ "မင်းက ငါ့ကို လျော်ကြေး မပေးချင်ဘူးလား။ အဲ့ဒီတုန်းက ငါက မင်းကို အရမ်း သဘောကျခဲ့တာလေ။ အဲ့ဒါကို ငါ့ဆီ ပြန်ပေး"

ဝိန်းယွီက သူ့ကို ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် အရှေ့သို့ အနည်းငယ် ကိုင်းညွတ်သွားခဲ့သည်။ သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသော သူမ၏ လက်ချောင်းငါးချောင်းက သူ၏ မေးရိုးကို ထိန်းကိုင်လိုက်ပြီး နွေးထွေးကာ အနည်းငယ် အေးစိမ့်နေသော သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ဖိကပ်သွားလေသည်။

ရှောင်းလိ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက သံနှင့် ကျောက်ဆောင်ကဲ့သို့ တင်းမာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ချထားသော လက်များပေါ်ရှိ သွေးကြောများက ဖောင်းကြွလာပြီး လည်ပင်းပေါ်တွင်ပင် သွေးကြောတစ်ခု ဖောင်းတက်လာ၏။ ဝိန်းယွီ၏ ပေါ့ပါးသော အနမ်းများက သူ၏ ပါးပြင်ပေါ်သို့ ဆက်လက် ကျရောက်နေချိန်တွင် သူက သူမ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အနည်းငယ် ဆွဲခွာလိုက်ပြီး ရက်စက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ "ငါ လိုချင်တာ ဒါ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပူလောင်လာနေပြီဖြစ်ပြီး သူ ရှူထုတ်လိုက်သော လေကလည်း ပူပြင်းနေခဲ့သည်။ သူက ဝိန်းယွီကို လိုအပ်သည်ထက် ပိုမထိရဲခဲ့ချေ။ သူမ၏ အဝတ်အစားများပေါ်မှတစ်ဆင့် သူမ၏ လက်ဖျံကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော သူ့လက်အားက ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းများကို ဆုံးရှုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မောဟိုက်လို့နေပြီး "မင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ငါ့ဆီ ပေးရဲလား။ ငါ လိုချင်တာ မင်းရဲ့ နှလုံးသားကိုပဲ"

ဝိန်းယွီက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာသာ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များက မသိမသာ မြင့်တက်လို့နေ၏။ ထိုသို့ အေးစက်သော လူတစ်ယောက်က ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေလေသည်။

သူမ၏ အေးစက်မှုက လူများကို တွန်းဖယ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ မျက်စိလည်သွားစေသော မြူခိုးလွှာတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေ၏။ ၎င်းက သူမကို ဆုပ်ကိုင်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်း လူတစ်ယောက်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်သွားစေသော်လည်း သူမက သည်အပြင်လူ၏ စူးစမ်းလေ့လာမှုကို အလိုလိုက်နေခဲ့သည်။

သူမ၏ လေသံက ကြည်လင်ကာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့်အလား မေးလိုက်သည်။ "ဓားနဲ့လား၊ ဓားရှည်နဲ့လား။ ဒီလိုတော့ မရဘူးလေ"

သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သွေးများက အလျင်အမြန် စီးဆင်းလာပြီး သွေးကြောများကို ရိုက်ခတ်နေသဖြင့် ရင်ဘတ်ထဲတွင် ထိုင်းမှိုင်းသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက မီးလောင်တော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ။

ဒါက ချန်ဝမ်အပေါ် သူ ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ပုံစံလား၊ ကျန်းယွီအပေါ် သူ ဆက်ဆံခဲ့တဲ့ပုံစံလား။

သူ၏ စိတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အသိတရား အနည်းငယ်သည် လျှို့ဝှက်သော်လည်း တောမီးကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေသော သဝန်တိုမှု မီးတောက်များထဲတွင် ပြာအဖြစ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့တော့သည်။

သူ ဘာလုပ်နေသည်ကို သဘောပေါက်သွားချိန်တွင် သူက သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်ပြီးဖြစ်ကာ သူမ၏ ခေါင်းနောက်ဘက်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်သို့ ပြန်လည် ဖိကပ်ကာ စွပ်စွဲပြစ်တင်မှု တစ်ခုလို ပေါက်ကွဲထွက်နေသော အနမ်းတစ်ခုကို ပေးလိုက်လေသည်။

