အခန်း ၁၇၂

အပိုင်း (၁၇၂)

ကွမ်းလင် ခန်းမဆောင်။

ဝေ့ချီရှန်းသည် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ခြုံလျက် အထက်ရှိ ပင်မထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး ဝေ့အိမ်တော်မှ သံချပ်ကာဝတ် စစ်သူကြီး ဆယ်ဦးကျော်က အောက်ဘက် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိုင်နေကြ၏။

သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်တစ်ဦးက ပြေးဝင်လာပြီး ဝေ့ချီရှန်း၏ နားထဲသို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။ "သူ ရောက်နေပါပြီ"

ဝေ့ချီရှန်းက မော့အကြည့်တွင် ဟင်းလင်းပွင့်နေသော တံခါးအပြင်ဘက်၊ အပြာရောင်ကျောက် လှေကားထစ်များအောက်တွင် အိမ်တော်မှ လက်နက်ကိုင် စစ်သည်များက နှစ်ဖက်စလုံးမှနေ၍ သတိကြီးစွာဖြင့် ဆုတ်ခွာလာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ခဏအကြာတွင် အထီးကျန်ဆန်သော လူတစ်ယောက်က လှေကားထစ်များကို တက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မြင့်မားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် အဖက်ဖက်မှ စစ်သည်များဖြင့် ဝိုင်းရံခံထားရချိန်မှာပင် သိသာထင်ရှားနေပြီး ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဖိအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။

ထိုသို့သော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အထူးချောမောသော မျက်နှာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။ သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက အပြုံးတစ်ခုကို ရှားပါးစွာ သယ်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ ပြင်းထန်သော အေးစက်မှုက အမြဲတမ်း လူများကို သူ့အား အချိန်အကြာကြီး မကြည့်ရဲအောင် ဖြစ်ရစေသည်။

သူ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ခန်းမဆောင်၏ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ဝေ့အိမ်တော်မှ စစ်သူကြီးများသည် သူ့အပေါ် အထူးရန်လိုသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ရှောင်းလိက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ဝင်လာခဲ့လေသည်။

ရှောင်းလိနောက်မှ အထဲသို့ လိုက်ပါလာသော ယွမ်ဖန်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဝေ့ချီရှန်းကို ပြောလိုက်၏။ "နယ်စားကြီး၊ ကျွန်တော် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ခေါ်လာခဲ့ပါပြီ"

ဝေ့ချီရှန်း၏ ရှေ့တွင် ရှောင်းလိသည် သူ၏ ကြမ်းတမ်းမှုကို အနည်းငယ် လျှော့ချလိုက်ပြီး ယခင်ကလိုပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှောင်းလိ နယ်စားကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ဝေ့ချီရှန်းက ရှောင်းလိကို သုန်မှုန်နေသည့်အမူအရာဖြင့် ခဏတာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့၏။ ချက်ချင်း ဒေါသမထွက်ဘဲ သူက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဖိန်ကျင်းရဲ့ မင်္ဂလာပွဲက နီးလာပြီ။ ဖေစုန့်က လက်ဆောင်တစ်ခု ပို့လိုက်တယ်။ ကြည့်လိုက်ပါဦး ငါ့သား"

အချက်ပြလိုက်သည်နှင့် သူ့အနောက်မှ ကိုယ်ရံတော် စစ်သည်တစ်ဦးက စာလိပ်တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

စစ်သည်က ဆုပ်ကိုင်ထားမှုကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် သုံးပေရှည်သော စာလိပ်က ပွင့်သွားပြီး ပန်းချီကားထဲရှိ လူက ရှောင်းလိ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ခုန်ဝင်လာခဲ့၏။

ရွှေရောင်နှင့် ကျောက်စိမ်းရောင် ပျိုနီပန်းခင်းတစ်ခုကြားတွင် အမျိုးသမီး၏ မျက်ခုံးများသည် အဝေးက တောင်တန်းများနှင့် တူပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ကြည်လင်သော လမင်းများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ရွှေရောင် ပုံစံများဖြင့် ရက်လုပ်ထားသော အဖြူရောင် ပိုးသားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မွန်မြတ်သော အငွေ့အသက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း သူမက ဤလောကမှ မဟုတ်သည့်အလား လောကီအပူအပင်ကင်းဝေးကာ မြင့်မြတ်သော အငွေ့အသက်ကိုလည်း သယ်ဆောင်ထားလေသည်။

သူမ၏ ငယ်ရွယ်မှုကြောင့် သူမ၏ မျက်နှာတွင် ကလေးဆန်မှုနှင့် နူးညံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ကျန်ရှိနေသေး၏။

