အခန်း ၁၆၉

အပိုင်း (၁၆၉)

ဝိန်းယွီသည် ပြီးခဲ့သောညက လုံလောက်အောင် ဒုက္ခခံခဲ့ရသည်။ မိုးလင်းတော့မည့်အချိန်တွင်တော့ နောက်ဆုံး၌ သူမသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ပြီး အိပ်စက်ရန်အတွက် နူးညံ့သော နေ့လယ်အိပ်ကုတင်ဆီသို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

ရှောင်းလိသည် သူမ၏ ဆံပင်များကို ခြောက်သွေ့အောင် ညှစ်ပေးခဲ့ပြီးနောက် အပေါ်မှ ကိုင်းညွတ်ကာ သူမကို အချိန်အတော်ကြာအောင် နမ်းရှိုက်ခဲ့သည်။ သူမသည် မျက်လုံးများကို ဆက်မဖွင့်နိုင်တော့ချေ။ အိပ်မောကျနေချိန်တွင်ပင် သူမသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပြီး သူမ၏ သွယ်လျဖြူဖွေးသော လက်ချောင်းလေးများ— အနမ်းရာများနှင့် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အနီရောင် သွားရာများဖြင့် အမှတ်အသားပြုခံထားရပြီးဖြစ်သော—ဖြင့် သူ့ကို တွန်းထုတ်ရန် မသိစိတ်ဖြင့် အသုံးပြုလိုက်လေသည်။

ဤညတွင် သူမသည် တကယ်ကို အလွန်အမင်း အနိုင်ကျင့်ခံခဲ့ရ၏။

သူမ၏ ပခုံးများနှင့် လည်ပင်းတို့တွင်လည်း အနီရောင် အမှတ်အသားများနှင့် ကိုက်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သည်။

သူ၏ ထူထပ်လှသော အနမ်းမိုးများမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သဖြင့် သူမက နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ဝက်ကို ပန်းထိုးထားသော ခေါင်းအုံးပျော့လေးထဲတွင် မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။ သူမ၏ အသက်ရှူသံများက နက်ရှိုင်းပြီး ညီညာနေခဲ့ပြီး ရှောင်းလိအတွက်တော့ သူမ၏ နောက်စေ့ကိုသာ ချန်ထားခဲ့တော့သည်။

သူမ၏ အရွယ်အစား မဟုတ်သည်မှာ သိသာထင်ရှားလှသော ကြီးမားသည့် အတွင်းဝတ်ရုံက သူမ လှည့်လိုက်ချိန်တွင် အနည်းငယ် လျှောကျသွားခဲ့ပြီး သူမ၏ နက်မှောင်နေသော ဆံနွယ်များ ဖုံးကွယ်ထားမှုအောက်က အနမ်းရာများဖြင့် ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းနေသော နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသည့် လည်တိုင်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် ပခုံးတစ်ဝက်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ကျောဘက်ပခုံးပေါ်ရှိ ကိုက်ရာတစ်ခုက အထူးသဖြင့် နက်ရှိုင်းနေပြီး သွေးစက်တစ်ခုပင် ထွက်နေခဲ့၏။

ရှောင်းလိ၏ အသက်ရှူသံများက နောက်တစ်ကြိမ် ပူလောင်လာခဲ့သော်လည်း သူ ရှေ့ဆက်လို့ မရနိုင်တော့မှန်း သိထားသည်။ သူသည် သူမကို စောင်ပေါ်မှတစ်ဆင့် ဖက်ထားလိုက်ပြီး သူမ၏ ပခုံးအကွေးတွင် နှာခေါင်းဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ကာ သူမကို မလွှတ်ပေးခင်တွင် သူမ၏ ကျောဘက်ပခုံးပေါ်ရှိ ကိုက်ရာကို နူးညံ့စွာ နမ်းရှိုက်လိုက်လေသည်။

ကုတင်သည် လုံးဝကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ကြည့်ရဆိုးလွန်းလှသည်။

ရှောင်းလိသည် စင်ပေါ်မှ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အပြင်ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ယူကာ ခြုံလိုက်သည်။ သူ၏ မချည်နှောင်ရသေးသော အတွင်းအင်္ကျီအောက်တွင် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမှတ်အသားများကလည်း မလျော့နည်းဘဲ ပြင်းထန်နေခဲ့၏။

သူ၏ ပခုံးများပေါ်ရှိ နေရာအနှံ့မှ အနီရောင် ခြစ်ရာများအပြင် သူ၏ လည်ပင်းဘေးနှင့် သူ၏ ရှေ့ဘက်ပခုံးတို့တွင် သွေးထွက်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော ကိုက်ရာနှစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