ဤအနမ်းက ပြင်းထန်လှသည်။ ၎င်းကို ငတ်မွတ်နေသော ဝံပုလွေတစ်ကောင် အစာစားနေသည်ဟု ခေါ်ဆိုပါက ပိုလွန်းရာ မကျပေ။

ထို့ပြင် ၎င်းက အခြား အမျိုးသားတစ်ဦး သူမအပေါ် ချန်ထားခဲ့သော မည်သည့် အမှတ်အသားကိုမဆို ဖယ်ရှားပစ်ရန် သူက အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသည့်အလားပင်။

ဝိန်းယွီသည် သည်းမခံနိုင်တော့ကြောင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း စတင် တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများနှင့် သွားများသည် လုံးလုံးလျားလျား လုယက်ခံလိုက်ရသော်လည်း သူက ပိုနက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းရှာဖွေနေဆဲပင်။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု တစ်ခုသာ။

သူ၏ ယခင် အနမ်းနှစ်ကြိမ်က အမှန်တကယ်တော့ အတော်လေးကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ယခုမှသာ ဝိန်းယွီ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူမက မကြာမီမှာပင် အသက်မရှူနိုင်တော့ချေ။ အချိန်မီ မျိုမချနိုင်ခဲ့သော တံတွေးများက သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာခဲ့သည်။ သူမက သူ၏ ပခုံးကို အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ လက်များက ဖမ်းဆုပ်ခံလိုက်ရပြီး ကုတင်ထဲသို့ ဖိချခံလိုက်ရလေသည်။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြီး ကြွေထည်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော မျက်နှာပေါ်တွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် သန်းလာသည်အထိ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း ညှပ်တစ်ခုလို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် သူ့လက်ထဲက မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သေးချေ။

သူမက နောက်တစ်ကြိမ် အမှားလုပ်မိသွားပြီ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဝေဝါးစွာ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေခဲ့၏။ အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် ဝိန်းယွီ၏ အသိစိတ်များ ဝေဝါးလာခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် နောက်ဆုံးတွင် သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမက လေကို အမောတကော ရှူရှိုက်နိုင်သွားချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းတစ်ဝိုက်က နီရဲနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နက်မှောင်လှသည့် ဆံနွယ်များထဲက ရွှေဆံထိုးများထဲမှ တစ်ခုက ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပြီး ကျန်ရစ်သော အရာများကလည်း လျော့ရဲရဲ တွဲလောင်းကျနေခဲ့သည်။

ရှောင်းလိသည် သူမကို မကြာမီမှာပင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်နမ်းလိုက်ပြန်သည်။ သူက သူမ၏ အဝတ်အစားများကို မထိခဲ့ဘဲ သူမ၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းဆုပ်ကာ သူ၏ကိုယ်ပိုင် ဝတ်ရုံ၏ လျော့ရဲနေသော အပေါက်မှတစ်ဆင့် လမ်းညွှန်ပေးလိုက်၏။ သူက သူမ၏ လက်ကို သူ၏ ရင်ဘတ်၏ ထင်ရှားသော ကောက်ကြောင်းများတစ်လျှောက် အောက်သို့ ဆွဲချသွားပြီး တောင့်တင်းကာ ထွင်းထုထားသည့်အလား ဖြစ်နေသော သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကြွက်သားများဆီသို့ ဦးဆောင်ပေးလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီသည် အတော်လေး နွေးထွေးနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ လက်ဖဝါးအောက်ရှိ အရေပြားက အံ့ဩလောက်အောင် ပူလောင်နေခဲ့သည်။ နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ် သူမ၏ လက်ချောင်းများက ကွေးကောက်သွားသော်လည်း ရှောင်းလိသည် သူမ၏ လက်ကို မြဲမြံစွာ ဖမ်းဆုပ်ထားပြီး လွှတ်ပေးရန် ငြင်းဆန်နေခဲ့၏။

သူက သူမကို နမ်းရသည်ကို နှစ်သက်လေသည်။ သူက သူမ အသက်မရှူနိုင်တော့သည်အထိ အမြဲတမ်း နမ်းလေ့ရှိပြီး သူမကို အသက်ရှူကြိမ် တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်ခန့် အမောတကော ရှူရှိုက်ခွင့် သနားညှာတာစွာ ပေးပြီးနောက် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဖိချလိုက်ပြန်သည်။