ဝေ့ချီရှန်းက ပြောလိုက်လေသည်။ "ဒါက မင်းသမီး ဟန့်ယန်ရဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က နာမည်ကြီး လော့ယန် နန်းတွင်းပန်းချီဆရာ ဝူကော်ဇီ ရေးဆွဲခဲ့တာပါ။ အဲ့ဒီတုန်းက အိမ်ရှေ့စံမင်းသား ဖြစ်နေသေးတဲ့ ချန်ဝမ်က ဒီပန်းချီကားကို မြင်ပြီး မင်းသမီး ဟန့်ယန်ကို အရမ်း ချစ်မိသွားလို့ အစားမစားနိုင် အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ နန်ချန်က မယ်တော်ကြီးကျန်းက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပြီး ချန်လျန်ဝမ် အိမ်တော်ကို လက်ထပ်ခွင့်တောင်းဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တယ်"

သူက ရှောင်းလိကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီပန်းချီကားထဲက မင်းသမီး ဟန့်ယန်နဲ့ တစ်ထပ်တည်းတူတဲ့ မျက်နှာရှိတဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်လုပ်တော် ကျန်းယွီကို ခေါ်လာဖို့ မင်းရဲ့ စစ်စခန်းဆီကို လူလွှတ်လိုက်တယ်။ ဒီကိစ္စကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ ငါ့သား"

ရှောင်းလိက စကားလုံး ခြောက်လုံးတည်းဖြင့်သာ ပြန်လည်ဖြေကြားနိုင်ခဲ့လေသည်။ "ရှောင်းလိမှာ ပြောစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး"

ဤတုံ့ပြန်မှုက နှစ်ဖက်စလုံးရှိ ဝေ့အိမ်တော် စစ်သူကြီးများ၏ မကျေနပ်မှုကို ပိုပြီး လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်၏။ အချို့က သူတို့၏ စားပွဲငယ်လေးများကို ဆူညံစွာ ကန်ကျောက်ပစ်ကြပြီး အချို့က မထီမဲ့မြင်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် သူတို့က ရန်စခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ရန်လိုမှုက အလွန် ပြင်းထန်လွန်းလှရာ ထင်သာမြင်သာရှိလုနီးပါးပင်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဒဲ့တိုး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီး၊ သခင်လေး စောစောက ပြောတာ မှန်တယ်။ မာကျားလျန် တိုက်ပွဲက အစကတည်းက သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းနေခဲ့တာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စစ်သူကြီးယွမ်ကို တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ကယ်တင်နိုင်ခဲ့မှာလဲ။ သူက လျန်စစ်စခန်းက လွှတ်လိုက်တဲ့ သူလျှိုတစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်! တခြားသူတွေအတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်အောင် သူ့ကို ကွပ်မျက်လိုက်ပါ!"

"လျန်စစ်စခန်းက မင်းသမီး ဟန့်ယန်က ကောက်ကျစ်ပြီး အကြံအစည်ကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ကြားနေရတာ ကြာပြီ။ အဲ့ဒီလို လူမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ထဲမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ထည့်သွင်းထားပြီး တပ်ကြီးတွေကို ကွပ်ကဲခွင့် ပေးထားတာ— တကယ်လို့ ဒီတစ်ကြိမ် သူခိုးဖေရဲ့ အကြံအစည်လိုမျိုး လျန်စစ်စခန်းရဲ့ သစ္စာဖောက် အကြံအစည်က ဖော်ထုတ်မခံရဘူးဆိုရင်၊ ပြီးတော့ ဖေစစ်စခန်းနဲ့ လျန်စစ်စခန်းတို့က အချင်းချင်း ပြန်လှည့်ပြီး ဒီစာလိပ်ကို မပို့လိုက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က အခုထိ အမှောင်ထဲမှာ ရှိနေနိုင်သေးတယ်!"

ခန်းမဆောင် အောက်ဘက်ရှိ စစ်သူကြီးများသည် အလျင်အမြန် သဘောတူညီမှု ရရှိသွားပုံရပြီး သူတို့၏ စားပွဲများကို တညီတညွတ်တည်း ထုနှက်ကာ "သတ်! သတ်! သတ်!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