တစ်ခုက သူက ဝိန်းယွီကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးရန် ရေပူစမ်းကန်ထဲသို့ သယ်ဆောင်သွားချိန်တွင် သူမက သူ့ကို ကိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ကန်ထဲတွင် သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် လုံးလုံးလျားလျား ပိုင်ဆိုင်လိုက်ချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ သူက သူမ၏ ကျောဘက်ပခုံးပေါ်တွင် ထိုကိုက်ရာကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သလို သူမကလည်း အနည်းငယ်မျှပင် အရှုံးမပေးလိုသဖြင့် သူ၏ ရှေ့ဘက်ပခုံးပေါ်တွင် ကျေးဇူးဆပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ရှောင်းလိသည် မျှော်လင့်မထားဘဲ အလွန် ကျေနပ်နေခဲ့သည်။

သူ၏ ကျောဘက်ရှိ ထိုကိုက်ရာ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် သူ၏ အသက်ကို ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော မြားဒဏ်ရာ အမာရွတ် ရှိနေသည်။

အမှတ်အသား နှစ်ခုလုံးကို သူမက ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်းပင်။

အတိတ်က သူမသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် သတ်ချင်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ မသတ်ချင်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ သူက အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက လုံးလုံးလျားလျား ရှုံးနိမ့်နေခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ထိုကိစ္စကို ဆက်ပြီး အပြစ်ရှာရန် ဆန္ဒမရှိတော့ချေ။

ယခုအခါ သူမက သူ့ကို သဘောကျကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ခြင်းကပင် လုံလောက်နေလေပြီ။

ရှောင်းလိသည် ညစ်ပတ်နေသော မွေ့ရာနှင့် သူမ ဆွဲဖြဲလိုက်သော ကုတင်ခန်းဆီး အပိုင်းအစတို့ကို လိပ်လိုက်ပြီး ညစ်ပတ်သော အဝတ်လျှော်ခြင်းတောင်းထဲတွင် အတူတူ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဗီရိုထဲမှ အသစ်တစ်စုံကို ရှာဖွေကာ ကုတင်ကို ပြန်ခင်းထားလိုက်၏။

ခြေတင်ခုံပေါ်မှ သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ကောက်ယူလိုက်ချိန်တွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေစဉ်အတွင်း သူတို့ လဲလျောင်းခဲ့သော ခါးစည်းကြိုးတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်ကို ဖယောင်းတိုင်အလင်းရောင်အောက်တွင် သူ သတိထားမိသွားခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီကို ထိခိုက်မိသွားပြီလားဟု တွေးကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

သူ ငယ်ငယ်က ရှောင်းဟွေ့နျန်နှင့်အတူ ကျွေးဟုန်ဂေဟာတွင် နေထိုင်ခဲ့စဉ်က ဆောင်ကြာမြိုင်မှ မိန်းကလေးများကို အမေကြီးက သူတို့၏ ပထမဆုံး ဖောက်သည်အား လက်ခံရန် တွန်းအားပေးခံရသည့်အခါတိုင်း နောက်နေ့တွင် အစေခံအိုကြီးများ လျှော်ဖွပ်သော အိပ်ရာခင်းများတွင် အမြဲတမ်း သွေးကွက်များ ရှိနေတတ်ကြောင်း သူ သိခဲ့၏။

သို့သော် သိုင်းလောကမှ ရိုင်းစိုင်းသော အမျိုးသားအချို့သည်လည်း ဆောင်ကြာမြိုင်သို့ ပျော်ပါးရန် လာရောက်တတ်ကြသည်။ ဝါရင့်ပြည့်တန်ဆာများပင်လျှင် ထိုသို့သော အမျိုးသားများကို လက်ခံရန် တွန့်ဆုတ်တတ်ကြ၏။ ထိုလူရိုင်းများက အရမ်း ကြမ်းတမ်းလွန်းပြီး သူတို့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့ကြောင်း မိန်းကလေးများက ညည်းညူကြသည်ကိုပင် သူ ကြားဖူးသည်။

ထိုအခြေအနေမျိုးတွင် မိန်းကလေးများ လဲလှယ်သော အိပ်ရာခင်းများတွင်လည်း သွေးကွက်များ ရှိနေတတ်သည်။

ဝိန်းယွီ... ဒဏ်ရာရသွားတာလား။

နောက်ဆုံးအကြိမ် သူက သူမကို ဆေးကြောပေးခဲ့ချိန်တွင် သူမက သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက သူမကို ထိလိုက်ချိန်တွင် သူမက ရှောင်ဖယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် နာကျင်ကြောင်း ရေရွတ်နေခဲ့၏။

ရှောင်းလိသည် ခါးစည်းကြိုးကို ကိုင်ထားပြီး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းကိုလည်း ညစ်ပတ်သော အဝတ်လျှော်ခြင်းတောင်းထဲသို့ ထည့်လိုက်လေသည်။