အဆုံးအစမရှိသော ထူထပ်လှသည့် သူ၏ အနမ်းများအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံရလျက် သူမသည် ယနေ့ညတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟု ဝိန်းယွီ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ ကော်လာသည် ပွတ်တိုက်ခံရသဖြင့် ပွင့်ဟသွားခဲ့၏။ သူက နောက်ဆုံးတွင် နီရဲပြီး ရောင်ရမ်းနေပြီဖြစ်သော သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်တစ်လျှောက်၊ နားထင်ဆီသို့၊ ထို့နောက် သူမ၏ နားရွက်အကွေးဆီသို့ နူးညံ့ပြီး ပေါ့ပါးသော အနမ်းများကို တစ်လျှောက်လုံး ပေးရန် လှည့်လာခဲ့သည်။ သူက နောက်ဆုံးတွင် ပန်းပွားနားဆွဲနှင့်အတူ သူမ၏ နားရွက်ဖျားကို ကိုက်လိုက်သောအခါ ဝိန်းယွီ၏ မျက်လုံးများက နီရဲသွားတော့သည်။

သူက သူမကို တစ်စစီ ဖြုတ်ချပြီး တစ်ခုလုံးကို မျိုချပစ်ချင်နေသည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရ၏။

သူမသည် ရုန်းထွက်လို့ မရနိုင်သလို လွတ်လည်း မလွတ်မြောက်နိုင်ချေ။

ရှောင်းလိသည် ဝိန်းယွီ၏ မှိန်ဖျော့ဖျော့ နီရဲနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ပေါ်လာသည့် ရေကြည်လွှာများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သနားညှာတာမှု တစ်စက်လေးမျှပင် မြင့်တက်မလာခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူ၏ သွေးများထဲတွင် ပိုပြင်းထန်သော တစ်စုံတစ်ရာက လှုပ်ရှားလာခဲ့လေသည်။

ဘာလို့လဲ။ ငါက ဘာလို့ သူ့ကို ဒီလိုမျိုး မျိုချပစ်လိုက်လို့ မရတာလဲ?

ငါသာ သူ့ကို မျိုချလိုက်ရင် သူက ငါ့အပိုင်ပဲ ဖြစ်သွားမှာ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ယခင်က မကြုံဖူးသော ခံစားချက်တစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့၏။ သူသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ခြောက်သွေ့ကာ အက်ကွဲနေသော မြေပြင်တစ်ခုလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤမိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းသော ချိုမြိန်သည့် မိုးရေများကြောင့် သူသည် ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း မလုံလောက်သေးဟု ခံစားနေရဆဲပင်။

ငါ့ကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ နစ်မြုပ်သွားအောင်၊ ရေနစ်သေသွားအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ ဧရာမ သမုဒ္ဒရာ လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုခုများ ရှိနေမလား။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက သူ့အတွက် သေစေနိုင်လောက်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့်အလားပင်။ သူက ကိုက်ခံထားရသော သနားစရာ သူမ၏ နားရွက်ဖျားလေးကို နောက်ဆုံးတွင် လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အောက်သို့ ဆက်လက် နမ်းရှိုက်သွားခဲ့သည်။ နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသွယ်လျသော သူမ၏ လည်တိုင်နှင့် သူမ၏ နူးညံ့သော ပခုံးများ၊ လက်မောင်းများပေါ်သို့ အနီရောင် အမှတ်အသားများဖြစ်အောင် စုပ်ယူကိုက်ခဲနေသည်ကို သူ့ကိုယ်သူ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ချေ။

ငါ့အပိုင်ပဲ။

သူက ထိုအမှတ်အသားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခုခံရန် ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် သူ့မေးရိုးကို တွန်းထုတ်ခဲ့သော သူမ၏ လက်ကလည်း သူ၏ ဖမ်းဆုပ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ သူသည် သွယ်လျပြီး ဖြူဖွေးသော သူမ၏ လက်ချောင်းများကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ကိုက်ခဲကာ သူ၏ စောစောက ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ မှေးမှိန်သွားသော အနီရောင် အမှတ်အသားများကို အခြားနည်းလမ်းတစ်ခုဖြင့် ပြန်လည် ရိုက်နှိပ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ကိုက်ခဲမှုများကြောင့် ဝိန်းယွီ အမောတကော အသက်ရှူလိုက်ရချိန်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထုံကျင်သော နာကျင်မှုတစ်ခုက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်လျှောက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

နီရဲနေသော သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရေကြည်လွှာတစ်ခုနှင့်အတူ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

သူက ငါ့ကို တကယ်ပဲ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲချင်နေတာ ဖြစ်လောက်တယ်။

...