ရှောင်းလိကို အထဲသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သော ယွမ်ဖန်းသည် ၎င်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အလျင်စလို တောင်းပန်လိုက်လေသည်။ "သူ့ကို သတ်လို့ မရဘူး! မသတ်သင့်ဘူး! နယ်စားကြီး၊ ပြန်စဉ်းစားဖို့ ကျွန်တော် တောင်းဆိုပါတယ်။ လျန်စစ်စခန်းက နားလည်မှုလွဲပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းရဲ့ အသက်ကို ယူဖို့ တစ်ချိန်က ကြိုးစားခဲ့လို့ သူ လျန်စစ်စခန်းကနေ ထွက်ခွာလာခဲ့ရတယ်ဆိုတာ နယ်စားကြီး ကောင်းကောင်း သိပါတယ်။ တကယ်လို့ မာကျားလျန် တိုက်ပွဲက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ထိခိုက်စေဖို့ လျန်နဲ့ချန် စစ်စခန်းတွေက ထောင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်တစ်ခုသာ ဖြစ်တယ်ဆိုရင် ချန်စစ်စခန်းက တိုးကျန့်လျန်က ဘာလို့ ဖေစုန့်ဆီကို လက်နက်ချပြီး လျန်စစ်စခန်းက စစ်သူကြီး ဖန့်ယွမ်ကို ဒဏ်ရာရအောင် ဖေစုန့်ကို ကူညီပေးခဲ့ရတာလဲ။ ဒါက လျန်နဲ့ချန် စစ်စခန်း နှစ်ခုလုံးကို ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့တယ်လေ! အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ဝင်ရောက်လာကတည်းက သူရဲ့ များပြားလှတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို စစ်တပ်ထဲက လူတိုင်း မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြပါတယ်။ ဟန့်ယန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာကလွဲရင် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ဆန့်ကျင်ပြီး ဘယ်တုန်းကမှ မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီကိစ္စမှာ နားလည်မှုလွဲတာ တစ်ခုခု ရှိနေရပါမယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ရှောင်းလိဖက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးရှင်၊ နယ်စားကြီးကို မြန်မြန် ရှင်းပြလိုက်ပါ!"

ဝေ့ချီရှန်းသည် လျန်စစ်စခန်းက သူ့ကို အဆိပ်ခတ်ရန် အတိတ်က ကြိုးစားခဲ့သည့်အကြောင်း သိရှိထားကြောင်း ယွမ်ဖန်းက ပြောလာသည်ကို ရှောင်းလိတစ်ယောက် ကြားလိုက်ရသောအခါ မှိန်ဖျော့ကာ သတိမပြုမိနိုင်သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုက သူ့မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားခဲ့၏။

အဲ့ဒီလိုဆိုတော့ ဒီလောကမှာ အကြွင်းမဲ့ယုံကြည်မှု ဆိုတာ မရှိဘူးပဲ။

ယိုးကျိုးစစ်ဆင်ရေးအပြီး အောင်ပွဲခံ စားသောက်ပွဲတွင် ဝေ့ချီရှန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်— လျန်စစ်စခန်းတွင် သူ၏ အတိတ်ကို မမေးမြန်းခြင်း၊ သူ့ကို ဆက်ထားရန် အခိုင်အမာ ပြောဆိုခြင်းနှင့် နောက်ပိုင်းတွင် သုံးသောင်းသော တရားမျှတမှု စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲရန် အပ်နှင်းခြင်း—သည် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသော ရဲဘော်ရဲဘက်စိတ်ကြောင့် မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား ဝေ့ချီရှန်းက သူ့နောက်ခံကို သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး အကျိုးအမြတ်များကို ချိန်ဆပြီးနောက် တွက်ချက်ထားသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဝေ့စစ်စခန်း၏ လုပ်ရပ်အမျိုးမျိုးကို သည်းခံစေခဲ့သော သူ၏ နှလုံးသားပေါ်မှ တာဝန်သိစိတ်က ရုတ်တရက် အနှစ်သာရမရှိဘဲ အရေးမပါတော့ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ ယုံကြည်ခဲ့သော ကျေးဇူးတရားနှင့် သစ္စာစောင့်သိမှုသည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မျှော်လင့်ချက်များသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အရာအားလုံးသည် ယှဉ်ပြိုင်နေသော အကျိုးစီးပွားများ၏ ရလဒ်တစ်ခုသာ ဖြစ်လေသည်။