ဝိန်းယွီကို စောင်နှင့်အတူ ကုတင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာပြီး လေတိုက်မခံရစေရန် ကျန်ရှိသော ကုတင်ခန်းဆီး တစ်ဝက်ကို ချပေးပြီးနောက် သူက ခြံဝင်းထဲမှ ထွက်လာကာ ကင်းစောင့်နေသော သံချပ်ကာစစ်သည်ကို နူးနူးညံ့ညံ့ အသားဆန်ပြုတ်အချို့ ယူလာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာပြီး အနောက်ဘက်ရှိ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကာ အသုံးဝင်သော လိမ်းဆေးတစ်ခုခု ရှိမရှိ သွားရှာလိုက်သည်။

ဤတောင်ပေါ် သီလရှင်ကျောင်းသည် ဖေစုန့်က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်ပြီးနောက် မကြာသေးမီကမှ စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မူလက ဒေသခံ အရာရှိများက အာဏာရှိပြီး မြင့်မြတ်သူများကို ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် အိမ်တွင်း ပြည့်တန်ဆာများကို ထားရှိသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သဖြင့် ဤသို့သော လိမ်းဆေးများ ရှိနေမည်မှာ သေချာလေသည်။

ရှောင်းလိ ငယ်ရွယ်စဉ်က ဆောင်ကြာမြိုင်မှ မိန်းကလေးများသည် ဒဏ်ရာရသောအခါ ဆေးဖော်စပ်သူထံမှ ထိုကဲ့သို့သော လိမ်းဆေးမျိုး ဝယ်ရန် သူ့ကို ငွေပေးတတ်ကြသည်။ ဘူးကို ဖောက်ပြီးပင် ရနံ့ခံနိုင်သော အေးစိမ့်စိမ့် ဆေးရနံ့ကို ရှောင်းလိ မှတ်မိနေခဲ့၏။

သူက ဖယောင်းတိုင်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး နံရံပေါက်များကို ရှာဖွေလိုက်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဖယောင်းစက္ကူ ပိတ်တံဆိပ် မပျက်မစီး ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ လုံးဝ အသုံးမပြုရသေးကြောင်း သိသာသော လိမ်းဆေးဘူး တစ်ဘူးကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

အဖုံးကို လှည့်ဖွင့်ပြီး ရနံ့ခံကြည့်ပြီးနောက် ၎င်းသည် ပစ္စည်းမှန်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်ပြီးနောက် ဖယောင်းတိုင်ကို ငြိမ်းသတ်ကာ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဝိန်းယွီက အလွန် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေခဲ့၏။ အေးစက်သော ခံစားချက်တစ်ခုက သူမထံ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စူးစမ်းလာသည်ကို သူမ ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ အလွန်အမင်း အိပ်ငိုက်နေမှုထဲ၌ "ရှောင်းလိ..." ဟု ကူကယ်ရာမဲ့ သတိပေးသံ တစ်ခုသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နိုင်ခဲ့လေသည်။

ရှောင်းလိသည် အောက်သို့ ကိုင်းညွတ်ကာ သူမကို နမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အသံက နက်ရှိုင်းကာ အက်ကွဲနေခဲ့သည်။ "ငါ မင်းကို နာကျင်အောင် လုပ်မိတယ်။ မလှုပ်နဲ့၊ ငါ ဆေးလိမ်းပေးနေတာ"

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးလိမ်းပေးပြီးသွားသောအခါ ရှောင်းလိသည် သူမ၏ လည်ပင်းတွင် ခေါင်းကို မြှုပ်နှံလိုက်ပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများ ပူလောင်နေကာ အချိန်အတော်ကြာအောင် အမောတကော အသက်ရှူနေခဲ့၏။ ထို့နောက်မှသာ သူက လျှို့ဝှက်ခန်းထဲရှိ ရေပူစမ်းကန်သို့ သွားကာ သူ၏ လက်များကို ဆေးကြောလိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက အနည်းငယ် နီရဲနေခဲ့သည်။

အခန်းအပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆန်ပြုတ် လာပို့သော ကုန်းစွန်းစန်းနျန်ပင်။

တံခါးပွင့်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကုန်းစွန်းစန်းနျန်က ရှောင်းလိ၏ လည်ပင်းဘေးရှိ ကိုက်ရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အခန်းတွင်းရှိ ရနံ့ကို ရသွားပုံရသည်။ အလွန် ထိန်းချုပ်ထားသော နောက်ပြောင်သည့် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူမက ကြက်သားမွ ဆန်ပြုတ် နှစ်ပန်းကန် တင်ထားသော ဗန်းကို သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ရှောင်းလိသည် တံခါးဝတွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး သူ၏ အရပ်ရှည်သော ခန္ဓာကိုယ်က အခန်းတွင်း မြင်ကွင်းကို လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်ဆို့ထားကာ ဘယ်သူ့ကိုမှ နည်းနည်းလေးပင် ခိုးကြည့်ခွင့် မပေးခဲ့ချေ။ ရောင့်ရဲသွားပြီးနောက် သူ၏ မျက်ခုံးများကြားရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များက အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားခဲ့သော်လည်း ဝံပုလွေကဲ့သို့သော သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေသဖြင့် လူများက သူ၏ အလွန် ချောမောသော မျက်နှာကို အချိန်အကြာကြီးပင် မကြည့်ရဲကြချေ။