၎င်းကို မွန်မြတ်စေရန်အတွက် သူတို့က ၎င်းကို မြင့်မားသော စကားလုံးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ကာ တစ်ဖက်လူကို အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းငုံ့စေပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျေးဇူးတရားကို မျှော်လင့်နေခဲ့ကြ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်းလိသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ပြီး ရွံရှာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ လေသံက အေးစက်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။ "ရှင်းပြစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး။ ဟန့်ယန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စကလွဲရင် နယ်စားကြီး ဒါမှမဟုတ် ဝေ့စစ်စခန်းကို ကျွန်တော် ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။ ပြစ်ဒဏ်ပေးချင်တဲ့ ဆန္ဒရှိနေတဲ့အခါ သက်သေအထောက်အထားက ဘာလိုတော့လို့လဲ။ ဒီနေ့ ဒီကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လာရဲတယ်ဆိုကတည်းက နယ်စားကြီးက စာရင်းရှင်းမယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ပြင်ဆင်ထားပြီးသားပါ။ နယ်စားကြီးရဲ့ 'အသိအမှတ်ပြုမှု ကျေးဇူး' ကို ကျွန်တော် ပြန်ဆပ်ပြီးသွားရင် နယ်စားကြီးကို ကျွန်တော် ဘာမှ အကြွေးမတင်တော့ပါဘူး"

သူ့စကားများကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသော ဝေ့စစ်သူကြီး တစ်ဦးက စားပွဲကို ထုကာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။ "မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ! ဒီလောက် ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားတွေနဲ့ဆိုရင် မင်းမှာ ခေါင်း နောက်ထပ် ကိုးလုံး ရှိနေရင်တောင် ခုတ်ဖြတ်ဖို့ လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး!"

"မင်းက လျန်စစ်စခန်းရဲ့ သူလျှို မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေသေးတာလား။ မင်းက စောစောစီးစီး နှုတ်ထွက်တာလဲမဟုတ်။ နောက်ကျမှ နှုတ်ထွက်တာလဲမဟုတ်ဘဲနဲ့ ဟန့်ယန် အဖမ်းခံရပြီးမှ ဘာလို့ နှုတ်ထွက်ရတာလဲ။ အမှန်တရား ပေါ်လာမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား"

ဝေ့ချီရှန်းက လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဒေါသထွက်နေသော ဝေ့စစ်သူကြီးများက တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။

ရာသီဥတုက တစ်နေ့တခြား ပိုအေးစက်လာပြီး သူ၏ ကျန်းမာရေးကလည်း ကျဆင်းလာပုံရလေသည်။ သို့သော် သူ မည်မျှပင် အိုမင်းနေပါစေ၊ ဖျားနာနေပါစေ၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် သူ စုဆောင်းခဲ့သော အာဏာက အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခု မဟုတ်ခဲ့ချေ။

သူ၏ အကြည့်က လူတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် စူးရှနေခဲ့သည်။ ပါးစပ်ကို အုပ်လျက် ခဏလောက် ချောင်းဆိုးပြီးနောက် သူက မေးလိုက်လေသည်။ "မင်းကို ငါ့ရဲ့ သားအရင်းလို ငါ ဆက်ဆံခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို မင်း ဒီလို ပြန်ဆပ်တာလား"

ရှောင်းလိက ပြန်ဖြေလိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်သူက အုပ်ချုပ်သူပဲ၊ လက်အောက်ငယ်သားက လက်အောက်ငယ်သားပဲ။ ကျွန်တော် စည်းမကျော်ရဲပါဘူး"

ဝေ့ချီရှန်းသည် ဤစကားများကြောင့် နာကျင်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ ဒေါသထွက်သွားသည်ဖြစ်စေ အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။ "ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား! 'အုပ်ချုပ်သူက အုပ်ချုပ်သူပဲ၊ လက်အောက်ငယ်သားက လက်အောက်ငယ်သားပဲ'! မင်းက ဟန့်ယန်ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို ဖုံးကွယ်ထားရဲတယ်ဆိုကတည်းက ငါက မင်းကို မသတ်ရဲဘူးလို့ မင်း တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား"