သူက ဗန်းကို ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မွန်းတည့်ချိန် မတိုင်ခင်အထိ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို လာမနှောင့်ယှက်စေနဲ့"

ကုန်းစွန်းစန်းနျန်က ပြီးပြည့်စုံသော နားလည်မှုဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။ "စိတ်ချပါ၊ နေ့လယ် မတိုင်ခင်အထိ ယင်ကောင်တစ်ကောင်တောင် ဒီခြံဝင်းထဲကို ဝင်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှောင်းလိသည် ခန်းဆီးတစ်ဝက်ကို ချိတ်ဆွဲလိုက်ပြီး ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ဝိန်းယွီကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ချီလိုက်ပြီး သူမကို သူ့အပေါ် မှီထားလိုက်၏။ သူသည် အသားဆန်ပြုတ်ကို ဇွန်းဖြင့် ခပ်ယူလိုက်ပြီး အေးသွားစေရန် မှုတ်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ယူဆောင်သွားလိုက်သည်။ "အားယွီ၊ မအိပ်ခင် တစ်ခုခု စားလိုက်ဦး"

ဝိန်းယွီက တကယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီး သူမ၏ မျက်ခွံများက အရမ်း လေးလံနေသဖြင့် လုံးဝ ဖွင့်မရနိုင်ခဲ့ချေ။ ခွံ့ကျွေးလာသည်ကို စားရင်းနှင့်ပင် ဆန်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်လုံး နီးပါးကို အကုန်စားပစ်ခဲ့၏။

သူမ ဆက်မစားနိုင်တော့ချိန်တွင် သူမ၏ ခေါင်းကို အခြားတစ်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ရှောင်းလိသည် သူမကို ကုတင်ပေါ်တွင် ပြန်လှဲချလိုက်ပြီး သူမသည်လည်း စောင်ထဲတွင် ကွေးကွေးလေး နေကာ နောက်တစ်ကြိမ် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

ရှောင်းလိသည် ကျန်ရှိနေသော ဆန်ပြုတ်ကို အလျင်အမြန် စားသောက်လိုက်ပြီး သူ့အပြင်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ ပြန်လှဲအိပ်လိုက်၏။ သူက သူမကို လက်မောင်းများဖြင့် ရစ်သိုင်းဖက်ထားလိုက်သည်။ အနီရောင် အမှတ်အသားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို သူက အနမ်းပေးလိုက်ချိန်တွင် ဝိန်းယွီက တွန့်ဆုတ်သွားပြီး ပုန်းရှောင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူက သူမကို သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားခဲ့လေသည်။

ရှောင်းလိသည် ပြီးခဲ့သောညက သုံးနာရီကျော်သာ အိပ်စက်ခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ သူလည်း အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ဝိန်းယွီကို ဖက်ထားရခြင်းက အိပ်မက်တစ်ခုလို ခံစားနေရဆဲဖြစ်ပြီး သူ အိပ်မပျော်ရဲခဲ့ချေ။

သူသည် သူမ၏ လည်ပင်းဘေးနှင့် သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ထူထပ်သော အနမ်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး ကြင်နာကာ အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် သူမကို "အားယွီ" ဟု ခေါ်နေခဲ့၏။

သူမ၏ ဤအချစ်စနိုး နာမည်လေးကို သိပြီး ၎င်းဖြင့် ဆက်လက် ခေါ်ဝေါ်မည့်သူ ဤလောကတွင် အနည်းငယ်သာ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ အလွန် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေချိန်တွင်ပင် ဝိန်းယွီသည် "အားယွီ" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားရသောအခါ သူမက ဘာပြောနေမှန်း မသိနိုင်သော်လည်း ဝေဝါးစွာ ပြန်လည် တုံ့ပြန်နေဆဲပင်။

ရှောင်းလိသည် သူမကို သူ့လက်မောင်းနှင့် ရင်ဘတ်ကြားတွင် ပိုလို့ပင် တင်းကြပ်စွာ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးများကို မမှိတ်မီ သူမ၏ ငယ်ထိပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် နမ်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ဆံပင်များပေါ်တွင် သူ၏ မေးစေ့ကို တင်ထားလျက် ဖြူကောင်တစ်ကောင်က သူ၏ ဗိုက်တွင် ရတနာတစ်ခုကို ဖက်ထားသည့် ကိုယ်နေဟန်ထားမျိုးနှင့် တူနေ၏။

အားယွီက သူ၏ အပိုင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဟန့်ယန်က မဟုတ်သေးချေ။

ဟန့်ယန်ကို လုယူရန် လူအများအပြားက ကြိုးစားနေကြသည်။ သူမကို ပြန်လည် လုယူရန်အတွက် သူက သူတို့အားလုံးထဲတွင် အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်လာရမည်။

သူမကို ပိုင်ဆိုင်ဖူးသော အမျိုးသားတိုင်းကို သူ သဝန်တိုပြီး သူတို့ကို အသားစဉ်းစက်ထဲ ထည့်ကြိတ်ကာ တောရိုင်းဝံပုလွေများကို ကျွေးရန် တောင်တန်းများထဲသို့ ပစ်ချပစ်ချင်နေခဲ့၏။

သို့သော် သူမ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သူမ၏ ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်များကို သူ အများကြီး လွတ်သွားခဲ့ပြီးပြီ။ သူမ၏ အနာဂတ်ကိုသာ သူ လိုချင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမကို ထိတွေ့ဖူးသော အမျိုးသားများ အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ သူမက သူ့တစ်ယောက်တည်းကိုသာ လုံးလုံးလျားလျား ပိုင်ဆိုင်တော့မည်။

သူမ ပိုင်ဆိုင်ဖူးသမျှ အမျိုးသားတိုင်းထက် သူက ပိုသန်မာလိမ့်မည်။

ဝိန်းယွီသည် မွန်းလွဲပိုင်းအထိ အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။ ရှောင်းလိသည် သူမကို အချိန်တိုင်း ဖက်ထားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အရမ်း ပူနေခဲ့သဖြင့် သူမက ချွေးများ ရွှဲနစ်လျက် နိုးလာခဲ့၏။

ရှောင်းလိ၏ သေလောက်အောင် လေးလံသော လက်မောင်းတစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးကို ဖက်ထားဆဲပင်။ ဝိန်းယွီက ၎င်းကို ရွှေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်ချိန်တွင် သူမ၏ လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံးက နာကျင်ပြီး အားနည်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူက ပြီးခဲ့သောညက အရမ်းကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သည်။ သူက သူမကို ပွေ့ချီလိုက်ချိန်တွင် သူမက ထောက်ထားရန် နေရာမရှိသဖြင့် သူ့ပခုံးများနှင့် လည်ပင်းကို အချိန်အတော်ကြာအောင် တွယ်ဖက်ထားခဲ့ရ၏။

ထိုအကြောင်းကို တွေးလိုက်မိသဖြင့် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် လျှို့ဝှက်သော မကျေနပ်မှုတစ်ခု မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး သူ့လက်မောင်းကို အနည်းငယ် ပိုအားထည့်ကာ တွန်းထုတ်လိုက်လေသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုက ရှောင်းလိကို နိုးသွားစေခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများ မပွင့်လာမီမှာပင် သူက အခြားလက်မောင်းတစ်ဖက်ကို အသုံးပြုကာ သူမကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်လည် ဆွဲသွင်းရန် အမှတ်တမဲ့ ပြုလုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာနှင့် သူမ၏ လည်ပင်းဘေးတို့ကို ဖရိုဖရဲ နမ်းရှိုက်လိုက်၏။ ယခုလေးတင် နိုးလာကာစဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အသံက အက်ကွဲနေခဲ့သည်။ "မင်း နိုးပြီလား"

ဝိန်းယွီက သနားစရာကောင်းလောက်အောင် အမှတ်အသားများ ရှိနေသော သူမကိုယ်တိုင်၏ ပခုံးများနှင့် လက်မောင်းများကို မကြည့်ရက်နိုင်ခဲ့ချေ။ အောက်ဖက်မှ ထူးဆန်းသော အေးစက်မှုတစ်ခုက သူမကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ပြီးခဲ့သောညက ပရမ်းပတာ မှတ်ဉာဏ်များက ပြန်လည် စီးဆင်းလာခဲ့ပြီး ဝိန်းယွီသည် လက်ကိုမြောက်ကာ နားထင်ကို ဖိနှိပ်ထားလိုက်တော့သည်။

သူမ လုံးဝ နိုးကြားသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ အေးစက်ပြီး ချဉ်းကပ်၍မရနိုင်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ရှောင်းလိနှင့် ဤမျှလောက် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးပြီး စည်းကျော်သော နီးကပ်မှုမျိုးကို အသားမကျပုံရသဖြင့် သူမက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျွန်မ ရေချိုးချင်တယ်"