ဝေ့ချီရှန်းက ဒေါသထွက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ယွမ်ဖန်း မြင်လိုက်ရပြီး ပိုလို့ပင် စိုးရိမ်လာခဲ့၏။ သူက ရှောင်းလိကို တကယ်ပဲ ကွပ်မျက်လိုက်မှာ စိုးရိမ်နေသဖြင့် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီး! စိတ်လိုက်မာပါ မလုပ်ပါနဲ့! အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းမှာ အံ့မခန်း စွမ်းဆောင်ရည်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရရှိခဲ့တာပါ! အရင် တိုက်ပွဲနှစ်ခုက အောင်မြင်မှုတွေကို ဖယ်ထားရင်တောင် မကြာသေးခင်ကမှ သူက ယန်လဲ့တောင်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကျူးကျော် နှောင့်ယှက်နေတဲ့ လူရိုင်းတပ်ကို ခြေမှုန်းနိုင်ခဲ့ရုံသာမက ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းဝေ့စစ်သည် နှစ်သောင်းကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ သစ္စာဖောက် တိုးကျန့်လျန်ကိုလည်း သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီ့အပြင် ကျွန်တော်တို့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် အတွင်းမှာရှိတဲ့ ဖေစုန့်ရဲ့ လျှို့ဝှက် တပ်ရွှေ့ပြောင်းမှုတွေကိုလည်း သူ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ လျန်စစ်စခန်းက ဟန့်ယန်က သူ့စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ပြီး ဇီယန် တောင်ကြားကို ဖောက်ထွင်းဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီ။ သူတို့ရဲ့ အရှိန်အဟုန်ကလည်း မြင့်တက်နေပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ကျွန်တော်တို့ သတ်လိုက်ရင် လျန်စစ်စခန်းက ကျွန်တော်တို့ကို အသရေဖျက်ဖို့ အခွင့်အရေးကို ယူမယူ ဆိုတာကို မေ့ထားလိုက်ပါ— တရားမျှတမှု စစ်တပ် စစ်သည် သုံးသောင်းက သေချာပေါက် ပုန်ကန်ကြလိမ့်မယ်!"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ရှောင်းလိဖက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။ "ကျေးဇူးရှင်၊ မင်းက သစ္စာစောင့်သိမှုကို တန်ဖိုးထားတဲ့သူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။ အတိတ်က လျန်စစ်စခန်းက မင်းအပေါ် ဘယ်လိုပဲ ဆက်ဆံခဲ့ပါစေ၊ မင်းရဲ့ အရင်သခင်က ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ သူတို့ လဲကျနေချိန်မှာ မင်းက မနင်းရက်ခဲ့ဘူး။ ဒါတွေ အားလုံးက နားလည်မှုလွဲတာပါ ကျေးဇူးရှင်။ နယ်စားကြီးကို တောင်းပန်လိုက်ပါ!"

အနီးနားရှိ ဝေ့စစ်သူကြီးတစ်ဦးက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။ "စစ်သူကြီးယွမ်၊ ဒီလို လျန်စစ်စခန်းက သူလျှိုတစ်ယောက်အတွက် ဘာလို့ တောင်းပန်ပေးနေရတာလဲ။ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းထဲကို ဝင်ဖို့ တကယ်ပဲ ရည်ရွယ်ခဲ့တယ်လို့ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ ယုံကြည်နေတာလား။ သူ နေခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလူယုတ်မာအတွက် ဒါက ယာယီ အစီအစဉ်တစ်ခုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်!"

ဝေ့စစ်သူကြီးက လှည့်ကာ ဝေ့ချီရှန်းဖက်သို့ လက်နှစ်ဖက် ယှက်လျက် ပြောလိုက်လေသည်။ "နယ်စားကြီး! ဒီလူကို အခု ကျွန်တော်တို့ မသတ်နိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် သူ့ကို အနည်းဆုံးတော့ အကျဉ်းချထားသင့်တယ်! သူက လျန်စစ်စခန်းရဲ့ သူလျှို မဟုတ်ဘူးလို့ စစ်သူကြီးယွမ်က ပြောနေမှတော့ သူ့အစား သူတို့ သိမ်းပိုက်ထားတဲ့ မြို့အနည်းငယ်ကို ပြန်ပေးဖို့ တောင်းဆိုတဲ့ စာတစ်စောင်ကို လျန်စစ်စခန်းဆီ ပို့ကြည့်လိုက်ပါလား။ လျန်စစ်စခန်းက ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့!"

သို့သော် ယွမ်ဖန်းက ရှောင်းလိ၏ မာနကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော စာတစ်စောင် ပို့ခြင်းက ဗြောင်ကျကျ စော်ကားခြင်း ဖြစ်မည်ကို သိရှိလေသည်။ ရှောင်းလိသည် ဝေ့စစ်သူကြီးများအတွက် နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှ အမှန်တကယ် အမှုထမ်းတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ယွမ်ဖန်း၏ တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ ရှောင်းလိနှင့် ဝေ့ချီရှန်းတို့ကြား နားလည်မှုလွဲမှားခြင်းကို ရှင်းလင်းပြီး သူတို့၏ အုပ်ချုပ်သူ-လက်အောက်ငယ်သား ဆက်ဆံရေးကို ပြန်လည် ထူထောင်ရန် ဖြစ်သည်။ ထိုဝေ့စစ်သူကြီးက အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်နေသဖြင့် သူ၏ ဒေါသများ ထွက်ပေါ်လာကာ အေးစက်စွာ ပြန်လည်ချေပလိုက်၏။ "နယ်စားကြီးအတွက် ဒီရဲရင့်တဲ့ စစ်သူကြီးကို ဆက်ထားဖို့က ငါ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ပဲ။ မြောက်ပိုင်းဝေ့က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို ဆုံးရှုံးသွားရင် စစ်တပ်ရဲ့ စိတ်ဓာတ် ပြိုကျသွားမယ့် တာဝန်ကို ဘယ်သူယူမှာလဲ။ မင်းလား။ မင်းက သူ့ကို သူလျှိုလို့ အမြဲ ခေါ်နေတာ— လျန်စစ်စခန်းက သူလျှိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ခိုက်ပြီး သူတို့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အောင်မြင်မှုတွေကို အကြိမ်ကြိမ် ရယူပေးခဲ့ဖူးလို့လား။ ဒီလို လုပ်ရပ်တွေကိုတောင် သူလျှိုလုပ်ငန်းလို့ အသရေဖျက်ခံရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဝေ့စစ်စခန်းကို ဝင်ရဲတော့မှာလဲ။ တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်စစ်သည်က ရှေ့ကို တက်ရဲတော့မှာလဲ"

ဝေ့စစ်သူကြီးက ချေပရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယွမ်ဖန်းက သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ပြောလိုက်လေသည်။ "လျန်စစ်စခန်းက အဲ့ဒီ မြားဒဏ်ရာအတွက် အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းကို အကြွေးတင်နေပြီ။ သူ့အစား မြို့တွေကို တောင်းဆိုခြင်းအားဖြင့် မင်းက လျန်စစ်စခန်းကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရှောင်းနဲ့ ပြန်လည် သင့်မြတ်အောင် ကူညီပေးပြီး သူ့ကို လူကိုယ်တိုင် ပြန်ပို့ပေးနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက တကယ့် သူလျှို ဖြစ်မယ်လို့ ငါ သံသယသွားပြီ!"

ဒေါသထွက်နေသဖြင့် ယွမ်ဖန်းက သူ၏ လက်ညှိုးကို ဝေ့စစ်သူကြီး၏ မျက်နှာဆီသို့ ထိုးလိုက်လေသည်။

လျောင်ကျန်း ပြီးလျှင် ဝေ့ချီရှန်း၏ အယုံကြည်ရဆုံး စစ်သူကြီး ဖြစ်သဖြင့် အခြား စစ်သူကြီးက ပြန်လည် မတုံ့ပြန်ရဲဘဲ သူ၏ မျက်နှာက ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသများဖြင့် နီမြန်းနေခဲ့၏။

အထက်တွင် ထိုင်နေသော ဝေ့ချီရှန်းက နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်လေသည်။ "တော်လောက်ပြီ"

သူက ရှောင်းလိကို ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများက အာဏာပြည့်ဝပြီး အေးစက်နေရုံသာမက အာခံမှုကြောင့် ဖိနှိပ်ထားသော ဒေါသနှင့် သစ္စာဖောက်မှုကြောင့် နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုတို့လည်း ပါဝင်နေခဲ့၏။ "ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း ပြော— မင်း အကြိမ်ကြိမ် နှုတ်ထွက်ခဲ့တာက မင်းရဲ့ အရင်သခင် ဟန့်ယန်အတွက်လား"

ရှောင်းလိက ဝေ့ချီရှန်း၏ အကြည့်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မျက်လုံးများကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ပွင့်လင်းနေခဲ့၏။ "နယ်စားကြီးက သူ့ရဲ့ စစ်သည်တွေကို ကိုယ်ပိုင် သားတွေလို ဆက်ဆံတယ်လို့ ပြောကြတယ်။ ကျွန်တော် ဘာလို့ နှုတ်ထွက်ခဲ့လဲဆိုတာကို နယ်စားကြီး နားလည်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ခဲ့တာ"

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အရင်သခင်အတွက် ကျွန်တော် နှုတ်ထွက်ခဲ့တာလို့ နယ်စားကြီးက တကယ်ပဲ ထင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်က နယ်စားကြီးကို အထင်ကြီးလွန်းသွားတာပဲ။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ နှုတ်ထွက်မှုက ပိုပြီးတော့တောင် မျှတသွားပါပြီ"

ဝေ့စစ်သူကြီး အများအပြားက "မင်း ဘယ်လိုတောင် ရဲတင်းရတာလဲ!" ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြလေသည်။

ယွမ်ဖန်းက အလျင်စလို အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အုပ်ချုပ်ရေးမှူး!"