သူမက စတင်ခဲ့သူ ဖြစ်သဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် သူမတွင် နောင်တမရခဲ့ချေ။

ဒါက ဒီအတိုင်း... သူမက အသားမကျသေးတာ။

ပြီးတော့... ဒါက နည်းနည်း လွန်လွန်းတယ်။

ဝိန်းယွီသည် သူမတော့ နောက်ထပ် မှားယွင်းသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချမိသွားပြီဟု မခံစားဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင်ပင်။

သူမက ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ နာကျင်မှုကို သည်းခံကာ ထလိုက်ပြီး ကြီးမားသော အတွင်းဝတ်ရုံကို တင်းကြပ်စွာ ဆွဲယူလိုက်၏။ သူမ၏ ခြေထောက်များက မြေပြင်နှင့် ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ကော်ဇောပေါ်သို့ ခလုတ်တိုက်ကာ လဲကျသွားတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှောင်းလိ၏ ရှည်လျားသော လက်မောင်းက သူမ၏ အနောက်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး သူမသည်လည်း သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။

သူမ နိုးလာချိန်တွင် ဝိန်းယွီသည် သူတို့ကြားတွင် မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော မျဉ်းတစ်ကြောင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ရေးဆွဲနေကြောင်း သူလည်း သတိထားမိသွားသည့်အလား သူ၏ မေးရိုးက အနည်းငယ် တင်းမာသွားခဲ့၏။

သူက သူမကို ကုတင်စွန်းတွင် ဖိကပ်ထားပြီး သူမ၏ မျက်နှာနှင့် မျက်လုံးများထဲရှိ အေးစက်မှုများကို ကြက်သွေးရောင် သန်းလာသည်အထိ မရပ်တန့်ဘဲ ရက်စက်စွာ နမ်းရှိုက်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက်မှသာ သူသည် သူမကို လက်မောင်းများထဲတွင် ပွေ့ချီလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "ဆောင်ကြာမြိုင်က မိန်းကလေးတွေက ဘောင်းဘီပြန်ဝတ်ပြီး သူတို့ကို အသိအမှတ်မပြုဖို့ ငြင်းဆန်တဲ့ သူတို့ရဲ့ ဖောက်သည်တွေကို ခဏခဏ ကျိန်ဆဲတတ်ကြတယ်။ ဝိန်းယွီ၊ မင်းက ငါ့ကုတင်ပေါ်က အခုလေးတင် ဆင်းတာလေ၊ မင်းက ငါ့ကို ကျောခိုင်းဖို့ လုပ်နေပြီလား"

ဝိန်းယွီကို မည်သူကမျှ သည်လောက် ရိုင်းစိုင်းစွာ မပြောဆိုဖူးချေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သော်လည်း သည်လိုလွယ်ကူစွာ ပွေ့ချီခံထားရပြီး သူ့လက်ဖဝါးက သူမ၏ ခါးပေါ်ရှိ အလွန် အန္တရာယ်များသော နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် ဤအချိန်သည် သူမ ခေါင်းမာနိုင်သော အချိန်မဟုတ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။ သူမက နှုတ်ခမ်းများကို တင်းတင်းစေ့ထားလိုက်ပြီး ဘာမှမပြောတော့ချေ။

ရှောင်းလိသည် ကျောက်ပြားကို လှည့်ကာ သူမကို လျှို့ဝှက်ခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ သူက နံရံပေါက်ပေါ်ရှိ ဖယောင်းတိုင်ကို ထွန်းညှိလိုက်ပြီး သူမကို ရေပူစမ်းကန်ထဲတွင် ချပေးလိုက်လေသည်။

ဝိန်းယွီက ကန်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူမက အခြားတစ်ဖက်သို့ အလိုအလျောက် ရွှေ့သွားခဲ့ပြီး သူမ၏ ဝတ်ရုံကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ရှောင်းလိကို မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူမ၏ မူလက ကြည်လင်သော အသံက ပြီးခဲ့သောညက အများကြီး ငိုထားသဖြင့် အနည်းငယ် အက်ကွဲနေခဲ့ပြီး ကွဲပြားခြားနားသော အနိမ့်သံတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။ "စန်းနျန်ကို သွားခေါ်ပြီး အခန်းထဲက ကျွန်မအတွက် အဝတ်အစားတစ်စုံ သွားယူပေးဖို့ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးလို့ရမလား"

ရှောင်းလိ၏ မည်းနက်ပြီး လေးလံသော အကြည့်များက သူမအပေါ်တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ သူက အပြင်သို့ မထွက်သွားရုံသာမက ကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်လာခဲ့လေသည်။