သို့သော် စောစောက ယွမ်ဖန်း၏ ပြစ်တင်မောင်းမဲမှုကို ခံခဲ့ရသော ဝေ့စစ်သူကြီးက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဒေါသများကို ပုံချရန် အကြောင်းပြချက် တစ်ခု ရှာတွေ့သွားခဲ့လေသည်။ သူက စားပွဲငယ်လေး တစ်ခုကို ရှောင်းလိဆီသို့ ကန်လိုက်ပြီး သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ "မင်းရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုတွေကို ရပ်လိုက်စမ်း၊ သစ္စာဖောက်!"

ရှောင်းလိဆီသို့ လွင့်ပျံလာသော လေးလံသည့် သစ်သားစားပွဲသည် တံတောင်ဆစ်ဖြင့် ရိုက်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဝေ့စစ်သူကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ရိုက်ခတ်သွားခဲ့လေသည်။ စစ်သူကြီးက သူ၏ ဓားကို ရှောင်းလိအနားသို့ မယူဆောင်လာနိုင်မီမှာပင် ကာကွယ်ရန် အခြားလက်မောင်းတစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရ၏။

သို့သော် စားပွဲငယ်လေးက သူ့ကို ဝင်တိုက်လိုက်ချိန်တွင် ၎င်းသည် ကျင်းတစ်ထောင်၏ အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်လာသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝေ့စစ်သူကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး စားပွဲ၏ အစွန်းက သူ၏ လည်ချောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဖိထားကာ အနက်ရောင် ဖိနပ်တစ်ဖက်က ၎င်းအပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ နင်းထားလေသည်။

လည်ပင်းညှစ်ခံရပြီး အသက်ရှူရခက်ခဲနေသဖြင့် ဝေ့စစ်သူကြီးသည် လေပြွန် ကြေမွသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ သူက ဓားကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး စားပွဲ၏ အစွန်းကို အသည်းအသန် တွန်းထုတ်ရန် လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး လည်ပင်းရှိ သွေးကြောများကလည်း ဖောင်းကြွလာခဲ့သည်။ သို့တိုင် သူ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများသည် သစ်ပင်တစ်ပင်ကို လှုပ်ခါရန် ကြိုးစားနေသော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အချည်းနှီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ပရမ်းပတာ အခြေအနေများကြားတွင် သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်များသည် အခန်းထဲသို့ လှိမ့်ဝင်လာကြပြီး အချို့က လှံများကို ချိန်ရွယ်ထားကာ အချို့က ဒူးလေးများကို ဆွဲတင်ထားလျက် တင်းကျပ်သော ပုံစံဖြင့် ရှောင်းလိကို ဝိုင်းရံထားကြ၏။ သို့သော် ဘယ်သူမှ ရှေ့သို့ မတိုးရဲကြချေ။

ဝေ့ချီရှန်းကို ယွမ်ဖန်းနှင့် ဝေ့စစ်သူကြီး ဆယ်ဦးကျော်တို့က ထူထပ်စွာ ကာကွယ်ပေးထားလေသည်။

ယွမ်ဖန်းသည် အခြေအနေကို ဤအဆင့်အထိ မရောက်စေလိုသဖြင့် နာကျင်စွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်၏။ "ကျေးဇူးရှင်! စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့!"

ရှောင်းလိသည် စားပွဲအောက်တွင် ဖိထားသော စစ်သူကြီးကို မလွှတ်ပေးခဲ့ဘဲ လူတံတိုင်းနောက်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော ဝေ့ချီရှန်းကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်ရန် သူ၏ ပြင်းထန်ပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများကို ပင့်တင်လိုက်လေသည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "နယ်စားကြီးက ကျွန်တော် နှုတ်ထွက်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို မေးခဲ့တယ်။ အခု ကျွန်တော် ပြောပြပါ့မယ်"

"ထုန်ကျိုးက တစ်သောင်းငါးထောင်ရှစ်ရာသော သားတွေက ကျွန်တော်နဲ့အတူ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို လိုက်လာခဲ့တယ်။ အခုတော့ တစ်သောင်းနှစ်ထောင်သုံးရာ့ခုနစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့တယ်။ ကျဆုံးသွားတဲ့ သုံးထောင့်လေးရာကိုးဆယ့်သုံးယောက်ထဲမှာ အယောက် တစ်ရာလောက်က ယိုးကျိုးမှာ သေဆုံးခဲ့တယ်၊ နောက်ထပ် အယောက် တစ်ရာလောက်က ဖေစစ်တပ်ကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ရင်း ကျဆုံးခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ဝေ့ကျိုး ကျဆုံးခဲ့ရတဲ့ ယန်လဲ့တောင် တိုက်ပွဲမှာ အယောက် ငါးရာလောက် အသက်ပေးခဲ့ရတယ်။ ကျန်တဲ့ နှစ်ထောင်ကတော့— ယန်လဲ့တောင်မှာရှိတဲ့ နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးစခန်း အမျိုးမျိုးကြားမှာ ပြေးလွှားရင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ သေဆုံးခဲ့ရပြီး လူရိုင်းတွေရဲ့ ဝိုင်းရံသတ်ဖြတ်တာကို ခံခဲ့ရတာပဲ!"