မှင်သက်သွားသော ဝိန်းယွီက ရှောင်ဖယ်ရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် သူက အကွာအဝေးကို အကြွင်းမဲ့ ခွန်အား၊ အမြန်နှုန်းတို့ဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူမကို ကျောက်နံရံနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ဖိကပ်ထားလိုက်၏။

သူမက သူ့ကို အသုံးချပြီး စွန့်ပစ်လိုက်သည့်အလား သူ့မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်တစ်ခုနှင့် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ နှာတံစင်းစင်းက သူမ၏ နှာခေါင်းနှင့် ထိလုနီးနေပြီး သူ၏ နက်ရှိုင်းကာ မည်းနက်သော မျက်လုံးများက အလွန် သိသာထင်ရှားသော ရန်လိုမှုနှင့် ပိုင်ဆိုင်လိုမှုတို့ကို ပြသနေခဲ့လေသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ငါလည်း မပြီးသေးဘူး။ မနေ့ညက ငါတို့ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ မင်း မေ့နေပြီဆိုမှတော့ ထပ်လုပ်ကြတာပေါ့"

သူ၏ အကြည့်က တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့၏။

ထိုအခိုက်တွင် ဝိန်းယွီသည် သူ၏ လက်သည်းများအောက်တွင် ရက်စက်စွာ ဆွဲဖြဲခံရတော့မည့် သားကောင်တစ်ကောင်လိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့ကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် သူ၏ နာမည်ကို အလျင်စလို ခေါ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မေးစေ့ကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ အသက်ရှူသံများ လုယက်ခံလိုက်ရ၏။

၎င်းက ရင်းနှီးနေသော အသက်ရှူကျပ်စေသည့် အနမ်းမျိုးပင်။ အရိုင်းမဆန်သော်လည်း မည်သည့် ငြင်းဆန်မှုကိုမဆို တားမြစ်ရန် လုံလောက်အောင် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း ရှိ၏။

သူမက ရေထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ မရပ်နိုင်သဖြင့် သူက သူမကို ပွေ့ချီလိုက်သည်။ ဝိန်းယွီက ထိုကိုယ်နေဟန်ထားကို တကယ်ကို ကြောက်ရွံ့နေခဲ့သဖြင့် သူ၏ လည်ပင်းကို အလျင်အမြန် တွယ်ဖက်လိုက်ပြီး သူ၏ နာမည်ကို ဒေါသတကြီး အနည်းငယ် ပျာယာခတ်စွာဖြင့် ခေါ်လိုက်လေသည်။

ရှောင်းလိသည် သူမကို နှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် နမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အရိုင်းဆန်သော အပြုံးတွင် လူဆိုးဆန်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့၏။ သူမက လူတိုင်းကို ပြသလေ့ရှိသော တည်ငြိမ်ကာ အေးဆေးသည့် အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ရင်ဆိုင်မည့်အစား ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့နာမည်ကို ခေါ်နေခြင်းကို သူ အတော်လေး သဘောကျပုံရလေသည်။ "ငါ ဒီမှာ" ဟု သူက ပြောလိုက်သည်။

ဝိန်းယွီက ဒေါသကြောင့် စကားပင် မပြောနိုင်တော့ချေ။ ဤလူက ဘယ်လောက်တောင် မျက်နှာထူကြောင်း သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

သူက သူမကို ရေပူစမ်းကန်ဘေးတစ်လျှောက်ရှိ ကျောက်နံရံမှ ထွင်းထုထားသော အစွန်းတစ်ဝက်ပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်သည်။ သူမကို ပိတ်လှောင်ထားရန် အစွန်းပေါ်တွင် သူ၏ လက်များကို ထောက်ထားလျက် သူက သူမကို ဆက်လက် နမ်းရှိုက်နေခဲ့လေသည်။

ကျောက်နံရံက ဝိန်းယွီ၏ အနောက်ဘက် တည့်တည့်တွင် ရှိနေသဖြင့် သူမ ပုန်းရှောင်ရန် နေရာမရှိခဲ့ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ရေပူစမ်းရေများ အမြဲတမ်း စိုရွှဲနေပြီး ရေနွေးငွေ့များဖြင့် ရစ်သိုင်းနေသော နံရံက မအေးစက်နေခဲ့ပေ။

ရှောင်းလိသည် သူမကို နမ်းလိုက်ချိန်တွင် ဝိန်းယွီက သူမ၏ သွားများကို အံကြိတ်ထားသော်လည်း သည်းမခံနိုင်ခဲ့ချေ။ အဆုံးတွင်တော့ ပြီးခဲ့သောညကလိုပင် သူမက စတင် ငိုကြွေးလာတော့၏။

သူမသည် အခြားကိစ္စများကြောင့် ငိုခဲလှသည်— သူမ၏ မျက်ရည်များ အားလုံးကို ဤအတွက် သိမ်းဆည်းထားပုံရလေသည်။