"သူတို့ထဲက တချို့မှာ အသက် ခုနစ်ဆယ်အရွယ် အမေအိုကြီးတွေ ရှိတယ်၊ တချို့မှာ အခုမှ လက်ထပ်ထားတဲ့ ဇနီးတွေ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ တခြားသူတွေမှာ ကလေးငယ်လေးတွေ ရှိကြတယ်။ စစ်သူကြီးကောင်း တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိပေမယ့် သူတို့ကို သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေကနေ ခေါ်ထုတ်လာသလိုပဲ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ အိမ်ပြန်ခေါ်သွားရမယ် ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်။ သူတို့က တိုက်ပွဲမှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးအတွက် အထိမ်းအမှတ် ကျောက်တိုင်တွေ စိုက်ထူပြီး သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။ ဒါပေမယ့် အခုတော့ ကျွန်တော်က တပ်မှူးရဲ့ ဆန္ဒတွေကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခဲ့လို့ သူတို့ကို သေတွင်းဆီ ပို့လိုက်ရတယ်။ ကျွန်တော် ပြန်ရောက်တဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ကျွန်တော် ဘယ်လို မျက်နှာပြရမှာလဲ"

သူ၏ နောက်ဆုံးစကားများနှင့်အတူ ရှောင်းလိက သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ခွန်အားကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ခိုင်ခံ့သော စားပွဲငယ်လေးသည် အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့လေသည်။ ဝေ့စစ်သူကြီးသည် နာကျင်စွာဖြင့် သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး အခြား ဝေ့စစ်သူကြီးများက ဝေ့ချီရှန်းကို ကာကွယ်ပေးထားသော လှေကားထစ်များဆီသို့ ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရကာ အသက်ကို ဖမ်းရှူနေရသည်။

မည်သူမျှ မလှုပ်ရဲကြချေ။

ရှောင်းလိသည် လက်နက်မဲ့ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထူထပ်လှသော လှံသွားများနှင့် သူ့ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားသော မြားများကို ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင် မရှိဘဲ ရင်ဆိုင်နေခဲ့သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် လေနှင့် ဆီးနှင်းများကို ဆွဲဖြဲပစ်မည့်အလား ရက်စက်သော အေးစက်မှုအပြင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော မှိန်ဖျော့ဖျော့ နာကျင်မှုတစ်ခုလည်း ရှိနေခဲ့၏။ သူက သူ့ကိုယ်သူ လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။ "ဝေ့အိမ်တော်ရဲ့ သခင်လေးရဲ့ တောင်းပန်မှုက ကျွန်တော့်လူ နှစ်ထောင်ကျော်ရဲ့ အသက်ကို ပေးရမယ်ဆိုတာကို သိခဲ့ရင် အဲ့ဒါကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ လက်ခံခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"နယ်စားကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို သားအရင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံတယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေကို မပြောပါနဲ့တော့။ အုပ်ချုပ်သူနဲ့ လက်အောက်ငယ်သား— အဲ့ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အခြေအနေပါပဲ"

"ဒီသစ္စာစောင့်သိမှု နောက်ဆုံးလုပ်ရပ်ကို ဖြည့်ဆည်းဖို့နဲ့ အုပ်ချုပ်သူနဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကြားက သံယောဇဉ်ကို ဖြတ်တောက်ဖို့အတွက် ဒီကို ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာပါ"

ယွမ်ဖန်းသည် မျက်နှာပေါ်တွင် ရှက်ရွံ့မှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့ ရောယှက်ကာ နားထောင်နေခဲ့၏။

ရှောင်းလိကို ဖျောင်းဖျရန် သူ သွားရောက်ခဲ့စဉ်က ဝေ့ကျိုးသို့ သူ့နောက် လိုက်ပါရန် အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

သူကတစ်လျှောက်လုံး အရာအားလုံးကို သိနေခဲ့တာပဲ!

ဝေ့ချီရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာက ရေခဲတမျှ အေးစက်ကာ တင်းမာသွားပြီး သူ၏ ဒေါသကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထိန်းချုပ်ထားရလေသည်။ ချောင်းဆိုးရင်း သူက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်တော့၏။ "သူ့ကို အခုချက်ချင်း ဖမ်းလိုက်စမ်း!"

...