ရှောင်းလိလည်း လွယ်ကူနေခဲ့သည် မဟုတ်ချေ။ ကျောက်အစွန်းကို ထောက်ထားသော သူ၏ လက်မောင်းများပေါ်ရှိ သွေးကြောများက ဖောင်းကြွလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ကြွက်သားများက တင်းမာနေခဲ့၏။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူက သူမ၏ ရင်ဘတ်မှ သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကာ သူမ၏ ပခုံးပေါ်တွင် တင်ထားနိုင်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး အမောတကော အသက်ရှူနေခဲ့သည်။ ပူးပြင်းလှသည့် ခွေးများက သူ့နားထင်မှနေ၍ သူ့မျက်နှာဘေးဖက်သို့ စီးကျနေ၏။

နိုးလာပြီးနောက်ပိုင်း သူမ၏ အလှမ်းကွာဝေးသော သဘောထားကြောင့် စိတ်ရှုပ်သွားသဖြင့် သူမကို တမင်သက်သက် ခြောက်လှန့်ရန် အစောပိုင်းက ထိုသို့ ပြောခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ သည်းမခံနိုင်စရာ ဆန့်တငင်ငင် အခြေအနေတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူမှာ သူ ဖြစ်နေလေသည်။

သူက သူမ၏ ပခုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ညင်သာစွာ ကိုက်လိုက်ပြီး သူမနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိတော့သည့်အလား သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ဝိန်းယွီ၊ မင်း ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နေရတာလဲ"

သူက သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် မထိရဲတော့သော်လည်း သူမကို ဒီတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ရန်လည်း ဆန္ဒမရှိခဲ့ချေ။

သူက သူမ၏ ပခုံးတစ်လျှောက် အောက်သို့ ဆက်လက် နမ်းရှိုက်နေခဲ့သည်။ ပြီးခဲ့သောညကလိုပင် သူမက ငိုရင်း တုန်ယင်နေခဲ့သော်လည်း သူက သနားညှာတာမှု အနည်းငယ်မျှပင် မပြခဲ့ချေ။

လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူသည် ဝိန်းယွီ၏ဆံပင်များကို ခြောက်အောင်သုတ်ပေးလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားတစ်စုံကို လဲလှယ်လိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်ဘေးရှိ နေ့လယ်အိပ်ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော သူမက အနည်းငယ် မှိုင်းတွေနေပုံရပြီး အားအင်မရှိသေးချေ။

သိပ်မကြာမီတွင် ကုန်းစွန်းစန်းနျန် ရောက်လာခဲ့သည်။ ဝိန်းယွီက ချင်းယွင်အစောင့်တပ်ထံ သတင်းစကား ပို့ဆောင်ရာတွင် ကူညီပေးရန် သူမကို တောင်းဆိုလိုက်ပြီး သူမကို လာခေါ်ရန် တောင်ပေါ်သို့ တက်လာနိုင်ကြောင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

သို့သော် ရှောင်းလိသည်မူ လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာကတည်းက အနည်းငယ် ထူးဆန်းစွာ ပြုမူနေခဲ့၏။ သူမ၏ အဝတ်အစားများ ယူလာပေးပြီး သူမ၏ ဆံပင်များကို ခြောက်အောင် သုတ်ပေးပြီးနောက် သူက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ခဏအကြာ သူ ပြန်လာသောအခါ ကုန်းစွန်းစန်းနျန် ထွက်သွားသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး သူမကို ဘာလုပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်ကို သူ နားလည်သွားပုံရ၏။ သူက လျှောက်လာပြီး သူမကို ဖက်လိုက်ကာ သူမ၏ ပခုံးအကွေးတွင် သူ၏ မေးစေ့ကို တင်ထားသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ချေ။

ဝိန်းယွီက တကယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် အားအင်မရှိတော့ချေ။ သူမက စားပွဲငယ်လေးပေါ်တွင် ခေါင်းကို တင်ကာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်ပြီး သူက အရင်စကားပြောလာမည့် အချိန်ကို စောင့်နေလိုက်၏။

သို့သော် ရှောင်းလိသည် သူမ၏ လည်ပင်းဘေးသို့ ကျဆင်းနေသော ဆံနွယ်လေးများကိုသာ နမ်းလိုက်ပြီး သူမကို ထပ်မံ မနှောင့်ယှက်တော့ချေ။

ဝိန်းယွီသည် သူမ၏ မူလ အစီအစဉ်ကို တွေးလိုက်မိသည်။ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှောင်းလိကို တက်ကြွစွာ တစ်ခုခု မေးရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အလျင်အမြန် ရောက်လာကာ တံခါးဝတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ထိန်းချုပ်ထားသော အသံဖြင့် "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး!" ဟု အော်ခေါ်လိုက်လေသည်။

...